သွေးချောင်းစီးခြင်း

“ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေး။ ငါတို့ရဲ့ ယောင်ချီနတ်မိမယ်လေးကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့...”

ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ ဓားချီများကြောင့် နောက်သို့ အတင်း ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူတို့ အရှေ့ရှိ အောက်ခြေမမြင်ရသော ဓားချောက်နက်ကြီးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

စုန့်ချီယွဲ့ ကိုယ်တိုင်မှာ ယောင်ချီအတွက် ထူးထူးခြားခြား အရေးပါသူ ဟုတ်သော်လည်း သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး သခင်မ ယွိယောင်၏ အရေးကြီးသော အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည့် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

စုန့်ချီယွဲ့ မသေဆုံးခင် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့မခဲ့ ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။ အကယ်၍ သူ့ဆီတွင်သာ ရှိနေသေးလျှင်တော့...

ရုတ်တရက် ဓားချောက်နက်ကြီးထဲမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အစအနတစ်ခုမှာ မြှားတစ်စင်း ကဲ့သို့ပင် လွင့်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ စုန့်ချီယွဲ့၏ မျက်နှာမဟုတ်ဘဲ လုံးဝခြားနားသော အခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေ၏။

ထိုပုံရိပ်မှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် မည်သူမျှ သေချာမမြင်လိုက်ရပေ။

၎င်းက ချန်ဟွိုက်အန်ကို လှည့်ပင်မကြည့်တော့ဘဲ မြောက်ဘက်အရပ်ဆီသို့ အရှိန်ကုန်တင်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

စုန့်ချီယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

အကြီးအကဲ ယွိချင်း၏ ဝိညာဉ်မှာမူ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၌ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော နည်းဗျူဟာများစွာ ရှိသည်။ ဝိညာဉ်သာ မပျက်စီးသရွေ့ သူတို့သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိ တည်ရှိနေလျှင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ ခန္ဓာကိုယ်မှ အချိန်အကြာကြီး ခွာထားမိပါက မူလကိုယ်ထဲသို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မဝင်နိုင်တော့ပေ။

“တကယ်ပဲ လွတ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား။”

အကြီးအကဲ ယွိချင်းက သူ့ကိုယ်သူ မြန်လှပြီဟု ထင်မှတ်နေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံမှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသူမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ကျောတွင် ဓားတစ်လက် လွယ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးပင်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်နေသော ဖိအားမှာ သူ့အနေဖြင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်မိရုံနှင့်ပင် ထိုအကြည့်အတွင်းရှိ ဓားအသိက သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ပြင်းထန်စွာ ပူလောင်နာကျင်စေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲ ယွိချင်းမှာ အံကြိတ်ကာ လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားပြန်သည်။

သို့သော်လည်း သူ မည်သည့်ဘက်သို့ လှည့်ပါစေ ထိုအမျိုးသားမှာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အမြဲ ရှိနေသည်။

“ယွဲ့ချန်ချီ ဘယ်မှာလဲ။ ဓားကျောင်းတော်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် သုံးယောက်ရော ဘယ်မှာလဲ...”

“...စီနီယာ။ ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ကျွန်မ နားလည်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပါပြီ။ ကျွန်မ အရှုံးပေးပါတယ်။ သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်ပါ။ ကျွန်မ ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။”

အကြီးအကဲ ယွိချင်းက ခါးသီးယုတ်မာသော ရယ်မောသံကို လွှတ်လိုက်သည်။

သူက ကုန်ကြမ်းတိုင်းတွင် ခြေရာခံကပ်ပါးကောင်များကို ထည့်သွင်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အချို့ လွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် သူတို့ကို အချိန်မရွေး ပြန်ရှာတွေ့နိုင်သေးသည်။

လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာစဉ် သူ၏ ပထမဆုံး ဦးစားပေးမှာ သဲလွန်စများ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို အမှုန့်ဖြစ်စေမည့် ဓားချက်အတွင်းသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်မိသွားသည်။

သူ့ပြိုင်ဘက်မှာလည်း ခုခံလိုစိတ်ပင် မမွေးနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။

သေရင်လည်း သေပါစေ။

သခင်မ ယွိယောင်က သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါလိမ့်မည်။

“စကားမပြောဘူးပေါ့...”

ချန်ဟွိုက်အန်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ အကြီးအကဲ ယွိချင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။

ဓားချက်တိုင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက်ခုတ်ဖြတ်နေပြီး ၎င်းမှာ နှေးကွေးကာ အလွန်နာကျင်လှသော ကွပ်မျက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေသော်လည်း ချန်ဟွိုက်အန်ကို လှောင်ပြောင် သရော်သည့် အပြုံးဖြင့်သာ ပြန်ကြည့်နေသည်။

“ရပ်လိုက်စမ်း...”

“ငါတို့ နတ်မိမယ်လေးကို လွှတ်ပေးလိုက်...”

ယောင်ချီ အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ အမှီလိုက်လာကြလေပြီ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့ မည်သို့ ငြိမ်ခံနေနိုင်မည်နည်း...

သူတို့အားလုံးက အစွမ်းထက်ဆုံးသော နည်းစနစ်များကို တစ်ပြိုင်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“နားငြီးလိုက်တာ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က သူတို့ဘက်သို့ ခေါင်းစောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။

“မင်းတို့ကိုလည်း ငါ အကုန်သတ်မယ်။”

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် ဓားကန့်လန့်ကာကြီး သုံးခုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ သက်ဆင်းလာသည်။

၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြောင့် မြေပြင်ကြီးပင် တုန်လှုပ်၍ သွားတော့သည်။

ယောင်ချီအကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်နက်များကို ဖွင့်ထုတ်ကာ ခုခံရန်အတွက် သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့်မျှသာ ရှိကြသေးသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ အဆင့်တစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြား ခြားနားချက်မှာ အောက်ခြေကို မမြင်ရသော ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူတို့က ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ပထမအကြီးအကဲမှာ လက်ဟန်အခင်းအကျင်းကို ပြုလုပ်နေဆဲမှာပင် ဓားကုလားကာက သူ့ကို တည့်တည့်ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားစေသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲမှာမူ ပိုင်နက်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်လု နေရသော်လည်း အသက် တစ်ရှိုက်စာပင် မခံဘဲ ဓားကန့်လန့်ကာအောက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တတိယ အကြီးအကဲမှာမူ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားအခင်းအကျင်းအတွင်းမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် ဓားချီတစ်ချက်က အမှီလိုက်လာကာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အတိ ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

သူ၏အလောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျမီမှာပင် နောက်ထပ် ငွေရောင်ဓားကန့်လန့်ကာတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သူ့ကို ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

အသက်သုံးရှိုက်စာမျှ အတွင်းမှာပင် ယောင်ချီ၏ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ သုံးဦးလုံး အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

တောင်တန်းတစ်သောင်းအတွင်း၌ ကျန်ရစ်နေသော ဓားအသိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ချောက်နက်ကြီး လေးခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဘေးရှိ ရေကန်မှာ ထိုအသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ချောက်နက်ကြီးများ အတွင်းသို့ ပြိုကျသွားကာ ရေများမှာ ဝေါခနဲ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝတ်ရုံနက်၏ လွင့်ပျံနေသော အစွန်းမှာ ထင်ဟပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ရေပြင်ပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ခဏတာ အရိပ်တစ်ခုပင်။

ဂွက်...

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ယွိချင်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ ဓားချက်ကြောင့် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်မှာ အလိုအလျောက် ပျက်စီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လေတစ်ချက် အဝှေ့တွင် အကြီးအကဲ ယွိချင်း၏ တည်ရှိမှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်မှာပင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးမှာ သူ၏ မှိန်ဖျော့သွားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မှိုင်မှိုင် ဖြစ်သွား၏။

ဒီယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေက ဘယ်လိုမျိုး ဂိုဏ်းမျိုးလဲ။ သူတို့ သူတို့ရဲ့လူတွေကို ဘယ်လိုတောင် ရိုက်သွင်းထားလဲဆိုရင် တစ်ခုခုကို ဝန်ခံမယ့်အစား လုံးဝအဖျက်ဆီးခံရမှာကိုပဲ ရွေးချယ် သွားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ငါ့မှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်နက္ခတ် တွက်ချက်ခြင်းနဲ့ဆိုရင် ဝန်ခံချက်မရှိဘဲ ယွဲ့ချန်ချီနဲ့ တခြားသူတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်။

အဓိကလျို့ဝှက်နယ်မြေ ထွက်ပေါက်က ပွင့်တော့မှာ။

ငါက ယောင်ချီရဲ့ နတ်မိမယ်၊ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ သုံးဦးနဲ့ ဖန်ကျင်း အကြီးအကဲတစ်ဦးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးပြီ။

အခုဆိုရင် ငါက ယောင်ချီနဲ့ ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေနှစ်ခုလုံးရဲ့ရန်သူ ဖြစ်သွားပြီ။

ဓားကျောင်းတော်ကနေ တရားဝင် ထွက်ခွာခဲ့ပေမဲ့ ဒီမြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုက လက်စား မချေဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။

ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲတွေအတွက် ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။

ချန်ဟွိုက်အန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများပင်။

ပထမဦးစွာ ဓားကျောင်းတော် တပည့်များသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများကို ခိုလှုံခွင့် ပေးထားသည်ဟု သံသယဝင်ခံရသည်။

ထို့နောက် ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်ရောက်လာကာ ဖန်ကျင်းအကြီးအကဲကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စုန့်ချီယွဲ့ကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ယောင်ချီ အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာလည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီး မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦးကို ကာကွယ်ပေးထားသော ကြီးမားလှသည့် ဓားအခင်းအကျင်းတစ်ခုကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူများမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေကြသည်။

“အားလုံးပဲ ငါနဲ့အတူ ဒီဓားအခင်းအကျင်းကို ဝိုင်းတိုက်ကြစမ်း...”

ဖန်ကျင်းအကြီးအကဲတစ်ဦး ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

သူက အရည်အချင်းကို သက်သေပြရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ဖန်ကျင်းသည် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ။ သူတို့၏ ဗုဒ္ဓသားတော် ဖန်ရှင်းလည်း အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေက မကြာခင်တွင် ဗုဒ္ဓသားတော် အသစ်ကို ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

ယောင်ချီ၏ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ သုံးဦး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့ အချိန်ဆွဲပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေး၏ တပည့်များကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ကို ဓားစာခံအဖြစ် သုံးနိုင်လိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ တွန့်ဆုတ်နေကြ၏။

“မင်းတို့ ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ။ ဒါတွေက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေလေ။ ဒီအခင်းအကျင်းကို ဖျက်ဆီးတဲ့နေရာမှာ ကူညီတဲ့သူ ဘယ်သူဆို ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ဆုချမယ်...”

ထိုစကားကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများမှာ စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။

အချို့ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးတွင် လောဘရိပ်များ ဝင်းလက်သွားသည်။

ဓားအခင်းအကျင်းအပေါ် တိုက်ခိုက်မှု စတင်တော့သည်။

သို့သော် ပထမဆုံး တိုက်ကွက် မကျရောက်ခင်မှာပင် မိုးကြိုးဟိန်းသံကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသည်။

“မင်းတို့... ရိုင်းလှချည်လား....”

ဝုန်းခနဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအသိကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သွေးချောင်းစီးသွားတော့သည်။

...