အခန်း (၄၁၃-၄၁၄)

အပိုင်း(၄၁၃) ကမ္ဘာကို တစ်ပတ်ပတ်ခြင်း

တောထဲတွင် နေထိုင်ခြင်းက အကျိုးမရှိတော့သဖြင့် လော်ယွမ် ဆက်မနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ စိတ်ညွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူထပ်သော သစ်ပင်သစ်တောများကို ဖောက်ထွင်း၍ အရှိန်ဖြင့် ပျံတက်သွားသည်။ သူ ပျံသန်းလိုက်သည်နှင့် ကွာခြားမှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ (၁၉) မှတ်ရှိသော စိတ်စွမ်းအား သည် ပျံသန်းမှုအတွက် အားကောင်းသော တွန်းအားကို ပေးစွမ်းနေသည်။

(၃) စက္ကန့်မျှအတွင်း သူ၏အရှိန်သည် မူလကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေသည်။ အဆုံးမရှိ မြင့်တက်နေသကဲ့သို့ပင်...

ဆယ်စက္ကန့်ကျော် ကြာမှသာ သူ၏ အရှိန်မြှင့်တင်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး အရှိန်နှုန်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူသည် ဒုံးပျံတစ်စင်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသကဲ့သို့ တည့်မတ်စွာ ပျံတက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော အစက်အပြောက်လေး တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

အသက်အနည်းငယ် ရှူချိန်အတွင်း သူသည် တိမ်လွှာများကို ဖောက်ထွင်းကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ နေမင်းကြီး၏ ပူပြင်းသော အလင်းရောင်များ တားဆီးမရှိ ကျရောက်လာရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်အနားကွပ် ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်သည် တစ်စက္ကန့်လျှင် ၂မိုင် ၃မိုင်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဖြစ်စဉ်များသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင် သုံးလေးမိုင် အကွာအဝေးအထိ လွှမ်းခြုံထားသည်။

အဆုံးမဲ့ လေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် လေပွေများသည် ထိုဧရိယာအတွင်း ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်နေကြသဖြင့် သူသည် လေနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်ပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအား ၏ စွမ်းပကားပင် ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်ပြီး နားလည်ရခက်သော်လည်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ အစပိုင်းတွင် တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းလာခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အရောင်အဝါများကို စတင် ထုတ်ဖော်ပြသလာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သာမန် ပျံသန်းနှုန်း တိုးတက်မှုသည် လော်ယွမ် ထင်ထားသလောက် မများဘဲ (၃) ဆခန့်သာ တိုးလာသည်။

နယူတန်၏ ပထမနိယာမအရ အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် တူညီသောအရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေပါက ၎င်းအပေါ် သက်ရောက်သော အားများသည် မျှခြေဖြစ်နေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် အရှိန်လျှော့ချခြင်း ဖြစ်ပေါ်ရမည်။

သရဲမျက်နှာမြင်း၏ လည်ဆံမွှေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း လေထုခုခံအား အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မြန်နှုန်းမြင့် ပျံသန်းနေစဉ်တွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကို သူ သိပ်မခံစားရသော်လည်း ဤခုခံအားများကို လေပွေလှိုင်းများက မျှဝေခံစားပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလေပွေလှိုင်းများနှင့် လူကို တစ်သားတည်းအဖြစ် ရှုမြင်ပါက လေထုခုခံအားသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လူတစ်ယောက် ကားစီးနေသကဲ့သို့ပင်။ လူသည် လေတိုးဒဏ်ကို တိုက်ရိုက်မခံစားရသော်လည်း ထိုလေတိုးဒဏ်ကို ကားက ခံစားနေရသည်။ ခုခံအား မရှိသည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တော့ လော်ယွမ်၏ "ကား" (ဝတ်စုံ) က အလွန်ပေါ့ပါးပြီး လေခွင်းအားစနစ်နှင့် ကိုက်ညီသောကြောင့် လူတစ်ယောက် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းချိန်တွင် ခံစားရမည့် ခုခံအားထက် အများကြီး သက်သာသည်။ သို့သော် ခုခံအား လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်း၏ အရှိန် မည်မျှတိုးလာမည်ကို လော်ယွမ် စိတ်ဝင်စားမိသည်။ သို့သော် လေထုခုခံအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟင်းလင်းပြင်ခုခံအား သည် ဆုံးဖြတ်ရန် ပိုခက်ခဲပြီး မှန်းဆရ ခက်ခဲသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံး တစ်ချက်တော့ လော်ယွမ် သေချာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ခုခံအားသည် အမှန်တကယ် ရှိနေပြီး လေထုခုခံအား ကဲ့သို့ပင် အရှိန်မြန်လေ ခုခံအားများလေ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စိတ်စွမ်းအား (၁၇) မှတ်ဖြင့်ပင် ပျံသန်းနှုန်းကို အဆုံးမရှိ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက မဖြစ်နိုင်ပေ။

တွေးမိသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ နဖူးစည်းကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံကို ဖွင့်ကာ ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခတ်လာသည်။ ယခင်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခုတစ်ကြိမ် ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ခတ်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ လော်ယွမ် စိတ်မှန်းဖြင့် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ (၃) စက္ကန့်မပြည့်ခင် ဟင်းလင်းပြင်စက်ဝန်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး (၅) စက္ကန့်အကြာတွင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားလာကာ တဖြည်းဖြည်း မြန်လာသည်။

တစ်မိနစ်အကြာတွင် အသံထက်မြန်သော အရှိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

(၅) မိနစ်အကြာတွင် အသံအရှိန်၏ (၈) ဆသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

(၁၀) မိနစ်အကြာတွင် မူလ အကန့်အသတ်ဖြစ်သော တစ်စက္ကန့်လျှင် (၇) မိုင်ခွဲနှုန်းကို ကျော်လွန်သွားသည်။

မိနစ် (၂၀) အကြာတွင် အရှိန်သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ မည်မျှ မြန်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင်ပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များ၊ လွင်ပြင်များ၊ ကုန်းမြင့်များနှင့် ရှုခင်းအမျိုးမျိုးသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် သူသည် အလွန်မြင့်မားသော နေရာတွင် ပျံသန်းနေပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကျယ်ဝန်းသောကြောင့် အရှိန်ထိန်းမနိုင်ဖြစ်ခြင်းမျိုး မခံစားရပေ။ အောက်မှ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသော မြေပြင်အနေအထားကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်လန်းဆန်းတက်ကြွနေသည်။

ဤအရှိန်ဖြင့် စက္ကန့် (၃၀) ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် အောက်တွင် အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး ဖြစ်နေသည်ကို လော်ယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာ ဖြစ်လောက်တယ်" လော်ယွမ် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာပြင်ထက်တွင် တစ်မိနစ်ခန့် ဆက်လက်ပျံသန်းပြီးနောက် သစ်တောများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကုန်းမြေတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ဩစတြေးလျတိုက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် အန္တာတိကတိုက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အန္တာတိကတိုက်ဟု ယူဆရခြင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အအေးဆုံးဖြစ်သော ဤဒေသ၏ အစွန်အဖျားတွင် သစ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင် ရေခဲပြင်ကြီးများ ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းလေ ရေခဲပြင် ဧရိယာ ပိုကြီးလေဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤရေခဲပြင်များသည် ကြာရှည်ခံတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း လော်ယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်မှ ကြည့်လိုက်လျှင် တန်ချိန်သောင်းချီသော ရေခဲတောင်များသည် မကြာခဏ ပြိုကျနေပြီး ရေခဲများ အရည်ပျော်ကျလာသော ရေများကြောင့် အန္တာတိကတိုက်တစ်ခုလုံး ရေများ ပြည့်လျှံနေသည်။ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် နေရာတိုင်းတွင် မြစ်ချောင်းအင်းအိုင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဤအန္တာတိကတိုက်တွင် လူသားများ၏ ခြေရာလက်ရာကို လော်ယွမ် မတွေ့ရှိရခြင်းပင်။

ဤကပ်ဘေးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ စကြဝဠာမုန်တိုင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဗိုင်းရပ်စ်များ ဗီဇပြောင်းလဲပြီး ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သည် ဇက်ကျိုးသော မြင်းရိုင်းပမာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

လူသားများ သတိထားမိချိန်တွင် သမုဒ္ဒရာကြီးသည် ပင်လယ်ဘီလူးကြီးများကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး သေလမ်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အကန့်အသတ်ရှိသော လေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဖြင့် နေ့ရောညပါ ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်လျှင်တောင်မှ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို မည်သို့ ထောက်ပံ့နိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ထိုအချိန်က လေကြောင်းခရီးစဉ်များသည်လည်း လုံးဝ ဘေးကင်းသည် မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ် ကြာကြာမကြည့်ဘဲ အန္တာတိကတိုက်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် တောင်အမေရိကတိုက်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာတွင် ညဉ့်နက်နေဆဲဖြစ်သည်။ လော်ယွမ့်အတွက် ဒါက ထူးခြားသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း နေ့ဘက်မှ ညဘက်သို့ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး အချိန်၏ ကန့်သတ်ချက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ညအချိန် ဖြစ်နေသော်လည်း လော်ယွမ်၏ အမြင်အာရုံကို လုံးဝ မထိခိုက်စေပေ။ အပေါ်စီးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် အောက်ဘက်တွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အစိမ်းရောင်များသာ ရှိပြီး လူသားများ၏ ခြေရာလက်ရာ တစ်စက်မှ မရှိပေ။ အပျက်အစီးများကိုပင် မမြင်တွေ့ရပေ။

တောင်အမေရိက နိုင်ငံများသည် စစ်ရေးအင်အား မတောင့်တင်းကြပေ။ ဘရာဇီးနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာမြေ၏ အဆုတ်ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်သော အမေဇုန်တောအုပ်နှင့် နီးကပ်နေသောကြောင့် ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျရောက်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်စတွင် ဦးဆုံး ထိခိုက်ခံစားရပြီး ကျဆုံးခဲ့သည်။ ကျန်နိုင်ငံများသည်လည်း စစ်ရေးနှင့် လူဦးရေ နည်းပါးသော နိုင်ငံငယ်များ ဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက် လော်ယွမ် မြောက်အမေရိကသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ အခြေအနေမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ရောက်လေရာ နေရာတိုင်းတွင် အစိမ်းရောင်များသာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကမ္ဘာမပျက်ခင်က ကနေဒါနိုင်ငံ ဖြစ်ခဲ့သော နေရာသို့ ရောက်မှသာ သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ဗုံးခိုကျင်းများကို မကြာခဏ တွေ့နေရသည်။

ဗုံးခိုကျင်းများသည် အကြီးအသေး အမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အကြီးဆုံးသော ကျင်းများသည် အကျယ် မိုင်ဝက်နီးပါး ရှိပြီး အသေးဆုံးသော ကျင်းများသည် ပေ ၃၀ ခန့် ရှိသည်။ အကြီးစားကျင်း အများစုသည် အနုမြူဗုံးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံမှ ကြည့်နေသော်လည်း အောက်ခြေမှ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧရိယာများသည် ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အနုမြူ ဗုံးကျင်းများ အလွန်များပြားသည်။ ကောင်းကင်မှ ကြည့်လိုက်လျှင် ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ ရှိနေပြီး လကမ္ဘာမျက်နှာပြင်နှင့် တူနေသည်။

ဤမြေပြင်ပေါ်သို့ အနုမြူဗုံး မည်မျှ ကြဲချခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ပေ။ အချို့သော ဗုံးကျင်းများ အနီးတွင် ကျယ်ပြန့်သော မီးလောင်ရာများနှင့် အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်များ လဲကျနေပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဗုံးကြဲချထားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း သိသာသည်။

ဤတိုက်ကြီး၏ လူသားများ စုဝေးရာနေရာသည် မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနိုင်ကြောင်း လော်ယွမ် ခန့်မှန်းမိပြီး စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေး ကျရောက်လာသောအခါ လူသား (၁၀) ယောက်တွင် (၁) ယောက်ပင် မကျန်ခဲ့ပေ။ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှင်သန်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ မျိုးသုဉ်းမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြန်သည်။

ယခင်က နိုင်ငံချင်း ရန်ငြိုးများကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ကြပြီ။ ဒေသများ ကွဲပြားပြီး အကွာအဝေး ဝေးကွာနေသော်လည်း စုရပ်များအကြား နည်းပညာနှင့် သတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်မှုများ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် စက္ကန့်အနည်းငယ် ဆက်လက်ပျံသန်းပြီးနောက် ကြီးမားသော မြို့ပြအစုအဝေးကြီးတစ်ခု လော်ယွမ်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ မြို့ကြီးများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်လျက် တည်ဆောက်ထားကြသည်။ မြင့်မားသော တံတိုင်းများနှင့် အပေါ်မှ ဧရာမအမြောက်ကြီးများသည် မြို့တစ်မြို့ချင်းစီကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ခံတပ်တစ်ခုအသွင် ဖန်တီးထားသည်။

၎င်းတို့မှာ အမေရိကန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ စုရပ် ဖြစ်လောက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် အဆက်အသွယ်မပြတ် ရှိနေသေးသော လူသားစုရပ် (၃) ခုသာ ရှိတော့သည်။ တစ်ခုမှာ အာတိတ်သမုဒ္ဒရာ ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အဓိက အင်အားစုမှာ ရုရှားဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ကနေဒါတွင် တည်ရှိပြီး အဓိက အင်အားစုမှာ အမေရိကန် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာမူ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပထမ လူသားစုရပ် နှစ်ခုသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ အာတိတ်သမုဒ္ဒရာ ဒေသတွင် ဥရောပနိုင်ငံများ ကျဆုံးပြီးနောက် ဒုက္ခသည် အများအပြား စုဝေးနေကြသည်။ ဤစုရပ်သည်လည်း အမေရိကန်နှင့် ကနေဒါတို့ ပူးပေါင်းတည်ထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လော်ယွမ်သည် ဤနေရာတွင် ရပ်နားရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူအပေါ်ယံမျှသာ ကြည့်ရှုပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။ ဥက္ကာခဲတစ်ခု ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ (၄) စက္ကန့်အတွင်း ဤဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ အာတိတ်သမုဒ္ဒရာသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ဝင်ရိုးစွန်းညကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နေရောင်ခြည်သည် လော်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တဖန် ပြန်လည် ကျရောက်လာသည်။ လမ်းကြောင်း အနေအထားကြောင့် ရုရှားစုရပ်ကိုမူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

နောက်ထပ် စက္ကန့် (၃၀) ခန့် ဆက်လက်ပျံသန်းပြီးနောက် လော်ယွမ်သည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ အောက်ဘက်ရှိ ရင်းနှီးသော ရှုခင်းများကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်။ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် သူသည် ကမ္ဘာကို တစ်ပတ်ပတ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ဤမျှ သေးငယ်သည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးပေ။ မိနစ်ပိုင်း၊ (၅) မိနစ်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း ကမ္ဘာကို တစ်ပတ်ပတ်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ အိမ်လည်ထွက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

လော်ယွမ် နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် အမြင့်ဆုံး အရှိန်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှ စတွက်ပါက (၄) မိနစ်နှင့် (၃၀) စက္ကန့် ဖြစ်သည်။ အရှိန်ယူသည့် အချိန်ပါ ထည့်တွက်လျှင် (၂၅) မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်သည်။

ကမ္ဘာ၏ လုံးပတ်သည် ကီလိုမီတာ (၄) သောင်းခန့် (မိုင်နှစ်သောင်းလေးထောင်) ရှိသည်။ ကမ္ဘာ့အချင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမြင့်ပျံသန်းခြင်း အကွာအဝေးကို ထည့်တွက်စရာ မလိုပေ။ သူ၏ ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်း အမြင့်ဆုံးအရှိန်သည် တစ်စက္ကန့်လျှင် (၉၂) မိုင် ရှိကြောင်း အလွယ်တကူ တွက်ချက်နိုင်သည်။

ဤအရှိန်သည် အလွန် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသည်။ တတိယ စကြဝဠာအရှိန် ဖြစ်သော တစ်စက္ကန့်လျှင် (၁၀) မိုင် (နေအဖွဲ့အစည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော အရှိန်) ထက် အဆများစွာ သာလွန်သည်။

မိုင် (၂) သိန်း (၄) သောင်းခန့် ဝေးကွာသော လကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိရန် လော်ယွမ် (၄၂.၈) မိနစ်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ သူသာ ဆန္ဒရှိပါက ယခုချက်ချင်း လကမ္ဘာသို့ ပျံသန်းသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ငရဲသို့ သွားသကဲ့သို့ အသွားအပြန်မရှိသည့် လက်မှတ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လေးဘက်မြင် အာရုံခံစားမှုသည် ခွန်အား အလွန်ကုန်ခန်းစေပြီး ဟင်းလင်းပြင် အခြေအနေနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက လကမ္ဘာသို့ ရောက်လျှင် လော်ယွမ် ပြန်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ အာကာသသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သိပ်မလိုတော့ဘူးဟု တွေးလိုက်သည်။

သူသည် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။ မြေလှိုင်းကြိမ်နှုန်း၏ အပိုဆောင်း ခွန်အားသည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ချက်ချင်း သက်ရောက်သွားပြီး သက်ပြင်းအနည်းငယ် ရှူချိန်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသော ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသည်။

ထို့နောက် မျှော်လင့်ချက်မြို့တောဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

..............................................................................................................................

"၅၁က ဘယ်ကတ်လဲ" အိမ်ထဲမဝင်ခင် လော်ယွမ် ဝမ်ရှီရှီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မှားတယ်... နင် တော်တော်တုံးတာပဲ... ဒီတစ်ခါ ဘာဆုမှ မရဘူး" ဝမ်ရှီရှီက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဗီဇပြောင်းလူသားမလေး၏ မကျေမနပ် "ရှူးရှူးရှားရှား" အော်သံများကို လော်ယွမ် ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့ ဂိမ်းတစ်ခုခု ကစားနေပုံရသည်။ လော်ယွမ် ခြေသံဖျောက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်သွားသည်။

ဝမ်ရှီရှီသည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်လုပ် ကတ်ပြားအပုံလိုက်ကို ကိုင်ထားသည်။ ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး နှစ်ယောက်သား စိတ်ဝင်တစား ကစားနေကြသည်။

ချန်ကျားရီက ဘေးမှ ထိုင်ကြည့်နေသော်လည်း မျက်လုံးများ ငေးငိုင်နေသည်ကို လော်ယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေပြန်ပြီ ထင်သည်။

ဝမ်ရှီရှီက ကတ်ပြားအနည်းငယ် ဆွဲထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါက အလွယ်ဆုံးပဲ... ၈ က ဘယ်ကတ်လဲ... ခုနကပဲ နင် မှန်းထားပြီးသားလေ"

ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးသည် ခေါင်းလေးစောင်းပြီး စဉ်းစားနေသည်။ အတော်ကြာ တွေးပြီးမှ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများပါသည့် လက်ညှိုးဖြင့် ကတ်ပြားတစ်ချပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ထောက်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မှန်သွားပြီ... ရော့... ဆုအနေနဲ့ အသားခြောက် တစ်တုံးပေးမယ်" ဝမ်ရှီရှီက အောက်ဘက် အိတ်ကပ်ထဲမှ အသားခြောက်တစ်တုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးသည် လျင်မြန်စွာ လှမ်းယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ ဝါးပင်မဝါးဘဲ မျိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကတ်ပြားများကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဝမ်ရှီရှီကို ဆက်မေးခိုင်းနေပုံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ နားရွက်များ လှုပ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လော်ယွမ့်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ခုန်ဆင်းကာ လော်ယွမ့်ဘေးသို့ ပြေးလာသည်။ "ရှူးရှူးရှားရှား" အော်မြည်ရင်း ဝမ်ရှီရှီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုင်တောနေပုံရသည်။

"ကိုကြီးယွမ် ပြန်လာပြီလား" ဝမ်ရှီရှီက လော်ယွမ့်ကို သတိပြုမိပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး တွဲခိုလိုက်သည်။

"ကိုကြီးယွမ်..." ချန်ကျားရီက ထိုအခါမှ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှ လန့်နိုးလာပြီး ခြင်တစ်ကောင် ညည်းသံလောက် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် နှုတ်ဆက်သည်။ မျက်နှာတွင် ရှက်သွေးများ ဖြာသွားသည်။

လော်ယွမ် ချန်ကျားရီကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဝမ်ရှီရှီ၏ လက်ကို ဖြုတ်ကာ ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ... ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးက နင့်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတဲ့ပုံပဲ"

"ဒီဗီဇပြောင်းလူသားမက တော်တော်ဆိုးတာ... အိမ်က မီးသီးတွေကို ဖြုတ်ပြီး သူ့အသိုက်ထဲ ခိုးဝှက်သိမ်းထားတာလေ... နံရံပေါ်မှာ ခြေရာတွေ ကျန်မနေရင် ဘာဖြစ်မှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ရှာတွေ့တုန်းက စောင်ထဲမှာ ပဲငံပြာရည်ပုလင်းတွေ... ဆီပုလင်းတွေပါ တွေ့ရတယ်... စောင်တွေလည်း ပေပွနေတာပဲ... စိတ်တိုလိုက်တာ" ဝမ်ရှီရှီက ခါးထောက်ပြီး လူကြီးတစ်ယောက်လို ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"သမီး ပြန်ယူလိုက်တော့ သူက အပြင်လမ်းကြားက မီးသီးတွေကိုပါ ခိုးဖြုတ်ဖို့ ကြံနေသေးတယ်... တော်သေးတာပေါ့ စောစောစီးစီး တွေ့လိုက်လို့... မဟုတ်ရင် ရပ်ကွက်က လူတွေ လိုက်လာတော့မှာ"

လော်ယွမ် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။ ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးတွင် ပစ္စည်း စုဆောင်းတတ်သော အကျင့်ရှိသည်ကို သိသော်လည်း မီးသီးများကိုပါ မလွတ်တမ်း စုဆောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှီရှီက သူမ၏ မကောင်းကြောင်းများကို ဖွင့်ချလိုက်သည်ကို နားမလည်သည့်အလား ဝမ်ရှီရှီကို လက်ညှိုးထိုးကာ "ရှူးရှူးရှားရှား" နှင့် တိုင်တောနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘာတွေပြောနေမှန်းတော့ မသိပေ။

"သူက အခုမှ ရောက်ကာစဆိုတော့ အသားမကျသေးလို့ပါ... ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးလိုက်" လော်ယွမ်က ပြောသည်။

"သမီး ခုနက သင်ပေးနေတာလေ... နည်းနည်း တုံးတယ်... (၁၀) ဂဏန်း အောက် ဂဏန်းတွေကိုတော့ သိနေပြီ... (၁၀) ဂဏန်း အထက်ကျတော့ သိပ်နားမလည်ဘူး ဖြစ်နေတယ်" ဝမ်ရှီရှီက သဘာဝကျသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။

လော်ယွမ် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သင်ပေးတာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူးလေ။ ပြီးတော့ ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးက ဝမ်ရှီရှီ ပြောတာကို နားမှမလည်တာ။ အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ပြောရရင် လူသားဘာသာစကားနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော ဂြိုဟ်သားဘာသာစကားကို ကုဒ်ဖျက်သလို ဖြစ်နေသည်။

ကိုးကားစရာ ဘာမှမရှိ။ တကယ်လို့ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဂဏန်း (၁၀၀) အထိ တတ်သွားရင်တော့ သရဲသဘက် ဖြစ်နေပြီပေါ့။ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် သူမက သာမန်လူ အများစုထက်တောင် ပိုဉာဏ်ကောင်းနေသေးတယ်။

"ဒါနဲ့ နင်အမဟွမ်တို့ရော" ဟွမ်ကျားဟွေတို့ မရှိသည်ကို တွေ့သဖြင့် လော်ယွမ် မေးလိုက်သည်။

"ဈေးသွားဝယ်ကြတယ်" ဝမ်ရှီရှီက ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။ "အိမ်က ဟင်းတွေ အကုန်လုံး သူ စားလိုက်လို့"

ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးသည် ဝမ်ရှီရှီ၏ မကျေနပ်မှုကို ခံစားမိပုံရပြီး ဝမ်ရှီရှီကို "ရှူးရှူးရှားရှား" အော်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှီရှီ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ လန့်သွားပြီး လော်ယွမ့်နောက်သို့ အမြန်ဝင်ပုန်းကာ သတိထားသော မျက်နှာထားဖြင့် ချောင်းကြည့်နေသည်။

လော်ယွမ်က ဉာဏ်ကောင်းသူပီပီ ဗီဇပြောင်းလူသားမလေး ဝမ်ရှီရှီကို ဒီလောက်ကြောက်နေပုံထောက်ရင် ဒီနေ့ ဝမ်ရှီရှီ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးထားသည်မှာ သေချာကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်။

"တကယ့် ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူပဲ... အစားကောင်းတွေ ဒီလောက်ကျွေးထားတာကို" ဝမ်ရှီရှီက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှီရှီ၏ စကားတွင် မကျေနပ်မှုများ ပါနေသော်လည်း ပြုံးရွှင်နေသော အမူအရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူမသည် (၁၆) နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သူလည်း မဟုတ်ဘဲ အပျော်အပါး လိုချင်သော အရွယ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟွမ်ကျားဟွေနှင့် ကျိုးယလီတို့သည် သူမနှင့် အသက်ကွာခြားလွန်းသဖြင့် စကားပြောမကောင်းပေ။ ချန်ကျားရီကလည်း အတွင်းစိတ်ကို ဦးစားပေးပြီး တိတ်ဆိတ်လွန်းသဖြင့် အတူကစား၍ မရ။ လော်ယွမ်ကလည်း မကြာခဏ အပြင်ထွက်နေရသဖြင့် အတူရှိချိန် နည်းပါးသည်။

ဗီဇပြောင်းလူသားမလေး ရောက်ရှိလာခြင်းသည် သူမ၏ ပျင်းစရာကောင်းသော ဘဝကို ပျော်ရွှင်မှုများ ယူဆောင်လာပေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ခုနက ဝမ်ရှီရှီနှင့် ဗီဇပြောင်းလူသားမလေး ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေကြသည်ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၄၁၄) သက်ရှိတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်

အစားပုတ် အစားကြီးသူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာသဖြင့် ယနေ့ညစာက ပိုပြီး ခမ်းနားထည်ဝါနေသည်။

ဗီဇပြောင်းလူသားမလေးမှာ လူသားတို့၏ အလေ့အထနှင့် အသားမကျသေးသဖြင့် စားပွဲတွင် အတူထိုင်စား၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူမအတွက် သီးသန့်တစ်ပွဲဖယ်ထားပေးပြီး တစ်ယောက်တည်း စားစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမက ဒါကို လုံးဝဂရုစိုက်ပုံမရပေ။ အစားအသောက်ပုံကြီးကို တစ်ယောက်တည်း စိတ်ကြိုက်စားရသဖြင့် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အငမ်းမရ ပလုတ်ပလောင်း စားသောက်နေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် အစားအသောက်က နည်းနည်းများသဖြင့် တစ်ဝက်လောက်စားပြီးချိန်တွင် သူမ အတော်လေး ဗိုက်တင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် တောနက်ထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံက သူမအရိုးထဲအထိ စွဲနေပြီဖြစ်ရာ အစားအသောက်ကို ဘယ်တော့မှ အလဟဿ အဖြစ်မခံပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်နေသော အစားအသောက်များကို အကုန်အစင် မရမက ထိုးထည့်စားသောက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ကိုပွတ်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်လျက် လေတက်သံ တအေ့အေ့ မြည်နေပြီး လေးလံထိုင်းမှိုင်းကာ မလှုပ်ချင်မကိုင်ချင် ဖြစ်နေတော့သည်။

လော်ယွမ်မှာ ကြည့်ရင်း ငိုအားထက် ရယ်အားသန် ဖြစ်ရပြီး နောက်တစ်ခါကျရင် လျှော့ထည့်ပေးဖို့ ဟွမ်ကျားဟွေကို မှာရတော့သည်။

ညစာစားပြီးနောက် လော်ယွမ်သည် ချန်ကျားရီကို အခန်းထဲ သီးသန့်ခေါ်ပြီး နေ့စဉ် ကုသမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

ဤရက်ပိုင်း အဆက်မပြတ် ကုသပေးမှုကြောင့် ယခုအခါ သူမသွေးထဲတွင် ပါဝင်သော အပင်ဆဲလ် ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

သွေးနီဥများနှင့် ယှဉ်လျှင် ၅ အချိုး ၁ လောက်သာ ရှိတော့ပြီး သွေးအရောင်မှာလည်း အနီရောင် ပုံမှန်နီးပါး ပြန်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သေချာဂရုစိုက်မကြည့်လျှင် သေးငယ်သော အစိမ်းရောင် အမှုန်အမွှားလေးများကို မြင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဒါက အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမခန္ဓာကိုယ်က ကပ်ပါးရေညှိများ၏ သက်ရောက်မှုကို အတော်လေး ဆိုးဆိုးရွားရွား ခံထားရသည်။ သွေးထဲမှ ဆဲလ်များကို သတ်ဖြတ်ရုံဖြင့် ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသနိုင်ပြီး အမြစ်ပြတ်မပျောက်နိုင်ပေ။

ယနေ့ အချိုးအစားကို ၅ ပုံ ၁ ပုံအောက် လျှော့ချလိုက်လျှင် နောက်တစ်နေ့တွင် အပင်ဆဲလ်အသစ်များ ထပ်ပွားလာပြီး မူလအချိုးအစားအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတတ်သည်။ အခြေအနေက လွန်ဆွဲနေပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက်သာ မကုသဘဲထားလိုက်လျှင် ကုသမှုမစခင်က အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အမှတ် ၁၉ ထိ ရောက်ရှိလာသော စိတ်စွမ်းအား ကြောင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အာနိသင်သည် ဒုံးကျည်အဆင့်မှ အနုမြူဗုံးအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သွေးထဲရှိ အပင်ဆဲလ်အားလုံးကို စိတ်စွမ်းအား ဖြင့် အမှုန့်ကြိတ်ချေလိုက်ပြီး ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် လော်ယွမ် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ ဆက်လုပ်သင့် မလုပ်သင့် သူ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။

သွေးကတော့ ကိစ္စမရှိပေ။ သွေးက အာရုံကြောများနှင့် မပတ်သက်ပေ။ သွေးအုပ်စုတူလျှင် သူများသွေးသွင်းလည်း ကိစ္စမရှိသကဲ့သို့ပင်၊ သူ့ စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသား ပါသွားရင်တောင် ပြဿနာမရှိနိုင်။

သို့သော် အခြားခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများက မတူပေ။ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားသည်နှင့် ဆိုးရွားသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်က ချန်ကျားရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ရာ ဆက်လုပ်မလား၊ လက်လျော့လိုက်မလား ဆိုတာ သူမ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းရမည်။

"ခဏနေရင် ငါ အဆင့်မြှင့်ပြီး စမ်းသပ်ကုသကြည့်မယ်... အဲဒါက ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ဆက်ကုမလား... မကုဘူးလားဆိုတာ နင့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်" သူက စိတ်စွမ်းအား အခြေအနေမှ ထွက်ခွာပြီး ချန်ကျားရီကို မေးလိုက်သည်။

"သမီးက... ကိုကြီးယွမ် သဘောအတိုင်းပါပဲ" ချန်ကျားရီ ရင်ထဲ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားသော်လည်း တိုးညှင်းသော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့သဘောအတိုင်း ပြောလို့ရတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကိုယ်တာဝန်ယူရမယ်" လော်ယွမ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျားရီသည် လော်ယွမ်ကို ကြောက်ရွံ့နေပြီးသားဖြစ်ရာ သူ့မျက်နှာ တည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကြောက်လန့်ပြီး ခေါင်းကို နောက်သို့ တွန့်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းလေးများကို အားဖြင့် လိမ်ချိုးနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အတော်ကြာမှ သူမ ပြောလာသည်။ "ကိုကြီးယွမ်... ကိုကြီးအမြင်ကရော ဘယ်ဟာ ပိုကောင်းလဲဟင်"

"ငါ့အမြင်ကတော့ စမ်းကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... ပြဿနာ သိပ်မရှိဘူးဆိုရင် နင့်ကိုယ်ပေါ်က ကပ်ပါးရေညှိတွေရဲ့ သက်ရောက်မှု အများကြီး လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်" လော်ယွမ် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် သမီး ကိုကြီးယွမ် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်" ချန်ကျားရီက လော်ယွမ်ကို ခိုးကြည့်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

လော်ယွမ် ရင်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော် ပျော့ညံ့သော စရိုက်ရှိသည့် ချန်ကျားရီကို သူ အများကြီး အပြစ်မတင်လိုတော့ပေ။ ထပ်ပြီး ခြောက်လှန့်မိမှာ စိုးသဖြင့် လေသံကို လျှော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို စမ်းကြည့်တာပေါ့... အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့... ငါ နင့်ကျောက်ကပ်တစ်လုံးထဲက ကပ်ပါးရေညှိတွေကို အရင် ရှင်းထုတ်ပေးမယ်... ခဏလေးနဲ့ ပြီးသွားမှာပါ"

"လူတစ်ယောက်မှာ ကျောက်ကပ် နှစ်လုံးရှိတယ်... တစ်လုံးက ပြဿနာတက်ရင်တောင် နောက်တစ်လုံးက အစားထိုး အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်လို့ နင့်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝနဲ့ ကျန်းမာရေးကို မထိခိုက်စေဘူး... ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ... ဒီတစ်ခါ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် တခြားကလီစာတွေကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းပေးလို့ ရသွားပြီ" လော်ယွမ်က နှစ်သိမ့်စကား ပြောလိုက်သည်။

"အဝတ်တွေ ချွတ်ရမှာလားဟင်" ချန်ကျားရီက တီးတိုးမေးသည်။

လော်ယွမ် ကြောင်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ ချွတ်ရမယ်"

ချန်ကျားရီ၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင်များ လွှမ်းသွားသည်။ သူမ အပေါ်ထပ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး အတွင်းရှပ်အင်္ကျီကို ချွတ်ရန် လက်များ တုန်ယင်နေသည်။

လော်ယွမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုစောင်းကာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သတိဝင်လာပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အကုန်ချွတ်စရာ မလိုဘူး... ရှပ်အင်္ကျီကို မချွတ်နဲ့တော့... နင် တစ်ဖက်လှည့်ပြီး မှောက်အိပ်လိုက်ရင် ရပြီ"

ချန်ကျားရီ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မီးစွဲသလို ပူထူသွားပြီး ရှပ်အင်္ကျီဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ကပျာကယာ ဖုံးကာ ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာကိုအုပ်ပြီး တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသည်။

လော်ယွမ်လည်း အနည်းငယ် နေရခက်သွားသည်။ ကျောက်ကပ်က ခါးဘေးမှာ ရှိတာကို သူ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ အဝတ်မချွတ်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော် အခြေအနေက လွန်သွားပြီဖြစ်၍ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ရတော့သည်။

ငှက်ကကုလားအုတ် လိုမျိုး ကုတင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် မှောက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အလှအပများ ပေါ်လွင်နေသော ချန်ကျားရီကို ကြည့်ရင်း... အရင်ကသာဆိုလျှင် လော်ယွမ် စိတ်ကစားမိလောက်သည်။ သို့သော် ယခု အမှတ် ၁၉ ရှိသော စိတ်စွမ်းအား ကြောင့် သူ့စိတ်သည် ရေပြင်ညီကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး အနည်းငယ်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်များက သူ့စိတ်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ပေ။

သူ ရှေ့တိုးသွားပြီး ချန်ကျားရီ၏ အင်္ကျီကို လှန်တင်လိုက်ကာ သူမ၏ အစိမ်းဖျော့ရောင် အရေပြားပေါ်သို့ လက်ဖဝါးကို ဖွဖွလေးကပ်လိုက်သည်။ ချန်ကျားရီ၏ ကိုယ်လေး တွန့်ခနဲဖြစ်သွားပြီးမှ ပြန်ငြိမ်သွားသည်။

လော်ယွမ် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအား ကို သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။

သာမန်လူ၏ ကျောက်ကပ်သည် အနီရင့်ရောင် ဖြစ်သော်လည်း ချန်ကျားရီ၏ ကျောက်ကပ်မှာ လုံးဝ အစိမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။

ကပ်ပါးရေညှိသည် လိုက်လျောညီထွေ နေထိုင်နိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားသည်။ ကပ်ပါးပြုလုပ်နေစဉ်တွင် သူရောက်ရှိနေသော ပတ်ဝန်းကျင်အလိုက် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဥပမာ ဤကျောက်ကပ်ဆိုလျှင် အစိမ်းရောင်ဖြစ်နေရခြင်းမှာ ကျောက်ကပ်တစ်ခုလုံး ရေညှိများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် အလင်းဖြင့်ရှင်သန်ရန် မလိုအပ်သဖြင့် ရေညှိများတွင် အရွက်များမရှိဘဲ ဆံခြည်မျှင်ထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုသေးငယ်သော အစိမ်းရောင် အမြစ်ပေါင်းများစွာသာ ရှိသည်။

ထိုပျော့ပျောင်းသော အမြစ်များသည် အပ်ချောင်းလေးများကဲ့သို့ ကျောက်ကပ်အတွင်းပိုင်းထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှုပ်ထွေးပူးကပ်လျက် ကျောက်ကပ်တစ်ခုလုံးကို အစိမ်းရောင် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤကျောက်ကပ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ချန်ကျားရီ၏ ကလီစာများနှင့် အသားများအားလုံး ဤအရောင် ပြောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤကပ်ပါးရေညှိသည် သက်ရှိကို ဖျက်ဆီးသော ကပ်ပါးကောင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်သည့် သဘောမျိုး ဆောင်နေသည်။ ၎င်းရှိနေခြင်းကြောင့် ချန်ကျားရီသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်မှ သာမန်အထူးစွမ်းအားရှင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများသာ မပြင်းထန်လျှင်၊ လူ၏ တွေးခေါ်မှုကို မထိခိုက်စေလျှင်၊ ချန်ကျားရီကို တဖြည်းဖြည်း အပင်အဖြစ် မပြောင်းလဲသွားစေလျှင် ဤအရာသည် မဆိုးလှသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် တစ်ခုဟု ဆိုရမည်။

လော်ယွမ် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ထိုကပ်ပါးရေညှိများကို စတင်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့၏ စိတ်စွမ်းအား သည် ကျောက်ကပ်တစ်ခုလုံး၏ အတွင်းအပြင်၊ အမြစ်တစ်ခုချင်းစီ၊ အပင်ဆဲလ် တစ်ခုချင်းစီအထိ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ကပ်ပါးရေညှိများသည် လျင်မြန်စွာ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာပြီး ကျောက်ကပ်၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

လော်ယွမ် ထိုအဖြစ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအား သည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ကျောက်ကပ် မျက်နှာပြင် အရောင်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သက်ရှိတို့၏ ပုံမှန်အရောင်ဖြစ်သော အနီရင့်ရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြည်လင်သော အရည်များစွာ ကျောက်ကပ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းလာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကပ်ပါးရေညှိများ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရည်များဖြစ်သည်။

ကြည်လင်နေရခြင်းမှာ ကပ်ပါးရေညှိများ၏ ဆဲလ်အဆင့်ထိ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရုံသာမက ဖိုင်ဘာမျှင်များ၊ ပရိုတင်းများကဲ့သို့ မော်လီကျူးကြီးများပါ အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရပြီး အရည်ကြည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအရည်များတွင် အာဟာရများနှင့် သက်ရှိစွမ်းအင်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် ကျောက်ကပ်က ချက်ချင်း ပြန်လည်စုပ်ယူလိုက်သည်။ အာဟာရများ စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ကပ်တစ်ခုလုံး ပိုမိုပြည့်ဖြိုးပြီး ပြောင်လက်လာကာ သက်ရှိစွမ်းအားများ တဖျပ်ဖျပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ခါ စိတ်စွမ်းအား ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းက မျက်နှာပြင်တင်မကဘဲ အတွင်းပိုင်းပါ ဘာမှမကျန်အောင် စင်ကြယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ စိတ်စွမ်းအား ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချန်ကျားရီကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ပြီးပြီ... နေရတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

"ဟိုဟာ... တစ်မျိုးကြီးပဲ... ဟာတာတာကြီး ဖြစ်နေတယ်... တစ်ခုခု ပျောက်သွားသလို ခံစားရတယ်" ချန်ကျားရီ ထထိုင်လိုက်သည်။ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး စဉ်းစားကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

လော်ယွမ်က ဤသည်မှာ နောက်ဆက်တွဲ ဝေဒနာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ကပ်ပါးရေညှိများကို သတ်ဖြတ်နေစဉ် သူ့ စိတ်စွမ်းအား က သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ရှောင်လွှဲမရဘဲ ထိတွေ့ခဲ့ရသည်။ အခုထိ သူမကျောက်ကပ်ကို သူ အာရုံခံစားနေရတုန်းပင်။

သူ သက်ပြင်းအနည်းငယ်ချလိုက်ပြီး ချန်ကျားရီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအတောအတွင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားတာတွေ မလုပ်နဲ့ဦး... အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရအောင်... သိပ်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့... ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး... ရက်နည်းနည်းနေရင် ကောင်းသွားမှာပါ"

လူ့ဆဲလ်တွေက အမြဲတမ်း ဆဲလ်ဟောင်းတွေသေပြီး ဆဲလ်သစ်တွေနှင့် အစားထိုးကာ အသစ်ပြန်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ စိတ်စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်ကလည်း အများကြီး မကျန်တော့သလို အမြစ်မရှိ၊ ရေမရှိသော သစ်ပင်လို ဖြစ်နေပြီ။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သက်ရောက်မှုက ပျော့သွားပြီး ကျောက်ကပ် ပုပ်မသွားသရွေ့တော့ မကြာခင် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဆီးအဆိပ်သင့်လူနာတွေ သူများကျောက်ကပ် အစားထိုးလျှင်တောင် အောင်မြင်မှုနှုန်း ရှိသေးသည်။ ယခုဟာက ကိုယ့်ကျောက်ကပ် ကိုယ်ပြန်သုံးခြင်းဖြစ်၍ ပိုအဆင်ပြေနိုင်သည်။

..................................................................................................................

ညရောက်သောအခါ လော်ယွမ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ စောစောက ချန်ကျားရီကို ကုသပေးနေစဉ် သူ့ စိတ်စွမ်းအား ၏ အဏုကြည့်အာရုံ ဆတိုးချဲ့ထွင်နိုင်စွမ်းက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အရင်က မရောက်ဖူးသော အဆမတန် ချဲ့ထွင်နိုင်စွမ်းကို အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအချိန်က ကုသဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် မစမ်းသပ်လိုက်ရပေ။

ယခုမှသာ စိတ်စွမ်းအား ၏ အဏုကြည့်အာရုံ ပြောင်းလဲသွားမှုကို လေ့လာရန် အချိန်ရတော့သည်။

သူ့ စိတ်စွမ်းအား ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဆဲလ် တစ်ခုကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် ထိုဆဲလ်သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချင်း ပေ ၉၀ ခန့်ရှိသော ဧရာမဆဲလ်ကြီးတစ်ခု လော်ယွမ့်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားမှုက တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ အခွံခွာထားသော ကြက်ဥအကြီးကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ အရည်များအကြားတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ဆဲလ်အမြှေးပါးသည် လှိုင်းများသဖွယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

သေချာကြည့်လျှင် ထိုအမြှေးပါးပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျောက်ကျောကဲ့သို့ပျစ်ချွဲနေသော အရာများ ထိုအပေါက်များမှတဆင့် ဝင်ထွက်ကာ ဒြပ်ဝတ္ထုများ ဖလှယ်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ပုံသဏ္ဌာန် ထူးဆန်းသော ပရိုတင်းမော်လီကျူးတစ်ခု သွေးနီဥဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို လော်ယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။

၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ခန္ဓာကိုယ်ဆဲလ်၏ ထောင်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိသော်လည်း သူ့အဏုကြည့်အာရုံထဲတွင် ၁ပေခွဲခန့် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ မော်လီကျူး တည်ဆောက်ပုံကိုပင် လော်ယွမ် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

သူ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ဆဲလ်ကို ပြန်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့စိတ်အာရုံသည် ဆဲလ်အမြှေးပါးကို ဖောက်ထွင်းပြီး အတွင်းဘက်ရှိ ဆဲလ်နိုကလိယ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသော ခရိုမိုဆုန်းများကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သာမန်လူများကဲ့သို့ပင် သူ့မှာလည်း ခရိုမိုဆုန်း ၂၃ စုံ ရှိသည်။

သူ့အာရုံထဲတွင် ထိုခရိုမိုဆုန်းများသည် စောစောက ပရိုတင်းများထက် အဆများစွာ ပိုကြီးမားသည်။ တစ်စုံစီတိုင်း အလွန်ကြီးမားပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ကြည်လင်သော အရည်ကြည်များ ဖုံးလွှမ်းထားကာ အတွင်းဘက်ရှိ နှစ်လိမ်ကြိုးပုံစံ ဒီအန်အေ များကို ဝိုးတဝါး မြင်နေရသည်။

သူ စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ စိတ်အာရုံသည် အရည်ကြည်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၉ပေခန့် ရှည်လျားသော နှစ်လိမ်ကြိုးပုံစံ ဒီအန်အေ တစ်ခု လော်ယွမ့်မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ အောက်ခြေ တစ်ခုချင်းစီ ထင်ရှားပြတ်သားစွာ စီတန်းနေပြီး တွန့်လိမ်နေသော လှေကားတစ်စင်းသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဤသည်မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ကုဒ်၊ သက်ရှိတို့၏ စည်းမျဉ်းဖြစ်သည်။ ဤသာမန်လှေကားလေးထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သက်ရှိစတင် ဖြစ်ပေါ်လာချိန်မှစ၍ ဤ ဒီအန်အေ များက လူသားတို့၏ မွေး၊ အို၊ နာ၊ သေ၊ အရပ်အနိမ့်အမြင့်၊ အလှအပနှင့် အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့သည်။

သူ အကြိမ်ကြိမ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သာမန်လူနှင့်ယှဉ်လျှင် စူပါလူသားဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့မျိုးဗီဇများက သိပ်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။ မျိုးဗီဇ အများစုမှာ သာမန်လူနှင့် တူညီနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုသံမဏိစည်းမျဉ်းကြီး ကျိုးပျက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

လော်ယွမ် စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် ဒီအန်အေ ကွင်းဆက်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားပြီး အလယ်မှ စုတ်ပြဲသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အောက်ခြေ များသည် ခရိုမိုဆုန်း မျက်နှာပြင်ရှိ အရည်ကြည်များအကြား လွင့်ပါးသွားပြီးနောက် အောက်ခြေဖွဲ့စည်းမှု မူအရ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကာ ဒီအန်အေ ကွင်းဆက်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဤ ဒီအန်အေ ကွင်းဆက်သည် ယခင်တစ်ခုနှင့်ယှဉ်လျှင် စီစဉ်ပုံအစီအစဉ်များ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ သက်ရှိကုဒ်များနှင့် စည်းမျဉ်းများသည် လူသားများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပြီဖြစ်သည်။

ဤ ဒီအန်အေ အလုပ်လုပ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ဆဲလ်တွေ မည်သို့ဖြစ်သွားမလဲ ဆိုသည်ကို လော်ယွမ်ပင် မသိပေ။ ကင်ဆာဆဲလ် ဖြစ်သွားဖို့ကတော့ အလားအလာ အများဆုံးပင်။

သူ ဆဲလ်နိုကလိယထဲမှ ထွက်ခွာလိုက်ပြီး ထိုခန္ဓာကိုယ်ဆဲလ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သွေးနီဥဆဲလ် တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အမှုန့်ကြေသွားသည်။

ထို့နောက် သူ့ စိတ်စွမ်းအား ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ စိတ်စွမ်းအား ဖြင့် ဆဲလ်များကို မြင်တွေ့ရကတည်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သည်။ ဤမနက် သူ့ စိတ်စွမ်းအား တစ်မှတ် ထပ်တိုးလာပြီးနောက် ထိုစိတ်ကူးက ပိုမို ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

အမှန်တော့ မူလက သူစဉ်းစားထားသည်မှာ ဆဲလ်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် သူ့မျိုးဗီဇကို သက်ရောက်မှုရှိစေရန်နှင့် အပေါ်ယံမှ အတွင်းပိုင်းအထိ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ခါ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာပြီးနောက် အဏုကြည့်အာရုံက မိုက်ခရိုမီတာ အဆင့်မှ နာနိုမီတာ အဆင့်သို့ ရုတ်ချည်း ခုန်တက်ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒီအန်အေ အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ပြုပြင်နိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံမှစ၍ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

လေ့လာနိုင်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းတို့၏ တိကျမှုတို့က အတားအဆီး မဟုတ်တော့သည့်နောက်တွင် သက်ရှိတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် သူ့အတွက် တံခါးတစ်ဝက် ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...