အခန်း (၁၁၅)

မကြာမီ၊ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ စုကျိုသည် ပရိတ်သတ်များကြားတွင် ခေါင်းငုံ့ထားသော ကျင်းချန်ပုံရိပ်ယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ မြင်ကွင်းကို ကွယ်နိုင်လောက်အောင်အရပ်ရှည်သော ချန်ယွမ်နှင့် နေရာအမြန်လဲလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူမသည် ကျင်းကန်ပေါင် ရုပ်သေးရုပ်ငါးရုပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ ပရိတ်သတ်ခုံမှ မတ်တတ်မရပ်မချင်း ကျင်းချန် လုံးဝမမြင်နိုင်မည့် ကွယ်ရာနေရာကွက်လပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင်၊ သူမသည်လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး လဲ့ကျယ် ယခုလေးတင် ပြိုင်ကွင်းပေါ်၌ ဖွင့်ပေးလိုက်သော လူတစ်ဝက်စာအမြင့်ရှိသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လဲ့အော်: အစ်ကို၊ စုကျိုကပြောတယ် ဒီလမ်းကြောင်းက တကယ်ကြီးတယ်တဲ့၊ ကျေးဇူးပါတဲ့။

လဲ့ကျယ် : “...”

သူ့ညီလေးနှင့် စုကျိုတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဆက်သွယ်နိုင်ကြသည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ ?

မတူညီသောအလွှာများတွင်ရှိနေသော သူ့ညီငယ်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် သူသည် ဤ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဆက်သွယ်ရေးမှော်ပစ္စည်းကို ဈေးကြီးပေးကာဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ဆယ်နှစ်ကြာမှသာ သူ ရရှိခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ထိပ်သီးဆယ်ဦး နတ်လမ်းစဉ်ပြိုင်ပွဲသို့ သွားရောက်သည့်အခါ ဤ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြုနိုင်ပါက၊ သူတို့ လူကွဲသွားပြီး မတူညီသောဘုံငယ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရလျှင်ပင်၊ အချိန်မရွေးဆက်သွယ်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။

ဤနည်းအားဖြင့်၊ အဖွဲ့သည် ပြိုင်ပွဲကာလအတွင်း လူကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

[လဲ့ကျယ်]: ညီလေး၊ မင်း ပြိုင်ကွင်းအပြင်ဘက်မှာ စုကျိုနဲ့ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ

လဲ့အော် : ...မအားဘူး၊ နောက်မှ ပြန်လာခဲ့မယ်။

လဲ့ကျယ် : “???”

လဲ့အော်: အော်၊ ဆောရီးပါ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ပုံရိပ်ယောင်ကိုကြည့်နေလို့၊ စုကျို ရွှေရောင်အလင်းတန်းကိုကိုင်တွယ်နေတာ ကြည့်နေတာ လေ၊ အစ်ကိုရော ကြည့်မနေဘူးလား? အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်!

လဲ့ကျယ် : “!”

စစ်မှန်သောဂိုဏ်းသားများသည်၊ ပြိုင်ကွင်းထဲသို့ အာရုံရောက်သွားသည်နှင့် အခြားသာမန်ဂိုဏ်းသားများ၏ရှုထောင့်ကို မရရှိနိုင်တော့ဘဲ အချိန်မရွေးပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လဲ့ကျယ်၏ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုသာ ရှိနေသဖြင့်၊ သူသည် စုကျိုရှိရာသို့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့သာ လွင့်မျောသွားနိုင်လေသည်။

သူ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်ရှုမှုသည် ပုံရိပ်ယောင်ကိုကြည့်ရှုနေသော အခြားဂိုဏ်းသားများနည်းတူ သူ့ကို မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။

စုကျိုသည် ကိုယ်ကိုနှိမ့်ကာ၊ [အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဟူကျဲကျင့်၏အိုမင်းသော်လည်း သန်မာသော လက်မောင်းများ ၂] ကိုကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ [အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဟူကျဲကျင့်၏ရွှေအမြုတေ ၁] သည် မီးမောင်းထိုးပြသကဲ့သို့ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေကာ၊ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းထဲသို့ တိုးဝင်လျက်၊ သူတို့ အလွှာ ၄၀ ရှိအခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးအဖွဲ့လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်!

လဲ့ကျယ် : “...”

ဤမျှ ရဲတင်းသောလုပ်ရပ်မျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် အားကြီးသူများအားစိန်ခေါ်ရသည်ကို အမြဲနှစ်သက်ခဲ့ပြီး၊ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်ရှိ အဆင့်မြင့်ရွှေအမြုတေ ဂိုဏ်းသားများကို တိုက်ခိုက်ရန် ရုန်းကန်နေရချိန်တွင်၊ ဤကဲ့သို့ လုပ်နိုင်မှန်း သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ!

သူ အရင်က ဒါကို ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးခဲ့ဘူး!

ပြီးတော့ ဟူကျဲကျင့်ရဲ့ရွှေအမြုတေလား ? အဲဒါ သူသိတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလား။

လဲ့ကျယ်သည် ဤဂျူနီယာညီမလေးစုကျိုကို လေးစားသွားမိသည်။

ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရဲတယ်၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တွေးရဲတယ်၊ ပြီးတော့ အောင်မြင်သွားတယ်!

လဲ့ကျယ်၏ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်းမျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်သည့် လက်ဟန်ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ သူတို့၏အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်အဖွဲ့အားလုံးသည် ၎င်းတို့ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုများ ခန္ဓာကိုယ်မှကွာကွာသွားပြီး ဤကြည့်ရှုသည့် ပြိုင်ကွင်းသရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်!

ဆိုလိုသည်မှာ၊ အလွှာ ၄၀ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌၊ လဲ့ကျယ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ ငါးယောက်တို့သည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များသာကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်!

၎င်းတို့ကိုကာကွယ်ပေးထားသော ခံစစ်အစီအရင် ရှိသော်လည်း၊ သူတို့ 'တိုက်ခိုက်' မခံရမချင်း ၎င်းသည် အသက်ဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

လဲ့ကျယ်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လည်ပင်းဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ စုကျိုသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအလွှာ ၄၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်!

သူ့ကျောပြင်ထိတွေ့ခံလိုက်ရသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်၏။

“အိုး၊ ဆောရီး၊ လူမှားသွားတယ်၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီးလဲ့”

စုကျိုသည် [ဟူကျဲကျင့်၏ ဘယ်လက်] ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ကျင်းချန်ကျောပေါ်သို့ တင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ ညာလက်သည် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး ပြုတ်ကျကာ၊ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော လဲ့ကျယ်ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

လဲ့ကျယ် : “...”

[၄၀: ...]

[၃၈: ...]

[၃၅: သတ္တိရှိတယ်]

[၃၀: ငါတို့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး စုကျိုဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့အဆင့်ပဲ]

[၄၀: အင်း... ဒါက ငါတို့ရဲ့ အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးငါးယောက်အဖွဲ့ပေါ့...?]

စုကျိုသည် လောလောဆယ် အလွှာ ၃၀ တွင် အဆင့် ၉၉ သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် အလွှာ ၄၀ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးအဖွဲ့၏မတူညီသော အလွှာခေါင်းဆောင် ငါးဦး၏ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်သို့ တက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

“အင်း... ဘယ်သူ ငါ့ကျောကို နင်းလိုက်တာလဲ”

ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှု ပြိုင်ကွင်းထဲ ရောက်နေသော တောက်ဟယ် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှမမြင်ရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုကျိုသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ သူ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမနင်းဘဲ၊ အလွှာ ၄၀ သို့သွားကာ ထိုနေရာရှိ သူ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို နင်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမသည် အလွှာ ၄၀ မှ ခေါင်းဆောင်ဂိုဏ်းသာ‌ေလဲ့ကျယ်ကို ညာလက်ဖြင့် အားပြုကာ၊ ဘေးတိုက် ကျွမ်းဘားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှား လိုက်ပြီး၊ သူ့ ခြေထောက်သည် အလွှာ ၃၈ မှ ခေါင်းဆောင်ဂိုဏ်းသားလျန်ဟော့ကျီ၏ခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် အလွှာ ၃၀ မှ ခေါင်းဆောင်ဂိုဏ်းသားကျင်းချန်၏လည်ပင်းပေါ်သို့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးတင်လိုက်လေသည်။ သူမသည် သိပ်မကျွမ်းကျင်သောကြောင့် အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားပြီး၊ အလွှာ ၃၈ မှ တောက်ဟယ်ကျောပြင်နှင့် မူချင်းချူးမျက်နှာကို ဖိကာ ဟန်ချက် ထိန်းလိုက်လေသည်။

“...”

သူမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် လမ်းကြောင်းထဲသို့ သူမနောက်မှလိုက်ပါသွားလေသည်။ အရာအားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သော လဲ့ကျယ်ကမူ နှုတ်ခမ်းများတွန့်သွားရလေသည်။

ဂျူနီယာညီမလေး၊ နင် တကယ် ဒါတမင်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အခြေတည်အဆင့်အလယ်ပိုင်းသို့ ယာယီ မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးလုံးကိုသောက်သုံးလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့ငါးယောက်၏ခေါင်းပေါ်သို့တက်စီးလိုက်သည်ကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်…

အခြေတည်အဆင့် အလယ်ပိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တကယ်ပဲ ဟန်ချက်ပျက်နိုင်ပါ့မလား။

[၃၀:၁ စုကျိုသည် ကျင်းချန်၏ခေါင်းနောက်စေ့ကို နင်းရင်း၊ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်၊ 'ဟေး၊ ငါ့အပြစ် မဟုတ်ဘူးနော်၊ အလွှာ ၄၀ ကို ပွင့်သွားစေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝဲဂယက်ကို သူ့ဘေးနားမှာ ထားပြီး၊ ငါ့ကို ခလုတ်တိုက်လုနီးပါးဖြစ်စေတဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးလဲ့ကျယ်ကိုသာ အပြစ်တင်လိုက်။']

လဲ့ကျယ် : “…”

သူ ဘာလို့ မယုံကြည်ရတာလဲ။

[၃၀:၁ စုကျိုသည် ကျင်းချန်၏လည်ပင်းကို နင်းရင်း၊ ကျင်းချန်၏ခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်လိုက်သည်၊ 'ဟွန်း၊ ကျင်းချန်က ကိုယ်ခန္ဓာထုံဆေး သောက်ထားတာလား ? သူ ဘာမှတောင် မခံစားရဘူးပဲ။']

[၄၀: ...ကိုယ်ခန္ဓာထုံဆေးလား]

လဲ့ကျယ်ပင်လျှင် သူ့ ဝိညာဉ်အခြေအနေ၌ အံ့ဩတကြီးရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ကျင်းချန် ဒီဆေးကို ဘယ်တုန်းကသောက်လိုက်တာလဲ။

သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ တင်ပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးနေရလို့များလား။

လဲ့ကျယ်သည် မရေရာသောမျက်နှာထားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်တာ လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း၊ ကျင်းချန် မျက်နှာကို သူ ရိုက်လိုက်တဲ့အခါ နာကျင်မှုကို မခံစားရသလို သူ အမြဲ ထင်နေခဲ့တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယခုအချိန်မှာတော့၊ ဒီအသားအရေထုံကျဉ်စေတဲ့ ဆေးလုံးက ကျင်းချန်ကိုအပြစ်ပေးဖို့ စုကျိုရဲ့လက်နက်ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိစုကျိုသည် အလွှာ ၄၀ တွင် ကျင်းချန်ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်ပုတ်လိုက်လေသည်။

“ကောင်စုတ်၊ နင့်ကိုထောက်ပံ့ဖို့ ငါ့အသား၊ ငါ့သွေးတွေကို ရောင်းစားရအောင် လုပ်တယ်!”

“အခု နင်က ငါ့ကို ပိုက်ဆံအကြွေးတင်ပြီး ပြန်မဆပ်ဘူး၊ ငါ အကြွေးတောင်းစာပို့တာတောင် နင်က မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်နေတယ်!”

“နင့်အကြွေး လာတောင်းဖို့အတွက် ငါ့ကို အလွှာ ၄၀ အထိ မနည်းတက်လာအောင် နင် လုပ်တယ်!”

“ကျင်းချန်၊ ငါးအမှတ် ၅၊ နင်က တကယ့်ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ဝင်ရောက်မှုမျိုးရှိတာပဲ”

“နင် ငါ့ရဲ့ 'အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း' မိတ္တူပေါင်းများစွာကို ဖြုန်းတီးပစ်အောင်လုပ်တယ်”

“နင်က ငါ့ကို တခြား ခေါင်းဆောင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးလေးယောက်ရဲ့ ခေါင်းတွေကို 'မတော်တဆ' နင်းမိအောင်လုပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါက သူတို့ရဲ့သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေကိုစွဲလမ်းသွားပြီ! သူတို့ကို လုယက်ချင်တဲ့ ငါ့စိတ်ဆန္ဒကို ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး!”

မိုးကြိုးကပ်ဘေး : “...”

[၄၀: ?]

[၃၈: ငါ 'သတ္တိရှိတယ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောရတာ တကယ်မောနေပြီ။]

[၃၇: တကယ်ပါပဲ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှုး၊ ဒီဂျူနီယာညီမလေးကို နတ်လမ်းစဉ်ဆယ်သွယ်မှာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းဖို့ စဉ်းစားမထားဘူးလား။]

[၃၃: သူမ မပါတဲ့ တိုက်ပွဲကို ငါ ကြည့်တောင် မကြည့်ချင်တော့ဘူး။]

စုကျိုသည် အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးငါးယောက်အဖွဲ့ကို သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ကျင်းချန်အပေါ်သို့ လွှဲချလိုက်လေသည်။

“နင် သေသင့်တယ်၊ ကျင်းချန်”

သူမသည် ရိုးသားသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်၊ မကောင်းတာ ဘာမှလုပ်မည်မဟုတ်။ အကယ်၍ သူ လုပ်ခဲ့လျှင်လည်း၊ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရ၍သာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ငါတို့ကြားက ၁၃၀,၀၀၀ အကြွေးကို ဒီနေ့ အပြီးသတ် ရှင်းပစ်သင့်တယ်”

သူမသည် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် လျှင်မြန်လေးနက်စွာကြေညာလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်၊ သူ့ ဘယ်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်အပေါ်အရှိန်မြှင့် မန္တန်စာရွက် သုံးရွက်ကပ်လိုက်လေသည်။

သေမျိုးများ သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင် လျှင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသော သူမ လက်များသည် ကျင်းချန်အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးလိုကျား ဒီမှာ မရှိတာ နှမြောစရာပဲ”

...

“ပုံတူပွားထားတဲ့ ဓားတွေ အကုန်ကုန်သွားပြီ”

“ငါ အခု လက်နဲ့ပဲ လုပ်ရတော့မယ်”

ကျင်းချန်သည် ထုံဆေးသောက်ထားသည်မှာ ထင်ရှားပြီး အလွှာ ၄၀ ရှိ သူ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝသတိမထားမိပေ။

အရှိန်မြှင့် မန္တန်စာရွက်သုံးရွက်၏တွန်းအားကြောင့်၊ စုကျိုသည် ချက်ချင်းကျင်းချန်ကို ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်အောင် ချွတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

တတိယအဆင့် ဝတ်ရုံ!

စတုတ္ထအဆင့် အတွင်းခံ...

ဟွန်း...

စုကျိုသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာလက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

“လျောင်ညီအစ်မနှစ်ယောက်တို့၊ ကျွန်မ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပါတယ်”

“အကုန်လုံး ချွတ်ပြီးတာတောင် ကူးယူလို့မရသေးဘူးဆိုရင်တော့၊ အဲ့ဒါက သေးလွန်းတာလို့ပဲ အပြစ်တင်ရမှာပဲ”

“ကျွန်မရဲ့ပါရမီစွမ်းရည်က ကူးယူစရာမလိုဘူးလို့ အလိုအလျောက်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရတယ်”

[၄၀: ...တကယ်၊ နည်းနည်းသေးတာပဲ။]

[၃၉: ငါ့ဟာလောက် မကြီးဘူးထင်တယ်။]

[၃၃: ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးကျွန်လောက်တောင် မကြီးဘူး၊ ဟီးဟီး။]

[၃၅: ထိတ်လန့်သွားတယ်၊ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်တာက ငါ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်က ရုပ်ဆိုးပေမယ့်၊ သူက... ကောင်းပြီ... ကျွမ်းကျင်မှုရှိတယ်၊ ငါ သူ့ကို မုန်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။]

[၃၃: သောက်ကျိုးနည်း၊ တစ်နေ့ကျရင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးကျင်းချန်နဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။]

[၃၃: အခုတော့၊ မေ့လိုက်ပါတော့၊ ကျင်းချန်ရဲ့ မှော်လက်နက်နဲ့ ငါ့ဘာသာ ကစားလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါက စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျင်းချန်ထက် ပိုတော်တယ်လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား]

[၄၀: ...ဒါက တကယ်ပဲ နှစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ကွင်းပြင်ဟုတ်ရဲ့လား။]

ပရိတ်သတ်ခုံတွင် ထိုင်နေသောကျင်းချန်သည် လူတိုင်း၏ပုံရိပ်ယောင် မှတ်ချက်များကို ကြည့်ရင်း ပိုပိုစိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာလေသည်။

သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ ?

သို့သော် မကြာမီ၊ သူ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ သူ့ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာသော လျောင်ညီအစ်မနှစ်ယောက်ထံ သူ အာရုံရောက်သွားလေသည်။

“ဂျူနီယာမောင်လေးကျင်းချန် အစ်မတို့ မေးချင်နေတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိတယ်”

“ဒီနေ့ တွေ့ကြုံကြိုက်ကြုံ၊ အမှတ်တရအနေနဲ့ အစ်မတို့အတွက် ဝိညာဉ်တံဆိပ်မန္တန်စာရွက် တစ်ရွက်လောက် လက်မှတ်ထိုးပေးနိုင်မလား”

ကျင်းချန် အံ့ဩသွားသည်။ စောစောက သူတို့ သူ့ကို သတိမထားမိကြဘူးလား ?