အခန်း (၁၃၇)

ယင်လီ— “!”

အရှင်သခင်လု — “!”

သူ့လက်မောင်းအင်္ကျီထဲက ပုံတူကားချပ်တောင် မျက်ခုံးမွှေးနဲ့ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို မပွတ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

“ဒါဆို ဒါက ဒီမေးခွန်းရဲ့ အခက်အခဲပေါ့”

ဟာသပဲ!

သေချာပေါက်၊ ဒါက အဲဒီအခက်အခဲ မဟုတ်ပါဘူး။

ရှန်ဝူချင်း မှင်သက်သွားလေသည်။

ထို့နောက်၊ သူသည် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာ အဖွဲ့၏ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုကို မကြာမီ ပြန်လည်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်!

လူတိုင်း ဒီမေးခွန်းအတွက် ပါဝင်ကူညီကြသည်!

ရွှေပန်းပွင့်မြို့သို့ ချက်ချင်းသွားပြီး ရှာရခက်သော လှည့်လည်သွားလာနေသည့် ကုန်သည်ကိုရှာဖွေရမည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့သည်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေလေသည်!

ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာသည် စုကျိုကို ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘော အပြင်ဘက်သို့ပို့ပြီး မေးခွန်းဖြေခိုင်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်!

“လက်နက်ဖြုတ်သိမ်း!” မျက်လုံးမှိတ်ထားသောလိုကျားသည် မပျက်စီးသေးသော ဖီဖာသံချောင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။

တခဏအတွင်း၊ ဖီဖာသံချောင်းသည် စုကျို အထိမခံချင်သော ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘောမှ ကွာကျသွားလေသည်။

ထို့နောက်၊ တောက်ဟယ်သည် ဆန်စေ့တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး၊ ငါးမျှားတံသည် လေထဲတွင် ကြီးထွားလာကာ၊ စုကျို ခါးကို သိမ်းကျုံးရစ်ပတ်လိုက်ပြီး၊ သုံးကြိမ်လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေး စု၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ နင့်ကို တောက်လျှောက်မျှားထားပေးမယ်၊ ငါ နင့်ကို ပြုတ်ကျခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထို့နောက် သူ သူမကို ပျံသန်းလှေပေါ်မှပစ်ချလိုက်လေသည်!

စုကျို— “...”

သူ အခု အသင်းဖော်ပြောင်းလို့ ရမလား ? ရမလား ??

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သစ်ပင်များကို အမိန့်ပေးသော ကျူးပိုင်ယွီသည် ချက်ချင်း သူ့ခါးကိုပုတ်လိုက်ရာ၊ အိတ်ထဲရှိမျိုးစေ့များသည် မရေမတွက်နိုင်သော စပျစ်နွယ်ပင်များအဖြစ်ကြီးထွားလာပြီး ချက်ချင်းကုန်းပတ်တု တစ်ခုရက်လုပ်လိုက်ကာ၊ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေ သောစုကျိုအတွက် ရပ်စရာနေရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်လေသည်။

“ပြီးပြည့်စုံတယ်” စီနီယာအစ်ကိုကြီး တောက်ဟယ် ပျော်ရွှင်စွာပြောလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီလေးကျူး ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်မှုက ရိုးရိုးလေးနဲ့ပြီးပြည့်စုံနေတာပဲ”

“အမြဲတမ်း ရိတ်သိမ်းချိန်ရာသီ” ပါရမီ ပိုင်ဆိုင်ပြီး လယ်သမားအိုကြီး တစ်ယောက်နှင့်တူသော မူချင်းချုးသည်လည်း လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ကုန်းပတ်တုကိုညွှန်ပြလိုက်သည်။

“သစ်သီး—”

“ဂျူနီယာညီမလေးစု၊ နင် ဘယ်လို သစ်သီးမျိုး ကြိုက်လဲ ? အာ၊ ဒါဆို မက်မွန်သီး၊ သစ်တော်သီး၊ နဲ့ ပန်းသီး၊ ငါ နင့်ကို အဲဒါတချို့ ပေးမယ်”

ထို့နောက် စုကျိုသည် စပျစ်နွယ်ပင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ကုန်းပတ်တုပေါ်တွင် မပျက်စီးသေးသော ဖီဖာသံချောင်းကို ပုံတူကူးယူရင်း သစ်သီးစားနိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူမ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း၊ နင်တို့ ငါ့ကို ဖီဖာသံချောင်း မပေးလိုက်ဘူး”

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သရေပွဲဖြစ်သွားတယ်၊ ရှောင်ကျို ထွက်သွားတာ အလကားပဲ” စီနီယာအစ်မကြီးယို့လု တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

တခဏအတွင်း၊ ယင်လီ သူမပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်လေသည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ရှောင်ကျို၊ နင် ဖီဖာအရိုးကို မယူသွားဘူးဆိုတဲ့ အချက်အလက်ကို ငါ ဖတ်ပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါ အဲဒါကို နင့်မုန်ညင်းစေ့ အိတ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တယ်”

စုကျို အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ပြီး၊ သေချာပေါက်၊ သူမ တွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

“ငါတို့မှာ တကယ်ပဲ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုရှိတာပဲ”

ယင်လီနှင့် အခြားသူများသက်ပြင်းချလိုက်ကြလေသည်။

ဘာမှမလုပ်ရသေးသော လဲ့ကျယ်သည် သင်္ဘောအပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများကိုမောင်းထုတ်ရန် စုကျိုပတ်ဝန်းကျင် တဝိုက်တွင် လျှပ်စီးများကို အလျင်အမြန် စတင်ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

လျန်ဟော့ကျီသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်၊ စုကျို ဒုတိယမေးခွန်းကို အောင်မြင်စွာပြီးမြောက်တော့မည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် မီးအခြေခံ မီးရှူးမီးပန်းများကိုကြိုတင်ဂုဏ်ပြုသည့် အနေဖြင့် ပစ်ဖောက်လိုက်လေသည်။

အစားထိုးများအပြင် အထူးဖိတ်ကြားခံရသူများဖြစ်ကြသော စုကျီကျီနှင့် စုရှင်းချန်တို့သည် လူတိုင်းအတွက် ငါးကင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

စုကျို အမြင့်ကြောက်လာသောအခါ၊ ချန်ယွမ်သည် သူမကိုလေတိုက်ခတ်မှုမှ ကာကွယ်ပေးရန် ကုန်းပတ်ပေါ်မှခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

“ငါတို့က တကယ့်ကို စည်းလုံးတဲ့အဖွဲ့ပဲ”

ယင်လီ နောက်တစ်ကြိမ် အာမေဋိတ်ပြုလိုက်လေသည်။

လူတိုင်း ပါဝင်ကူညီကြပြီး၊ သဟဇာတ ဖြစ်လွန်းလှသည်!

လူတိုင်းမှာ သူတို့နေရာနဲ့သူတို့ ရှိကြတယ်!

“အကယ်၍ ဒီနှစ် ငါတို့ ပထမနေရာမရရင်တောင်၊ အကောင်းဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအဖွဲ့ဆုတံဆိပ်က သေချာပေါက် ငါတို့ဟာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ယင်လီ ယုံကြည်မှုရှိရှိပြောလိုက်လေသည်!

ရှန်ဝူချင်း နှုတ်ခမ်းများတွန့်သွားလေသည်။ ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ဘာကို အတိအကျပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြတာလဲ?!

သို့သော် မကြာမီ သူမြင်လိုက်ရလေသည်။ ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော အမြင်အာရုံဖြင့်၊ လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် မျက်လုံးမဖွင့်နိုင်ပုံရသောစုကျိုသည် ကျောပေးလိုက်ပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် နတ်ဆိုးရင်ခွင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမပတ်တီးစည်းထားသောညာလက်ကို သူ့ပုလဲပန်းထိုး ဝတ်ရုံထဲမှထုတ်လိုက်လေသည်။

“ချန်ယွမ်၊ ငါ့အတွက် ဒါကိုဖြေပေးပါဦး”

စုကျိုသည် ဘယ်လက်ဖြင့် သစ်တော်သီးတစ်လုံးကို ကိုက်ဝါးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ချန်ယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူမလက်မှ ပတ်တီးများကိုဖြေပေးလိုက်လေသည်။

ပတ်တီးများကြောင့် သူမ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အနီရောင်၊ ဖောင်းပွနေသော အရာများကိုမြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ သူ့အကြည့်များတုန်ခါသွားပြီး၊ သူမ လက်ချောင်းထိပ်များကို ဆုပ်ကိုင်ရန် သူ့လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲလက်သွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။

သူသည် သွေးများပြန်လည်လည်ပတ်လာစေရန် သူမ၏ အနီရောင်လက်ချောင်းထိပ်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာမှ ဖြစ်မလာသေးဘူး။

သူမ ဘာလို့ သူ့ကို ဘာလို့လုံးဝ ပုံတူမကူးတာလဲ ?

ဖိနှိပ်ထားသော နာကျင်မှုတစ်ခု သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် လက်သွားသော်လည်း၊ သူမ အလုပ်ရှုပ်နေကြောင်း သူ လျှင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက် သည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး၊ သူ့ရင်ထဲရှိလှိုင်းတံပိုးများကို ဖိနှိပ်ကာ၊ သူမ၏မုန်ညင်းစေ့အိတ်ထဲမှ တံတောင်ဆစ်အရှည်ရှိသော နဂါးအရိုး ဖီဖာသံချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

စုကျို စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူ မပြောဘဲနဲ့တောင် သူက သူမ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ သိတယ်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ဖီဖာသံချောင်းကို သူ့ ညာလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ရှန်ဝူချင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီး အကြီးအကျယ်တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

“ခင်ဗျား ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ ပါရမီက ရေစမ်းသပ်တာနဲ့ တူနေတာလား...?”

လူတချို့ရဲ့ ပါရမီကလှေကို အမှတ်အသားပြုလုပ်ပြီး ဓားရှာသလိုမျိုးဖြစ်တယ်လို့ သူ ကြားဖူးတယ်။

ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ပစ္စည်းရဲ့ ပုံစံကိုထွင်းထုခြင်းအားဖြင့် မြစ်ထဲမှာ အဲဒါကို ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိတယ်။

ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာက စုကျိုမှာအလားတူ ပါရမီမျိုးရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဖီဖာသံချောင်းကို ကိုင်ထားရုံနဲ့၊ သူမက ဆင်တူတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုရှာဖွေနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို အတိအကျပြောပြနိုင်တယ်။

ဒီလို အထောက်အကူပြု ရှာဖွေနိုင်စွမ်းက မြှင့်တင်မှုအမျိုးအစားလို့ယူဆကြတယ်။

အဲဒါကို သစ်သားနဲ့ ရေအမျိုးအစား ဝိညာဉ်အမြစ်တွေမှာတွေ့ရလေ့ရှိတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရေကနေရာတိုင်းမှာရှိလို့လေ…

ပြီးတော့ အပင်တွေက လေထဲမှာကြီးထွားကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် နွေဦးရာသီမှာ၊ တောမီးတွေက သူတို့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး။

ရှန်ဝူချင်း တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ အကယ်၍ ဒီစွမ်းရည်သာရှိနေရင်၊ သူ စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူအနေနဲ့၊ တကယ်ကို အစွမ်းမဲ့သွားပြီ!

သူတို့က ရွှေပန်းပွင့်မြို့မှာရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ကုန်သည်ကိုရှာဖို့ သူ့ကို မေးစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

မူလက၊ သူတို့က ဒီနေ့အတွက် ရွှေပန်းပွင့်မြို့ရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ရှာဖွေဖို့ ရှစ်ထောင့်ပုံ မြူခိုး ဝင်္ကပါကို ဖြတ်သန်းသွားလာရာမှာ စကားပြော အချက်အလက်တွေကို အသုံးပြုရမှာဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က မြို့ရဲ့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှာ ရှိတဲ့ အစစ်နဲ့ အတု လှည့်လည်သွား လာနေတဲ့ ကုန်သည်တွေကိုခွဲခြားရမယ်၊ ပဟေဠိ အပိုင်းအစလေးခုကို စုဆောင်းရမယ်၊ ပြီးတော့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကုန်သည်နဲ့ စကားပြောဖို့ သော့ချက်ကိုဆက်စပ်ရမယ်—‘ဒီနေ့ ထမင်းစားပြီးပြီလား?’ ... ဒါမှသာ အဲဒီမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကုန်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတဲ့ သူတို့ စီနီယာအစ်မကြီးဆီကနေ ဖီဖာသံချောင်းအတွက် စစ်မှန်တဲ့ ဈေးနှုန်းကိုရရှိနိုင်မှာဖြစ်တယ်။

ပြိုင်ပွဲဝင်က ဝယ်ယူဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးထောင်ကနေ တစ်သောင်းအထိ သုံးစွဲရလိမ့်မယ်။

ဒီမေးခွန်းက ပြိုင်ပွဲဝင်ရဲ့ဆက်သွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု၊ အစီအရင် ဗဟုသုတ၊ စူးရှသော ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှု၊ ကျင့်ကြံသူ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု၊ နဲ့ ပစ္စည်းရှာဖွေနိုင်စွမ်းတို့ကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ငွေကြေး အရင်းအမြစ် ပမာဏတစ်ခုလည်း လိုအပ်သည်။

သံချောင်းတွေအတွက် ကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံမပေးတဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!

ဒါက သူတို့ ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းက ဆယ်နှစ်ကြာစဉ်းစားပြီးမှ ထုတ်ခဲ့တဲ့ အုပ်စု ခြေစစ်ပွဲ ဒုတိယမေးခွန်းပဲ!

ရှန်ဝူချင်းက အစပိုင်းမှာ ဒီမေးခွန်းကိုထုတ်ခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူ၊ သူ့ဆရာသခင် လူဆိုးနတ်သမီးက၊ အလွန် စေ့စပ်သေချာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာက အဆင့်နှစ်ဆင့်ကျော်တက်သွားပုံ ရတယ်—ဝင်္ကပါ အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ ကုန်သည်နဲ့ အတု ကုန်သည်ရှစ်ယောက်ကို ခွဲခြားလိုက်တာလေ၊ သူတို့က လူကို ချက်ချင်းရှာတွေ့တော့မယ့်ပုံပဲ!

ရှန်ဝူချင်းသည် ကုန်းပတ်တုပေါ်ရှိ စုကျိုကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ ညာလက်သည် သူ့ရွှေအမြုတေအမြင်အာရုံအောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်း တန်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းတွေ့လိုက်ရသည်!

ဒါက သူတော်စင်အဆင့် အထက်ကပါရမီပဲ!

သူ တကယ်အံ့ဩသွားပြီး သူ့ဘေးက ယင်လီကိုပြောလိုက်သည်။

“ဒီနှစ် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဝိညာဉ်ပိုးကောင်ဂေဟာက ခင်ဗျားတို့လို အရာအားလုံးသိပြီး လူတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှာဖွေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးနှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားဘူး”

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ”

ယင်လီ လုံးဝ နားမလည်ပေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘောအပြင်ဘက်ရှိ စုကျို အပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။

“ဘယ်လိုလဲ၊ ရှောင်ကျို”

ယင်လီ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်ရင်း စုကျို၏ပုလဲရောင်ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင်တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး၊ သူမသည် ဖီဖာသံချောင်းများအတွက် ပုံကြမ်းများ၊ ဖြတ်တောက်ရေး ကိရိယာများနှင့် သေးငယ်သော ထွင်းထုခြင်းများအတွက် အသုံးပြုသည့် အဝိုင်းရောင်ဆောက်ကိုးချောင်းကို သုံးထပ် ကံကောင်းခြင်း သင်္ဘောပေါ်သို့ သူ့ဘယ်လက်ဖြင့် အမြန် ပြန်ပစ်ပေးလိုက်လေသည်!

ရှန်ဝူချင်း— “?”

ယင်လီမျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး၊ သူမပေါင်လောက်ရှည်သော လေးကိုင်းပုံစံဓားမြှောင်ကို အလျင်အမြန်ကောက်ယူလိုက်ကာ၊ သူမခါးတွင် ချိတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် လက်သန်းအကျယ်ခန့်သာရှိသော ဓားသွားများပါရှိသည့် အဝိုင်းရောင်ဆောက်ကိုးချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ သူမ ညာဘက်ခြေထောက်ရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ထည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

တဖက်တွင် တောက်ဟယ်သည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သူဖြစ်သည်။ သူ့ခါးရှိ ပိုးကောင်သည် ချိတ်တစ်ခုရက်လုပ်လိုက်ပြီး ဖီဖာသံချောင်း ပုံကြမ်းကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

ထွင်းထုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် အသေးစိတ်ပုံကားချပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

“ဒါဆို ဒီမေးခွန်းက လက်မှုပညာကို စမ်းသပ်တာပေါ့”

“!”

ရှန်ဝူချင်း လန့်သွားလေသည်။

နေပါဦး~

မဟုတ်ဘူး~

ကယ်ကြပါ~

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်မှုပညာ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သွားရတာလဲ။

သူ့ဆရာသခင် လူဆိုးနတ်သမီးက ဒီမေးခွန်းကို ဆယ်နှစ်ကြာ စဉ်းစားခဲ့တာ။ အဲဒါက ပျံသန်းလှေတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ပုံရပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်မှု ပညာရှင်တွေနဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို အားသာချက်ပေးထားသလို ဖြစ်နေပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး!

ဒီအထူး ဖီဖာသံချောင်းမှာ အထူးကုဒ်ဖော်လို့မရတဲ့ အစီအရင်ပုံစံပါရှိပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်မှုပညာရှင်တွေကို နေရာမှာတင် အတုလုပ်လို့မရအောင် တားဆီးထားတာ သူတို့က ဝယ်ယူဖို့အတွက် ရွှေပန်းပွင့်မြို့ကိုသွားပြီး ဝိညာဉ်ကုန်သည်အသင်းက သူတို့ စီနီယာအစ်မကြီးကိုရှာရမှာ!

ဒါပေမဲ့—ရှန်ဝူချင်း မကြာမီ တောက်ဟယ်နှင့် အခြားသူများလေ့လာနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

“ဒီပုံကြမ်းပေါ်က နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ကုဒ်ဖော်လို့မရတဲ့ ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကိုညွှန်ပြတဲ့ အစီအရင်ပုံစံ တစ်ခုပါတယ်”

“ငါ သဘောပေါက်ပြီ”

“ဒါဆို အဲဒါကို ဒီအတိုင်းဆွဲလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်လား”

ရှန်ဝူချင်း မျက်လုံးပြူးသွားလေသည်။ အစီအရင် ပုံစံအပြင်၊ ဖီဖာသံချောင်းမှာ သူ့ဆရာသခင်၊ 'လူဆိုး ကုန်သည်' နတ်သမီးက ဈေးပေါပေါနဲ့ ရရှိခဲ့တဲ့ ရှားပါး၊ ရှားပါးတဲ့ ပင်လယ်ငြိမ်သက်စေသောမန္တန်လည်း ပါရှိသေးတယ်။

ဒီ ဖီဖာသံချောင်းကို သုံးလိုက်တိုင်း၊ ဝိညာဉ်ကုန်သည်အသင်းရဲ့ကံကောင်းခြင်းသင်္ဘောက ဘယ်လို လှိုင်းလေထန်မှုကိုမဆို မကြောက်တော့ဘဲ၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရေပြင်မှာတောင် ဘေးကင်းစွာရွက်လွှင့်နိုင်တယ်။

ဒီ ဖီဖာသံချောင်းကို ဝိညာဉ်နှစ်သိမ့်သံချောင်းလို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။

“ငါ သဘောပေါက်ပြီ၊ အဲဒီမှာ အဆင့်မြင့် တတိယအဆင့်ရှေးစာလုံးတွေလည်း ပါသေးတယ်၊ ဖီဖာသံချောင်းကို ခုနစ်ရက် တစ်ကြိမ် လဲလှယ်ပေးဖို့လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီအပေါ်က ပင်လယ်ငြိမ်သက်စေသောမန္တန်က အာနိသင်ပြယ်သွားလိမ့်မယ်”

တောက်ဟယ် ပုံကြမ်းကိုကြည့်ပြီး လျှင်မြန်စွာနားလည်သွားလေသည်။