ဓားကျောင်းတော်ကလူတွေကို မင်းတို့ တားဆီးလို့ မရဘူး

“တာအိုကျင့်ကြံသူမိတ်ဆွေတို့... ငါ့ရဲ့ ဓားကျောင်းတော်နယ်မြေကို ဝိုင်းထားရအောင် မင်းတို့မှာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”

စုချီနျန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူနှင့် အကြီးအကဲများက အဓိကလျို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာသည်နှင့် သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ဂိုဏ်းတပည့်များ အနိုင်ကျင့်ခံနေရသည့် မြင်ကွင်းပင်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

“မင်းတို့ ဓားကျောင်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကို ခိုလှုံခွင့်ပေးထားပြီးတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို သတ်ခဲ့တယ်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေက အစစ်အမှန်သူတော်စင်တွေ ရောက်မလာမချင်း ဓားကျောင်းတော်က ဘယ်သူမှ ဘယ်ကိုမှ သွားခွင့်မပြုဘူး...”

စုချီနျန်က ဓားကျောင်းတော်၏ နယ်မြေ အဝင်ဝသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော တပည့်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူနှင့် အကြီးအကဲ လေးဦးတို့သည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတက်ကာ တပည့်များနှင့် ရန်လိုနေသော ကျင့်ကြံသူများ အကြားတွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကို ခိုလှုံခွင့်ပေးတယ် ဟုတ်လား။ ရယ်စရာပဲ... သိပ်မကြာခင်ကတင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ သခင်လေးကို ငါတို့ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာ။ သူက မတရားမှုကို မုန်းတီးတဲ့သူပဲ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူကို ဘယ်လိုလုပ် ခိုလှုံခွင့်ပေးမှာလဲ။” စုချီနျန်က ရွှမ်ဝူဓားကို ဝုန်းခနဲမြည်အောင် စိုက်ချလိုက်ရာ မြေပြင်ကြီးပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။ “ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းတို့တွေ ပြဿနာလာရှာနေကြတာ မဟုတ်လား။ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ငါလည်း လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကံကောင်းလို့ အဆင့်တက် လာခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို မင်းတို့နဲ့ပဲ အကြောဆန့်ကြည့်ရတာပေါ့...”

ထိုနေရာရှိ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အများစုမှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် များသာ ဖြစ်ကြသည်။

စုချီနျန်ကို မည်သူမျှ ရန်မစရဲကြပေ။ ယခုအခါ သူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်အောက်တွင် သူက လက်ဖျားနှင့်ပင် မထိနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်စု၊ မင်းတို့ဘိုးဘေး လုပ်ခဲ့တာတွေကို အားလုံးက မျက်မြင်ပဲ။ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုရဲ့ စခန်းတွေကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ...”

“မှန်တယ်။ ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် အခုချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး အသနားခံလိုက်မယ်။ အစစ်အမှန်သူတော်စင်တွေ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းကို အလောင်းမပျက်ဘဲ သေခွင့်ပေးကောင်း ပေးလိမ့်မယ်။”

“မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စခန်းတွေ ဖျက်ဆီးခံရတယ် ဟုတ်လား...” စုချီနျန်က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသား ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ မထွက်ခွာခင်တွင် သူက အကြီးအကဲများနှင့်အတူ “ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီးက ကြည်လင်နေလိုက်တာ”ဟု စကားစမြည် ပြောခဲ့ကြသေးသည်။

ဒါပေါ့... ကြည်လင်နေမှာပေါ့။ ကောင်းကင်ကြီးကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ထိုးထွက်နေတဲ့ စခန်းကြီး နှစ်ခုမှ မရှိတော့တာ။

ယခုအခါ အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် ကျန့်ဝူစခန်း တစ်ခုတည်းသာ လွင့်မျောနေတော့သည်။ ထိုဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြည့်ရသလောက် သူတို့က ကျန်းယိပိုင် သေဆုံးသွားသည်ကို သိရှိသွားပုံရသည်။

ဒါဆို... ဘိုးဘေးက ဖန်ကျင်းနဲ့ ယောင်ချီတို့ရဲ့ စခန်းတွေကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာလား။

အထဲက တပည့်တွေ အကုန်လုံးကိုပါ အပြတ်ရှင်းခဲ့တာလား။

ကောင်မလေး အများအပြားကို တစ်ပြိုင်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်သော စုချီနျန်သည်ပင် မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ရွှမ်ဝူဓားကို အတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။ သူတို့ လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရှိနေစဉ် အပြင်၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ကုန်သနည်း။

ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်တော့မည်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း စုချီနျန်က တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ဘိုးဘေးက ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်တဲ့သူပါ။ တကယ်လို့ သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူလို့ ခေါ်တဲ့သူကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက သာမန်မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုရှိမှာပဲ။ သူက မြင့်မြတ် နယ်မြေနှစ်ခုရဲ့ စခန်းတွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေက သူ့ကို အရင် ရန်စခဲ့လို့ပဲ ျမမှာပေါ့...”

မိုးပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်များ အကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ချန်ဟွိုက်အန်က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါ စုချီနျန်ကို သဘောကျတာ။

ဒီလူက ငါကြားချင်တဲ့စကားကို အတိအကျ ပြောပေးသွားတာပဲ။

ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဓားကျောင်းတော်၏ သဘောထားကို သိချင်၍ သူ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင်တော့ သူက အလှူရှင် မဟုတ်ပေ။ ဓားကျောင်းတော်ကို သူ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်း နေရာပေးထားခြင်းကပင် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

အကယ်၍ သူတို့က ကမ္ဘာငယ်ကို ဆက်လက်တိုးချဲ့ပေးရန်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ပေးစေချင်တယ်ဆိုရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရကျိုးနပ်သူများ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရပေမည်။

ယခုတော့ စုချီနျန်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကြောင့် ဓားကျောင်းတော်မှာ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်စု၊ မင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးလား။ ဓားကျောင်းတော်က ဘယ်တော့မှ အမှားမလုပ်ဘူးလို့ မင်း ဆိုလိုတာလား။”

“ငါ့လူတွေ မှားသလား၊ မှန်သလားဆိုတာ ဓားကျောင်းတော်ကပဲ ဆုံးဖြတ်မှာ။ တခြားသူတွေ ဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုဘူး။” စုချီနျန်က ဓားနှောင့်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေရင်တော့... ငါတို့ အကြောင်း မကောင်းပြောဖို့ ငါ ခွင့်ပြုကောင်း ပြုပါလိမ့်မယ်။”

သူ၏အသံမှာ အေးစက်လှသော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့်အတူ နိမ့်ဆင်းသွားသည်။ “မဟုတ်ရင်တော့... မင်းတို့ သေရလိမ့်မယ်။”

“ဂိုဏ်းချုပ်...” ချန်းကျန်းတောင်ထွတ်မှ အကြီးအကဲလီက စုချီနျန်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူက ဓားကျောင်းတော် တပည့်များထံမှ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းတော်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် လေးဦးလုံး ပျောက်ကွယ်နေသည်။ တခြားဂိုဏ်းတွေက ပါရမီရှင်တွေလည်း ပျောက်နေသည်။ လီချင်းရန်က ဖန်ကျင်းနှင့် ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးက ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူကာ မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဓားအခင်းအကျင်းကို ထိတွေ့ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းလည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးတွင် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။

“ဒီလိုကိုး... ဒါဆိုရင်တော့ ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။” စုချီနျန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွား၏။

သူတို့၏ဘိုးဘေးက သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဂိုဏ်းမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယခု သူတို့၏ ထူးချွန်သော တပည့်လေးဦး ပျောက်ဆုံးနေ၏။

ယွဲ့ချန်ချီနှင့် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို တွေးမိသည့်အခါ စုချီနျန် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ဓားကျောင်းတော်သည် လောကီ ပဋိပက္ခများကို အမြဲပင် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် ဖြတ်သန်းသွားလာသော မိုးပျံယာဉ်များနှင့် ဝိညာဉ် ကျောက်တုံးများကိုသာ ဓားပြတိုက်ခဲ့သည်။

၎င်းက ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မေးခွန်းထုတ်စရာလား။ မှန်ပေသည်။

သို့သော် သူတို့ တစ်ခါမှ လူကို အန္တရာယ်မပေးခဲ့ပေ။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့ဓားပြတိုက်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်း အရောင်းအဝယ်တစ်ခုတည်းနှင့် ခေါင်းပုံဖြတ်သည်ထက်ပင် နည်းနေသေးသည်။

တကယ်လို့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဓားကျောင်းတော်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ရင်....

ဒါဆိုရင်တော့...

“ဓားကျောင်းတော် တပည့်တွေအားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ...”

စုချီနျန် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ ဝုန်းခနဲ မြေပြင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ရွှမ်ဝူဓားနှောင့်မှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏နောက်တွင် ဓားကျောင်းတော်တပည့်တိုင်း ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ် လိုက်ကြသည်။

“ငါတို့ လမ်းဖောက်ပြီး ထွက်ကြမယ်။ ဘယ်သူပဲ လမ်းပိတ်ပိတ်၊ ကောင်းကင်ကြီးပဲ တားတား၊ ငါတို့ ဒီနေ့ ဓားကျောင်းတော်ကို ပြန်ကြမယ်...”

သူတို့က တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန်သူတော်စင်များ လျို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်မလာသေးခင် အခုအချိန်သည် ဖောက်ထွက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်။

ယွဲ့ချန်ချီနှင့် အခြားသူများအတွက်မူ...

သူ့အနေဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း ဓားကျောင်းတော်တွင် ထိုလေးဦးထက်မကသော တပည့်များစွာ ရှိနေသေးသည်။

ကျန်ရှိနေသော တပည့်များ အသက်ရှင်သန်ရေးက ပထမဦးစားပေးပင်။

လက်ရှိ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် ထိုတပည့်လေးဦး၏ တည်နေရာကို သူကိုယ်တိုင် လိုက်ရှာပါလိမ့်မည်။ သေသေရှင်ရှင် သူတို့ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လာမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထား၏။

“ငါတို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စခန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါတို့နတ်မိမယ်လေးကို သတ်ခဲ့တာကို အသာတကြည် ထွက်သွားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား...”

ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်နေသော အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ဟိန်းထွက်လာသည်။

မြေပြင်ထဲမှ စိမ်းဖန့်ဖန့် နွယ်ပင်များ ထိုးထွက်လာပြီး ကြီးမားသော မြွေကြီးများကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့က ဓားကျောင်းတော်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ် ဖုံးအုပ်လိုက်၏။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လေထဲ ဝဲပျံနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ဖိအားများ ကျဆင်းလာပြီး ဓားကျောင်းတော်နယ်မြေ၏ ကျောက်ပြားများပင် အက်ကွဲကြေမွကုန်သည်။

သူက ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အစောပိုင်းက ကျန်ရစ်ခဲ့သော ယောင်ချီအကြီးအကဲ သုံးဦးထက်ပင် ပိုမို၍ မြင့်မားသည်။

သူမှာ ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ယွိနင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မူလက ယွိယောင်နှင့်အတူ အဓိကလျို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွိယောင်မှာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် အတွင်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ယွိချင်း အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိ၍ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ သုံးဦး အသတ်ခံရပြီး စခန်း ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သူ၏ဒေါသ အတိုင်းအထက်အလွန် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဓားကျောင်းတော်ကို လုံးဝ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ...

“ဓားကျောင်းတော် အမှိုက်ကောင်တွေ... သေကြစမ်း...”

ယွိနင်က လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ကွက် မကျရောက်မီမှာပင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဓားကျောင်းတော် တပည့်များမှာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော်...

ဓားဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လေပြင်းများ ငြိမ်သက်သွား၏။

ယွိနင်က လည်ပင်းတွင် ရုတ်တရက် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဓားတစ်လက်က သူ၏လည်ပင်းတွင် မည်သို့ရောက်လာသည်မသိဘဲ ရှိနေသည်။

အရောင်တင်ထားသော ထိုဓားသွားပေါ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော သူ၏ မျက်နှာကို ပြန်လည် မြင်တွေ့နေရသည်။

ထိုဓားကို မည်သည့်အချိန်တွင် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို သူ လုံးဝ မမြင်လိုက်ရပေ။

“ရှင်... ရှင်က... ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေးလား။”

“မင်းတို့တွေ... ဓားကျောင်းတော်ရဲ့လူတွေကို တားဆီးထားလို့ မရဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်က နောက်ထပ် ဘာမှပြန်မပြောတော့ပေ။ သူက လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ဓားအိမ်ကို အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။

ဓားဟိန်းသံက ယွိနင်၏ဝိညာဉ်ကို ကြေမွသွားစေ၏။

နွယ်ပင်အကျဉ်းထောင်မှာလည်း ခဏချင်းအတွင်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

“ယွိယောင်နဲ့ ဆရာတော်ဖန်ယဲ့ကို ပြောလိုက်။” ချန်ဟွိုက်အန်က ဓားကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး စုရုံးနေသော ကျင့်ကြံသူများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် လေးယောက်သာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်... မင်းတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေ ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့။”

ထို့နောက် သူက လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားကျောင်းတော်တပည့် အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်မှ နေမင်းကြီးမှာ တောက်ပစွာ ပူလောင်နေ၏။

ဓားကျောင်းတော်နယ်မြေ၏ အထက်တွင်မူ ထက်မြက်လှသော ဓားချက်ရာတစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ထက်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

...