အခန်း (၁၂၆)
Vol. 13 Ch. 126
🥝 Chapter 126
[၃၇: ပြိုင်ကွင်းပေါ်မှာ ဘယ်သူ ရှိနေတာလဲ]
မကြာမီ၊ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးထဲမှ လူသည်၊ စင်အောက်ရှိ စုကျိုအပြုံးနှင့် စင်ပေါ်ရှိ လဲ့ကျယ် မျက်ခုံးပင့်မှုအောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာလေသည်။
သူသည် တဖျစ်ဖျစ်မြည်နေသော လျှပ်စီးစွမ်းအားကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း နဖူးပေါ်သို့လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းမှ [လဲ့အော်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်] ဇစ်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူ့ပုံစံအမှန်ပေါ်ထွက်လာလေသည်—
၎င်းသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှုး ဟူကျဲကျင့်မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ!
လဲ့ကျယ်— “?”
တောက်ဟယ် လက်ထဲရှိငါးမျှားတံနှင့် မူချင်းချုး လက်ထဲရှိ မူလအခြေအနေသို့ပြန်ရောက်သွားသော သစ်တုံးတို့သည် ဒုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင်၊ လျှပ်စီးထဲရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှုးဟူကျဲကျင့်သည် ပြိုင်ကွင်း၏ဒိုင်လူကြီး ဟူကျဲကျင့် ဘေးသို့ ချက်ချင်းပြေးသွားလိုက်လေသည်။
စုကျိုသည် လူတိုင်းအတွက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။
“အလွှာ ၅၀ အောက် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်းဂေဟာရဲ့စည်းကမ်းက၊ ပြိုင်ကွင်းပေါ်က ဒိုင်လူကြီးအနေနဲ့ တိုက်ပွဲရလဒ်ကိုလွှမ်းမိုးလို့မရဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်”
“ဒါမှမဟုတ်ရင်၊ သူတို့ ကောင်းမှုဆိုးမှုခန်းမရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရလိမ့်မယ်”
“ဟုတ်လား၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှုးဟူ”
ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိတကယ့် အုပ်ချုပ်ရေးမှုးဟူသည် တစ်ချက်မှမလှုပ်ရဲတော့ပေ။
လျှပ်စီးထဲကကောင်က အတုဖြစ်ပြီး၊ သူ့ [ဟူကျဲကျင့်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်] ကို ဝတ်ဆင်ထားသူဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြဖို့တောင် သူ မရဲတော့ပေ!
ဖူး~
“သစ်ပင်တွေကို အမိန့်ပေး”
“သစ်ပင်တွေအားလုံး ကြီးထွားစေ”
[၃၀: အဲဒါ ကျူးပိုင်ယွီ!]
[၃၉: သောက်ကျိုးနည်း၊ သစ်ပင်တွေကိုအမိန့်ပေး၊ အဲဒါ သူပဲ! ငါ သိသားပဲ!]
[၄၀: သေချာတာပေါ့၊ လဲ့အော်က သူ့ယောင်ဆောင်ပြီး၊ သူက လဲ့အော်ယောင်ဆောင်ထားတာ; သူတို့နှစ်ယောက် ပြိုင်ဘက်တွေ လဲလိုက်ကြ တာပဲ!]
ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသော တောက်ဟယ်နှင့် အခြားသူများကို စုကျိုပြုံးပြလိုက်သည်ဈ
“အော်၊ နင်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ခန့်မှန်းမိသွားပြီပေါ့”
“ကံမကောင်းစွာနဲ့၊ နင်တို့ ခန့်မှန်းတာ နောက်ကျသွားပြီ”
ချက်ချင်းမရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်မျိုးစေ့များသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ လျှပ်စီးများထဲမှ ပြန့်ကျဲထွက်လာလေသည်။
တခဏအတွင်း၊ ၎င်းတို့သည် လျှပ်စီးဒဏ်ခံနိုင်သော ငွေရောင်အပ်သစ်ပင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကျူးပိုင်ယွီ ယောင်ဆောင်ထားသော ဟူကျဲကျင့် နှင့် တကယ့် ဟူကျဲကျင့်တို့ကို ဝိုင်းရံလိုက်လေသည်!
သူတို့နှစ်ဦးသည် ငွေရောင်အပ်သစ်ပင် အတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်းပေါင်းစည်းသွားကြလေသည်။
ရှင်းနေသည်မှာ၊ စစ်မှန်သောဟူကျဲကျင့်သည် နေရာပြောင်းပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုဖန်တီးချင်နေသည်။
သို့သော် လူယောင်ဆောင်ထားသူကျူးပိုင်ယွီကခွင့်မပြုဘဲ၊ သူ့ကို ခေါင်းမာမာဖြင့်ကပ်တွယ်ထားလေသည်။
တခဏအတွင်း၊ လျှပ်စီးလက်ခြင်း၏ အာနိသင်များပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသော ဟူကျဲကျင့် နှစ်ဦးသည် ခွဲခြား၍မရနိုင်အောင် တူညီနေကြလေသည်။
“ဘယ်တစ်ယောက်က ကျူးပိုင်ယွီလဲ”
“ခေါင်းဆောင်လဲ့ကျယ်၊ ခန့်မှန်းကြည့်လေ”
စုကျို စင်အောက်မှပြုံးလိုက်လေသည်။
“ခေါင်းဆောင်လဲ့ရဲ့ အားနည်းချက်က နှေးကွေးတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုလို့ ပြောကြတယ်”
“သတိထားပါ၊ ခေါင်းဆောင်လဲ့” “
ဂိုဏ်းသားသည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ တရားသူကြီးကိုမလေးမစားပြုပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှုးကို ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူးလွန်သည်။
“တစ်နှစ် ဆိုင်းငံ့ပြစ်ဒဏ်”
ဒါက ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် စုကျို ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိတရားသူကြီးအုပ်ချုပ်ရေးမှုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းကရရှိခဲ့တဲ့ သတိပေးချက်ဖြစ်ပါတယ်။
လဲ့ကျယ်မျက်လုံးများ တုန်ရီသွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ မှိတ်လိုက်လေသည်။
သူ့ညာလက်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးလက်မှု ချက်ချင်းမှိန်ဖျော့သွားပြီး၊ စင်အောက်ရှိ စုကျိုကိုရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။
[၄၀: ...]
[၃၄: ...]
“နင် နိုင်ပါတယ်၊ စုကျို” လဲ့ကျယ် ပြောလိုက်သည်။
“အကယ်၍ နင်သာ စင်ပေါ်မှာ ရှိနေပြီး၊ ငါနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တူညီနေရင်၊ မဟုတ်ဘူး၊ နင်က အဆင့်သေး သုံးဆင့်နိမ့်နေရင်တောင်၊ ငါ နင့်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး” သူ ပြောလိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံး အနည်းငယ်လှုပ်ခါသွားလေသည်။
“အကယ်၍ နင်သာ—”
သူသည် သူ့ဘေးရှိ စင်မြင့်ကိုကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကျင်းချန်ကိုယ်တိုင်သည် အခြားကျင်းချန်ကိုးယောက်နှင့် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက် နေလေသည်။
“တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲမှာ၊ အခြေတည်အဆင့် အလယ်ပိုင်းရှိတဲ့ နင်က၊ လက်ရှိရွှေအမြုတေ အဆင့်ဝက်ရောက်နေတဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင် တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ”
လဲ့ကျယ်သည် ဟူကျဲကျင့် နှစ်ယောက်ရှိရာသို့ရှေ့တိုးလာခဲ့လေသည်။
“ကျူးပိုင်ယွီရဲ့အားနည်းချက်က သူက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်လွယ်တာပဲ”
“မင်း အခု ဒေါသထွက်သင့်နေပြီ မဟုတ်လား”
လဲ့ကျယ် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်လိုက်သည်။
“မင်း ငါ့လက်ချက်နဲ့ အခုတ်ခံနေရတာ ကြာပြီလေ?”
စုကျို နောက်သို့ မှီလိုက်လေသည်။
သေချာသည်မှာ သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ ဟူကျဲကျင့် တစ်ယောက်သည် စတင်တုန်ရီလာပြီး၊ သူ့နဖူးကိုလက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်ကို မတားဆီးနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။
လဲ့ကျယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖြောက်ခနဲအသံနှင့်အတူ သူ့ဆီသို့ လျှပ်စီးဘောလုံး တစ်ခုပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်!
ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု စင်ပေါ်မှထွက်ပေါ်လာလေသည်။
လဲ့ကျယ် မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“အုပ်ချုပ်ရေးမှုးရဲ့ အသံကိုတောင် ဂျူနီယာညီမလေးစုက ပုံတူကူးထားတာလား ? ငါ ဝန်ခံပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်က ထိုင်းမှိုင်းတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုပါ၊ ငါတို့ လဲ့မိသားစုက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ရည်ရွယ်ချက်ကို ခွဲခြားမသိနိုင်ကြဘူး”
“အများစုကို ပုံပန်းသဏ္ဍာန်နဲ့ပဲ ခွဲခြားလို့ ရတယ်”
“ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်က လုံလောက်အောင်သန်မာနေသရွေ့ ပူစရာ မလိုပါဘူး—”
သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပြစ်ဒဏ်အသိပေးချက်တစ်စောင် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။
[အလွှာ ၄၀ မှ လဲ့ကျယ်သည် အလွှာ ၃၀ မှ အုပ်ချုပ်ရေးမှုးဟူကျဲကျင့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သင်၏ပထမဆုံးပြစ်မှုဖြစ်ပြီး တမင်ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျက်၊ သင့်အား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ ဒဏ်ရိုက်ပြီး ကုသိုလ်မှတ် ၅ မှတ် လျှော့ချလိုက်သည်။]
လဲ့ကျယ်— “...”
သူသည် သူ တိုက်ခိုက်လိုက်မိ၍မဲတူးနေသော ဟူကျဲကျင့်ကို အသက်ရှူမဝဘဲကြည့်လိုက်လေသည်။
“ခင်ဗျားက တကယ့်အုပ်ချုပ်ရေးမှုးပဲ၊ ကျူးပိုင်ယွီ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ စောစောက အရမ်းဒေါသထွက်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာလဲ”
ဟူအစစ် ကျဲကျင့်လည်း ဒေါသထွက်နေလေသည်။
“ငါ နာတာကိုး!”
“မင်းရဲ့လျှပ်စီးတိုက်ချက်က [ငါ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်] ကို ထိသွားလို့၊ ငါ့မျက်နှာ တစ်ခြမ်းနာသွားပြီ!”
“အုပ်ချုပ်ရေးမှုးတစ်ယောက်မှာ အခွင့်အရေးမရှိဘူးလား၊ သူ အတိုက်ခံရတဲ့အခါ နာကျင်မှုကို မခံစားရဘူးလား”
“ငါ နာနေတာလေ၊ ငါ မလှုပ်ရှားရတော့ဘူးလား”
လဲ့ကျယ်— “...”
စုကျို၏ပုံတူများသည် မူရင်းနှင့် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆက်နွယ်မှုတည်ဆောက်ထားနိုင်သည်။
သူ မေ့သွားတယ်။
လဲ့ကျယ် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး အခြား ‘ဟူကျဲကျင့်’ တစ်ယောက်ဆီသို့ အားဖြည့်ထားသော လျှပ်စီးတန်း ၁၇၊ ၁၈ ခုကို အစားထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်!
သူ ဒေါသထွက်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ကျူးပိုင်ယွီကို ‘ဟူကျဲကျင့်’ ဟန်ဆောင်မှုအောက်မှ ထွက်ပြေးလာအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။
“ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ခေါင်းဆောင်လဲ့ ဘယ်သူ့ အားနည်းချက်က အလွယ်တကူဒေါသထွက်တာလဲ”
“ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ”
“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တောက်လျှောက်ရိုက်နေတာလေ”
ကျူးပိုင်ယွီ ပြောလိုက်သည်။ ဤ အားဖြည့် လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှု၏သွန်းလုပ်မှုအောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မဲတူးသွားလေသည်။
ထို့နောက်၊ အပြင်ဘက်အရေခွံသည် အလွှာလိုက်ကွာကျသွားလေသည်။
“ဘာ၊ သူ့ထဲမှာ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာလား”
တောက်ဟယ် မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
ဒီတိုက်ပွဲအတွင်း သူ လုံးဝအာရုံလွင့်လို့ မဖြစ်ပေ၊ မဟုတ်ရင် သူ နားလည်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
အရုပ်ထဲ အရုပ်ထပ်ထည့်ထားသလိုမျိုး နောက်ဆုံးအချိန်အထိ၊ အလွှာ ၃၀ ပြိုင်ကွင်းပေါ်မှာ ဘယ်သူရှိနေလဲဆိုတာကို မင်း လုံးဝသိမှာ မဟုတ်ဘူး!
“ကံမကောင်းစွာနဲ့၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါတကယ့်ကျူးပိုင်ယွီပါ”
စုကျို ပြုံးလိုက်သည်။
သူမ အလျင်အမြန်ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါ အဆင့်တက်သွားတဲ့ ကျူးပိုင်ယွီပါ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ခေါင်းဆောင်လဲ့ ကျွန်တော့်ကို အခြေတည်အဆင့် သတ္တမမြောက်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ နောက်ဆုံးအဆင့် ပြီးမြောက်အောင်ကူညီပေးလို့”
ကျူးပိုင်ယွီ၏မဲတူးနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် အလွှာလိုက်ကွာကျသွားပြီး၊ တောက်ပနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
မကြာမီ၊ သူ့နဖူးပေါ်ရှိဝိညာဉ်ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်စေ့သည် သူ့လက်ထဲကြီးထွားလာပြီး၊ လျှပ်စီးထိထားသော သစ်သားကြာပွတ်တစ်ချောင်းပေါ်လာလေသည်!
“လျှပ်စီးအားသွင်းမှု အောင်မြင်!”
ကျူးပိုင်ယွီ ချက်ချင်းစင်အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။
“ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်”
“ကျွန်တော် စိန်ခေါ်တယ်—စီနီယာအစ်ကိုကြီးချန်၊ အစားထိုးလူ”
ပင်မအဖွဲ့မှ အစားထိုးငါးဦး၏ခေါင်းဆောင်၊ နဝမအဆင့် အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ စီနီယာအစ်ကိုကြီးချန်သည် အံ့ဩသွားလေသည်။
ဟောင်ယို့လုသည်လည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ဟောင်ယို့လု ရုပ်ဖျက်ကို ချွတ်လိုက်ရာ၊ သူ့ ပုံစံအမှန်၊ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော လိုကျား ပေါ်လာလေသည်။ သူ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း အစားထိုးလူကို စိန်ခေါ်တယ်၊ ဘယ်စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖြစ်ဖြစ်ရပါတယ်”
လဲ့ကျယ်— “...”
တောက်ဟယ်နှင့် အခြားသူများ— “...”
ဒီပွဲစဉ် အနည်းငယ်အားလုံး တစ်ဖက်သတ်ရှုံးနိမ့်မှုတွေချည်းသာ
တစ်ဦးတည်းသော အောင်နိုင်သူ လဲ့ကျယ်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီး၊ ကျူးပိုင်ယွီ၏ခန္ဓာကိုယ် သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ် သွန်းလုပ်ခြင်း ကပ်ဘေးအတွက် ကိရိယာတန်ဆာပလာဖြစ်လာခဲ့ရလေသည်။
မကြာမီ၊ ဝိညာဉ်ပိုးကောင်းဂေဟာ၏တရားဝင်အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးအဖွဲ့၊ နှင့် အစားထိုးအဖွဲ့၏ လူစာရင်းအားလုံးကို မွမ်းမံလိုက်သည်... ဒါပေမဲ့ မဟုတ်သေးဘူး။
ပြိုင်ကွင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စည်ကားနေလေသည်။
ယခုလေးတင် ရှုံးနိမ့်သွားသော တောက်ဟယ်နှင့် လျန်ဟော့ကျီတို့သည် ဟောင်ယို့လုနှင့် ကျူးပိုင်ယွီ တို့ကို ထပ်မံစိန်ခေါ်ကြလေသည်။
ပြီးတော့ သူတို့ကို ‘အပေါ်ဝတ်ရုံ’ ဝတ်ဆင်ခွင့် ပိတ်ပင်လိုက်လေသည်။
တောက်ဟယ်နှင့် လျန်ဟော့ကျီအနိုင်ရသွားသည်!
သို့သော် မကြာမီ၊ ဟောင်ယို့လုနှင့် ကျူးပိုင်ယွီ တို့သည် တောက်ဟယ်နှင့် လျန်ဟော့ကျီ တို့ကိုစိန်ခေါ်ပြန်သည်။
“ငါ ဘယ်သူလဲ ခန့်မှန်းကြည့်...”
ဒီတစ်ခါ၊ ဟောင်ယို့လုနှင့် ကျူးပိုင်ယွီ အနိုင်ရသွားသည်။
ထို့ကြောင့် မူချင်းချုး ထပ်မံစိန်ခေါ်ပြန်သည်...
တောက်ဟယ်နှင့် လျန်ဟော့ကျီ ထပ်မံစိန်ခေါ်ပြန်သည်...
တစ်ပွဲပြီး တစ်ပွဲအနိုင်ရကြလေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင်၊ တောက်ဟယ်သည် [ဟူကျဲကျင့်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်] ဝတ်စုံအများအပြားကို မည်သို့မည်ပုံမျှားယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ မူချင်းချုးနှင့် လျန်ဟော့ကျီတို့သည် ၎င်းတို့ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ... အနိုင်ရခဲ့ကြလေသည်။
အပြန်အလှန်အားဖြင့်၊ စိန်ခေါ်မှုများသည် အဆုံးမရှိနိုင်ပုံပေါ်နေလေသည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ မည်သူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ခြင်းပင်။
ကြီးကြပ်နေသော ယင်ယန် အကြီးအကဲ နှစ်ဦး— “...”
အုပ်ချုပ်ရေးမှုးလေးဦး— “...”
သူတို့ ဒီလောက်ထိ မပင်ပန်းဖူးပါ၊ ဘယ်တော့မှ မပင်ပန်းဖူးပါ!