ညီအစ်ကို... ဘာလို့ ငါ့လက်စွပ်ကို လုတာလဲ...

ဘုန်း...

အခန်းထဲရှိလူတစ်ယောက် အသံတိတ်လဲကျသွားသည်။ သေဆုံးခါနီးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတွင် သွေးစုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

ပထမမင်းသား ရှန်းပါး၏ လက်အောက်ခံ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးသည် သူ၏ ညာလက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များမှာ ခန်းမဆောင်အဆင့်ဆင့်ကိုဖောက်ထွက်ကာ ထုံမင်ခန်းမသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေသယောင်ရှိ၏။

တောင်တံခါးသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှန်းပါးအား ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ခမ်းနားစွာကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

သူသည် စစ်မှန်သော ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်ချီယွမ်ရှန်းနှင့် အခြားသော အကြီးအကဲများကြားတွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူတစ်ဦးအဖြစ် စကားစမြည်ပြောဆိုနေသည်။

ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၈ ရှိသော ဤကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးကို သူက စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်၊ ကျန်းချန် ဖုံးကွယ်ထားသောလျှို့ဝှက်ချက်များကို စုံစမ်းရန်ဖြစ်၏။

သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ချောမွေ့လှပြီး အစစ်အမှန်တပည့်နှစ်ဦးကို အလျင်အမြန်ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ ထိုထဲမှ တစ်ဦးမှာ လင်ယီ၏လူယုံဖြစ်နေသည်။

ဝိညာဉ်အား ရှာဖွေစူးစမ်းပြီးနောက် ကျန်းချန်၏လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ပေါ်ပေါက်သွားတော့သည်

“အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်အဆောင်... အနည်းဆုံး ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၉ ရှိတဲ့ ကျားမိစ္ဆာ... ဒါက တကယ့် အခွင့်အရေးကြီးပဲ...”

“အိမ်ရှေ့မင်းသားဆီ မြန်မြန်သတင်းပို့ကြ...”

ထိုနှစ်ဦးသည် အလောင်းကို အလျင်အမြန်ဖျောက်ဖျက်ပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။ မကြာမီ ပထမမင်းသားသည်လည်း သူတို့၏အသံလွှင့်ချက်မှတစ်ဆင့် ဤသတင်းကို ရရှိသွား၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်သည် ချီချန်း၏ကိုယ်တိုင်လိုက်ပါပို့ဆောင်မှုဖြင့် ခန်းမရှေ့ရှိရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခန်းမအတွင်းနှင့် အပြင်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း လူအများအပြား၏ အကြည့်များမှာ ကျန်းချန်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်။

အခြေအနေကိုမသိရှိသူများမှာ တောင်တံခါးသို့ဝင်ရောက်စဉ်က ပထမမင်းသားကို လမ်းဖယ်ပေးရန် ဖိအားပေးခဲ့သည့် သူ၏သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်ကို အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြဆဲပင်။ အမှန်တရားကို သိရှိသူများမှာမူ သူ့ကိုလမ်းလျှောက်နေသော ရတနာသိုက်ကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြလေပြီ။

“သူ ရောက်လာပြီ...”

“သူကကျန်းချန်လား...”

“သူက တကယ်ကိုချောလွန်းတယ်...”

“ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ ခွန်အားကသာအဓိကပဲ...”

“သခင်လေးချီချန်းကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးရတဲ့သူက အားနည်းနိုင်ပါ့မလား...”

ထိုအကြည့်များကိုခံစားမိသောအခါ အစ်ကိုကြီးချန်က လူတိုင်းကို ပြုံး၍နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ ပါယွန်းခန်းမ၏ အရှင်သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

ဘေးတွင်ရှိသောချီချန်းကမူ စိတ်ထဲမှကဲ့ရဲ့နေမိသည်

‘ဒီကောင်က တကယ်ကိုငကြွားပဲ၊ ဒီနေရာကို သူ့ရဲ့ပွဲဦးထွက်စင်မြင့်လို့များ ထင်နေတာလား...’

ခေတ္တအကြာတွင် အချိန်အခါကျရောက်လာပြီး အခမ်းအနားကြီးကို တရားဝင်စတင်လေတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရင်ပြင်မှာအလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ပါယွန်းခန်းမ၏တပည့်ပေါင်းသောင်းချီ စုဝေးနေသော်လည်း ကျပ်ညှပ်နေဟန်မရှိပေ။

ပါယွန်းခန်းမ၏ မဟာအကြီးအကဲမှစ၍ ကောင်စီအကြီးအကဲများ၊ အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်း အကြီးအကဲများမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် စီတန်းနေကြသည်။

အစစ်အမှန်တပည့်များက ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေပြီး အတွင်းစည်းတပည့်များက ရင်ပြင်အလယ်ကို နေရာယူထားကာ အပြင်စည်းတပည့်များမှာ ပတ်ပတ်လည်တွင်ပျံ့နှံ့နေကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းကြီးဖြစ်၏။

အခြားသော ဧည့်သည်တော်များမှာမူ ပထမမင်းသားဦးဆောင်သော ပွဲကြည့်စင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ ယခုအချိန်တွင် ပြဿနာရှာရန်ပျင်းနေသဖြင့် ခေတ္တအကြာတွင် မည်သို့ သေရမည်ကိုသာ တွက်ချက်နေတော့သည်။ ယခု ပါယွန်းခန်းမရှိလူအားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေသဖြင့် သူ တစ်ကြိမ်မျှအသတ်ခံလိုက်ရရုံနှင့် စနစ်ကပေးမည့် ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းအစီအစဉ်အရ ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်မည်။ တစ်ချက်ခုတ်နှစ်ချက်ပြတ်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ပါယွန်းခန်းမ၏အရှင်သခင် ချီယွမ်ရှန်းသည် လူအများ၏အကြည့်အောက်တွင် စင်မြင့်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၄၃,၅၀၀ တုန်းက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ပါကျိက ဒီအခြေခံအုတ်မြစ်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တယ်... ကောင်းကင်ဘုံကလက်ခံရရှိပြီး မြေကမ္ဘာအထိရောက်ရှိ...”

ရှည်လျားလှသော မိန့်ခွန်းများကြောင့် အစ်ကိုကြီးချန်အိပ်ငိုက်လာသဖြင့် နက်နဲသော မေးခွန်းအချို့ကိုသာ စဉ်းစားနေလိုက်တော့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နောက်ဆုံးကျ သူ့ကို ဘယ်သူက သတ်မှာလဲဆိုတာမျိုးဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်တပည့်များထဲတွင် တတိယနေရာ၌ရပ်နေသောချီချန်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူက တိတ်တဆိတ်ခေါင်းခါမိသည်။

ဤကောင်လေးမှာ တတိယအကြိမ်မြောက်တွေ့ဆုံချိန်အထိ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် ၈ မှာပင် ရှိနေသေးရာ ဤအစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် သူ့ကိုသတ်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။ သူက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

လုကျန့်လား...

လုကျန့်က သူနှင့်အဆင့်တူသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ ကျန်းချန်၏ တောက်ပသော နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို မယှဉ်နိုင်သလို ခံနိုင်ရည်လည်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများကိုသာ မျှော်လင့်ရပေတော့မည်။

ပထမမင်းသားကတော့ အတော်လေးအစွမ်းထက်ပုံရသည်၊ သူ၏အဆင့်ကို သိမြင်မှုစွမ်းရည်မပါဘဲ မမြင်နိုင်ပေ။ စောစောက တောင်တံခါးတွင် သူ့ကိုရန်စခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်၌ သူ့ကိုသတ်ရန် အခွင့်အရေးစောင့်နေမည်မှာ သေချာသည်။

အစ်ကိုကြီးချန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ချီးကျူးမိသွားသည်၊ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် ကြွားချင်ရုံသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဤမျှအထိတွေးမထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေပေပြီ။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ရှည်လျားလှသော အခမ်းအနားကြီးမှာ ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ဧည့်သည်တော်များကို တည်ခင်းဧည့်ခံရန်ဖြစ်၏။

ရင်ပြင်ရှိ သောင်းနှင့်ချီသောထိုင်ခုံများတွင် ဝိညာဉ်သစ်သီးများ၊ ဝိညာဉ်သားရဲများ၊ အစားအသောက်များနှင့် ကျင့်ကြံမှုကိုတိုးတက်စေနိုင်သော ဝိညာဉ်အရက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တိုးတက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ပါယွန်းခန်းမ၏ကြွယ်ဝမှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဤအစားအစာကို စားလိုက်ပါက တစ်နပ်တည်းနှင့် သွေးကြောဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ချီယွမ်ရှန်းကိုယ်တိုင်ပျံသန်းလာပြီး ပထမမင်းသားအား ခန်းမအတွင်းရှိစားပွဲသို့ ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။ ခန်းမအတွင်းတွင် ထိုင်ခုံ ၈ ခုံသာရှိရာ အဆင့်အတန်းအမြင့်ဆုံးသူများသာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိ၏။

ပထမမင်းသားက သဘောတူလိုက်သည်နှင့် ချီချန်းသည်လည်း ကျန်းချန်ထံသို့ပျံသန်းလာပြီး လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ခင်ဗျားက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်ပါပဲ။ လာပါ... ခန်းမထဲကို အတူတူ သွားကြရအောင်...”

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ မျက်နှာပန်းလှရန် အမြဲဦးစားပေးသူဖြစ်သဖြင့် ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤညီအစ်ကိုမှာ အတော်လေးကြိုးစားနေသည်ဟု သူခံစားမိသည်။

လက်ချင်းတွဲပြီး ဝင်ချင်တာလား... ငါက ယောင်္ကျားချင်း စိတ်မဝင်စားဘူးလေ... သူက ငါ့ကို ထွက်ပြေးမှာ စိုးရိမ်နေတာလား...

ချီချန်း၏ညာလက်က ကျန်းချန်၏ဘယ်လက်ကို ထိတွေ့လိုက်သောခဏတွင် အချိန်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသယောင်ရှိ၏။ ဤလှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေသောလုကျန့်မှာ ချက်ချင်း မျက်လုံးများတောက်ပလာသည်...

၎င်းမှာ သူတို့ အစီအစဉ်၏ တတိယအဆင့်ဖြစ်သည်။ ရေချိုးခြင်းနှင့် လက်စွပ်ခန့်မှန်းတမ်းတို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် ချီချန်းကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားခြင်းဖြစ်၏။

လက်စွပ်ကိုရယူရန် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းမှာ အဘယ်နည်း... တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့လိုက်ရန်ပင်

ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည့် အလေ့အထမရှိဘဲ အချင်းချင်း အကွာအဝေးတစ်ခု ထားလေ့ရှိသဖြင့် ယခင်က အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

ယခုအခမ်းအနားပြီးဆုံးချိန်တွင် အခြေအနေမှာ အစည်ကားဆုံးဖြစ်နေသည်။ တစ်နေရာသို့သွားရန် ဖိတ်ကြားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ချီချန်းသည် ကျန်းချန်၏လက်ကို သဘာဝကျကျ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းပင်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အိမ်နီးချင်းဂိုဏ်းမှ ဆေးဆရာကြီးတစ်ဦးနှင့် ပြုံးရွှင်စွာစကားပြောနေသော လင်ယီသည်လည်းနှုတ်ဆိတ်သွားကာ သူတို့နှစ်ဦး၏လက်များကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

မဟာအကြီးအကဲ ရှုယွမ်ချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုနှိုးဆွလိုက်ပြီး သူ၏နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

ဖိတ်ကြားခံထားရသော ပထမမင်းသားသည်လည်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ အစစ်အမှန်တပည့်များ အားလုံးကလည်း တညီတညွတ်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းချန်သည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၁ ရှိသူဖြစ်ရာ ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲနှင့် လေထု၏တင်းမာမှုကို သိရှိလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ပန်းတိုင်မှာ လက်စွပ်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ချီချန်း၏ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော လှည့်ကွက်ကိုမယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ခလယ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်မှာ ရုတ်တရက်လျှောထွက်သွားပြီး ချီချန်း၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ထိုခဏမှာပင် ချီချန်းသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် နောက်သို့ခုန်ဆုတ်သွားပြီး ကျန်းချန်နှင့်အလှမ်းဝေးအောင် လုပ်လိုက်သည်။

အစ်ကိုကြီးချန် မှင်တက်သွား၏...

ညီအစ်ကို... မင်း ဘာလုပ်တာလဲ... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုတာလဲ...

ထိုလက်စွပ်ထဲတွင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သိန်းနှင့် အဆင့် ၅ ဆေးလုံး ပုလင်း ၅၀ ပါရှိသော်လည်း...

ဪ... သန့်ရှင်းသောအဝတ်အစား အနည်းငယ်လည်းပါသေးသည်။

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အန္တရာယ်များသည့်အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေသူဖြစ်သဖြင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ထုံးစံကဲ့သို့ဖြစ်နေရာ အဝတ်အစားအပိုအနည်းငယ်ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

ဒါပေမဲ့ မင်းက ပါယွန်းခန်းမရဲ့သခင်လေးလေ...

ဒီပစ္စည်းတွေက မင်းအတွက် အဖိုးမတန်ဘူးမဟုတ်လား...

တစ်နေ့လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်းသရုပ်ဆောင်ခဲ့တာက ဒီအမှိုက်တွေအတွက်ပဲလား...

မင်း အဲဒါတွေကိုအရမ်းလိုချင်နေရင်တောင် လူအများကြီးရှေ့မှာ လုစရာလား၊ မင်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မငဲ့တော့ဘူးလား...

သူ လုံးဝနားမလည်နိုင်တော့ပေ။

ချီချန်း၏ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရောက်ရှိနေသော ဧည့်သည်တော်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အခြေအနေကိုမသိရှိသော တပည့်များစွာသည်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်ကုန်၏။

ဤအခမ်းအနားကြီးအတွင်း လူအများရှေ့၌ ဧည့်သည်၏ပစ္စည်းကို ဗြောင်ကျကျလုယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ...

ပါယွန်းခန်းမအတွက် တကယ်ကိုအရှက်ရစရာဖြစ်နေတော့သည်။ ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားပါက သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချီချန်းကမူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ၊ လက်စွပ်ကိုရလျှင် အခွင့်အရေးရပြီဖြစ်သည်။

လက်စွပ်ထဲတွင် အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်အဆောင်များနှင့် အခြားသောရတနာများစွာရှိနေမည်ဟုတွေးကာ သူသည် ကောင်းကင်ကိုကြည့်၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ချင်နေတော့သည်။

ဤရတနာများနှင့်ဆိုလျှင် ချန်ရှင်းအင်ပါယာပင်လျှင် သူ့ကိုချိုးနှိမ်ထားနိုင်မည်မဟုတ်ရာ အခြားသူများ၏အမြင်ကို ဘာကြောင့်ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။

ကျန်းချန်သည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၁ သို့ မည်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချီချန်းသည် ယခုအချိန်၌ ထွက်ပြေးရန်သာ ဦးစားပေးလိုက်တော့သည်။

“သူ့ကို တားကြ...”

အခြေအနေမှာ အလွန်အရေးကြီးနေသဖြင့် လက်စွပ်ထဲတွင် ဘာတွေပါသလဲဆိုသည်ကို သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့်စစ်ဆေးရန် အချိန်မရတော့ပေ။ ထိုခဏမှာပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဦးတည်လာတော့သည်။