အခန်း (၂၁၀)

ယခင်ကဆိုလျှင် ဤစစ်သည်အင်အား ၄ သိန်းဆိုသည်မှာ ရန်သူ့တပ်မတော်၏ ၁.၅ သန်းရှိသော အင်အားကို အမှန်တကယ်ပင် အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီး လင်းပိုင်ဖန် စေလွှတ်လိုက်သော လူနည်းစုကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းဟိုင်သည် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ ဤလူများ၏ အကူအညီဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို မအောင်နိုင်ပါက သူသည် အိမ်ပြန်ပြီး လယ်သာ ပြန်စိုက်နေပေတော့မည်။

"မင်းတို့ ရယ်နိုင်သလောက် ရယ်ထားကြ၊ မကြာခင် မင်းတို့ဆီမှာ ရယ်စရာ အသံတောင် ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ကျင်းဟိုင်က - "စစ်သူကြီး သုံးဦးကို ထွက်လာခဲ့ဖို့ ဆင့်ခေါ်ပါတယ်"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီး၊ မြေပြင်စစ်သူကြီး နှင့် လူသားစစ်သူကြီးတို့သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် စစ်သူကြီးသုံးဦးသည် မဟာရှ နိုင်ငံ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ လန်းဆန်းကာ တက်ကြွနေတော့သည်။ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့ကို ခဏတာလောက် မမှတ်မိနိုင်ဘဲ ရင်းနှီးနေသလိုသာ ခံစားနေရသည်။

ရန်သူ့ဘက်မှ စစ်သူကြီး နန်ကုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် "မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

"စစ်သူကြီး နန်ကုန်း၊ ငါတို့ကို ဒီလောက်အမြန် မေ့သွားတာလား"

လူသားစစ်သူကြီးက လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီတုန်းကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အရှင်သခင် နောက်ကိုလိုက်ပြီး ငါတို့ကို လီ ၅၀၀ ကျော်အောင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာလေ။ ငါတို့သာ ခြေမြန်လက်မြန် မရှိခဲ့ရင် မင်းတို့လက်ထဲ ကျရောက်နေပြီပေါ့"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်သူကြီး နန်ကုန်းသည် ပို၍ပင် ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "မင်း... မင်းက လူသားစစ်သူကြီးပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ" လူသားစစ်သူကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

စစ်သူကြီး နန်ကုန်း၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ "ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်က အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သူကြီးနဲ့ မြေပြင်စစ်သူကြီးပေါ့ ဟုတ်လား"

"ဘာ... ဘာဖြစ်တယ်... ကောင်းကင်စစ်သူကြီး၊ မြေပြင်စစ်သူကြီးနဲ့ လူသားစစ်သူကြီးဆိုတာ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကြွင်းကျန်ရစ်သူ သုံးယောက် မဟုတ်လား"

"သူတို့က ငါတို့ရှေ့ကိုတောင် လာရဲသေးတယ်၊ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလိုက်သလဲ"

"ဒီနေ့ သူတို့ကို ဒီကနေ လုံးဝ ပြန်မထွက်သွားစေရဘူး"

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သူကြီးများသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူသုံးယောက်သည် သူတို့၏ နိုင်ငံများကို ပွက်လောရိုက်အောင် ဖျက်ဆီးခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့သည် လူလုံးပြန်ပြရဲကြသေးသည်။

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက ပြုံးလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် "အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ၊ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီပေါ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ခွဲခွာခဲ့ရတာ အရမ်းစောလွန်းလို့ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ငါ မင်းတို့ကို အရမ်းလွမ်းနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အခု ပြန်ဆုံကြပြီပဲ"

"မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးနေပါစေ ရေစက်ရှိရင် ပြန်ဆုံကြတာပဲ။ ခွဲခွာရသေးတာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး၊ အခု ပြန်ဆုံရပြန်ပြီဆိုတော့ ဒါဟာ ကံကြမ္မာပဲ ဖြစ်ရမယ်" မြေပြင်စစ်သူကြီးက အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါတို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ မေ့လို့မရအောင် ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပေးပါ့မယ်" လူသားစစ်သူကြီးက အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

ရန်သူ့စစ်သူကြီး နန်ကုန်း၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး- "မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ"

"ဘာလုပ်မလို့လဲ ဟုတ်လား" အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ စစ်သူကြီး သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က မဟာရှနိုင်ငံဆီမှာ အရှုံးပေးပြီး အရှင်မင်းကြီးဆီမှာ အမှုထမ်းနေပြီ။ မင်းတို့က ငါတို့ကို လာတိုက်တယ်ဆိုတော့ ငါတို့ ဘာလုပ်မယ် ထင်သလဲ"

"ငါတို့က လူဟောင်းတွေ ဖြစ်နေလို့ အရှင်မင်းကြီးက အတိတ်က အကြွေးဟောင်းတွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ငါတို့ကို အထူးစေလွှတ်လိုက်တာပဲ"

"အပြာရောင် ကောင်းကင်က သေဆုံးသွားပြီ၊ အဝါရောင် ကောင်းကင်က မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်။ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ပြန်လည် နိုးထရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းမှာ အလန့်တကြားဖြင့်- "မကောင်းတော့ဘူး။ သူတို့ မှော်အတတ်တွေ သုံးတော့မယ်၊ အားလုံး နားတွေကို အမြန်ပိတ်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့ စစ်သူကြီး" လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူတို့၏ နားများကို အလုအယက် ပိတ်လိုက်ကြသည်။ အဝတ်စရှိသူက အဝတ်စဖြင့် နားထဲထိုးထည့်ကြပြီး၊ မရှိသူများက လက်ဖြင့် နားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားကြသည်။

အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ စစ်သူကြီး သုံးဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေကြသည်။ စစ်သူကြီး ဝမ်ကျင်းဟိုင်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီး "စစ်သူကြီးတို့၊ အခု စလိုက်ကြတော့မလား။ သူတို့ နားပိတ်ထားရင် အစွမ်းက အများကြီး လျော့သွားလိမ့်မယ်"

"စစ်သူကြီး ဝမ်၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက ပြုံးပြီး- "သူတို့ လုပ်ရပ်တွေက အလကားပါပဲ။ ငါတို့အတွက် ဘာမှ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ အရင်ကဆိုရင်တော့ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နိုင်ပေမဲ့ အခု အရှင်မင်းကြီး ချီးမြှင့်လိုက်တဲ့ စည်တော်ကြီး ရှိနေတာကြောင့် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးဖို့က အရမ်းလွယ်ကူသွားပြီ။ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ဘူး" မြေပြင်စစ်သူကြီးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်၊ တပ်ကို အမြန်ဆုံး ခြေလှမ်း တစ်ရာလောက် နောက်ဆုတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ စတော့မယ်" လူသားစစ်သူကြီးက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းဟိုင်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည် "တပ်ဖွဲ့အားလုံး ချက်ချင်း ခြေလှမ်း တစ်ရာ နောက်ဆုတ်ကြ။ အမြန်လုပ်"

မဟာရှ စစ်သည်တော်များသည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်သောအခါ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ စစ်သူကြီး သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လူသားစစ်သူကြီးသည် စည်တော်ကြီးကို ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ တီးခတ်တော့သည်။

ကျန်စစ်သူကြီး နှစ်ဦးက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ဟန်ခြေဟန်များ ပြုလုပ်ကာ ထူးဆန်းသော ဂါထာမန္တန်များကို စတင် ရွတ်ဖတ်ကြသည် "အုမ်း…အေးမိစံကော အိစံကော..."

သူတို့၏ အသံကျယ်ကြီးများသည် စည်သံနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုအသံနှင့် စည်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ဖက်မှ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် တဖြည်းဖြည်း တွေဝေ မိန်းမောလာကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လူသေကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုစဉ် လူသားစစ်သူကြီးက အကျယ်ကြီး အော်လိုက်သည် "အပြာရောင် ကောင်းကင်က သေဆုံးလေပြီ၊ အဝါရောင် ကောင်းကင်က မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်"

စစ်သည်တော်များ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး လိုက်လံ ကြွေးကြော်ကြတော့သည်။ "အပြာရောင် ကောင်းကင်က သေဆုံးလေပြီ၊ အဝါရောင် ကောင်းကင်က မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်"

ဘလူသားစစ်သူကြီးက ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည် "အပြာရောင် ကောင်းကင်က သေဆုံးလေပြီ၊ အဝါရောင် ကောင်းကင်က မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်။ မြင့်မြတ်သော အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျွန်ုပ်တို့ကို ကောင်းချီးပေးပါစေ"

စစ်သည်တော်များကလည်း လိုက်အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ "အပြာရောင် ကောင်းကင်က သေဆုံးလေပြီ၊ အဝါရောင် ကောင်းကင်က မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်။ အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျွန်ုပ်တို့ကို ကောင်းချီးပေးပါစေ”

မဟာမိတ်တပ်မှ စစ်သူကြီးများ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။ ငါတို့ စစ်သည်တွေ ပြုစားခံလိုက်ရပြီ"

"တောက်…ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်တောင် မကြာလိုက်ဘူး အကုန်လုံး အပြုစားခံလိုက်ရပြီ"

"အခြေအနေက စိုးရိမ်ရတယ်၊ သူတို့ကို အမြန် ပြန်နိုးအောင် လုပ်ကြ"

ထိုအချိန်တွင် လူသားစစ်သူကြီးက သတိရှိနေသေးသော မဟာမိတ်စစ်သူကြီးများကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်လိုက်သည် "ဒီလူတွေက မိစ္ဆာတွေပဲ။ သူတို့က အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို မကိုးကွယ်ဘူး၊ သူတို့ အကုန်လုံး သေသင့်တယ်၊ အမြန် သတ်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့ စစ်သူကြီး"

မဟာမိတ် စစ်သည်များသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်လှည့်ကာ သတိရှိနေသေးသော သူတို့၏ စစ်သူကြီးများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

"သူတို့ကို သတ်ကြ၊ မိစ္ဆာအားလုံး သေရမယ်"

"အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို မယုံကြည်တဲ့သူတွေဟာ အသက်ရှင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

"ဒီနေ့ မင်းတို့ရဲ့ ခွေးအသက်တွေကို ငါတို့ ယူမယ်"

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းတီ နှင့် အခြားသူများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြန်လည် ခုခံကြရသည်။ ဤစစ်သည်များသည် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော်လည်း မိမိတို့၏ စစ်သည်များ ဖြစ်နေသဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်ရက်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အကျပ်ရိုက်နေကြသည်။

"တောက်... ဒီအဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ငါတို့တပ်ဖွဲ့တွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်သတ်အောင် လုပ်ပြန်ပြီ"

"စစ်သူကြီး နန်ကုန်း၊ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ငါလည်း ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိချင်နေတာပဲ"

ခဏအတွင်းမှာပင် စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကြသည်။ ရန်သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးရခြင်းထက် မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြန်သတ်နေရခြင်းက သူတို့ကို ပို၍ စိတ်ထိခိုက် နာကျင်စေသည်။

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းတီသည် ကျေနပ်အားရနေသော တစ်ဖက်မှ လူသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "ဒီစစ်သည်တွေကို ခဏထားလိုက်။ ဟို သုံးယောက်ကို အရင်သတ်ပြီးမှ ဒီပြုစားမှုကို ဖျက်မယ့်နည်းလမ်း ရှာကြမယ်"

"စစ်သူကြီး နန်ကုန်း ပြောတာ မှန်တယ်"

ထိုသို့ပြောကာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော် ၁၀ ဦးကျော်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ နောက်ဆုတ်မယ်" ကောင်းကင်စစ်သူကြီးနှင့် သူ၏ ညီတို့သည် စည်တော်ကြီးကို မကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ သို့သော် မဟာရှ တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှ ဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျောတွင် ဓားသေတ္တာတစ်လုံး လွယ်ထားပြီး၊ ဆံပင်များ ဖြူဖွေးကာ အိုမင်းနေသော်လည်း ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်များရှေ့တွင် အကြောက်အလန့်မရှိ ရပ်နေသည်။

"ဒီနေရာကစပြီး မဟာရှရဲ့ ပိုင်နက် ဖြစ်တယ်၊ မင်းတို့ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး"

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းတီက အော်လိုက်ကာ- "ဒီအဖိုးကြီးက ဘယ်သူလဲ။ ဖယ်စမ်း"

အဖိုးအိုက ခေါင်းယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ- "ဒီဘက်ခေတ် လူငယ်တွေက... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆိုးလာကြတာပဲ"

"ဂလောင်" ဆိုသော အသံနှင့်အတူ သူ၏ကျောနောက်မှ ဓားသေတ္တာ ပွင့်သွားပြီး နက်မှောင်သော ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာကာ အဖိုးအို၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

"မင်းတို့ လူငယ်တွေက မလိမ္မာတော့လည်း အဖိုးကြီးကပဲ ဆုံးမ ပေးရတော့မှာပေါ့"

ထိုစဉ် တပ်ဖွဲ့ထဲမှ အချို့သော ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်များသည် ထိုလူကို မှတ်မိသွားကာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည် "သူက မဟာရှရဲ့ ဓားအဖိုးအိုပဲ၊ အင်ပါယာချီ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူပဲ"

"သူ့လက်ထဲက ဓားကလည်း နတ်ဘုရားဓားပဲ၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်တစ်ယောက်ကို အလွယ်လေး သတ်နိုင်တယ်"

"သူက အရမ်းသန်မာတယ်၊ ငါတို့ မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ပြေးကြ"

သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားအဖိုးအိုသည် ရွှမ်ရှောင် နတ်ဘုရားဓားကို မြှောက်ကာ အားဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်လှိုင်းကြီးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ တိုက်ကွက်၏ အတိုင်းအတာမှာ အလွန်ကျယ်ပြောသဖြင့် မည်သူမျှ ရှောင်တိမ်းရန် နေရာမရှိခဲ့ပေ။

တစ်ကွက်တည်းဖြင့်ပင် ပြေးဝင်လာသော ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်များကို သွေးအန်လျက် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည်လည်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့လူ၊ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓား"

ထိုခဏတွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပြေးရန် တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ ထို့နောက် ဓားအဖိုးအိုက ဓားကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သောအခါ ကျန်ရှိသောချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်များသည် အသက်လုကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း အပြေးနှေးသော သုံးလေးဦးမှာ ဓားချက်အောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

ဓားအဖိုးအိုသည် ထွက်ပြေးသွားသူများကို လိုက်မဖမ်းတော့ဘဲ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ လှည့်ပြန်လာခဲ့သည်။ "ဒီကိစ္စ ပြီးပြီ၊ ငါ သွားတော့မယ်။ ကျန်တာ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဓားအဖိုးအို" အားလုံးက ကြည်ညိုလေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်တော့ မဟာရှသည် ဤစစ်သည် ၁.၅ သန်းကို အညံ့ခံစေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေများတွင် လုပ်အားပေး ကျွန်များအဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲသတင်းသည် ကမ္ဘာအနှံ့ သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

"မဟာရှက တစ်ခါ ထပ်နိုင်ပြန်ပြီ၊ အဲဒါတောင် အလွယ်လေးပဲ"

"ငါသိသားပဲ၊ မဟာရှကို သာမန်စံနှုန်းတွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရဘူး"

"အဲဒီ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်က အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက စစ်သူကြီး သုံးယောက်ကို သုံးပြီး ရန်သူ့တပ်ကို အချင်းချင်း ပြန်သတ်အောင် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ ဒီဗျူဟာက အရမ်းယုတ်မာသလို အရမ်းလည်း ထိရောက်တယ်"

"ပြီးတော့ အဲဒီ ဓားအဖိုးအိုကလည်း ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် စစ်သည် ၁၀ ယောက်ကျော်ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့တာတဲ့၊ သူက အရင်ကထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းလာပြီ"

"မဟာရှက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး သန်မာလာနေပြီ"

"တစ်ဖက်မှာတော့ စစ်သည် တစ်သန်းကျော် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ တိုင်းပြည် သုံးပြည်ကတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ"

လူတိုင်းသည် ဤတိုက်ပွဲကို မဆုံးနိုင်အောင်ပဲ အံ့ဩတသ ဖြစ်နေကြတော့သည်။