အခန်း (၁၂၃)
Vol. 13 Ch. 123
🥝 Chapter 123
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေသော ရေပူကန်ထဲတွင်၊ စုကျိုသည် သူ့အာရုံစိုက်မှုကို လျှင်မြန်စွာပြန်လည်ရယူလိုက်လေသည်။
သုံးရက်ကြာပြီးနောက်၊ သူမသည် အခြေတည်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိသွားလေသည်။
သူမသည် ရေကန်ထဲတွင် နောက်ထပ် ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ထိုကာလအတွင်း သူမသည် [ဒုတိယမျိုးဆက် ကျင်းချန်] ကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ကွင်းတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ၊ ပွဲစဉ်ပေါင်း ဆယ်ပွဲကျော်ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှုးရူယွီ၏ ပြစ်တင်ကြိမ်း မောင်းမှုကို နောက်တစ်ကြိမ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။
“ကျမ ဒုတိယမျိုးဆက်ကျင်းယွီထန်ကို သုံးတာလေ! ရှင် ပထမမျိုးဆက်ကိုမသုံးဖို့ပဲ တားမြစ်ခဲ့တာ!”
“ကျွန်မ အရမ်းလိမ္မာပါတယ်”
“...”
အုပ်ချုပ်ရေးမှုးရူယွီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်လေသည်။
စုကျိုဝင်ငွေတိုးလာပြီး၊ သူမသည် [ဒုတိယမျိုးဆက် ကျင်းချန်] အသုံးပြုခွင့်ကိုပါ ထပ်မံပိတ်ပင်ခံလိုက်ရလေသည်!
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမသည် ယခင်က ကံစမ်းမဲနှိုက်ခြင်းအပေါ် အားကိုး၍ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းကို အခြေတည်အဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်၊ အဆင့်တက်ပြီးနောက်ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ချောမွေ့နေသည်ကို စုကျို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ၊ သူမသည် တစ်လအတွင်း အခြေတည်အဆင့်အစောပိုင်းထိပ်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး၊ အခြေတည်အဆင့် အလယ်ပိုင်းနှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင်နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ တစ်လကြာပြီးနောက်၊ သဘောတူညီထားသည့်အတိုင်း၊ စုကျိုနှင့် ကျန်ရှိသော အောက်ခြေအဖွဲ့သားများသည် တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းတွင်ပေါ်လာကြလေသည်။
လေလံပွဲကြောင့်၊ စုကျိုသာမက၊ ယင်လီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အဆင့်တိုင်းမှ ဂိုဏ်းသားများနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မတို့က စီနီယာအစ်ကိုကြီးလဲ့ကျယ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကိုလည်း ကျွန်မတို့အဖွဲ့ရဲ့စွမ်းအားကို သက်သေအဖြစ် လာကြည့်ဖို့ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်၊” စုကျိုက ပြောလိုက်ပြီး၊ အောက်ခြေအဖွဲ့ကိုဦးဆောင်ကာ ပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့တက်လာခဲ့လေသည်။
သူတို့သည် လဲ့ကျယ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ ငါးယောက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာ စောင့်ဆိုင်းနေရာများသို့ အသီးသီးသွားရောက်ကြလေသည်။
ကျင်းချန်သည် တလျှောက်လုံးတိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ သူ့မျက်နှာထားသည် ရေခဲကဲ့သို့အေးစက်နေလေသည်။
ဒါ သူ့ စရိုက်အမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။
စုကျိုသည် သူ့ကို တစ်ချက်မှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။
ယနေ့ သူမနဖူးပေါ်တွင် ကမ္ပည်းထိုးထားသော သွေးရွှေရောင် 'ကိုး' ဂဏန်းရှိနေလေသည်။
ယင်လီနှင့် အခြားသူများတွင်လည်း ရှိကြသည်။
လေလံပွဲက သူတို့ကို ဓနဥစ္စာကြွယ်ဝစေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလေသည်။
ပွဲလမ်းသဘင် ကာလအတွင်း၊ [ဒုတိယမျိုးဆက် ကျင်းချန်] သည် နောက်ထပ်ပွဲစဉ်အနည်းငယ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင်၊ အလွှာ ၃၀ ရှိ ဂိုဏ်းသား အများစုသည် သူတို့တိုက်ပွဲ မှတ်တမ်းများကို သူတို့ထံပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။
အောက်ခြေအဖွဲ့သည် ယခုအခါ အလွှာ ၃၀ တွင် အဆင့် ၉ နေရာ၌ရှိနေလေပြီ။
“စည်းမျဉ်းတွေအရ၊ ဒါက တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲပဲ”
“အခြေတည်အဆင့် ထိပ်သီးပြိုင်ပွဲအတွက် ခွဲတမ်းပါဝင်နေတဲ့အတွက်၊ ငါတို့လေးယောက်က ရလဒ်ကို တပြိုင်နက်တည်း အကဲဖြတ် ဆုံးဖြတ်ပေးကြမယ်”
အုပ်ချုပ်ရေးမှုးရူယွီ၊ ဟူကျဲကျင့်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားသော တောက်ရန်၊ နှင့် အလွှာ ၄၀ ရှိ အခြားအုပ်ချုပ်ရေးမှုး တစ်ဦးတို့ အားလုံးသည် လေထဲသို့ တပြိုင်နက်တည်းပျံတက်သွားကြလေသည်။
သူတို့ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်၊
တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းနှစ်ခုသည် ဘယ်ဘက်တွင် တစ်ခုနှင့် ညာဘက်တွင် တစ်ခု၊ ဖြည်းညှင်းစွာမြင့်တက်လာလေသည်။
ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုစီမှ အကဲဖြတ်သူနှစ်ဦးသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကောင်းမှုဆိုးမှုခန်းမမှ ယင်ယန် အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် နတ်လမ်းစဉ်မဟာပြိုင်ပွဲအတွက် ခွဲတမ်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သော ဤစိန်ခေါ်ပွဲကို ကြီးကြပ်ရန်ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။
“ခေါင်းဆောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ညွှန်ကြားချက်ပေးပါဦး~”
ယင်လီ စုကျိုအား တိုးတိုးလေးရယ်မောလိုက်လေသည်။
ယနေ့ အကောင်းဆုံး မဲလိပ်ကိုနှိုက်မိထားသော စီနီယာအစ်မဟောင်ယို့လုသည်လည်း သူတို့ ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့၏အလယ်ရှိ စုကျိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
စုကျို နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး၊ သူမ၏ပတ်တီးစည်းထားသော ညာလက်ကို သူတို့ထံသို့ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
“လူတိုင်း ကံကောင်းပါစေ”
အောက်ခြေအဖွဲ့ဝင်များသည် ချက်ချင်းလက်လှမ်းလိုက်ကြပြီး သူမ လက်ကို ထိလိုက်ကြလေသည်။
ထို့နောက်၊ သူတို့သည် ပိုနေသော လက်တစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ခေါင်းဆောင်လဲ့အော်၊ ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့”
“...ကောင်းပြီ၊ ငါ မေ့သွားတာပါ”
စုကျိုသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှုးများကို လေးနက်စွာပြောကြားလိုက်သည်။
“ပထမပွဲစဉ်အတွက်၊ ငါတို့က ကျူးပိုင်ယွီကို လွှတ်ပြီး လျန်ဟော့ကျီကိုစိန်ခေါ်ခိုင်းမယ်၊ ပြီးတော့ လိုကျားကိုလွှတ်ပြီး တောက်ဟယ်ကို စိန်ခေါ်ခိုင်းမယ်”
“စကားများနေတာတော်ပြီ၊ ဘယ်သူက ဘယ်သူနဲ့ ဆိုတာ စိန်ခေါ်စာတွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပြီးသားပဲ”
လျန်ဟော့ကျီ စိတ်မရှည်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။
သို့သော် စုကျိုအကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ၊ သူ ချက်ချင်းပါးစပ်ပိတ်သွားရလေသည်။
ဘယ်ဘက်ပြိုင်ကွင်းရှိ ရူယွီက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။
“နင်တို့က ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်နေကြတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတာ နှမြောစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့၊ ကုသိုလ်တော် ရေကန်မှာ တစ်လကြာလေ့ကျင့်မှုအတွင်း နင်တို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါ မျှော်လင့်နေတုန်းပါပဲ”
စုကျို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ အုပ်ချုပ်ရေးမှုးသုံးယောက်ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းနှစ်ခုသည် ချက်ချင်းလင်းလက်သွားလေသည်!
တခဏအတွင်း၊ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ရှစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသော ကျူးပိုင်ယွီသည် ဆံပင်များကို အနီရောင် ပြန်ဆိုးထားသော လျန်ဟော့ကျီနှင့်အတူ ဘယ်ဘက် ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင်ပေါ်လာလေသည်။ မျက်လုံးများကို လုံးဝမှိတ်ထားပြီး ပခုံးပေါ်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝတ်ရုံကို ခြုံထားသော လိုကျားသည်၊ ဘောင်းဘီရှည်ကိုခေါက်တင်ထားပြီး သာမန်ငါးမျှားတံတစ်ချောင်းဟု ထင်ရသည်ကို သယ်ဆောင်ထားသော တောက်ဟယ်နှင့်အတူ ညာဘက် ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင်ပေါ်လာလေသည်။
[၄၀: ဘယ်ပြိုင်ပွဲကွင်းကို ကြည့်ရမလဲ ဆိုတာ လုံးဝ မသေချာတော့ဘူး]
[၃၉: နှစ်ခုစလုံးက တပြိုင်နက်တည်း ပြိုင်နေကြတာ၊ စိတ်ပျက်စရာပဲ]
[၃၆: သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့က ဓားသိုင်းကိုကျွမ်းကျင်တဲ့ လိုကျားနဲ့ အရာအားလုံးကို ငါးမျှားတဲ့ တောက်ဟယ် တို့ပွဲကို ကြည့်သင့်တယ်လေ၊ သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေက အပြန်အလှန်ဟန့်တားနေကြတာ ဘယ်သူ ပိုစွမ်းလဲ ကြည့်ရအောင်!]
“သတိထားပါ”
လဲ့ကျယ်သည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ သူ့အသင်းဖော် နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ညီမလေးတွေက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နိမ့်တာနဲ့ပဲ ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့မတွက်နဲ့”
လျန်ဟော့ကျီနှင့် တောက်ဟယ် နှစ်ဦးစလုံး သဘောတူစွာခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
စုကျိုနှင့် လဲ့ကျယ်တို့သည် ပြိုင်ကွင်းအောက်တွင် ထိုင်လျက်၊ အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီးစောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။
ပြိုင်ကွင်းနှစ်ခုစလုံးပေါ်ရှိ လူများသည် ပြိုင်ဘက်များအပေါ် အာရုံစိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။
လျန်ဟော့ကျီသည် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ရှစ်ခုတွဲလောင်းကျနေသော ကျူးပိုင်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ထိပ်တန်းအဆင့် သစ်ပင်တွေကို အမိန့်ပေးနိုင်သူလို့ ငါ ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းပြီး ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်”
“ငါ ဒီပြိုင်ကွင်းရဲ့ ငါးကျန့်အချင်းဝက်အတွင်းက ဝိညာဉ်သစ်ပင်တွေ အကုန်လုံးကိုမီးရှို့ပစ်မယ်!”
“အဲဒီကျရင် မင်း ဘာကို အမိန့်ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!”
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်များကိုမြှောက်လိုက်ရာ၊ မီးနဂါးနှစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
“သွား! လောင်ကျွမ်းခြင်း နည်းစနစ်!”
တခဏအတွင်း ပွဲကြည့်နေသော စုကျို ရှေ့ရှိ သစ်သားစားပွဲ၊ စန္ဒကူးရနံ့ လက်ဖက်ရည်အိုး၊ နှင့် သူမ ကစားနေသော မက်မွန်သစ်သားဓားပင် လျှင်၊ အားလုံးမီးစွဲလောင်သွားကြလေသည်။
“...”
သူမ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားလေသည်။
“မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ? မင်း ဒီလိုလုပ်ဖို့ လိုလို့လား”
“ဒေါသထွက်နေလား”
လျန်ဟော့ကျီသည် ပြိုင်ကွင်းအပြင်ဘက်ရှိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကျူးပိုင်ယွီကို ကြည့်ရင်းရယ်မောလိုက်လေသည်။
“မင်းရဲ့ ပါရမီ အားနည်းချက်က အလွယ်တကူ ဒေါသထွက်တတ်တာပဲ”
“ကဲ၊ အခု မင်း ဒေါသထွက်နေပြီလား”
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျူးပိုင်ယွီ ခါးရှိ မုန်ညင်းစေ့အိတ်ပင်လျှင် မီးတောက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။
ပြိုင်ကွင်းကြမ်းပြင် တစ်ခုလုံးနှင့် တရားသူကြီး အကြီးအကဲပင်လျှင် မီးတောက်များလွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
“ငါ မင်းအတွက် သစ်သားစ တစ်စတောင် ချန်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး!”
လျန်ဟော့ကျီ အောင်နိုင်သူအဖြစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။
သို့သော် သူတို့သည် လုံးဝသတိရှိနေကြဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်များသည် ပိုပြင်းထန်လာလေသည်။
အကယ်၍ ကျူးပိုင်ယွီသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့မုန်ညင်းစေ့အိတ်ထဲမှ မျိုးစေ့တစ်စေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်လျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် မီးတောက်များထဲတွင် ချက်ချင်းလောင်ကျွမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
“သစ်ပင်တွေကို အမိန့်ပေးလေ၊ အမိန့်ပေးဖို့ကြိုးစားကြည့်လေ၊ ဟားဟားဟား!”
[၃၈: ဒါက နည်းနည်းခက်ခဲတယ်၊ မီးအခြေခံ နည်းစနစ်တွေက သစ်သားဓာတ်ပါရမီတွေရဲ့ ရန်သူပဲ။]
[၃၃: နှမြောစရာပဲ၊ ဘာလို့ ကျူးပိုင်ယွီက မီးနဲ့ကစားတဲ့သူကို စိန်ခေါ်ရတာလဲ၊ အကယ်၍ သူက တောက်ဟယ် ဒါမှမဟုတ် မူချင်းချုးကို ရှာခဲ့ရင်တောင်၊ သူတို့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိဦးမှာ]
[၄၀: ပြိုင်ကွင်း အတွင်းမှာရော အပြင်မှာပါထိန်းချုပ်ဖို့ ဝိညာဉ်သစ်ပင်တွေ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တွေ မရှိတော့ဘူး]
[၁: ငါတို့ ရှုံးတော့မှာလား၊ ကျူးပိုင်ယွီ! နိုင်အောင်တိုက်! ငါတို့ရဲ့ ပထမထပ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်!]
[၃၀: မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေးတယ်၊ မကြောက်ပါနဲ့ ပြိုင်ကွင်းအောက်က အောက်ခြေအဖွဲ့ထဲက စုကျိုနဲ့ တခြားသူတွေကိုကြည့်လိုက်]
ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင်၊ ကျူးပိုင်ယွီသည် လုံးဝတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေပြီး၊ စုကျိုသည် ဖြတ်တောက်ထားသော ခြေလက်တစ်ခုဟု ထင်ရသည့် အသစ်ထုတ်လုပ်ထားသော လက်မောင်းတစ်ခုဖြင့် အေးအေးလူလူကစားနေလေသည်။
သူမဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယင်လီနှင့် ဟောင်ယို့လုတို့သည်လည်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တီးတိုးပြောနေကြ လေသည်။
သူတို့၏အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထူးဆန်းနေပြီး၊
ရှုံးနိမ့်တော့မည့် ကျူးပိုင်ယွီသည် သူတို့၏အသင်းဖော် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
အခြားစားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသော လဲ့ကျယ်သည် စုကျိုကိုတစ်ချက်မကြည့်ဘဲမနေနိုင်တော့ချေ၊ ထို့နောက် စုကျိုနှင့် အခြားသူများထံတွင် ရှင်းပြ၍မရအောင် တွဲလောင်းခိုနေသော သူ့ညီလေးလဲ့အော်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။
“ညီလေး၊ မင်း ကျူးပိုင်ယွီကို သိလား? သူ့မှာ တစ်ခုခု အရန်အစီအစဉ်ရှိလို့လား”
လဲ့ကျယ်သည် လမ်းကြားတဖက်မှ သူ့ညီလေးကို မေးလိုက်လေသည်။
သို့သော် သူ့ အကြည့်သည် စုကျိုအပေါ်တွင် စွဲမြဲနေလေသည်။
“သူက ပြိုင်ကွင်းပေါ်မှာ ဂျူနီယာညီမလေး စုကျိုရဲ့ပုံတူကို သုံးဖို့ စီစဉ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲမှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးသင့်တယ်၊ အချိန်တိုင်း ဂျူနီယာညီမလေး စုကျိုကို အားကိုးနေလို့ မဖြစ်ဘူး”
“ဟင်၊ ညီလေး ငါ မင်းကို ပြောနေတာလေ...”
လဲ့ကျယ် သတိထားမိလိုက်သည်မှာ၊ ထိုမျှလောက် ပြောပြီးသည့်တိုင်၊ စုကျိုနောက်တွင် ထိုင်နေသော သူ့ညီလေး လဲ့အော်သည် စကားတစ်လုံးမျှ ပြန်မပြောပေ။
အစားထိုးအနေဖြင့်၊ သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။
ထူးဆန်းလွန်းတယ်
လဲ့ကျယ် စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စုကျို အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“အော်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင့်ညီလေးက ဒီမှာ မရှိလို့လေ”
“?”
လဲ့ကျယ် နားမလည်ပေ။
သို့သော် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို လျှင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး ပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်!
ပျော့ပျောင်းသော “ရွှမ်း” ဟူသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရေမွှေးပွင့်ချပ်ကဲ့သို့သော မီးတောက်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ပွင့်လန်းလာလေသည်။
ထို့နောက်၊ အတွင်းထဲမှ လျှပ်စီးတစ်ချက်လက်သွားလေသည်!
ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ရှစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသော ကျူးပိုင်ယွီသည် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
သွေးရောင်ရွှေရောင်ပုဆိန်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ သူသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့နဖူးပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းတစ်ခုကိုဆွဲခွာလိုက်လေသည်။
ကျူးပိုင်ယွီ၏ပုံပန်းသဏ္ဍာန်နှင့် ဂိုဏ်းသားတံဆိပ်ပြားသည် အဝတ်အစားများကဲ့သို့ အလွှာလိုက်ကွာကျသွားပြီး၊ နဝမအဆင့် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ လဲ့အော်ပေါ်ထွက်လာလေသည်!
သူသည် လျန်ဟော့ကျီထံသို့ လျှပ်စီးတန်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။
“ငါ လုံးဝ စိတ်မဆိုးပါဘူး၊ မင်းက ဆယ်မိုင်ပတ်လည်က အပင်တွေကို မီးရှို့ပစ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါလည်း စိတ်မဆိုးဘူး”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက အပင်တွေ မလိုဘူးလေ!”
သူကား ကျူးပိုင်ယွီ လုံးဝမဟုတ်ပေ!
ကျူးပိုင်ယွီ၏ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုခွာချလိုက်သောအခါ၊ သူသည် လျှပ်စီးဝိညာဉ်အမြစ်ရှိသော လဲ့အော် ဖြစ်နေလေသည်!
“ခေါင်းဆောင်လျန်ဟော့ကျီ၊ မင်း စောစောက ငါ့ရဲ့ကျူးပိုင်ယွီ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ စုကျို စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်၊ ဒီ လျှပ်စီးမြွေ တိုက်ကွက်ကို ယူလိုက်!”
တခဏအတွင်း၊ သူနိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော လျန်ဟော့ကျီ အပေါ်သို့ လျှပ်စီးများကျရောက်လာလေသည်။
လျန်ဟော့ကျီသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။
“...လဲ့အော်!? မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”
ပြိုင်ကွင်းအောက်မှ ကြည့်နေသော လဲ့ကျယ် မျက်လုံးပြူးသွားလေသည်။
သူသည် ပရိတ်သတ်များကြားတွင် အေးအေးလူလူထိုင်နေသော စုကျိုနှင့်၊ သူမဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ ချိုသာစွာပြုံးပြနေသော လဲ့အော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
“ဖူး—”
တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေသော မူချင်းချုးသည် လက်ဖက်ရည် တစ်လုပ်ကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။
[၃၂: ???]
[၃၃: ...ဒီလိုလုပ်လို့ ရလို့လား]
[၃၄: စင်ပေါ်ရောက်မှ လူပြောင်းလိုက်တာလား]
“ဘာလို့ မရရမှာလဲ”
ပရိတ်သတ်များကြားရှိ စုကျို နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်သွားလေသည်။
“သူ စင်ပေါ်တက်သွားတုန်းက၊ သူက ကျူးပိုင်ယွီ မဟုတ်ဘူးလား”
လဲ့ကျယ်— “...”
မူချင်းချုး— “...”
စင်ပေါ်တွင်၊ လျန်ဟော့ကျီသည် အငိုက်မိသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားလေသည်။ လဲ့အော်သည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ပြီး သူ့အား တိုက်ရိုက်လွင့်စင်သွားအောင်တိုက်ခိုက်လေသည်။
တူညီသောကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်များကိုအသုံးပြုကြရာ၊ မည်သူမဆို တည်ငြိမ်မှုပျက်ပြားပြီး လုံလောက်သော အာရုံစိုက်မှုမရှိပါက၊ သေချာပေါက်အားနည်းသော အခြေအနေသို့ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်!
လဲ့အော်သည် အခွင့်အရေးကိုအရယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်းလျန်ဟော့ကျီအား သူ့ပုဆိန်ရှည်ဖြင့် စင်အောက်သို့ခုတ်ချလိုက်လေသည်!