ပစ်မှတ်က ကမ္ဘာဦးကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး

ယွန်ပိုင်ယွီက ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ယွန်စုရှင်းတွင် လက်ဝတ်ရတနာများစွာရှိပြီး နေ့တိုင်းလဲလှယ်ဝတ်ဆင်တတ်သဖြင့် သူ့ကိုယ်နှင့် အမြဲထိတွေ့နေသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်က ထိုဆွဲသီးကိုယူ၍ ယန်ဝိညာဉ်ကြေးမုံ ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် မှန်ထဲတွင် မည်သည့်အရာမျှ ပေါ်မလာပေ။

ယွန်စုရှင်း သေဆုံးသွား၍တော့ မဟုတ်။

ယန်ဝိညာဉ်ကြေးမုံ သည်သေဆုံးသွားသူများ၏ အခြေအနေ၊ အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော အလောင်း သို့မဟုတ် ပြာဖြစ်သွားသည်အထိပင် ပြသနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ပြန်ပေးပြီး ထိတ်လန့်နေသော ယွန်ပိုင်ယွီကို ပြောလိုက်သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒါက သူကိုယ်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံးပစ္စည်း မဟုတ်လို့ပါ။ ဒီထက်ပိုပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုပေးပါ။ သူ့ကိုယ်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်တဲ့အရာ ဖြစ်ရမယ်။ ဆံပင် ဒါမှမဟုတ် သွေး ဆိုရင်လည်း ရတယ်။”

ယွန်ပိုင်ယွီက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အတော်ကြာအောင် မွှေနှောက်ရှာဖွေနေပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားကာ အတွင်းဝတ် တစ်ထည်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူက စကားများထစ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာ... ဒါဆိုရင် ရမလား။ စုရှင်းက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဆံပင်က မကျွတ်တော့ဘူးလေ...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ၎င်းကို အမှတ်မထင် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက လှမ်းယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

လက်ကလေးတစ်ဖက်က သူ့ထက်အရင် ဦးသွားပြီး ထိုအဝတ်ကို ယန်ဝိညာဉ်ကြေးမုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ဆရာ၊ ကျွန်မ ကူညီပါရစေ။”

ချိုသာလွန်းလှသော ထိုအသံမှာ သူ့နားနားလေးတင်ပင် ကပ်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဘေးတွင် တပည့်မ လီချင်းရန် ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခုနက သူ့ကျောပြင်ကို ပူလောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်ပိုင်ရှင်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

“အဟွတ်... ဟွတ်ဟွတ်... ကောင်းပြီလေ။” ချန်ဟွိုက်အန်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ယန်ဝိညာဉ်ကြေးမုံ တစ်ဖန် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။

မှန်ထဲတွင် ယွန်စုရှင်း၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ယွန်ပိုင်ယွီက သမီးဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် အသက်ရှူမှားသွားပြီး မျက်ရည်များ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက် ကျလာတော့သည်။

ယွန်စုရှင်း၏ အခြေအနေမှာ ကြည့်မကောင်းလှပေ။ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ပိန်လှီနေပြီး မျက်နှာမှာ ရွှေရောင်စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း အားနည်းလှသည်။

သူက လေထဲတွင် တွဲလောင်းဆွဲခံထားရပြီး လက်ခြေများကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ သတိမေ့မြောနေပုံရသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏ အရေပြားများပေါ်တွင် နှင်းကိုက်ရာများ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ အပူအအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

သို့ဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် နှင်းကိုက်များ ရှိနေသည်ဆိုပါက ယွန်စုရှင်း စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ယခုအခါ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားတော့ကြောင်း အဓိပ္ပာယ် ရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်မသမီး အခုဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိနိုင်မလား။”

ယွန်ပိုင်ယွီက မျက်ရည်များဝဲလျက် ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဝတ်ရုံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

လီချင်းရန်က ထိုအပြုအမူကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။

“ငါ တွက်ချက်ကြည့်ပေးမယ်။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ချင်းယွန်ဘုံထဲသို့ ပြန်ဝင်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအတွင်းတွင်မူ နက္ခတ်တွက်ချက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်၍ မရပေ။

[ ဒါက ဒီနေ့အတွက် သင့်ရဲ့ ပထမဆုံး နက္ခတ်တွက်ချက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်က အခမဲ့ပါ ]

[ နက္ခတ်တွက်ချက်ခြင်း မအောင်မြင်ပါ။ ပစ်မှတ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို တစ်စုံတစ်ရာက ဖုံးကွယ် ထားပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ကံတရားဆုံးရှုံးမှုက ၉၈၇ထပ်အထိ ရောက်ရှိနေပါပြီ။ ကံကြမ္မာကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ကျေးဇူးပြု၍ သင့်အစွမ်းကို မြှင့်တင်ပါ သို့မဟုတ် ကံတရားဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချပါ ]

ချန်ဟွိုက်အန် - “...”

တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ...

ရွှေရောင်ဒေါင်လိုက်မျက်လုံး၏ ညွှန်ပြချက်အရ ယွန်စုရှင်းသည် ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် မရှိတော့ပေ။ သူက အနောက်ဘက်ရှိ ဖန်ကျင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

မူလက ယောင်ချီတွင် ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ပြောင်းရွှေ့ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယောင်ချီနှင့် ဖန်ကျင်းတို့ကြား တိုက်ပွဲမှရသော ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေယူသည့် သဘောတူညီချက် တစ်ခုခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

အခြေအနေက အတော်လေး ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ဟွိုက်အန်က မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသည့် အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအကြည့်လာရာဘက်သို့ လက်ခလယ် ထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေထဲသို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

...

“ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ...”

တိမ်တိုက်များအထက်တွင် သူတော်စင်ယွိနင်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

သူက လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သတင်းပို့ချက်အရ ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့လား။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေးသည် အနည်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ ပဉ္စမ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

သူက စတုတ္ထအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သွားရောက် ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် တူလိမ့်မည်။

စတုတ္ထအဆင့်ရှိသူ အယောက်တစ်ရာပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင် အဆင့်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူရှိသည့်နေရာကို အတည်ပြုနိုင်ခြင်းကပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် ဆဋ္ဌမအဆင့် သို့မဟုတ် နဝမအဆင့်ရှိသော အကြီးအကဲများကို နိုးထစေပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သည်။

“...ခုနက လက်ဟန်က ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ သူ ငါ့ကို သတိထားမိသွားတာလား။” ယွိနင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူက ပုန်းကွယ်ခြင်းအတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ထိုမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုလက်ဟန်ကြောင့် သူ တကယ် စော်ကားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ယခုအခါ ဓားကျောင်းတော် ဘိုးဘေးက ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူက ထိုနေရာတွင်ပင် အကြီးစား ထောင်ချောက်အစီအရင် တစ်ခုကို ချက်ချင်း စတင်၍ တည်ဆောက် လိုက်တော့သည်။

ယွိနင်က သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ထားသော နွယ်ပင်ခေါင်းလောင်းလေးကို အသာအယာ ထိလိုက်ပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

အစီအရင်အတတ်သည်သာ မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများကို ကျော်လွန် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ထဲသို့ အရင်းအမြစ်များ အလုံအလောက် ပုံအောပေးနိုင်သရွေ့ အလုပ်ဖြစ် နိုင်သည်။

ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှာမူ အရင်းအမြစ် ရှားပါးသည်ဟူ၍ မရှိပေ။

...

ချန်ဟွိုက်အန် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လျိုရှားတောင်ထွတ်တွင် လူအုပ်ကြီး ဝိုင်းအုံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ အနားသို့ ကပ်သွားသောအခါ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရသည်။

ယွန်ပိုင်ယွီက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် အတွင်းဒဏ်ရာများကြောင့် သတိလစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှီးတောင်ကြားမှ တပည့်များမှာ ဆေးဝါးကုသရေး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့နှင့် သူတို့၏သခင်မအကြား စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သူတို့မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်သာ ရပ်ကြည့်နေကြရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဆေးဥယျာဉ်မှ အကြီးအကဲလျူက ယွန်ပိုင်ယွီ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးနေပြီဖြစ်သည်။

“သူ ဘယ်လိုနေလဲ။”

ဘိုးဘေး ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်ရာ လူအုပ်ကြီးက အမြန်ပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲလျူက ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်များကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ သက်ပြင်းကို ချလျက် ခေါင်းခါပြသည်။

“သူရဲ့ ဒန်တျန်က ကွဲအက်နေပြီး အသက်စွမ်းအင်တွေ ပြတ်တောက်နေပြီ။ လင်းရှီးတောင်ကြား သခင်မလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ဒီလောက်များတဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရှိနေတာက စဉ်းစားရခက်တယ်။ ကျုပ်သိသလောက်တော့ လင်းရှီးတောင်ကြားက တိုက်ခိုက်ရေးမှာ နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘယ်မှာ ဒီလောက်အထိ တိုက်ပွဲတွေ သွားဖြစ်နေတာလဲ မသိဘူး။”

“ဒန်တျန် ပျက်စီးသွားရင် အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ပြန်ပြုပြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ သူ ရသင့်တဲ့ ရှည်လျားတဲ့ သက်တမ်းက ဒီဒဏ်ရာတွေကြောင့် တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးနေပြီ။ သူက တကယ့်ကို ကယ်တင်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေပဲ။ အခု ကုသပေးတာကလည်း ခဏတဖြုတ် သက်သာစေရုံပဲ ရှိမယ်။ သူရဲ့ ဒန်တျန်ကို ပြန်လည်မပြုပြင်နိုင်သရွေ့ပေါ့။”

“အရင်တုန်းက သခင်မက သခင်မလေးကို ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေဆီ မကြာခဏ ခေါ်သွားတတ်ပါတယ်...”

လင်းရှီးတောင်ကြားတပည့်တစ်ဦးက မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အကြိမ် အများကြီး သွားခဲ့ကြတာပါ။ တစ်ခါကတော့ သူ ဒဏ်ရာတွေအပြည့်နဲ့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘယ်တော့မှ ထပ်မသွားတော့ဘူး။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက အမြဲတမ်း တံခါးပိတ်ပြီးကျင့်ကြံနေတော့တာ။ အပြင်ထွက်လာတိုင်းလည်း သူက သိသိသာသာ အားနည်း လာခဲ့တယ်။ ဒါက... ယောင်ချီကလူတွေ သူ့ကို လုပ်လိုက်တာများလား။”

“ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေက လူတွေကတော့ တကယ့် မိစ္ဆာတွေပဲ...” ဓားကျောင်းတော် တပည့်တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ ဆဲရေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ တကယ်ပဲ... ငါတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို သုံးယောက်လည်း အဲဒီယောင်ချီက စုန်းမတွေကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပျက်စီးခဲ့ရတာ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဆို အခုထိ သတိမရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ စီနီယာအစ်မကလည်း ယောင်ချီမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။”

ဓားကျောင်းတော်တပည့်များမှာ ဒေါသများ ဝုန်းဝုန်းတောက်နေကြသည်။

သူတို့က ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး ယောင်ချီကို ချက်ချင်း စစ်ချီချင်နေကြပြီ။

သူတို့၏ စီနီယာအစ်မကို ကယ်တင်ရန်နှင့် စီနီယာအစ်ကို သုံးယောက်အတွက် ကလဲ့စားချေရန် ဖြစ်သည်။

“ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုဘူး။ ဒါ ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ လက်ချက်ပဲ...” ချန်ဟွိုက်အန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ဒေါသကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် လေးလံလာ၏။

“ဒန်တျန်ကို ပြန်ပြုပြင်ဖို့ဆိုရင် ငါတို့မှာ ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး လိုအပ်တယ်။ ယွန်ပိုင်ယွီတင် မကဘူး။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် သုံးယောက်လုံးအတွက်လည်း ဒါက လိုအပ်တာ။ အကြီးအကဲလျူ၊ အကြီးအကဲလီ နဲ့ လင်းရှီးတောင်ကြားက တပည့်တို့။ အဲဒီဆေးလုံးကို ဘယ်မှာ ရှာနိုင်မလဲဆိုတာ သိတဲ့သူရှိလား။”

သူက ထိုကိစ္စအတွက် တွက်ချက်ကြည့်ပြီးသားဖြစ်သည်။

ရလဒ်ကတော့ စိတ်ပျက်စရာပင်။

ဂိမ်းစနစ်က သူ့ကို လူသားအဆင့် ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းမှာလည်း ကံတရားငါးကြင်း ကံစမ်းမဲထဲတွင် နောက်ဆုံးလက်ကျန် တစ်လုံးအဖြစ် ရှိနေသည်။

၎င်းကို ရရန်အတွက် ပိုက်ဆံသုံးပြီး ကံစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဈေးကလည်း မသေးလှပေ။

ဈေးနှုန်းကို အသာထား၊ ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းနှင့် မလုံလောက်ပေ။

“အင်း...” အကြီးအကဲလျူက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

သူက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်ပြီး ယခင်က ကျန့်ဝူ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုနေရာမှာပင် ထိုဆေးလုံးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

သူ သိထားသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ယောင်ချီသည် ထိုဆေးလုံးများကို အငမ်းမရ စုဆောင်းခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ယောင်ချီတွင် လက်ကျန်အချို့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။

သို့သော်... ဘိုးဘေးက ယောင်ချီထဲ ထိုအတိုင်း ဝင်တိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုနေရာတွင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က စောင့်ကြပ်နေ၏။

“စီနီယာ။”

လူအုပ်နောက်ဘက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားလုံးက အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာပေးများဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေ၍ပင်။

ဖြောင့်မှန်သောလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်လိုက်သူများကို အလိုလို အမြင်စောင်း တတ်ကြသည်။

အကယ်၍ သူ့ကို ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ကယ်တင်ထားခြင်း မဟုတ်ပါက ဓားကျောင်းတော်တပည့် အချို့မှာ ဓားများ ဆွဲထုတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မိုရှုမိန် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ချန်ဟွိုက်အန်ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

သူ စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဘိုးဘေး၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ အရင်က ယောင်ချီရဲ့ စခန်းတစ်ခုကို စေလွှတ်ခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူတို့တွေ ကမ္ဘာဦး ကောင်းကင်ဖာထေးဆေးလုံးတွေကို အပြင်းအထန် စုဆောင်းနေကြတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မကြားခဲ့ရတဲ့ သတင်းအချို့က စီနီယာ့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်မလားလို့ပါ။”

....