တောက်ပသော ကိုးရောင်ခြယ်နတ်ဘုရားနန်းတော်

ကျန်းချန်သည် လူအမဟုတ်ပေ။ ဤလူများအားလုံး ရတနာကိုလောဘတက်နေကြကြောင်း အထင်အရှားမြင်နေရသည်။

သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို သေချာပေါက်စွန့်ပစ်ကြမည်သာ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အပြင်ဝတ်ရုံကိုချွတ်နေရင်း တိတ်တဆိတ်အသံလွှင့်ပြီး မြှူဆွယ်နေကြသော ထိုမြေခွေးအိုကြီးများအားလုံးကို ဗြောင်ဖွင့်ချလိုက်တော့သည်။

"ဟင်း... လူတိုင်းပဲ... တိတ်တဆိတ်အသံလွှင့်နေဖို့မလိုတော့ပါဘူး။ ရှင်းရှင်းပဲပြောလိုက်မယ်၊ ကျုပ်မှာ ခင်ဗျားတို့ပြောနေတဲ့ရတနာ မရှိဘူး။"

အပြင်ဝတ်ရုံကိုချွတ်ပြီးနောက် ၎င်းကို ခါယမ်းပြလိုက်သေးသည်။

"မယုံရင် ကြည့်လိုက်ကြလေ။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မကြာမီသေရတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤဝတ်ရုံကိုမချွတ်ထားပါက တိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

"တကယ်မရှိတာပါ။ အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်အဆောင် အများကြီးရှိတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ထင်နေကြတာလဲဆိုတာကိုတောင် စဉ်းစားလို့မရဘူး။"

"နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ ကံကောင်းလို့ရခဲ့တာပါ၊ အဲဒီတစ်ခုတည်းပဲရှိတာ"

သူသည် အလွန်အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ဖြူစင်မှုကိုသက်သေပြရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ပါယွန်းခန်းမသို့လာရာတွင် ဘာမှမရှိသော လက်စွပ်တစ်ကွင်း၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဆေးလုံးအချို့ပါသော လက်စွပ်တစ်ကွင်းနှင့် သူနိုင်ထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုသာပါဝင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အခြားအရာများ တကယ်မရှိပေ။ လက်နက်များ၊ ဝိညာဉ်အဆောင်များ သို့မဟုတ် အစီအရင်ပြားများကဲ့သို့သော အခြေခံစစ်ရေးပစ္စည်းများကိုပင် ယူမလာခဲ့ပေ။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်တွင် စနစ်က ဝိညာဉ်အဆောင်ကို ယုတ္တိမရှိအောင် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးလိုက်သဖြင့် ချီချန်း၊ လုကျန့်နှင့် အခြားသူများထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်သုံး ကြွားလုံးထုတ်သည့်ကိရိယာသာဖြစ်ပြီး သုံးပြီးလျှင်ကုန်သွားရာ ရေရှည်အတွက်မကောင်းပေ။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စနစ်ကမည်သို့လုပ်မည်ဆိုသည်ကိုသိရန် ဤပစ္စည်းများကို တမင်ယူမလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏အတွေးများကို အခြားသူများ လုံးဝမခန့်မှန်းနိုင်။

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဒါက ဘာသဘောလဲ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချန်၌ အခြားရတနာများမရှိတော့ကြောင်း ယုံကြည်သွားကြသည်။ သို့သော် ဤလူသည် အများနေသလားဟု သူတို့ သံသယဝင်လာကြသည်။

အကယ်၍ အခြားသူများက မင်းမှာတစ်ခုခုရှိတယ်လို့ပြောနေရင် မင်းမှာတကယ်ရှိနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ မရှိရင်တောင် ရှိသလိုမျိုးဟန်ဆောင်ရမည်၊ မဟုတ်ပါက တကယ်သေရမည်။

ရှန်းပါးသည် သူ့ကိုလူပြက်တစ်ယောက်လိုကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက်နောင်တရသွားသည်။

တောင်တံခါးသို့ဝင်ရောက်စဉ်က ဤကဲ့သို့သောလူမမည်လေး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုခံခဲ့ရပြီး လမ်းဖယ်ပေးခဲ့မိသလော။ ထိုစဉ်ကတည်းက သူ့ကိုတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်သတ်ခဲ့သင့်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ်ကိုသေထိုက်တာပဲ။"

သူ၏ဝိညာဉ်ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျန်းချန်မှာထိတ်လန့်သွားပုံရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အလျင်အမြန် ထပ်မံအကူအညီတောင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ချီ... ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ချင်ပါတယ်လို့ အသံလွှင့်ထားတာလေ၊ မြန်မြန် ကယ်ပါဦး"

"အကြီးအကဲရှု... ခင်ဗျားမှာ ရှန်းပါးကိုခုခံဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆို..."

"ဆရာကြီးမို... ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းရံထားတာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တယ်ဆို၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အပြည့်အဝယုံကြည်တယ်"

"ဆရာကြီးထုံ... ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဆေးနန်းတော်က ချန်ရှင်းအင်ပါယာကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ လူတိုင်းသိတာပဲ၊ စကားတစ်ခွန်းလောက် ပြောပေးပါဦး..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် တိတ်တဆိတ်အသံလွှင့်ခဲ့ကြသော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဗြောင်ဖွင့်ချလိုက်တော့သည်။ ၎င်းက ထိုလူစုကိုဒေါသထွက်စေသည်။

ဤကျိန်စာသင့်ကောင်...

အချို့အရာများကို တိတ်တဆိတ်ပြောလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း လူပုံအလယ်တွင် ဖွင့်ပြောလိုက်သောအခါ အခြေအနေမတူတော့ပေ။

အသံလွှင့်စဉ်ကတော့ လက်စွပ်ကိုလိမ်ယူရန်အတွက် သူတို့တတ်နိုင်သမျှ ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့ကြသည်။ လက်တွေ့တွင်မူ ချန်ရှင်းအင်ပါယာကို မည်သူက ရန်စရဲမည်နည်း။

"ဟင်း..."

"ဟားဟားဟားဟား"

ရှန်းပါးသည် ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဓားကဲ့သို့ထက်မြက်လှပြီး ထိုလူများကို တစ်ဦးချင်းစီလိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ တကယ်ကို သတ္တိကောင်းကြတာပဲ"

လူတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင်မတတ် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ကျန်းချန်နှင့် ပတ်သက်မှုမရှိကြောင်း အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းကြတော့သည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား... ဒီလူယုတ်မာက လျှောက်ပြောနေတာပါ။ ကျွန်တော်ရှုယွမ်ချန်က သူ့ကို သတ်ချင်တာပါ၊ ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်ပေးမှာလဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့အဖြူရောင်လွင့်မျောခန်းမက ဝက်ဝံသတ္တိ၊ ကျားသတ္တိရှိရင်တောင် မင်းသားကြီးကို မဆန့်ကျင်ရဲပါဘူး"

"အမိန့်တစ်ချက်သာပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးတိမ်တောင်ထိပ်က ၃ ဦးဟာ မင်းသားကြီးအတွက် ဒီကောင်ကိုသတ်ပေးဖို့အသင့်ပါပဲ"

"ဒီလူယုတ်မာက ကျွန်တော့်ရဲ့ကောင်းကင်ဆေးနန်းတော်ကိုပါ နာမည်ဖျက်ချင်နေတာပဲ၊ တကယ်ကို မုန်းစရာကောင်းတယ်... မင်းသားကြီး... သူ့ကို မြန်မြန်သတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

အကယ်၍ ကျန်းချန်တွင် လက်စွပ်သာတကယ်ရှိနေပါက သူတို့သည် အရာအားလုံးကို စွန့်စားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုရတနာသည် စွန့်စားရကျိုးနပ်သည်။ လက်စွပ်မရှိဘဲနှင့်မူ မင်းသားကြီးကို ဆန့်ကျင်ရန်မဝံ့ရဲကြပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းချန်သည် လူအများ၏ဝိုင်းဝန်းရှုတ်ချခြင်းကိုခံရသူ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူကတော့ အားမရသေးပေ။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို သေစေချင်ကြတာလား"

အစ်ကိုကြီးချန်၏သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာ စောစောကတပည့်များနှင့် အဆင့်ချင်းမတူပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင်သနားစရာကောင်းပြီး စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

သေချာကြည့်လျှင် မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး အရောင်တောက်နေသည်ကိုပင် မြင်ရပေလိမ့်မည်။

ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကလည်း သူ၏မျှော်လင့်ချက်ကိုမပျက်စေခဲ့ကြပေ။

"သူ့ကို သတ်ပစ်"

"မင်းသားကြီး... သူ့ကို မြန်မြန်သတ်လိုက်ပါ"

"သူက ဒီပရမ်းပတာဖြစ်မှုတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ၊ သူ့ကိုမရှင်းထုတ်ဘဲနဲ့တော့ လူအများ စိတ်ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လူတိုင်းမှာ တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသထွက်နေကြပြီး သူတို့၏သဘောထားမှာ တညီတညွတ်တည်း ဖြစ်နေတော့သည်။ လူအများစုမှာ မင်းသားကြီးကိုဖားနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ လက်စွပ်မရခဲ့သည့် ဒေါသနှင့်အရှက်ကွဲမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးလူစုမှာမူ ပါယွန်းခန်းမဘက်မှဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်ကို ရန်သူအဖြစ်သတ်မှတ်ထားကြခြင်းဖြစ်၏။

အခြေအနေက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အတိုင်းထက်အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

ဟေး... ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုနော်၊ အတင်းအကျပ်မလုပ်ခဲ့သလို မသိသိသာသာလည်း မမြှူဆွယ်ခဲ့ဘူး... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက သက်သေပဲ...

ယခုအခါ ရောက်ရှိနေသူအားလုံးက သူ့ကိုသတ်ချင်နေကြလေပြီ။ သူအသတ်ခံရချိန်တွင် စနစ်က ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို ရန်သူအဖြစ်သတ်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

"တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလိုက်တာ..."

မင်းသားကြီး၏အပြုံးမှာ ပင့်ကူအိမ်ထဲတွင်ပိတ်မိပြီး အချည်းနှီးရုန်းကန်နေသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အခုတော့ မင်းကိုသတ်တာက လူတိုင်းရဲ့ဆန္ဒဖြစ်သွားပြီ။"

"ငါ မင်းကို အကူအညီတောင်းဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းကအသုံးမကျခဲ့ဘူး၊ အခုတော့ မင်း သေခြင်းတရားကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘူး။"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပြောနေသော မင်းသားကြီးကို ပျော်ရွှင်စွာကြည့်ရင်း အားပေးလိုက်သည်။

" ကြိုးစားထား..."

“မြန်မြန်လာသတ်စမ်းပါ”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထုတ်ပြလိုက်တော့သည်။

ထိုခဏမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင်အရောင်များပြောင်းလဲသွားတော့သည်...

နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီးသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူဆင်းသက်လာပြီး ကိုးရောင်ခြယ် တောက်ပမှုများဖြင့် ဝန်းရံထားကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ကိုယ်ခံပညာမြစ်ကိုးစင်း စီးဆင်းနေသည်။ ထူထပ်ပြီးနက်နဲသော အမှတ်အသားများသည် ရေငွေ့များကြားတွင် ဖြည်းညှင်းစွာစီးဆင်းနေပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသော တောက်ပမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီးသည် မြစ်များနှင့် ရေငွေ့များကြားတွင် ဝေဝေဝါးဝါးပေါ်နေသည်။ စိတ်အာရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည်မည်သည်ကိုဆိုလိုကြောင်း လူတိုင်းသိ၏။

"တောက်ပသော နတ်ဘုရားနန်းတော်"

ချီယွမ်ရှန်း၏မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဟန် မရှိတော့ပေ။ မဟာအကြီးအကဲမှာမူ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ကိုးရောင်ခြယ်... တကယ်ပဲ ကိုးရောင်ခြယ်ပါလား..."

သူတို့အတွက်မူ ကောင်းကင်ယံထက်ရှိ တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့သော ဤနတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီးမှာ နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပြောင်းပြန်စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်သော အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒီလိုအဆင့်ရှိတဲ့နတ်ဘုရားနန်းတော်က ဒဏ္ဍာရီတင်မဟုတ်ဘဲ တကယ်ရှိတာပဲ"

"ကိုးဆိုတာက ဂဏန်းတွေရဲ့အစွန်းဆုံးပဲ..."

"ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတွေအရ ကိုးရောင်ခြယ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို တောက်ပသော နတ်ဘုရားနန်းတော်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်၊ ကိုယ်ခံပညာအမှတ်အသားအားလုံးနဲ့ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်..."

"တောက်ပသောနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတော်စင်အဆင့်ကို သေချာပေါက်ရောက်မှာပဲ"

မည်သူမျှ တည်ငြိမ်စွာမနေနိုင်ကြတော့ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်ပါးသောတပည့်အချို့မှာမူ နတ်ဘုရားနန်းတော်၏အရှိန်အဝါကြောင့် စိတ်အာရုံများလွင့်ပျယ်ကာ ထိုနေရာမှာတင် ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။

၎င်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ၏အထွတ်အထိပ်သို့ တမ်းတခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းပင်...

ဤခဏတွင် ချီချန်းဖြစ်စေ၊ လင်ယီဖြစ်စေ သူတို့၏ပါရမီရှင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်လူများဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ရှန်းပါး၏ အရောင်ငါးပါးနတ်ဘုရားနန်းတော်မှာမူ တောက်ပသောနတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် မရင်ဆိုင်ရသေးမီမှာပင် ယိုင်နဲ့နေချေပြီ။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့်အတန်း၏ သဘာဝအရ ကွာခြားချက်ဖြစ်ပြီး ဗီဇအရ နောက်ဆုတ်သွားခြင်းဖြစ်၏...

နတ်ဘုရားနန်းတော်နှစ်ခုကြားရှိ ကိုယ်ခံပညာအမှတ်အသားများ စတင်တိုက်မိသောအခါ အရောင်ငါးပါးနတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ မြစ်ရေများကိုစုပ်ထုတ်ခံနေရသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာတော့သည်။

တောက်ပသောနတ်ဘုရားနန်းတော်သည် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာသိမြင်မှုများကို အမှန်တကယ် စုပ်ယူနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက်သတိပြုမိသွားသည်။ ဤလူကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်တော့ပေ...

"သတ်"

ယနေ့ ကျန်းချန်နှင့်တွေ့ဆုံခဲ့မိခြင်းကိုပင် ဝမ်းသာမိသွားသည်၊ မဟုတ်ပါက ဤလူကို ချောမွေ့စွာ ကြီးပြင်းခွင့်ပေးလိုက်လျှင် ချန်ရှင်းအင်ပါယာသည် နောင်တွင် ဤလူကိုသာအားကိုးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ တောက်ပသောနတ်ဘုရားနန်းတော် ဖြစ်သည်... သူသိသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ ဧကရာဇ်သားတော်များနှင့် သူတော်စင်မများတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားနန်းတော်မျိုး မရှိကြပေ။

ကျန်းချန်၏မျက်စိရှေ့တွင်မူ နေမင်းကြီးတစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ဘာကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏မျက်စိနှင့် စိတ်အာရုံ ထိတွေ့နိုင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ တောက်ပသောအလင်းတန်းများသာ...

မင်းသားကြီး၏ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုမှာ ချန်ရှင်းအင်ပါယာ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ဖြစ်သော ဧကရာဇ် နေရောင်ခြည် ဓားချက်ဖြစ်၏...

သူ၏ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၉ အစွမ်းနှင့် ဤလျှို့ဝှက်ပညာရပ်၏စွမ်းအား ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပါယွန်းခန်းမ၏ ပင်မတောင်ထိပ် မိုင်ပေါင်းရာချီကို တစ်ချက်တည်းနှင့်ပြာဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။