အခန်း (၂၂၇)
Vol. 20 Ch. 227
“အကြီးအကဲလိုင်၊ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မှန်တယ်လို့ မောင်မင်းထင်သလား”
လင်းပိုင်ဖန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် “သူတို့က မဟာရှဘက်ကို ကူးပြောင်းဖို့အတွက် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြတာ မှန်ကန်တယ်လို့လည်း ထင်သလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
အကြီးအကဲလိုင်က သက်ပြင်းချရင်း “ဒါက အမှား၊ အမှန်နဲ့ မဆိုင်ဘူး။ လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေပိုင်ခွင့် ရှိတယ်၊ ဒါက သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုမို့ ကျွန်တော်မျိုး လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တစ်ချိန်က သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်ခဲ့ကြတော့ သံယောဇဉ်နဲ့ သစ္စာတရားဆိုတာ ရှိနေသေးတာပေါ့”
အကြီးအကဲလိုင်က ဦးညွတ်လိုက်ရင်း “သူတို့ကို ကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးသာ အဲဒီလိုလုပ်ပေးရင် ကျွန်တော်မျိုး အရမ်းကျေးဇူးတင်မိမှာပါ”
“သူတို့က ငါကိုယ်တော်ဆီမှာ အမှုထမ်းနေတာပဲ၊ ငါကိုယ်တော်က သူတို့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမှာပေါ့။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့ မောင်မင်းကို တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ”
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေနေကြပြီ။ အကြီးအကဲလိုင်၊ မောင်မင်းကရော ဘာကို ရှာဖွေနေတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် အခုအချိန်မှာ မောင်မင်း အလုပ်ချင်ဆုံးက ဘာလဲ၊ အလိုချင်ဆုံးက ဘာလဲ”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်လား…”
အကြီးအကဲလိုင်က အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလာသည်။ “အမှန်အတိုင်းပြောရရင် မဟာရှဧကရာဇ်၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မေးခွန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်ထဲကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားစေပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ရည်မှန်းချက်တွေ အများကြီးရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ အသက်အရွယ်အလိုက်လည်း ပြောင်းလဲခဲ့တယ်”
“ငါကိုယ်တော် နားထောင်နေပါတယ်” လင်းပိုင်ဖန်က သူ စိတ်ဝင်တစားရှိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး ငယ်ငယ်က သူတောင်းစားတစ်ယောက်ပါ၊ အစားအစာအတွက် နေရာအနှံ့ လျှောက်တောင်းခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အရမ်းရိုးရှင်းတယ်၊ ဝဝလင်လင်စားရဖို့နဲ့ ဗိုက်မဆာဖို့ပဲ”
လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း “စားဝတ်နေရေးက ပြည်သူတွေအတွက် ပထမဆုံး လိုအပ်ချက်ပဲ၊ ဒါက သဘာဝကျပါတယ်”
“နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်မျိုး သူဖုန်းစားဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး အိတ်နှစ်လုံးဆောင် တပည့်ဖြစ်လာတော့ ရည်မှန်းချက်တွေ ပြောင်းသွားပြန်တယ်။ ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင် အဝစားရရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော်မျိုးလက်အောက်က လူတွေပါ အဝစားရဖို့နဲ့ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်”
လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်မံခေါင်းညိတ်သည် - “ဆင်းရဲတဲ့အခါ ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းပြီး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့အခါ လောကကြီးကို အကျိုးပြုရမယ်။ ကောင်းတယ်”
“အဲဒီနောက် ကျွန်တော်မျိုး အကြီးအကဲ ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာတော့ ရည်မှန်းချက်တွေ ထပ်ပြောင်းပြန်တယ်။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကြီး ပိုမိုကြီးထွား အားကောင်းလာဖို့၊ ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေ နှိပ်စက် မခံရတော့ဖို့၊ အအေးဒဏ်နဲ့ ငတ်မွတ်မှုကို မခံစားရတော့ဘဲ တခြားလူတွေလိုပဲ သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုး မျှော်လင့်ခဲ့တယ်”
အကြီးအကဲလိုင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး - “ဒါက ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ၊ ဒီအတွက် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားသွားဖို့ အဆင်သင့်ပဲ”
သို့သော် လင်းပိုင်ဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒီရည်မှန်းချက်ကို အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါကိုယ်တော် လုံးဝ သဘောမတူဘူး”
“ဘာလို့ သဘောမတူတာလဲ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးပွားတိုးတက်ဖို့နဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ ဆင်းရဲဒုက္ခက လွတ်မြောက်ဖို့ မျှော်လင့်တာ ဘာမှားလို့လဲ” အကြီးအကဲလိုင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“မှားတာပေါ့၊ အကြီးအကျယ်ကို မှားတာ”
လင်းပိုင်ဖန်က ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်သည်။ “ပြောစမ်းပါ၊ သူဖုန်းစားဂိုဏ်း ပိုအားကောင်းလာဖို့ ဘယ်လို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရမလဲ”
အကြီးအကဲလိုင်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဖြေလိုက်သည်။ “လူအင်အား များလေလေ၊ ပိုသန်မာလေလေပဲပေါ့”
“အဲဒါထက်၊ မောင်မင်းတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ လူအင်အားကို ဘယ်လို တိုးအောင်လုပ်သလဲ”
“ထူးချွန်တဲ့ သူတောင်းစားတွေ ဂိုဏ်းထဲဝင်လာအောင် ဆွဲဆောင်တာပေါ့”
“ဘယ်လိုလူမျိုးက သူတောင်းစား ဖြစ်လာတာလဲ”
“အိမ်မရှိ၊ ပိုက်ဆံမရှိ၊ အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေကပဲ သူတောင်းစားဖြစ်ပြီး တောင်းရမ်းစားသောက်ကြတာပေါ့”
“ဒါဆို ပြဿနာက အဲဒီမှာပဲ။ မောင်မင်းတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ကြီးထွားအားကောင်းချင်ရင် သူတောင်းစားတွေကိုပဲ ဆွဲဆောင်လို့ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတောင်းစားဆိုတာက အိမ်မရှိ၊ ပိုက်ဆံမရှိ၊ အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေဆီကပဲ လာတာ။ ဒါကြောင့် အကြီးအကဲလိုင်…”
လင်းပိုင်ဖန်၏ အသံက စူးရှသွားပြီး - “မောင်မင်းက သူတောင်းစားအရေအတွက် ပိုတိုးလာဖို့ ဆုတောင်းနေတာလား။ မောင်မင်းက စစ်မက်တွေ၊ မငြိမ်မသက်မှုတွေ အမြဲဖြစ်နေပြီး လူတွေ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း မပြုနိုင်ဘဲ သူတောင်းစားဖြစ်လာအောင် မျှော်လင့်နေတာလား”
အကြီးအကဲလိုင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာပျက်သွားကာ - “မဟာရှဧကရာဇ်၊ ကျွန်တော့်ကို မစွပ်စွဲပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုး အဲဒီလို မဆိုလိုပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့ မောင်မင်းစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က အဲဒါပဲ။ အေးချမ်းတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သူက အလိုအလျောက် သူတောင်းစားလုပ်ချင်မှာလဲ”
“အာ... ဒါက...”
“ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘူးလား”
လင်းပိုင်ဖန်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် မောင်မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာ။ လောကကြီး ပိုပြီးရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လေ၊ မောင်မင်းတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ပိုကြီးပွားတိုးတက်လေပဲ။ မငြိမ်မသက်မှုတွေ မရှိရင် ဘယ်သူကမှ သူတောင်းစားလုပ်ပြီး မောင်မင်းတို့ဂိုဏ်းထဲ ဝင်မှာမဟုတ်ဘူး”
အကြီးအကဲလိုင် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဝန်မခံချင်သော်လည်း လင်းပိုင်ဖန် ပြောသည်မှာ မှန်နေသည်ဟု သူခံစားရသည်။
“အကြီးအကဲလိုင်၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဘာလဲဆိုတာ မောင်မင်းသိသလား” လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။
“မဟာရှဧကရာဇ်မှာ ဘယ်လို ရည်မှန်းချက်ရှိလို့လဲ”
“ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို အပြီးတိုင် ဖျက်သိမ်းပစ်ဖို့ပဲ” လင်းပိုင်ဖန်က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား….” အကြီးအကဲလိုင်က ဒေါသတကြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“လောကမှာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်း မရှိတော့တဲ့အခါ ငြိမ်းချမ်းရေး ရလာလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူတောင်းစား တစ်ယောက်မှ မရှိတော့တဲ့အခါ ပြည်သူတွေအားလုံး ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ရပြီး၊ ဝဝလင်လင် စားရလိမ့်မယ်။ ပြောစမ်း၊ ဒီလို ရည်မှန်းချက်က ဘာမှားလို့လဲ” လင်းပိုင်ဖန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းကြီးပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး” အကြီးအကဲလိုင်က ခေါင်းခါရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ဆင်းရဲသားတွေက အရမ်း များနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတောင်းစား ပပျောက်ရန်အတွက် ထိုသူများကို ဆင်းရဲတွင်းမှ ကယ်ထုတ်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆင်းရဲတွင်းမှ ကယ်ထုတ်ရန်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲလိုက်မည်နည်း။ နတ်ဘုရားများပင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဘယ်သူက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောသလဲ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဆိုတာ ခေတ်တစ်ခုရဲ့ မူမမှန်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ တစ်နေ့နေ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားရမှာပဲ”
“ဝေးဝေးလံလံ ကြည့်မနေနဲ့၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ မဟာရှနိုင်ငံကိုပဲ ကြည့်လိုက်”
လင်းပိုင်ဖန်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့နိုင်ငံမှာ သူတောင်းစား တစ်ယောက်တောင်မှ တွေ့သလား။ မောင်မင်းတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ငါ့နိုင်ငံအတွင်းမှာ ဖွံ့ဖြိုးနိုင်ပါ့မလား”
အကြီးအကဲလိုင် ထပ်မံ နှုတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ မဟာရှတွင် လူတိုင်း အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်အလုပ်လုပ်ကြပြီး ဝဝလင်လင် စားသောက်နေရသည်။ ဘယ်သူမှ သူတောင်းစား မလုပ်ချင်ကြပေ။
ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်က ရိုးသားစွာ ပြောလာသည်။ “ဒါကြောင့် အကြီးအကဲလိုင်၊ သူတောင်းစားမရှိတဲ့ ငြိမ်းချမ်းသာယာတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်တီးဖို့ ငါကိုယ်တော်ကို ကူညီမလား။ ငါကိုယ်တော်က ပညာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေတာ။ မောင်မင်းသာ လာမယ်ဆိုရင် ရာထူးကြီးကြီးနဲ့ ဆုလာဘ်တွေက မောင်မင်းအတွက်ပဲ”
“မဖြစ်နိုင်တာ။ ကျွန်တော်မျိုးက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ တစ်ဘဝလုံး ဂိုဏ်းအပေါ်မှာပဲ သစ္စာရှိသွားမှာပါ။ ဒါကို ထပ်မပြောပါနဲ့တော့၊ ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်တော့မှ သဘောမတူဘူး” အကြီးအကဲလိုင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မောင်မင်း ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိတာ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မောင်မင်းလက်အောက်က ညီအစ်ကိုတွေကိုရော အဲဒီလို သစ္စာတရားမျိုး ရှိစေချင်တာလား။ သူတို့တွေကို မောင်မင်းနဲ့အတူ ငတ်ပြတ်ပြီး အေးစက်တဲ့ ဒုက္ခတွေကို ဆက်ခံစားစေချင်တာလား”
“ဒါက...” အကြီးအကဲလိုင် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “မောင်မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အလားအလာတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပေမယ့်၊ မောင်မင်းညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အနာဂတ်ကိုတော့ မဖျက်ဆီးသင့်ဘူး။ မောင်မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်နိုင်ရတာလဲ”
အကြီးအကဲလိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ “မဟာရှဧကရာဇ်၊ အချိန်လည်း တော်တော် လင့်နေပြီ၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးလို့ ခွင့်ပြုပါဦး”
လင်းပိုင်ဖန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ကာ “ကောင်းကောင်းသွားပါ”
အကြီးအကဲလိုင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ပိုင်ဇူက ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာလို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အကြီးအကဲလိုင်ကို သိမ်းသွင်းဖို့ ကြိုးစားရတာလဲ။ သူက ဂိုဏ်းအပေါ် အရမ်းသစ္စာရှိတာ၊ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ”
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါကိုယ်တော် သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကနေတစ်ဆင့် လမ်းစတစ်ခု ဖော်ချင်ရုံပဲ”
“ဟမ်…” ပိုင်ဇူက လင်းပိုင်ဖန်ကို နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူဖုန်းစားဂိုဏ်းမှာ တကယ်တော့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်တွေဆိုတာ သူတောင်းစား အမြောက်အမြားထဲကမှ အတော်ဆုံးတွေကို ရွေးချယ်ထားတာ။ ပညာရပ်ဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းပညာဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားကိစ္စတွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သာမန်လူတွေထက် ပိုသာကြတယ်”
“အိတ် သုံးလုံး၊ လေးလုံးဆောင် တပည့်ဖြစ်လာပြီဆိုရင် သူတို့က ပိုထူးချွန်ကြပြီ။ အခွင့်အရေးသာ ပေးလိုက်ရင် သူတို့က အမြင့်ပျံနိုင်ကြမှာ။ ငါက အဲဒီလို သစ္စာရှိပြီး အောက်ခြေလူတန်းစားကို နားလည်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကို အများကြီး လိုအပ်နေတာ၊ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကပဲ အဲဒါကို ပေးနိုင်တယ်”
“ဒါကြောင့် သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဆွေးနွေးတာ၊ သူ့ဆီကနေ အပြောင်းအလဲတစ်ခုရဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။ အခုတော့ တော်တော်လေး ထိရောက်သွားပုံရတယ်”