အခန်း (၃၅၁)

လူတွေက သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုကို အရမ်း အစောကြီး အောင်ပွဲခံရင် တစ်ခါတစ်လေ ကိစ္စတွေက မှားသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ အခြေအနေကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဖော်ပြမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းရဲ့ ချီးကျူးသံကို ကြားရသည့်အခါ သူက အတော်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ သူက ဟင်းချက် အမွှေးကြိုင်တွေ ထည့်နေရင်း ရှောင်းကောရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအကြောင်းကို လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချက်ချင်း လက်မှန်းတန်းပြီး ထည့်ခဲ့သည်။

ရလဒ်တွေက သိသာသည်။ နောက်ဆုံး ဟင်းပွဲနှစ်ပွဲက အတော်လေးကို ငန်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ဟင်းရည်ကို ချက်သည့်အခါ ရှောင်းကောက သူဆားထည့်နေတာကို တားလိုက်သည်။ အရင် ဟင်းပွဲတွေက ဘယ်လောက် ငန်နေလဲဆိုတာကို လူတစ်ယောက်က စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရသည်။

သူတို့ထဲရှိ အနည်းငယ်က ဟင်းပွဲတွေကို သူတို့ရဲ့ နေရာဆီ ယူသွားပြီး အများကြီး စားခဲ့ကြသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဂုဏ်ယူမှုလေးက ပျောက်မသွားခဲ့ပါ။

ကျန်းတန်းဟယ် ဟင်းချက်နေသည့် သတင်းက လူတစ်ယောက်ကြောင့် အနည်းငယ် ပြန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းက အမျိုးသမီးတွေကြားထဲမှာ နောက်ထပ် အားကျမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းတုန်းက ယွီကျစ်ကျစ်ကလည်း အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေသည့်အတွက် သူမမှာ ကျန်းတန်းဟယ်ကို ရှာဖို့ အချိန်မရှိနေခဲ့ပါ။ နောက်တစ်ရက်မှာတော့ သူမက ဥယျာဥ်ကို ပြန်ပြေးလာသည့်အခါ သူနှင့်ထပ်ပြီး လွဲသွားခဲ့ပြန်သည်။ လူတိုင်းက ထွက်သွားပြီး ဘယ်သူကမှ သူမကို မစောင့်ခဲ့ပါ။

သူမက သူမရဲ့ နေရာသို့ ပြန်သွားသည့်အခါ ဒေါသတွေ ထွက်သွားပြီး အမျိုးသမီးယန်က သူမအတွက် အလုပ်သစ်တွေ အများကြီး ထပ်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်မှာတော့ သူမကို ဟင်းရည်တွေ ပြန်နွေးပေးရန် ပြင်ဖို့ ပြောခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခေါက်မှာတော့ သူမကို အစားစားချင်စိတ် ဖြစ်စေတဲ့ ဟင်းရည်အချို့ ချက်ပေးရန် ပြောခဲ့ပြန်သည်။

ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးမှာမဆို သူမ ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ မဆုံးနိုင်တဲ့ တာဝန်များစွာ ရှိနေသည့်အတွက် သူမမှာ ထိုရက်တွေအတွင်း အစ်ကိုကျန်းကို ရှာဖို့ အချိန်တောင် မရှိခဲ့ပါ။

ဆေးတွေ ရောနေရင်း သူမက အခြား အစေခံတွေသည် ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့မိန်းမနှင့် မိသားစုကို ဘယ်လို ချစ်လဲနှင့် သူက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဘယ်လိုတောင် ချက်ပြုတ်နေလဲဆိုတာတောင် ကြားခဲ့ရသည်။ သူမက ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ သူမက မနာလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ လက်ထဲက ဆေးတွေကို တကယ်ပဲ လွှင့်ပစ်မိတော့မည်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

သူမရဲ့ စိတ်ထဲက မုန်းတီးမှုသည် များလာခဲ့သည်။ တကယ်လို့ အမျိုးသမီးယန်က သူမကို အလုပ်တွေ အများကြီး မပေးခဲ့ရင် သူမမှာ အစ်ကိုကျန်းကို ရှာဖို့ အချိန် ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အခုချိန်မှာ သူမက သူ့ကို မေ့ကောင်း မေ့နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးတွေ ရှိနေသော်လည်း ယွီကျစ်ကျစ်က ဘာကိုမှ အလောတကြီး ကြိုးစားကြည့်ဖို့ မလုပ်ရဲခဲ့ပါ။ သူမက သူမရဲ့ ကံတရားကိုသာ လက်ခံနိုင်ပြီး အမျိုးသမီးယန်အတွက် ဆေးကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး သူမ အပြင်ထွက်ဖို့ အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရသည့်အခါ သူမက ကျန်းတန်းဟယ်ကို ရှာဖို့ မစီစဥ်ခဲ့ပါ။ သူမက သူတို့ရဲ့ နေရာသို့ သွားခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာမှာ ဘယ်သူမှ မရှိနေခဲ့ပါ။ သူမက အတော်လေးကို စဥ်းစားရ ခက်သွားခဲ့သည်။

“အစ်ကို၊ သူတို့ ဘယ်သွားလဲဆိုတာ သိကြလား။”

ဒါက အကူအညီ မရခဲ့ပါ။ ယွီကျစ်ကျစ်က ကျန်းတန်းဟယ်ကို ရှာဖို့ အတော်လေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမက သူတို့ ဘယ်သွားလဲဆိုတာ သေချာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမရဲ့ မနာလိုမှုက သူမကို ထိုအကြောင်း တွေးနေတာကို မသိစိတ်ကနေ တားနေခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်က သူမကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က မကျေနပ်တဲ့ ပုံစံမျိုး ထပ်ပြီး မေးခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမက အတော်လေး ဒေါသထွက်ပြီး စတင် ဆဲဆိုကာ သူမရဲ့ ဒေါသတွေ အကုန်လုံး အပြစ်မရှိသည့် အစောင့်အပေါ်ကို ပုံချခဲ့သည်။

ဆဲဆိုပြောပြီးနောက် သူမက သူမရဲ့ မကောင်းတဲ့ အပြုအမူကို နောက်ကျမှ သတိထားမိသွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူမရဲ့ ပုံစံက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမက တစ်ဖက်လူရဲ့ ကြောက်စရာ မျက်ဝန်းတွေကို မကြည့်ရဲခဲ့ပါ။ သူ့ကို စိတ်ပျက်တဲ့ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် သူမက အင်တင်တင်နှင့် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ် အတော်လေး သတိရနေသည့် အစ်ကိုကျန်းက အခုဆိုရင် ကျွမ်းကျွမ်း၊ ရှောက်ယိတို့နှင့်အတူ အေးချမ်းတဲ့ စမ်းချောင်းထဲမှာ နစ်မြောနေခဲ့သည်။

အေးချမ်းတဲ့ စမ်းချောင်းက အေးမြတဲ့ ရေအေးလေးနှင့် စမ်းချောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူက ဒီလောက် သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ စမ်းချောင်းထဲမှာ သူက နစ်မြောနေခဲ့သော်လည်း ကျန်းတန်းဟယ်က လူတစ်ယောက်ကို သားသမီးလို စိတ်မျိုးဖြင့် စိတ်မသက်သာတဲ့ အကြည့်မျိုးနှင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

လီရှို့ကျီကို နှောက်ယှက်ဖို့အတွက် သူက အတော်လေးကို ပျော်နေခဲ့သည်။ အပေါ်ရုံ အပါးလေးကို ဝတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ခေါင်းနောက်မှာ လက်ကို ထားကာ သူက ရေထဲမှာ မြောပြီး သူ့ဘာသာ ပျော်နေခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အာရုံကို တစ်ခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။ ရှောင်းကောက အဝေးရှိ ကျောက်တုံးကြီး အနောက်ရှိ အေးမြတဲ့ စမ်းချောင်းထဲမှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

“ ရှောင်းကော၊ ရေက အရမ်း မအေးဘူးလား။”

“မအေးပါဘူး၊ တော်တော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်။”

ရှောင်းကောက တစ်ဖက်ကနေ ပြန်ပြောပြီး သူမရဲ့ နေရာကို ရွှေ့လိုက်သည်။ သူမက သိပ်မကြီးသည့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို တွေ့ပြီး အဲ့ဒါကို ကုန်းပေါ်သို့ နေရာချလိုက်သည်။ ကျောက်တုံးက သူမကို စမ်းချောင်းထဲရှိ ရေတွေ စီးနေတာက ကာကွယ်ပေးဖို့ ကျောက်ချထားသည့် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“အို….”

ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ အသံက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေပုံ ရသည်။ ထို့အပြင် သူက တစ်ယောက်တည်း သူမနှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းဖို့ တွေးနေခဲ့သည်။ လီရှို့ကျီသည် ကလေးတွေနှင့် အတူတူ ဝင်ဆော့မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါ။

သူက ရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ စမ်းချောင်းထဲမှာ ရှောင်းကောနှင့် ခွဲပြီး ရေစိမ်နေခဲ့ရသည်။ ယောက်ျားလေးတွေက စမ်းချောင်းရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ပျော်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာ ရှောင်းကောက တစ်ဖက်မှာ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာ သူမက တစ်ယောက်တည်း အတော်လေး အထီးကျန်နေခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး မယိုးမယွ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက အတော်လေးကို ရေကူးလာချင်ခဲ့ပြီး ရှောင်းကောနှင့်အတူ ရေထဲမှာ စိမ်ချင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အထီးကျန်နေသည့် ရှောင်းကောက ထိုအချိန်မှာ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ခံစားနေခဲ့ရသည်။ သူမက ရေထဲမှာ စိမ်ရင်း ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားရင်း ပျော်နေခဲ့သည်။ ရေအေးအေးလေးထဲ စိမ်နေရင်း ထိုအချိန်မှာ လုံးဝကို ပျော်နေခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက အချိန်တိုင်း ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ နှုတ်ဆက်တာကို ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ တကယ်တော့ သူမမှာ သူဘာပြောလဲဆိုတာကို ပြန်ပြီး မတွေးခဲ့ပါ။ သူမက တစ်ယောက်တည်း အေးမြတဲ့ စမ်းချောင်းထဲမှာ ပျော်ဖို့သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

မနေ့တုန်းက ကျန်းတန်းဟယ်သည် ဒီနေ့ သူမကို အေးမြတဲ့ စမ်းချောင်းထဲ ခေါ်သွားဖို့ ပြောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမက ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ အတော်လေး ရင်ခုန်နေခဲ့သည်။ ဒီလို ရာသီဥတုမျိုးမှာ အရာအားလုံးက အေးမြမှုကို ကြိုဆိုနေတာနှင့် ဆက်နွယ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က လွန်ခဲ့သော် ရက်ပိုင်းကမှသာ ဒီလိုမျိုး ထွက်ဖို့ စီစဥ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရသည့်။ ထို့အပြင် ဒါက အသစ် ဖွင့်ထားသည့် အေးမြတဲ့ စမ်းချောင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ထိုနေရာကို လာလည်သည့် ပထမဆုံး လူနည်းစု ဖြစ်သည်။

“ ရှောင်းကော၊ မင်းဘယ်လိုလဲ။”

ကျန်းတန်းဟယ်က စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ထပ်ပြီး မေးခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက သူ့ကို ပြန်ပြောခဲ့သည်။ “ကျွန်မ တော်တော် အဆင်ပြေပါတယ်…”

ကျန်းတန်းဟယ်က မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားခဲ့ရသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တင်ပါး ဖြူဖြူလေးက သူ့အရှေ့ကနေ မျောလာခဲ့သည်။ သူက အဲ့ဒါကို ထပ်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ပါ။ ဒုတိယတစ်ခေါက် မကြည့်ဘဲ သူက လိင်စိတ်ပါတဲ့ ခွန်အားမျိုးဖြင့် တင်ပါးကို ရိုက်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ငိုသံက ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှောက်ယိက သူ့ရဲ့ တင်ပါးလေးကို ကိုင်ပြီး မယုံကြည်စွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘာလို့ သူ့ရဲ့ ချစ်စရာ တင်ပါးလေးက ဘာအကြောင်းရင်းမှ မရှိဘဲ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ ရိုက်ချက်ကို ခံစားရမှာလဲ။

လီရှို့ကျီနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောက်ယိရဲ့ ငိုသံကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပါ။ ထို့အပြင် သူက အရင်ဆုံး ကျန်းတန်းဟယ်ကို ရန်စခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက အဲ့ဒါကို မမြင်ခဲ့ရသည့် တစ်ယောက်တည်းသောသူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူမက စိတ်ရှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ ရှောက်ယိ အဆင်ပြေလား။”

“သူ အဆင်ပြေပါတယ်။”

ရှောက်ယိသည် ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ကို မညှာမတာ တားလိုက်သည့်အခါ သူက ငိုတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ စကားကို ကြားသည့်အခါ သူမက စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ “ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်။ သတိထားဦးနော်။”

ထို့အပြင် အခုချိန်မှာ သူတို့ကို ဘေးနားမှာ ရေတွေက ဝန်းရံထားခဲ့သည်။ လူတွေက ထပ်ပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့ရင်တောင် ကလေးနှစ်ယောက်ကို ဒီတိုင်းပဲ လွှတ်ထားခဲ့သည်။

“ရပြီ။”

ကျန်းတန်းဟယ်က ကောင်လေးအတွက် ထပ်ပြီး ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ရှောက်ယိ မငိုတော့ဘူးဆိုတာ သေချာအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူက ကောင်လေးရဲ့ ပါးစပ်ကို ဖုံးထားတဲ့ သူ့ရဲ့လက်ကို ဖယ်ပေးခဲ့သည်။ သူက သူ့ရဲ့ တင်ပါးကို သတိထားဖို့ သူ့ရဲ့မျက်လုံးများနှင့် အချက်ပြဖို့ မမေ့သွားခဲ့ပါ။

ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် ရှောက်ယိက မျက်လုံးလေး ပေကလပ်၊ ပေကလပ်ဖြင့် ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ စကားတွေကို မျိုသိပ်ခဲ့ရသည်။ သူက သူ့လက်ကလေးနှင့် ကျောက်ခဲ တစ်ခဲကို ကိုင်ထားပြီး ရေထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူက ကျောက်တုံးကို ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ တင်ပါးဟု သတ်မှတ်ပြီး တစ်ဖက်လူ သတိမထားမိခင်မှာ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက လွဲသွားပြီး ရေထဲမှာ လှိုင်းလေးတွေသာ ထသွားခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က လှည့်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ခဲ့သည်။ ရှောက်ယိက မျက်တောင်တောင် မခက်ဘဲ ကြည့်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ “ကျွန်တော် လေလည်လိုက်တာ။”

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ကို ယုံယုံ၊ မယုံယုံ၊ ရှောက်ယိက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်သွားခဲ့သည်။ သူ့အနောက်ရှိ လှမ်းကြည့်နေသည့် အကြည့် ပျောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူက လှည့်ပြီး ထပ်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ရှောက်ယိ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲဆိုတာကို ကျွမ်းကျွမ်းက မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချခဲ့သည်။ “သူက ဘာလို့ ရေမစိမ်နေတာလဲ။ သူက ဘာလို့ ရိုက်ဖို့ ပြင်နေတာလဲ။”

ရှောက်ယိက နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါ။ သူရဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်ခံရပြီးနောက် သူက ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ လက်ကလေးတွေက ဘာမှ မလုပ်နိုင်သည့်အတွက် သူက သူ့ခြေထောက်တွေကို သုံးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူက လူနားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဥ်းကပ်လာပြီး သူသည် ကမ်းခြေနားက ခဲလုံးလေး တစ်လုံးကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ အားလုံးနှင့် သူက အားအပါဆုံး ကန်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။

“အမ်….” ဟုဆိုကာ ညည်းသံ တစ်သံကို ကြားခဲ့ရသည်။

ရှောက်ယိသည် သူက တစ်ခုခုကို ကန်မိသလို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ဒါက တင်ပါးတော့ မဟုတ်ပါ။ ထိုခံစားချက်ကို အတော်လေး ရင်းနှီးသည်။ အဲ့ဒါက ဘာများလဲ။

လီရှို့ကျီနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပြဿနာကို အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည့်အခါ သူတို့က မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့ဩကာ တဖြည်းဖြည်း ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်ကို ရေအောင်ထဲမှာ ထားခဲ့သည်။ ရေပေါ်ရှိ သူ့လက်ပေါ်က အကြောတွေသည် ဖောင်းလာခဲ့သည်။ ဒါက အတော်လေးကို သိသာသည့်အတွက် သူက နာကျင်မှု တစ်မျိုးကို ရခဲ့သည်။

ရှောက်ယိက သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေခဲ့ရင်း ရုတ်တရက် သိပြီးသား ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သေချာ တွေးပြီးနောက် သူက တစ်ခုခုကို တွေးပြီး အနောက်ကို ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တိတ်တဆိတ် ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ သူက ပြဿနာကို ကြည့်နေသည့် ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ အနောက်ကို မြန်မြန် ဝင်ပုန်းလိုက်သည်။

သူက တစ်ဖက်လူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နေရာတစ်ခုကို ထပ်ပြီး ကန်မိလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

အရင်ကလည်း သူသည် ထိုနေရာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခဲ့ဖူးသည်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ သူက ထိုနေရာကိုပဲ ကန်လိုက်သည်။ သူက ဘာလို့ အမြဲတမ်း ကံမကောင်း ဖြစ်နေရတာလဲ။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

ရှောင်းကောက ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ ငြီးသံကို ကြားသည့်အတွက် သူမက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်ခဲ့ကာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလားဟု သူ့ကို မေးချင်နေခဲ့သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။” သူသည် ရှောင်းကောကို စိတ်ပူအောင် မလုပ်ချင်သည့်အတွက် ကျန်းတန်းဟယ်က နာကျင်မှုကို တောင့်ခံပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက သံသယရှိစွာဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည်။ သူမက သူ့ရဲ့ စကားတွေကို အတော်လေး မယုံနိုင်ခဲ့ပါ။

ရှောင်းကောကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ရဲ့ အဓိက နေရာကနေ ရလာတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ အသက်ကို သေချာ ဝအောင် အနည်းငယ် ရှူလိုက်သည်။

သူက ရှောက်ယိရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိမထားဘဲ သိစိတ်ဖြင့် ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရင် သူက အဲ့နေရာကို ကန်ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

သူက သူ့ရဲ့ အမျိုးသား အင်္ဂါကို အသုံးပြုနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူအနားမယူခင်ထဲက သူသည် ထိုနေရာ တစ်နေရာတည်းကိုပဲ နှစ်ခါပြန် ဒဏ်ရာ ရထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခေါက်လုံးကလည်း ရှောက်ယိကြောင့်ပဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သေစမ်း! သူက ဒီကောင်လေးကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမည်လား။