ပလ္လင်၏အရှင်သခင် (၄)
Vol. 5 Ch. 68
မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော အမျိုးသားသည် ကျနော်တို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ယခုဆိုလျှင် ဆိုးလ်၏ ဘုရင်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးနှင့် ကျနော်ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုရလေပြီ။
ယူဆန်းအာက အဖွဲ့လိုက်စကားပြောခန်း (Group Chat) မှတစ်ဆင့် ပြောလာသည်။
– ဒေါ့ဂျာ…မဟုတ်မှလွဲရော ဒီလူက...
– အင်း။ အမှန်ပဲ
ယူဆန်းအာကို ကျနော်ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ထိုသူ၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်ရရုံနှင့်ပင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို မတွေးမိဘဲ နေရန် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
– ဒါနဲ့ ကျမ နားမလည်တာတစ်ခုရှိတယ်။ နက္ခတ်က ‘အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်’ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကိုယ်စားလှယ်က ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဝတ်ဆင်ထားရတာလဲ
– သူ့ရဲ့ နက္ခတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်မှုက မြင့်မားနေပုံရတယ်လေ။ ချိတ်ဆက်မှု ပိုမြင့်လေလေ၊ ကိုယ်စားလှယ်ဟာ နက္ခတ်ရဲ့ပုံစံအတိုင်း လွှမ်းမိုးမှု ပိုခံရလေလေပဲ
– ကျမတော့ သူ့ရှေ့မှာ ဘယ်တော့မှ ချောင်းမဆိုးမိအောင် နေရမယ်
ဆံပင်ရှည်များကို နောက်သို့ စည်းနှောင်ထားသော အမျိုးသားမှာ ကျနော်တို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသားကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး။ ရောက်လာပြီပဲ"
"အေး"
"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဟင်"
"ငါ ပြောပြနေဖို့ လိုဦးမလား။ ရော့၊ ကြည့်လိုက်"
မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော အမျိုးသားသည် သူ၏ တုတ်ကောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ခုနစ်စင်ကြယ် မှ ရရှိနိုင်သော အပြာရောင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြုထားသည်။
[လောဘကြီးသော ဝံပုလွေကြယ် (Greedy Wolf Star)]
ဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက အားကျစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"အိုး..."
ဒီလူက တော်တော်လေး မဆိုးဘူး။ ကြယ်ကျောက်မျက် တစ်လုံးကိုတောင် ရရှိထားပြီပဲ...
ကြယ်ကျောက်မျက်များသည် ခုနစ်စင်ကြယ် ဇာတ်လမ်း၏ ဆုလာဘ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အခြေခံစွမ်းရည်အားလုံးကို တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကြယ်ကျောက်မျက်တစ်လုံးကိုယ်တိုင်မှာလည်း ကောင်းမွန်သော အာနိသင်ရှိသော်လည်း ကြယ်ကျောက်မျက် ခုနစ်လုံးကို စုစည်းနိုင်ဖို့က ပို၍လိုအပ်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျောက်မျက်ရတနာများသည် ယင် လေးပါး မိစ္ဆာခေါင်းဖြတ်ဓား ကို ဆင့်ခေါ်ရန်အတွက် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော အမျိုးသားက ကျနော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"
"သူတို့က ခုနစ်စင်ကြယ် ဇာတ်လမ်းထဲကို အခုမှ ဝင်လာတာပါ။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တာမို့ ကျနော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ"
"တကယ်လား"
မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော အမျိုးသားနှင့် ကျနော်သည် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ကမ်းလိုက်ကြသည်။
"ငါက ချာဆန်းဂယောင် ပါ"
"ကျနော်က ကင်ဒေါ့ဂျာ ပါ"
လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရင်း သီးသန့်စွမ်းရည် တစ်ခုကို ကျနော်အသက်သွင်းလိုက်သည်။
[သီးသန့်စွမ်းရည် ‘ဇာတ်ကောင်စာရင်း’ အသက်ဝင်လာပါသည်။]
[ဇာတ်ကောင်အကျဉ်းချုပ်]
အမည် : ချာဆန်းဂယောင်
အသက် : ၂၆ နှစ်
ထောက်ပံ့သူ : မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော မေတ္တေယျ
ဝိသေသ လက္ခဏာ : ဂိုဏ်းအတု တည်ထောင်သူ (သူရဲကောင်း)၊
မေတ္တေယျဘုရင် (သူရဲကောင်း)
သီးသန့်စွမ်းရည်များ : လက်နက်လေ့ကျင့်မှု အဆင့် ၅၊
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီး အဆင့် ၃၊
စကားပြောကောင်းခြင်း အဆင့် ၃၊
ကျွမ်းကျင်စွာ လှည့်ဖြားခြင်း အဆင့် ၃၊
ဆုတောင်းအတု အဆင့် ၁...
အထူးစွမ်းရည် : မေတ္တေယျ ကတိထားရာမြေ အဆင့် ၂၊
စိတ်ဝင်စားမှုနိယာမ အဆင့် ၂၊
မိစ္ဆာရန်သူ အဆင့် ၃
အခြေခံစွမ်းရည်များ : ခံနိုင်ရည် အဆင့် ၂၈၊ ခွန်အား အဆင့် ၂၆၊
လျင်မြန်မှု အဆင့် ၂၈၊ မှော်စွမ်းအား အဆင့် ၂၅
ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် : အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော သူ၏
‘မျက်လုံး’ ရှေ့တွင် မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း
မရှိချေ။ သူ၏ရှေ့တွင် ချောင်းမဆိုးမိစေရန်
သတိထားပါ။
ယောင်ဟီဝန် ဤနေရာတွင် ရှိမနေခြင်းကို နှမြောမိသည်။ အကယ်၍ ဟီဝန်သာ ကျနော့်ရှေ့က ဤလူကို မြင်တွေ့ရလျှင် ကျနော့်၏ ထောက်ပံ့သူနှင့် ပတ်သက်၍ မဟုတ်ကဟုတ်က စကားများကို ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြောတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ချာဆန်းဂယောင် က မေးလာသည်။
"ငါ့မှာ အရာရာကို မြင်နိုင်တဲ့ အရှုတ်ထုတ်စွမ်းရည်တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရမလား"
"ရပါတယ်"
အင်း….သူ စမ်းကြည့်ချင်လည်း စမ်းကြည့်ပေါ့။
[ဇာတ်ကောင် ‘ချာဆန်းဂယောင်’ သည် ‘စိတ်ဝင်စားမှုနိယာမ’ အဆင့် ၂ ကို အသုံးပြုလိုက်ပါသည်။]
‘စိတ်ဝင်စားမှုနိယာမ’ အထူးစွမ်းရည်သည် Ways of Survival အတွင်းရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး နည်းပညာများထဲတွင် တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ အရည်အချင်းပြတင်းပေါက်ကို ထုတ်မပြသော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိနိုင်သော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ထိုသူသည် ‘လူကောင်း’ ဖြစ်ပါက ‘လှည့်ဖြားရလွယ်သော မိစ္ဆာရန်သူ’ အဖြစ် မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ‘လူဆိုး’ ဖြစ်ပါက ‘နောက်ကျောဓါးဖြင့် ထိုးမည့် မိစ္ဆာရန်သူ’ အဖြစ် မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ဥပမာအားဖြင့်...
[သင်သည် မထိမခိုက်သင့်သော မိစ္ဆာရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဇာတ်ကောင် ‘ချာဆန်းဂယောင်’က တွေ့ရှိသွားပါသည်။]
အခြေအနေမှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါ... ဒါက"
"အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့ပါလဲ"
[ဇာတ်ကောင် ‘ချာဆန်းဂယောင်’ သည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေပါသည်။]
ချာဆန်းဂယောင် သည် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မိ-မိစ္ဆာရန်သူ"
"ဟမ်။ မဖြစ်နိုင်တာ..."
သူ၏ စကားကြောင့် မိတ္တေယျဘုရင်၏ အဖွဲ့သားများမှာ ကျနော့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လာကြသည်။ ချာဆန်းဂယောင် က အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သဖြင့် အခြေအနေမှာ တင်းမာသွားသည်။
"ဘာ-ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ငါ မှားသွားတာပါ"
"ဟမ်…. ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား"
"အေး၊ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြစမ်း"
မှန်ပေသည်။ နက္ခတ်၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုသူမှာ လူမိုက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဒါနဲ့ ‘မထိမခိုက်သင့်သော မိစ္ဆာရန်သူ’ ဟုတ်လား...
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မျက်စိတစ်ဖက်တည်းရှိသော မေတ္တေယျသည် ကျနော်နှင့် မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဟူး... ဒါက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ"
သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသား၏ တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ခေတ္တခဏမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ‘နောင်တရခြင်း’ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အစီအစဉ်ကို နောက်တစ်နာရီအတွင်း စမယ်။ မင်းတို့ အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့ပေမဲ့ ပါဝင်လာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ချာဆန်းဂယောင် က ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ အဖွဲ့သားများထံသို့ ပြန်သွားသည်။ ဂွန်ယဲ နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုမှာ ဤသို့ပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက ဆိုသည်။
"ဟူး... ပြဿနာအကြီးကြီး ဖြစ်သွားတော့မလို့။ တော်သေးတာပေါ့"
"လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို သိတဲ့ ဘုရင်လို့ ပြောဖို့ကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှဘူး"
"ဟားဟား၊ ဂွန်ယဲ ဟာ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းဆိုးမင်းညစ် တစ်ပါးအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခံရနိုင်ပေမဲ့၊ အစပိုင်းမှာတော့ သူဟာ ကောင်းမွန်ပြီး ပညာရှိတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။ သမိုင်းက ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာပဲ"
ဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသားကို ကျနော်သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့... မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"အိုး….ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်မဆက်ရသေးဘူးပဲ။ ငါက ဟန်ဆိုယောင်း ပါ။ ချာဆန်းဂယောင် ရဲ့ လက်ထောက်ပေါ့"
ဂွန်ယဲ ၏ ကိုယ်စားလှယ်ကို ကူညီပေးနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး။ သူ၏ ထောက်ပံ့သူကြောင့် ဂွန်ယဲ ၏ ဘေးတွင် ကပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။ ဘယ်သူများပါလိမ့်။ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေမည်လော။ ကျနော်သည် သီးသန့်စွမ်းရည်တစ်ခုကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။
[သီးသန့်စွမ်းရည် ‘ဇာတ်ကောင်စာရင်း’ အသက်ဝင်လာပါသည်။]
[ဤသူ၏ အချက်အလက်များကို ‘ဇာတ်ကောင်စာရင်း’ တွင် ဖတ်ရှု၍ မရနိုင်ပါ။]
[ဤသူအား ‘ဇာတ်ကောင်စာရင်း’ တွင် မှတ်ပုံတင်ထားခြင်း မရှိပါ။]
...ဘာလဲဟ။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စကားပြောနေသော ဟန်ဆိုယောင်း ကို ကြည့်ရင်း ကျနော် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
အင်း... ဒီလူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ငါ သိပြီ။
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ဒီတိုင်း... မင်းက မိစ္ဆာရန်သူ တစ်ယောက်လို ခံစားနေရလို့ပါ"
"ဟားဟား၊ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ဟန်ဆိုယောင်း ၏ မျက်လုံးများ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျနော် မြင်လိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျနော်တို့ နှစ်ဦးလုံး တစ်မျိုးတည်းကိုသာ စဉ်းစားနေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မေးခွန်းမှာ မည်သူက ဓားကို အရင်ဆွဲထုတ်မည်နည်း ဆိုသည်ပင်။
စောင့်ဆိုင်းခန်း၏ တံခါးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာကြသည်။
"ဘုရင်တွေ လာနေပြီ"
မေတ္တေယျ အဖွဲ့အတွင်း၌ တင်းမာမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စောင့်ဆိုင်းခန်းအတွင်းရှိ လူအချို့မှာလည်း ကြွေးကြော်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ တံခါးပြင်ပသို့ ထွက်လာကြသော ဘုရင်များကို ကြည့်ရင်း ဟန်ဆိုယောင်း ကို ကျနော်မေးလိုက်သည်။
"သူတို့အားလုံးက တစ်ဖက်တည်းသားတွေလား"
"အင်း။ သူတို့တွေက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကတိပေးထားတဲ့ ဘုရင်တွေပါ။ ဘယ်ဘက်ကနေ ညာဘက်ကိုပြောရရင် ‘မြော်မြင်တတ်သော ဘုရင်’ ယွန်းကီယောင်း၊ ‘တိုက်ခိုက်ရေး ဘုရင်’ (Fighting King) ကင်ဘတ်ဟို တို့ ပဲ။ နောက်ဆုံး ထွက်လာတဲ့ တစ်ယောက်ကတော့ ‘မြေနဂါး ဘုရင်’ ဂူဒေးဆောင်းပါ"
ထိုအမည်ပြောင်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို ကျနော်မှတ်မိသွားသည်။ မြော်မြင်တတ်သော ဘုရင် နှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ဘုရင်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အမည်ပြောင်များအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် သင့်တင့်သော စွမ်းရည်များနှင့် အခြေခံစွမ်းရည်များ ရှိသော်လည်း ဘုရင်ခုနစ်ပါးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ တစ်ဆင့်နိမ့်နေဆဲ ဖြစ်၏။
ကျနော် အထူးသတိထားရမည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ‘မြေနဂါး ဘုရင်’ ဂူဒေးဆောင်း ပင်။
ဂူဒေးဆောင်း သည် ချာဆန်းဂယောင် ကို မြင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ထွက်လာနှင့်ပြီလား။ မြန်လှချည်လား"
"မင်းက ရိုင်းစိုင်းတဲ့ တီကောင်ပဲ"
"...တီကောင်ဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ ထောက်ပံ့သူကို ရည်ညွှန်းတာလား"
ယူဆန်းအာသည် သူတို့၏ စကားများကို ကြားပြီး ထိတ်လန့်သွားကာ ကျနော့်ကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။
"အဲဒီလူနောက်ကွယ်မှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ထောက်ပံ့သူတစ်ဦး ရှိနေမယ်ထင်တယ်"
"ယူဆန်းအာ ဘယ်လို သိတာလဲ"
"ဘတ်ဂျေရဲ့ ဘုရင်ဟာ မြေနဂါးကနေ မွေးဖွားလာတယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကျမ ကြားဖူးလို့ပါ"
"မြေနဂါး ဟုတ်လား"
"မြေနဂါးကို သူတို့က ‘တီကောင်’ လို့ ဆိုလိုတာလေ။ တခြားဘုရင်တွေက သူ့ကို မြေနဂါးရဲ့ သားတော်လို့ လှောင်ပြောင်တဲ့ သဘောနဲ့ ခေါ်နေကြတာပေ့ါ"
ယူဆန်းအာသည် တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။ ဤမျှလောက်သော အချက်အလက်လေးဖြင့်ပင် ဂူဒေးဆောင်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိသွားပေပြီ။ ယူဆန်းအာ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်၏။
မြေနဂါးဘုရင် ဂူဒေးဆောင်း။ ကျနော့်၏ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် သူသည် ဘုရင်ဟောင်း ဂယွန်းဟွန်းကို ထောက်ပံ့သူအဖြစ် တင်မြှောက်ထားသော ဆိုးလ်၏ ဘုရင်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
"ထောက်ပံ့သူအဖြစ် ဘုရင်တစ်ပါးပါးကို ထားရှိတဲ့သူတွေ တော်တော်များများ ရှိတာပဲ။ အဲဒါဆိုရင် စောနက တွေ့ခဲ့တဲ့ ဘုရင်ကလည်း..."
ကျနော် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ကိုယ်စားလှယ် အများအပြား၏ ထောက်ပံ့သူများသည် ဘုရင်အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေကြခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။ ဤအခြေအနေသည် ဆိုးလ်မြို့ တစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ဘဲ အခြားသော ဒေသများတွင်လည်း ဖြစ်ပျက်နေလောက်ပေမည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတွင်ဆိုလျှင် အိုဒါနိုဘူနာဂါ အပါအဝင် သူရဲကောင်း သုံးဦးကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ယူကေတွင်မူ ရစ်ချက် လိုင်ယွန်ဟတ် သို့မဟုတ် ဟင်နရီ (၈) တို့အကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေပေလောက်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြီးကျယ်ဆုံးသော နက္ခတ်များသည် ‘အကြွင်းမဲ့ပလ္လင်’ အတွက် စစ်ပွဲတစ်ပွဲကို ပြင်ဆင်နေကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ချိတ်ဆက်မှုနှုန်းကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်နေကြပေလိမ့်မည်။
[‘ပင်လယ် စစ်နတ်ဘုရား’နက္ခတ်သည် ဇာတ်လမ်းအဆင့်အတန်းရှိသော နက္ခတ်အသစ်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာရန် မျှော်လင့်နေပါသည်။]
[နက္ခတ် ‘တရားမျှတသော ထိပ်ပြောင်စစ်သူကြီး’သည် လက်ဖဝါးတွင် ချွေးပြန်သည်အထိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပါသည်။]
အခြားသော အဆင့်မြင့်နက္ခတ်များကလည်း စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ကျနော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပင် စတုတ္ထမြောက် ဇာတ်ဝင်ခန်းသည် နိုင်ငံအသီးသီးရှိ အကြီးကျယ်ဆုံးသော နက္ခတ်များအတွက် ပွဲတော်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
"အားလုံး စုံပြီလား"
မကြာမီ အလယ်ဗဟိုတွင် ဘုရင်များစုဝေးကြပြီး မိန့်ခွန်း ပြောကြားကြတော့သည်။
"ငါတို့ရဲ့ ရန်သူဟာ တတိယမြောက် တံခါးထဲကို ဝင်သွားတဲ့ မင်းဆိုးမင်းညစ် ပဲ ဖြစ်တယ်။ မင်းဆိုးမင်းညစ် ဟာ ဒီထောင်ချောက်ထဲကနေ ကျောက်မျက် နှစ်လုံးကို ရရှိထားပြီးပြီ။ ပြီးတော့ အပြစ်မဲ့တဲ့ ဘုရင်တွေကိုလည်း သူရဲဘောကြောင်စွာနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ သူအချို့ဟာ သူ့လက်ချက်ကြောင့် ဘုရင်တစ်ပါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ"
ထို့ကြောင့်ပင် ဤစောင့်ဆိုင်းခန်းတွင် အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မင်းဆိုးမင်းညစ် သည် ဘုရင်နှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ ကြယ်ကျောက်မျက်များကို လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် မင်းဆိုးမင်းညစ်သည် မကြာမီ ကြယ်ကျောက်မျက် ခုနစ်လုံးလုံးကို စုစည်းမိတော့မည်ပင်...
"ဆိုးလ်အသစ်ကို ဒီလိုလူစားမျိုး လက်ထဲ မအပ်နှံသင့်ဘူး။ အကယ်၍ သူသာ ယင် လေးပါး မိစ္ဆာခေါင်းဖြတ်ဓား ကို ရရှိပြီး အကြွင်းမဲ့ပလ္လင် ကိုပါ သိမ်းပိုက်သွားမယ်ဆိုရင် ဆိုးလ်မှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတွေနဲ့ ကြမ္မာဆိုးတွေပဲ ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်"
"ဒါကြောင့် လူတွေအားလုံး တိုက်ပွဲဝင်ကြရမယ်။ အခုချက်ချင်း ထကြလော့။ ဒီမှာရှိတဲ့ ဘုရင်တွေဟာ အားလုံး ပညာရှိတွေချည်းပဲ။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အကြွင်းမဲ့ဘုရင် ဖြစ်လာပါစေ အနာဂတ်ကတော့ ကောင်းမွန်နေမှာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဆိုးဝါးဆုံး ဘုရင်ကို ငါတို့တွေ တားဆီးနိုင်မယ်လေ"
"ဒါဟာ မှန်ကန်တဲ့ ရှင်သန်မှုလမ်းစဉ်အတွက် ရုန်းကန်မှုပဲ။ ဂရုစိုက်ကြပါ။ မင်းတို့ဟာ သမိုင်းသစ်ရဲ့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနေကြတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တိုက်ပွဲဝင်သူတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်"
မိန့်ခွန်းမှာ အနှစ်သာရ သိပ်မရှိသော်လည်း လူများမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အချို့က ကြွေးကြော်ကြသည်၊ အချို့က ထောက်ခံကြသည်၊ အချို့မှာမူ မျက်ရည်ကျသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် တရားမျှတမှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည့် စစ်မှန်သော တော်လှန်ရေးသမားများအလားပင်။
ကျနော်တစ်ယောက်တည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်ကပင် ဤနေရာမှ လူများသည် သမ္မတတစ်ဦးအတွက် မဲပေးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တရားဝင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်မှုများ ထားရှိရန် သဘောတူခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရာအားလုံးမှာ အိမ်မက်တစ်ခုလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်လအတွင်းမှာတင် ဆိုးလ်သည် ဘုရင့်ခေတ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။
"ချီတက်ကြ"
ရာနှင့်ချီသော လူများသည် တတိယမြောက် တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ချာဆန်းဂယောင် ၏ အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှိနေပြီး ကျနော်တို့လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။
ဧရာမ လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ပေါ်မလာခင်မှာပင် ကျနော်တို့၏ အမြင်အာရုံများမှာ ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။ ဤလှိုဏ်ဂူမှာ မည်မျှကြီးမားသည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် ကြီးမားသော လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဟန်ဆိုယောင်း သည် ကျနော့်ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားဆိုလာသည်။
"ဒါက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။ သိုင်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲ ရောက်နေသလို ခံစားရတယ်"
"သိုင်းဝတ္ထု ဟုတ်လား"
ဟန်ဆိုယောင်း က အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ဘာလို့လဲ၊ မင်းက ဒါကို သိုင်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ်နဲ့ မတူဘူးလို့ ထင်လို့လား။ ဒါက ရတနာမြေပုံတစ်ခုလိုပဲလေ။ ဒဏ္ဍာရီလာဓားက ကျောက်ခန်းဆောင်ထဲမှာ အိပ်ပျော်နေပြီး၊ ဘယ်သူပဲ ဓားကို ရရ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံးလူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် ပြောဆိုနေသော ဟန်ဆိုယောင်း ကို ကြည့်ရသည်မှာ တော်တော်လေး ဟန်ကျလှပေသည်။ သူသည် သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ပြောလျှင်ပင် ယုံချင်စရာကောင်းလှ၏။
" ရတနာဓား ဆိုတာက သိုင်းဝတ္ထုတွေထဲက ရိုးအီနေတဲ့ ဇာတ်ကွက်တစ်ခုပဲလေ"
" ဒေါ့ဂျာကလည်း သိုင်းဝတ္ထုတွေ ဖတ်တာပဲလား"
စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုအမျိုးအစားများအကြောင်း ပြောလျှင် ကျနော်က ထည့်မတွက်၍ မရနိုင်ပါချေ။
"ငါ တော်တော်များများ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီလို ရိုးအီနေတဲ့ ဝတ္ထုတွေမှာ ဖြစ်နေကျ ဇာတ်လမ်းအသွားအလာ တစ်ခုရှိတယ်"
"ဖြစ်နေကျ ဇာတ်လမ်းဟုတ်လား။ ဘာများလဲ"
"ရတနာမြေပုံက အတုကြီး ဖြစ်နေတာမျိုးပေါ့။ အဲဒီလို ဇာတ်လမ်းမျိုးလေ"
ဟန်ဆိုယောင်း ၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားသည်။
" စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ အတုဆိုတာသိသွားပြီးတဲ့နောက် ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ"
" ရှင်းပါတယ်။ ‘အရိပ်’ ထဲက လူက တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေပြီး၊ ရတနာအတုကြောင့် စုဝေးလာတဲ့ လူတွေကို သတ်ပစ်လိုက်တာမျိုးပေါ့"
"ဟိုလေ... အဲဒါက အခု အခြေအနေနဲ့ တူနေတာလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ‘အရိပ်ထဲကလူ’ ဖြစ်နေနိုင်တာလား"
ကျနော် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲဒီလို သိသာလွန်းတဲ့ ဇာတ်ကွက်ဟောင်းတွေကို မကြိုက်လှဘူး"
"ဟမ်… ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ရတနာဓားလိုမျိုး ရိုးအီနေတဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေက များလွန်းနေပြီလေ"
"ဟင်း... ဇာတ်လမ်းတွေက များလွန်းနေတော့ ဆိုးသွားတာပေါ့ ဟုတ်လား"
"စာရေးဆရာတွေအတွက်တော့ ဒါက အားထုတ်မှု ကင်းမဲ့လွန်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လို့ ငါကတော့ ထင်တယ်"
ဟန်ဆိုယောင်း ၏ မျက်နှာပေးမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒေါ့ဂျာသာ စာရေးဆရာဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။ အကယ်၍ မင်းက ရတနာဓားအကြောင်း ရေးရမယ်ဆိုရင်ကော"
"ငါလည်း သေချာမပြောတတ်ဘူး။ ငါ့နာမည်အတိုင်းပဲ ငါက ‘စာဖတ်သူ’ တစ်ယောက်ပဲလေ"
"စာဖတ်သူတစ်ယောက်လည်း ရိုးအီနေတဲ့ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ရေးမိမယ်လို့ပဲ ငါထင်တယ်။ ရင်းနှီးပြီးသား ဇာတ်ကွက်ဟောင်းတွေကို ရေးတာက စာဖတ်သူတွေကို ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်မှာပဲလေ"
ဟုတ်ပေသည်၊ သူ ဤကဲ့သို့ ပြောလာမည်ကို ကျနော် သိထားပြီးသား ဖြစ်၏။ ကျနော်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်သူက အဲဒီလို ပြောတာလဲ။ မင်းက စာရေးဆရာတစ်ယောက်လို ပြောနေတာပဲ။ ဇာတ်ကွက်ဟောင်းတွေက ဆိုးတယ်လို့ ငါ မပြောပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူများစာကို ခိုးချတဲ့သူ တစ်ယောက်ကတော့ အဲဒါကို မသုံးသင့်ဘူးလေ"
"ခိုး... ခိုးချတဲ့သူ ဟုတ်လား"
ဟန်ဆိုယောင်း ၏ မျက်နှာ အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းသွားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ရယ်စရာပင်။
"ကဲ... ဇာတ်လမ်းတိုင်းကတော့ ဆင်တူနေမှာပဲ။ အသေးစိတ်လေးတွေပဲ နည်းနည်းစီ ကွဲပြားသွားတာလေ... အဲဒါကို တကယ်ပဲ ခိုးချတယ်လို့ ခေါ်နိုင်ပါ့မလား။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒေါ့ဂျာသာ စာရေးဆရာဆိုရင်―"
"ဟင့်အင်း၊ ငါကတော့ တစ်မျိုးကွဲအောင် ရေးမှာ"
ဟန်ဆိုယောင်း ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
"...မင်းက တစ်မျိုးကွဲအောင် ရေးမယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
"ဥပမာဆိုရင် ဒီလိုမျိုးပေါ့"
ကျနော်သည် ‘မကျိုးပဲ့နိုင်သော ယုံကြည်မှုဓား’ ကို မြှောက်ကာ သူ၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသွားသော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှ ထွက်မလာချေ။
ကျနော်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူသိသွားမှာကို ဘာလို့ ပုန်းနေတာလဲ"
ထိုစဉ် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဟန်ဆိုယောင်း ၏ ဦးခေါင်းမှ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ကင်ဒေါ့ဂျာ"