အခန်း (၁၃၅)
Vol. 14 Ch. 135
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂျူနီယာညီမလေး”
“နောက်တစ်ခါ လာလည်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်”
“...”
သောက်ကျိုးနည်း~
လွင့်ပျံနေသော ပုလဲဝတ်ရုံအောက်တွင် ဝှက်ထားသော စုကျိုလက်များသည် တခဏအတွင်း ရုန်းထွက်ရန်ကြိုးစားလိုက်လေသည်။
“နေပါဦး၊ ဂျူနီယာညီမလေး စု၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့!”
“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အဲဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးထောင်ကို နင့်အတွက် ငါ ပြန်မျှားပေးမယ့် နည်းလမ်း ရှာလိုက်မယ်!”
“ပြီးတော့ လိုကျား၊ နင် သူ့လက်နက်ဖြုတ်သိမ်းလို့ ရတယ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့!”
“စိတ်မဆိုးပါနဲ့”
“မလှုပ်နဲ့၊ ဒီသူရဲဘောကြောင်တဲ့ လှေကြီးထပ်ကွဲသွားလိမ့်မယ်!”
ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာ၏အခြေတည်အဆင့် အဖွဲ့ဝင်များ၊ ပုံမှန်ရော အစားထိုးများပါ၊ အားလုံး စုကျိုကိုဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး၊ သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။
ကျူးပိုင်ယွီသည် သူ့တရားထိုင် ထိုင်ခုံကိုပင်ကမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး၊ စုကျိုကို အမြန်ထိုင်ခိုင်းလိုက်လေသည်။
“ဟမ်”
ရှန်ဝူချင်းသည် သူ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးကို ရန်စမိလိုက်လဲဆိုတာ မသိသေးပေ။
စုကျိုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သားရဲလို့ ခေါ်ပြီး ငွေရှာဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာကိုသာ သူကြားလိုက်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒါကို သိပ်အလေးမထားခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ မကြာမီ၊ နောက်တစ်နေ့မှာ သူ နောင်တတွေနဲ့ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
“လက်နက်ဖြုတ်သိမ်း”
“ဆန္ဒရှိသူများ ငါးစာဟပ်...”
“ကြောက်မက်ဖွယ် နိမိတ်!”
“လျှပ်စီး လက်ခြင်း—”
ရှန်ဝူချင်း— “?!”
သူ သွားလေရာရာ၊ အတိုက်ခိုက်ခံရလေသည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးပြီး တစ်တုံး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှကျလာပြီး၊ လူတိုင်းကယူပြီး စုကျိုကိုပေးလိုက်ကြလေသည်။
ရှန်ဝူချင်း အကြီးအကျယ် စိတ်ထိခိုက်သွားလေသည်။
ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာက ဒီအဖွဲ့က အရမ်းစည်းလုံးပြီးချစ်တတ်ကြတာပဲ။
သူတို့က အဖွဲ့ထဲက စုကျိုကို ဒီလောက်အထိကာကွယ်ပေးနေကြတယ်။
ဒါက ဝိညာဉ်ကုန်သည်အသင်းမှာ သူ တစ်ခါမှမကြုံဖူးတဲ့ နွေးထွေးမှုမျိုးပဲ။
“မဟုတ်ဘူး သူ့ကို ကာကွယ်ပေးတာထက်၊ ရှင့်ကို ကာကွယ်ပေးတာနဲ့ ပိုတူတယ်”
ယင်လီ သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်လေသည်။
“သူမ စိတ်ဆိုးသွားရင်၊ ဖူကျိုး လှေကြီးထွက်ပြေးလိမ့်မယ်၊ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးဝူချင်း အနေနဲ့၊ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဖြေရှင်းချက်ပေးဖို့ခက်ခဲလိမ့်မယ်”
ရှန်ဝူချင်း တိုးတိုးလေးရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့သတ္တုမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီလောက် မဆိုးပါဘူး၊ ကျွန်တော် လှေပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းက...”
သို့သော် ပုလဲပန်းထိုးအပေါ်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းကပေါ်လာမှန်း မသိသော စုကျို၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူ့တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား လျှင်မြန်စွာပျက်စီးသွားလေသည်။
“ချန်ယွမ်၊ ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ အုပ်စုအဆင့် ဒုတိယအကျော့ခေါင်းစဉ်ကို လူတိုင်းအတွက်ဖတ်ပြလိုက်”
ရှန်ဝူချင်း— “??”
ဘာ ??
သူမက ပြိုင်ပွဲဝင် ဂိုဏ်းသားလား၊ ဒါမှမဟုတ် စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူလား။
နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် သူ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့အခါ ဒီစကားကို သူ ပြောရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
“ငါ့လည်ချောင်း နည်းနည်းနာနေတယ်”
စုကျို လည်ချောင်းနာပျောက်ဆေး တစ်လုံးသောက်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူမသည် လိပ်ထားသော အနီရောင်ရွှံ့စေးတံဆိပ်ခတ်စာမေးပွဲ စာလိပ်ကို၊ သူမနောက်တွင် သားမွေးကော်လာကို သူမ လည်ပင်း၌ ပတ်ပေးနေသော ချန်ယွမ်ထံကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
ရှန်ဝူချင်း၏အန္တရာယ်ကင်းသော၊ နွေးထွေးသည့် မျက်နှာထား ချက်ချင်းအေးခဲသွားလေသည်။
သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူ့လက်စွပ်အိတ်ထဲရှိတစ်ပုံစံတည်း တူညီသော အနီရောင်ရွှံ့စေးတံဆိပ်ခတ် စာမေးပွဲ စာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်!
“???”
ရှန်ဝူချင်းသည် စုကျိုနောက်ရှိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်လှပသော အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်နတ်ဆိုးကို ထိတ်လန့်တကြားစိုက်ကြည့်နေမိသည်!
သူ့လက်ထဲက စာမေးပွဲစာရွက်ကို သူ ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ ??
ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာမှာ ဒုတိယစာမေးပွဲစာရွက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ!
သူ တစ်နေရာရာက တွေ့ခဲ့တာလား?!
“ဒါ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကုန်သည်အသင်းက ဖန်တီးထားတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လျှို့ဝှက်စာသားပါတာ... မင်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို ပြန်ပေး...”
အခြား ကောင်းချီးပေးလှေတစ်စင်းပေါ်တွင် ကချေသည်ခန်းမ၏စာမေးပွဲကို ကြီးကြပ်နေသော ဝူသယ်သည် စီနီယာအစ်မချိုင်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သူ့စာမေးပွဲ စာရွက်တွေပျောက်သွားတာကို သူမ သိသွားရင်၊ သူ့ကို သေအောင်ရိုက်ပြီးမှ ရောင်းစားလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
“လျှို့ဝှက် စာသားလား”
စုကျိုပခုံးကို လက်မောင်းဖြင့် ချစ်ခင်စွာဖက်ထားသော ယင်လီသည် ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ရှေ့တိုးလာခဲ့လေသည်။
“အော်၊ ငါ ဒီစာသားကိုဖတ်တတ်တယ်...”
ပါရမီ—သစ်သားအမျိုးအစား ဆက်သွယ်ရေး!
“ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းဆီက ပုတီးစိပ်တစ်ခု ဝယ်ခဲ့ပြီး အဲဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ ဆိုတာ သင်ယူခဲ့တယ်” ယင်လီက ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ဝူချင်း နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားလေသည်။
“ဟမ်၊ ဒါဆို အဲဒါက ပေါက်ကြားမှု အတိအကျ မဟုတ်ဘူးပေါ့”
“ဒါဆို ဒုတိယအကျော့ ခြေစစ်ပွဲက အမွှေးတိုင် အနည်းငယ်မတိုင်ခင်က စတင်ခဲ့တာပေါ့”
ယင်လီ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။
စုကျို တည်ငြိမ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စီနီယာအစ်ကိုကြီးလိုကျားထံမှ ရှန်ဝူချင်းအိတ်ကို ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယ စာမေးပွဲ စာရွက် ကိုးရွက်ကို 'မတော်တဆ' ပုံတူကူးယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သေချာတာပေါ့၊ သူ ရှန်ဝူချင်းရဲ့အိတ်ကို ပြန်ပေးပြီးသွားပါပြီ။
သူတို့က ခရီးလမ်းမှာပျင်းနေကြပြီး၊ အပျော်သဘောနဲ့ သူတို့ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ လမ်းတစ်လျှောက်တွေ့ရတဲ့ လမ်းပြတွေကို အသုံးပြုနေကြတာပါ။
သူမကို တကယ် ဘယ်လိုလုပ်ဓားပြတိုက်မှာလဲ ?
သူဆိုတဲ့ စုကျိုက ရိုးသားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။
“စာမေးပွဲ ဒုတိယအကျော့က အမွှေးတိုင် မလောင်ကျွမ်းခင် စတင်ခဲ့တာ”
“အခုလေးတင် စာမေးပွဲစပြီးနောက်၊ ငါ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဝူချင်းဆီက စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေကို ရခဲ့တယ်၊ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခိုးချတယ်လို့ ယူဆလို့ ရမှာလဲ”
“ငါ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် မေးခွန်းတွေကို ဖြေခဲ့တာ”
စုကျို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။
ပြိုင်ပွဲ ဒုတိယအကျော့သည် ချန်ရှီအချိန် (Chenshi - မနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ) တွင် စတင်ခဲ့သည်!
ဆိုလိုသည်မှာ အမွှေးတိုင် မလောင်ကျွမ်းခင်။
အဲဒီနောက်ပိုင်း သူမရဲ့လုပ်ရပ်တွေ အားလုံးက စာမေးပွဲဘောင်အတွင်းမှာပင်!
ရှန်ဝူချင်း နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး၊ သူသည် စတုတ္ထအဆင့် ရတနာချိန်ခွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ယူလိုက်သည်— ချိန်ခွင်သည် အချိန်အတော်ကြာယိမ်းယိုင်နေပြီးမှ ဟန်ချက် ပြန်ညီသွားလေသည်!
“ရိုးသားပြီး တရားမျှတတယ်!”
ဒါ သက်သေပြနေတာက စုကျိုရဲ့အပြုအမူက လွန်ကဲပြီး စတုတ္ထအဆင့်ရတနာတောင် နားမလည်နိုင်ပေမယ့်၊ တရားမျှတပြီး မျှတမှု ရှိနေတုန်းပါပဲ!
ပြဿနာမရှိပါဘူး! လုံးဝခိုးချတာ မဟုတ်ပါဘူး!
စာမေးပွဲ စပြီးနောက်၊ စာမေးပွဲဖြေသူက စာသင်ခန်းထဲမှာ ရှိနေပေမယ့်၊ ရိုးရှင်းတဲ့ လက်လှမ်းလိုက်မှုနဲ့၊ မိုင်ထောင်ချီဝေးတဲ့ နေရာက စာမေးပွဲဖြေသူ ရေးထားတဲ့ အဖြေမှန်တွေကိုရရှိခဲ့တယ်—အဲဒါကို ခိုးချတယ်လို့ ယူဆလို့ ရမလား ?
မဟုတ်ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုမို့လို့ပဲ!
ရှန်ဝူချင်း ယိုင်နဲ့သွားလေသည်။
[ခြေစစ်ပွဲ ဒုတိယအကျော့။]
[စည်းကမ်း ၁: ပျံသန်းလှေသည် အနီးဆုံးရွှေပန်းပွင့်မြို့သို့ ဦးတည်နေသည်။]
[စည်းကမ်း ၂: နာရီဝက်အကြာတွင်၊ ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘောသည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး ကိုင်တွယ်၍မရဖြစ်လာမည်။]
[စည်းကမ်း ၃: ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘော၏ ပျောက်ဆုံးနေသော အရေးကြီး အစိတ်အပိုင်းများကို ရှာဖွေရန် သင်္ဘောပေါ်ရှိ စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူနှင့် စကားပြောရမည်။]
[စည်းကမ်း ၄: စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက် တစ်ခုခုရရှိရန် နည်းလမ်းရှာပြီး၊ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်း များကို ဝယ်ယူရန် ရွှေပန်းပွင့်မြို့သို့ သွားပါ။]
[စည်းကမ်း ၅: စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများဆုံး ငါးထောင်သာပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အစိတ်အပိုင်းများ ဝယ်ယူရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်းဖြစ်သည်။]
[စည်းကမ်း ၆: ရွှေပန်းပွင့်မြို့သို့ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ စစ်မှန်သော ကုန်ပစ္စည်းများကိုဝယ်ယူရန် တကယ့် လှည့်လည်သွားလာနေသော ကုန်သည်ကို ရှာဖွေရမည်။]
[စည်းကမ်း ၇: ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို အမြန်ဆုံးတပ်ဆင်နိုင်သော အဖွဲ့က အနိုင်ရမည်!]
[ဤမေးခွန်းသည် မသေမျိုး ဖြစ်ရန် နှစ်ပေါင်းသုံးရာကျင့်ကြံခဲ့သူများအတွက် စစ်မှန်သောမေးခွန်းဖြစ်သည်။]
[အမြန်ဆုံး ပြီးစီးမှုစံချိန်: ဆယ့်နှစ်နာရီ!]
ယင်လီ ကုဒ်စာသားများကို ဖတ်ပြီးနောက်၊ ချန်ယွမ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြီးမားသော မန္တန်စာရွက်တစ်ရွက်ရေးချလိုက်ကာ၊ အခြေတည်အဆင့်အဖွဲ့ရှိ လူတိုင်း မြင်နိုင်စေရန် ပျံသန်းလှေပေါ်တွင် မေးခွန်းကိုထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။
“ဟင် ချန်ယွမ်၊ နင် အခုလေထဲကနေ မန္တန်စာရွက်တွေ ရေးနိုင်နေပြီလား”
စုကျို အံ့အားသင့်စွာ အာမေဋိတ်ပြုလိုက်လေသည်။
လူတိုင်း အံ့အားသင့်ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း ချန်ယွမ်ကို လေးစားအားကျပြီးနောက်၊ သူတို့ စုကျိုကို အလျင်အမြန်ဝိုင်းရံလိုက်ကြလေသည်။
“နင့်တံဆိပ်ကို လုံးဝဖွင့်လိုက်တော့၊ ဂျူနီယာညီမလေး စု~”
“ဟုတ်တယ်၊ ဘာ အစိတ်အပိုင်းတွေ ပျောက်နေတာလဲ ? ငါတို့ ပိုဝယ်ဖို့ လိုသေးလား”
“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း၊ ရှောင်ကျိုကို ပေးလိုက်ရုံပဲ”
စုကျို ညာလက်သည် သူ့ ပုလဲဝတ်ရုံအောက်မှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။
ရှန်ဝူချင်း— “???”