မိစ္ဆာနဂါး၏ အဆုံးသတ်

[ အဓိကတာဝန် ၂.၀ ပြီးဆုံးပါပြီ။ ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးအား ကျုံးကျိုးလျို့ဝှက်နယ်မြေ ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း ရှင်သန်နိုင်အောင် ကူညီပေးခြင်း ]

[ ရရှိသော ဆုလာဘ် - ဂိုဏ်းဆင့်ခေါ်မိန့် ]

[ ဂိုဏ်းဆင့်ခေါ်မိန့်- လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ဓားကျောင်းတော်မှ တပည့်များ၊ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကို မိနစ် ၃၀ကြာ ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ဆင့်ခေါ်သူ အရေအတွက်နှင့် အစွမ်းအပေါ် မူတည်၍ ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်သည့်ကာလမှာ တစ်ရက်မှ တစ်လအထိ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ (ကစားသူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည့် ကာလ လျော့နည်းသွားပါလိမ့်မည်)]

[ ဂိုဏ်းဆင့်ခေါ်မိန့်ကို သင်၏ပစ္စည်းစာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးပါပြီ ]

[ အဓိကတာဝန် ၃.၀ - မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်ခြင်း။ လီချင်းရန်နှင့် ယွဲ့ချန်ချီတို့သည် ရင်းနှီးသော သံယောဇဉ် ရှိကြသည်။ စီနီယာအစ်မ ယွဲ့ချန်ချီကို ကယ်တင်ရာတွင် လီချင်းရန်ကို ကူညီပေးပါ။ ( တာဝန် ကျရှုံးပါက ဓားကျောင်းတော် ပျက်စီးမည်၊ လီချင်းရန် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိမည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် အဆွဲထုတ်ခံရပြီး တာအိုခန္ဓာ အခိုးခံရမည်။ ကျင့်ကြံမှု နောက်ထပ် မတိုးတက်တော့ဘဲ နောင်တများဖြင့် ဘဝကို ကုန်ဆုံးရမည်။ အောင်မြင်ပါက ဓားကျောင်းတော် ရှင်သန်မည်။ လီချင်းရန် ရှင်သန်မည်။ ကစားသူ၏ ကိုယ်ပွားလည်း ရှင်သန်မည်) လက်ရှိ အောင်မြင်နိုင်ခြေ- ၀% ]

ချန်ဟွိုက်အန် ဂိမ်းထဲက ထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ့ဖုန်းထဲတွင် ဂိမ်းသတိပေးချက်များ တရစပ် တက်လာတော့သည်။

“...တာဝန်ကျရှုံးရင် ငါပါ ဘာလို့ သေရမှာလဲဟ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ အောင်မြင်နိုင်ခြေက ၀% ပြန်ဖြစ်သွားရတာလဲ။...”

ထိုကိန်းဂဏန်းကို မြင်တိုင်း သူ ကြက်သီးထမိသွားသည်။

သို့သော် အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ အကြောင်းရင်းကို သူ နားလည်သွား၏။

အကယ်၍ တာဝန်ကျရှုံးပါက လီချင်းရန်၏ မဟာရေဓာတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို သူတို့ ယူသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ အစစ်အမှန် သူတော်စင် ယွိယောင်သည် ဓာတ်ငါးပါး ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အချောသတ်နိုင်ပြီး ယွဲ့ချန်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ကာ အစွမ်းများ အဆမတန် တိုးလာပေလိမ့်မည်။ သူ၏အစွမ်းမှာ မိမိ၏ ကမ္ဘာငယ်ပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့။ ထိုအခါ သူက လက်ချောင်းလေးတစ်ချက် တောက်ရုံဖြင့် မိမိတည်ရှိမှုကို အမှုန့်ချေပစ်နိုင်၏။

“...အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား။ ဒါဆိုရင် သူက အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားမှာပေါ့...”

ချန်ဟွိုက်အန် တုန်လှုပ်သွား၏။

အင်မော်တယ် ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်တာအို၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ၎င်း၏အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံခြင်း ဝတ္ထုများတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော အင်မော်တယ်များက ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ပြီး ၎င်းကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ကြသည်။

အကယ်၍ ထိုဂိမ်းစနစ်သည် ချင်းယွန်ဘုံ၏ ကောင်းကင်တာအို၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်က အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေလျှင်... အင်း... ၎င်းမှာ အိပ်မက်ဆိုးပင်။

“မဖြစ်ဘူး။ ငါ အမြန်ဆုံး အစွမ်းထက်လာဖို့ လိုတယ်။”

သူ့နှလုံးသားထဲ အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်တစ်ခု တိုးပွားလာ၏။

အမှန်တကယ်တွင် သူက ကျင့်ကြံမှုတွင် အမြဲပင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏တိုးတက်မှုမှာ အလွန်တရာ နှေးကွေးလွန်းနေ၏။

အဆုံးတွင်မူ သူက သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။

လျှပ်စီးသီးသန့်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အညံ့စား ပါရမီကြောင့် အနိုင်နိုင်သာ ရုန်းကန်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

[ သင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးသည် သင့်အတွက် ဆေးပင်တစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးလိုက်ပါပြီ... ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏အိတ်ထဲမှာ စစ်ဆေးကြည့်ပါ... ]

ရွှတ်...

သတိပေးချက် တက်လာသည်နှင့် ဆေးပင်တစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးသည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ဂိမ်းထဲက မထွက်ခင်လေးတွင် လီချင်းရန်က ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကိုယူကာ အကြီးအကဲလျူထံ သွားခဲ့သည်။ ဆေးလုံးက ထိုမျှလောက် မြန်မြန်ပြီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲလျူ ပြောသည်မှာ မှန်နေပုံရသည်။ ထိုဆေးလုံးက ဖော်စပ်ရ မခက်ခဲလှပေ။ အရည်အသွေးမြင့် ကုန်ကြမ်းများ ရှိရန်သာ လိုသည်။ ပစ္စည်းရှိလျှင် ကျန်သော အရာများက လွယ်ကူပေ၏။

“...အချိန်ကိုက်ပဲ။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ရဲ့ ပထမအဆင့်က တစ်ဆို့နေတာ။ မိစ္ဆာနဂါးရဲ့ ကင်ဆာဆဲလ်တွေကို ဝါးမျိုတာလည်း မထိရောက်တော့ဘူး။ ဒီတော့ အခုပဲ စမ်းသပ်ကြည့် ကြတာပေါ့...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆေးတစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ကောက်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်အတိကျသွားသည်။

ထို့နောက် သတိလစ်သွားတော့သည်။

အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံထားရသော မိစ္ဆာနဂါးသည်လည်း ငြိမ်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ ခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့ပြီး ကိုယ်ထည်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာကျင့်စဉ်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းသည် လွတ်မြောက်မည့်လမ်းကို အမြဲရှာဖွေနေခဲ့သည်။

အားလုံး သိကြသည့်အတိုင်း ဗိုင်းရပ်စ်များ၏ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ၎င်းတို့၏ ဗီဇပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းပင်။

မိစ္ဆာနဂါးလည်း ဗီဇပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

[ ဒီဝါးမျိုတဲ့အားက နောက်ပိုင်း အရင်ကလောက် မပြင်းတော့ဘူး။ ဆိုလိုတာက... ငါ့ရဲ့ ဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေက အောင်မြင်နေပြီပဲ။ ဆေးယဉ်သွားသလိုမျိုးပေါ့။ ငါသာ ဆက်ပြီး တိုးတက် ပြောင်းလဲနေမယ်ဆိုရင်... ]

မိစ္ဆာနဂါးက လျှပ်စီးတန်းများ ဖြတ်သန်းနေသော ချိုမြိန်သောပျားရည် သီချင်းကို ညည်းဆိုရင်း လွင့်ပျံနေသော ကင်ဆာဆဲလ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းပေသည်။ မိမိ၏ ဆဲလ်အချို့ကို ထိုဗီဇပြောင်းလဲထားသော ကင်ဆာဆဲလ်များအဖြစ် အသွင်ဖျက်ကာ အတွင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ပြီး သိမ်းပိုက်ရန်ပင်။

ထိုသို့ဖြစ်သွားလျှင် အဖြူကောင်က အမည်းကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် အခြေအနေအားလုံး ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက လှုပ်ရှားမှု စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

[ ဟဲဟဲဟဲ... ထွက်လာစမ်း။ ငါ့ရဲ့ ဗီဇပြောင်း ကင်ဆာဆဲလ်သစ်လေး...]

မိစ္ဆာနဂါး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆဲလ်များနှင့် တထေရာတည်း တူညီသော ကင်ဆာဆဲလ်အသစ်တစ်ခုမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် မွေးဖွားလာသည်။

အခြားဆဲလ်များနှင့် ခွဲခြား၍မရဘဲ ဟန်ချက်ညီစွာ ရောနှောသွားတော့သည်။

[ အောင်မြင်ပြီ... ဟားဟားဟား... အောင်မြင်ပြီဟေ့....]

၎င်းက ချက်ချင်းပင် ထိုဆဲလ်အသစ်ကို ပွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မကြာခင် ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အပိုင်းအစလေးတစ်ခု ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆက်လက်ကြီးထွားရန် အာဟာရ မလုံလောက်တော့ပေ။

ထိုအဆင့်တွင် ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ထံမှ အာဟာရကို ရယူရန် လိုအပ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ချန်ဟွိုက်အန်က မကြာခင်တွင် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဗိုက်ဆာလာလိမ့်မည်။

[ နေဦး။ မဖြစ်ဘူး... သူ ဗိုက်ဆာလာရင် တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်... ]

မိစ္ဆာနဂါးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်သည်းဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေသည်။

[ အင်း... ဒီကင်ဆာဆဲလ်အချို့ကိုပဲ ငါ စားလိုက်ရင်ရော။ သူတို့မှာ အာဟာရတွေ အပြည့်ပဲ။ နည်းနည်းလောက် စားလိုက်ရုံနဲ့တော့ ဘာမှ မထူးခြားလောက်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား ]

ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် ၎င်းက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ဆဲလ်တစ်ခုကို မျိုချလိုက်၏။

အရသာ ရှိလှသည်။

စွမ်းအင်များ အပြည့်ပင်။

ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ရှေ့လက်သည်းလေးများ အနည်းငယ် ပြန်ထွက်လာ၏။

[ တောက်... ဒီကောင်က အစားကောင်းတွေ စားထားတာပဲဟေ့ ]

[ ဟဲဟဲ... နောင်ကျရင် ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အပိုင်ပဲ... ငါ ဘုရင်တစ်ပါးလို စားရတော့မယ်... ]

“...ဟုတ်လား။”

နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်ခုမှာ အပေါ်စီးမှ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုမှာ မိစ္ဆာနဂါးအပေါ် မိုးကျလာသည်။

ထိုအချိန်မှသာ ၎င်း သတိပြုမိသွားသည်မှာ အရာအားလုံး မှောင်အတိကျသွားခြင်းပင်။

၎င်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသော ဧရာမ သွေးဝံပုလွေကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းက အရင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုကြီးနေသည်။

၎င်း၏ ဟပြဲနေသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကိုယ်လုံးကို မျိုချနိုင်သည်။

အခုချိန် နဂါးက ခေါင်းတစ်လုံးတည်း ကျန်နေသည်ကို ပြောစရာ မလိုတော့။

“ကျုပ် မပြောခဲ့ဘူးလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်က သွေးဝံပုလွေ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ၎င်းကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နေသည်။

“ကျုပ် ခင်ဗျားကို မဝါးမျိုသေးတာက ခင်ဗျားက အသုံးဝင်နေသေးလို့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ခင်ဗျားကို မလိုအပ်တော့ဘူး။”

[ မဖြစ်နိုင်တာ။ မင်းရဲ့ ဆဲလ်တွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ တိုးတက်ပြောင်းလဲ သွားရတာလဲ။... ]

မိစ္ဆာနဂါး၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

ချန်ဟွိုက်အန် ရယ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဆေးပင်တစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး၏ အစွမ်းပင်။

၎င်းက သူ၏ ဆဲလ်အားလုံးကို သန်မာစေပြီး အဆိပ်နှင့် ရောဂါမှန်သမျှကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာကျင့်စဉ်နှင့် ဓာတ်ပြုသွားပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

[ နေဦး... ငါ့ကို မဝါးမျိုပါနဲ့။ ငါ...ငါက အသုံးဝင်ပါသေးတယ်... ]

မိစ္ဆာနဂါး၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားအားထုတ် လိုက်သည်။

[ ကောင်လေး... မင်း နဂါးချီစွမ်းအင်ကို မလိုချင်ဘူးလား။ မင်း ငါ့ကို ဝါးမျိုရင် ငါလည်း နဂါးချီစွမ်းအင်နဲ့အတူ အဆုံးစီရင်လိုက်မှာနော်... ငါ... ]

“...ခင်ဗျား မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။”

မိစ္ဆာနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း မွဲခြောက်ကာ အသက်မဲ့သွားသည်ကို ချန်ဟွိုက်အန် ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ အဆိပ်ကင်းစင်သွားသော ရွှေရောင်ဆဲလ်များက ၎င်းကို သံကြိုးများကဲ့သို့ ချည်နှောင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူ့လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့်...

ရွှတ်...

သူ၏ လက်ချောင်းများကို နဂါးခေါင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သေးငယ်လှသော ရွှေရောင်နဂါးလေးတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

၎င်းမှာ အသက်ငင်နေရှာသည်။

၎င်းမှာ နဂါးချီစွမ်းအင်ပင်။ ဗီဇပြောင်း ကင်ဆာဆဲလ်များ၏ အခိုးခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုပင်။

ယခုတော့ သူ့ပစ္စည်း သူပြန်ယူရမည့်အချိန် ရောက်လေပြီ။

[ မလုပ်ပါနဲ့... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ ငါ မှားသွားပါတယ်။ ငါ...]

မိစ္ဆာနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ် သေးငယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးနှင့်လျှာသာ ကျန်တော့သည်။

သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် တွန့်လိမ်နေသော အမည်းရောင် ကင်ဆာဆဲလ်သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

“ခင်ဗျား မမှားပါဘူး။”

“ခင်ဗျားက သေဖို့ပဲ ကံပါလာတာ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က နောက်ဆုံးဆဲလ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

နားကွဲမတတ် နဂါးဟိန်းသံကြီးမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀)ထဲတွင် ချန်ဟွိုက်အန်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သံမဏိနံရံများကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်။

ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်ရှိ ပါ့ကျီပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားကာ လန်ကျသွားတော့သည်။

၎င်းက ချန်ဟွိုက်အန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား တောင့်တင်းသွား၏။

ထိုမျက်လုံးများက လူသားမျက်လုံးများ မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့မှာ ရွှေရောင်တောက်နေပြီး နဂါးမျက်လုံးများကဲ့သို့ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရှိနေလေသည်။

....