အခန်း (၁၄၄)
Vol. 15 Ch. 144
လှည့်ကွက်တွေ အများကြီးပဲ!
ဒါ ရှီးရှန်ဆောင်က ဟာမဟုတ်ဘူးလား ?
“ဟုတ်တယ်၊ ရှီးရှန်ဆောင် ကလည်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းလက်အောက်က ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ”
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။
သူ စုကျိုကို စတုတ္ထအဆင့် နှလုံးသား-ထင်ဟပ် ကြေးမုံဆီ ကိုယ်တိုင် လက်လှမ်းခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။
ထို့နောက်၊ သူ သူမကို စာရွက်တစ်ရွက်ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
“ငါ ဒီမှာ သတင်းအချက်အလက်နှစ်မျိုးပဲ လက်ခံတယ်” လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် ပြောလိုက်သည်။
“တစ်ခုက စာမေးပွဲ မေးခွန်းတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်၊ နောက်တစ်ခုက ပြိုင်ပွဲဝင် အဖွဲ့တွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်”
သူ ပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ရွှေရောင် ပုတီးစိပ်အသေးလေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
“ဒါက ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်တဲ့ ရတနာပဲ မင်းပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အပေါ် မူတည်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ တန်ဖိုးကိုတွက်ချက်ပေးလိမ့်မယ်”
စုကျို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ဒီက နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ တည်နေရာ သတင်းအချက်အလက်ကို အရင်ရောင်းပေးမယ်၊ သူက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်၊ အခြေတည်အဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတယ်”
ဘာ
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် မှင်သက်သွားလေသည်။ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်တည့်တည့်မှာ ရှိနေတာလား။
ယွဲ့ယန်မြို့သို့ ဖြန့်ကြက်ထားသော နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ၅၀ တွင်၊ စည်းမျဉ်းများအရ၊ အားလုံး၌ ပုံသေ လှည့်လည်သွားလာရာ နေရာများ ရှိကြသည်။
သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အနီးအနားကိုလာမည် မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အနီးသို့ထွက်ပြေးလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်သည် စတုတ္ထအဆင့် နှလုံးသား-ဖော်ထုတ် ကြေးမုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားသော ‘အမှန်’စာလုံး ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်!
အဲဒါ အမှန်တရားပဲ!
သူ့ရွှေရောင် ပုတီးစိပ်ပေါ်ရှိ ပုတီးစေ့များသည် အပေါ်အောက် ရွေ့လျားသွားပြီး၊ ဤသတင်းအချက်အလက်၏ တန်ဖိုးကို လျှင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်—နှစ်မှတ်!
“ဘာ၊ ကမ်းလှမ်းမှုက နိမ့်လိုက်တာ”
စုကျို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူ့ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ရှန်ဝူချင်း တွန့်သွားလေသည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်မှာလေ မင်း ဘာမှ မပြောရင်တောင်၊ ငါတို့ မကြာခင် ကိုယ့်ဘာသာ သိလာမှာပဲ”
“သဘောပေါက်ပြီ” လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် ပိုနီးသော သတင်းအချက်အလက်သည် တန်ဖိုးနည်းကြောင်း စုကျို သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။
ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာများက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။
ကောင်းပြီ။
စုကျို လက်ခံလိုက်သည်။ သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားကာ၊ လျှင်မြန်စွာ ပြန်လာပြီး၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်၏ အံ့အားသင့်မှု အလယ်တွင် ချောမောသော လူငယ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ အကျဉ်းသား၊ နံပါတ် ၂၃ ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။
“ဟေး၊ ကျွန်မ ဒီနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ လာတာ”
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်— “???”
ဒီနှစ် နတ်ပိုးကောင်ဆောင် ဂိုဏ်းသားတွေက သူတို့ထက်တောင် ပိုပြီး ကောက်ကျစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ၊ အဖမ်းခံထားရတဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ကို သူ့ကို မလွှဲပြောင်းပေးခင် ရောင်းစားလိုက်တာ!
“ဒါ...”
စုကျို ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ရှင်ပဲ ပြောတယ်လေ ထောက်လှမ်းရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စည်းကမ်း ရှိတယ်လို့: အဲဒါက မှန်ကန်ရမယ်”
“ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ပြောခဲ့တာက မှန်လား”
“ဒီနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူက စောစောက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အနီးမှာ ရှိမနေဘူးလား”
“အခု၊ သူ ကျွန်မရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီလား” “
!”
စုကျို၏ အဖွဲ့၊ နတ်ပိုးကောင်ဆောင်ကို ၂၁ မှတ် ပေးပြီးနောက်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်သည် ဒုတိယ စည်းကမ်းတစ်ခု ထပ်ဖြည့်ရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်—နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းဆီးသော မည်သည့် အဖွဲ့မဆို ထိုကျင့်ကြံသူအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် တင်ပြခွင့် မရှိပါ။
သူတို့က သတင်းအချက်အလက် ရောင်းမလား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ လွှဲပြောင်းပေးမလား ဆိုတာကိုပဲ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။
သူသည် သိလျက်နှင့် မတိုင်ကြားခဲ့သော ရှန်ဝူချင်းကို အမြန်စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ့မင်တံကို ကောက်ယူကာ၊ အခန်းထဲရှိ သင်ပုန်းဖြူပေါ်တွင် အရောင်းအဝယ် စည်းကမ်းများကို ရေးသားရန်ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်!
သို့သော်၊ သူ မင်တံကို ကောက်ယူလိုက်သည်နှင့်၊ သူ မေ့သွားလေသည်။
“ဟမ်၊ ငါ ဒီမင်တံနဲ့ ဘာလုပ်မလို့လဲ” လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။
“ငါ သွားပြီး ဒီနေ့အတွက် လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် လက်ကျန် စာရင်းကောက်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”
ရှန်ဝူချင်း— “?”
“အချိန်—အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း” စုရှင်းချန် အသံ လျှင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ရှန်ဝူချင်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့နဖူးပေါ်ရှိ နေနာရီသည် နောက်သို့ တစ်ဝက် ရွေ့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
“အစ်မကြီး၊ ငါတို့ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ထွန်းညှိချိန်လောက် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီ” စုရှင်းချန် စုကျိုကို သတင်းပို့လိုက်လေသည်။
“ကောင်းတယ်” စုကျို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်လေသည်။
မကြာမီ၊ သူမနှင့် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူသည် အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြလေသည်။
သူမ တံခါးကို ထပ်ခေါက်ပြီး ဝင်လာခဲ့လေသည်။
“သူဌေး၊ ကျွန်မ သတင်းအချက်အလက် ရောင်းချင်တယ်!”
ရှန်ဝူချင်း— “!”
“သူဌေး၊ ကျွန်မ ဒီနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကိုလည်း ဖမ်းမိထားတယ်! စုစုပေါင်း ၂၂ မှတ် ပေးပါ!”
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်သည်၊ ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်လျက်၊ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ နံပါတ် ၂၃ ၏ ပုံစံအမှန်ကို စစ်ဆေးပြီး၊ စုကျိုနှင့် သူမ၏ နတ်ပိုးကောင်ဆောင် အဖွဲ့အား အမှတ်များကိုကိုယ်စားပြုသော ကျောက်စိမ်းတုံးများ ပေးလိုက်လေသည်။
သို့သော် မကြာမီ သူ့မျက်နှာထား ရှုပ်ထွေးလာလေသည်။
မဟုတ်ဘူး။
သူ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် သတင်းအချက်အလက် ရောင်းလို့ မရဘူး။
သူ စည်းကမ်း ပြောင်းရမယ်; စည်းကမ်းတွေမှာ ဟာကွက်ရှိနေတယ်။
နောက်ဆက်တွဲ အရောင်းအဝယ်တွေမှာ ပြဿနာတွေ ထပ်မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ဖို့၊ သူ ချက်ချင်း ဘောပင်ကို ကောက်ယူပြီး နံရံပေါ်က သတင်းအချက်အလက် ရောင်းချခြင်း စည်းကမ်းတွေကို ပြန်ရေးဖို့လှည့်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ လှည့်ပြီး ဘောပင်ကိုကောက်ယူလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ၊ သူ ဘာရေးရမလဲ ဆိုတာ မေ့သွားလေသည်!
“ဟမ်? ဘာလို့ ငါ ဘောပင် ကိုင်ထားတာလဲ”
စုကျို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူမ ယခုလေးတင် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သော နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ယူကာ တံခါးကို ထပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်လေသည်။
ရှန်ဝူချင်း— “...??”
“အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း—အချိန်နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း”
ဒီတစ်ခါ၊ စုကျီကျီ တံခါးဝတွင် သူမလက်ကို တိတ်တဆိတ် လျှော့ချလိုက်လေသည်။
သူမနဖူးပေါ်ရှိ နေနာရီသည်လည်း အမှတ်အသား အသေးလေး တစ်ခု ရွေ့သွားလေသည်။
“အစ်မ၊ ကျွန်မက အစ်ကိုလောက် သဘောတရားကို ကောင်းကောင်း နားမလည်ဘူး။ ကျွန်မ နောက်ပြန်လှည့်တာ များသွားတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ဦးလေးကြီး နာရီဝက်လောက် နောက်ပြန်ရောက်သွားပြီး၊ နာရီဝက်စာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်တယ်”
“အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး” စုကျို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြန်သည်။
မကြာမီ သူမ အရောင်းအဝယ် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။
“သူဌေး၊ ကျွန်မ နှစ်မှတ် လိုချင်တယ်”
“အိုး မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ စကားမှားသွားတယ်၊ ကျွန်မ သတင်းအချက်အလက် ရောင်းဖို့ လာတာ”
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင် မှင်သက်သွားပြီး၊ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ဤ နတ်ပိုးကောင်ဆောင် အမျိုးသမီး ဂိုဏ်းသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ “နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတွေ အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်က နှစ်မှတ်တန်တယ် ဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ”
ဒါက ကုန်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ဘူးလား။
“ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မရဲ့ စီးပွားရေး ပါရမီကြောင့်နေမှာပါ”
စုကျို နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
သူမသည် နှစ်မှတ် ကိုယ်စားပြုသော ကျောက်သလင်းကို အလျင်အမြန် ယူလိုက်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။
မကြာမီ၊ သူမ အပြင်ကနေ ပြန်ဝင်လာပြန်သည်။
မကြာမီ၊ သူမ ပြန်ထွက်သွားသည်၊ ပြန်ဝင်လာသည်၊ ပြန်ထွက်သွားသည်၊ ပြန်ဝင်လာပြန်သည်...
ရှန်ဝူချင်း ရူးသွပ်တော့မလို ဖြစ်နေလေသည်။
လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ၊ စုကျိုနဲ့ ဒီကလေးနှစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖျက်ပစ်ခဲ့ကြတယ်!
ချောမောသော လူငယ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတည်း၏ သတင်းအချက်အလက်ကို ခြောက်ကြိမ် ရောင်းစားခဲ့သည်။
ထို့အပြင်၊ သူ့ကို အခန်းတံခါးဝတွင် ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲဖမ်းဆီးပြီး လွှတ်ပေးခဲ့ကာ၊ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ကြသည်!
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်သည်၊ အကြိမ်တိုင်း ဘောပင်ကို ကိုင်လျက်၊ ‘သတင်းအချက်အလက် ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူအား လွှဲပြောင်းပေးခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်’ ဟူသော စည်းကမ်း တစ်ခု ထပ်ဖြည့်ချင်သော်လည်း၊ သူ ဘောပင်ကို ကောက်ယူလိုက်တိုင်း၊ အချိန် နောက်ပြန်လှည့်သွားပြီး၊ သူ့ကို အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်ထွန်းညှိချိန် အတိတ်ဆီ ပြန်ပို့လိုက်ကာ၊ သူ အဲဒါကို မေ့သွားခဲ့လေသည်!
အခန်းထဲ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက်လုပ်ရလွန်း၍ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဖမ်းဆီးခံ လူငယ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူသည် ငိုကြွေးလိုက်သည်။ “နတ်သမီး၊ နတ်သမီး၊ ကျွန်တော် အလုပ်မဆင်းရသေးဘူးလား”
“ကျွန်တော် ဘယ်နှကြိမ်လောက် ထပ်ဖမ်းခံရဦးမှာလဲ?!”
စုကျို ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ့မှတ်ဉာဏ်ကိုပါ နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ရပြီး၊ သူနှင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ကို မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးသွားစေခဲ့လေသည်။
“ဟမ်? ငါ ဒီကို ဘယ်လို ရောက်နေတာလဲ” ချောမောသော လူငယ် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူသည် အမှန်တကယ်ပင် မမှတ်မိတော့ပေ။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်သည်လည်း၊ သတ္တမအကြိမ်မြောက် စည်းကမ်း ထပ်ဖြည့်ရန် ဘောပင်ကို ကိုင်ထားရင်း လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပုံရကာ၊နောက်ဆုံးတွင် အံဆွဲကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ စုကျိုအား နောက်ထပ် အမှတ် ၂၀ တန် ကျောက်စိမ်း တိုကင် တစ်ခု ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်တွင်၊ သူ အေးခဲသွားလေသည်။
“ဒါ မမှန်ဘူး”
“ငါ မနေ့ကမှ အမှတ် ကျောက်သလင်းအရေအတွက်ကို စာရင်းလုပ်ထားတာ”
“တန်ဖိုးကြီး ကျောက်သလင်း အတိအကျ ၅၀ ရှိခဲ့တာ”
“ငါတို့ ဒီနေ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ပဲဖမ်းခဲ့တာ ငါ မှတ်မိတယ်”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှတ် ကျောက်သလင်း အရေအတွက်မှားနေရတာလဲ၊ အများကြီး ပျောက်နေပါလား!?”
စုကျို မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး၊ တိတ်တဆိတ် လှည့်ကာ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်၏အခန်းထဲမှ ခြေဖျားထောက် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် သူမသည် မှင်သက်နေသော ရှန်ဝူချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ရှင်တို့ ဝိညာဉ်ကုန်သည် အသင်းရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ဝင်ငွေနဲ့ ထွက်ငွေကို တိကျစွာ အတည်ပြုရာမှာ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ရှိနေတယ်”
“ကျွတ် ကျွတ်”
ရှန်ဝူချင်း— “...”
ကယ်ကြပါ..
ထို့နောက် စုကျိုသည် သီချင်းတိုလေး တစ်ပုဒ် ညည်းတွားရင်း၊ သူမ၏ ၁၅၄ မှတ်ကို ယူကာ၊ အဖွဲ့ရှိနေသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ပြန်သွားလေသည်။
“ငါ ပင်ပန်းလိုက်တာ” “
ဒီမနက် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်ဖမ်းပြီး နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူခုနစ်ယောက်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ရောင်းရတာ၊ တကယ် ပင်ပန်းတာပဲ”
သရုပ်ဆောင်ရာမှပြန်ရောက်လာခါစ လဲ့ကျယ်နှင့် အခြားရိုးသားသူများ— “???”
ရှန်ဝူချင်း— “...”