ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့၏ တိုက်ပွဲ

လီတုန်းယွဲ့ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့တွေ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲသော်လည်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် လူတွေ အဲဒီလောက် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ...

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းမများကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားများ ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်မှာ တစ်ထောင်ကျော်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လေထဲမှ ကြည့်လျှင် သူတို့အားလုံးမှာ ခေါင်မိုးစွန်းများနှင့် ခြံဝင်းတံတိုင်းများပေါ်သို့ တက်နေသော ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်း ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော သိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ ဘယ်လိုလုပ် လူတွေ အဲဒီလောက် အများကြီး ရှိနိုင်မှာလဲ... ကျောက်လင်းလုံ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

စီရင်စုမြို့တော် ကျသွားပြီဟု ကြားသိရစဉ်က သူမတွင် သံသယအချို့ ရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ နောက်ထပ် ယုတ္တိမရှိသော အရာတစ်ခုကို တွေ့ကြုံနေရသည်။

"ဒီလူတွေက စစ်မြေပြင် လေ့ကျင့်မှုတွေ ရထားကြတယ်..."

လီရန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို အေးစက်နေကာ သူ့ပုံမှန် အမူအရာမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်းလုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ကျန်းယွီချွန်းက အရပ်မျက်နှာစုံမှ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာထား တည်ကြည်လေးနက်သွားသော်လည်း ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ သူက လက်ကိုမြှောက်၍ အချက်ပြလိုက်ရာ မူလအားဖြည့်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ထားပြီးဖြစ်သော တပည့်ရင်းများ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲလိုက်ပြီး ပင်မအင်အားစု၏ အစွန်းဘက်သို့ ရောက်လာကာ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းကျောက်ရှားက ရှေ့မှ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခြောက်ထပ်မြင့်သော တည်းခိုခန်းတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ခေါင်မိုးပေါ်မှ မီးအိမ်များမှာ ယိုင်နဲ့နေသော်လည်း ယခင်က စည်ကားခဲ့ပုံကို ပြသနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လူပုံရိပ်တစ်ခု ကျန်းကျောက်ရှား၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုသူမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲလာပုံရသည်။ ခေါင်မိုးစွန်းတွင် ရပ်လိုက်သောအခါ သူက လက်ထဲမှ အရာဝတ္ထုကို မြှောက်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

ထိုသူမှာ ချန်ဒင်ဘုရားကျောင်းမှ ထိုက်ဟန် ဘုန်းတော်ကြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးသည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး လက်များနှင့် ခြေထောက်များ ကျိုးပဲ့ကာ လေထဲတွင် တွဲလွဲခိုနေပုံရသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ထိုက်ဟန် ဘုန်းတော်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေထဲသို့ မြှောက်ထားပြီး အဝေးမှ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ခဏတာ အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသား အရေအတွက် တစ်ထောင်ခန့် ထပ်တိုးလာပြီး နှစ်ထောင်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရန်သူအရေအတွက် သိသိသာသာ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းဘက်မှ ဖိအားများ ပြင်းထန်လာပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ့ပါးနေတတ်သော လီစစ်ဖုန်းပင်လျှင် ခါးမှ ဓားအိမ်ကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

ချ”င်းရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်မှာလဲ... ဂိုဏ်းနှစ်ခု တိုက်ခိုက်ရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကပဲ ရှင်းရမှာပေါ့…”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းမတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ့ပုံရိပ်ကို အဝေးမှ ကြည့်နေသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများအားလုံး စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤလူသည် အခြား သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူကြောင်း သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ပြောပြနေသည်။

ကျန်းကျောက်ရှား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံသို့ ပြေးသွားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဆရာ... စိတ်လိုက်မာန်ပါမဆုံးဖြတ်ပါနဲ့ဉီး... နောက်မှာ တခြားတပည့်တွေ ရှိသေးတယ်..."

ရွှယ်ကျင်းက ကျန်းကျောက်ရှားကို အလျင်အမြန် လှမ်းတားလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းကျောက်ရှား ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သူ့ကို အထင်သေးနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူ အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကျယ်လောင်သော စူးရှသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် လူတိုင်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး မိုးတိမ်များထဲမှ ဧရာမလင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင် ထိုးဆင်းလာသည်ကို အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသား နှစ်ထောင်ကျော်ကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေသည်။ သူတို့အားလုံး ဤမျှကြီးမားသော လင်းယုန်ကြီးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။

ရှောင်ပါး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းကျောက်ရှား၏ ရှေ့လမ်းမအထက်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ ၎င်းသည် အတောင်ပံများကို ဆက်တိုက် ခတ်လိုက်ရာ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဝတ်ရုံကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်ဝဲသွားစေသည်။ အနီးနား ခေါင်မိုးများပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

လင်းယုန်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး ထိုသူမှာ လီချင်းချိုး ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုးက ကောင်းကင်သက်တံဓား၏ ဓားလက်ကိုင်ရိုးပေါ်တွင် ဘယ်လက်ကို တင်ထားပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒီလင်းယုန်ကြီးက နတ်ဆိုး ဖြစ်သွားတာများလား..."

"ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းလာရအောင် ဒီလူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ..."

"မသေမျိုးဆိုတာ တကယ် ရှိတာလား..."

"လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာနေမှာပါ ဝေတောက်ကျန့်ကမှ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးပါ..."

သူက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်လား... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း ဒီလောက် မြန်မြန် နာမည်ကြီးလာတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး...

လီချင်းချိုး လင်းယုန်စီး၍ ဆင်းသက်လာခြင်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သိုင်းပညာရှင် နှစ်ထောင်ကျော်ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံး ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအတွက်သာမက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွက်ပါ အကျုံးဝင်သည်။

လီချင်းချိုး လင်းယုန်စီးသည်ကို မြင်ဖူးသော တပည့်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ တပည့်အများစုမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ စွမ်းရည်အကြောင်းကို တစ်ဆင့်စကားသာ ကြားဖူးကြသည်။ သူတို့ မြို့ထဲဝင်လာစဉ် ဂိုဏ်းချုပ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

လီရန်၊ ကျောက်လင်းလုံနှင့် စုရှီးလင်းတို့တွေ ဤမြင်ကွင်းကို ယခင်က မြင်ဖူးကြသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် မြင်ရသောအခါ တုန်လှုပ်နေကြဆဲပင်။

လီချင်းချိုး၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည် ဘယ်လောက်မြင့်မားကြောင်းနှင့် ထိုလင်းယုန်ကြီး၏ ဇာစ်မြစ်ကို သူတို့ သိချင်နေကြသည်။ တကယ်ပဲ နတ်ဆိုး ဖြစ်သွားတာများလား...

ဤသည်မှာ လီချင်းချိုး လင်းယုန်စီး၍ ဆင်းလာသည်ကို ကျန်းကျောက်ရှား ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားစီနင်းခြင်းပညာဖြင့်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီး၏ အရှိန်အဝါကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။

အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီးကြား ကွာဟချက်က ပိုကြီးလာပုံရသည်။

လီချင်းချိုးကလည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ခံစားချက်မဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ထိုလူကို မှတ်မိသည်။

လင်းချွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤလူသည် လင်းချွမ်နှင့် လင်းရွှန်းဖုန်းကို တစ်ချိန်က လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည်။ လင်းချွမ် လမ်းဘေးတွင် သေဆုံးခဲ့ရခြင်းမှာ ဤလူ၏ အဆိပ်ခတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် ဤလူ၏ စွမ်းရည်မှာ ထိုမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပြသခဲ့သော အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ကာ ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းလာခဲ့သည်။

လင်းချွမ်ကလည်း လီချင်းချိုး၏ ပခုံးပေါ်တွင် မှီလျက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများ သွေးရောင် လွှမ်းနေသော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ အခြားသူများ သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရခြင်းပင်။

"အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရင် ၁၆ နှစ်လောက် ရှိပြီပဲ... အဲဒီတုန်းက လင်းရွှန်းဖုန်းကို ငါ တမင် လွှတ်ပေးခဲ့တာ... သူ လက်စားမချေနိုင်တဲ့ ဝေဒနာကို ခံစားစေချင်လို့လေ... ဒီကောင်က မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို သွားရှာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ... မသေမျိုးကို ရှာတွေ့ရုံနဲ့ သူ့သား သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ သေသွားတဲ့ အဖြစ်မှန်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ သူ ထင်နေတာလား..."

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့စကားများတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့စကားများက ကျန်းကျောက်ရှား၊ ကျန်းယွီချွန်း၊ လီတုန်းယွဲ့၊ လီစစ်ဖုန်းနှင့် လီစစ်ကျင်တို့ကို ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားစေပြီးနောက် သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဝက်ဝံတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေတတ်သော ဝူမန်အာပင်လျှင် ဒေါသထွက်လာသည်။

သူတို့တွေ နေ့စဉ်ဘဝတွင် လင်းရွှန်းဖုန်းအကြောင်း ငြူစူ ပြောဆိုလေ့ရှိသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လင်းရွှန်းဖုန်း အမြဲ ရှိနေသည်။ လင်းရွှန်းဖုန်းက သူတို့အတွက် ဖခင်တစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်သည်။ ဆရာသခင်၏ သားဖြစ်သူကို ဤလူက သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ထိုက်ဟန် ဘုန်းတော်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး လမ်းမပေါ်တွင် လဲကျကာ သေသလားရှင်သလား မကွဲပြားတော့ချေ။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ပူပြင်းသော အသက်ရှူသံများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သူ့လက်ဖဝါးများတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်လာပြီး သူ လေထဲသို့ ကြွတက်သွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ကိုယ်ဖော့ပညာ" ဆိုသည်မှာ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြုခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် လေထဲတွင် ပျံဝဲနိုင်သည့် အဆင့်ကို မရောက်ရှိနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးကြပေ။

ချန်ချန်းဟိုင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ္ဆေမြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပုံစံက တောက်ပသော နေနှစ်စင်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ့အရှိန်အဝါ ဆက်လက် မြင့်တက်လာသည်။ အနီးနားရှိ သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ပူပြင်းသော အပူလှိုင်းများ သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

ဒါက ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးလဲ...

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် မီးတောက် ဥက္ကာခဲတစ်လုံး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ လမ်းမရှည်အထက်ရှိ လီချင်းချိုးထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လီချင်းချိုးလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ပါး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် လက်ဝါးချင်း ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း...

စွမ်းအားကြီးသော အင်အားနှစ်ခု လေထဲတွင် တိုက်မိသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ အရပ်မျက်နှာစုံသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူတိုင်း အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး အနီးနားရှိ အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်မှ အုတ်ကြွပ်များ လွင့်စင်ကုန်သည်။ လမ်းဘေးရှိ သစ်ပင်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး အမြစ်မှ ကျွတ်ထွက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း လီချင်းချိုးမှာ မတုန်မလှုပ် ဖြစ်နေသည်။ ညာဘက်လက်မောင်းကို တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရာ စွမ်းအားကြီးသော မူလချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို သွေးအန်ကာ လွင့်ထွက်သွားစေကာ သူ့ခမောက်နှင့် မျက်နှာဖုံးမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

သူသည် လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေကြီးများ အက်ကွဲပြိုကျသွားသည်။ လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများသာမက ခေါင်မိုးနှင့် တံတိုင်းများပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ခြေထောက်အောက်မှ တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း...

လူတိုင်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် အားကောင်းလှသဖြင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သိုင်းပညာရှင်များက သူ့ကို ဘုရားသခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ကြပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများကတော့ နတ်ဆိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် ရွှီနင်းပင်လျှင် ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤလူသည် လီချင်းချိုး၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ကိုပင် ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လီချင်းချိုးက အရှိန်ကိုသုံး၍ နောက်သို့ ခုန်လိုက်ပြီး ရှောင်ပါး၏ ကျောပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"မဟာနေမင်းယန်စွမ်းအင်သိုင်းက နာမည်နဲ့လိုက်အောင် စွမ်းပေမဲ့ မင်းလိုလူ သင်ယူထားတာကတော့ သိက္ခာကျစရာပဲ..."

လီချင်းချိုး၏ အသံက လမ်းမရှည်ကြီး၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

အရပ်ရှည်ပြီး ထည်ဝါသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် လှံရှည်ကို မြှောက်၍ "သတ်... အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်..."ဟု အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ထောင်ကျော်စလုံး မြှားများပမာ လမ်းမရှည်ကြီးသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

လီချင်းချိုး ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ ရှောင်ပါး၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းကာ မြေကြီးပေါ်သို့ သက်ဆင်းလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှောင်ပါးက ကိုယ်ကိုလှည့်ပြီး လမ်းမရှည်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော သိုင်းပညာရှင်များကို စတင် တိုက်ခိုက်လေသည်။

တိုက်ပွဲကြီး စတင် ဖြစ်ပွားပြီ…

ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် ရွှီနင်းတို့တွေလည်း မတူညီသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က အမြန်ဆုံး ဖြစ်ကြပြီး အခြား တပည့်များ မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာပင် ရန်သူကို စတင် သတ်ဖြတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သဖြင့် လီရန်သည်လည်း ခြံဝင်းတံတိုင်းဆီသို့ ပြေးသွားကာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ကန်၍ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ အလွယ်တကူ သက်ဆင်းလိုက်သည်။ လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ ရှေ့သို့ ပြေးတက်သွားပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ လည်ချောင်း ပေါက်သွားသည်။ လှံသွားက လည်ပင်းအနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားသွားတစ်လျှောက် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

သူ ဘယ်လောက် ရက်စက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်းလုံ စိတ်အေးသွားသည်။ လီရန်က စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရက်စက်သည့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီကို သူမ သိလိုက်သည်။

ဘေးမှ ရပ်ကြည့်မနေတော့ဘဲ သူမလည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ၏ ပတ်လည်တွင် စတင် တိုက်ခိုက်လေသည်။

လီချင်းချိုးက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် လဲကျနေသော တွင်းချိုင့်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကတော့ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာဖုံး ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖြူဖပ်ဖြူရော် မျက်နှာကို ဖော်ပြနေသည်။ ၎င်းသည် အလွန် ချောမောသော မျက်နှာဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖြူများ ရှိနေသော်လည်း အိုမင်းပုံ မရပေ။

သူ လီချင်းချိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲမှ သွေးမြှုပ်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ကလီစာများကို လီချင်းချိုး ဖျက်စီးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သေဆုံးရန် မဝေးတော့ပေ။

လီချင်းချိုးက သူ့ကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး "ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... လီချင်းချိုး..."ဟုသာ တုံးတိတိပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီချင်းချိုးက သူ့ကို အထင်သေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း ထို့နောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ ဝဋ်လည်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ... မင်းတို့ သိုင်းလောကသားတွေက အချည်းနှီးပဲ ဆိုတာ သိရက်နဲ့ လာချင်နေကြတုန်းပဲ..."

"ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းလည်း ဒီလိုပဲ... ဂိုဏ်းကြီးလည်း ဒီလိုပဲ... ချန်ဒင်ဘုရားကျောင်းလည်း ဒီလိုပဲ..."

"လီချင်းချိုး... မင်းရဲ့ ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း နားမလည်ဘူး... မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဒီလောကကြီးကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး... သိုင်းလောကဆိုတာ မင်းဆက်ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ထွက်သွားသည်။

လီချင်းချိုး၏ အနောက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း မည်သည့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားမျှ သူ့ထံသို့ ပြေးမဝင်ရဲကြပေ။

သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့စိတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီးသော လင်းချွမ်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အလောင်းထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုစဉ် မြေခွေးနက် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အလောင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်းချွမ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ လီချင်းချိုး ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ခွန်အားချင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆိုသူက ကျန်းကျောက်ရှား၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ ရှိနေပြီး ကျန်းကျောက်ရှားမှာ တစ္ဆေများကို မြင်နိုင်သော ဂါထာကို မလေ့ကျင့်ရသေးပေ။

မြေခွေးနက်ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရင်း လီချင်းချိုး ဝေတောက်ကျန့်ကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆိုသူမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ရုပ်သေးရုပ်သာ ဖြစ်ပြီး စီရင်စုမြို့တော် ပရမ်းပတာဖြစ်မှု၏ အရင်းအမြစ်မှာ မဖြေရှင်းရသေးပေ။