အခန်း (၉၇-၉၈)

အပိုင်း (၉၇) နှစ်လမ်းခွဲ၍ လင်းယွမ်၏အိမ်ကို ဝင်စီးခြင်း

"အားဟွမ်... မလုပ်နဲ့... မလုပ်နဲ့နော်"

အမျိုးသမီးက ထိတ်လန့်တကြား ရှေ့တိုးလာပြီး ထိုရွှေစပါးအုံးမြွေကြီးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အလိုအလျောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်မိ၏။

တင်းယန်ကလည်း "မသွားနဲ့" ဟု လှမ်းအော်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုရွှေစပါးအုံးမြွေက အမျိုးသမီးကို ရန်မပြုခြင်းပင်။

ထိုအစား လင်းယွမ်တို့နှစ်ဦးဘက်သို့ သွေးဆာနေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို ဖြဲကာ လျှာတလိပ်လိပ်ဖြင့် ရှူးရှူးရှားရှားမြည်လျက် ရှေ့မတိုးလာရန် ခြိမ်းခြောက်နေပုံရသည်။

လင်းယွမ်က တင်းယန်ကို ဆွဲတားလိုက်ရင်း "ခဏနေဦး"

တင်းယန်လည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားကာ "ဒီသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါက ဟိုသန္ဓေပြောင်းကြောင်တွေနဲ့ မတူဘူးလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ်ငြိမ့်ပြကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒီရွှေစပါးအုံးမြွေကို ခင်ဗျားမွေးထားတာလား... သူက ခင်ဗျားပြောတာ နားလည်တယ်ပေါ့"

အမျိုးသမီးက မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ရွှေစပါးအုံးမြွေကို ဖက်ထားကာ "ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မမွေးထားတာပါ... ကျွန်မ ၁၀ နှစ်သမီးတုန်းက အဖေမဆုံးခင် ပေးခဲ့တာပါ... သူက ကျွန်မအနားမှာပဲ အမြဲရှိနေတာ... သူက အရမ်းလိမ္မာပါတယ်... ဘယ်သူ့ကိုမှ ရန်မပြုဖူးပါဘူး"

"အားဟွမ်က လိမ္မာပါတယ်... ကျွန်မကို ယုံပါ... သူက တကယ်ပဲ တခြားလူတွေကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး... အားဟွမ်... ပြန်ဝင်တော့နော်"

သူမက ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ထိုရွှေစပါးအုံးမြွေကို ဗီရိုထဲပြန်ဝင်ရန် ချက်ချင်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ရွှေစပါးအုံးမြွေက လျှာတလိပ်လိပ်ဖြင့် မျက်လုံးထဲတွင် လူသားဆန်သော တွေဝေမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ခဏကြာသော် အမျိုးသမီးစကားကို နာခံသည့်အနေဖြင့် ဗီရိုထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေရာ အလွန်ပင် လိမ္မာပုံရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဗဟုသုတများလှသော လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့ပင် ကြောင်အသွားရ၏။

တင်းယန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါက ဒီလောက်တောင် စကားနားထောင်တာလား"

လင်းယွမ်သည် ရွှေစပါးအုံးမြွေကို သေချာကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သည်။ သာမန်ရွှေစပါးအုံးမြွေနှင့် မည်သည့်အရာကွာခြားသနည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင် သန္ဓေပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ရှာဖွေကြည့်မိသည်။

သို့သော် သာမန်မျက်စိဖြင့်ကြည့်လျှင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

ရွှေဝါရောင်နှင့် နို့နှစ်ရောင် ရောယှက်နေသော အရေပြား၊ သိပ်သည်းလှပသော အကြေးခွံများနှင့် အညိုရောင်မျက်လုံးများ ရှိသည်။

လင်းယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်မှာ ၎င်း၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌ ဒေါင်လိုက်အစင်းကြောင်းလေးတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ သာမန်ရွှေစပါးအုံးမြွေနှင့် မတူညီသော တစ်ခုတည်းသော အချက်ဖြစ်လောက်သည်။

"တကယ်ပဲ သန္ဓေမပြောင်းထားဘူးလား"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားသည်။ ရွှေစပါးအုံးမြွေအကြောင်း သူ သိပ်နားမလည်ပေ။

ယခင်က အင်တာနက်ပေါ်တွင် သူဌေးမိသားစုအချို့ ဤသတ္တဝါကို မွေးမြူကြသည်ကို တွေ့ဖူးသော်လည်း အပြင်လောကတွင် တကယ်မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးနှင့် ရွှေစပါးအုံးမြွေ၏ ဆက်ဆံရေးက သာမန်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

ရွှေစပါးအုံးမြွေသည် သူမ၏ဖခင် မကွယ်လွန်မီ ပေးခဲ့သော လက်ဆောင်ဖြစ်၍ အဓိပ္ပာယ်က တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားနေပေလိမ့်မည်။

လင်းယွမ်က အလိုအလျောက်ပင် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဤရွှေစပါးအုံးမြွေအနားသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ရွှေစပါးအုံးမြွေက ရုတ်တရက် ခေါင်းထောင်လာပြီး လျှာတလိပ်လိပ်ဖြင့် လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လာ၏။

လင်းယွမ်သည် စိတ်အာရုံတစ်ခု သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစိတ်အာရုံထဲ၌ သတိထားမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် မုန်းတီးမှု စသည့် ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသည်။

လင်းယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "သူ့မှာ တကယ်ပဲ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိတာပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖော်ရွေသော စိတ်စေတနာများကို စိတ်စွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ကာ ရွှေစပါးအုံးမြွေကို ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ရွှေစပါးအုံးမြွေက လင်းယွမ်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ခဏကြာသောအခါ တဖြည်းဖြည်း သတိထားမှု လျော့ကျသွားပြီး ပြန်လည်ဝပ်ဆင်းသွားလေသည်။

လင်းယွမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤရွှေစပါးအုံးမြွေသည် သူ၏စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ရိုးရှင်းသော ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်ပဲ။

ဤရွှေစပါးအုံးမြွေသည် စိတ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အစွမ်းထက်မြက်မှုကို ရရှိထားသည်ဟု လင်းယွမ် အကြမ်းဖျင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်အပြင်တွင် ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများ မြင့်တက်လာကာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့်လည်း ဤအမျိုးသမီးကို ရန်မပြုဘဲ အပြင်ထွက်ပြီး လူတွေကို မစားသောက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းယွမ်က ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန်ပင် ဖြေလေသည်။ "ဟွမ်ဟန်... ကျွန်မနာမည် ဟွမ်ဟန်ပါ... လင်းယွမ်... ရှင်က လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ သူများတွေပြောလို့ ကျွန်မသိပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်နော်... အားဟွမ်က လူတွေကို ဒုက္ခမပေးဖူးပါဘူး... ကျွန်မအနားမှာပဲ အမြဲနေတာပါ... ကျွန်မ သူ့ကို ငါးကျွေးပြီးမွေးထားတာပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ယုံပေးပါ... ကျွန်မပြောတာ အမှန်တွေပါ... သူ့ကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့နော်"

ဟွမ်ဟန်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ သနားစဖွယ် တောင်းပန်လေသည်။

သူမ၏မျက်ရည်များက မျက်နှာပေါ်ရှိ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောသွားရာ သူမသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရုပ်ဆိုးအောင် မိတ်ကပ်လိမ်းထားကြောင်း သိသာသွားစေသည်။

ဤသည်မှာ ယခုခေတ်ပျက်ကြီးထဲတွင် အမျိုးသမီးတိုင်း ပြုလုပ်ကြမည့်အရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှေစပါးအုံးမြွေက ဟွမ်ဟန်၏ စိတ်ခံစားမှုကို သိရှိဟန်တူပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းထောင်လာကာ လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်ကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လေသည်။

လင်းယွမ်သည် ဟွမ်ဟန်၏စကားကို ယုံကြည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤရွှေစပါးအုံးမြွေသည် သာမန် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူကို ဒုက္ခပေးဖူးခြင်း ရှိမရှိကိုတော့ သူ အတိအကျ မပြောနိုင်သေး။

လက်ရှိအခြေအနေအရ အပြင်ဘက် တိုက်တွဲသုံးမှ အိမ်ပိုင်ရှင်များထံမှ စပါးအုံးမြွေက လူစားသည်ဟူသော သတင်းမျိုး မကြားဖူးပေ။

အခန်းထဲတွင်လည်း လူသေအလောင်း အရိုးစုကဲ့သို့သော အရာများကို မတွေ့ရ။

၎င်းက ဟွမ်ဟန်က ရှင်းလင်းထားသည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ ဤရွှေစပါးအုံးမြွေသည် စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းသာ နိုးထလာခြင်းဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက လင်းယွမ်အနေဖြင့် ဤမြွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး တင်းယန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရွှေစပါးအုံးမြွေက သုတေသနလုပ်ဖို့ တန်ဖိုးရှိတယ်... သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတွေကို နားလည်ဖို့ အထောက်အကူပြုနိုင်တယ်... ကြည့်ရတာ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတိုင်း လူကိုတိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒရှိတာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီတော့ ဒီရွှေစပါးအုံးမြွေကို ခဏလောက် ဒီအတိုင်းထားထားလိုက်မယ်... ငါတို့ ကျန်တဲ့အလွှာတွေ ဆက်ရှင်းကြတာပေါ့"

"ဟွမ်ဟန်... ရွှေစပါးအုံးမြွေက ငါးစားတာလား"

လင်းယွမ်က နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို ဟွမ်ဟန်ထံ မေးလိုက်သည်။

ဟွမ်ဟန်က ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင်ကျလာပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "အရင်ကတော့ မစားဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုက စားစရာမရှိတော့လို့ ငါးဖမ်းကျွေးရတာ... သူက လှေကားခွင်ထဲမှာ ကြွက်ဖမ်းစားတာမျိုးလည်း လုပ်ပါတယ်"

လင်းယွမ် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ "သူက ကြွက်ဖမ်းတတ်တယ်လား... ဒါကြောင့် ဒီအဆောက်အအုံမှာ ကြွက်မတွေ့ရတာကိုး"

သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ ရေကြီးနေသော ကာလမျိုး၌ ကြွက်များလည်း သန္ဓေပြောင်းလဲမှု ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

စားစရာမရှိလျှင် ကြွက်များသည် အစာရှာရန် နေရာအနှံ့ သွားလာလှုပ်ရှားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ အမှတ် ၇၆ တိုက်တွင် ကြွက်များသောင်းကျန်းသည့် သတင်းမျိုး သူ မကြားဖူးသေးပေ။

မူလက သန္ဓေပြောင်းကြောင်အချို့ကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤရွှေစပါးအုံးမြွေသည်လည်း ကြွက်ဖမ်းသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ဟွမ်ဟန်က ကပျာကယာပြောလိုက်သည်။ "အားဟွမ်က တော်ပါတယ်... ကြွက်ဖမ်းတာလည်း အရမ်းတော်တယ်... ရေထဲဆင်းပြီး ငါးဖမ်းတာလည်း လုပ်တတ်တယ်... ကျွန်မ ငတ်သေလုနီးပါးဖြစ်တုန်းက သူပဲ ငါးဖမ်းပြီး ပြန်လာကျွေးတာပါ"

လင်းယွမ် အံ့သြသွားသည်။ ဤလူတစ်ယောက်နှင့် မြွေတစ်ကောင်ကြားတွင် ဇာတ်လမ်းပေါင်းများစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

တင်းယန်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်ကို လျှော့လိုက်ပြီး ရွှေစပါးအုံးမြွေကို ကြည့်ကာ "လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင်တော့ သူက အန္တရာယ်မရှိတဲ့ပုံပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လင်းယွမ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဟွမ်ဟန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "သူ အရင်က ဘာတွေစားလဲ"

"ကြက်သား၊ ဖား၊ ငှက်ကလေးတွေနဲ့ ကြွက်တွေပါ... အခုတော့ အဲဒါတွေဝယ်ဖို့ နေရာမရှိတော့လို့ ငါးပဲ ကျွေးရတော့တယ်"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားသည်။ ရေကြီးပြီးနောက်တွင် သတ္တဝါအများစုမှာ မျိုးမပြုန်းလိုပါက စားသောက်သည့်အလေ့အထ ပြောင်းလဲရတော့မည် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ ရွှေစပါးအုံးမြွေအကြောင်း အနည်းငယ် ထပ်မေးမြန်းပြီးနောက် စားစရာမရှိပါက ငါးယူလာပြီး သူ့ထံတွင် အစားအစာနှင့် လာလဲလှယ်နိုင်ကြောင်း ဟွမ်ဟန်ကို မှာကြားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုလူနှင့် မြွေကို ဒုက္ခမပေးဘဲ အခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်မှ ဝိုင်းကြည့်နေသူများလည်း အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဟွမ်ဟန်ကိုတော့ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

ဤမျှကြီးမားသော ရွှေစပါးအုံးမြွေကြီးကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်း ကြက်သီးထမိကြမည်မှာ အမှန်ပင်။

ထိုနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဟွမ်ဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမ ရွှေစပါးအုံးမြွေကို ဖက်ထားရင်း "အားဟွမ်... သူတို့က တကယ်ပဲ လူကောင်းတွေပါ... ဘာမှမလုပ်ကြဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ဟန် ကံကောင်းသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ လျှိုအားလုံတို့အဖွဲ့သာဆိုလျှင် သူမနှင့် အားဟွမ်တို့ သေဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"သူ့အိမ်မှာ စားစရာတွေရှိတယ်... သန္ဓေပြောင်းငါးတွေနဲ့ သွားလဲလို့ရတယ်လို့ သူပြောတယ်... အားဟွမ်... ငါတို့ ခဏနေ အောက်ထပ်ဆင်းပြီး ငါးဖမ်းရအောင်နော်... ပြီးရင် သူ့အိမ်မှာ တခြားအစားအစာတွေ သွားလဲပြီး နင့်ကို အစာပြောင်းကျွေးရမယ်"

ဟွမ်ဟန်သည် ရွှေစပါးအုံးမြွေ အားဟွမ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း တီးတိုးရေရွတ်နေမိသည်။

လင်းယွမ်တို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုခဲ့သည့်အတွက် သူမ၏ သတိထားမှုများ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

……………………………………………………………………………………

ဟွမ်ဟန်၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့နှစ်ဦး ဆက်လက်၍ အလွှာရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြသည်။

အောက်ထပ်သို့ ရောက်လေလေ လူနေနည်းလေလေ ဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အခန်းလွတ်များပင် ရှိနေပြီး အခန်းအနေအထားအရ လူများထွက်ပြေးသွားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း သိသာနေ၏။

ပြောစရာပင် မလိုပေ။ ထိုထွက်ပြေးသွားသော နေထိုင်သူအများစုမှာ လူဆိုးလူမိုက်များ ဖြစ်ကြပြီး လင်းယွမ် အလွှာလိုက် ရှင်းလင်းရေးလုပ်နေသည်ကို ကြားသဖြင့် အလောတကြီးဖြင့် အမှတ် (၄)၊ (၅) နှင့် (၆) တိုက်တွဲများဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

တင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "လင်းယွမ်... ဒီကောင်တွေ အကုန်လုံး အမှတ် (၄-၅-၆) တိုက်တွဲတွေဘက် ထွက်ပြေးသွားကြပြီထင်တယ်... ဟိုဘက်မှာ လူသတ်သမားတွေ စုနေကြလောက်ပြီ... ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်တော့မလို့လား"

လင်းယွမ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဒီလူတွေကို လွှတ်ထားလိုက်ရင် သေချာပေါက် အန္တရာယ်ဖြစ်လာမှာ"

တင်းယန်က ခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံပြီး "ဟုတ်တယ်... သူတို့ ငါးစားရတာ ငြီးငွေ့လာတဲ့တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မတို့လက်ထဲမှာ စားစရာရှိမှန်းသိပြီး လာတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်ကြလိမ့်မယ်... သူတို့လာတိုက်မှ ပြန်ချတာထက်စာရင် ကျွန်မတို့က လက်ဦးမှုယူတာ ပိုကောင်းမယ်"

လင်းယွမ် ပြုံးလိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့အကြံကို ငါ သဘောတူတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး ဇွတ်တိုးလို့မရဘူး... မလုပ်ခင်မှာ ဝမ်ကျဲဆိုတဲ့ကောင်က ဘာအစွမ်းရှိလဲဆိုတာ အရင်စုံစမ်းရမယ်"

"ဒီလူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့လူတွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတော့ သေချာပေါက် သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မယ်... အဲဒါကို သေချာမသိဘဲ ဝင်တိုက်ရင် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"လျှိုအားလုံကို ရှင်းတုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲ မှတ်မိတယ်မလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အရင်ဆုံး သူ့လက်ရုံးတွေကို ရှင်းထုတ်မယ်... အင်အားချိနဲ့သွားအောင်လုပ်ပြီးမှ အားလုံးပေါင်းပြီး ဝိုင်းရှင်းကြတာပေါ့"

တင်းယန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "သိပြီ... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ချင်လဲ ပြော"

"အရင်ဆုံး အမှတ် (၃) တိုက်တွဲကို ရှင်းမယ်... နာရီဝက်အတွင်း အပြီးလုပ်ရမယ်"

"သိပြီ"

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး အလွှာများကို ဆက်လက်ရှင်းလင်းကြသည်။ အမှတ် (၃) တိုက်တွဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အိမ်ပိုင်ရှင်များက လင်းယွမ်တို့နှစ်ဦးကို တံခါးဖွင့်၍ ကြိုဆိုကြသည်။

သူတို့အတွက်မူ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပြီး အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျခြင်း မရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိလာခြင်းသည် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

လူအများအပြားက လင်းယွမ်ထံသို့ အရင်က အမှတ် (၃) တိုက်တွဲတွင် လူအချို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော မကောင်းမှုများကို တိုင်တန်းကြပြီး အကူအညီတောင်းခံကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် နှစ်နာရီမပြည့်မီ လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့သည် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးစီးသွားသည်။

ရွှေစပါးအုံးမြွေကိစ္စမှလွဲ၍ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ရပ်မျိုး မကြုံတွေ့ရပေ။

လင်းယွမ်က အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် မွေးမြူထားသူ ရှိမရှိကိုလည်း အထူးတလည် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ရရှိလာသော သတင်းများက သူ့ကို မှင်သက်စေခဲ့သည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် မွေးထားသူများ ရှိခဲ့သော်လည်း ရေကြီးပြီး လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုတိရစ္ဆာန်များ ပျောက်ဆုံးကုန်ကြသည်။

ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသူများ၏ သတ်ဖြတ်စားသောက်ခြင်းကို ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်ကပင် သတ်ဖြတ်၍ ဟင်းချက်စားသောက်လိုက်သည်ဖြစ်စေ တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ဇာတ်သိမ်းသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွေးချစ်တတ်သူ၊ ကြောင်ချစ်တတ်သူ အစစ်အမှန်ဟူ၍ မရှိသလောက် နည်းပါးလှသည်။

လူပင် ငတ်သေလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် မည်သူက ကြောင်နှင့် ခွေး၏ အသက်ကို ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။

ဟွမ်ဟန် ကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးသော လူနည်းစုသာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်တို့နှစ်ဦး အမှတ် (၃) တိုက်တွဲကို ရှင်းလင်းနေချိန် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲတွင်လည်း အလွန်စည်ကားနေချိန်ဖြစ်သည်။

စင်္ကြံလမ်းခြားလျက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိသော အမှတ် (၄) တိုက်တွဲဘက်၌မူ ချန်ဟုန်နှင့် ကျိုးဝမ်တို့သည် လူအများအပြားကို ဦးဆောင်လျက် ၃၂ လွှာတွင် စုရုံးနေကြသည်။

ဝမ်ကျဲနှင့် ကျန်းယွမ်ယွမ်တို့ ပေါ်မလာသဖြင့် ချန်ဟုန်နှင့် ကျိုးဝမ်တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးဝမ်သည် ဆူညံနေသော မျက်နှာချင်းဆိုင် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲဘက်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ငါတို့ရဲ့ အိမ်နီးချင်းက တကယ့်ခေါင်းဆောင်ကြီး လုပ်ချင်နေပုံရတယ်"

"ဒီလောက်ထိ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်အောင်လုပ်နေတာ ငါတို့ကို မသိမှာစိုးလို့များလား... သူက (၄-၅-၆) တိုက်တွဲတွေကိုပါ လက်ဝါးကြီးအုပ်ချင်နေပုံပဲ... အစ်ကိုချန်... ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ချန်ဟုန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေသည်။ "ဝမ်ကျဲဆိုတဲ့ကောင်က အစွမ်းသာရှိတာ... သတ္တိမရှိတဲ့ကောင်... ဘာကိစ္စဖြစ်ဖြစ် မိန်းမစကားပဲ နားထောင်နေတာ... ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ငါပဲ ရှင်းမှရမယ်"

"နည်းလမ်းဟောင်းပဲ သုံးမယ်... တပ်ကို နှစ်လမ်းခွဲမယ်... မင်းက ၃၂ လွှာကနေသွား... ငါက ၁၃ လွှာကနေသွားမယ်"

"ငါစုံစမ်းထားပြီးပြီ... လင်းယွမ်ဆိုတဲ့ကောင်က ၃၂၀၁ မှာ နေတာ... သူ့မိသားစုကို ဖမ်းမိတာနဲ့ သူအလိုလို ခေါင်းငုံ့လာလိမ့်မယ်"

ကျိုးဝမ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤနည်းလမ်းကို သူကပင် အကြံပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကြားတာတော့ အဲဒီကောင်က နေရာအနှံ့မှာ ငါးနဲ့ စားစရာ လဲခိုင်းနေတာဆိုတော့... သူ့အိမ်မှာ စားစရာတွေ အများကြီး ရှိလောက်တယ်... ဘယ်လိုခွဲကြမလဲ"

"တစ်ယောက်တစ်ဝက်"

"ရတယ်"

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ပြောဆိုရင်းဖြင့် နောက်ပိုင်းရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှုအထိပင် သဘောတူညီမှု ရသွားကြသည်။

တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝမ်ကျဲအတွက် ဝေစုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိခဲ့ရာ ဝမ်ကျဲကို သူတို့နှစ်ဦး လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ချန်ဟုန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ညီနောင်တို့... ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

ထို့နောက် သူသည် လူတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ အောက်ထပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသွားလေသည်။

ကျိုးဝမ်ကမူ ၃၂ လွှာ စင်္ကြံလမ်းတွင် ရပ်လျက် ဆူညံနေသော မျက်နှာချင်းဆိုင် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းစွန်းများ ကော့တက်သွားသည်။

ဘေးနားရှိ တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကျိုး... ကျွန်တော်တို့ရော မသွားသေးဘူးလား"

ကျိုးဝမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဘာလောနေတာလဲ... ချန်ဟုန်ကို အရင်သွားပါစေ"

စာပေသမားရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း ရက်စက်မှုများ ကိန်းအောင်းနေသော မျက်နှာဖြင့် သူက ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူက တိုက်ရခိုက်ရတာ ဝါသနာပါတယ်ဆို... ငါကြည့်ချင်သေးတယ်... သူနဲ့ ဟို လင်းယွမ်ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်သူက ပိုမိုက်လဲဆိုတာ"

တပည့်ဖြစ်သူက မနေနိုင်စွာ ထပ်မေးသည်။ "ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူက လင်းယွမ်အိမ်ကို အရင်ရောက်သွားရင် စားစရာတွေ အကုန်လုံး"

ကျိုးဝမ် ရယ်လိုက်သည်။ "ငတုံး... ချန်ဟုန်က လင်းယွမ်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် သူ့ဘေးမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်မှာမို့လို့လဲ... အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါတို့ရောက်သွားရင် သူက ငါနဲ့ ယှဉ်ရဲမယ်ထင်နေလား"

တပည့်များအားလုံး သဘောပေါက်သွားကြပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုကျိုးက တစ်ကွက်ပိုမြင်တာပဲ"

"ဆရာကြီး... အစ်ကိုကျိုးက တကယ့်ဆရာကြီးပဲ"

"ဟားဟားဟား... ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ချန်ဟုန်ကများ အစ်ကိုကျိုးကို ယှဉ်ချင်နေတယ်... သူ့မှာ အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိလို့လား"

တပည့်တစ်သိုက် ဟားတိုက်ရယ်မောကာ ကျိုးဝမ်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေကြသည်။

ကျိုးဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကော့တက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အလင်းရောင်များ လက်နေသည်။

၁၂ လွှာသို့ ချန်ဟုန်နှင့်အဖွဲ့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အမှတ် (၄) တိုက်၏ ၁၂ လွှာသို့ ရေများ တက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ဟုန်တို့မှလွဲ၍ အပြင်လူများ ဤနေရာ၌ ငါးဖမ်းခွင့်မရှိပေ။

ဤနေရာတွင် ငါးဖမ်းလိုပါက အနည်းဆုံး ရရှိသောငါး၏ တစ်ဝက်ကို ပေးဆောင်ရသည်။

ချန်ဟုန်နှင့် တပည့်များ ရောက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငါးဖမ်းသမားများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ငါးဖမ်းသမားများက ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"အစ်ကိုချန် မင်္ဂလာပါ"

"အစ်ကိုချန်"

"အစ်ကိုချန်... ဘယ်လိုလေတွေတိုက်ပြီး ဒီရောက်လာတာလဲ"

……………………………………………………………………………………

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြှောက်ပင့်စကားများကို ချန်ဟုန် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးလာနေသော ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ဦးဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "လင်းတရုံ... ဒီကိုလာခဲ့"

လင်းတရုံ အမည်ရှိ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး အဝေးကပင် လှမ်းအော်သည်။ "အစ်ကိုချန်"

ချန်ဟုန်က စင်္ကြံတံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "တံခါးဖွင့်လိုက်"

လင်းတရုံ ကြောင်သွားပြီး "အစ်ကိုချန်... တံခါးဖွင့်လိုက်ရင် ဟိုဘက် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲက ငါးဖမ်းသမားတွေ နယ်ကျော်လာလိမ့်မယ်"

ချန်ဟုန်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျော်လာရဲရင် ကျော်လာပါလေ့စေ... မင်းသာ တံခါးဖွင့်စမ်းပါ... ခဏနေ ငါလူတွေခေါ်ပြီး ဟိုဘက်ကူးမယ်... ဟိုကောင်တွေရဲ့ ငါးတွေကို အရင်လုမယ်"

"ပြီးရင် ငါလုလာတဲ့ငါးတွေကို မင်းက ငါ့အခန်းထဲ အရင်သယ်သွား"

"ဟင်... အစ်ကိုချန်... ခင်ဗျားတို့ ပြန်မလာတော့ဘူးလား"

"ဘာတွေ လာမေးနေတာလဲ" ချန်ဟုန်က ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

လင်းတရုံလည်း ဘာမှဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ တံခါးဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သံကြိုးများ သံချေးတက်နေသော်လည်း သော့ခလောက်က ကြေးဝါသော့ခလောက်ဖြစ်သဖြင့် သံချေးမတက်ပေ။

သူ သော့ဖွင့်ပြီး စင်္ကြံတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ၁၂ လွှာရှိ ကူးသန်းသွားလာရေး စင်္ကြံလမ်းမှာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော တံတားတစ်စင်းသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး ရေများက စင်္ကြံလမ်းပေါ်ထိ လျှံတက်နေသည်။

ဘေးနှစ်ဖက်မှ ရေလှိုင်းများ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရေပက်လက်များ စင်လာတတ်သည်။

ရေထဲတွင် ပင်လယ်ငါးများ ရိပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကာ စင်္ကြံလမ်းပေါ်သို့ပင် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။

လင်းတရုံက မျက်နှာချင်းဆိုင် အမှတ် (၃) တိုက်ဘက်ကို ကြည့်ကာ "ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူ့အမိန့်သံအဆုံးတွင် တပည့် ၇-၈ ယောက်က ချက်ချင်းလိုက်ပါလာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ အတူတကွ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

အမှတ် (၃) တိုက်တွဲ၏ စင်္ကြံတံခါးမှာ သော့ခတ်မထားသဖြင့် ချန်ဟုန် တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ...

အမှတ် (၃) တိုက်တွဲ ၁၂ လွှာတွင် ငါးမျှားနေကြသော အိမ်ပိုင်ရှင် ၆-၇ ဦးမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။

ချန်ဟုန်က စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ "ချကြ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ့အနောက်မှ လူမိုက် ၇-၈ ယောက်က ဟင်းလှီးဓား၊ သစ်သီးလှီးဓား၊ မီးသတ်ပုဆိန်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ငါးမျှားနေသော အိမ်ပိုင်ရှင်များမှာ လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး အော်ဟစ်ကာ ငါးမျှားတံများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ နောက်လှည့်ထွက်ပြေးကြသည်။

ချန်ဟုန်သည် သတင်းပေါက်ကြားသွားမည်ကို မလိုလားသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်လေသည်။

ငါးမျှားရန်လာကြသော အိမ်ပိုင်ရှင်များမှာ ခွန်အားချင်းယှဉ်လျှင် ချန်ဟုန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။

၁၃ လွှာသို့ပင် မရောက်လိုက်ဘဲ ချန်ဟုန်၏ နောက်ကျောမှ ခုတ်ပိုင်းမှုကို ခံလိုက်ကြရသည်။

ခေတ္တမျှ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ချန်ဟုန်နှင့်အဖွဲ့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ ဖြစ်သည့်အတွက် တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ငါးမိနစ်ပင် မကြာလိုက်၊ ၁၂ လွှာမှ ငါးဖမ်းသမားအားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ချန်ဟုန်က "လင်းတရုံ... လူခေါ်ပြီး ရှင်းလင်းခိုင်းလိုက်... ကျန်တဲ့လူတွေ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲနှင့် (၂) တိုက်တွဲကြားရှိ စင်္ကြံတံခါးပေါက်သို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

စင်္ကြံတံခါးတွင် သံကြိုးခတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဟုန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် "လီရှုမင်... သော့ကို ရိုက်ဖွင့်စမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုချန်"

မီးသတ်ပုဆိန် ကိုင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပြေးလာပြီး ပုဆိန်ဖြင့် အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဒုန်း... ခနဲ အသံနှင့်အတူ...

စင်္ကြံတံခါးပေါ်ရှိ သော့ခလောက်မှာ တစစီ ကြေမွသွားသည်။

ဤနေရာမှ အသံများကြောင့် အမှတ် (၂) တိုက်တွဲမှ ငါးမျှားနေသူများ လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "သေစမ်း... တစ်ယောက်ယောက်က စင်္ကြံတံခါးကို ဖျက်ဆီးနေတယ်... မြန်မြန်... ခေါင်းဆောင်ကျန်းဆီ သွားသတင်းပို့ကြ"

အခြားသူများလည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကြပြီး ငါးမျှားတံများကို ချကာ လက်နက်များကို အသီးသီး ဆွဲကိုင်၍ တံခါးပေါက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

ဤလူများသည် အမှတ် (၃) တိုက်တွဲမှ လူများနှင့် မတူကြပေ။

အမှတ် (၂) တိုက်မှ လူများသည် ကျန်းဖန်နှင့် ဝမ်လီလီတို့၏ သတိပေးမှုကို ကြိုတင်ရရှိထားပြီး မည်သူမျှ စင်္ကြံတံခါးကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မဖွင့်ရဟု တားမြစ်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် လာသောသူများသည် မရိုးသားကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်က သတင်းသွားပို့နေစဉ် ကျန်သူများက လက်နက်ကိုင်ကာ တံခါးဝမှ လှုပ်ရှားမှုများကို တင်းမာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဟူသော အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ စင်္ကြံတံခါး ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ချန်ဟုန်နှင့်အဖွဲ့က ရှေ့ဆုံးမှ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။

လူ ၇-၈ ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတွင်းမှ ငါးမျှားနေသူများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် မူလကတည်းက ရိုးသားစွာ နေထိုင်သူများဖြစ်၍ သတ္တိ သိပ်မရှိကြပေ။

ယခု တစ်ဖက်လူက အင်အားများပြီး လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသည်။

ချန်ဟုန်က လက်ဦးမှုယူကာ အနီးဆုံးရှိ အိမ်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ရွှပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားသွားက ထိုအိမ်ပိုင်ရှင်၏ လည်ပင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး သူက ရက်စက်စွာ ပြုံးလျက် "ခွေးမသားတွေ... မင်းတို့ကများ ငါချန်ဟုန်ကို လာတားရဲတယ်ပေါ့... ချကွ"

ထို့နောက် ဓားချင်းခတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ဤအချိန်သည် ရက်စက်သူနှင့် သတ္တိရှိသူတို့ အားပြိုင်ရမည့်အချိန် ဖြစ်ပြီး လူသတ်ဖူးသူနှင့် မသတ်ဖူးသူကို ချက်ချင်း ခွဲခြားနိုင်လေသည်။

ချန်ဟုန်၏ လူများသည် သွေးစွန်းဖူးပြီး လူသတ်ဖူးသူများ ဖြစ်သဖြင့် အရူးအမူး တိုက်ခိုက်ကြပြီး ချက်ကောင်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားကြသည်။

အမှတ် (၂) တိုက်တွဲမှ အိမ်ပိုင်ရှင်များမှာမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသဖြင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သည်နှင့် အခုတ်ခံရကာ သေဆုံးကုန်ကြသည်။

အိမ်ပိုင်ရှင်အချို့မှာ အလွန်ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် လှေကားခွင်ရေထဲသို့ ခုန်ချထွက်ပြေးကြသည်။

ချန်ဟုန်၏ တပည့်များကလည်း သွေးဆာနေပြီဖြစ်ရာ ရေထဲသို့ပင် ခုန်ဆင်းပြီး လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကြသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများကြောင့် လှေကားခွင်ရေပြင်သည် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုနှစ်ဦးစလုံးထံမှ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သန္ဓေပြောင်းငါးများ ဝိုင်းအုံလာပြီး ထိုနှစ်ယောက်ကို အငမ်းမရ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ကြသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ ပြန်မကူးခတ်နိုင်မီမှာပင် ရေအောက်သို့ ဆွဲချခံလိုက်ရကာ အသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရေအောက်မှ သွေးရောင်လွှမ်းသော ရေပူပေါင်းများသာ ပလုံပလုံဖြင့် တက်လာတော့သည်။

ချန်ဟုန် ကြက်သီးထသွားသည်။ လူသတ်ရတာကို ထမင်းစား ရေသောက်သလို သဘောထားသော သူပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ရေပြင်နှင့် ဝေးရာသို့ ရှောင်လိုက်မိသည်။

ယခုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အိမ်ပိုင်ရှင်များမှာ သေသူသေ၊ ဒဏ်ရာရသူရ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အချို့က ၁၃ လွှာသို့ ထွက်ပြေးကာ အပေါ်ထပ်သို့ လှမ်းအော် အကူအညီတောင်းကြသည်။

ချန်ဟုန်က လိုက်မဖမ်းတော့ပေ။ အချိန်သည် တန်ဖိုးရှိကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် အမှတ် (၁) တိုက်တွဲဘက်သို့သွားသော စင်္ကြံလမ်းကို ကြည့်ကာ "တံခါးကို ရိုက်ဖွင့်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အပေါ်ထပ်တွင် ကျိုးဝမ်က အာရုံလွှဲထားပေးသဖြင့် သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၁၂ လွှာကနေ တံခါးတွေကို တောက်လျှောက် ရိုက်ဖွင့်သွားမည်။

ထို့နောက် အမှတ် (၁) တိုက်ဘက်သို့ ကူးကာ ၃၂ လွှာထိ တက်သွားမည်။

ပြီးလျှင် လင်းယွမ်၏ နေအိမ်ထဲသို့ အတင်းဝင်စီးကာ အကုန်သိမ်းကျုံးယူပစ်ရမည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၉၈) ကျိုးဝမ်အား ဒေါသတကြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဤကမ္ဘာလောကတွင် မည်သူမျှ ငတုံး၊ ငအများ မဟုတ်ကြပေ။

လင်းယွမ်က သတိကြီးစွာထား၍ ဆောင်ရွက်နေသော်လည်း ရန်သူများကလည်း သစ်ငုတ်တိုများ မဟုတ်ကြသည့်အတွက် သူ အရာအားလုံးကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေသည်ကို ထိုင်စောင့်နေကြမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် တတိယထပ်ကို ရှင်းလင်းရေးလုပ်ပြီးစီးပြီဖြစ်ရာ လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့က တိုက်တွဲ ၃ ၏ ၃၂ လွှာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်နှင့် ဝမ်လီလီတို့က တိုက်တွဲ ၃ မှ လူများကို လင်းယွမ်တို့၏ သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များအကြောင်း စတင်ပြောပြနေကြ၏။

ထိုချစ်သူနှစ်ဦးက ဝါဒဖြန့်ချိရေး တာဝန်ကို အလိုအလျောက် ယူလိုက်ကြခြင်းပင်။

တိုက်တွဲ ၃ မှ အိမ်ပိုင်ရှင်များသည် လင်းယွမ်၏ နောက်မှလိုက်ပါလာရင်း လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြရသည်။

လင်းယွမ်က လျှိုအားလုံနှင့် မတူကြောင်း သူတို့ အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားကြလေပြီ။

ဤလူငယ်က အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမည့်သူ မဟုတ်သလို အမျိုးသမီးများကို စော်ကားမည့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ ပြုလုပ်မည့်အစား အများပြည်သူ လုံခြုံရေး တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် ဖြစ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားပေးနေသူ ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ... မြင်ကြတဲ့အတိုင်း အစ်ကိုလင်းယွမ်နဲ့ အမတင်းတို့က လူဆိုးတွေမဟုတ်ဘူး"

"သူတို့က ကျွန်မတို့အားလုံးအတွက် စေတနာအမှန်နဲ့ ကူညီပေးနေကြတာပါ... လျှိုအားလုံတို့ ဝမ်ကျဲတို့ လူစုနဲ့ လုံးဝမတူဘူး"

"အခု သူတို့က တိုက်တွဲ ၃ ကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်ပြီမို့ မကောင်းမှုလုပ်တဲ့ လူယုတ်မာတွေလည်း ပုန်းစရာနေရာ မရှိတော့ဘူး... အားလုံးလိုလို တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ ဘက်ကို ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ"

"ကျွန်မတို့အနေနဲ့ အခု အဆောင်တံခါးကို သေချာသော့ခတ်ထားလိုက်ရင် အောက်ထပ်ဆင်းပြီး စိတ်အေးလက်အေး ငါးဖမ်းလို့ရပြီ"

"ငါးဖမ်းမိရင် အနည်းဆုံးတော့ မငတ်တော့ဘူးပေါ့"

"တကယ်လို့ ငါးများများ ဖမ်းမိရင် တိုက်တွဲ ၁ ဘက်ကိုသွားပြီး ကိုလင်းယွမ်ဆီမှာ တခြားစားစရာတွေနဲ့ သွားလဲလို့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ရှိတယ်... ကျွန်မတို့ တိုက်တွဲထဲမှာ အကြမ်းဖက်တာ... ခိုးဝှက်တာ... လူသတ်တာ... မုဒိမ်းကျင့်တာမျိုးတွေ လုံးဝ မရှိစေရဘူး... မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ စောစောက အစ်ကိုလင်းယွမ်တို့ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်လဲဆိုတာ ရှင်တို့မြင်ကြတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျွန်မ ထပ်မပြောတော့ဘူးနော်"

"ကဲ... အားလုံးပဲ မေးစရာရှိသေးလား"

ဝမ်လီလီ၏ ပြောဆိုနိုင်စွမ်းက ကျန်းဖန်ထက် များစွာသာလွန်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်ကလည်း လူချစ်လူခင်ပေါသော ရုပ်ရည်မျိုးဖြစ်ရာ ဤသို့ အစအဆုံး စနစ်တကျ ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုခြင်း မပြုဘဲ သူမ၏ နောက်တွင် ပြုံး၍သာ ရပ်နေပေးလိုက်ကြသည်။

စကားအချို့က လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန် ကိုယ်တိုင်ပြောရန် မသင့်တော်ပေ။

ကျန်းဖန်သည် မိမိချစ်သူကောင်မလေး ဤမျှ ဩဇာညောင်းနေသည်ကိုကြည့်ပြီး သဘောကျကာ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေလေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းဆိုသလို မေးခွန်းများ စတင်မေးမြန်းလာကြသည်။

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... လူသတ်ထားတဲ့ ကောင်စုတ်တွေကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားတော့မှာလား... ကျွန်တော့်အစ်မဆို သူတို့သတ်လို့ သေသွားရတာဗျ"

"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုလင်းယွမ်... အဲဒီခွေးကောင်တွေ တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ ဘက် ပြေးသွားကြတာ... သူတို့ကို ဒီအတိုင်း လွတ်ပေးထားလိုက်မှာလား"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမိတဲ့ငါးတွေက ကျွန်တော်တို့ပဲ အကုန်ယူရမှာလား... တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လာပေးစရာ မလိုဘူးလား"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... ဟိုဘက်မှာ အစားအသောက် ဘယ်လိုလဲပေးတာလဲ... ဘာစည်းကမ်းချက်တွေ ရှိလဲ"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... ကျွန်တော်တို့ တိုက်တွဲ ၂ ဘက်ကို ပြောင်းလို့ရမလား"

........................................................................................

လူအများက တရုန်းရုန်းဖြင့် မိမိတို့ စိုးရိမ်ပူပန်သော အကြောင်းအရာများကို အလုအယက် မေးမြန်းလာကြ၏။

ထိုအထဲမှ တစ်ချို့က လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြပြီး သူတို့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သူများအား လင်းယွမ်က ဦးဆောင်၍ သတ်ဖြတ်ပေးစေလိုကြသည်။

တစ်ချို့ကမူ စားဝတ်နေရေး၊ အထူးသဖြင့် ငါးဖမ်းသည့်ကိစ္စတွင် ဖမ်းမိသမျှ ပေးဆောင်ရခြင်း ရှိမရှိကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

နောက်ထပ်လူများကမူ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်သဖြင့် တိုက်တွဲ ၁ နှင့် တိုက်တွဲ ၂ သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လိုကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်တွဲ ၃ နှင့် တိုက်တွဲ ၄ မှာ ကပ်လျက်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျဲတို့ လူစုနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မလုံခြုံသလို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမေးခွန်းများကို ဝမ်လီလီက ဖြေရှင်းပေးခဲ့သော်လည်း အားလုံးက လင်းယွမ်၏ နှုတ်ထွက်စကားကို ကြားရမှ စိတ်အေးကြမည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

လင်းယွမ်က လက်ကာပြလိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်က "ခင်ဗျားတို့ စိုးရိမ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် သိတယ်... ဒီကနေပဲ တစ်ခါတည်း ဖြေပေးလိုက်မယ်"

"ပထမဆုံး ငါးဖမ်းတဲ့ကိစ္စ... တိုက်တွဲ ၁၊ ၂၊ ၃ မှာရှိတဲ့ လူတိုင်း အောက်ဆင်းပြီး ငါးဖမ်းလို့ရတယ်... ကျွန်တော် လင်းယွမ်က ခင်ဗျားတို့ဆီက ငါးတစ်ကောင်မှ အတင်းအကျပ် ကောက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒုတိယအချက် ငါးနဲ့ စားစရာ လဲတဲ့ကိစ္စ... အဲဒါက တိုက်တွဲ ၁ ကို သွားလိုက်ရင် တာဝန်ခံ ဖြေရှင်းပေးမယ့်သူ ရှိတယ်... ဆန်နဲ့ လဲလို့ရတာအပြင် တခြား အစားအသောက်တွေ... အချိုရည်တွေနဲ့ပါ လဲလို့ရတယ်... တိုက်တွဲ ၁ မှာ ပေါက်စီလုပ်တဲ့သူတောင် ရှိသေးတယ်... ထမင်းစားရတာ ငြီးငွေ့ရင် ပေါက်စီ သွားမြည်းစမ်းလို့ ရတာပေါ့"

"အိမ်ပြောင်းတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး... တိုက်တွဲ ၁ နဲ့ တိုက်တွဲ ၂ မှာ နေထိုင်သူတွေ ရှိပြီးသားပါ... အဲဒါ ခင်ဗျားတို့အိမ် မဟုတ်တဲ့အတွက် ဟိုဘက်ကို ပြောင်းဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပေးလို့ မရပါဘူး"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... တိုက်တွဲ ၁ မှာ သရဲခြောက်တယ်လို့ ကြားတယ်... အရင်က လူတွေအများကြီး သေထားတော့ အခန်းလွတ်တွေ အများကြီး ကျန်နေတယ် မဟုတ်လား" လူတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ "အဲဒီ အခန်းလွတ်တွေက အခု ကျွန်တော်ပိုင်သွားပြီလေ"

ထိုလူမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရှာသည်။

လင်းယွမ်က လေသံအေးအေးဖြင့် "ခင်ဗျားတို့... တိုက်တွဲ ၁ မှာ သရဲခြောက်တဲ့ကိစ္စကို ကျွန်တော် ရှင်းခဲ့တာ... လျှိုအားလုံ အဖွဲ့ကို သတ်ခဲ့တာလည်း ကျွန်တော်ပဲ... ဒါကြောင့် သူပိုင်တဲ့အရာမှန်သမျှ ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတယ်... ပြဿနာ ရှိလား"

အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသော်လည်း လူတစ်ယောက်က "မင်းတစ်ယောက်တည်း အခန်းတွေအများကြီး ယူထားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအား အရေအသွေးမှတ်မှာ ၇.၇ အထိ ရှိနေပြီး အာရုံခံစားမှု အလွန်မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ ထိုလူ၏ ပြောစကားကို မကြားဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူက ထိုလူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ထိုလူမှာ လူအုပ်ထဲသို့ ကပျာကယာ တိုးဝင်ပုန်းရှောင်ရင်း ခေါင်းကို ဆက်တိုက်တွဲ ခါယမ်းပြလေသည်။

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "တိုက်တွဲ ၁ နဲ့ ၂ အပြင် အခု တိုက်တွဲ ၃ မှာရှိတဲ့ အခန်းလွတ်တွေ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော် စီစဉ်စရာရှိတယ်"

"နောက်ပိုင်းကျရင် တိုက်တွဲတစ်ခုချင်းစီမှာ လုံခြုံရေးအတွက် ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေ ဖွဲ့စည်းပေးသွားမယ်"

"ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင် အားလုံးကို နေစရာ အခန်းပေးမယ်... ဒါ့အပြင် ကင်းအဖွဲ့ဝင်တွေက ကျွန်တော့်ဆီမှာ အစားအသောက် လာလဲရင် လျှော့ဈေး ခံစားခွင့်ရမယ်"

"အရေးပါတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ပြနိုင်သူတွေဆိုရင် အထူးဆုတွေ ပေးဦးမှာ"

"ဒီစည်းကမ်းက အခု တိုက်တွဲ ၁၊ ၂၊ ၃ တင် မကဘူး... နောက်ပိုင်း တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ လည်း ဒီစည်းကမ်းအတိုင်းပဲ ဖြစ်လာစေရမယ်"

သူက စကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး "အားလုံးပဲ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား"

လူအများက ခေါင်းခါပြကြပြီး သန်သန်မာမာ လူငယ်အချို့ကမူ အလျင်အမြန် လက်ထောင်ကာ "အစ်ကိုလင်းယွမ်... ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ဝင်မယ်ဆိုရင် ဘာတွေ လိုအပ်လဲ... ကျွန်တော် ဝင်လုပ်လို့ ရမလား"

"ကင်းအဖွဲ့ဝင် ရွေးချယ်တဲ့ကိစ္စကို နောက်ကျရင် အမတင်းက တာဝန်ယူလိမ့်မယ်"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... ဒါဆို တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ က လူယုတ်မာတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လူတစ်ယောက်က ထိုခေါင်းစဉ်ကို ထပ်မံ မေးမြန်းလာပြန်သည်။

ဤနေရာရှိ လူအတော်များများမှာ ဟိုဘက်တိုက်တွဲမှ လူများနှင့် ကြီးမားသော အာဃာတ တရားများ ရှိနေကြပြီး လက်စားချေလိုစိတ်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ကြပေ။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်ပြောတာ နားမလည်ဘူးလား... နောက်ဆိုရင် တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ ကလည်း ကျွန်တော့်စည်းကမ်းအောက်ကို ရောက်လာရမယ်လို့ ပြောပြီးပြီလေ"

ထိုလူမှာ ကြောင်သွားပြီးမှ သဘောပေါက်သွားကာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ ဒါက တိုက်တွဲ ၄၊ ၅၊ ၆ ကိုပါ သွားရောက် တိုက်တွဲခိုက်ဦးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

လူအများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသလို စိုးရိမ်စိတ်လည်း ဝင်သွားကြကာ တီးတိုး ပြောဆိုသံများ ဆူညံသွားသည်။

ထိုသို့ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ၃၂ လွှာ စင်္ကြံလမ်း အဆုံးမှ အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟားဟား... လေလုံးထွားလိုက်ကြတာ"

လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့ စင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

စင်္ကြံလမ်း တစ်ဖက်ထိပ် တိုက်တွဲ ၄ နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော နေရာတွင် စာပေသမား ရုပ်ရည်နှင့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ့ဘေးတွင် သန်မာထွားကျိုင်း၍ ဓားများ၊ တုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်စုက ဝန်းရံထားသည်။

"ကျိုးဝမ်"

"ကျိုးနာမည်နဲ့ကောင်ပဲ"

"တကယ်ကြီး သူပဲဟေ့"

တိုက်တွဲ ၃ ဘက်မှ လူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် တိုက်တွဲ ၂ ဘက်သို့ပင် ပြေးရန် ပြင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်သည် သူ့ဘေးမှ အိမ်ပိုင်ရှင်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤလူများသည် ယခင် တိုက်တွဲ ၁ မှ လူများနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး အနိုင်ကျင့် ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။

ရှင်းနေသည်မှာ သူတို့သည် စည်းလုံးမှုမရှိသော သာမန်လူအုပ်မျှသာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို အားကိုး၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နောက်ပိုင်း ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီးလျှင် သေချာ လေ့ကျင့်ပေးမှ ရမည်။

လင်းယွမ်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဖြတ်စီးသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူအုပ်စုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ်... မာကောချိုင်တို့ ပြောဖူးသည့် ပုံစံများက သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ဤလူက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ရာဂစိတ် ပြင်းထန်သူ ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာတော့ သိပ် တိုက်ရည်ခိုက်ရည်ရှိမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း သတိကို ပို၍ ထားလိုက်သည်။

ဤသို့ အားနွဲ့ပုံပေါက်သော လူတစ်ယောက်က ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်တစ်နေရာကို ရယူထားနိုင်သည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်သော အစွမ်းအစတစ်ခု ရှိကိုရှိရမည်။

ဒီကောင်က အစွမ်းနိုးထလာသော သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်နေမလား။

လင်းယွမ်က မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး သံမှိုတစ်ချောင်းကို မသိမသာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူက လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ဖယ်ရှားပြီး ညာလက်တွင် ဂလော့ခ်သေနတ်ကို ကိုင်လျက် တစ်ဖက် စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူက တစ်ဖက်လူထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားရင်း "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ သိပ်မကြားလိုက်ရဘူး... လာ... ငါ့ရှေ့နား တိုးပြီး လာပြောစမ်းပါ"

သူက ညာလက်မှ သေနတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်မှ ကျိုးဝမ်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး လင်းယွမ်လက်ထဲမှ သေနတ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လင်းယွမ်တွင် သေနတ်ရှိကြောင်း ကြားဖူးထားသော်လည်း တကယ်တမ်း လက်တွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲ ထိတ်လန့်သွားမိသည်။

သူက ဟန်ကိုမပျက်စေဘဲ "ဟားဟား... မင်းက ဘာများလဲလို့... ဒီသေနတ်တစ်လက်ကို အားကိုးပြီး ရမ်းကားနေတာလား"

"မင်းသေနတ်ထဲမှာ ကျည်ဆန် ဘယ်နှတောင့် ကျန်သေးလဲ... မင်း လျျှိုအားလုံကို သတ်တုန်းကရော... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို သတ်တုန်းကရော သုံးထားပြီးပြီဆိုတော့ ကျည် ဘယ်လောက် ကျန်ဦးမှာလဲ"

"ငါ့ဘက်မှာ ညီအစ်ကိုတွေ ဒီလောက်များတာ... မင်း အကုန်သတ်နိုင်ပါ့မလား"

လင်းယွမ်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး "အကုန်သတ်စရာ မလိုပါဘူး... မင်းတစ်ယောက်တည်းကို သတ်ရင် လုံလောက်ပြီ... ဘယ်လိုလဲ... မင်းက သိပ်အစွမ်းထက်တယ်ဆို... နောက်မှာ ပုန်းမနေနဲ့လေ... လာ... ငါ့ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့"

ထို့နောက် ကျိုးဝမ်၏ လူများကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ကလည်း သိပ်ကို သစ္စာရှိကြတာပဲနော်... ဒီလို နှာဘူးကောင်တစ်ကောင်အတွက်နဲ့ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ကျည်ကာ အဖြစ်ခံပေးကြမလို့လား"

ပြောရင်းဆိုရင်း လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် လက်ကိုမြှောက်ကာ ခလုတ်ဆွဲချလိုက်သည်!

"ဒိုင်း..."

သေနတ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွင့်သွားကာ ယမ်းငွေ့နံ့များ ပျံ့လွင့်လာသည်။

တစ်ဖက်လူများ ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကျိုးဝမ်၏ ဘေးမှ လူတစ်ယောက် လဲကျသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျိုးဝမ်၏ လူများမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

တစ်ချက်ပစ်လိုက်သော်လည်း ကျိုးဝမ်ကို မထိဘဲ လွဲသွားသဖြင့် လင်းယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ့သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်က တကယ်ကို ညံ့လွန်းနေသေးသည်။

သူက ဘယ်လက်ကို အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်!

"ဝှစ်.."

လေထုကို ထိုးခွဲလိုက်သကဲ့သို့ အသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပြေးထွက်သွား၏။

လက်ထဲမှ သံမှိုက ကျည်ဆန်ပမာ ပျံသန်းသွားသည်။

"ဖောက်..."

ရှေ့ဆုံးမှ လူတစ်ယောက်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သွေးအိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခွန်အား ၅ မှတ်နီးပါး ရှိနေသော လင်းယွမ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် သံမှိုမှာ သံပစ်သေနတ်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

တစ်ချက် ထိသွားသည်နှင့် လင်းယွမ်က ကြမ်းပြင်ကို ဆောင့်ကန်ပြီး ခုန်တက်လိုက်သည်။

လျင်မြန်မှုနှုန်း ၄.၈ ၏ ပေါက်ကွဲအားကြောင့် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ပေပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လက်ထဲမှ သံတုတ်ဖြင့် ဝေ့ရမ်း ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

တစ်ဖက်မှ ကျိုးဝမ်၏ လူများမှာ စက္ကူရုပ်များသဖွယ် အရိုးကျိုးသံများ ဆက်တိုက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လူများမှာ သဲအိတ်များပမာ လွင့်ထွက်ကုန်ကြ၏!

လင်းယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် တင်းယန်ပင်လျှင် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးမှ အလျင်အမြန် ပြေးဝင် ကူညီလေသည်။

သူမ၏ ခြေထောက်တွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး လင်းယွမ်နည်းတူ ခြေတစ်လှမ်းလျှင် ပေပေါင်းများစွာ ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ လင်းယွမ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သိုးအုပ်ထဲ ဝင်သွားသော ကျားများပမာ လက်သီးများ ဝှေ့ယမ်းကာ လေတိုးသံ၊ ရိုက်နှက်သံများ ဆူညံသွားစေသည်။

ကျိုးဝမ်၏ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ "သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအားရှင်တွေပဲ"

လင်းယွမ်သည် သေနတ်တစ်လက်ကို အားကိုး၍ လျှိုအားလုံကို သတ်ခဲ့သည်ဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမှ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမှန်တရားကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ဤလင်းယွမ်ဆိုသူ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားက သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှ တိုက်တွဲခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီကောင်က သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအားရှင် အစစ်ပဲ"

ကျိုးဝမ်၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝင်ရောက် တိုက်တွဲခိုက်နေသော တင်းယန်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ့ခေါင်းနပန်းကြီးသွားသည်။ "ဒီတင်းယန်ဆိုတဲ့ မိန်းမကလည်း သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအားရှင် ဖြစ်နေပြန်ပြီ"

"တစ်ဖက်မှာ စွမ်းအားရှင် နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေတာဟ... သောက်ကျိုးနည်းကွာ"

သူက ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောထွေးလာကာ တခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လင်း ဆိုတဲ့ကောင်... မင်းအိမ် အသိမ်းခံနေရပြီ... ဒီမှာ ငါတို့နဲ့ လာတိုက်နေတုန်းလား"

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကျိုးဝမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ကျိုးဝမ်က လင်းယွမ်၏ အာရုံလွှဲရန်အတွက် ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး "ချန်ဟုန် ကို သိတယ်မှတ်လား... အဲဒီ လူသတ်ကောင်က သူ့လူတွေခေါ်ပြီး ၁၂ လွှာကနေ မင်းအိမ်ကို သွားသိမ်းနေပြီကွ... မင်းက ဒီမှာ ငါတို့နဲ့ တိုက်နေတုန်းလား... ဟားဟားဟား"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထား ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အကုန် သေကြစမ်း"

"ဝုန်း..."

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင့်မားသော လျင်မြန်မှုအရှိန်ဖြင့် လက်ထဲမှ သံတုတ်ကို ယပ်တောင်ပုံစံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

လူသုံးဦး၏ ခေါင်းများ ဆက်တိုက်တွဲ ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသည်။

ကြမ်းကြုတ်သော ခွန်အားများကြောင့် သူ၏ တိုက်တွဲခိုက်မှုတိုင်းက ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ စိုရွှဲနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဦးနှောက်ဖြူဖြူများ ပျံ့ကျဲကုန်ကြသည်။

သူက ခြေတစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကန်လိုက်ရာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရင်ဘတ်ရိုးများ ကျိုးကြေသွားပြီး စင်္ကြံလမ်းပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကျသွားသည်။

လူမိုက်တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား လှေကားဘက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

လင်းယွမ်က ထိုသူ၏ ခြေကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ဂျွတ်..."

ကြီးမားသော ဆုပ်ကိုင်အားကြောင့် ထိုလူ၏ ခြေထောက်ရိုး ချက်ချင်း ကျိုးသွားကာ သွေးပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

"လင်းယွမ်က လက်မောင်းအားကို သုံး၍ ထိုလူကို လေပေါ်သို့ မြှောက်ကာ လူတုတ်ကြီးသဖွယ် ဝှေ့ယမ်းရိုက်နှက်လိုက်သည်"

"ဝုန်း..."

တစ်ဖက်မှ လူသုံးလေးယောက်မှာ ထိုလူနှင့် ရိုက်မိပြီး လဲကျသွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကုန်ကြသည်။

ကျိုးဝမ်မှာ ကြောက်လွန်း၍ သေးပါ ထွက်ကျမတတ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူသတ်နည်းမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်စီးအလား ကျိုးဝမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ကျိုးဝမ်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် "အသက်ချမ်းသာ..."

"ရွှပ်..."

သံတုတ်ချောင်းက သူ့ပါးစပ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး နောက်စေ့မှ ဖောက်ထွက်သွားသည်။

သံတုတ်အဖျားတွင် သွေးများနှင့်အတူ ဦးနှောက်ဖြူဖြူများ ကပ်ပါလာသည်။

ကျိုးဝမ်မှာ အား... အား... ဟု အော်ဟစ်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပါသွားတော့သည်။

လင်းယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့ခေါင်းထဲ၌ စနစ်မှ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်... သင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသဖြင့် အမှတ် ၈ မှတ် ရရှိပါသည်]

ထိုအခါမှသာ ဤကျိုးဝမ်ဆိုသူက တကယ်ပဲ သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာသွားတော့သည်။

"ဒီကောင်က သူ့လက်ချက်နဲ့ ဒီအတိုင်းလေးပဲ သေသွားတာလား"

"ဒီလိုကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ဝမ်ကျဲအဖွဲ့ထဲ ရောက်နေရတာလဲ"

"လက်ရုံးတစ်ဆူတောင် ဖြစ်နေသေးတယ်"

လင်းယွမ်၏ နောက်ကျောတွင် ဝဲပျံနေသော သံမှိုမှာ အသုံးချခွင့်ပင် မရလိုက်ပေ။

သူက လက်ကိုခါလိုက်ရာ သံတုတ်က ရွှပ်ခနဲ ပြန်ထွက်လာသည်။

တင်းယန်လည်း လင်းယွမ်ကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ငေးကြည့်နေမိသည်။

စောစောက လင်းယွမ်၏ ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော တိုက်တွဲခိုက်မှုက သူမကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအား နိုးထလာပြီး စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းထားသည့်တိုင် ဤမျှ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း တိုက်တွဲခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"လင်းယွမ်... ရှင်... ရှင်လည်း အစွမ်းနိုးထလာတာလား"

ရုတ်တရက် သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသလို ဝမ်းသာအားရ မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဒီနေရာကို နင် တာဝန်ယူလိုက်... ငါ ချက်ချင်း ပြန်မှဖြစ်မယ်"

တင်းယန်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး လေးလေးနက်နက်ဖြင့် "ဂရုစိုက်နော်"

"အင်း"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး အရိပ်တစ်ခုအလား တိုက်တွဲ ၁ ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုအမြန်နှုန်းက တင်းယန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြသွားစေပြန်သည်။

"သူက အမြန်နှုန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အစွမ်း နိုးထလာတာလား... ဒီအမြန်နှုန်းက အရင်တုန်းက ဝမ်ယန်မေ နဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် မနိမ့်ဘူး"

"မဟုတ်သေးဘူး... သူ့ရဲ့ ပေါက်ကွဲအားကလည်း အရမ်းပြင်းတယ်... ငါ စွမ်းအင်ဖြည့်ထားတာထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေတယ်"

"သူ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး နိုးထလာတာပါလိမ့်"

တင်းယန်မှာ ခဏတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တိုက်တွဲ ၃ မှ ပွဲကြည့်ပရိသတ် အိမ်ပိုင်ရှင်များမှာလည်း ပွက်လောရိုက်ကုန်ကြသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ... ဒါ လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာလား"

"ဟာ... လူသတ်ကုန်ပြီ... လူသတ်ကုန်ပြီ"

"အစ်ကိုလင်းယွမ်က... သိပ်ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

"ကျိုးဝမ် သေပြီဟေ့... ကျိုးဝမ်ဆိုတဲ့ ခွေးကောင် သေသွားပြီ"

"ဝမ်းသာစရာပဲကွာ... အစ်ကိုလင်းယွမ်က ကျိုးဝမ်ကို သတ်လိုက်ပြီ"

အာမေဋိတ်သံများ၊ အံ့သြသံများ၊ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများက လူအုပ်ထဲမှ ဆက်တိုက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိုက်တွဲ ၃ မှလူများမှာ အချင်းချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်တွဲခိုက်စွမ်းရည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူတို့အားလုံး ကျောထောက်နောက်ခံကောင်းတစ်ခု ရလိုက်သလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာကြပြီး ဝမ်ကျဲအဖွဲ့အပေါ် ကြောက်ရွံ့စိတ်များ လျော့ပါးသွားကြသည်။

လူအများအပြားမှာ ချက်ချင်း အိမ်ပြန်ကာ ဓားများ၊ တုတ်များ ယူဆောင်လာကြပြီး တင်းယန်နှင့်အတူ တိုက်တွဲ ၃ ကို ရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

...........................................................................................................

လင်းယွမ်ကမူ တိုက်တွဲ ၃ တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မသိတော့ဘဲ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ခန့်အတွင်း တိုက်တွဲ ၄ မှ တိုက်တွဲ ၁ ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိသွားသည်။

စင်္ကြံလမ်းပေါ်ရှိ လူများမှာ သူ့ပုံစံကိုပင် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘဲ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်တွဲခတ်သွားသလိုသာ ခံစားလိုက်ရကာ အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲလင်းသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ကြရသည်။

တိုက်တွဲ ၁ သို့ ရောက်သောအခါ မိမိအခန်းရှေ့တွင် လူအများအပြား တန်းစီနေသည်ကို တွေ့ရပြီး ကျောက်ခိုင် လည်း စင်္ကြံလမ်းတွင် စောင့်ကြပ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ကျောက်ခိုင်က လင်းယွမ်ကိုမြင်လျှင် အံ့သြစွာဖြင့် "အစ်ကိုလင်း... အမတင်းရော... ပါမလာဘူးလား"

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "၁၂ လွှာ စင်္ကြံလမ်းကနေ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ လာနေတယ်လို့ သတင်းရထားတယ်"

ကျောက်ခိုင်မှာ ထိုစကားကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး "ကျွန်တော် ရန်သူကို မတွေ့မိပါဘူး"

သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် အောက်ထပ် လှေကားဘက်မှ အကူအညီတောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး "မင်း ဦးလေးမာ နဲ့ အစ်ကိုချိုင် ကို ခေါ်ပြီး အိမ်မှာပဲ စောင့်နေ... ငါ အောက်ဆင်းကြည့်လိုက်မယ်"

သူက စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ အောက်ထပ်သို့ ချက်ချင်း ပြေးဆင်းသွားသည်။

သူ၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် အသက်တစ်ရှိုက်စာအတွင်း တစ်ထပ်နှုန်း ဆင်းသက်နိုင်၏။

၆၊ ၇ စက္ကန့်အတွင်း ၁၄ လွှာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လူအချို့ ကြောက်လန့်တကြား အပေါ်သို့ တက်ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူများမှာ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာများဖြစ်ပြီး တိုက်တွဲ ၂ မှ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအထဲမှ ဖန်ကျဲ ဆိုသူမှာ ယခင်က လင်းယွမ်အိမ်သို့ အစားအသောက် လာလဲဖူးသူဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ချန်ဟုန်... တိုက်တွဲ ၄ က ချန်ဟုန် လူသတ်ပြီး တက်လာနေပြီ"

ဖန်ကျဲက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောသည်။

လင်းယွမ်က မျက်နှာတည်သွားသော်လည်း "သူ့မှာ ဘာအစွမ်းရှိလဲ... သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း နိုးထတဲ့လက္ခဏာ တွေ့လား" ဟု မေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

ဒါက လင်းယွမ် အစိုးရိမ်ဆုံး ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဖန်ကျဲမှာ ကြောင်သွားပြီး ခေါင်းကို ဆက်တိုက်တွဲခါကာ "မ... မတွေ့မိဘူး... သူတို့အဖွဲ့က အရမ်းရက်စက်တယ်... တွေ့တဲ့လူတိုင်းကို ခုတ်သတ်နေတာ... ပေါက်စီသည် ဦးလေးဟူ... ဦးလေးလျှို... ပြီးတော့ ကောင်မလေးနှစ်ယောက် အောက်မှာ ကျန်ခဲ့တယ်... ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြတော့မှာပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ လှေကားထစ် ၇၊ ၈ ထစ်ကို ကျော်လွှား၍ အောက်တစ်ထပ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

နှစ်စက္ကန့်မကြာခင်မှာပင် ၁၂ လွှာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ၁၂ လွှာ၌ ရေကြီးရေလျှံမှုက ခြေမျက်စိအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရေများ စိုစွတ်နေ၏။

လင်းယွမ် ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရေများ ပက်ဖျန်းသွားပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော စင်္ကြံလမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းအချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လျှိုဖေးဖေးက နံရံထောင့်တွင် လဲကျနေပြီး ဆုန့်ဝမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမကို နှိုးနေသည်။

လျှိုတနန် နှင့် ဟူဝေမင် တို့က လက်နက်များကိုယ်စီဖြင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးထားကြ၏။

သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ကြံ့ခိုင်ထွားကျိုင်း၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့် ရုပ်ရည်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ဘေးတွင် လူငယ် ၇၊ ၈ ယောက် ဝန်းရံထားသည်။

"မ... မလာနဲ့" လျှိုတာ့နျန်က အသံတုန်တုန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟူဝေမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ရဲဘဲ "ဆုန့်ဝမ်... ဖေးဖေးကိုခေါ်ပြီး မြန်မြန်ပြေးတော့" ဟု တိုက်တွဲတွန်းနေရှာသည်။

ချန်ဟုန် က သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အစွမ်းနိုးထကာစ စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲ... တကယ်လို့သာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရင် ငါ ဝမ်ကျဲ ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်တယ်"

သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဟူဝေမင်နှင့် လျှိုတနန်တို့ကို ကျော်လွန်၍ ဆုန့်ဝမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဆက်ရန်...