အခန်း (၉၉၉-၁၀၀၀)

အခန်း ၉၉၉ ။ အချစ်ပြိုင်ဘက်များ တွေ့ဆုံခြင်း

မကြာမီ ရှောင်လင်းယွီသည် ဝမ်ကျင်းကျင်းထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိသည်။

"မစ္စရှောင်... မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မ ဝမ်ကျင်းကျင်းပါ" ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီကို ကုန်းကတော်ဟု မခေါ်ဘဲ မစ္စရှောင်ဟု တမင် ခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက မေးလိုက်သည်။ "အင်း... မစ္စဝမ်၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောသည်။ "မစ္စရှောင်... ကျွန်မ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သိရဲ့လား"

ရှောင်လင်းယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "သေချာပေါက် သိတာပေါ့။ အွန်လိုင်းမှာ ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတာ၊ ကျွန်မက အရူးမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ အရင်တုန်းက ဝမ်ကျင်းကျင်း အတု ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မယောကျ်ား ရှေ့မှာ ပေါ်လာကတည်းက ရှင့်ကို သိနေပါပြီ။ ကျွန်မယောကျ်ားရဲ့ ရည်းစားဟောင်းလေ"

ဝမ်ကျင်းကျင်း "..."

ဒီမိန်းမက အရမ်း တည်ငြိမ်လွန်းမနေဘူးလား။

သာမန် မိန်းမ ဆိုရင် ကိုယ့်ယောကျ်ားရဲ့ ရည်းစားဟောင်းဆိုတာ ကြားလိုက်တာနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဪ... အခု စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူမ မမြင်ရလို့ နေမှာပါ၊ ရှောင်လင်းယွီက ဟိုဘက်မှာ သူ့ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ နေမှာပါ။

စဉ်းစားမိတာနဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမ မကျေနပ်သလို ဆက်ပြောသည်။ "မစ္စရှောင်... ရှင် ကျွန်မက ထျန်းဟောက်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းမှန်း သိနေပြီ ဆိုတော့ ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို နားထောင်ချင်လား"

"ဪ... မစ္စဝမ် ပြောတာ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" ရှောင်လင်းယွီ နှုတ်ခမ်းထောင့် စွန်းတက်သွားပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ရှင်နဲ့ ကျွန်မယောကျ်ားက အရင်တုန်းက ချစ်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုက အတိတ် ဖြစ်သွားပြီလေ၊ 'ဟောင်း' ဆိုတဲ့ နေရာပဲ ရထားတာ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ရှင်နဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို နားထောင်စရာ မလိုဘူး ထင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မက ရှင်တို့ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို သိချင်ရင်တောင် ကျွန်မယောကျ်ားကို မေးလို့ မရဘူးလား"

အစတုန်းက ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ တကယ် တည်ငြိမ်လွန်းတယ် ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူမ အဓိက အချက် တစ်ချက်ကို ဖမ်းမိလိုက်တယ်၊ အဲဒါက "ကျွန်မယောကျ်ားကို မေးလို့ မရဘူးလား" ဆိုတဲ့ စကားပဲ။ ဒီစကားက ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီကို သူတို့ရဲ့ အတိတ်က အချစ်ရေးအကြောင်း မပြောပြထားဘူး ဆိုတာ ပြသနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်ကျင်းကျင်း စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်မိတယ်၊ ဒီရက်ပိုင်း သူမနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက် အရင်တုန်းက ချစ်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက အွန်လိုင်းမှာ ဒီလောက် ကြီးကျယ်နေတာတောင် ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းယွီကို သူတို့ရဲ့ အတိတ် အကြောင်း မပြောပြထားဘူး။

ဟုတ်တာပေါ့... သူမနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ အချစ်ရေးက ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို လိုက်ပိုးခဲ့တာ၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယွီကို ပြောပြရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

တကယ်လို့ သူမက ရှောင်လင်းယွီကို သူတို့ရဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြောပြလိုက်ရင် ရှောင်လင်းယွီ ရင်ထဲမှာ သေချာပေါက် ငြိမ်သက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မနာလိုတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဒီလို စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အသိစိတ် လွတ်သွားတဲ့ အခြေအနေမှာ မိုက်မဲတဲ့ ကိစ္စတချို့ လုပ်မိသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရကောင်း ရနိုင်တယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ကြည့်ရတာ ရှင် ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်ကို နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ်လေ... အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက် ကျွန်မကို လိုက်ပိုးတုန်းက..."

"နေပါဦး" ရှောင်လင်းယွီ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူမ လေသံထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ "ရှင် ဘာပြောလိုက်တယ်။ အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှင့်ကို အရင် လိုက်ပိုးခဲ့တာ ဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယွီရဲ့ မူမမှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို ကြားလိုက်ရတော့ ဝမ်ကျင်းကျင်း စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း ပျော်သွားတယ်။ သူမ ပါးစပ်အုပ် ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အာ... မစ္စရှောင် မသိဘူးကိုး။ ဟုတ်တယ်... အရင်တုန်းက ကျွန်မနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက် တွဲတုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က ကျွန်မကို အရင် လိုက်ပိုးခဲ့တာ"

ရှောင်လင်းယွီ မယုံကြည်နိုင်သလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်မယောကျ်ား ပြောတာ ကျွန်မက သူ ပထမဆုံး လိုက်ပိုးတဲ့ မိန်းမတဲ့၊ သူ ကျွန်မကို လိမ်နေတာများလား"

ဘေးနားက ရှောင်လဲ့ထုန်က ချက်ချင်း လက်မထောင်ပြပြီး ပါးစပ်ဟကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... မားမား သရုပ်ဆောင်တာ ရုပ်ရှင်ဘုရင်မ အဆင့်ပဲ"

သူ အခြေအနေမှန်ကို မသိရင် သူ့အမေ တကယ် မသိဘူးလို့ ယုံမိတော့မယ်။

ရှောင်လင်းယွီက သားဖြစ်သူကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြပြီး အသံတိတ် ပြောလိုက်သည်။ "မားမားက ရုပ်ရှင်ဘုရင်မပဲလေ"

ထို့နောက် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ ကုန်းထျန်းဟောက်... ငါ့ကို လိမ်ရဲတယ်ပေါ့။ သူ ပြန်လာရင် ဒူးထောက်ခိုင်းမယ်"

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်လာတဲ့ ခွေးစာကျွေးတာကို ခံလိုက်ရလို့ တစ်ချက် ဆို့နင့်သွားတယ်။ ခဏကြာတော့ သူမ မျက်လုံးထဲက ဒေါသမီးတွေ ထွက်လာတယ်၊ ဒေါသနဲ့ မနာလိုမှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ကြည့်ရတာ ရှင်နဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော် ကောင်းတယ် ထင်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က ကျွန်မအတွက်..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူမ သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆောရီးပါ မစ္စရှောင်... အဲဒါ ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်က ကိစ္စတွေပါ"

ရှောင်လင်းယွီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး မစ္စဝမ်၊ ကျွန်မ ရှင်တို့ရဲ့ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ဘာပဲပြောပြော သူက ကျွန်မကလွဲရင် တခြားမိန်းမ တစ်ယောက်ကို ဒီလောက် ကောင်းပေးဖူးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" သူမ အံကြိတ်ပြီး ပြောနေမှန်း သိသာတယ်။

ဒါက သူမကို ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရစေတယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ မစ္စရှောင်က ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်ကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားပုံ ရတယ်"

"သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားတာပေါ့" ရှောင်လင်းယွီက သူမ စကားအတိုင်း လိုက်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ခင်ပွန်းရဲ့ အချစ်ဦးကို စိတ်မဝင်စားတဲ့ မိန်းမ ဘယ်ရှိမလဲ"

ဝမ်ကျင်းကျင်း စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။ "ဒါမှ ဟုတ်မှာပေါ့။ ရှောင်လင်းယွီက ဒီလောက် တည်ငြိမ်မနေသင့်ဘူး၊ သူမ ဒေါသထွက်သင့်တယ်၊ လမ်းဘေးရန်တွေ့တဲ့ မိန်းမကြီးလို အော်ဟစ်ဆဲဆို ရန်ဖြစ်သင့်တယ်"

ဝမ်ကျင်းကျင်း ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... တကယ်လို့ ရှင်က ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အတိတ်ကို တကယ် စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အချိန်တစ်ခု ချိန်းလိုက်ပါ၊ ကျွန်မ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ ရမလား"

"ကောင်းတာပေါ့" ရှောင်လင်းယွီ မျက်ဖြူလှန်ပြချင်စိတ် ပေါက်သွားတယ်။ ဒါ သူမကို တကယ် အရူးလုပ်နေတာပဲ၊ ကိုယ့်ယောကျ်ားနဲ့ ရည်းစားဟောင်းရဲ့ အတိတ်ကို နားထောင်ဖို့အတွက် ဒီရည်းစားဟောင်းနဲ့ အချိန်ချိန်းရမယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဒီအရူး လုပ်လိုက်ဦးမယ်။ "မစ္စဝမ်... ရှင် နေရာနဲ့ အချိန် ပြောလိုက်ပါ"

ဒီလိုဆိုရင် ဝမ်ကျင်းကျင်းက သူမကို အရူးလုပ်တာလား၊ သူမက ဝမ်ကျင်းကျင်းကို အရူးလုပ်တာလား ဆိုတာ မသိရတော့ဘူး၊ ဘယ်သူ သရုပ်ဆောင် ပိုကောင်းလဲ ကြည့်ရမှာပေါ့။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဖုန်းခေါ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားတော့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီး ချက်ချင်း လိပ်စာနဲ့ ချိန်းဆိုချိန်ကို ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းကျင်းက မနာလိုဝန်တိုမှုတွေကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ လက်သီးဆုပ်ကာ ကျေနပ်အားရစွာ၊ ရူးသွပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယွီ... ဒီတစ်ခေါက် ငါ နင့်ကို မဖြစ်မနေ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ နင်က ဖောက်ပြန်တဲ့ မိန်းမယုတ်၊ ဖိနပ်စုတ် ဖြစ်သွားတဲ့ အခါကျရင် ကုန်းထျန်းဟောက်က နင့်ကို လိုချင်ဦးမလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဒီလိုလုပ်တာက သူမ လက်ချက် ဆိုတာ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ၊ ရှောင်လင်းယွီကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ရင်၊ ကုန်းထျန်းဟောက် စွန့်ပစ်တာ ခံရရင် ပြီးတာပါပဲ။

ရူးသွပ်သူတွေက ရူးသွပ်တဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်တဲ့အခါ တစ်ခါတလေ အသိဉာဏ်နဲ့ ပြောလို့ မရပါဘူး။

…..

ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချလိုက်ပြီး သားဖြစ်သူကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သား... ဘယ်လိုလဲ၊ မားမား သရုပ်ဆောင်တာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီကို လက်မထောင်ပြပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... မားမားက ဒီအဆင့်ပဲ။ ကျွတ် ကျွတ်... မားမား ရုပ်ရှင် မရိုက်တာ နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ၊ အော်စကာ ဆုက မားမား ရမှာ သေချာတယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ငါ ရုပ်ရှင် သွားရိုက်ရင် သေချာပေါက် သရုပ်ဆောင် ကောင်းမှာ၊ ဆုတွေ အများကြီး ရမှာ"

"..." ရှောင်လဲ့ထုန် ပြောစရာ မရှိ ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... မားမား အနုပညာလောကထဲ ဝင်ကြည့်ပါလား၊ ဆုတွေ လက်ညောင်းတဲ့အထိ ရမှ ပြန်ထွက်လိုက်လေ"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းစောင်းပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့..." ချက်ချင်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး "ငါ အသက်ကြီးနေပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ ရုပ်ရှင်ရိုက်တာ စိတ်မဝင်စားဘူး"

အနုပညာလောက ဆိုတဲ့ နေရာက ရှုပ်ထွေးတယ်၊ မကောင်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာ၊ သာမန်လူတွေ ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး၊ သူမ နေ့တိုင်း သူများတွေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ လုနေရတာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတယ်။

သူမ ချစ်စရာကောင်းပြီး ချောမောလှပတဲ့ သားလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံး ကလည်ကလည် လုပ်ကာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။ "သား... သား အနုပညာလောကထဲ ဝင်ပြီး ရုပ်ရှင် သွားရိုက်ကြည့်ပါလား"

သားရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သူမနဲ့ သူတို့အဖေ၊ ပြီးတော့ ကုန်းမိသားစု တစ်ခုလုံး ရှိနေတာ၊ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်ရဲပါဘူး။

ရှောင်လဲ့ထုန် ကြားလိုက်ရတော့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ ကစားလို့ ကောင်းမယ့်ပုံပဲ" ဘာပဲပြောပြော သူက ပါရမီရှင်လေ၊ ဘာလုပ်လုပ် လွယ်ကူတယ်၊ ရုပ်ရှင်ရိုက်တာ ဆိုတာ စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲ။

ရှောင်လင်းယွီ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... ခဏနေရင် မားမားနဲ့ ပါပါး ဒီကိစ္စတွေ ရှင်းပြီးရင် သားကို အနုပညာလောကထဲ ရုပ်ရှင်သွားရိုက်ခိုင်းမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ"

သူတို့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ဆိုရင် သားအတွက် ဘာမဆို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်၊ သားက ရုပ်ရှင်ရိုက်ရုံပဲ ရှိတာ။

ရှောင်လဲ့ထုန် မငြင်းဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... သား ရုပ်ရှင် သွားရိုက်ပြီး ကစားကြည့်မယ်"

ထို့နောက် သူ ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... မားမား အခု အဲဒီမိန်းမကို သွားတွေ့တော့မှာလား"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း"

ရှောင်လဲ့ထုန် မျက်နှာထား လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သား ကိုယ်ဖျောက်ပြီး မားမား ဘေးနား လိုက်ခဲ့ရမလား။ အဲဒီအမျိုးသမီးက မားမားကို ဆေးခပ်ရုံတင် မကဘူး၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ အိပ်ခိုင်းမယ်၊ မူးယစ်ဆေးပါ ထိုးပေးပြီး တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်မလို့ လုပ်နေတာ။ သား စိတ်မချဘူး"

ရှောင်လင်းယွီ ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နှာထား ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်မှုတွေ ပါဝင်လာကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူက ငါ့ကို မူးယစ်ဆေး ထိုးပေးမလို့လား"

"ဟုတ်တယ်" ရှောင်လဲ့ထုန် ခေါင်းညိတ် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီမိန်းမက ဖုန်းထဲမှာ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာ၊ နိုင်ငံခြား ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု တစ်ခုပါ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ မျက်နှာထား ဒေါသထွက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအမျိုးသမီးက တကယ် ယုတ်မာလွန်းတယ်။ သူက မားမားကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ။ မားမား ပျက်စီးသွားရင် ပါပါးက မားမားကို စွန့်ပစ်လိမ့်မယ်တဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်ယောက်ျားကမှ မူးယစ်ဆေးစွဲနေတဲ့ မိန်းမကို လိုချင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ မားမား... အဲဒီအမျိုးသမီးက တကယ် ဆိုးလွန်းတယ်၊ သားတို့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးရမယ်"

ရှောင်လင်းယွီက ဝမ်ကျင်းကျင်း သူမကို လုပ်မယ့် ကိစ္စတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ သေချာပေါက် သူမကို ညှာတာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ဒီမိန်းမက ဒီလောက် ဆိုးသွမ်းမှတော့ ငါတို့ ကောင်းကောင်း ပညာပေးရမှာပေါ့"

ရှောင်လဲ့ထုန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... သား လိုက်ခဲ့တာကို သဘောတူတယ် မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယွီ မတတ်သာသလို ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ... သား လိုက်ခဲ့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားနော်၊ မားမား မသိလိုက်ဘဲ ဘာမှ မလုပ်ရဘူး၊ သိလား"

"အင်း... အင်း..." ရှောင်လဲ့ထုန် အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သား မားမား စကား နားထောင်ပါ့မယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သည်။ "ပြီးတော့လေ... သား တန်ခိုးစွမ်းအား လုံးဝ မသုံးရဘူးနော်၊ သိလား"

ရှောင်လင်းယွီနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သားဖြစ်သူ ရုတ်တရက် တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးလိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ အပြင်ထွက်တိုင်း သူ့ကို မှာကြားလေ့ ရှိတယ်။

ရှောင်လင်းယွီ ဘာပြောပြော ရှောင်လဲ့ထုန် ခေါင်းညိတ် လက်ခံလိုက်တယ်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီ မိတ်ကပ်ပါးပါး လိမ်းလိုက်တယ်၊ ကန့်သတ်ထုတ် အိတ်တစ်လုံး လွယ်လိုက်တယ်၊ ဒီအိတ်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်လုံးတည်း ရှိတာ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမအတွက် အထူး မှာယူထားပေးတာ။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မျက်လုံးပြူး ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်၊ သံသယစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မားမား... ဒီလောက် လှလှပပ ပြင်ဆင်ထားတာ ရည်းစားနဲ့ သွားတွေ့မလို့လား"

ရှောင်လင်းယွီ သူ့ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပြီး ပြောစရာ မရှိသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ငါ့မှာ နင့်အဖေ တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ၊ တခြား ရည်းစား ဘယ်ရှိမှာလဲ။ ငါ့ကို မစွပ်စွဲပါနဲ့"

ရှောင်လဲ့ထုန်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းက အခမ်းအနားကြီးတွေ တက်တုန်းကတောင် သာမန်ပဲ ဝတ်ခဲ့တာ၊ အခု အချစ်ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် သွားတွေ့တာပဲလေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလောက် လှလှပပ ပြင်ဆင်စရာ လိုလို့လား၊ ဒါ အချစ်ပြိုင်ဘက် သွားတွေ့တာ မဟုတ်ဘဲ ရည်းစား သွားတွေ့တာနဲ့ တူနေပြီ"

ရှောင်လင်းယွီ သူ့ခေါင်းလေးကို ထပ်ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထပ်ပြီး လျှောက်မပြောနဲ့တော့။ သား မသိဘူးလား၊ မိန်းမတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှလှပပ ပြင်ဆင်တာ ယောက်ျားတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး၊ မိန်းမတွေအတွက် ဆိုတာလေ"

ရှောင်လဲ့ထုန် "..." မိန်းမတွေရဲ့ ကမ္ဘာကို နားမလည်ဘူး။

အသက် နှစ်ထောင်ကျော် နေခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့ မိန်းကလေး လက်တောင် မကိုင်ဖူးသေးတဲ့ လူပျိုစစ်စစ်လေးပဲလေ။

ရည်းစား မထားဖူးတော့ မိန်းမတွေရဲ့ ကမ္ဘာကို သဘာဝကျကျပဲ နားမလည်ဘူးပေါ့။

ရှောင်လင်းယွီက ဒီတစ်ခေါက် ကိုယ့်ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ဒီလောက် အလေးထားတာ၊ မိတ်ကပ်လိမ်း၊ အိတ်ကိုင် ဘာညာ လုပ်နေတာက ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမ ရှေ့မှာ ကြွားဝါချင်လို့၊ သူမ သိအောင် လုပ်ချင်လို့၊ သူမ ရှောင်လင်းယွီက ဘယ်နေရာမှာမဆို သူမကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ အချစ်တွေ အကုန်လုံး ရထားတယ်၊ ဝမ်ကျင်းကျင်းက အားကျမနာလို ဖြစ်ရုံပဲ ရှိတော့တယ် ဆိုတာကို။

ဟွန့်... ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမက ဟန်ဆောင်ကောင်းပြီး ယုတ်မာတယ်၊ သူမ မုန်းတီးတဲ့ နေရာနဲ့ သူမကို ကြွားဝါရမယ်၊ သူမကို မနာလိုဝန်တို ဖြစ်စေရမယ်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီ ကမ္ဘာ့ ကန့်သတ်ထုတ် ဖာရာရီ ပြိုင်ကားကို မောင်းပြီး ဝမ်ကျင်းကျင်းနဲ့ ချိန်းဆိုထားတဲ့ နေရာကို တိုက်ရိုက် သွားလိုက်တယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ပုံမှန်ဆို သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်တဲ့ မားမားက ရုတ်တရက် ကြွားဝါလာတာ မြင်တော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်ပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတယ်။

မိန်းမတွေရဲ့ ကမ္ဘာက နားလည်ရ ခက်လိုက်တာ။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီ ဘေးနားမှာ လိုက်ပါလာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကိုယ်ဖျောက်ထားရုံပါပဲ။

…..

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီအတွက် မြို့တော်ကနေ Z မြို့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ Z မြို့မှာ ဟိုတယ် ကြိုတင်မှာယူထားတယ်။

တစ်နာရီခွဲ ကြာတော့ ရှောင်လင်းယွီက ဝမ်ကျင်းကျင်းနဲ့ ချိန်းဆိုထားတဲ့ ကော်ဖီဆိုင်ကို ရောက်လာတယ်။

ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ကားက မိုက်ပြီး လှတယ်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာ့ ကန့်သတ်ထုတ်ဆိုတော့ ကားက တံခါးဝ ရောက်တာနဲ့ လူအများကြီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်။ ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ ရောက်လာပြီ ဆိုတာ ကြားလို့ တံခါးဝမှာ စောင့်နေလိုက်တယ်။

ပထမဆုံး ကားကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ မျက်လုံးထဲမှာ အားကျတာနဲ့ မကျေနပ်တာတွေ ပေါ်လာတယ်။

နောက်တော့ ရှောင်လင်းယွီ ကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်လုံးထဲက မနာလိုမှုတွေက မီးပွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားတယ်။

သူမရဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ အိတ်က ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ထိပ်တန်း ဒီဇိုင်နာတွေ ချုပ်လုပ်ထားတာ၊ တစ်ခုတည်း ရှိတာ၊ အားကျစရာ ကောင်းတာ သိသာနေတယ်။

ဒီပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက သူမ စံစားရမယ့် အရာတွေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းမယုတ် လက်ထဲ ရောက်သွားတာ။

ရှောင်လင်းယွီက အရပ်ရှည်တယ်၊ ဆံပင်ရှည်တွေ လွင့်ပျံနေတယ်၊ ဒီအရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လူတွေရဲ့ အကြည့်ကို ဖမ်းစားနိုင်တယ်။ ကံကောင်းလို့ သူမ နေကာမျက်မှန် တပ်ထားလို့ မျက်နှာ တစ်ဝက်လောက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာ၊ မဟုတ်ရင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

မကြာခင် သူမ တံခါးဝမှာ ရပ်နေတဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်းကို သတိထားမိပြီး တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ မျက်မှန် ချွတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ် မဟုတ်လား"

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီရဲ့ မိတ်ကပ်ပါးပါး လိမ်းထားပြီး တိုင်းပြည်ဖျက်လောက်အောင် လှပတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတော့ အစတုန်းက ကြောင်သွားပြီးနောက် ရင်ထဲမှာ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ မနာလိုမှုတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်၊ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသလို၊ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်ချင်သလို ဖြစ်လာတယ်။

သူမ စိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ခဏလောက် သည်းခံလိုက်ပါဦး။ မကြာခင် ဒီမိန်းမ ငရဲရောက်သွားတော့မှာ"

ထို့နောက် သူမ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဝမ်ကျင်းကျင်းပါ၊ ရှင်က ရှောင်လင်းယွီ မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ကျွန်မ ရှောင်လင်းယွီပါ၊ ဝင်ကြရအောင်"

ဘေးနားက ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... ဒီမိန်းမက တကယ် ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ၊ ဟန်ဆောင်မှုတွေ ပြည့်နေတယ်၊ တကယ် ကောက်ကျစ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ၊ မားမား ခဏနေ သတိထားနော်"

***

စိုက်ပျိုးရေးနေရာလွတ်က ငါ့ကိုချမ်းသာလာစေတယ်

အခန်း ၁၀၀၀ ။ ဇာတ်သိမ်းပိုင်း (၁)

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လဲ့ထုန်ထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းကျင်းက သူ့ဇနီးကို ချိန်းဆိုကာ သူတို့၏ အတိတ်အကြောင်း ဆွေးနွေးမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းမက တကယ် ဘာမှ နားမလည်တာပဲ" သူ ရည်ရွယ်ထားတာက သူမ ရှောင်လင်းယွီကို တောင်းပန်ပြီး နိုင်ငံခြား ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်လို့ တွေးထားတာ၊ မထင်မှတ်ထားတာက...

"ဟွန့်... ပါပါး၊ ဒီအမျိုးသမီးက ရက်စက်လွန်းတယ်" ရှောင်လဲ့ထုန်က တိုင်တောလိုက်သည်။ "သူက ဒီတစ်ခေါက် မားမားကို ချိန်းတာ ဆေးခပ်ဖို့တင် မကဘူး၊ မူးယစ်ဆေးပါ ထိုးပေးဦးမှာတဲ့။"

ကုန်းထျန်းဟောက် ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နှာပေါ်မှာ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ဒီမိန်းမ၊ ဒီလို သတ္တိမျိုး ရှိနေမှတော့ ငါတို့ လက်တုံ့ပြန်တာကို စောင့်နေလိုက်တော့"

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမက ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး အကြံအစည် ရှိရုံတင် မကဘူး၊ စိတ်နှလုံး ယုတ်မာပြီး ရက်စက်လွန်းတယ်၊ သူ့ဇနီးကို ဒီလို အဆိပ်သင့်စေမယ့် လက်ချက်မျိုး သုံးရဲတယ်လို့ သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "သား... မင်းမားမားက အဲဒီမိန်းမရဲ့ ချိန်းဆိုမှုကို လက်မခံလိုက်ဘူး မဟုတ်လား"

"လက်ခံလိုက်တယ်" ရှောင်လဲ့ထုန် ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... လက်ခံလိုက်တယ် ဟုတ်လား" ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်နှာပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းမားမားက အဲဒီမိန်းမယုတ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရဲ့လား"

"သိတာပေါ့... သား မားမားကို ပြောပြထားပြီးသား" ရှောင်လဲ့ထုန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ချိန်းဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်ရတာလဲ" ကုန်းထျန်းဟောက် စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။ "မားမား ပြောတာက ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲတဲ့၊ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အခု အဆိပ်အတောက် မတိုးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေပြီတဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေပြီပဲ၊ ကြိုတင်ကာကွယ်ထားရင် ရပြီ၊ ဘာပဲပြောပြော သူ အဲဒီမိန်းမနဲ့ တွေ့ချင်နေတာတဲ့"

ရှောင်လဲ့ထုန် ပြောတာ ကြားတော့ ကုန်းထျန်းဟောက် ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ထုန်ထုန်... ပါပါးကို ပြောပြစမ်း၊ မင်းမားမား ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ပဲ အဆိပ်အတောက် မတိုးတော့တာလား။ ဆေးခပ်တာ၊ မူးယစ်ဆေး ထိုးတာတွေက မင်းမားမားကို တကယ် မထိခိုက်စေဘူးလား"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြောသည်။ "ပါပါး... စိတ်ချပါ၊ မားမားက ဒါတွေကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ရထားပါပြီ၊ ဘာမှ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထိခိုက်မှု မရှိရင်တောင် သားက ဒီအရာတွေကို မားမားနား အကပ်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မားမားနဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီး တွေ့တဲ့အချိန်ကျရင် သား မားမားဘေးနားမှာ စောင့်ကြည့်နေမှာပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မားမားကို ထိခိုက်ခွင့် မပေးပါဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လဲ့ထုန် ပြောတာ ကြားတော့ စိတ်နည်းနည်း အေးသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့" ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်ပြန်သည်။ "ထုန်ထုန်... မင်း မားမားဘေးနားမှာ ဘယ်လို လိုက်နေမှာလဲ"

"သေချာပေါက် ကိုယ်ဖျောက်ပြီး လိုက်မှာပေါ့" ရှောင်လဲ့ထုန် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအတိုင်း ဗြောင်လိုက်သွားရင် သား မားမားကို ဗြောင်ကာကွယ်ပေးလို့ မရတော့ဘူးလေ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ကိုယ်ဖျောက်တာ တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား" ကုန်းထျန်းဟောက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး... မင်း တန်ခိုးစွမ်းအား မသုံးရဘူး၊ သိလား"

သူ လျန်ဖျောင့်ရွှယ် တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးလို့ ပြန်ကန်မှု ခံရတာကို မှတ်မိနေသေးတယ်၊ အဲဒါ တကယ် သနားစရာ ကောင်းလွန်းတယ်။

အလှကြိုက်ပြီး မောက်မာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် အတွက်တော့ ထိပ်ပြောင်သွားတာ၊ ဝဲစွဲသလို ဖြစ်သွားတာက သေတာထက် ဆိုးတယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန် ရယ်မောပြီး လက်ကာပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်... သားက တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မျက်လှည့်ပြသလိုပါပဲ။ ဘာမှ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပါပါး စိတ်ချပါ"

"ကောင်းပြီ... မင်း မားမားကို ကာကွယ်ပေးရမယ် ဆိုတာ ပါပါး သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပါပါးတို့ရဲ့ သားလေ၊ ပါပါးတို့ မင်းကိုလည်း အရမ်း ချစ်တာ၊ သိလား" ကုန်းထျန်းဟောက် သားဖြစ်သူကို ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် သား... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိခိုက်အောင် မလုပ်ရဘူးနော်၊ သိလား"

"အင်း... သား သိပါတယ်" ပါပါးရဲ့ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရှောင်လဲ့ထုန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "စိတ်ချပါ... သား ပါပါးတို့နဲ့ အတူတူ နေချင်ပါသေးတယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်အေးသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... နောက်ကျရင် ပါပါးတို့မိသားစု အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေမှာပါ" သားဖြစ်သူရဲ့ အသက်က ရှည်လျားတယ် ဆိုတာ သူ သိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ အချိန်ကာလ အတွင်းမှာ သားဖြစ်သူ အဖော်ပြုပေးတာကို သူတို့ ကျေနပ်နေပါပြီ။

"ဒါဆို မင်းမားမားကို သား ကာကွယ်ပေးဖို့ ပါပါး အပ်လိုက်ပြီနော်" ကုန်းထျန်းဟောက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... စိတ်ချပါ၊ သား မားမားကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်" ရှောင်လဲ့ထုန် ပြောလိုက်သည်။ "သားနဲ့ မားမားရဲ့ အစီအစဉ်အရ ဆိုရင် သားတို့က သူပြုသမျှ ကိုယ်ပြန်ပေးဆပ်မယ် ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးမှာ။ ပါပါး... ပါပါး သဘောမတူတာတော့ မရှိပါဘူးနော်။ အဲဒီအမျိုးသမီးကို သနားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ကုန်းထျန်းဟောက် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အဲဒီ မိန်းမယုတ်ကို ဘာသနားစရာ ရှိလို့လဲ။ ငါ အခု လူလွှတ်ဖမ်းပြီး ပညာပေးချင်နေတာ"

ရှောင်လဲ့ထုန် စိတ်အေးသွားသလို ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဝမ်ကျင်းကျင်းက ပါပါးရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ဆိုတော့ ပါပါး ဒေါသထွက်မှာ စိုးလို့လေ။ ပါပါး ဒီလိုပြောတော့ သား စိတ်အေးသွားပြီ၊ သား လက်စွမ်းပြပြီး အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကို ကောင်းကောင်း နှိပ်စက်လို့ ရပြီ။ ပါပါး... မားမား သားကို ခေါ်နေပြီ၊ ဖုန်းမပြောတော့ဘူး၊ ချလိုက်တော့မယ်"

ဖုန်းထဲက "တူ... တူ..." အသံကို ကြားလိုက်ရတော့ ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်လဲ့ထုန်..."

…..

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လဲ့ထုန် ဖုန်းချပြီးနောက် မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမကို ဆက်ပြီး လွှတ်ထားပေးလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

ထို့နောက် သူ လီယွမ်ဟန်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

လီယွမ်ဟန် ရောက်လာပြီး ကုန်းထျန်းဟောက် ပြောတာ ကြားတော့ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဝမ်ကျင်းကျင်း ဦးနှောက် ရေဝင်နေတာလား။ ဒီလို မကောင်းမှုမျိုး သူ လုပ်ရက်တယ်လား"

ထို့နောက် သူ မေးလိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက်... သူမ မင်းမိန်းမကို ဒုက္ခပေးမယ် ဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သိလဲ"

သူ လွှတ်ထားတဲ့ လူတွေက အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတာ၊ တကယ်လို့ ဝမ်ကျင်းကျင်း လှုပ်ရှားမှု ရှိရင် လက်အောက်ငယ်သားတွေ အရင်ဆုံး အစီရင်ခံမယ့်သူက သူပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ သူ သတင်းမရဘဲ ကုန်းထျန်းဟောက် အရင် သိသွားတာ။

ဒီအကြောင်း ပြောတော့ ကုန်းထျန်းဟောက် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့သား ပြောပြတာ"

"ထုန်ထုန်..." လီယွမ်ဟန် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "ထုန်ထုန် ဘယ်လို သိတာလဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့သားက ဟက်ကာ ပါရမီရှင်ပဲ။ သူက သူ့ဦးလေးနှစ်ယောက်ဆီမှာ ဟက်ကာ နည်းပညာ နှစ်နာရီလောက် သင်လိုက်တာနဲ့ ထိပ်တန်း ဟက်ကာ ဖြစ်သွားတာ။ ဝမ်ကျင်းကျင်း အခု လုပ်မယ့် ကိစ္စတွေကို ငါ့သားက သူ့ဖုန်းထဲ ဟက်ဝင်ပြီး ခိုးနားထောင်ထားတာ"

လီယွမ်ဟန် ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့သြမှုတွေ ပေါ်လာသည်။ "ထုန်ထုန်က အခု ဟက်ကာ ဖြစ်နေပြီလား။ ထိပ်တန်း ဟက်ကာတောင် ဖြစ်နေပြီလား။ နှစ်နာရီလောက် သင်ရုံနဲ့ ထိပ်တန်း ဟက်ကာ ဖြစ်သွားတယ် ဟုတ်လား။ ထျန်းဟောက်... မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ဒီလောက်ထိ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ် မယုံကြည်နိုင်ဘူး။

တခြားလူတွေ ဟက်ကာ နည်းပညာ သင်ရင် နှစ်ချီ၊ ဆယ်နှစ်ချီ ကြာတာ၊ သူက နှစ်နာရီလောက် သင်ရုံနဲ့ ဟက်ကာ ဖြစ်သွားရုံမက ထိပ်တန်း ဟက်ကာပါ ဖြစ်သွားတယ် ဆိုတာ ပြောပြရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက် လီယွမ်ဟန်ရဲ့ သံသယ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို လိမ်စရာ လိုလို့လား။ ငါ့သား ထုန်ထုန်က တစ်နှစ်သား အရွယ်ကတည်းက ပါရမီရှင် ကလေးလေးလို့ နာမည်ကြီးခဲ့တာ။ တစ်နှစ်သား အရွယ်တုန်းက နာရီဝက်လောက်နဲ့ အဘိဓာန် တစ်အုပ်လုံး အလွတ်ရခဲ့တာ၊ အခု ၄ နှစ်သား အရွယ်မှာ ဟက်ကာ နည်းပညာ သင်တာ ၂၊ ၃ နာရီ ကြာတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့သားက အစကတည်းက ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ပဲ"

လီယွမ်ဟန် ကြောင်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားကာ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လက်မထောင်ပြပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထုန်ထုန်က တကယ် တော်တာပဲ။ တကယ့် ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်ပဲ၊ သူများတွေ သင်ရခက်တဲ့ အရာတွေကို သူက လွယ်လွယ်လေးနဲ့ တတ်မြောက်သွားတာ။ ငါ သံသယ ဖြစ်မိတာက မင်းသားက လူမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရား ဖြစ်နေမလားလို့"

ကုန်းထျန်းဟောက် ကြားလိုက်ရတော့ စိတ်ထဲမှာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါ့သားက တကယ် လူမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရား အစစ်ပဲ"

ဒီစကားကို သူ လီယွမ်ဟန်ကို ပြောပြလို့ မရပါဘူး၊ သူ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန့်... ငါ့သားက နတ်ဘုရားပဲ"

လီယွမ်ဟန် ဘာမှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ "အင်း... ထုန်ထုန်က နတ်ဘုရားပဲ၊ သာမန်လူတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို သူက လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်နိုင်တာ၊ ဒါ နတ်ဘုရား မဟုတ်ရင် ဘာလဲ"

"..." ကုန်းထျန်းဟောက် ဆက်ပြောသည်။ "ဝမ်ကျင်းကျင်းက Z မြို့ကို တိုက်ရိုက် သွားပြီး ယွီအာကို Z မြို့က ကော်ဖီဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ချိန်းတွေ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဟိုတယ်ခန်း တစ်ခန်း ကြိုတင်မှာယူထားတယ်၊ ယွီအာကို ဒုက္ခပေးချင်လို့တဲ့"

လီယွမ်ဟန် ချက်ချင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်ကျင်းကျင်းကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး သူ့ကို ပြန်ဖမ်းခေါ်လာခိုင်းလိုက်မယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက် လက်ကာပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး။ သူ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေပြီ၊ ငါတို့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ယွီအာကလည်း သူနဲ့ ကစားချင်နေတယ် ဆိုတော့ ငါတို့ အဲဒီမိန်းမကို ခဏ လွှတ်ထားလိုက်ဦးမယ်"

"..." လီယွမ်ဟန် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် သူ့ကို ခေါ်တာ သေချာပေါက် ခိုင်းစရာ ရှိလို့ပေါ့။

ကုန်းထျန်းဟောက် ပြောသည်။ "ငါ အဲဒီမိန်းမကို သည်းခံနေတာ ကြာပြီ။ အခု သူက ယွီအာ ရှေ့ကို တိုက်ရိုက် ခုန်ပေါက်လာပြီး ဒုက္ခပေးချင်နေတယ်၊ ကြည့်ရတာ အရင်တုန်းက သူ့အပေါ် သဘောထားကြီးလွန်းခဲ့ပုံ ရတယ်။ အခုကစပြီး ငါ သူ့ကို ငရဲရဲ့ အရသာ ခံစားစေချင်တယ်၊ သေချင်လောက်အောင် ဆင်းရဲတဲ့ ဘဝမျိုး ရောက်စေချင်တယ်"

လီယွမ်ဟန် ကြောင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းဟောက်... မင်း ဆိုလိုတာက..."

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... မင်း တွေးတဲ့အတိုင်းပဲ။ အစက သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပြီး ယွီအာကို တောင်းပန်မယ် ဆိုရင် ငါ သူ့ကို အပြစ်ပေါ့ပေါ့ပဲ ပေးမလို့။ အခု သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်ပြီး မောက်မာနေတယ် ဆိုတော့ သူ့ကို ငရဲရဲ့ အရသာ မြည်းစမ်းခိုင်းလိုက်တာပေါ့"

လီယွမ်ဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ငါ သိပြီ၊ ငါ အခုပဲ သွားစီစဉ်လိုက်မယ်"

...

အမျိုးသမီး နှစ်ဦး သီးသန့်ခန်းထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းကျင်းက မျက်နှာပေါ်က မနာလိုဝန်တိုမှုတွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်ရဲ့ နာမည်ကြီးတာကို အမြဲ ကြားဖူးပါတယ်၊ တိုင်းပြည်ဖျက်လောက်အောင် လှပတဲ့ အလှမယ် ဆိုတာလည်း ကြားဖူးပါတယ်၊ အခု မြင်တွေ့လိုက်ရတော့ တကယ်ပဲ တစ်ရာကြား တစ်ခါမြင်နဲ့ မတူပါဘူး။ မစ္စရှောင်ရဲ့ အလှက ကျွန်မလို မိန်းမတစ်ယောက် ကြည့်ရင်တောင် အားကျပြီး ဆွဲဆောင်ခံရပါတယ်"

ပါးစပ်ကသာ ပြောနေတာ၊ စိတ်ထဲမှာတော့ ဓားကိုင်ပြီး ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ကျောက်စိမ်းလို လှပတဲ့ မျက်နှာကို အချက်ပေါင်းများစွာ မွှန်းပစ်ချင်နေတာ၊ ချက်ချင်း ရုပ်ပျက်သွားအောင်လို့။

ရှောင်လင်းယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ် ချီးကျူးလွန်းပါပြီ။ ကျွန်မလည်း မစ္စဝမ် အကြောင်း သတင်းစာ၊ မီဒီယာ အသီးသီးမှာ အမြဲ ကြားဖူးပါတယ်၊ လှပပြီး ထက်မြက်တဲ့၊ လုပ်ငန်းခွင်လောကက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီး စွမ်းဆောင်ရှင် ဆိုပြီးတော့လေ၊ မစ္စဝမ်ကို လိုက်ပိုးတဲ့ ယောက်ျားတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲနော်"

ဟဟ... ရှောင်လင်းယွီက အားမနာဘဲ သူမရဲ့ အမာရွတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တာပဲ။

သူမ ဝင်လာကတည်းက ခံစားမိတယ်၊ အမျိုးသား ၃ ယောက်ရဲ့ အကြည့်တွေက သူမဆီ ရောက်နေတာ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ အကြည့်တွေက ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ပါဝင်နေတယ်။

သူမရဲ့ စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေက ဆိုဖာခုံ တစ်ခုပေါ်က အမျိုးသား ၃ ယောက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်၊ မျက်လုံးထဲမှာ အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အကြည့်လွှဲကာ ဝမ်ကျင်းကျင်းနောက် လိုက်ပြီး သီးသန့်ခန်းထဲ ဝင်သွားလိုက်တယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမ၊ ဒီအစီအစဉ်က တကယ် ယုတ်မာတာပဲ။

ဟဟ... ခဏနေ သူမ လုပ်သလို သူမကို ပြန်လုပ်ပေးလိုက်ရင် သူမကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့။

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရုံ သက်သက်ပဲ မဟုတ်လား။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မြွေဟောက်မက သူမကို တကယ် မုန်းတီးလွန်းနေတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမ နားမလည်တာက အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အရင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တာ သူမပဲလေ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က ဆင်းရဲသား ဆိုပြီး ရွံရှာခဲ့တာ။ အခုကျတော့ ကိုယ်တိုင် မျက်စိကန်းခဲ့မှန်း သိလို့ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုကို နောင်တရပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ပြန်လုယူချင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ တခြားမိန်းမ တစ်ယောက်ကို သွားလက်တုံ့ပြန်နေတယ်။

ဒီဦးနှောက်က သူမ တကယ် ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး။

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ ပြောတာ ကြားတော့ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားတယ်၊ ပြီးတော့ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မကို လိုက်ပိုးတဲ့ ယောက်ျားတွေ များပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူတို့ထဲမှာ ဘယ်သူကမှ အရင်တုန်းက ထျန်းဟောက်ရဲ့ စေတနာမျိုး မရှိကြဘူး။ ကျွန်မ..." ကျွန်မ အခုထိ ရည်းစား မရှိသေးဘူး ဆိုတာ မပြောရသေးခင်မှာပဲ ရှောင်လင်းယွီက ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဪ... အခု ရှင့်ကို လိုက်ပိုးတဲ့ ယောက်ျားတွေက အရင်တုန်းက ထျန်းဟောက် ရှင့်ကို လိုက်ပိုးတုန်းက စေတနာမျိုး မရှိကြဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မစ္စဝမ်... ကျွန်မ နားမလည်တာက ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှင့်အပေါ် ဒီလောက် စေတနာထားတာ၊ ရှင့်ကို ဒီလောက် ချစ်တာ၊ ရှင်က ဘာလို့ ထျန်းဟောက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရတာလဲ။ တကယ်လို့ ရှင် ထျန်းဟောက်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ရင် အခု ကျွန်မနဲ့ ထျန်းဟောက် လက်ထပ်ပြီး သားတစ်ယောက် မွေးထားတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ဒီစကားက ဓားသွားလို ထက်မြက်ပြီး ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်လိုက်သလိုပဲ၊ သူမကို နာကျင်စေတယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ရှင်းပြဖို့ ပြင်လိုက်စဉ် ရှောင်လင်းယွီက သူမကို စကားပြောခွင့် မပေးဘဲ တစ်ခုခု သတိရသွားသလို ဆက်ပြောသည်။

"ဪ... ကျွန်မ သတိရပြီ။ ကျွန်မ အွန်လိုင်းက လူတချို့ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်၊ အရင်တုန်းက ရှင်နဲ့ ထျန်းဟောက် လမ်းခွဲခဲ့တာက ရှင်က တခြား အမျိုးသားအတန်းဖော်တစ်ယောက်နဲ့ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သွားလို့၊ အဲဒီ အမျိုးသား အတန်းဖော်က ရှင့်ကို နိုင်ငံခြားခေါ်သွားပြီး ပညာသင်ပေးနိုင်လို့၊ အဲဒီတုန်းက ထျန်းဟောက်က ဆင်းရဲသား ဖြစ်နေလို့တဲ့။ ဟုတ်လား မစ္စဝမ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ အွန်လိုင်းက သတင်းတွေက ကောလဟာလတွေပဲ၊ အတည်ယူလို့ မရဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ထျန်းဟောက်လို ထူးချွန်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်၊ ဆင်းရဲသားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားရင်တောင် တစ်နေ့ကျရင် ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်နိုင်မယ့် အချိန် ရှိတယ် ဆိုတာ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်၊ မအ,တဲ့ မိန်းမတိုင်း လမ်းခွဲဖို့ ဆန္ဒရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား မစ္စဝမ်"

လီယွမ်ဟန် ဒီမှာ ရှိရင် ရှောင်လင်းယွီကို လက်ခုပ်တီးပေးမှာ သေချာတယ်။

နင် ပြောတာ အရမ်း ကောင်းတယ်။ သူများ အမာရွတ်ကို ဖွင့်ချရုံတင် မကဘူး၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဓားနဲ့ ထိုးလိုက်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ ပါးရိုက်လိုက်သေးတယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ မျက်နှာထား ပြာလိုက် ဖြူလိုက်၊ ဖြူလိုက် ရဲလိုက်၊ ရဲလိုက် ပြာလိုက် ဖြစ်နေတယ်။

သူမက ရှက်သလို၊ ဒေါသထွက်သလို၊ ပိုပြီး ဒေါသထွက်တယ်။

ဒီရှောင်လင်းယွီ... သူမ ဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ၊ သူမကို ဒီလို ပြောရဲတာလဲ။

မှန်ပါတယ်... အရင်တုန်းက သူမ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို အရင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ လူ ဆိုတာ အမြင့်ကို တက်ချင်ကြတာပဲလေ။ သူမက အနာဂတ် ကောင်းကောင်း လိုချင်လို့၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ရှေ့ရေး လိုချင်လို့ ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်နဲ့ မတွဲချင်တာ ဘာမှားလို့လဲ။ အပြစ်တင်ရမယ် ဆိုရင် အဲဒီတုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့နောက်ခံကို မဖွင့်ပြောဘဲ လိမ်ညာခဲ့တာကိုပဲ အပြစ်တင်ရမယ်။

တကယ်လို့ အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက်က သူ့နောက်ခံကို ပြောပြခဲ့ရင် သူမ အဲဒီလို မိုက်မဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်ပါ့မလား။

ဒါကြောင့် ဝမ်ကျင်းကျင်းက စမှဆုံး သူမ မှားတယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

မှားရင်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို လိမ်ညာခဲ့လို့၊ သူမကို မှားယွင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု လုပ်မိစေခဲ့တာ။

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ခွက်ထဲက ကော်ဖီကို ရှောင်လင်းယွီ မျက်နှာပေါ် လောင်းချပစ်ချင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူမကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးချင်တယ်၊ ပါးစပ်သရမ်းတဲ့အတွက်ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ခဏနေ လုပ်မယ့် အစီအစဉ်ကို တွေးမိပြီး သူမ သည်းခံလိုက်တယ်၊ မျက်နှာထား ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။

သူမ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းခဲ့တယ် ဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ထျန်းဟောက်နဲ့ ကံတရား လွဲချော်သွားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်မ နောင်တရခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီတုန်းက နောင်တရပြီး ကျွန်မ ပြန်လာကာ ထျန်းဟောက်နဲ့ ပြန်ပေါင်းထုတ်ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ကျွန်မ ထျန်းဟောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တွေးမိပြီး ဒီအတိုင်း ပြန်လာရင် သူ့နဲ့ လုံးဝ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ တွေးမိတာက ကြိုးစားအားထုတ်မယ်၊ ထျန်းဟောက်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်လို့ တွေးခဲ့တာ"

ရှောင်လင်းယွီ ကြားလိုက်ရတော့ စိတ်ထဲမှာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

တကယ်လို့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အချက်အလက်တွေ မပြခဲ့ရင် ဒီမိန်းမက နိုင်ငံမပြန်တာ အချစ်အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်နေတာ ဆိုတာ သူမ တကယ် ယုံမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားမှာ။

ဘေးနားက ကိုယ်ဖျောက်ပြီး ထိုင်နေတဲ့ ရှောင်လဲ့ထုန်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြီး အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွတ် ကျွတ်... ဒီအမျိုးသမီးက ရက်စက်ရုံတင် မကဘူး၊ ဟန်ဆောင်ကောင်းလိုက်တာ။ အရင်တုန်းက သူ နောင်တရပြီး သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ သိသာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မျက်နှာမပျက်ချင်လို့၊ နိုင်ငံခြားမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်ထက် ပိုကောင်းတဲ့ ယောက်ျား ရှာချင်လို့လေ။ နှမြောစရာ ကောင်းတာက မျက်စိမကန်းတဲ့ ယောက်ျား ဘယ်သူမှ သူမလို ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ မိန်းမမျိုးကို မိန်းမအဖြစ် မယူချင်ကြဘူး၊ ကစားရုံပဲ ကစားကြတာ"

ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ စကားကို ကြားတော့ ရှောင်လင်းယွီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သောက်နေတဲ့ ကော်ဖီတွေကို "ဖူး" ခနဲ မှုတ်ထုတ်လိုက်မိတယ်။

ပြီးတော့ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ ဒီကော်ဖီတွေ အကုန်လုံးက မျက်နှာချင်းဆိုင်က ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်နှာပေါ် ရောက်သွားတယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မျက်နှာထား ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားတယ်။

ရှောင်လင်းယွီ "..." သူမ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဝမ်ကျင်းကျင်းက မည်းမှောင်နေသောအမူအရာဖြင့် အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ရှင် ဘာသဘောလဲ၊ ဟမ်"

ရှောင်လင်းယွီက တစ်ရှူး ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ သနားစရာ ပုံစံကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်နှာကို သုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ... ကျွန်မ ဟာသတစ်ခု သတိရသွားပြီး ရယ်ချင်လို့ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်မိတာပါ"

ကော်ဖီရောင် စွန်းထင်းနေတဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားတယ်၊ ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ လက်ထဲက တစ်ရှူးကို လုယူလိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ကျွန်မ ရေချိုးခန်း သွားပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်ဦးမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်တယ်၊ ဘယ်သူ ထင်ထားမလဲ၊ လှုပ်ရှားမှု ကြမ်းသွားလို့လား၊ သတိမထားမိလို့လား မသိဘူး၊ သူမ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်၊ တကယ် ကံဆိုးတာပဲ။

ပိုပြီး ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းတာက သူမ အချစ်ပြိုင်ဘက် ရှေ့မှာ ဒီလောက် အရှက်ကွဲသွားရတာ။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ထွက်သွားတာနဲ့ ရှောင်လင်းယွီက သီးသန့်ခန်း တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်တော့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မတွေ့ရဘူး၊ လုံခြုံမှု ရှိတယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း မကောင်းမှု လုပ်ချင်လို့ ဒီလို သီးသန့်ခန်းမျိုး ရှာထားတာ ဖြစ်လောက်တယ်။

ကင်မရာ မရှိတော့ ရှောင်လင်းယွီက သားဖြစ်သူနဲ့ စိတ်ချလက်ချ စကားပြောလို့ ရပြီ။

သူမ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သား... စောစောက သူ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာ သား လက်ချက် မဟုတ်လား"

ရှောင်လဲ့ထုန် ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ဟုတ်တယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "သား... နောက်ဆိုရင် စကားပြောရင် သေစေလောက်တဲ့ စကားတွေ မပြောပါနဲ့လား၊ မားမား ရယ်ချင်စိတ် မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားအောင် မလုပ်နဲ့"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူမ ခနရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံး ကလည်ကလည် လုပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကော်ဖီတွေ ဒီမိန်းမ မျက်နှာပေါ် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရတာ တကယ် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

ရှောင်လဲ့ထုန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ဒီအမျိုးသမီးက ဒီလောက် ဆိုးတာ၊ ကော်ဖီတွေ ပိုမှုတ်ထုတ်သင့်တာ။ ဪ... မားမား၊ သား ရေချိုးခန်းဘက် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ သူ ဘာအစီအစဉ် ရှိလဲ ဆိုတာ"

"..." ရှောင်လင်းယွီ ပြောစရာ မရှိ ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သား... သူများ အိမ်သာတက်နေတာ မကြောက်ဘူးလား။ သားက ကြည့်ရတာ ၄ နှစ် ဆိုပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်က ၄ နှစ် မဟုတ်ဘူးလေ၊ မိန်းမတွေကို ချောင်းကြည့်တာ မကောင်းဘူး၊ မကောင်းဘူး"

ရှောင်လဲ့ထုန် မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူလည်း ပြောစရာ မရှိ ဖြစ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... သားကို ဒီလို ပြောရသလား။ သားက လက်ဆေးတဲ့နေရာကိုပဲ သွားမှာပါ၊ ဘယ်သူ့ကို ချောင်းကြည့်ရမှာလဲ။ ကဲ... မားမားနဲ့ စကားမများတော့ဘူး၊ သား သွားလိုက်တော့မယ်"

ရှောင်လင်းယွီ "..." အင်း... သားက ဘေးနားမှာ ရှိနေတော့ ကောင်းသားပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ အပျင်းပြေတာပေါ့။

သူမ ဒီလို ရက်စက်တဲ့ အချစ်ပြိုင်ဘက်နဲ့ အမြဲ ရင်ဆိုင်နေရရင် တစ်ခါတလေ ထိန်းချုပ်လို့ မရဘဲ ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာမှာ။

ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်းက မျက်နှာကို စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်က အရေးအကြောင်း တချို့ကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပေါ်လာတယ်၊ ချက်ချင်း မိတ်ကပ် ပြန်ပြင်လိုက်တယ်၊ လှပတဲ့ ပုံစံ ပြန်ရမှ ကျေနပ်သွားတယ်။

မှန်ထဲမှာ တောက်ပ လှပတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ပြန်ပေါ်လာတော့ သူမ ပြုံးလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်း မှန်ထဲက မျက်နှာက တွန့်လိမ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အမူအရာ ပေါ်လာတယ်၊ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

သူမ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယွီ... နင် ဆက်ပြီး ဂုဏ်ယူနေလိုက်ပါဦး။ ခဏနေ နင် ဂုဏ်မယူနိုင်အောင် လုပ်ပြမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူမ အိတ်ထဲက ဆေးပုလင်း အဖြူလေး တစ်လုံး ထုတ်လိုက်တယ်၊ ဒီဆေးပုရှောင်လင်ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ယုတ်မာတဲ့ အပြုံးနဲ့ အေးစက်တဲ့ အပြုံးတွေ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်... မကြာခင် နင့်ကို လူတိုင်း လက်ညှိုးထိုးတဲ့ မိန်းမယုတ် ဖြစ်အောင် လုပ်ပြမယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိစေရမယ်၊ နင်ဆိုတဲ့ ရှောင်လင်းယွီက ဘယ်လောက် အောက်တန်းကျလဲ ဆိုတာ"

ထို့နောက် သူမ ဖုန်းတစ်ချက် ဆက်လိုက်သည်။ "ငါပါ... ခဏနေ နင်တို့ ပြင်ဆင်ထားကြ၊ သူများတွေ သံသယ မဝင်အောင် လုပ်နော်၊ အကုန်လုံး ငါ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လုပ်။ စိတ်ချပါ... ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူး"

ဖုန်းချပြီးနောက် သူမ ဆေးပုရှောင်လင်ကို အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အဝတ်အစားတွေ သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတယ်။

သူမ သီးသန့်ခန်းထဲ ပြန်ရောက်တော့ ရှောင်လင်းယွီ ဘေးနားက ကလေးက ရှောင်လင်းယွီကို ပြောလိုက်တယ် ဆိုတာ မသိလိုက်ဘူး။ "မားမား... ခဏနေ သူက မားမားကို ဆေးခပ်တော့မယ်၊ ပြီးရင် အဲဒီ ယောက်ျား ၃ ယောက်ကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... မားမား သိပြီ"

ဟွန့်... သူမ လှုပ်ရှားရဲရင် ငရဲ ၁၈ ထပ်က သူမကို စောင့်ကြိုနေမှာပါ။

ဝမ်ကျင်းကျင်း သီးသန့်ခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ထိုင်လိုက်တာနဲ့ ရှောင်လင်းယွီကို ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... အပိုစကားတွေ ကျွန်မ မပြောတော့ပါဘူး။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်မယ်"

"အင်း..." ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ်က ကျွန်မကို ဘာတွေ တိုက်ရိုက် ပြောချင်တာလဲ မသိဘူး"

ဝမ်ကျင်းကျင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ထျန်းဟောက်ကို ချစ်နေတုန်းပါပဲ၊ ထျန်းဟောက်နဲ့ ပြန်ပေါင်းထုတ်ချင်တယ်၊ ရှင် ထျန်းဟောက်နဲ့ ကွာရှင်းပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သေချာပေါက် ရှင်တို့ ကွာရှင်းရင် ကျွန်မ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ရှင့်အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှု ယွမ် သန်းရာချီ ခွဲပေးခိုင်းပါ့မယ်။ ဒီပိုက်ဆံတွေက ရှင်နဲ့ ရှင့်သား ဘဝပေါင်းများစွာ စံစားဖို့ လုံလောက်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ဘာမှ မရှိ ဖြစ်သွားအောင် မလုပ်ချင်ဘူး၊ ဘာမှ မရှိ ဖြစ်သွားရမှာက ရှောင်လင်းယွီ ဆိုတဲ့ မိန်းမယုတ်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီ ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ကွာရှင်းရင် ဘာမှ မရှိ ဖြစ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သူမ သိတယ်။

ရှောင်လင်းယွီ ဝမ်ကျင်းကျင်း စကားကို ကြားတော့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။

ဒီမိန်းမက ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းရတာလဲ။ သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ပြန်ပေါင်းထုတ်ချင်တာနဲ့ သူမကို ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ကွာရှင်းခိုင်းတာ ဘယ်က ယုံကြည်မှု ရလာတာလဲ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ပေးထားတဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ အားကိုးရာများလား။

တကယ်လို့ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ဒီလို ယုံကြည်မှုနဲ့ အားကိုးရာ ပေးနိုင်ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်က ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမ ရှောင်လင်းယွီကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လိုက်ပိုးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဟားဟား..." ရှောင်လင်းယွီ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ် ထိန်းမရဘဲ ရယ်မောလိုက်မိတယ်။ သူမ ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဆောရီးပါ... ဆောရီးပါ... ကျွန်မ မရယ်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် ပြောတာ ကြားတော့ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်လို့ပါ။ ရှင် ပြောတာ တကယ် ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်နှာထား ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး မျက်နှာ နီလိုက် ပြာလိုက် ဖြစ်သွားတယ်။ သူမ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ကျွန်မ ပြောတာ ဒီလောက်ရယ်စရာ ကောင်းနေလို့လား"

"ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား" ရှောင်လင်းယွီက ရယ်မောရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်မေးလိုက်သည်။ "သူများ အိမ်ထောင်ရေးထဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်တဲ့ မယားငယ် တစ်ယောက်က ပါးစပ်ဟတာနဲ့ မယားကြီးကို ကွာရှင်းခိုင်းတယ်။ ကွာရှင်းခိုင်းရုံတင် မကဘူး၊ မယားကြီးကို ဘာမှ မရှိ ဖြစ်သွားစေချင်သေးတယ်။ ရှင့်အထင် ဘယ်ေလာက် မျက်နှာပြောင်တိုက်မှ ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ စကားမျိုး ပြောထွက်နိုင်မှာလဲ"

"ရှောင်လင်းယွီ... ရှင် မလွန်လာနဲ့နော်" ဝမ်ကျင်းကျင်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အခု ရှင့်ဘာသာ ထျန်းဟောက်နဲ့ ကွာရှင်းခိုင်းတာ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို သန်းရာချီ ပေးနိုင်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ထျန်းဟောက်ကို ရှင်နဲ့ ကွာရှင်းခိုင်းလိုက်ရင် ရှင် တစ်ပြားမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လင်းယွီ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ချက်ချင်း လေးနက်ပြီး ထက်ရှစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဝမ်ကျင်းကျင်း... ရှင်က ဘယ်လို အဆင့်အတန်းနဲ့ ကျွန်မကို ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ စကားမျိုး ပြောရတာလဲ။ အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက် ရှင့်ကို ကောင်းပေးခဲ့ဖူးတာကို အားကိုးပြီးလား။

ဟဟ... ထျန်းဟောက် ရှင့်ကို ကောင်းပေးခဲ့ရင်တောင် အဲဒါက အတိတ်ပဲ။ သူ အခု ကြိုက်တာက ကျွန်မ၊ ကောင်းပေးချင်တာကလည်း ကျွန်မ၊ ကျွန်မက ကုန်းထျန်းဟောက် တရားဝင် လက်ထပ်ထားတဲ့ ဇနီးသည်ပဲ။

သူ အခု ကျွန်မကို အရိုးစွဲအောင် ချစ်တယ် ဆိုတာ မပြောနဲ့ဦး၊ တစ်နေ့ကျရင် သူ တကယ်ပဲ မယားငယ် ထားလာရင်တောင်၊ ကွာရှင်းဖို့ ပြောလာရင်တောင် အဲဒါ သူ ကိုယ်တိုင် လာပြောရမှာ၊ ရှင်လို အရင်တုန်းက ရည်းစားဟောင်း ဖြစ်ဖူးတဲ့၊ မယားငယ်ဖြစ်ချင်နေတဲ့သူက လာပြောရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်လင်းယွီ ခနရပ်လိုက်ပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ကျင်းကျင်းကို အထက်အောက် ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင် သရော်လိုက်သည်။

"မစ္စဝမ်... မယားငယ် လုပ်ပြီး မယားကြီးကို ဖိအားပေးချင်ရင် ပထမဆုံး အဲ့ဒီယောက်ျားရဲ့ နှလုံးသားကို ရယူနိုင်မှ ဖြစ်မှာ။ ကျွတ် ကျွတ်... ဒါပေမဲ့ အခု ကုန်းထျန်းဟောက် ကျွန်မယောက်ျားက ရှင့်ကို ခွေးချေးပုံ မြင်သလိုပဲ ရှောင်ပြေးချင်နေတာ။ မစ္စဝမ်... ကျွန်မ အကြံပေးချင်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီးထင်မနေပါနဲ့"

ကိုယ့်ဘာသာ အိမ်တိုင်ရာရောက် လာပြီး အနှိပ်စက်ခံတဲ့ မယားငယ် အတုကို ရှောင်လင်းယွီ အားမနာဘဲ ဆော်ပလော်တီးလိုက်တယ်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ဆိုတဲ့ မိန်းမက တကယ် ယုတ်မာလွန်းတယ်၊ သူများ ကောင်းပေးတုန်းက သစ္စာဖောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ သူများ မလိုချင်တော့တဲ့ အခါကျတော့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး ကပ်တွယ်လာတယ်၊ တကယ် စိတ်ပျက်စရာပဲ။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ရှောင်လင်းယွီ ပြောတာ ကြားတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာတယ်၊ သူမ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး ရှောင်လင်းယွီကို လက်ညှိုးထိုးကာ "ရှင်... ရှင်..."

"ပြီးတော့လေ... ရှင် မသိသေးဘူး ထင်တယ်" ရှောင်လင်းယွီက သူမကို ထိုးနှက်ချက် မလုံလောက်သေးဘူး ထင်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ကုန်းထျန်းဟောက်က တက္ကသိုလ်တုန်းက ဘာလို့ ရှင့်ကို ရုတ်တရက် ဒီလောက် ကောင်းပေးခဲ့လဲ ဆိုတာ"

ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်နှာထား ကြောင်အသွားပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဒါ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ကြိုက်လို့ မဟုတ်ဘူးလား။ တခြား အကြောင်းရင်း ရှိသေးလို့လား။

"အဲဒါက ကုန်းထျန်းဟောက် ရှင့်ကို ပထမဆုံး မြင်တုန်းက ရှင်က သူ့အမေနဲ့ ၃ ပုံလောက် တူတယ်လို့ ထင်ခဲ့လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် သူက ရှင့်ဆီမှာ အမေရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာချင်လို့ ရှင့်ကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ကောင်းပေးခဲ့တာ"

ရှောင်လင်းယွီက အဖြစ်မှန်ကို လုံးဝ ဖွင့်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် ရှင်တို့က တကယ်တော့ ချစ်သူ ဆက်ဆံရေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ချစ်သူ ဆက်ဆံရေး ဆိုတာကလည်း ရှင့်ရဲ့ တစ်ဖက်သတ် ထင်မြင်ယူဆချက်ပါပဲ။

တကယ်လို့ ရှင်က ရည်းစားထားချင်တယ်၊ နိုင်ငံခြားထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ထျန်းဟောက်က တားဆီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင်က မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က အရမ်း ရွံစရာ ကောင်းလွန်းတယ်၊ နိုင်ငံခြား ထွက်ဖို့ ရွေးချယ်မှု အတွက်နဲ့ မျက်နှာသစ် အမျိုးသား အတန်းဖော် တစ်ယောက်နဲ့ တခါတည်းအိပ်ခဲ့တယ်၊ ထျန်းဟောက် မြင်သွားခဲ့တယ်၊ သူ ချက်ချင်း ရွံရှာသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှင့်လုပ်ရပ်က ပိုပြီး အရှက်မဲ့စရာ ကောင်းတယ်၊ ထျန်းဟောက် မြင်သွားတာတောင် ရှင်က သူ့ကို ဖားပြုတ်က ဟင်္သာသား စားချင်နေတယ် ဆိုပြီး သရော်လိုက်သေးတယ်၊ တကယ်တော့ သူနဲ့တွဲတာက သူ့ကို ခွေးတစ်ကောင်လို ခိုင်းစားချင်လို့၊ ရှင့်အတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုး ဝယ်ပေးနိုင်ဖို့၊ ပြီးတော့ သူ့ကို လာခိုင်းရင်လာ၊ သွားခိုင်းရင်သွား ခိုင်းလို့ရလို့၊ ရှင့်ကို မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုရင်မလေး တစ်ပါးလို ခံစားရစေလို့ မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယွီ ပြောလေ ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်လေ၊ အားနည်းလေ ဖြစ်လာတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှောင်လင်းယွီ ပြောတဲ့ အဖြစ်မှန်တွေ၊ ပြီးတော့ အဲဒီတုန်းက သူမ ကုန်းထျန်းဟောက်အပေါ် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်မှန်တွေ။

အဖြစ်မှန်တွေက ဗြောင်ကျကျ၊ သွေးထွက်သံယို ဖွင့်ချခံလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမကို ပိုအံ့သြစေတာက ရှောင်လင်းယွီ ပြောတဲ့ စကား၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ကောင်းပေးခဲ့တာ သူမက သူ့အမေနဲ့ ၃ ပုံလောက် တူနေလို့၊ သူမဆီမှာ အမေရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာချင်လို့ ဆိုတာပါပဲ။

သူမ ဒီအဖြစ်မှန်ကို လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး။

ဘယ်သူကမှလည်း သူမကို ဒီအဖြစ်မှန် မပြောပြခဲ့ဘူး။

သူမ အမြဲ ထင်နေတာက ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတာ၊ သူမအပေါ် ကောင်းပေးတာတွေ အကုန်လုံးက သူမကို အရမ်းချစ်လို့ပဲ ဆိုပြီး ထင်ခဲ့တာ။

သူမတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက ချစ်သူ ဆက်ဆံရေးလို့ အမြဲမှတ်ယူထားခဲ့တာ။

ကျောင်းတုန်းကလည်း ကုန်းထျန်းဟောက်က လုံးဝ မငြင်းပယ်ခဲ့ဘူး။ မငြင်းပယ်ဘူးဆိုတာ ဝန်ခံတာပဲ။

ဝမ်ကျင်းကျင်း အဖြစ်မှန်ကို သိလိုက်ရတော့ ချက်ချင်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကုန်းထျန်းဟောက်က ငါ့ကို ချစ်လို့ ငါ့ကို ကောင်းပေးတာ၊ ငါ့ကို သူ့အမေရဲ့ ကိုယ်စားအဖြစ် သဘောထားတာ မဟုတ်ဘူး"

ထို့နောက် သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီး ရှောင်လင်းယွီကို လက်ညှိုးထိုးကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သေချာပေါက် နင်... နင် လိမ်နေတာ။ နင်က ထျန်းဟောက် ငါ့ကို ပြန်ချစ်လာမှာ၊ ငါနဲ့ ထျန်းဟောက် သံယောဇဉ်ဟောင်း ပြန်ဆက်မှာ ကြောက်လို့၊ ဒါကြောင့် နင်က ထျန်းဟောက်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး ငါ့ကို မုသားတွေနဲ့လာလှည့်စားနေတာ။ ဟုတ်တယ်... သေချာပေါက် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သေချာပေါက် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

သူမက ကုန်းထျန်းဟောက် အမေရဲ့ ကိုယ်စားပြု ဆိုတာက သူမကို ထိုးနှက်ချက် ကြီးမားလွန်းတယ်။

ဒီအဖြစ်မှန်ကို သူမ လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး။

"ရှောင်လင်းယွီ... မိန်းမယုတ်။ နင်သာ ပေါ်မလာရင်၊ နင်သာ အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ဆေးမခပ်ရင်၊ မျိုးမစစ် ကလေးတစ်ယောက် မမွေးရင် ကုန်းထျန်းဟောက်က နင့်ကို လက်ထပ်မယ် ထင်နေလား" ဝမ်ကျင်းကျင်း အသိစိတ် လွတ်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဖြောင်း..."

ရှောင်လင်းယွီ ပါးတစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား လေးနက်ကာ ဒေါသထွက်နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်ကျင်းကျင်း... ငါ နင့်ကို ပြောလိုက်မယ်၊ နင် ငါ့ကို ဆဲလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့သားကို ဆဲတာ ငါ လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ နောက်ထပ် ပါးတစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်တယ်။

လက်ရှိ ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေနဲ့ အားအင်က သာမန်လူတွေ ယှဉ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ပါးနှစ်ချက် ရိုက်လိုက်တာနဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ လှပတဲ့ ပါးပြင်နှစ်ဖက် ချက်ချင်း ဖူးရောင်လာတယ်၊ နားတွေ အူသွားပြီး နားနှစ်ဖက်လုံး တဝီဝီ မြည်သွားသည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း နားအုပ်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာတော့ ရူးသွပ်သူလို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယွီ... နင့်လိုမိန်းမယုတ်ကများ ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်၊ ငါ နင့်ကို ပညာမပေးဘဲ နေမလား ကြည့်လိုက်"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမ ရှေ့တိုးလာပြီး ရှောင်လင်းယွီ ဆံပင်ကို ဆွဲဖို့၊ ပါးရိုက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီက သူမ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကလည်း သရော်လိုက်သည်။ "ဟွန့်... ဝမ်ကျင်းကျင်း၊ နင့်လို ကြက်ပေါက်လေး (အားနည်းသူ) က ငါ့ကို ရိုက်ချင်တာ အိပ်မက်မက်နေလိုက်"

"အား..." ရှောင်လင်းယွီရဲ့ သရော်လှောင်ပြောင်မှုကို ခံလိုက်ရတော့ ဝမ်ကျင်းကျင်း တကယ် ဒေါသထွက်ပြီး နာကြည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မိန်းမယုတ်... ၊ ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီက သူမ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရှောင်တိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အစွမ်းရှိရင် လာလေ"

ဘေးနားမှာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကြည့်နေတဲ့ ရှောင်လဲ့ထုန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်သလို ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... မားမားက သူမကို ဒီလို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ရင် သူမက မားမားကို ဘယ်လို ဆေးခပ်တော့မှာလဲ။ အပြင်မှာ ယောက်ျား ၃ ယောက် စောင့်နေသေးတယ်၊ သားတို့ ဘယ်လို သူပြုသမျှ ကိုယ်ပြန်ပေးဆပ်တော့မှာလဲ"

ဝမ်ကျင်းကျင်းကို ရှောင်တိမ်းနေတဲ့ ရှောင်လင်းယွီ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး နောင်တရသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ... ဒီလို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ရင် သူ ဘယ်လို ဆေးခပ်တော့မှာလဲ။ သား... ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သား နည်းလမ်း စဉ်းစားကြည့်ပါဦး"

ရှောင်လဲ့ထုန် "..." ဒီလောက် စိတ်မချရတဲ့ အမေမျိုး ဘယ်လို ရှိနိုင်မှာလဲ။

ရှောင်လဲ့ထုန် မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စဉ်းစားကာ ဘေးနားမှာ ထားထားတဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်း အိတ်ကို သတိထားမိလိုက်တယ်၊ ရုတ်တရက် မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာတယ်။

ထို့နောက် သူ့လက်ချောင်း လှုပ်ရှားလိုက်တော့ ဝမ်ကျင်းကျင်း၏အိတ် ပြုတ်ကျသွားတယ်၊ ပြီးတော့ အိတ်ထဲက ဆေးပုလင်း အဖြူလေး လိမ့်ထွက်လာတယ်၊ ဝမ်ကျင်းကျင်း ခြေထောက်နားအထိ တိုက်ရိုက် လိမ့်သွားတယ်။

မူလက အသိစိတ် လွတ်နေတဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်း မတော်တဆ ဆေးပုရှောင်လင်ကို နင်းမိလိုက်တော့ မျက်နှာထား ကြောင်အသွားပြီး ချက်ချင်း အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသလိုဖြစ်ကာ ခါးကိုင်းပြီး ဆေးပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နဲ့ ရှောင်လင်းယွီ သူမ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိလိုက်ကြတယ်၊ ထို့နောက် သားအမိနှစ်ယောက်လုံး ကောက်ကျစ်တဲ့ အပြုံးတွေ ပြုံးလိုက်ကြတယ်။

ဆေးပုရှောင်လင်ကြောင့် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာတဲ့ ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ မျက်နှာ ပြောင်းလဲမှုကလည်း အရမ်း မြန်ဆန်ပါတယ်။

ရှေ့တစ်ခဏမှာ ရှောင်လင်းယွီကို ရိုက်ဖို့ လက်သည်းခြေသည်းတွေ ထုတ်ထားတုန်း၊ နောက်တစ်ခဏမှာ သူမက ချက်ချင်း ရှုပ်ပွနေတဲ့ ဆံပင်တွေကို သပ်တင်လိုက်ပြီး သဘောထား ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားကာ ရှောင်လင်းယွီကို ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စရှောင်... တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒီလို အဖြစ်မှန်ကို ကြားလိုက်ရတော့ ထိုးနှက်ချက် ပြင်းထန်လွန်းလို့ ခဏတာ အသိစိတ် လွတ်သွားပြီး ရှင့်ကို ထိခိုက်နာကျင်စေမယ့် အပြုအမူတွေ လုပ်မိသွားတယ်၊ ကျွန်မ အခု ရှင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ မျက်နှာ ပြောင်းလဲမှု မြန်ဆန်တာကို ရှောင်လင်းယွီတို့သားအမိ ငယ်ငယ်ကနေ ကြီးတဲ့အထိ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးလို့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတယ်။

ခဏကြာတော့ ရှောင်လဲ့ထုန် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွတ် ကျွတ်... မားမား၊ ဒီဝမ်ကျင်းကျင်းက သရုပ်ဆောင် မလုပ်တာ နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကြားတာတော့ သရုပ်ဆောင် လုပ်ရင် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သန်းဆယ်ချီ၊ ရာချီ ဝင်တယ် ဆို"

ရှောင်လင်းယွီ စိတ်ထဲမှာ သားဖြစ်သူကို ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သားက သရုပ်ဆောင် လုပ်ချင်တယ် ဆို၊ မားမားက သားကို သွားခိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလေ။ ဒါဆို မားမားက သား ဘယ်လို လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သန်းဆယ်ချီ၊ ရာချီ ဝင်မလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေမယ်"

ရှောင်လဲ့ထုန် လက်သီးဆုပ်လေး မြှောက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မားမား စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ"

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ရှောင်လင်းယွီ ဘာမှ မတုံ့ပြန်ဘဲ သူမကို သတိထားပြီး ကာကွယ်နေတာ မြင်တော့ စိတ်ထဲမှာ နောင်တရသွားတယ်။ သူမ စိတ်ထဲမှာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ။ ရှောင်လင်းယွီ ဆိုတဲ့ မိန်းမယုတ် ရှေ့မှာ အထက်စီးဆန်တဲ့ သဘောထား ပြချင်နေတာ၊ ဘာလို့ မကြာခဏ ထိန်းမရ ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဆေးမခပ်ခင်မှာ သည်းခံသင့်တာ၊ မဖြစ်မနေ သည်းခံသင့်တာကို။ ကဲ... အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှောင်လင်းယွီ ဆေးမိအောင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ"

ဖြစ်နိုင်တာက ဝမ်ကျင်းကျင်းရဲ့ အတွေးကို ခံစားမိလို့ ထင်တယ်၊ ရှောင်လင်းယွီက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သန့်စင်ခန်း တစ်ခေါက် သွားလိုက်ဦးမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း သူမ သန့်စင်ခန်း သွားမယ် ဆိုတာ ကြားလိုက်တော့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာတယ်။

သန့်စင်ခန်းသွားတာ ကောင်းတာပေါ့၊ သန့်စင်ခန်းသွားတဲ့ အချိန်လေးမှာ သူမက သူမကော်ဖီခွက်ထဲ ဆေးခပ်လို့ ရပြီ။

သူမ ဒီဆေးခပ်ထားတဲ့ ကော်ဖီကို သောက်လိုက်တာနဲ့ ဟဟ...

နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ကျေနပ်အားရတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

သူမ ဘေးနားမှာ ၄ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး သူမရဲ့ အရုပ်ဆိုးတဲ့ အမူအရာ အားလုံးကို မြင်နေရတယ် ဆိုတာ သူမ မသိလိုက်ပါဘူး။

ရှောင်လဲ့ထုန် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟွန့်... ကျေနပ်အားရတာ စောလွန်းနေပြီ"

ဝမ်ကျင်းကျင်းက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရှောင်လင်းယွီရဲ့ ကော်ဖီခွက်ထဲ ဆေးခပ်လိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူမ ဆေးပုလင်းကို အမြန် ဝှက်လိုက်တယ်၊ လူလာရင် သက်သေဖျောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက သက်သေဖျောက်ဖို့ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။

မကြာခင် ရှောင်လင်းယွီ ပြန်ရောက်လာတယ်။

သူမ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ရှောင်လဲ့ထုန်က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... ဒီမိန်းမဆိုးက မားမားခွက်ထဲ တကယ် ဆေးခပ်လိုက်တယ်။ သူက တကယ် ဆိုးလွန်းတယ်၊ တကယ် ယုတ်မာလွန်းတယ်"

ရှောင်လဲ့ထုန်က လူဆဲတာ ဘယ်လိုဆဲရမှန်း မသိဘူး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ဒီစကားလုံး အနည်းငယ်ပဲ ပြောတတ်တယ်။

ထို့နောက် ရှောင်လဲ့ထုန် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ မားမား... သား သူ သတိမထားမိခင် ရှင်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ခွက်ကို လဲလိုက်ပြီ၊ သူ ဘာမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လင်းယွီ ရှောင်လဲ့ထုန်ကို "အင်း" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ဘေးနားက အိတ်ကို ကောက်ယူကာ ဝမ်ကျင်းကျင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ်... လမ်းကြောင်းမတူရင် အတူမသွားဘူး ဆိုသလိုပဲ၊ ကျွန်မ ဒီမှာပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါ့မယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဘယ်သူ ထင်ထားမလဲ၊ ဝမ်ကျင်းကျင်းက သူမ အခု ထွက်သွားမှာကို တကယ် ကြောက်နေပုံရတယ်၊ လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်စွာ လက်လှမ်းပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ဆွဲထားလိုက်တယ်၊ သူမ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ စောစောက ကျွန်မ အဖြစ်မှန်ကို သိလိုက်ရလို့ အသိစိတ် လွတ်သွားပြီး ရှင့်ကို ထိခိုက်နာကျင်စေမယ့် အပြုအမူ လုပ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်၊ ကျွန်မ အခု ရှင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွီက သူမကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ်... ရှင့်ရဲ့ ဒီသဘောထားက တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဝမ်ကျင်းကျင်း စိတ်ထဲမှာ သူခိုးလူမိသလို ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပေမဲ့ ချက်ချင်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဘာကြံစည်စရာ ရှိလို့လဲ။ သဘောပေါက်သွားလို့ပါ။ အရင်တုန်းက ကျွန်မက ထျန်းဟောက် ကျွန်မကို ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ အတွေးထဲမှာ နစ်မွန်းနေပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု အဖြစ်မှန်က ကျွန်မကို ရေအေးတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သလိုပဲ၊ ကျွန်မ နိုးထသွားပါပြီ။ ကျွန်မ အခု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရပြီ၊ ကုန်းထျန်းဟောက်က ကျွန်မကို တကယ် မချစ်ဘူး ဆိုတာ၊ ဒါဆို ကျွန်မ ထပ်ပြီး တွယ်ကပ်နေလို့ ဘာအသုံးဝင်ဦးမှာလဲ"

ရှောင်လင်းယွီက သံသယ ဖြစ်နေတုန်းပဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဪ... မစ္စဝမ် တကယ် သဘောပေါက်သွားပြီလား။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲမှုက မြန်လွန်းမနေဘူးလား"

"..." ဝမ်ကျင်းကျင်း စကားမထွက်တော့ဘဲ နောက်တော့ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်... ကျွန်မ တကယ် သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ ကုန်းထျန်းဟောက် ကျွန်မကို မချစ်ရင်လည်း မချစ်ပါစေတော့။ ကျွန်မ နောက်ဆိုရင် ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ အခု ကျွန်မ စောစောက အပြုအမူအတွက် ရှင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ လူကြီးလူကောင်း ပီသစွာ ကျွန်မရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွီ သူမကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ သံသယတွေ ရှိနေသေးပေမဲ့ ခေါင်းညိတ် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ... ရှင် အမှားသိပြီး တောင်းပန်မှတော့ ကျွန်မ လက်ခံလိုက်ပါမယ်။ ကျွန်မ အခု ကိစ္စရှိလို့ အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူမ လှည့်ထွက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပြန်တယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ဘေးနားမှာ သူမကို လက်မထောင်ပြပြီး အသံတိတ် ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... ရုပ်ရှင်ဘုရင်မ"

မသိတဲ့လူကတော့ တစ်ယောက်က တကယ် ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်နေတယ်၊ တစ်ယောက်က ဘာမှ မသိဘဲ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံနေတယ်လို့ ထင်ကြမှာ။

တကယ်တမ်းကျတော့ နှစ်ယောက်လုံး သရုပ်ဆောင်နေကြတာ။

ရှောင်လင်းယွီ ထပ်မံ ထွက်ခွာတော့မယ် ဆိုတာ မြင်တော့ ဝမ်ကျင်းကျင်း စိတ်ပူသွားပြီး ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။ "မစ္စရှောင်..."

ရှောင်လင်းယွီ သူမကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မစ္စဝမ်... ရှင် ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"

ဝမ်ကျင်းကျင်း ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမှာ အရက် မရှိဘူး၊ တောင်းပန်တဲ့ စေတနာကို ပြသဖို့ ကျွန်မ ကော်ဖီနဲ့ အရက်အစားထိုးပြီး ရှင့်ကို ဂါရဝပြုပါရစေ"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူမ စားပွဲပေါ်က မသောက်ရသေးတဲ့ ကော်ဖီနှစ်ခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေတဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ပြီး သံသယ သဘောထားကို မလျှော့ချသေးဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မကို ဒီကော်ဖီ သောက်ခိုင်းတာလား။ ဒီကော်ဖီက ကျွန်မ ရေချိုးခန်း သွားတုန်း ဆေးခပ်ထားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဝမ်ကျင်းကျင်း အသက်ရှူရပ်သွားပြီး မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဆေးခပ်တယ် ဟုတ်လား၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရှင့်ကို ဆေးခပ်ရမှာလဲ"

စိတ်ထဲမှာတော့ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းမယုတ်... ဘာလို့ ဒီလောက်တွေးတတ်နေရတာလဲ။ သူ့ကို ဒီဆေးခပ်ထားတဲ့ ကော်ဖီ သောက်စေချင်လို့ မဟုတ်ရင် သူ သေချာပေါက် ဒီမိန်းမယုတ်ကို ဒီလောက် ဖော်ရွေတဲ့ သဘောထား ပြမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အခု ဒီမိန်းမယုတ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေတာ"

ထို့နောက် သူမ ဆက်ပြောသည်။ "မစ္စရှောင်... ဒီလိုလုပ်ပါလား၊ တကယ်လို့ ရှင် မယုံရင် ကျွန်မ သောက်ပြပါမယ်" ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမက ရှောင်လင်းယွီ ကော်ဖီခွက်ကို တစ်ငုံ သောက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြင့် သူမကို ကြည့်နေသည်။ ဒီမိန်းမ မသိတာက သူမ သောက်လိုက်တာ တကယ်ပဲ ဆေးမခပ်ထားတဲ့ ကော်ဖီခွက် ဖြစ်နေတာကိုပါပဲ။

ရှောင်လင်းယွီ ဝမ်ကျင်းကျင်း လက်ထဲက ကော်ဖီခွက်ကို ယူလိုက်ပြီး စိတ်မချသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုလုပ်... ရှင် ရှင့်ကော်ဖီကို အရင် သောက်လိုက်၊ ပြီးမှ ကျွန်မ ဒီကော်ဖီကို သောက်မယ်"

ဝမ်ကျင်းကျင်း မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ကျွန်မ အခုပဲ သောက်လိုက်မယ်" စိတ်ထဲမှာတော့ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ငတုံးမ... ဘယ်သူက ကိုယ့်ကော်ဖီခွက်ထဲ ကိုယ် ဆေးခပ်မှာလဲ"

ထို့နောက် သူမ ပုံရိပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ "ဂလု" ခနဲ မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကော်ဖီကို သောက်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကော်ဖီကိုလည်း ကျက်သရေရှိစွာ သောက်လိုက်သည်။

***