အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ

[အမည် - ကျိယာ]

[ကျား/မ - ကျား]

[အသက် - ၁၂ နှစ်] [သစ္စာရှိမှု (ခေါင်းဆောင်/ဂိုဏ်းချုပ်) - ၉၁/၁၂ (အမြင့်ဆုံး ၁၀၀)]

[ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ - အထူးကောင်းမွန်သည်] [နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း - အထူးကောင်းမွန်သည်]

[ကံကြမ္မာ - ကျေးဇူးတရားနှင့် အာဃာတကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားခြင်း၊ အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ]

[ကျေးဇူးတရားနှင့် အာဃာတကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားခြင်း - မိမိအပေါ် ကောင်းမွန်ခဲ့ဖူးသူများကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်ပြီး ရန်သူများကို လက်စားချေရန် မည်သည့်အားထုတ်မှုကိုမျှ ချန်လှပ်ထားမည် မဟုတ်ပေ...]

[အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ - ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ခံနိုင်ရည်ရှိသော စွမ်းအားပမာဏသည် နယ်ပယ်တူသူများထက် အဆတစ်ရာ ပိုမိုများပြားသည်...]

...

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သည်ကောင်လေးမှာ ထူးခြားသော ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤ အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာဆိုသည်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဖန်တီးထားခြင်းလော သို့မဟုတ် မွေးရာပါ ပါလာခြင်းလော ဆိုသည်ကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ မသိရသေးပေ။

အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ အပေါ် လီချင်းချိုး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ၎င်းသယ်ဆောင်ထားသော စွမ်းအားတွင် မူလချီ ပါဝင်သလား...

အကယ်၍ အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ ပိုင်ရှင်သာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံပါက ထိုသူ၏ မူလချီ ပမာဏက နယ်ပယ်တူသူများထက် အဆတစ်ရာ ပိုမို အားကောင်းနေမည်ဖြစ်ရာ ဤအရာသည် ထူးကဲလွန်းလှသဖြင့် ပုံတူကူးယူရန် ထိုက်တန်လှသည်။

သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျိယာကို မသေမျိုးလမ်းစဉ် အမြန်ဆုံး စတင် ကျင့်ကြံစေမည် ဖြစ်သည်။ အမှားအမှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားတတ်သော ကံကြမ္မာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ကျိယာကို ကျင့်ကြံနည်း သင်ပေးရန် လီချင်းချိုး ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

သူ ကျိယာကို အောက်သို့ ချလိုက်ပြီးနောက် ကျိယာ၏ ချီစွမ်းအင်များ ပြန်လည်ရရှိစေရန် ပြန်လည်နုပျိုစေသော တစ္ဆေဝိညာဉ်အပ် ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ကုသပေးလိုက်သည်။

ကျိယာ၏ ကိုယ်ထဲတွင် များပြားလှသော ချီပမာဏ ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် မူလချီအတိအကျ မဟုတ်သော်လည်း ဆင်တူမှု ရှိသည်။ သူ့အနေဖြင့် ဤချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းညှိပေးလိုက်ရုံဖြင့် ကျိယာ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ကျိယာ မျက်လုံးပွင့်လာပြီး မျက်နှာအရောင်အဆင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်။

"လမ်းလျှောက်ကြည့်စမ်း..."

လီချင်းချိုးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျိယာကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ အကူအညီဖြင့် ကျိယာ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး မတ်မတ်ရပ်နိုင်မှသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး..."

ကျိယာက လီချင်းချိုးကို ကြည့်ပြီး ကြောက်ရွံ့အားငယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီချင်းချိုး၏ နောက်ခံကို သူ မသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လာကယ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကုသပေးခဲ့ကြောင်း သူ ပြောနိုင်သည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့... အထဲမှာ ကယ်ဖို့စောင့်နေတဲ့ တခြားလူတွေ ရှိသေးတယ်..."

လီချင်းချိုး ပြောပြီးသည်နှင့် ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားရာ ကျိယာက သူ့နောက်မှ သတိထား၍ လိုက်ပါသွားသည်။

ထို့နောက်တွင် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကလေးများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူက ထိုကလေးများကို ရေစည်ပိုင်းများထဲမှ ထုတ်ယူ၍ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ချင်းစီ ကုသပေးလိုက်သည်။

ဤမြေအောက်ခန်းတွင် ရေစည်ပိုင်း နှစ်ရာကျော် ရှိသော်လည်း ခြောက်ယောက်သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သည်။

အခြား ကလေးငါးယောက်တွင် ကျိယာကဲ့သို့ ကြီးမားသော ချီပမာဏ မရှိကြပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့တွေ ရေစည်ပိုင်းထဲတွင် စိမ်ထားခံရသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသဖြင့် မသေဆုံးသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ သတိရလာသောအခါ လီချင်းချိုးက အားလုံးကို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကံမကောင်းသည်မှာ ဤကလေးများတွင် မည်သည့် အထူးကံကြမ္မာမျှ ပါမလာကြခြင်းပင်။

ပြန်လမ်းတွင် လီချင်းချိုးက ကလေးများကို ကတိတခုပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ မိဘများကို တွေ့ရှိပါက အိမ်ပြန်၍ အခြေချနိုင်ပြီး နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာမှသာ သိုင်းပညာသင်ရန် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာနိုင်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိယာနှင့် အခြား ငါးယောက်ကို စောင့်ခိုင်းထားပြီး သူက အပြင်ထွက်ကာ အဝတ်အစား ခြောက်စုံ ရှာပေးရန် ကျန်းယွီချွန်းကို ခိုင်းလိုက်သည်။

အင်အားနည်းသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများက အထုပ်အပိုးများကို သယ်ဆောင်ရသည်။ ဤခရီးစဉ်အတွက် သူတို့ အဝတ်အစား အတော်များများ ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်။ ကျန်းယွီချွန်းက အဝတ်အစားများကို လီချင်းချိုးထံ လျင်မြန်စွာ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီး ဘာကြောင့် ဒီလို တောင်းဆိုရသလဲ ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော ကျိယာနှင့် အဖွဲ့ကို လီချင်းချိုး ခေါ်ထုတ်လာသောအခါ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဝိုင်းအုံကြည့်ကြသည်။

လီချင်းချိုးက အခြေအနေကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်ရာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ ဒေါသထွက်သွားကြပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ယုတ်မာရက်စက်သော ရာဇဝတ်မှုများကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချကာ ဝဋ်လည်လိမ့်မည်ဟု ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

"သွားကြစို့... မြို့ထဲမှာ ဒီလိုနေရာမျိုးတွေ အများကြီး ရှိဦးမယ်..."

လီချင်းချိုး ပြောလိုက်သည်နှင့် အခြား ဂိုဏ်းသားများ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူက လင်းချွမ်ကို မြေအောက်တွင် ဆက်လက် ရှာဖွေခိုင်းလိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် အခြား အိမ်တော်များ၏ မြေအောက်တွင်လည်း လျှို့ဝှက်ဥမင်များ ရှိနေခဲ့သည်။

အခြား အိမ်တော်တစ်ခု၏ မြေအောက်နန်းတော်တွင် အရပ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုအရပ်သားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံထားရပြီး ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်နေသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာ သေလုမြောပါး အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိကြသေးပေ။

ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်တွင် ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ သူ ရပ်တန့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်တိုင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရသူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ ရှိသည်။

တပည့်ရင်းများကမူ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အာရုံခံစားမှုကို မြှင့်တင်ပေးသော ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသည့် ပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်ထိ တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီး... နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက စီရင်စုမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ထားတာ တစ်လကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ဒီလို မြေအောက်နန်းတော်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်နေရာတွေ အများကြီး ဆောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျွန်တော် သံသယရှိတာက ဒီနေရာတွေကို တည်ဆောက်ထားတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလောက်ပြီ... ဒါကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကုကျိုးစီရင်စုကို ရွေးချယ်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ကျန်းယွီချွန်းက လီချင်းချိုး၏ ဘေးနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချန်းဟိုင်ကလည်း ရှေ့တိုးလာပြီး …

"ငါ တစ်ခု သတိရသွားပြီ... လက်ရှိ ဧကရာဇ်က နန်းမတက်ခင်တုန်းက ကုကျိုးစီရင်စုမှာ နှစ်နှစ်လောက် နေခဲ့ဖူးတယ်..."

"အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင် ဧကရာဇ်က တစ်ခုခုကို တကယ် ကြံစည်နေတာပဲ..."

လီချင်းချိုးက တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သော မြို့ဝန်မင်းကို တွေးမိလိုက်သည်။

မြို့ဝန်မင်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်းယန်မြို့တော်တွင် ရှိနေသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ယန်လန်လည်း ပြဿနာများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သူတို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာကြပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားများနှင့် မတွေ့ရသော်လည်း လင်းချွမ်၏ ကျေးဇူးကြောင့် လူအများအပြားကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

အိမ်တော်တိုင်းတွင် မြေအောက်နန်းတော် မရှိပေ။ အိမ်တော်ကြီး အနည်းငယ်တွင်သာ ရှိသည်။ ထိုအိမ်တော်များရှိ ဥယျာဉ်များနှင့် ပရိဘောဂများသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလွန် ကြွယ်ဝခမ်းနားပုံ ပေါ်နေသည်။ ယခင်က ဧကရာဇ် ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လူများကို ပိုမို ကယ်တင်နိုင်သည်နှင့်အမျှ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ အနောက်မှ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း ကြီးထွားလာသည်။

သို့သော် ရေစည်ပိုင်းထဲတွင် စိမ်ထားခံရသော ကျိယာလို ကလေးမျိုး ထပ်မတွေ့ရတော့ပေ။ ထိုရေစည်ပိုင်းများထဲမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ညနေစောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ကြီးလည်း တဖြည်းဖြည်း ဝါဖျော့လာသည်။

လီချင်းချိုး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အနောက်တွင် ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီး ရှိနေသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများအားလုံးလည်း လိုက်ကြည့်ကြပြီး အနောက်မှ လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ လူအများကြီး ကယ်တင်ခဲ့ပြီးပြီလား...

"ဒီမှာပဲ ရပ်ကြစို့... ဒီလူတွေကို အရင် အပြင်ပို့ပြီး မနက်ဖြန်မှ မြို့ထဲ ပြန်ဝင်ကြမယ်..."

လီချင်းချိုး ပြောလိုက်ရာ ကျန်းယွီချွန်းနှင့် ကျန်းကျောက်ရှားတို့ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ညရောက်လာသည်နှင့်အမျှ စီရင်စုမြို့တော်၏ လေထုအခြေအနေကြောင့် သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာကြပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဘာကြံစည်နေသလဲ ဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသဖြင့် လူအများအပြား ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လီချင်းချိုး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့မှ လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်တွင် သက်ရှိလူသားဟူ၍ မရှိဘဲ အလောင်းများသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လမ်းမရှည်ကြီး၏ အဆုံးတွင် မြို့တံခါး ရှိနေကာ မြို့ပြင်တွင် တောင်တန်းများ နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် ရှိနေပြီး လေပြင်းက မြို့ပြင်ဘက်မှ တိုက်ခတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"လေ လာပြီ..."

ကျယ်လောင်ပြီး ဟိန်းထွက်နေသော အသံတစ်ခု မြို့တံခါးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံက ရုတ်တရက်နှင့် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လူအများအပြား ကြက်သီးထသွားကြသည်။ အသံလာရာ အရပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ မြို့တံခါးပေါ်တွင် ရပ်နေသော တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုတာအိုဘုန်းကြီး၏ သစ်သားဓားပေါ်တွင် မီးအိမ်တစ်လုံး ချိတ်ဆွဲထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အနီရောင် အလံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ့အနေအထားမှာ အလွန် ဆိုးယုတ်ပုံပေါ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်း၍ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"နတ်ဆိုး... နတ်ဆိုးတာအိုဆရာ..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက မြို့တံခါးဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အခြားလူများလည်း အလားတူ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးရဲကြတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်... သူက ဝေတောက်ကျန့်ပါ... သူက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်..."

ချန်ချန်းဟိုင်က လီချင်းချိုးဘေးသို့ ကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

လီချင်းချိုး နှုတ်ဆိတ်နေပြီး မြို့တံခါးပေါ်မှ ဝေတောက်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝေတောက်ကျန့်က ကိုယ်ဟန်အနေအထား ပြောင်းလိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုကို ယူကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုး..."

ဂျိန်း...

မိုးခြိမ်းသံကြီးကြောင့် လူများ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဒီ နတ်ဆိုးတာအိုဆရာက တကယ်ပဲ ဂါထာတတ်တာလား...

ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် ရွှီနင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးတိမ်မည်းများ စုဝေးလာပြီး လျှပ်စီးများ ဝေဝါးစွာ လက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မလုံလောက်သေးဘူး... မလုံလောက်သေးဘူး... ကောင်းကင်ကြီး... ဒီဆင်းရဲသားရဲ့ ခေါ်သံကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြေကြားပေးပါ..."

ဝေတောက်ကျန့် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံများ ပိုမို ကျယ်လောင်လာပြီး ကောင်းကင်ပြိုကျမတတ် နားကွဲလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

ယခုအခါ လီချင်းချိုးမှလွဲ၍ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသား အားလုံး တင်းမာမှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြပြီး ဝေတောက်ကျန့်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီလောကမှာ ဒီလို နတ်ဆိုးတာအိုဆရာမျိုး တကယ် ရှိတာပဲ..."

လီရန်က လူအုပ်ကြီး၏ အစွန်းတွင် ရပ်လျက် ဝေတောက်ကျန့်ကို အံ့သြမှုနှင့် သံသယများ ရောထွေးနေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူ့အနောက်တွင် ရပ်နေသော ကျောက်လင်းလုံသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

စုရှီးလင်းသည် ကျန်းယန်မြို့တော်တွင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်သတိရမိပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပိုမို လေးနက်လာသည်။

ဝေတောက်ကျန့်က သူ့အလံကို လမ်းမရှည်ကြီးဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူအများစု လန့်ဖျပ်သွားပြီး လူလှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

"မင်းတို့ သေမျိုးတွေ... ကောင်းကင်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖက်ပြိုင်ရဲသလား... မြန်မြန် ဒူးထောက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဦးခိုက်ကြစမ်း... မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ပစ်ချပြီး မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်... ထာဝရငရဲကျသွားလိမ့်မယ်..."

ဝေတောက်ကျန့်၏ အသံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်ပြီး ကောင်းကင်ပြည့် မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် လူထုအပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက်စေသည်။

လူအများအပြား ဒူးထောက်ပြီး ဝေတောက်ကျန့်ကို ဦးခိုက်ကြသလို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများကလည်း မိုးကြိုးပစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ကောင်းကင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းချိုးက ရှေ့သို့ တက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီး..."

လီတုန်းယွဲ့ မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ လီချင်းချိုး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထောင့်မှ သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး…

"လောကမှာ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်တွေ ရှိတာ အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလို သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ကျင့်ကြံနိုင်မှာလဲ... ကောင်းကင်က သူ့ဘက်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး..."

"ငါ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီးရင် သူ လေနဲ့မိုးကို အမိန့်ပေးနိုင်သေးလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ပြောပြီးသည်နှင့် လီချင်းချိုး ပြန်လှည့်ပြီး ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်တွင် နားနေသော လင်းချွမ်က မိုးခြိမ်းသံကြောင့် မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဝေတောက်ကျန့်ကို သွားဖြဲပြနေသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လီချင်းချိုး၏ ဝတ်ရုံများ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေကာ သူ့ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသားများအားလုံး ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားများကို ပြသလာကြသည်။

ကျန်းကျောက်ရှားက လီချင်းချိုးကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက သူလည်း ဝေတောက်ကျန့်ကြောင့် ကြောက်လန့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီရန်က လီချင်းချိုးကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေသည်။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများက သူ့အား လီချင်းချိုးအပေါ် လေးနက်သော လေးစားမှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါ လီချင်းချိုး တစ်ယောက်တည်း နတ်ဆိုးတာအိုဆရာထံ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ စိတ်မပူဘဲ မနေနိုင်ချေ။

လီချင်းချိုး၏ မောက်မာသော စကားများကို ကြားရပြီး သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မြို့တံခါးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝေတောက်ကျန့် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူက လီချင်းချိုးကို စိုက်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်ါ

"နားမလည် ပါးမလည်ကောင်လေး... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို စမ်းသပ်ရဲတာလား... ဒါဆိုရင် ဒီဆင်းရဲသားတာအိုက မင်းဆန္ဒ ပြည့်ဝစေရမယ်..."

သူက ချက်ချင်း လီချင်းချိုးဘက်သို့ အလံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အနီရောင်အလံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် လျှပ်စီးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပစ်ချလိုက်ပြီး လီချင်းချိုးကို ထိမှန်သွားသည်။

မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကျန်းကျောက်ရှား၊ လီတုန်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများ အပါအဝင် လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လီချင်းချိုး မိုးကြိုးအပစ်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် လီချင်းချိုး လမ်းလျှောက်နေမှုကို မရပ်တန့်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...

ဒီလျှပ်စီးက အတုကြီးလား...

ရွှီနင်းက ကောင်းကင်ယံမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးလက်နေမှုများကို တွေးတောဆင်ခြင်စွာ ကြည့်နေသည်။

ဝေတောက်ကျန့် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေပြီး အလံကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက် ပစ်ချလိုက်ပြီး လီချင်းချိုးအပေါ် ကျရောက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် လီချင်းချိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိသလို ဝတ်ရုံပင် စုတ်ပြဲခြင်း မရှိပေ။

ဝေတောက်ကျန့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

သူက အလံကို ကမန်းကတန်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ရာ ယခုအကြိမ်တွင် မရပ်မနား ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးများကို ဆက်တိုက် ဆွဲယူလိုက်သည်။ လမ်းမရှည်ကြီးတွင် အလင်းနှင့် အရိပ်များ ပြောင်းလဲနေပြီး လီချင်းချိုးကတော့ လျှပ်စီးများကြားမှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူထုအမြင်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ တောက်ပလာပြီး သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ လီချင်းချိုးကို လိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။