အခန်း (၁၁၄)
Vol. 12 Ch. 114
စုကျို၏သည်းခံနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ်ရှိ၏။ သူမသည် ကျင်းချန်ကို စဉ်းစားရန် တစ်စက္ကန့်သာပေးနိုင်သည်၊ ထိုထက်မပိုချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ယောက်ချင်းယှဉ်ပြိုင်သည့် ကွင်းပြင်တိုက်ပွဲသည် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ထွန်းညှိချိန်သာ ကြာမြင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီအတိုင်း နောက်လိုက်ခြင်းပင်။
တိုက်ပွဲကမူ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၏။
အလွှာ ၄၀ တွင်ရှိသော ကျင်းချန်ကို သူ မည်သို့ ရှာဖွေမည်နည်း။
စုကျိုသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျင်းချန်ရှိရာသို့ သူမ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ညာလက်ချောင်းကို နောင်တရစွာဖြင့် ချိုးဖဲ့လိုက်ကာ
“ဒီလိုကိုး၊ ကျင်းချန်၊ ငါးအမှတ် ၅၊ ရှင်က ပြန်လမ်းမရှိလောက်အောင် ခေါင်းမာလွန်းတယ်၊ ငါးအမှတ် ၇ ချန်ကျိုး လိုပဲ”
ကျင်းချန် ရုတ်တရက် နားလည်သွားလေ၏။
ချန်ကျိုး၏ကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ သူမ ဖြစ်လေသည်။
သူ အရာအားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီဖြစ်၏။
သူ့အကြွေးအခြေပြုဝိညာဉ်တံဆိပ်နှင့် သူပိုင်ဆိုင်သောတစ်ခုတည်းသော ပန်လုံဆွဲပြားသည် ကိုးခုတိတိပွားယူခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။
ကျင်းချန်သည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ စုကျိုကိုကြောင်ငေးကြည့်နေမိ၏။
ဤကမ္ဘာလောကတွင် ဤမျှလွန်ကဲသော ပါရမီရှင်မျိုးတကယ်ရှိနိုင်ပါသလော ?
ဤအရာအားလုံး အိမ်မက်တစ်ခုဖြစ်ပါစေဟု သူ မျှော်လင့်မိ၏။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သူသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ [ပထမမျိုးဆက် ကျင်းချန်] ကို ဒေါသနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့်ကြည့်လိုက်၏။ တင်ပါးများ၊ ခြေထောက်များ၊ လက်ချောင်းများ…
သူ ထူးဆန်းစွာအထိပါးခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော သုံးကြိမ်နှင့်ကိုက်ညီနေလေသည်။
ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲဝင်ရောက်လာပြီး အခြားအရာများကို မတွေးနိုင်အောင်တားဆီးလိုက်လေ၏။
သူမက သူ့ကိုဘောင်းဘီပင် အဘယ့်ကြောင့် ပေးမဝတ်ရသနည်း။
သူမက သူ့ခြေထောက်များကိုပုံတူကူးယူခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့ တမင်သက်သက်အရှက်ခွဲနေခြင်းလော။
[၃၀:၁ ရဲရင့်သော ဂျူနီယာညီမလေးစုကျိုက ကျင်းချန်ကိုပြောလိုက်တယ်။ အို... ရှင် 'ပထမမျိုးဆက် ကျင်းချန်' ကို ဘောင်းဘီဝတ်ပေး ချင်နေတာ ရှင့်မျက်လုံးတွေကနေ ကျွန်မ ပြောနိုင်တယ်၊ ကောင်းပြီ၊ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေ့ ဒုတိယအဆင့် ရတနာဘောင်းဘီနဲ့ ဝတ်ရုံကိုးစုံ ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အဲဒါကို ပေးလိုက်မယ်။]
[၄၀:…]
[၃၈:…]
[၃၅:…]
သူ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်ပေ။
အကယ်၍ သူ မလုပ်ခဲ့လျှင်လည်း အပြင်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည်မှာ သူ့ခြေထောက်များသာဖြစ်နေမည်။
ထို့အပြင် ကြေးဝါအတွင်းခံဘောင်းဘီသည် ယခုအခါပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ…
ယင်းတို့ပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာများမှာ ပေါ်ထွက်လာလေသည်—[ကျင်းချန်၏ဘယ်နှင့်ညာ ခြေထောက်များ ၁]၊ [ကျင်းချန်၏ ဘယ်နှင့်ညာ ခြေဖဝါးများ ၁]…
ကျင်းချန် နှုတ်ခမ်းများတွန့်သွားပြီး တစ်ခဏမျှ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားချင်စိတ်ပေါက်သွားလေ၏။
သို့သော် ယခု ထွက်ပြေးခြင်းသည် မျက်နှာပျက်စရာဖြစ်လိမ့်မည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ထိုသို့ မတုန်မလှုပ်တက်ကြွသော လူငယ်ပါရမီရှင်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေသင့်သည်။
ကျင်းချန် အံကြိတ်လိုက်၏။
သူသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ ဂရုမစိုက်သယောင်ဆောင်၍ အားယူရယ်မောလိုက်ပြီး “ဂျူနီယာညီမလေး စုကျို၊ မင်းရဲ့ ပါရမီမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”
“အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး တန်ဖိုးရှိတာကို၊ ဘာလို့ ငါ့ဆီမှာ လာဖြုန်းတီးနေတာလဲ”
“အဲဒါကို ကောင်းကောင်းအသုံးချပြီး ထိပ်သီးဆယ်ဦး နတ်လမ်းစဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ဘာလို့ မပါဝင်တာလဲ၊ ငါတို့ငါးယောက် နေရာမှာ အစားမထိုး နိုင်ရင်တောင် အရန်နေရာတစ်ခုရဖို့ ကြိုးစားလို့ရပါသေးတယ်”
ကျင်းချန်စကားများသည် အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။
[၃၉: တကယ်ပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်မှာ ဒီလိုဂျူနီယာညီမလေးမျိုး ရှိခဲ့ရင် နတ်လမ်းစဉ်ပြိုင်ပွဲက အနည်းဆုံးတော့ပိုပြီးအရာထင် လာမှာပဲ]
[၃၉: အတိတ်တုန်းက ငါတို့ ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာကို တစ်ခါမှ မဝင်ခဲ့ဖူးဘူး၊ လူကြိုက်များမှုရမှတ်တောင် အနိမ့်ဆုံးပဲ]
[၄၀: ဟင်း... ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လဲ့က ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ကြိမ်ကျင်းပတဲ့ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့အတွက် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လုံးလုံး သူ့အင်အားကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ဒီနေ့အထိ အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာပဲ နေခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် သူက လွန်ခဲ့တဲ့ကြာကတည်းက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ]
[၃၈: ခက်ခဲလွန်းတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်က နတ်ရက်ကန်းယက်တာနဲ့ နတ်စိုက်ပျိုးရေး လုပ်တာချည်းပဲ၊ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်ကြံသူဆိုတာ ရှားတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်အတွင်းမှာ ငါတို့က ထိပ်သီးဆယ်ဦးရဲ့ အောက်ဆုံးမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား] [
[၃၀: ဒီနှစ်ကတော့ အလားအလာရှိပုံရတယ်၊ မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်၊ ခေါင်းဆောင်လဲ့က လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေပြီး တံငါခေါင်းဆောင်ကလည်း မတူညီတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးနေတယ်]
[၄၀: ဟေး... မင်း ဘာသိလို့လဲ၊ မီးဓာတ်ကျင့်ကြံသူ ရှိရုံနဲ့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင် ကျင့်ကြံသူလို့ ရေတွက်လို့ရမလား၊ ကျင်းချန်က ငါတို့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်ကို ဖလှယ်ရေးအနေနဲ့ ရောက်လာတဲ့ ကျင်းမိသားစုရဲ့သားစဉ်မြေးဆက်ပဲ၊ သူက ပိုးစာပင် တစ်ခါမှ မစိုက်ဖူးဘူး၊ သူက စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ ပိုးမွေးမြူရေးမှာ ငါတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်လဲ့ထက်တောင်ပိုပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြစ်နေသေးတယ်]
[၃၉: ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျင်းချန်နဲ့ လျန်ဟော့ကျီတို့ရဲ့ နတ်ပိုးကောင်တွေက ပိုးချည် မဟုတ်ဘဲ ဒုံးပျံတွေနဲ့ မီးတွေ မှုတ်ထုတ်ကြတာ၊ ငါတို့ ခေါင်းဆောင်လဲ့ရဲ့ နတ်ပိုးကောင်တွေက ပိုးချည်မှုတ်ထုတ်ပေမယ့် လျှပ်စီးတွေပါနေတယ်၊ အနာဂတ်မှာ ဒီလို အထည်မျိုးကို ဘယ်သူ ဝတ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ စဉ်းစားနေမိတယ်]
[၃၀: ...ပြိုင်ပွဲဝင်ဝတ်စုံအတွက် ပိုးချည်ကောက်ခံဖို့ ငါတို့ကိုလာတောင်းဆိုရတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ...]
[၃၁: ...သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းသားတွေ မဟုတ်ကြဘူး။]
[၃၅: ဟင်း... ငါးယောက်ပါပြိုင်ပွဲဝင်အဖွဲ့မှာ၊ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ မူလ သစ်သားဓာတ် ဂိုဏ်းသားတွေဆိုလို့ တံငါခေါင်းဆောင်နဲ့ ခေါင်းဆောင်ချင်းချူး၊ တံငါသည်အိုကြီး နှစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။]
စုကျို: “...”
သူမသည် နတ်ပိုးကောင်ဆောင်မှ ပြင်းထန်သော ဆွေးနွေးမှုများနှင့် တရစပ် မှတ်ချက်များ ပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျံလာသည်ကို အတော်လေးသဘောကျနေလေသည်။
သူ့ အကြည့်များသည် ပရိတ်သတ်များကြားရှိ 'တံငါသည်အို' နှစ်ယောက်အပေါ်သို့ မရောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
သေချာသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ပြုံးနေပြီး ခါးကိုင်းထားသောချောမောသည့် မျက်နှာနှင့် တံငါသည်တစ်ဦးရှိနေပြီး၊ သူသည် သူ့ ငါးမျှားကြိုးကို အဆက်မပြတ် ပစ်နေလေသည်။
ပြီးတော့ ဘောင်းဘီရှည်ကိုခေါက်တင်ထားပြီး လယ်သမားအိုကြီးတစ်ယောက်လိုဝတ်ဆင်ထားသည့် ရိုးသားပုံပေါက်သော စီနီယာအစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်လည်း ရှိနေ၏။
စိတ်ဝင်စားစရာပဲ
အထူးသဖြင့် ငါးမျှားနိုင်စွမ်းရည်က...
စုကျိုသည် သူ့ ညာလက် ယားယံလာသည်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့သဖြင့်၊ ဘယ်လက်ဖြင့် ညာလက်ကိုဖိထားရန် ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့လိုက် လေသည်။
“မဖြစ်ဘူး၊ စိတ်မပါလိုက်နဲ့”
“ငါ တိုက်ခိုက်နေတုန်းပဲလေ”
“တကယ်ပါပဲ၊ ယင်လီ ဆီက ကူးစက်လာတာ နေမှာ၊ ငါမြင်တဲ့ ယောက်ျားတိုင်းကို ထိုးချင်နေမိတယ်...”
“ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကိုလုယက်ဖို့လို ကောက်ကျစ်တဲ့အတွေးမျိုး ငါ့မှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ”
[၄၀: ? သူမ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။]
[၃၀:၁ စုကျို - ဟင်း... ငါက စိတ်အပြောင်းအလဲ အရမ်းမြန်တာပဲ၊ ကျင်းချန်က ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပြီးသေးတယ်၊ ငါက ဒီ တံငါသည် စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်ကိုလိုချင်နေပြီ။]
[၃၀:၁ စုကျို - ချီး... ငါ တကယ်ပဲ ငါးမျှားတဲ့ စွမ်းရည် ကိုးခုကို ပုံတူကူးချင်လိုက်တာ]
“ငါ ဒီစွမ်းရည်ကို တကယ်လိုအပ်နေတာ! ကယ်ကြပါ! စုကျို၊ နင် တိုက်ခိုက်နေတာနော်! နင် ပရိတ်သတ်ကို သွားတိုက်ခိုက်တော့မလို့လား”
ကွမ်းကျုံး: “...”
ငါးယောက်အဖွဲ့ထဲတွင် ငါးမျှားတံကို ကြွားဝါပြသနေသော တောက်ဟယ်: “...”
သူသည် နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုကို အကဲခတ်မိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းမတ်မတ်ထိုင်လိုက်လေသည်။
ပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ စုကျို သူ့အား တပ်မက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။
နေပါဦး၊ နေပါဦး။
တောက်ဟယ် မျက်လုံးများတုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ငါးမျှားချိတ်ပုံရိပ်ယောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
ဒီနေ့မတိုင်ခင်က၊ သူနှင့် ဒီဂျူနီယာညီမလေးတို့ တစ်ခါမှမတွေ့ဆုံဖူးဘူး မဟုတ်လား။
ဒါ သူတို့၏ပထမဆုံတွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။
သူမက သူ့ကိုစတင် လှုပ်ရှားတော့မှာလား။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရုတ်တရက်ဆန်ရတာလဲ။
[၄၀: ...သူမကို ငါတို့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင် ကိုယ်စားပြုပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ မြန်မြန်လုပ်ကြပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး။]
[၃၉: သူမ မနိုင်ရင်တောင်မှ၊ သေချာပေါက် အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေလိမ့်မယ်။]
[၃၉: လူတစ်ယောက်ဆီမှ သွေးစာလွှာတစ်စောင်။]
[၃၀: လူတစ်ယောက်ဆီမှ သွေးစာလွှာတစ်စောင်။]
[၄၀: လျန်ဟော့ကျီကို အစားထိုးလိုက်ပါ၊ သူ့စွမ်းရည်က ကျင်းချန်ရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ထပ်နေတယ်။]
[၃၉: တကယ်တော့၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီးချင်းချူးက နည်းနည်းအားနည်းတယ်။]
【၃၇: ငါတို့ ဘာလို့ ကျင်းချန်ကိုအစားမထိုးကြတာလဲ၊ သူ ဒီနေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အရူးလုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ငါတို့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်က သစ်သားဓာတအခြေခံအုတ်မြစ်တောင် မဟုတ်ဘူး။】
ဒုခေါင်းဆောင်လဲ့ကျယ်မှလွဲ၍၊ အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးရှိ ငါးယောက်အဖွဲ့သားအားလုံးသည် ဂိုဏ်းသားများ၏စိတ်ထဲတွင် သူတို့ 'အစားထိုး' ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။
စုကျိုသည် မှတ်ချက်များကိုဖတ်ရင်းပြုံးလိုက်သည်၊ ထို့နောက် ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကိုကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ ပျံသန်းဓားသည် [ပထမမျိုးဆက် ကျင်းချန်] ပေါ်ရှိ လဲ့အော်၏ချည်နှောင်ထားသော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများဆီသို့ ဦးတည်ချိန်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်နေ၏။
နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမသည် ပြိုင်ကွင်းအတွင်းရှိ လဲ့ကျယ်ကိေလက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။
လဲ့ကျယ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ့သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင်နှင့် သူ့အမြွှာညီအစ်ကိုလဲ့အော်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ပိုးစာရွက် စာလွှာပေါ်တွင် စာကြောင်းများပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
လဲ့အော်: အစ်ကို၊ အစ်ကို စုကျိုရဲ့စင်မြင့်ပေါ်မှာလား ? သူမက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းပါ။
လဲ့အော်: အစ်ကိုကျင်းချန်နဲ့ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ချင်နေတာမဟုတ်လား၊ ဒါပေမဲ့ သူ အမြဲ ငြင်းနေခဲ့တာလေ၊ စုကျို အစ်ကို့ကို အဲဒါ ပြီးမြောက်အောင်ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ [ပထမမျိုးဆက် ကျင်းချန်] ကပြီးခါနီးနေပြီ။
လဲ့အော် : “?”
လဲ့အော်: ကျင်းချန်က အစ်ကိုနဲ့အတူ ရှိနေတာလား။ အစ်ကို၊ အလွှာ ၄၀ ကနေ ဒီပြိုင်ကွင်းဆီကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း အခု ဖွင့်ပေးလိုက်ပါ။
လဲ့အော်: စုကျိုပြောတာက သူသာ ကျင်းချန်ကိုထိလိုက်ရရင်၊ မကြာခင်မှာ [ပထမမျိုးဆက် ကျင်းချန်] က အရေးကြီးတဲ့ အပေါ်ပိုင်း အစိတ်အပိုင်းပဲလိုတော့မှာတဲ့။
လဲ့ကျယ်သည် စုကျိုကိုကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
သူ လျှင်မြန်စွာ ပြုံးလိုက်၏။
လဲ့ကျယ်သည် အပြစ်ပုံချမှုကို အောင်မြင်စွာလွှဲဖယ်နိုင်လိုက်ပြီဟုထင်မှတ်နေသော ပရိတ်သတ်များကြားမှ ကျင်းချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက် လေသည်။
စင်မြင့်ပေါ်မှ သူ့ ရှက်စရာကောင်းသော အခိုက်အတန့်မှ အာရုံလွှဲရန်အတွက်၊ သူသည် စုကျိုက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် တမင်တကာအကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကကြည့်ရှုသူအားလုံးကို ၎င်းတို့၏အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးရှိငါးယောက်အဖွဲ့အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သူများဖြစ်ကြသည့် ကျင်းချန်နှင့် လျန်ဟော့ကျီတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဂိုဏ်းသားများ၏မကျေနပ်မှုသည် အထောက် အပံ့ပေးသော တောက်ဟယ်နှင့် “အမြဲတမ်း ရိတ်သိမ်းချိန်” ပါရမီရှင် နတ်လယ်သမား မူချင်းချူးတို့အပေါ် တဖြည်းဖြည်း ကျရောက်လာလေ သည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဤနှစ်ယောက်ကိုအစားထိုးရန် စတင်ဆွေးနွေးနေကြလေပြီ။
တောက်ဟယ်နှင့် မူချင်းချူးတို့သည် အသန်မာဆုံး မဟုတ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် အဖွဲ့ထဲတွင် အကောင်းဆုံး အထောက်အပံ့ပေးနိုင်သူများ အမြဲဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
လဲ့ကျယ်သည် ကျင်းချန်ကို မကျေနပ်စွာကြည့်လိုက်လေသည်။
လူတိုင်း သူ့ဟာသများကိုခေတ္တမေ့သွားစေရန်အတွက်၊ သူသည် အသင်းဖော်များကို စွန့်လွှတ်ရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။
ထိုသို့သော ခေါင်းဆောင်မျိုးက သူတို့ကိုတကယ် ဦးဆောင်နိုင်ပါ့မလား။
ကျင်းချန်သည် သူ့ဟာသများအကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ပြောနေသေးသလားဆိုသည်ကိုကြည့်ရန် မှတ်ချက်များကို ဖတ်ရှုရာတွင် အာရုံစိုက်နေလေသည်။
တိုက်ပွဲသည် ယခုအခါ တောက်ဟယ်နှင့် သူ့အဖွဲ့အပေါ်အာရုံရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘူးဟု ထင်မှတ်ကာ ကျင်းချန်အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာလေသည်။
“မင်းနောက်မှာ”
လဲ့ကျယ်သည် တုံဆိုင်းမနေဘဲ စုကျိုကိုတိတ်တဆိတ်လှမ်းပြောလိုက်၏။
သူ ပြုံးလိုက်ပြီး စုကျို နောက်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နံပါတ် ‘၄၀’ ကို ထောင်ပြလိုက်သည်။ သူသည်
လက်ညှိုးကိုနှုတ်ခမ်းနားသို့ ယူဆောင်လာပြီး တိတ်တိတ်နေရန်လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။
[၄၀: ...အာ]
အလွှာ ၄၀ ရှိ တက်ကြွနေသော ပရိတ်သတ်အားလုံးသည် ခေါင်းဆောင်လဲ့၏လက်ဟန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။