အခန်း (၂၂၂)
Vol. 20 Ch. 222
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင် တပည့်တစ်စုမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရမည်ဟု ကြားသည်နှင့် အခြားသူတောင်းစားများသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ကြလွန်း၍ ကျေးဇူးတင် မျက်ရည်များပင် ကျခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ အကြောင်းမှာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်လာခြင်းသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ စနစ်တစ်ခုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သူတစ်ပါး၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကိုလည်း အလွယ်တကူ ခံရမည် မဟုတ်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဂိုဏ်းဝင်ညီအစ်ကိုများ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် နယ်မြေလုရာတွင် ပိုကောင်းသောနေရာကို ရနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အစားအသောက် ပိုရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ၎င်းတို့ကို ကပ်ရောဂါတစ်ခုလို ကြောက်လန့်တကြား ရှောင်ဖယ်သွားသူနှင့် ဆုံခဲ့ရလေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသူ၏ လေသံထဲရှိ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှာလည်း အထင်သားပင် တွေ့နေရသည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင် တပည့်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သဘောတူထားသည့်အလား အကြီးအကဲလိုင်ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြသည်။ အကြီးအကဲလိုင် ပင်လျှင် တည်ငြိမ်နေအောင် မနည်းထိန်းနေရသည်။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဂိုဏ်းထဲဝင်ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ငြင်းပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
"အဟမ်း... ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပေါ့လေ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကြိုက်ချင်း မတူနိုင်ဘူး၊ တစ်ဖက်သားရဲ့ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ပြီး အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ဘူး"
အကြီးအကဲလိုင်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူငယ်က ငါတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို မဝင်ချင်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့နဲ့ ရေစက်မပါလို့ပဲ နေမှာပေါ့။ ထားလိုက်ပါတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ"
"တခြား သူတောင်းစား ပါရမီရှင်တွေ ရှိသေးလား ဆက်ရှာကြစို့"
၎င်းတို့ ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူတောင်းစားနှင့် တူလှသော တစ်ယောက်ကို တွေ့ရှိသွားကြပြန်သည်။
"လူငယ်လေး"
အကြီးအကဲလိုင်က နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ နှုတ်ဆက်ရင်း "လူငယ်လေးနဲ့ ဆွေးနွေးချင်တာလေး တစ်ခုရှိလို့၊ အချိန်ခဏလောက် ပေးနိုင်မလား"
ထိုလူက အကြီးအကဲလိုင်ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း အကြီးအကဲလိုင်ထံတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ထိုလူက မဆိုင်းမတွ ရပ်တန့်ပေးလိုက်သည်။
"မေးစရာရှိတာ မြန်မြန်မေး၊ ငါ နားဖို့ ပြန်ရဦးမယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူတောင်းစား ညီအစ်ကို"
ထိုလူက ဒေါသတကြီး ထခုန်လိုက်ပြီး "ဘယ်သူ့ကို သူတောင်းစားလို့ ခေါ်တာလဲ။ မင်းကမှ သူတောင်းစား၊ မင်းတစ်မိသားစုလုံး သူတောင်းစားတွေ"
အကြီးအကဲလိုင်နှင့် တပည့်များမှာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ မှင်တက်သွားကြသည်။
‘တောက်… ဒီကောင် ပါးစပ်ကတော့ တော်တော်ကြမ်းတာပဲ’
"လူငယ်လေး၊ မင်း ငါတို့ကို နားလည်မှု လွဲနေပြီ၊ ငါတို့ အဓိပ္ပာယ်က အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး"
အကြီးအကဲလိုင်သည် လောကဓံပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့သူပီပီ စိတ်မဆိုးဘဲ နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ကိုလည်း ကြည့်ဦး၊ ငါတို့လည်း သူတောင်းစားတွေပါပဲ၊ ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကို အထင်မသေးပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး ငါတို့နဲ့ တစ်နွယ်တည်း ဖြစ်မယ် ထင်လို့ အဲဒီလို ခေါ်မိတာပါ။ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ"
ထိုလူသည် အကြီးအကဲလိုင်၏ ရိုးသားသော မျက်နှာထားနှင့် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဪ... အဲဒီလိုလား၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ခွင့်လွှတ်ပါတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း အရင်က သူတောင်းစား ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပဲ"
"တကယ်လား" အကြီးအကဲလိုင်နှင့် တပည့်များ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"တကယ်ပေါ့၊ မင်းတို့ကို လိမ်စရာလား။ သူတောင်းစားဖြစ်တာ ဂုဏ်ယူစရာမှ မဟုတ်တာ"
အကြီးအကဲလိုင်နှင့် တပည့်များမှာ ထိုလူက ၎င်းတို့ကို ကျိန်ဆဲနေသလို ခံစားရသော်လည်း သက်သေပြစရာ ရှာမရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"လူငယ်လေး၊ မင်း အရင်က သူတောင်းစား ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတော့ အခုကော…"
"အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။ တောင်းစားတာက အနာဂတ်မရှိလို့ မလုပ်တာ ကြာပြီ"
"တောင်းစားတာက ဘာလို့ အနာဂတ် မရှိရမှာလဲ"
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်က ထွက်၍ ငြင်းဆန်လိုက်ကာ- "မင်း ကောင်းကောင်း တောင်းစားနိုင်ရင် ငါတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရမယ်။ ဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်လာပြီဆိုရင် အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေလိုပဲ၊ ဘယ်သူ့ဆီကမှ အနိုင်ကျင့် မခံရတော့ဘူး"
"မင်းမှာ ပါရမီရှိပြီး ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုနိုင်ရင် အိတ်တစ်လုံးဆွဲ တပည့်၊ အိတ်နှစ်လုံးဆွဲ တပည့် စသဖြင့် ရာထူးတွေ တက်လာနိုင်တယ်။ အဆင့်မြင့်လာရင် အကြီးအကဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး နောက်လိုက် သန်းပေါင်းများစွာကို အမိန့်ပေးနိုင်မှာလေ"
အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းပြောကြသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ သူတောင်းစားတွေမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိတယ်"
"အပြင်လူတွေက အထင်သေးပေမဲ့ ငါတို့ အချင်းချင်းကြားမှာ စည်းလုံးတယ်။ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ညီအစ်ကို ထောင်သောင်းချီ ရှိလာမယ်"
"မင်း ကြိုးစားရင် ဒေသခံ သူတောင်းစား ခေါင်းဆောင်တောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်။ တောင်းစားတဲ့အခါ လက်ကျန်ဟင်း ပိုရမယ်၊ ကြက်ရိုးတွေဆိုရင် တော်တော် စားကောင်းတာနော်"
ထိုလူက နားထောင်လေလေ ပို၍ နှာခေါင်းရှုံ့လေလေ ဖြစ်လာပြီး "တော်စမ်းပါ၊ မင်းတို့ ကောင်းကင်အထိ အမွမ်းတင်နေလည်း ငါ နားမထောင်ဘူး။ အိတ်တစ်လုံး၊ အိတ်နှစ်လုံး၊ အကြီးအကဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ်... ဘယ်လောက်ပဲ နာမည်ကြီးကြီး နောက်ဆုံးတော့လည်း သူတောင်းစားတွေပဲ မဟုတ်လား။ ငါသာ မင်းတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ဆက်တောင်းစားနေရင် ငါ့ဦးနှောက် တံခါးနဲ့ ညှပ်ခံထားရလို့ပဲ ဖြစ်မယ်"
အကြီးအကဲလိုင်က "လူငယ်လေး၊ မင်း ငါတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို တော်တော် အထင်သေးပုံရတယ်"
"အထင်သေးတာတင် မကဘူး၊ တော်တော်လေးကို အဆင့်မရှိဘူးလို့ ထင်တာ"
"မင်း..." သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များ ဒေါသထွက်လာကြသည်။
"လူငယ်လေး၊ ငါတို့ဂိုဏ်းက မင်းကို တစ်ခုခု စော်ကားမိတာ ရှိလို့လား။ ရှိရင် ပြောပါ၊ ငါ ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါ့မယ်" ဟု အကြီးအကဲလိုင်က စိတ်ရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။
"စော်ကားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့ ဂိုဏ်းက အနာဂတ် မရှိဘူးလို့ မြင်လို့ပါ။ အမြန်ဆုံး ဖျက်သိမ်းလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"
"အနာဂတ် မရှိဘူးလို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်ရတာလဲ။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်"
"တော်ပြီ တော်ပြီ... ငါပဲ ပြောမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီည ညစာ စားချင်စိတ် ပျောက်ကုန်လိမ့်မယ်"
ထိုလူက သူ၏ ပေါက်ပြားကို ချလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မေးမယ်၊ ငါ မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် စားဖို့ အဆင်သင့် ရှိလား"
တပည့်တစ်ဦးက အကျယ်ကြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရတယ် ဝတ်ရေးစားရေးအတွက် ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် အလုပ်လုပ်ရတယ်။ ဗိုက်ဆာရင် အပြင်ထွက် တောင်းစား၊ ဘယ်လောက်ရမလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းပေါ် မူတည်တယ်"
"ငါထပ်မေးမယ်၊ မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် နေဖို့ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်း ရမှာလား"
ထိုတပည့်ကပင် ဆက်ပြောသည်မှာ "ငါတို့ဂိုဏ်းက တစ်လောကလုံးကို အိမ်လို့ သဘောထားတယ်၊ မိုးကောင်းကင်က အမိုး၊ မြေကြီးက အိပ်ရာပဲ။ ဘယ်နေရာမဆို နေလို့ရတယ်၊ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းက ဘာလုပ်ဖို့လဲ"
"ငါ မေးမယ်၊ မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် ပိုက်ဆံရမှာလား"
ထိုသူက အံ့သြစွာ ပြန်မေးလိုက်သည်မှာ "ငါတို့က ဒုက္ခသည် ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ ဒါကြောင့်ပဲ အချင်းချင်း နွေးထွေးအောင် စုဝေးနေကြတာ။ ပိုက်ဆံအကြောင်း ဘယ်လိုပြောလို့ ရမှာလဲ။ ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောရင် သံယောဇဉ် ပျက်တတ်တယ်။ ငါတို့ တန်ဖိုးထားတာက သစ္စာတရားနဲ့ ညီအစ်ကို စိတ်ဓာတ်ပဲ"
"ထပ်မေးမယ်၊ ငါ မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် မိန်းမ ရမှာလား"
"အဲဒါကတော့... ပုံမှန်ဆို သူတောင်းစားကို ဘယ်မိန်းမကမှ လှည့်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်း အကြီးအကဲ ဖြစ်လာရင်တော့ လက်ထပ်ချင်တဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိမှာပါ"
သူဖုန်းစား တပည့်က စေတနာဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်မှာ "ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး ငါတို့လို ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး ရှိနေရင် မိန်းမ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ လူငယ်လေး၊ မိန်းမတွေကို မေ့လိုက်စမ်းပါ။ မိန်းမတွေက ငါတို့ တောင်းစားတဲ့ အရှိန်ကိုပဲ နှေးကွေးစေလိမ့်မယ်"
"သွားစမ်းပါကွာ"
ထိုလူက ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် စားစရာလည်း မရှိ၊ နေစရာလည်း မရှိ၊ ပိုက်ဆံလည်း မရ၊ မိန်းမလည်း မရှိ... ပြီးတော့ လူပျိုကြီး အုပ်စုထဲမှာ နေရမှာလား။ ငါသာ မင်းတို့ထဲ ဝင်လိုက်ရင် ငါလည်း ခွေးပဲ"
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။
"ညီအစ်ကို၊ မင်း စကားက တော်တော် လွန်နေပြီ"
"ငါတို့က စေတနာနဲ့ ပြောနေတာကို ဘာလို့ ဆဲတာလဲ"
"ဂိုဏ်းထဲ မဝင်ဘဲနဲ့ အဲဒါတွေ အကုန် မင်း ရနိုင်လို့လား"
"ရတာပေါ့"
ထိုလူက ဂုဏ်ယူစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ကာ- "ငါ အခု နန်းတော်ရဲ့ လမ်းဖောက်လုပ်ရေး စီမံကိန်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ။ နန်းတော်က တစ်နေ့ကို ထမင်းနှစ်နပ် ကျွေးတယ်၊ ဗိုက်ကားအောင် စားရတယ်"
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များ အံ့သြသွားကြသည်။ "မဟာရှ နန်းတော်ရဲ့ လူမှုဖူလုံရေးက အဲဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလား"
"ကောင်းတာပေါ့။ ဟင်းကောင်းတွေ၊ အသားတွေတောင် ခဏခဏ ကျွေးသေးတယ်။ စားလိုက်ရင် အဆီတစ်ထပ် အသားတစ်ထပ်ပဲ" ပြောရင်းနှင့် ထိုလူက လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။
ဤစကားများက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များကို မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့်များ ဖြစ်နေပြီး စားဝတ်နေရေး ပူစရာမလိုသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှသည်။
တစ်ယောက်က ခါးခါးသီးသီး ပြောလိုက်သည်မှာ "ကောင်းကောင်း စားရတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ၊ နေဖို့ အိမ်ရှိလို့လား"
"အခုတော့ မရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ခိုင်ခံ့တဲ့ ဘိလပ်မြေအိမ်ကြီး ငါ ရတော့မှာကွ"
"ပိုက်ဆံမှ မရှိတာ၊ အိမ်ကို ဘယ်လို ဝယ်မှာလဲ"
"ဘယ်သူက ပိုက်ဆံမရှိဘူး ပြောလဲ" ထိုလူက အော်ပြောလိုက်ကာ "ငါ အခု တစ်လကို ဝမ် ၃၀၀ ရတယ်။ အလုပ်လုပ်တာက နှစ်ဝက်ကျော်ပြီ၊ စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံက ငွေ ၂ တေး နီးပါး ရှိနေပြီ။ ဘယ်လိုလဲ မိုက်တယ် မဟုတ်လား"
"ပိုက်ဆံတွေ အဲဒီလောက်တောင် ဘယ်လို ရတာလဲ" သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များ မှင်တက်သွားကြသည်။
သူဖုန်းစားများအတွက် တစ်လလုံး တောင်းစားမှ ဝမ် ၅၀ ရရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။ ငွေတစ်တေး စုမိရန်မှာ အတော်ပင် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှေ့ကလူမှာမူ တစ်လ ဝမ် ၃၀၀ ရပြီး ခြောက်လအတွင်း ငွေနှစ်တေးပင် စုမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ဝင်ငွေမျိုးသည် မြို့ကြီးများရှိ လူလတ်တန်းစားများတွင်သာ ရှိတတ်သော ဝင်ငွေမျိုး ဖြစ်လေသည်။