အခန်း (၉၃၇-၉၃၈)

အခန်း ၉၃၇ ။ ယောကျ်ားလေး ဦးစားပေးသော အတွေးအခေါ် (အပိုင်း ၁)

ရှောင်လင်းယွီသည် အန်းရှောင်ဟွေ၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိစ္စကို ငါ့ကို ပြောပြပါလား၊ ငါ ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာပေးနိုင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေရင် ရှောင်ဝမ် စိတ်ပူလိမ့်မယ်၊ ငါလည်း စိတ်ပူရလိမ့်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီနှင့် အန်းရှောင်ဟွေတို့သည် အလုပ်သဘောအရ အထက်လူကြီးနှင့် လက်အောက်ငယ်သား ဆက်ဆံရေးရှိသလို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသည်။ အန်းရှောင်ဟွေသည် ရှောင်ဝမ်၏ ချစ်သူ ဖြစ်ပြီး ရှောင်ဝမ်နှင့် အန်းရှောင်ဟွေတို့၏ ချစ်သူ ဆက်ဆံရေးသည် အဘိုးကုန်း၏ စီစဉ်ပေးမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အလုပ်သဘောအရ ဖြစ်စေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ဖြစ်စေ ရှောင်လင်းယွီသည် အန်းရှောင်ဟွေကို ဂရုစိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်း ဒီလိုအခြေအနေဆက်ဖြစ်နေရင် အလုပ်ကို ထိခိုက်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ စိတ်ညစ်စရာတွေကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမယ်"

အန်းရှောင်ဟွေ ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ"

ထို့နောက် သူမသည် ယောက်ျားလေး ဦးစားပေးသော မိသားစုတွင် မွေးဖွားလာပုံ၊ မိဘများက သားယောကျ်ားလေး မရှိသောကြောင့် တူဖြစ်သူကို အလိုလိုက်ပုံ၊ ပိုမို အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ အနာဂတ်တွင် သူမက မိဘများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို တူဖြစ်သူအား ပေးအပ်မည်ဟု ကတိပေးထားပုံများကို ပြောပြလိုက်သည်။

တကယ်တော့ အန်းရှောင်ဟွေက မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူမ ဂရုစိုက်တာက မိဘတွေက သမီးအရင်းဖြစ်တဲ့ သူမထက် တူဖြစ်သူကို ပိုချစ်တာ၊ ပိုအလေးထားတာကိုပါ။ သူမက မိန်းကလေး ဖြစ်ပြီး တူဖြစ်သူက ယောက်ျားလေး ဖြစ်လို့၊ နောင်ကျရင် သူတို့အတွက် အိုးခွဲပေးနိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ပေါ့။ ဒါက သူမကို စိတ်နာစေတယ်။

ပိုပြီး စိတ်နာစေတာက ငယ်ငယ်ကတည်းက အန်းယန် ဘာလုပ်လုပ် မှန်တယ်၊ သူမ ဘာလုပ်လုပ် မှားတယ်။

သူမ စာမေးပွဲ ပထမ ရတာတောင် မိဘတွေရဲ့ အပြုံးကို မမြင်ရဘူး၊ ချီးကျူးစကား မကြားရဘူး။ အန်းယန်က နောက်ဆုံးကနေ ဒုတိယ ရတာကို မိဘတွေက အရမ်းဝမ်းသာပြီး ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးကာ လက်ဆောင်တွေ ဝယ်ပေးကြတယ်။

ငယ်ငယ်တုန်းက မိဘတွေက တူဖြစ်သူကို သမီးအရင်းဖြစ်တဲ့ သူမထက် ဘာလို့ ပိုချစ်လဲ ဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ဘူး၊ ဝမ်းနည်းခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း သူမ ကျင့်သားရသွားတယ်။

တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲ ဖြေခါနီးမှာ သူမရဲ့ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို မိဘတွေက ဝှက်ထားလိုက်တာကို သိလိုက်ရတော့ သူမ ဝမ်းနည်းပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားတယ်။

မိဘတွေက သူမ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို ဝှက်ထားတာက သူမကို တက္ကသိုလ် မတက်စေချင်လို့ပါ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက် တက္ကသိုလ်တက်တာ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲဆိုပြီး တွေးကြတယ်။ ပြီးတော့ တက္ကသိုလ်တက်ရင် ပိုက်ဆံကုန်ဦးမယ်။ အဲဒီ ပိုက်ဆံတွေကို အန်းယန်အတွက် ချန်ထားပေးတာ မကောင်းဘူးလား။

စာမေးပွဲ ဖြေခါနီးမှာ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို မိဘတွေ ဝှက်ထားမှန်း သိလိုက်ရတော့ သူမ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားတယ်။

သူမက ကတ်ကြေးကို ကိုင်ပြီး လည်ပင်းနားတေ့ကာ သူမကို စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့်ကတ်ပြား ပြန်မပေးရင် သူတို့ရှေ့မှာတင် သေပြမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်လိုက်တယ်။

အဲဒီနေ့က သူမ အကြီးအကျယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့တော့ အိမ်နီးချင်းတွေ ကြားပြီး ရောက်လာကြတယ်။ မိဘတွေက သမီးရဲ့ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို ဝှက်ထားမှန်း သိလိုက်ရတော့ အံ့သြသွားကြပြီး ဝိုင်းဝန်း ဖျောင်းဖျကြတယ်၊ ပြစ်တင်ကြတယ်။

အဖေအန်းက မျက်နှာလိုချင်တဲ့သူမို့လို့ သမီးရဲ့ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့်ကတ်ပြားကို ဝှက်ထားရုံပဲ ရှိတာ၊ ဒီလောက်ထိ ကြီးကျယ်သွားမယ်၊ သမီးက အသက်နဲ့လဲပြီး ခြိမ်းခြောက်မယ်၊ လူတွေအများကြီး ရှေ့မှာ အရှက်ကွဲရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်ရတယ်။

အန်းရှောင်ဟွေက စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြား ရတာနဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ကျောင်းကို အမြန်ပြေးသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်က ကပ်နေပြီမို့လို့ ခြေကျင်ပြေးသွားရင် ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ဘူး။

အိမ်နီးချင်း အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်က သိသွားတော့ သူ့ဆိုင်ကယ်နဲ့ လိုက်ပို့ပေးလို့ နောက်ဆုံး မိနစ်ပိုင်း အလိုမှာ စာမေးပွဲခန်းထဲ ရောက်သွားတယ်။

ပထမ ဘာသာရပ် ဖြေပြီးတဲ့အခါ အန်းရှောင်ဟွေက မိဘတွေ သူမရဲ့ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ကတ်ပြားကို ထပ်ဝှက်ထားမှာ၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို အိမ်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားမှာ စိုးရိမ်လို့ အိမ်ပြန်မရဲတော့ဘူး။ သူငယ်ချင်း အိမ်မှာပဲ ကပ်နေလိုက်ပြီး စာမေးပွဲ ပြီးမှ အိမ်ပြန်ရဲတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မိဘတွေရဲ့ ရိုက်နှက်တာ ခံလိုက်ရတယ်။

အိမ်နီးချင်းတွေ ရောက်မလာရင် သူမ မိဘတွေလက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားမှာ။

ရှောင်လင်းယွီသည် နားထောင်ရင်း မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူမ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အခု ဘယ်ခေတ်ရောက်နေပြီလဲ၊ ယောက်ျားလေး ဦးစားပေးတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ရှိနေသေးတာလား"

ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တူဖြစ်သူဆီ ပေးဖို့အတွက် သမီးအရင်းကို သေလုမျောပါး ရိုက်နှက်ရက်တယ်ဆိုတာ အရင်တုန်းက တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေထဲမှာပဲ တွေ့ဖူးတာ။ အခု ကိုယ့်ဝန်ထမ်းဆီမှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ။

အန်းရှောင်ဟွေက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ မိဘတွေ အရင်နေခဲ့တဲ့ရွာမှာ ရှေးရိုးစွဲ အယူအဆတွေ ပြင်းထန်တယ်။ သားယောကျ်ားလေး မမွေးရင် မျိုးဆက်ပြတ်ပြီ၊ အမြစ်ပြတ်ပြီ၊ သေရင် အိုးခွဲပေးမယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ယူဆကြတယ်။ ဒါကြောင့် သားယောကျ်ားလေး မမွေးတဲ့ အိမ်ဆိုရင် ရွာသားတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့တာ ခံရတယ်။

သမီး မွေးပြီးတော့ မိဘတွေက ရွာသားတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့တာ ခံရတယ်။ သူတို့က ၂ နှစ်၊ ၃ နှစ် နေရင် သားယောကျ်ားလေး မွေးလာလိမ့်မယ် ထင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ် ကြာတာတောင် ဘာသံမှ မကြားရဘူး။ သူတို့က ရှက်တတ်တော့ ဆေးရုံ သွားမပြရဲကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဘွားကတော့ အမေ မမွေးနိုင်ဘူးလို့ထင်ပြီး အမေကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မမွေးနိုင်ဘူးထင်လို့ နေရာတကာမှာ ဆေးနည်းတွေ လိုက်ရှာပြီး သားရမယ့် ဆေးမှန်သမျှ သောက်ခဲ့တယ်။

နောက်တော့ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန် တစ်ယောက် ရွာကို ဆေးကုပေးဖို့ ရောက်လာတယ်။ မိဘတွေကို စမ်းသပ်ပေးတော့ အဖေ့ကို ဆေးရုံသွား စစ်ဆေးဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်။ အဖေက ရောဂါကြီးကြီးမားမား ဖြစ်နေပြီ ထင်ပြီး ဆေးရုံ အမြန်သွား စစ်ဆေးတော့ အဖေက မျိုးမအောင်တော့ဘူးတဲ့။ ကုသရမယ့်အချိန် ကျော်လွန်သွားပြီမို့လို့ ကုသရင်တောင် ရလဒ် မကောင်းနိုင်တော့ဘူးတဲ့။ ဒီရလဒ်ကို သိလိုက်ရတော့ မိဘတွေ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားကြတယ်။ နောက်တော့ အဘိုးနဲ့ အဘွားက ဒီရလဒ်ကို သိသွားပြီး ဝမ်းကွဲမောင်လေးကို နောက်ပိုင်း မိဘတွေအတွက် အိုးခွဲခိုင်းဖို့၊ ဒါပေမဲ့ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ဝမ်းကွဲမောင်လေးဆီ ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့ကြတယ်။

သူတို့က ကျွန်မကို မိန်းကလေးဖြစ်လို့ နောက်ပိုင်း အိမ်ထောင်ပြုရင် သူများအိမ် ရောက်သွားမယ့်သူ၊ ပြင်ပလူလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ အန်းမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ပြင်ပလူဆီ လုံးဝ ပေးလို့ မရဘူးတဲ့။

မိဘတွေက အန်းမိသားစုအတွက် သားယောကျ်ားလေး မမွေးပေးနိုင်လို့ အန်းမိသားစုအပေါ် အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံယူထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် အဘိုးနဲ့ အဘွားရဲ့ အကြံပြုချက်ကို သဘာဝကျကျပဲ လက်ခံလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း အန်းယန်က ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ တာဝန် ဖြစ်လာတယ်။ အဝတ်အစားသစ် ဝယ်ရင် ကျွန်မတို့အိမ်က ဝယ်ပေးရတယ်၊ ကျောင်းတက်ရင် ကျွန်မတို့အိမ်က ပိုက်ဆံရှင်းပေးရတယ်၊ အရုပ်တွေ ဘာတွေ ဆိုရင်လည်း မိဘတွေက ဝယ်ပေးကြတယ်။ ကျွန်မကတော့ အန်းယန် ကျွန်မတို့အိမ်မှာ သောင်းကျန်းနေတာကို ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ရှောင်လင်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အန်းယန်က ရှင်တို့အိမ်ကို မွေးစားသား အဖြစ် ရောက်လာတာလား"

အန်းရှောင်ဟွေ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ ဦးလေးမှာလည်း သူတစ်ယောက်တည်း သားယောကျ်ားလေး ရှိတာ၊ သမီးနှစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားကို အစ်ကိုကြီးဆီ ဘယ်မွေးစားခိုင်းပါ့မလဲ။ အန်းယန်က ကျွန်မတို့ အန်းမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက်ပဲ"

ဒီတစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက်ကြောင့် သူမ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ ကပ်ဘေးတွေ အကုန်လုံးက အန်းယန် ယူဆောင်လာတာချည်းပဲ။

သူမ အချိန်အတော်ကြာအောင် အန်းယန်ကို မုန်းတီးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြီးလာတော့မှ သိလိုက်ရတယ်၊ အန်းယန်က လူတစ်စုရဲ့ အလိုလိုက်ခြင်း ခံထားရတဲ့ ကလေးဆိုးလေး တစ်ယောက်ပဲ ဆိုတာကို။

တကယ်တော့ ဒီအရာအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်က ရှေးရိုးစွဲ အယူအဆတွေကြောင့်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် အန်းယန်ကို ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်စီစဉ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာကို တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်တော့ အိမ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ဗြောင်းဆန်နေမလဲ မသိဘူး။

အဖေက သူမလို သမီးမျိုး မရှိဘူးလို့ပြောတာ ဒေါသထွက်လို့ ပြောတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။

ငယ်ငယ်ကတည်းက သူတို့က သူမကို သမီးအရင်းလို မဆက်ဆံခဲ့ဘူး၊ ရိုက်နှက်တယ်၊ ဆဲဆိုတယ်၊ အရှုံးပေါ်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်း လို့ ပြောကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ မိဘမေတ္တာက ကောင်းကင်လောက် ကြီးမားတယ်လေ။ မိဘတွေ အရင်တုန်းက သူမကို ဘယ်လိုပဲ ဆက်ဆံဆက်ဆံ သူမက မိဘတွေကို လစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး၊ စွန့်ပစ်ထားလို့ မရဘူး၊ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လို့ ပိုမရဘူး။

"ဟဟ... မမလင်းယွီ၊ မိဘတွေက ကျွန်မကို ဒီလောက် ရက်စက်ပေမဲ့ သမီးက သူတို့ကို စွန့်ပစ်လို့ မရတာ၊ ကြည့်ရတာ မိုက်မဲလွန်းတယ် မဟုတ်လား" အန်းရှောင်ဟွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်ပြီး မေးလိုက်သည်။

***

စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်က ငါ့ကိုချမ်းသာလာစေတယ်

အခန်း ၉၃၈ ။ ယောကျ်ားလေး ဦးစားပေးသော အတွေးအခေါ် (အပိုင်း ၂)

အန်းရှောင်ဟွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မိဘတွေက သမီးကို ဒီလောက် ရက်စက်ပေမဲ့ ကျွန်မက သူတို့ကို စွန့်ပစ်လို့ မရတာ၊ ကြည့်ရတာ မိုက်မဲလွန်းတယ် မဟုတ်လား"

အွန်လိုင်းသတင်းတွေ၊ တီဗီတွေမှာ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးတွေ ခဏခဏ တွေ့ရတတ်တယ်။ လူအများစုရဲ့ မူလ မိသားစု အခြေအနေက သူမ မွေးဖွားလာတဲ့ အခြေအနေနဲ့ တူတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီလူတွေ ကြီးပြင်းလာပြီး အရည်အချင်း ရှိလာတဲ့အခါ၊ ပိုက်ဆံရှာနိုင်လာတဲ့အခါ မူလ မိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ နှစ်ပေါင်း ၁၀၊ ၂၀ လောက် သတင်းအစအန မကြားရဘဲ ပျောက်သွားကြတယ်။ မိဘတွေက သူတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ချင်လို့ လူရှာခိုင်းမှ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။

တချို့လူတွေက ပြောကြတယ်၊ တကယ် သွေးအေးတာပဲ၊ မူလ မိသားစုက ကိုယ့်ကို ဘယ်လောက်ပဲ မကောင်းခဲ့ မကောင်းခဲ့ သူတို့က ကိုယ့်မိဘတွေလေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လူတွေလေ၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကိုယ့်ကို ကျွေးမွေးပြုစုလာတဲ့သူတွေလေ။ ဪ... အခု အောင်မြင်လာတော့ မိဘတွေကို အပြစ်တင်နေကြတယ်၊ တကယ့် ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေပဲ။

တချို့လူတွေကလည်း ပြောကြတယ်၊ သူများ ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင် မခံစားဖူးရင် သူများကို သဘောထားကြီးဖို့ မတိုက်တွန်းပါနဲ့တဲ့။

အတိုချုပ်ပြောရရင် အမျိုးမျိုးပြောကြတာပါပဲ။

အန်းရှောင်ဟွေရဲ့ အခြေအနေမျိုးက တကယ်တော့ ခေတ်နောက်ကျတဲ့ ကျေးလက်ဒေသရဲ့ ရှေးရိုးစွဲ အယူအဆတွေကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အန်းရှောင်ဟွေရဲ့မိဘတွေက သူမ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ မွေးခဲ့တာ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူမကို မကြိုက်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အကြောင်းမဲ့ ရိုက်နှက်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူမကို ထမင်းဝအောင် ကျွေးတယ်၊ အဝတ်နွေးအောင် ဝတ်ပေးတယ်၊ တခြားလူတွေလို ကျောင်းထားပေးတယ်။

သူမ တက္ကသိုလ်တက်မှာကို တားမြစ်ခဲ့ပေမဲ့ တက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်ရသွားတော့ မိဘတွေက သူမကို ကျောင်းလခ ပေးခဲ့ကြတယ်။ နေထိုင်စရိတ်ကိုတော့ သူမ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့ရတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အန်းရှောင်ဟွေ မိဘတွေက အန်းယန်ကိစ္စနဲ့ကြုံလာရတဲ့ အခါကျမှ အန်းရှောင်ဟွေ ဆိုတဲ့ သမီးကို ဒေါသထွက်ပြီး ရိုက်နှက်ကြတာ။

ဒါကြောင့် ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် အန်းရှောင်ဟွေက မိဘတွေကို သွေးအေးရက်စက်စွာ ဆက်ဆံပြီး အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဪ... မင်း မိုက်မဲတယ်လို့ ငါ မထင်ပါဘူး။ သူတို့က မင်းရဲ့ မိဘအရင်းတွေပဲလေ၊ မင်းကို ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့တာပဲ။ စိတ်ခံစားမှုအရတော့ သူတို့က မျက်နှာလိုက်ကောင်း လိုက်နိုင်တယ်၊ မမျှတတာတွေ ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မိဘ အနေနဲ့ လုပ်သင့်တာတွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ အသက်ကြီးလာရင် ရှင်က ပြန်လည် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမယ့် တာဝန် ရှိပါတယ်။

ပြီးတော့ မိုက်မဲတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ။ မိုက်မဲတယ် ဆိုတာ မိဘတွေကို အလိုလိုက်တာ၊ မိဘတွေ စိတ်ချမ်းသာအောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ကြိုးစားတာ၊ မိဘတွေရဲ့ ဘယ်တောင်းဆိုမှုကိုမဆို မငြင်းပယ်တာ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလေ။ မင်းက ရှင်းလင်းပြတ်သားတယ်။ မိဘတွေကို လုပ်သင့်တာ လုပ်ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိဘတွေရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို ငြင်းသင့်ရင် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်တယ်။ တကယ်တော့ မင်းက မိဘတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တာပါ၊ မိုက်မဲတာ မဟုတ်ပါဘူး" ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေသည် ရှောင်လင်းယွီ၏စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

တကယ်လည်း ဟုတ်ပါတယ်။

သူမ၏ လက်ရှိ လစာသည် တစ်နှစ်လျှင် ယွမ် နှစ်သန်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုငွေများကို မိဘများအား အကုန် ပေးမထားပေ။ သူမသည် လစဉ် မိဘများကို နေထိုင်စရိတ် ယွမ် သုံးထောင် လွှဲပေးပြီး ပွဲတော်ရက်များတွင် ပွဲတော်ကြေး ယွမ် နှစ်ထောင် လွှဲပေးလေ့ရှိသည်။

သူမ မိဘများတွင် မြို့နယ်၌ အိမ်ရှိပြီး အိမ်ရာချေးငွေ ပေးစရာမလိုသလို အကြွေးများလည်း မရှိသဖြင့် နေထိုင်စရိတ် ယွမ် သုံးထောင်သည် သူတို့အတွက် လုံလောက်ပါသည်။

မှန်ပါသည်... သူမ လစာ ဘယ်လောက်ရလဲဆိုတာကို အိမ်ကလူတွေ မသိကြပါဘူး။

သူမ နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာလုပ်နေပြီး လစာ သောင်းချီ ရတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သိကြတာ။

ဒီလစာ သောင်းချီရနေတာကြောင့် မိဘတွေက နေထိုင်စရိတ် သုံးထောင်ရတာကို မလုံလောက်ဘူး ထင်ပြီး တချို့လူတွေရဲ့ မြှောက်ပင့်မှုကြောင့် သူမဆီကနေ ပိုက်ဆံရဖို့ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ရှာကြတယ်။

အများဆုံး အသုံးပြုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ နေမကောင်းဘူး ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ပါပဲ။ ဒီနေ့ ဖျားလို့ နှစ်ထောင်၊ မနက်ဖြန် ခါးနာခြေထောက်နာလို့ ဓာတ်မှန်ရိုက်ဖို့ သုံးထောင်၊ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူမရဲ့ လစာ တစ်သောင်းလုံးကို ရအောင် ယူကြတာပဲ။

မိဘတွေ တကယ် နေမကောင်းတာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာ အန်းရှောင်ဟွေ အတည်မပြုနိုင်ပေမဲ့ နေမကောင်းလို့ ပိုက်ဆံတောင်းတာကို အန်းရှောင်ဟွေ ငြင်းလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အန်းရှောင်ဟွေ စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိတာက မိဘတွေ နေမကောင်းတာ အတု၊ ပိုက်ဆံလိုချင်တာ အစစ် ဆိုတာပါပဲ။ ပြီးတော့ ဒီပိုက်ဆံတွေရလာရင် အန်းယန် သုံးဖို့ ပေးလိုက်မှာ သေချာတယ်။

မဟုတ်ရင် ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း အန်းယန် အလုပ်မရှိဘဲ အိမ်မှာ ဂိမ်းထိုင်ဆော့နေတာ ဘယ်ကပိုက်ဆံနဲ့ သုံးမလဲ။

ဒီအချက်ကို အန်းရှောင်ဟွေသိပေမဲ့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီလိုပဲ ဖြစ်လာခဲ့တာ။ သူမလက်ထဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့လက်ထဲ ရှိသမျှ ပစ္စည်းတိုင်းက နောက်တစ်နေ့ကျရင် အန်းယန်လက်ထဲ ရောက်နေစမြဲပဲ။

"ရှောင်ဟွေ... မင်းမိဘတွေကို ပြုစုဖို့ အိမ်ဖော်တစ်ယောက် ငှားပေးဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား။ ဒါဆိုရင် တစ်ချက်က မင်းမိဘတွေ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပေးလို့ ရမယ်၊ နှစ်ချက်က သူတို့ အခြေအနေကို မင်း အချိန်မရွေး သိနိုင်မယ်။ သူတို့က နေမကောင်းဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အမြဲသုံးနေတာလည်း မဖြစ်သေးဘူးလေ။ သူတို့က အခု မင်း တစ်နှစ်ကို ယွမ် နှစ်သန်းရတယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး၊ သိသွားရင် မင်းလက်ထဲက ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံးကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ညှစ်ယူကြလိမ့်မယ်"

ဒီလို မိဘမျိုး ရှိနေတာ ရှောင်လင်းယွီက ဘေးလူ အနေနဲ့တောင် အန်းရှောင်ဟွေကို သနားမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက် မွေးဖွားလာတဲ့အခါ ကိုယ့်မိဘကိုကိုယ် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိဘူးလေ။

မိဘတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးဆိုး သူတို့က ကိုယ့်ကို မွေးဖွားကျွေးမွေးခဲ့တာမို့ သားသမီးအနေနဲ့ ကျေးဇူးဆပ်သင့်ရင် ဆပ်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျေးဇူးဆပ်မှုက သူတို့ အတိုင်းအဆမရှိ တောင်းဆိုတာကို လိုက်လျောရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

အန်းရှောင်ဟွေ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "စဉ်းစားဖူးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငြင်းလိုက်တယ်။ သူတို့က အိမ်ဖော်ငှားမယ့် ပိုက်ဆံကိုစုပြီး အန်းယန်ကို တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်နေကြတာ"

ရှောင်လင်းယွီ ပြောစရာ စကားမရှိ ဖြစ်သွားသည်။

အန်းရှောင်ဟွေ မိဘတွေက အန်းယန်အပေါ် ဒီလောက် စေတနာထားတာ အန်းယန်အတွက်တော့ အရမ်းဝမ်းသာစရာကောင်းပေမဲ့ အန်းရှောင်ဟွေအတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုပါပဲ။

ရှောင်လင်းယွီ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟွေ... မင်းမိဘတွေ အမြဲ ဝမ်းနည်းနေတာက မျိုးဆက်ပြတ်မှာ စိုးရိမ်တာ၊ သေရင် အိုးခွဲပေးမယ့်သူ မရှိမှာ စိုးရိမ်တာ မဟုတ်လား။ ပြဿနာကို အရင်းအမြစ်ကနေ ဖြေရှင်းဖို့ ရှင် မစဉ်းစားဖူးဘူးလား"

အန်းရှောင်ဟွေ ကြားလိုက်ရသောအခါ သံသယနှင့် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မမလင်းယွီ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"မင်း အိမ်ထောင်ပြုပြီးရင် ပထမဆုံး မွေးလာတဲ့ သားယောကျ်ားလေးကို အန်းမျိုးရိုး ပေးလိုက်ပြီး သူတို့ မြေးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရင် နောက်ကျ သူတို့အတွက် အိုးခွဲပေးမယ့် မြေးတစ်ယောက် ရလာမှာပေါ့။ ဒီအကြောင်း သူတို့နဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်ဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား" ရှောင်လင်းယွီက ပြောစရာမရှိသလို ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်..." အန်းရှောင်ဟွေ ကြောင်အသွားသည်။

သူတို့ အရင်တုန်းက ဒီကိစ္စကို တကယ် မဆွေးနွေးဖူးဘူး။ ပြီးတော့ မိဘတွေ နောက်ထပ် ကလေးမရနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိကတည်းက အဘိုးနဲ့ အဘွားက နောက်ပိုင်း မိဘတွေအတွက် ဦးလေးရဲ့ သားကို အိုးခွဲခိုင်းဖို့ တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့တာ။

အဖေအန်း၊ အမေအန်းတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အန်းယန်က နောက်ပိုင်း သူတို့အတွက် အိုးခွဲပေးမယ့်သူလို့ သတ်မှတ်ထားပြီးသား။

ဒါကြောင့် အန်းရှောင်ဟွေကို အိမ်ထောင်ဖက်ရှာပြီး သားမက် အိမ်ခေါ်တင်ဖို့ ဆိုတာမျိုးလည်း မစဉ်းစားခဲ့ကြဘူး။

အန်းရှောင်ဟွေကလည်း ငယ်ငယ်ကတည်းက မိသားစုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရလို့ ဒီဘက်ကို မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး။

အန်းရှောင်ဟွေ၏မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး သူတို့ ဒီကိစ္စကို လုံးဝ မစဉ်းစားဖူးဘူး၊ မဆွေးနွေးဖူးဘူး ဆိုတာ ရှောင်လင်းယွီ သေချာသွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမလက်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟွေ... ဒီကိစ္စကို မိဘတွေနဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်သင့်တယ်။ ဘာပဲပြောပြော ကိုယ့်မြေးအရင်းရှိတာက တူတစ်ယောက် ရှိတာထက် ပိုကောင်းတာပေါ့"

အန်းရှောင်ဟွေ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "မမလင်းယွီ... ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ရှောင်လင်းယွီက ပြောသည်။ "ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင်ဆိုတာ အရင်ဆွေးနွေးကြည့်မှ သိမှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား"

အန်းရှောင်ဟွေ မိဘတွေရဲ့ အဓိက ပြဿနာက မျိုးဆက်ပြတ်မှာ၊ သေရင် အိုးခွဲမယ့်သူ မရှိမှာကို စိုးရိမ်နေတာပဲ။

ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မှသာ အန်းရှောင်ဟွေရဲ့ ဘဝက ငြိမ်းချမ်းသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ အန်းရှောင်ဟွေ တွန့်ဆုတ်နေတုန်းပါပဲ။ "ဒါပေမဲ့ မမလင်းယွီ... ကျွန်မ ကလေးကို အန်းမျိုးရိုး ပေးလိုက်ရင် ဒါ ယောကျ်ားကို အိမ်ပါသားမက်လုပ်ခိုင်းသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

***