အခန်း (၁၄၂)

စုကျို နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မြှင့်လိုက်လေသည်။

ရှန်ဝူချင်း— “???”

နေပါဦး၊ သူမ ဘယ်လို သိတာလဲ ?

သူတို့ ပျံသန်းလှေပေါ်က ဆင်းလာတာ ၁၂ အသက်ရှူချိန်ထက် ပိုကြာသွားပြီလား?!

ရှန်ဝူချင်း တောင်မှ၊ စုကျို အဲဒီမေးခွန်းမမေးခင်အထိ၊ ဈေးဝယ်စင်တာမှာ အပိုဆောင်းပြိုင်ပွဲရှိမှန်း မသိခဲ့ပေ။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဝူချင်း?” ဟု သူမ မေးလိုက်မှသာ“အပိုဆောင်း ပြိုင်ပွဲ?”

ပျောက်ဆုံးနေသောကြီးမားသည့် မှတ်ဉာဏ်များသည် ရှန်ဝူချင်းကို လွှမ်းမိုးသွားလေသည်!

သူ မရောက်လာခင် ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းက ခန့်မှန်းထားတာက ‘ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း’ ဒါမှမဟုတ် ‘ဝိုင်မပါဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ မူးယစ်ခြင်း’ လိုမျိုး အထူးနည်းစနစ်တွေကို တချို့ဂိုဏ်းသားတွေ နိုးထလာစေနိုင်ပြီး၊ အဲဒီနည်းနဲ့ ရှန်ဝူချင်းနဲ့ အကဲဖြတ်ဖို့ လိုက်ပါလာတဲ့ တခြား သင်တန်းသား စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူတွေကို အပိုဆောင်း ပြိုင်ပွဲရဲ့မေးခွန်းတွေ ထုတ်ဖော်ပြသစေလိမ့်မယ်လို့ တွက်ဆထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့ဆရာသခင်၊ ရှန်လိုင်လိုင် ပြောကြားချက်အရ၊ ဒီအပိုဆောင်း ပြိုင်ပွဲက‘ဈေးဝယ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတွေ ကို ဘယ်သူကအများဆုံး အရင်ရှာတွေ့မလဲ’က ပိုအရေးကြီးတယ်။

ဒါက စွမ်းရည် သုံးခုပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်: ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ အနားယူမှု ကြားထဲမှာ အန္တရာယ်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း၊ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေကို လိုက်ဖမ်းနိုင်စွမ်း၊ နဲ့ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း

ဒါ့အပြင်၊ ဒီအပိုဆောင်း ပြိုင်ပွဲက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေဟာ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် သူလျှိုတွေဖြစ်နေသလား၊ ပြီးတော့ သူတို့ကို အကုန်ဖမ်းဆီးနိုင်မလား ဆိုတာကိုလည်း စမ်းသပ်တာဖြစ်တယ်။

ဖီးနစ်မြို့တော်ထဲ မဝင်ခင် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအနေနဲ့၊ ဒါက ပြီးပြည့်စုံတယ်!

“ဆရာသခင်၊ ဒါက တကယ်ပဲ နောက်ဆုံး မေးခွန်းလား?!”

ရှန်ဝူချင်း အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရပြီး အော်ဟစ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားလေသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘယ်တော့မှမပြီးနိုင်တဲ့ မေးခွန်းတွေ၊ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဒီလောက်အများကြီးရှိနေရတာလဲ?!

ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ…

ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ရှန်ဝူချင်းသည် စုကျိုဖီးနစ် မျက်လုံးများကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတဝက်ပါဝင်နေပြီး၊ သူ ပိုလို့ကြောက်ရွံ့သွားလေသည်။

သူ့ဂုဏ်သတင်းပျက်စီးသွားပြီ!

“ဂျူနီယာညီမလေး၊ ဒီလိုပါ...”

ရှန်ဝူချင်း ချက်ချင်းပင် သူ့သံမျက်နှာ ဟန်ပန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး၊ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် “အတိတ်မေ့ခြင်း” ဟူသော စာလုံးများ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက်၊ လျှင်မြန်စွာပင် စာလုံးများသည် “မှတ်ဉာဏ် ပြန်လည်ရရှိခြင်း” သို့ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“အပိုဆောင်း မေးခွန်းက ရွေးချယ်ခွင့် ရှိပါတယ်” ရှန်ဝူချင်း ပြောလိုက်သည်။

“အကယ်၍ ပြိုင်ပွဲဝင် အဖွဲ့တွေက ရှာဖွေတွေ့ရှိရင်၊ သူတို့ အပိုဆောင်း အကျော့မှာ ပါဝင်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ မတွေ့ရှိရင်၊ ဘာစကားပြောဆိုမှုကိုမှ စတင်မှာ မဟုတ်သလို၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကိုလည်း ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“အပိုဆောင်းအကျော့က ရမှတ်တွေက ဖီးနစ်မြို့တော်မှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့တည်းခိုခန်းနဲ့ ပွဲစဉ် အစီအစဉ်အပေါ်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိမှာပါ”

အခု သူ အပိုဆောင်းအကျော့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို မှတ်မိသွားပြီဖြစ်လို့၊ အမြန် ရွတ်ပြလိုက်လေသည်။

“အခု မာကျောက်လမ်းကြားကို သွားလိုက်ပါ တံတားကူးပြီးရင် တွေ့ရမယ့် သတ္တမမြောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်က ဒီတာဝန်ကို တာဝန်ယူထားတယ်”

“အကယ်၍ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို တွေ့ရင်၊ သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်ကို သူ့ဆီရောင်းချလို့ ရတယ်၊ အကယ်၍ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးရင်၊ သူ့ဆီကနေ ဖမ်းဆီးမှု ဆုလာဘ်ရနိုင်တယ်”

“ပထမတစ်ခုက သတင်းအချက်အလက် တန်ဖိုးအပေါ်မူတည်ပြီး အမှတ်တွေပေးတယ်၊ ဖမ်းဆီးမှု တစ်ခုစီအတွက် အမှတ် ၂၀ ပေးတယ်”

“ယွဲ့ယန်မြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ပြောပြနိုင်တာက၊ လောလောဆယ် ဝိညာဉ်ကုန်သည်အသင်းက ဖြန့်ကြက်ထားတဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ အယောက် ၅၀ ရှိတယ်၊ အခြေတည်အဆင့်ထိပ်ဆုံးကနေ ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းအထိရှိကြတယ်”

ရှန်ဝူချင်းသည် အခြေတည်အဆင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးဖြစ်သော စုကျိုနှင့် လဲ့ကျယ်တို့ကို လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

“ရွှေအမြုတေအဆင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေမှာ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ကိုယ့်ပစွမ်းရှိသလောက်ပဲ လုပ်ကြပါ”

“အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး မနိုင်ရင်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို သတင်းအချက်အလက်ရောင်းတာက ပိုသင့်တော်တယ်”

စုကျို နားလည်သွားလေသည်။

မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ၅၀ ပဲ ရှိတာ။

အပိုဆောင်းမေးခွန်းက အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိတဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ။

ဦးသူ ယူစတမ်း

နောက်ကျမှ ရောက်လာသူတွေအတွက် ဖမ်းဆီးစရာ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟင်း၊ ဒုတိယအကျော့မှာ ငါတို့ အချိန်ဖြုန်းခဲ့မိသေးတယ်” စုကျို ညည်းတွားလိုက်ပြီး၊ သူ့ လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ ဖီဖာသံချောင်း ၂၀ ကို မဖြစ်မနေ ရောင်းချင်ခဲ့တဲ့ ငါ့အပြစ်တွေပါ”

ရှန်ဝူချင်း— “...”

ကယ်ကြပါ!

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့၊ သူမ အဲဒါလုပ်ခဲ့လို့၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ ယွဲ့ယန်မြို့ကို စောစောစီးစီးရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ၅၀ ကမူ ရောက်ရှိလာဦးမည် မဟုတ်ပေ!

ရှန်ဝူချင်း ပြောစရာစကားမဲ့သွားလေသည်။

ယင်လီသည် ပျံသန်းလှေ ဆိုက်ကပ်ရာနေရာကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး စုကျိုကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“သစ်သားအမျိုးအစား ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေကြားဆက်သွယ်မှုကို တားဆီးဖို့ ဒီနေရာကို အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေက ပိတ်ဆို့ထားတယ်”

“ငါ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရနိုင်ဘူး”

“အဲဒါ တော်တော် ဒုက္ခရောက်တာပဲ”

မျက်လုံးမှိတ်ထားသော လိုကျားသည် အနောက်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ ချောင်နေသော ကျောက်တုံးများရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန် သူ့ဘုန်းကြီး တောင်ဝှေးဖြင့် မြေကြီးကို ထောက်နေလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ လောလောဆယ် မမြင်ရသေးပေ။

“သူတို့က ပင်မပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင်ကတည်းက ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုး ရှိနေပြီ”

“နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲက ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ ငါ သိချင်မိတယ်”

“အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားပါ” လဲ့ကျယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ညီလေး လဲ့အော် နှင့်အတူ၊ လူတိုင်းကို လျှပ်စီးဖြင့် ချက်ချင်း ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

ရှန်ဝူချင်း မကျေမနပ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင် လဲ့၊ နောက်တစ်ခါကျရင် ကျွန်တော့် အသင်းဖော်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးတာ ရှောင်ပေးလို့ ရမလား”

“အဲဒီလိုက ပိုအဆင်ပြေတယ်လေ” လဲ့ကျယ် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“တရားဝင်ပြိုင်ပွဲမစခင် လူတိုင်းလုံလောက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိနေဖို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်”

“ယင်လီက အတားအဆီးတွေ ကြုံတွေ့နေရပြီ ဆိုတော့၊ ငါတို့ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း သတိထားသင့်တယ်၊ ငါတို့အားလုံး ငါတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ဟန့်တားမယ့် ပြိုင်ပွဲ ပုံစံတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်”

ယင်လီ အားကိုးရာမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ သစ်သား ဖတ်ရှုနိုင်စွမ်း မရှိရင်၊ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ထိုးကျသွားမှာ။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ လူတိုင်းနဲ့ နေရာချင်း အချိန်မရွေးလဲလှယ်ပြီး အစားထိုး ဖြစ်လို့ရပါတယ်”

စုကျို ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ရှန်ဝူချင်း ဒါတွေ ဘာမှနားမလည်ပေမယ့်၊ ဒီနှစ် နတ်ပိုးကောင်ဆောင် အခြေတည်အဆင့်အဖွဲ့ရဲ့ လူအရေအတွက်က အရမ်းများလွန်းတာ ကိုတော့ သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ငွေရှာရတာ နှစ်သက်တဲ့ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းက၊ ပိုနေတဲ့လူတွေအတွက် အပိုငွေကောက်ခံဖို့ တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုပေးထားခဲ့သည်။

ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဆိုသည်အား ရှန်ဝူချင်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို သူ့ကို ဖမ်းပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ခေါ်သွားကြရအောင်”

ယင်လီသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဟူကျဲကျင့်၏အိုမင်းသော မျက်နှာဖုံး—အမှတ် ၂၀ တန်—တပ်ဆင်ထားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် လူငယ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကိုကြည့်လိုက်လေသည်။

“အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံး၊ ငါတို့ အပိုင်ပဲ”

ကျူးပိုင်ယွီ၊ လဲ့ကျယ်၊ နှင့် လျန်ဟော့ကျီ တို့သည် လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြလေသည်။

လဲ့ကျယ် သူတို့၏တက်ကြွမှုကို အလွန်ကျေနပ်နေလေသည်။

သူက အဖွဲ့ဝင်တွေကို တစ်ပွဲလောက်တိုက်ခိုက်ကြဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လေ့ကျင့်ဖို့၊ ပြီးမှ ဘယ်သူက နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းဆီးမလဲ ဆုံးဖြတ်ဖို့တောင် တိုက်တွန်းလိုက်သေးသည်။

“နေရာမရွေး၊ အချိန်မရွေး အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတိုင်းကို မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်လေ့ကျင့်ဖို့ အသုံးပြု!”

သို့သော် လဲ့ကျယ် စကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူ့ဖောက်ပြန်သော အကြံဉာဏ်ကို စုကျိုက တားဆီးလိုက်လေသည်။

“ဒါက ဆိပ်ကမ်းလေ၊ တိုက်ခိုက်ရင် တခြားအဖွဲ့တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်၊ ငါတို့ လျှို့ဝှက်ပြီးလုပ်ကြမယ်”

စုကျို လူတိုင်းကို ပတ်ဝန်းကျင် ကြည့်ရှုရန်လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။

သူတို့၏ကြောက်ရွံ့တတ်သော ပျံသန်းလှေသည် မြန်ဆန်သည်ဟု ယူဆရပြီး၊ ဆိပ်ကမ်းသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူများထဲတွင် ပါဝင်ပုံရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကုန်သည်တွေမှာ လျှို့ဝှက် မုန်ညင်းစေ့ ပုတီးစေ့လိုမျိုး သိုလှောင်ရေး ကိရိယာတွေရှိနိုင်ပြီး၊ ရောက်ရှိလာတဲ့ လှေတချို့ကို သိမ်းဆည်းပြီးသား ဖြစ်နိုင်သည်။

“အဖွဲ့ ဘယ်နှဖွဲ့ ရောက်နေပြီလဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့ အပိုဆောင်းမေးခွန်းတွေ့ပြီးပြီလား ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်”

ဆိပ်ကမ်းတွင်၊ လူငယ်အချို့သည် အသားကင်များ၊ ဖက်ထုပ် အသေးလေးများ... နှင့် အိတ်ကြီး အိတ်ငယ်များကို သယ်ဆောင်လျက် စကားစမြည် ပြောဆို ရယ်မောနေကြပြီး၊ ရယ်စရာကောင်းသော ‘ပစ်ပေါက်ပြီး လမ်းညွှန်ချက်ယူ’ မြေပုံများဖြင့် မောင်းနှင်ကာ၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလျက်၊ မြို့လယ်ခေါင် လူစည်ကားရာနေရာသို့ ဦးတည်နေကြလေသည်။

ဒီလူတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများက အပိုဆောင်းမေးခွန်းကို မတွေ့ရှိသေးတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တွေပဲ!

“အုပ်စု တစ်ခုစီမှာ လေးသင်းကျန်ရစ်မယ်၊ ကောင်းကင်ပင်စည် နှင့် မြေကြီးအကိုင်းအခက်ပြိုင်ပွဲမှာ စုစုပေါင်း အုပ်စု ၆၄ ခု ဖြစ်လာမယ်၊ ဆိုလိုတာက အပိုဆောင်း စိန်ခေါ်မှုအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မယ့် အဖွဲ့ ၆၄ သင်း ရှိလိမ့်မယ်”

နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ၅၀ က လုံလောက်မှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။

ဒီစိန်ခေါ်မှုကို တွေ့ရှိတဲ့ အဖွဲ့တွေ များလေလေ၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုက ပိုပြင်းထန်လေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

စုကျို မပြောဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်ကို လူတိုင်းနားလည်ကြလေသည်။

သူတို့သည် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများကို ‘တိတ်တဆိတ်’ ဖမ်းဆီးပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ထံ ‘လျှို့ဝှက်’ ပို့ဆောင်ရန်လိုအပ်သည်။

အခြားအဖွဲ့များ မသိအောင် ကာကွယ်ခြင်း—အဲဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့စိန်ခေါ်မှုပင်။

“ဒီအပိုဆောင်း မေးခွန်းက ဒီလောက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

စုကျိုတောင် စဉ်းစားဖို့ အချိန် အနည်းငယ် ပေးလိုက်ရလေသည်။

ရှန်ဝူချင်း— “...”

ဒါက စမ်းသပ်မှုအကြောင်းအရာတောင် မဟုတ်ပါဘူး!

နတ်ပိုးကောင်ဆောင်က အပိုဆောင်း အကျော့မှာ ရှိတဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ၅၀ လုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေတာလား။

ရှန်ဝူချင်းသည် ဒီနှစ် ရွှေအမြုတေ အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီး အခြေတည်အဆင့် ပြိုင်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဒီလောက် ကြွယ်ဝသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းရှိသည့် ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တကယ်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် သူ အကြံပေးချင်ခဲ့သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးစု၊ မလိုအပ်ပါဘူး—”

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ နတ်ပိုးကောင်ဆောင် အဖွဲ့ဝင်များသည် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာရှိ နံရံဘေးတွင် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ့ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြသည်။

ချန်ယွမ်သည် လက်ပိုက်လျက် သူ့ကို ကြည့်နေပြီး၊ သူ ခိုးနားထောင်ခြင်းကို တားဆီးနေပုံပေါ်လေသည်။

စုကျို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူကို ချန်ယွမ်က ‘ကူညီ’ ထူမပေးပြီး ဖြစ်ကာ၊ သူ့လည်ပင်းကို လက်မောင်းဖြင့် ချိတ်ထားလေသည်။

သူ မလှုပ်ရဲပေ။

အပိုဆောင်းမေးခွန်း အမှတ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရသော အကျဉ်းသားနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူသည်၊ ဤနတ်ဆိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်!

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ ဆန္ဒအလျောက်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်”

သူ မလှုပ်ရဲပေ။

သူက အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာပဲ ရှိသေးတာ။

အခု၊ သူက ခါးမှာ ဂိုဏ်းသားတံဆိပ်ပြားတွေ တပ်ဆင်ထားတဲ့ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့ တွေ့နေရပြီ။ သူတို့ အရေအတွက်က ၂၀ နီးပါး ရှိပြီး၊ အနည်းဆုံးငါးယောက်က အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိကြတယ်။

သူ့ရုန်းကန်မှုတွေက အချည်းနှီးပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ စုကျိုနှင့် အခြားသူများ ဆွေးနွေးနေကြသည်မှာ၊ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရိုးသားပုံပေါက်သော နတ်လယ်သမား မူချင်းချုးကမူ ‘တာဝန်ကို လျှို့ဝှက် ပြီးမြောက်ရန်’ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ထားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

“ငါ ဒီနေရာမှာပဲ မက်မွန်ပင် တစ်ပင်စိုက်လိုက်မယ်၊ တွင်းတူးမယ်၊ ဒီနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို အထဲ ထည့်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ မက်မွန်ပင်ကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဆီ သယ်သွားရင် ဘယ်လိုလဲ ? ဂျူနီယာညီမလေးစု ဘယ်လို ထင်လဲ”

နည်းဗျူဟာ ခေါင်းဆောင် အနေဖြင့်၊ ဒီလို သမားရိုးကျ မဟုတ်တဲ့ နည်းဗျူဟာမျိုးကို လူတိုင်း စုကျိုကိုမေးမြန်းရလေသည်။

စုကျို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခါသွားလေသည်။

“မဆိုးပါဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ကူးသစ်တွေ ရလာပြီပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး”

“ဆိပ်ကမ်းက လူတွေနဲ့စည်ကားနေတာ ရုတ်တရက်ကြီး လမ်းမပေါ်မှာ သစ်ပင် စိုက်လိုက်ရင်၊ အာရုံစိုက်မှု မခံရဘူးလား”

အကျဉ်းကျ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ရှန်ဝူချင်း ကြောက်လန့်တကြားခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်က ဒီလိုပြောင်မြောက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံမျိုးသုံးတယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တာ။

“ဒါဆို ငါ လုပ်မယ်” တောက်ဟယ်က သူ့ငါးမျှားတံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ငါတို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို အရင်သွားမယ်၊ ပြီးမှ ငါ မျှားပြီး သူ့ကို ဖမ်းလိုက်မယ်!”

အကျဉ်းကျ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ— “…”

ရှန်ဝူချင်း— “…”

“အော်၊ နည်းနည်းတော့ မျက်စိဖမ်းစားစရာဖြစ်နေတာပဲ” တောက်ဟယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သုံးသပ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို တစ်ယောက်တည်း သွားပြီး မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကိုမျှားခေါ်လိုက်မယ်၊ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူက မင်းတို့နဲ့ ရောနှောနေမှာ ဆိုတော့၊ သူ လုံးဝ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး”