ငါ ယွဲ့ချန်ချီ ပြောခဲ့တဲ့ အတိုင်းပဲ

လွန်ခဲ့သော ၁၅မိနစ်ခန့်၊ အရန်လျို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌...

“နောက်ဆုံးတော့လည်း စုန့်ချီယွဲ့... နင် ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေးတွေကို ဒုက္ခိတ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ နင်တို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ သူတို့တောင် မသိကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်ပါလား။”

ဂိုဏ်းပျက်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌။

ယွဲ့ချန်ချီက စုန့်ချီယွဲ့ အခုလေးတင် လွှတ်ပေးလိုက်သော ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်ကို ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

စုန့်ချီယွဲ့ အလိုရှိနေသည်မှာ သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ငါးပါး ခန္ဓာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ငါးခုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက မွေးရာပါ အဆိပ်ငါးပါး ခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ငါးခုမှာ ဗီဇပြောင်းလဲထားသော အမြစ်များသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ရလဒ်မှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော မွေးရာပါ မူလသူတော်စင် ခန္ဓာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သခင်မ ယွိယောင်သည် ချောက်နက်ကြီးအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး အသက်ရှင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည့် မိစ္ဆာအိုကြီးများကဲ့သို့ မဖြစ်ချင်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ရန် ထိုခန္ဓာကို လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယွဲ့ချန်ချီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ကာ သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်နှင့် တွေ့ခွင့်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုအန်၊ ကျန့်ဟယ်နှင့် တွမ်ဖုန်း... သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်များ အထုတ်ခံထားရပြီး ဒန်တျန်များ ပျက်စီးကာ မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် နှိပ်စက်ခံထားရသည်။

ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေက မည်သည့် လျို့ဝှက်အတတ် သုံးခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း တစ်ချိန်က တောက်ပခဲ့သော ထိုပါရမီရှင် သုံးဦးမှာ သာမန်လူသားများအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တာအိုခန္ဓာများပင် အခိုးခံလိုက်ရသည်။

ယွန်စုရှင်းလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူက သတိမေ့မြောနေရုံသာ ရှိသေးပြီး သူ၏ပါရမီများ အထုတ်မခံရသေးပေ။

“ဒါဆို နင်တို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ဒါလား။ ဂိုဏ်းအားလုံးရဲ့ ပါရမီရှင်တပည့်တွေကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ခိုးယူပြီး နင်တို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သုံးခုကပဲ အထက်စီးကနေ အုပ်စိုးဖို့လား။” ယွဲ့ချန်ချီ အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းဆိုတာ ဂိုဏ်းပါပဲ။ ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လို ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေအမှန်ကို မမြင်နိုင်ကြဘူး။” စုန့်ချီယွဲ့က လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ကစားနေရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ချင်းယွန်ဘုံကို အုပ်စိုးဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးကို ခေါက်ပြီး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ပေါ် တက်လှမ်းဖို့ပဲ...”

“နင်တို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ ပါရမီရှင်တွေ ဒီလောက်များပြီးတော့ သခင်မ ယွိယောင်ကလည်း မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ အင်မော်တယ်အဖြစ် မတက်လှမ်း နိုင်ရတာလဲ။ ဘာလို့ ဂိုဏ်းတပည့်တွေကို နှိပ်စက်နေရတာလဲ။”

“အဟက်...” စုန့်ချီယွဲ့ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ “ယွဲ့ချန်ချီ၊ ချင်းယွန်ဘုံကနေ တစ်ယောက်ယောက် အင်မော်တယ် ဖြစ်သွားခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ နင် သိလား။”

“အနှစ် ၅ထောင်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ အနှစ် ၅ထောင် ရှိသွားပြီ...”

ယွဲ့ချန်ချီ မှင်တက်သွား၏။ “ဒါ မဖြစ်နိုင်တာပဲ။ မနှစ်က ယောင်ချီကနေ တက်လှမ်းသွားတဲ့သူ ရှိတယ်ဆို...”

“အဲဒါ အတုအယောင်ပဲ။ အဲဒီလူက အင်မော်တယ်တက်လှမ်းခြင်း အတိဒုက္ခကို မကျော်နိုင်ဘဲ မိုးကြိုးပစ်ခံရပြီး သေသွားတာ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲ ဝင်ချင်ဇောနဲ့ အရူးလုပ်ခံနေရတဲ့ နင်တို့လို သနားစရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေကို လှည့်စားဖို့အတွက် အောင်မြင်တယ်လို့ အပြင်လောကကို ပြောလိုက်တာ။”

စုန့်ချီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုမထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကြောက်ရွံ့မှုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိသည်။ အနာဂတ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ကပ်ဘေးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းပင်။

မည်သူမှ မတက်လှမ်းနိုင်ကြပေ။

မည်မျှပင် ပြင်ဆင်ထားပါစေ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအတိဒုက္ခ အရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ကျရှုံးကြရသည်။

လူတစ်ယောက်၏ ဒန်တျန်၊ တာအိုခန္ဓာ သို့မဟုတ် ဗီဇပြောင်း စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်များမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော လက်နက်များကို ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ ကောင်းကင်ဘုံအတိဒုက္ခ အရှေ့တွင် အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသည်။

အတိဒုက္ခသည် ကျင့်ကြံသူ၏ အစွမ်းနှင့်အညီ ပြင်းအားကို အမြဲပင် ချိန်ညှိနေသည်။

သက်ရှိအားလုံးကို အင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်အောင် တားဆီးထားသည့် အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသော တံခါးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ကံမကောင်းသူများမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ဝိညာဉ်များပါ လုံးဝ အဖျက်ဆီးခံရသည်။

ကံကောင်းသူများမှာမူ လေလွင့်အင်မော်တယ်များအဖြစ် သေခြင်းတရား၏ အစွန်းတွင် ကပ်၍ ရှင်သန်နေကြရသည်။

သက်တမ်းကုန်ခါနီးဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုကြာရှည်စွာ ရှင်သန်လိုသော မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ချောက်နက်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေခြင်းပင်။

ချောက်နက်က ချင်းယွန်ဘုံအတွင်းရှိ အထူးနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာအတွင်း ရောက်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအတိဒုက္ခက သူတို့ကို အာရုံမခံနိုင်တော့ပေ။

ယွဲ့ချန်ချီ၏ ရှေ့ရှိ ကျောက်သားခုံပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း စုန့်ချီယွဲ့က သူ၏ လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပါးကို ထောက်ထားသည်။ သူ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းပြီး နားလည်ရခက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“သခင်မ ယွိယောင်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ အချိန်မှာ သူက ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူက အဲဒီလူညံ့တွေလို ချောက်နက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး ခိုးထွက်ဖို့အတွက် အခွင့်အရေးကို စောင့်နေရတာကို ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အတိဒုက္ခ အောက်မှာ အချည်းနှီး သေသွားရမှာကိုလည်း လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ့ သူက သက်တမ်း ကုန်ခါနီးဖြစ်တဲ့ ဖန်ကျင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ဆရာတော် ဖန်ယဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် စိတ်ချင်းတူသွားကြတာပေါ့။”

“အစပိုင်းမှာ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ မသိခဲ့ကြဘူး။ တစ်နေ့မှာတော့ အဓိကလျို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုအတွင်းမှာ သူတို့ဟာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်စောင်ဖြစ်တဲ့ အန္တိမလျို့ဝှက်ကျမ်းစာကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီကျမ်းစာက ခန္ဓာကို ကိရိယာတစ်ခုလို သဘောထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာအိုရတနာတစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်ဖို့ လမ်းညွှန်ထားတယ်။”

“တာအိုလက်နက်တွေကို ထုလုပ်သန့်စင်လို့ ရတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ခန္ဓာထဲကိုရော တခြား ပစ္စည်းတွေ ဘာလို့ ထည့်သွင်းလို့ မရရမှာလဲ။ အဲဒါကြောင့် ဒီမူရင်းကနေပြီးတော့ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပါရမီတွေကို ထုတ်ယူနိုင်တဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်အပိုင်းအစတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တာပဲ။ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒန်တျန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တာအိုခန္ဓာပဲဖြစ်ဖြစ်... အားလုံးကို ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်လို့ ရတယ်။ အဲဒီဆေးလုံးကို စားတဲ့သူဟာ မူရင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ပါရမီအားလုံးကို ဆက်ခံရရှိမှာပဲ။”

သူသည် ဝတ်ရုံစကို မလိုက်ရာ တွန့်လိမ်နေသော ကင်းခြေများကဲ့သို့ သွေးရောင်အမာရွတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဖြူဖျော့သော အသားအရေ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

“ငါက စုန့်ချီယွဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အကြီးအကဲ ယွိချင်းပဲ။ စုန့်ချီယွဲ့က ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်။ သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ဝင်ရောက်ပူးကပ်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်နေပြီ ဆိုပေမဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း တိုက်စားမှုကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဒီအမာရွတ်တွေက အခုထိ လုံးဝကို မပျောက်သေးဘူး။ ဒါတွေ ပျောက်သွားတာနဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ လုံးဝ ထိန်းချုပ်သွားနိုင်ပြီ။”

ယွဲ့ချန်ချီက ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်ဟု သံသယရှိခဲ့သော်လည်း လက်ခံရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ထိုအစီအစဉ်က ရူးသွပ်လွန်းသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံခြင်းထက် ပိုမိုယုတ်မာလှသည်။ သူတို့က ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် မွေးမြူထားသော တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ သဘောထား နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများက မြို့များကို သွေးပင်လယ် ဝေစေနိုင်သည် ဆိုသော်လည်း သခင်မ ယွိယောင်နှင့် ဆရာတော် ဖန်ယဲ့တို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ချင်းယွန်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် အစီအစဉ်ပင်။

အကယ်၍ ထိုတားမြစ်အတတ် လူသိရှင်ကြား ပေါက်ကြားသွားမည် ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူများက ပါရမီများကို လုယူရန် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ကြမည့် မြင်ကွင်းကို ယွဲ့ချန်ချီ ကြိုမြင်နေမိသည်။

သူ၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်ကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“ယောင်ချီရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါ ပြောပြနေတာက နင် လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့မဟုတ်ဘူး။ နင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

စုန့်ချီယွဲ့က ယွဲ့ချန်ချီ၏ မေးစေ့ကို ချစ်စနိုးဖြင့် မတင်လိုက်ပြီး လှပသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

“လှလိုက်တာ။ ပြီးတော့ ပါရမီလည်း ကြီးတယ်။ ငါသာ နင်လို ပါရမီမျိုးနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် တခြားသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုးယူနေဖို့ မလိုဘူး။ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ငါနဲ့အတူ ယောင်ချီကို လိုက်ခဲ့ပါ။ နင့်ဆီမှာ ဗီဇပြောင်း စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ငါးခုကို အစားထိုးပေးမယ်။ ပြီးတော့ သခင်မ ယွိယောင် နင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုအပ်တဲ့အချိန်အထိ နင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်ရမှာပါ။

“အဲဒီအချိန်ကျရင် နင်က ယောင်ချီရဲ့ နတ်မိမယ်အသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

ယွဲ့ချန်ချီက စုန့်ချီယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ချီယွဲ့သည် အမှန်တကယ် အကြီးအကဲ ယွိချင်း ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အချိန်မှာပင် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

အန္တိမအဆင့် မိုးကြိုးမီးအဆောင် တစ်ခုသည်ပင် စုန့်ချီယွဲ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူတိုင်းက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှိကြသည်။

အကြီးအကဲ ယွိချင်သည် စုန့်ချီယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း အစွမ်းအပြည့်ကို မသုံးနိုင်သော်လည်း ထိုအဆင့်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဟု မဆိုလိုပေ။

“တကယ်လို့ ကျွန်မက သခင်မ ယွိယောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လောင်း ဖြစ်လာမှာဆိုရင် ကျွန်မက ရှင်တို့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့သူ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား။” ယွဲ့ချန်ချီ ပြုံးလိုက်သည်။

သူက ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးနေကြသော ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြစ်မကင်းမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ခဏတာမျှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ယွိချင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ကြမလား။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ လိမ်လိမ်မာမာ လိုက်ခဲ့မယ်။ အဲဒါရဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူတို့ကို ဒီလျို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်မလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာမှ မထိခိုက်စေရဘူး။ သခင်မ ယွိယောင် အတွက် ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး အရာအားလုံး ပြည့်စုံတဲ့ တာအိုခန္ဓာတစ်ခု ရစေရမယ်လို့ ကျွန်မ အာမခံတယ်။”

အကြီးအကဲ ယွိချင်း၏ မျက်လုံးများက ယွဲ့ချန်ချီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ခဏမျှ ကျရောက် သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသလို တွန့်လိုက်သည်။

အရှက်မရှိလိုက်တာ။

သို့သော် ထိုသို့ သဘာဝအတိုင်း ပြည့်စုံနေခြင်းမှာ ခိုးယူထားသော စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်များ၊ ဒန်တျန်များ သို့မဟုတ် တာအိုခန္ဓာများနှင့် လုံးဝ မလဲနိုင်ကြောင်းကိုတော့ သူ ဝန်ခံရလိမ့်မည်။

၎င်းက ဝိညာဉ်ဝင်စားမှုမှတစ်ဆင့်သာ ရနိုင်သော အရာပင်။

“တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။ ဂိုဏ်းသားချင်းကြားမှာ ဒီလောက် သံယောဇဉ်ကြီးမားတာ။”

အကြီးအကဲ ယွိချင်းက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ထိုတပည့် သုံးဦးမှာ ခြေရာခံကပ်ပါးကောင်များ အထည့်ခံထားရပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို အချိန်မရွေး ပြန်ရှာတွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် သူက စိတ်လှုပ်ရှားသွားဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။ ငါ ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။ ငါက သဘောထားကြီးတဲ့သူပါ။ ဒါက စည်းကမ်းတွေနဲ့ မညီဘူးဆိုပေမဲ့ နင်က နင့်ရဲ့ ဓားကျောင်းတော် တပည့်တွေကို ဒီလောက်တောင် သံယောဇဉ် တွယ်နေမှတော့ ခြွင်းချက်အနေနဲ့ ခွင့်ပြုပေးပါ့မယ်။

“ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်စေချင်တာလဲ။”

“ကျွန်မကိုယ်တိုင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတဲ့နေရာကို သူတို့ကို ပို့လိုက်မယ်။”

အကြီးအကဲ ယွိချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “အစီအရင်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ငါပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။”

“ကျွန်မမှာ ရှိပါတယ်။” ယွဲ့ချန်ချီက သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် အန္တိမအဆင့် မိုးကြိုးမီး အဆောင်ကို ညှပ်ထားလိုက်သည်။

တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်အတွင်းသို့ အသေးစား စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်း အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်လျှင် ထိုအဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများကို အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပစ်နိုင်သည်။

လျို့ဝှက်နယ်မြေငယ် ပြန်ပွင့်လာသည်နှင့် သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်မှာ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ဘိုးဘေးက အနည်းငယ် တွက်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏ တည်ရှိရာနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယွဲ့ချန်ချီက အကြီးအကဲ ယွိချင်း သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် အရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လျို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာသည်နှင့် သူက လွတ်မြောက်ခွင့်မရှိဘဲ ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ပို့ဆောင်ခံရပေလိမ့်မည်။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး သုံးယောက်မှာ ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည်။

သို့သော် ထိုအရာက မလုံလောက်သေးပေ။

သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းရှိ လျို့ဝှက်သတင်းပပို့ အဆောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

ဝုန်း...

လျို့ဝှက်နယ်မြေ၏တံခါး ပွင့်လာပြီး တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် နှစ်ခုလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက် အသက်ဝင်ကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက သူ၏ မောင်လေးများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီမြန်းနေပြီး အစီအရင်၏ လည်ပတ်မှု ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်နှင့် အမျှ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများကြောင့် ဆံပင်ဖဲကြိုးလေးမှာ လေထဲ လွင့်ပျံ့နေတော့သည်။

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံး အခင်းအကျင်းလေး လင်းလက်လာသည်နှင့် သူက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို လွှဲလိုက်တော့သည်။

သူ၏ ရှည်လျားပြီး နုနယ်သော မျက်တောင်လေးများမှာ လိပ်ပြာတောင်ပံများကဲ့သို့ပင် သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်ထင်နေ၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ကမ္ဘာကြီးမှာ ချာချာလည်သွားတော့သည်။

သူ မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော မြေအောက် အကျဉ်းထောင်တစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အေးစက်လှသော ကျောက်သားနံရံများက သူ၏ နောက်ကျောကို ဖိထားသလို ခံစားရပြီး သွေးညှီနံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏

သူက ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ရှေ့သို့လှမ်းကာ နံရံကို အားပြုလျက် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ရသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူတစ်ယောက် ကွေးကွေးလေး လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုသူမှာ လင်းရှီးတောင်ကြား၏ သခင်မလေး ယွန်စုရှင်းပင်။

သူ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များအောက် ဖြူဖျော့ကာ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာလေးကို မြင်နေရသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အနာဖေးများ တက်နေသော ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယွဲ့ချန်ချီက အခန်းအတွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မြေအောက်ထောင်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသော ဂိုဏ်းတပည့်များစွာ ရှိနေပြီး ထိုအထဲတွင် သူ သိသောသူများလည်း ပါဝင်နေသည်။

သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်မှာ သူ ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းရှိ လျို့ဝှက်သတင်းပို့အဆောင်မှာ ပိုမို ပူလောင်လာသည်။

ယွဲ့ချန်ချီက သူ၏အသံ တုန်မသွားစေရန် လျှာကို ကိုက်ထားရင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။

[ စုန့်ချီယွဲ့ကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်... ]

သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး စကားလုံးတွင် သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားခဲ့ရသည်။

သတင်းပို့ပြီးသည်နှင့် အဆောင်မှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ စီးကျသွားတော့သည်။

“ငါပြောခဲ့သားပဲ...”

ယွဲ့ချန်ချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခါးရှိ ဓားကျောင်းတော်ဟု ရေးထွင်းထားသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်လေးကို လက်မဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အကျဉ်းထောင်၏ မျက်နှာကြက်မှ လရောင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖြာကျနေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်နေပြီး မသုတ်ရသေးသော မျက်ရည်စလေးများမှာ လရောင်နှင့် အတူ တောက်ပနေတော့သည်။

“ငါ ယွဲ့ချန်ချီ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ ငါတို့ ဓားကျောင်းတော် တပည့်တွေကို ဒုက္ခပေးလို့ မရစေရဘူးလို့...”

...