ကမ္ဘာငယ်စနစ်

[ အလောင်းဘုရင် တိကျန်း၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် - ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသော အပိုင်းအစတစ်ခု။ အပိုင်းအစများ ပိုမိုစုဆောင်းမိပါက ၎င်း၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည် နိုးထစေနိုင်သည် ]

[ အရိုးဖြူဗောဓိသတ္တ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် - ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသော အပိုင်းအစတစ်ခု။ အပိုင်းအစများ ပိုမိုစုဆောင်းမိပါက ၎င်း၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည် နိုးထစေနိုင်သည် ]

ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းသံနှင့် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်တို့မှာ သူ၏ ပစ္စည်းစာရင်း အထဲသို့ နဂိုအတိုင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ပင် ပြန်လည် ယူဆောင်သွားနိုင်၏။

သို့သော် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်သော ထွင်းထုချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ အစစ်အမှန်နှင့်မတူဘဲ ဈေးပေါသော အတုအပများကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်ကို အစိတ်ဝင်စားဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ထိုဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်နှစ်ခုပင်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အကယ်၍ ငါက အပိုင်းအစတွေကို အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်ရင် မူလပိုင်ရှင်တွေကို တကယ် ပြန်ဆင့်ခေါ်နိုင်မှာလား...

တွေးမိရုံနှင့်ပင် သူ၏ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

“ငါ ဒုတိယနည်းလမ်းကို ရွေးတယ်။ ဓားကျောင်းတော်ကို ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်မယ်။ ပြီးတော့ ငါ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ အလိုအလျောက်ပုံစံကို ဖွင့်ထား။”

[ အလိုအလျောက်ပုံစံကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ... ]

[ ကမ္ဘာငယ်သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးစေရန် စနစ်၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာပါ ]

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွား၏။

၎င်းမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော မှန်ဘီလူးဖြင့် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။

လျိုရှားတောင်ထွတ်၊ ဓားကျောင်းတော်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ သေးငယ်သော စက်လုံးပုံစံ အရာဝတ္ထုလေးတစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ကြယ်များတောက်ပနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် အမှောင်ထုကြီး ဖြစ်နေ၏။

အနီးအနားတွင် အခြားသော လွင့်မျောနေသည့် စက်လုံးနှစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

တစ်ခုမှာ အနည်းငယ် ပိုကြီးနေပြီး ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော်လည်း ခြောက်သွေ့ကာ လူသူ ကင်းမဲ့နေ၏။

အခြားတစ်ခုတွင်မူ တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် သမုဒ္ဒရာများရှိပြီး သူ၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ထိုခြောက်သွေ့နေသော စက်လုံးထက် အနည်းဆုံး အဆပေါင်း တစ်သောင်းမက ပိုကြီးမားသည်။

၎င်းမှာ သေချာပေါက် ချင်းယွန်ဘုံပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

[ ဓားကျောင်းတော် ပါဝင်သော စက်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါ ]

ချန်ဟွိုက်အန် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ထိုစက်လုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်၏။

[ ယခု “ချက်ချင်းသန့်စင်စမ်း”ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်ပါ ]

ချန်ဟွိုက်အန် - “...”

ဒါက တကယ် ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ...

သို့သော် နောက်ဆုံးတော့ သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အော်လိုက်တော့သည်။

“ချက်ချင်းသန့်စင်စမ်း...”

သူ၏အသံ ဆုံးသည်နှင့် ဓားကျောင်းတော်အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ ပြောင်းလဲသွား၏။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

တိမ်တိုက်များ လွင့်စင်သွားကာ မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံလာသည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

ဓားကျောင်းတော် တည်ရှိရာ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။

အပေါ်ယံရှိ မည်းမှောင်သော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များကြားမှ ကြီးမားလှသော စိမ်းပြာရောင် တိုင်လုံးကြီးငါးခုမှာ ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာသည်။

ကျောင်းဆောင်အတွင်း တရားမှတ်နေသော အကြီးအကဲကျုံးမှာ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းတွင် မြေတူးနေသော တာ့ဟာသည် ကမ္ဘာပျက်မည့် မြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်ရင်း ကြောက်လွန်း၍ သေးထွက်သွား‌တော့သည်။

ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ဆံပင်ဖြူနှင့် ဓားကျင့်ကြံသူ လင်းယွီရှီက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ဓားသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ သောင်းနှင့်ချီသော ဓားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝဲပျံနေကြတော့သည်။

“ဘယ်သူက ဒီမှာ အစီအရင် လုပ်နေတာလဲ...”

“ဓားကျောင်းတော်က ဘယ်လိုကျင့်ကြံသူကြီးကို သွားစော်ကားမိလို့လဲ...”

အကြီးအကဲကျုံးသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော တိုင်လုံးကြီးငါးခုကို ကြည့်နေရင်း နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ချက်ချင်းထွက်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ တိုင်လုံးများ မဟုတ်ကြပေ။

လက်ချောင်းများပင်။

ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆင်းသက်လာခြင်းပင်...

ဒီလျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်က ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...

ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က လျို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို သွားရင်းနဲ့ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်လိုများ သွားဆွမိတာလဲ...

“တွန့်ဆုတ်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး... အကြီးအကဲ ကျုံး။ ကျောင်းတော်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကူညီဦး...”

လင်းယွီရှီက လက်ဟန်အခင်းအကျင်းများကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အပြည့်ရှိ ပျံသန်းနေသော ဓားများမှာ ကြီးမားလှသည့် ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

၎င်း၏အစွမ်းမှာ အံ့မခန်းဖြစ်သော်လည်း ဆင်းသက်လာသော လက်ချောင်း ငါးချောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘီလူးကြီး၏ လက်ဝါးကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ သေးငယ်လှ၏။

သူ၏ဓား မထိတွေ့ခင်မှာပင် စတင်အက်ကွဲလာတော့သည်။

“အွတ်...”

လင်းယွီရှီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ အတင်းအကျပ် မြှင့်တင် လိုက်ခြင်းကြောင့် ဒဏ်ရာဟောင်းများ ပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အထက်ရှိ မိုးခြိမ်းတိမ်များကြားတွင် ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်မိုးကြိုး စက်လုံးနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မျက်လုံးတစ်စုံကဲ့သို့ပင် မုန်တိုင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထို့နောက်...

ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးက လောကမြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပါ လှုပ်ခါသွားစေသည်။

“သွား...”

လင်းယွီရှီနှင့် အကြီးအကဲကျုံးတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ဒဏ်ရာမရခဲ့ပေ။

ထိုအစား နူးညံ့သော အားတစ်ခုက သူတို့ကို လျိုရှားတောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည် ချပေးလိုက်သည်။

လင်းယွီရှီ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများပင်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော နူးညံ့သည့် ဓားအသိတစ်ခုကြောင့် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

“ဒီ... ဒီဓားအသိက... တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲ...”

လင်းယွီရှီက သူ၏လက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက် နေရင် ဘာလို့ လက်လျှော့ပေးတာလဲ။

သူ့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ဘာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲကျုံး၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာ၏။

အကြောင်းမှာ ဝတ်ရုံဖြူနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ သစ်သားအိမ်လေးထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာသောကြောင့်ပင်။

“လီချင်းရန်။ မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ...”

“အကြီးအကဲကျုံး။ ဆရာက ကျွန်မကို ပြန်ခေါ်လာတာပါ။”

လီချင်းရန်က ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို... ဘိုးဘေးကော ဘယ်မှာလဲ။”

လီချင်းရန်က သူတို့ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ကြီးမားလှသည့် စိမ်းပြာရောင်လက်ဝါးကြီးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“အဲဒါ သူပဲ။”

အကြီးအကဲကျုံး - “...”

လင်းယွီရှီ - “...”

ဒီဓားအသိကို ဒါကြောင့် ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာကိုး။

၎င်းမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေး၏ ဓားအသိပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ဖန်တီးလိုက်သော ဆူညံမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ ချက်ချင်း မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘိုးဘေး ချန်ဟွိုက်အန် ဖြစ်နေမှတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။

အဆုံးမှာတော့ ဂိုဏ်းတံခါးတွေဆိုတာ ဖျက်ဆီးဖို့နဲ့ အသစ်ပြန်ဆောက်ဖို့ လုပ်ထားတာပဲလေ။

အဟောင်းတွေပျက်မှ အသစ်တွေ ရမှာပေါ့။

“လီချင်းရန်။ တခြား ဓားကျောင်းတော် တပည့်တွေရော ဘယ်မှာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကော။ နင်တို့ အကုန်လုံး အတူတူ ပြန်လာသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”

လီချင်းရန်က အကြီးအကဲလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အကြီးအကဲလင်း၊ အကြီးအကဲကျုံး၊ ပြောရရင်တော့ ရှည်ပါတယ်။ ဆရာက အခု အစီအရင် လုပ်နေတာမို့လို့ အထဲကို ဝင်ကြရအောင်ပါ။ ကျွန်မ အားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ့မယ်။”

သူတို့ သုံးဦး အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံဆီမှ ဓားဟိန်းသံများနှင့် မိုးခြိမ်းသံများကို ဖောက်ထွက်၍ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သူတို့က ထိုထူးခြားသော စကားလုံးလေးလုံးကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရသည်။

“ချက်ချင်းသန့်စင်စမ်း..”

[ သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ... ]

[ ကစားသူသည် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ပထမအဆင့်နှင့်အတူ အလိုအလျောက်ပုံစံကို ရွေးချယ်ထားသောကြောင့် ကမ္ဘာငယ်စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ ]

[ သင်၏ ကမ္ဘာငယ်ကို ကြည့်ရှုရန် နှိပ်ပါ ]

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မြင်ကွင်းမှာ ချင်းယွန်ဘုံတွင် ခဏမျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဓားကျောင်းတော်က ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

၎င်း၏နေရာတွင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင် ညီညာပြန့်ပြူးနေသော မြေကွက်လပ်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူက ကမ္ဘာငယ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ မြင်ကွင်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယခုတွင် ခြောက်သွေ့သော မြေရိုင်းပြင်ကြီးပေါ်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောင်တန်း တစ်ခုတည်း ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဖန်တီးမထားရသေးသော ဂိမ်းပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ အရည်အသွေး မြင့်မားသော မော်ဒယ်တစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ထိုသန့်ရှင်းစိုပြေသော တောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဓားကျောင်းတော်၏ ဂိုဏ်းဝင်းမှာ မပျက်မစီးဘဲ တည်ရှိနေ၏။

တောင်ထွတ်များ၊ ခန်းမဆောင်များ၊ တပည့်များ၏ နေအိမ်များနှင့် လျိုရှားတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ သူ၏အိမ်လေးပင်လျှင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“...ဒါကတော့ အဆင်မပြေဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းကို တရစပ် ခါယမ်းနေမိသည်။

သူ၏ကမ္ဘာငယ်မှာ အလွန် ခြောက်သွေ့လွန်းလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဓားကျောင်းတော်၏ တောင်တန်းများမှာ တစ်ခုတည်း သီးခြားရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ အပ်စပ်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အန်ရီးရဲအင်ဂျင်(၅)မော်ဒယ် တစ်ခုကို အန်ရီးရဲအင်ဂျင်(၄) အကြမ်းထည် မြင်ကွင်းထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ပြဿနာက ထိုမျှနှင့်သာ မပြီးသေးပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှာ အလွန်နည်းပါးနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေရိုင်းပြင်တွင်လည်း သက်ရှိအရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။

သူ၏ ဓားကျောင်းတော် တပည့်များက ထိုကဲ့သို့ ဗလာဖြစ်နေသော ကမ္ဘာပျက်ကြီးထဲတွင် မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်မည်နည်း...

၎င်းကို သူ ပြုပြင်ရပေမည်။

သို့သော် ထိုမတိုင်ခင် သူက ပိုက်ဆံချွေတာရန်အတွက် ဂိမ်းမှထွက်ပြီး အလိုအလျောက်ပုံစံထဲကို ဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အလိုအလျောက်ပုံစံသို့ ရောက်သည်နှင့် သူက မီနူးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။

[ ကမ္ဘာငယ် ဆောက်လုပ်ရေး စျေးဆိုင် ]

• အခြေခံ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် မော်ဂျူး – ယွမ် ကုဋေ၃၀၀ (ကန့်သတ်ချိန် လျှော့ဈေး...)

• အလယ်အလတ် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် မော်ဂျူး – ယွမ် ကုဋေ၁၅၀၀ (အကန့်အသတ် လျှော့ဈေး...)

• အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် မော်ဂျူး – လိုအပ်ချက်များ မပြည့်မီသေး

• အဆင့်(၁) တောတောင်သာယာ – တောင်တစ်လုံးလျှင် ယွမ်၁၀သိန်း

• အဆင့်(၁) မြစ်သာယာ – ကီလိုမီတာ ၅၀လျှင် ယွမ်၁သိန်း

• အခြေခံ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွင်း အသေးစား – တစ်တွင်းလျှင် ယွမ်သိန်း၃၀၀ (၁၀၀လီ အကွာအဝေးအတွင်း အခြေခံ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ဖြန့်ကျက်ပေး)

• အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွင်း အသေးစား – တစ်တွင်းလျှင် ယွမ် ကုဋေ၃၀၀ (၁၀၀လီ အကွာအဝေးအတွင်း အလယ်အလတ် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ဖြန့်ကျက်ပေး)

စာမျက်နှာ ၁/၉၉

“ဝှတ်ဒယ်ဖတ်...”

ထိုဈေးနှုန်းများကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ နားထင်များ သွေးတိုးလာသလို ခံစားရသည်။

ဘာကမ္ဘာငယ်လဲ...

ဒါက ငွေစားကျင်းကြီးပဲ...

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ တစ်ခု သတိရသွားသည်။

သူက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ ပစ္စည်းများကို ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ချက်များ ဝယ်ယူရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်။ အခု ပိုက်ဆံသုံးရတာက အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့...

အနာဂတ်မှာ ပိုက်ဆံတွေ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေပဲ သုံးလို့ရတော့မယ် ဆိုရင်ကော။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာတောင် ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေက ကျင့်ကြံဖို့ အတွက်လည်း ကောင်းတာ ဆိုတော့ အလကားတော့ မဖြစ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ကမ္ဘာငယ်ကို အလှပြင်ဖို့က စောင့်ဆိုင်းလို့ ရသေးတယ်။

မဟာလျို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာတော့မည်။

သူက ဓားကျောင်းတော် တပည့်များ၊ စုချီနျန်နှင့် အခြားသူများကို သွားရောက်ခေါ်ဆောင်ရမည်။

ထို့အပြင် တိုက်ရိုက်တပည့် သုံးယောက်ကို ရှာရန်နှင့် ယွဲ့ချန်ချီကို ခြေရာခံရန် ကျန်သေးသည်။

အချိန်ဖြုန်းနေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။

သူ အလုပ်လုပ်ရပေတော့မည်။

...