← Chapters

အခန်း (၃၅၃)

Vol. 24 Ch. 353

အခန်း (၃၅၃)

Vol. 24 Ch. 353

ရှောက်ယိက အခုထိ သူ့ကို မယုံနိုင်သေးပါ။ သူက ကျွမ်းကျွမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်ပြောခိုင်းခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ကို နောက်ဆုံး စည်းရုံးဖို့ အတော်လေး အချိန် ယူခဲ့ရသည်။

ရှောင်းကောက အဲ့ဒါကို ထူးဆန်းစွာ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဘာလို့ ရှောက်ယိက ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်ထိ အတွေးတွေ များနေရတာလဲ။ ထို့အပြင် စောနကတင် အရာအားလုံးက အဆင်ပြေနေပြီး ကြားထဲမှာလည်း ဘာမှ မဖြစ်သွားခဲ့ပါ။

ကျွမ်းကျွမ်းက အတော်လေးကို သိချင်နေခဲ့သည်။ သူက ရှောက်ယိ ဘာကို ကြောက်နေလဲဆိုတာ အဖြေရှာလို့ မရခဲ့ပါ။ “နောက်ပိုင်းကျရင် ငါက မင်းနဲ့ မဆော့တော့ဘူးလို့ ဘယ်အရာတွေကများ တွေးမိအောင် လုပ်လိုက်တာလဲကွာ။”

ရှောက်ကောကလည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ ရှောက်ယိက အချိန် အတော်ကြာ ထေ့ငေါ့နေခဲ့သော်လည်း သူက စကား တစ်ခွန်း ဆုံးအောင်တောင် မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက အဓိက စကား အနည်းငယ်ကို ပြောဖို့ စီစဥ်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က စကားတွေကို ပေါင်းပြီး အကြောင်းပြချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်ကမှ ရှောက်ကျန့်သည် ရှောက်ယိအတွက် စာလုပ်ဖော် တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူက သူ့ထက် အသက် အနည်းငယ် ကြီးပြီး သူ့ထက် ခေါင်းတစ်လုံး အရပ် ပိုရှည်သည်။

သူက စာလုပ်ဖော်အဖြစ် ရောက်လာခဲ့သော်လည်း တကာ်တမ်းမှာတော့ သူက ရှောက်ယိအတွက် ကစားဖော်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကလေးက ရှောက်ယိနှင့် ကစားရတာ မကြိုက်ပါ။ သူက ကလေးကြီး တစ်ယောက်ဟု အမြဲတမ်း လက်ခံထားပြီး ကလေးတွေနှင့် မကစားခဲ့ပါ။

ရှောက်ယိက ရိုးအသည်။ သူက ကစားဖို့ ဆန္ဒရှိသည့်အခါ ထိုကောင်လေးကို မေးလေ့ရှိသည်။ မမျှော်လင့်စွာဖြင့် တစ်ဖက်လူက သူတို့တွေ အရပ် တူသွားသည့်အခါ ရှောက်ယိနှင့် ကစားမယ်ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

နှစ်ဝက် ကုန်သွားပြီးနောက် ကောင်လေးသည် နန်းတော်ထဲ ကောင်းကောင်းအိပ်၊ ကောင်းကောင်းစားရင်း အတော်လေး အရပ်ရှည်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောက်ယိက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထွားလာသော်လည်း သူ၏ ကြီးထွားနှုန်းက နည်းနည်း ပိုနှေးသည်။

ကလေးက ရှောက်ယိနှင့် ကစားဖို့ ခေါင်းကို ပိုပြီး ငုံ့နေခဲ့သည်။ သူက သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း မထားသော်လည်း ရှောက်ယိရဲ့ အနေအထားအရ သူနှင့် သိပ်ပြီးလည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေခဲ့ပါ။

အချိန်တွေ ကုန်သွားပြီးနောက် အရပ်တူတဲ့ လူတွေကသာ ဆော့လို့ရတယ်ဟု ရှောက်ယိက တွေးနေခဲ့သည်။ အခုဆိုရင် ကျွမ်းကျွမ်းက အရပ်ပိုရှည်လာတဲ့အတွက် သူက အရပ်ကွာခြားမှုကြောင့် သူနှင့် ဆော့နေတာကို ရပ်လိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကောရဲ့ လေးနက်သည့် အကူအညီရယ်၊ ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ ထပ်ခါတလဲလဲ အာမခံမှုတွေ ပြီးသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှောက်ယိက စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ပုံပန်းသွင်ပြင်တွေကြောင့် စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက နှလုံးသား နှစ်ခုကို ထပ်တူကျစေသည်။ ထပ်တူကျနေသ၍ သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဆက်ဆံရေးက ဘယ်တော့မှ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရှောင်းကောက လမ်းလျှောက်ထွက်သည့် အခါတိုင်း သူမနောက်မှ တစ်ယောက်ယောက် လိုက်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူမ ပြန်ပြီး လှည့်ကြည့်သည့် အချိန်တိုင်း သူမက ဘာကိုမှ မရှာတွေ့ခဲ့ပါ။

ခံစားချက်တွေက သူမအတွက် သေချာအောင် လုပ်ဖို့ အတော်လေး အချိန်တိုလွန်းနေခဲ့သည်။

သူမက အဲ့ဒါကို သတိထားမိသည့်အခါ သူမက ဒါဟာ ယွီကျစ်ကျစ်ဟု မသိစိတ်ကနေ တွေးမိနေခဲ့သော်လည်း သူမက သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေကို မြန်မြန်ပဲ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ယွီကျစ်ကျစ်က ဒီလို “ထိပ်တန်း” နောက်ယောင်ခံ လိုက်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ မရှိပါ။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူမရဲ့ အနောက်ကို လိုက်ဖို့ မိန်းမ တစ်ယောက် မလိုပါ။ ထို့အပြင် ယွီကျစ်ကျစ်က သူမသည် ရှောင်းကောရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဟု တွေးထားပုံရသည်။ သူမအတွက် အချိန် ဖြုန်းဖို့ အများကြီး မလိုဘဲ သူမရဲ့ အနားကို လိုက်ဖို့ အားထုတ်ဖို့ လိုအပ်သည်။

သူမက ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထပ်ပြီး ဘယ်တော့မှ မကျေမနပ် ဖြစ်စေတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ဒါကို ဘယ်သူက လုပ်လဲဆိုတာကို တွေးဖို့က ခက်ခဲသည်။

ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က သူမရဲ့ အနောက်ကို လိုက်နေတာလား။

သူမ အရမ်း တွေးမိနေတာများလား။

ထိုမှန်းဆချက်က ရှောင်းကောကို အချိန်အတော်ကြာ တွေးမိနေအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ သူမက ကျန်းတန်းဟယ်နှင့် အတူတူ အပြင်ထွက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထူး အာရုံစိုက်သည့်အခါ သူတို့က ဘာကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့သလို သံသယဝင်စရာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။ ဒါကပဲ ရှောင်းကော အတွေးလွန်နေတာဟု သွယ်ဝိုက်ပြီး သက်သေ ပြနေခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက စိတ်သက်သာရာရပြီး သက်ပြင်းချသည့်အခါ ကျန်းတန်းဟယ်က ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

“ရှင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။”

ရှောင်းကောက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ထပ်မေးခဲ့သည်။ သူမ နားကြားမှားသွားတာလား။

“စိတ်ရှုပ်မနေပါနဲ့” ကျန်းတန်းဟယ်က သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး သူမကို စိတ်လျှော့ထားဖို့ ပြောခဲ့သည်။ “ဒါက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကိုယ်ပြောပြရုံပါပဲ။ ပြီးတော့ မင်း ဒါကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒီလိုမျိုးကြီး မခံစားနေနဲ့။”

ရှောင်းကောရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် အာရုံက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အခုလိုမျိုး ပေါ်ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဟု ကျန်းတန်းဟယ်က ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ သူမမှာ ဒီလို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေကတည်းက ထိုသည်က အခြေအမြစ် မရှိတာ မဟုတ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။

“ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက ဘယ်သူလဲဆိုတာတော့ ကျွန်မ မတွေးနိုင်ဘူး။” ရှောင်းကောက ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူမက သေချာ တွေးခဲ့သည်။ သူမက အဲ့ဒါကို အဖြေ ရှာလို့ မရသည့်အတွက် သူမက လက်လျှော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ “ဟူး၊ ကျွန်မ အဲ့အကြောင်း ထပ်ပြီး မတွေးနိုင်တော့ဘူး။ ဒါက ကျွန်မစိတ်ထင်နေရုံသပ်သပ်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။”

သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေးနိုင်တော့သည့်အတွက် ရှောင်းကောက ထိုအကြောင်းကို မတွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမက သူမရဲ့ ထိခိုက်လွယ်တဲ့ စိတ်ကို သူမရဲ့ ခံစားချက်တွေဆီ ဝေမျှခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်မှာ နောက်ထပ် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူက ထိုအကြောင်းကို ရှောင်းကောအား မပြောခဲ့ပါ။ နောက်ပိုင်းကျရင် သူက ဒီထပ်ပိုပြီး အာရုံစိုက်ဖို့ကိုသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုက ကျန်းတန်းဟယ် သူမနှင့်အတူ ရှိနေသ၍ သူမက နောက်ကစောင့်ကြည့်သလို ခံစားရတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ကျန်းတန်းဟယ်က အနားမှာ မရှိသည့်အခါ ထိုခံစားချက်က ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ သူမရဲ့ စိတ်ကူးတစ်ခုဆိုတာ ပိုပြီး သေချာအောင် ရှောင်းကောကို လုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူမလည်း အတော် မလုံခြုံဘူးဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

ရှောင်းကော အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ခဲ့ရသည့် ယွီကျစ်ကျစ်က နောက်ဆုံးမှာတော့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက နားနေရုံဖြင့် သူမက တိတ်တဆိတ်နှင့် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့မှာတော့ ရှောင်းကောက ထုံးစံအတိုင်း ရှောက်ယိနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းကို စာလုပ်ဖို့ ဥယျာဥ်ထဲသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းမှာ သူမ တွေ့ခဲ့သည့် အစေခံတွေ အားလုံးက ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေတာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့က သူမကို တွေ့သည့်အခါ ထုံးစံအတိုင်း ပြုမူနေခဲ့သော်လည်း သူမ ကျော်သွားတာနဲ့ သူတို့က သူမရဲ့ အနောက်မှာ စတင် တီးတိုး ပြောနေခဲ့သည်။ သူမကလည်း လူတိုင်း သူမကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေတာ သတိထားမိခဲ့သည်။

ဥယျာဥ်ကို ရောက်လာပြီးနောက် ထိုထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံက ပျောက်မသွားခဲ့ပါ။ ထိုအစား ဒါက ပိုပြီး ကြီးမားလာခဲ့သည်။

အချို့သော အကြောင်းပြချက်တွေအတွက် အစေခံတွေက ဥယျာဥ်ကို ရှောင်ပြီး ထောင့်တစ်ထောင့်မှာ ပုန်းနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာ သူတို့က သူမကို လက်ညှိုးထိုးပြီး သူတို့ကြားထဲမှာ တီးတိုးပြောနေခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေက ရှောက်ယိနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ နှစ်ယောက်က ဘေးပတ်လည်ကို နောက်ပြောင်နေတာ ရပ်လိုက်ပြီး စပ်စုလာခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက ကလေးတွေရဲ့ အပြုအမူကို တွေ့တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်ခုံးတွေက ခြင်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားအောင်ကို အတော်လေး ကြုတ်နေခဲ့သည်။ သူမက ပြဿနာ လုပ်တဲ့သူတွေကို မကြည်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ပြန်လှည့်ကြည့်ခဲ့သည်။

အစေခံတွေက ရှောင်းကောရဲ့ မျက်နှာကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့က အတော်လေး ကြောက်လာတဲ့အတွက် သူတို့က ငှက်တွေလို မြန်မြန်ပဲ လူစုကွဲသွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်း ဘေးပတ်လည်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ထိုအချိန်မှာပဲ မိန်းမငယ် တစ်ဦးက အနားကနေ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်းကောကို မြေတိုက်ခန်းသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည့် မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။

ကောင်မလေးက ရှောင်းကောကို သတိထားမိတဲ့အခါ သူမက တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သူမက ရှောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် တွေးပြီးနောက် သူမက ဥယျာဥ်ထဲကို လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက သူမ လမ်းလျှောက်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ သူမက ထိုမိန်းကလေးသည် တစ်ခုခုပဲဆိုတာ အတော် သေချာသွားခဲ့သည်။ သူမက သူမဆီကနေ ထပ်ပြီး အဖြေရှာလို့ ရနိုင်သည်။

“သခင်မ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကို လာပါဦး…”

မထင်မှတ်ထားဘဲ ကောင်မလေးက ဥယျာဥ်ရဲ့ နှစ်မီတာ အကွာမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူမ ရပ်နေတဲ့ နေရာကနေ ရှောင်းကောကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်းကောက အဲ့ဒါကို ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စပ်စုစရာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကလေး နှစ်ယောက်က ဘေးပတ်လည်မှာ ရှိနေသည့်အတွက် သူမအဖို့ သူတို့အရှေ့မှာ စကားပြောဖို့ အဆင်မပြေပါ။

ထိုကိစ္စကို တွေးပြီး သူမက ထကာ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက အတော်ကို စိတ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ တကယ်လို့ ဒါက ကလေးတွေရဲ့ အရှေ့မှာ စကားပြောဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုတာ ဒါက ဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ကို ဖြစ်ရမည်။

ကျွမ်းကျွမ်းနဲ့ ရှောက်ယိတို့က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ နားလေးတွေကို ထောင်ကာ စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ သူတို့က အတော်လေး သိချင်နေတယ်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

“သခင်မ…. ကျွန်မ မီးဖိုချောင်ထဲကနေ ဖြတ်လာတော့ သခင်မရဲ့ အမျိုးသားနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ အသားမဲမဲ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်နဲ့ ကိုယ်ဟန်၊ လက်ဟန်ပြနေတာ”

ကောင်မလေးက ဒါကို စကားထဲ ဘယ်လို ထည့်ရမလဲဆိုတာ မသေချာနေခဲ့ပါ။ အနည်းငယ် ရှက်ပြီး သူမက ရှောင်းကောကို မလုံမလဲနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းထဲရှိ စိုးရိမ်မှုတွေက အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။ သူမက ရှောင်းကောကို နာကျင်အောင် လုပ်မိမှာ စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သူမက စကားတွေ အများကြီး ပြောမိလေလေ၊ သူမရဲ့ အသံက ပိုပြီး နူးညံ့လာလေလေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“အဲ့လူတွေကရော ဒါကို မြင်ခဲ့တာလား။”

ရှောင်းကောက ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အဲ့ဒါကို လေးလေးနက်နက် မသတ်မှတ်ခဲ့ပါ။ ကောင်မလေး ပြောနေရာကနေ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမက ဘာလို့ ဒီလူတွေက သူမကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေလဲဆိုတာ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကောင်မလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး သူမရဲ့ အတွေးတွေကို လက်ခံခဲ့သည်။

ရှောင်းကော တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ ထိုအရာက အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ “အဲဲဒီ့ အသားမဲမဲနဲ့ ကောင်မလေးက အမျိုးသမီးယန်ရဲ့ အိမ်ရာကလား။”

ဒါက မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း ရှောင်းကောရဲ့ အသံက အတော်လေး သေချာနေခဲ့သည်။ သူမက ဒါဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ မိန်းမငယ်လေးက ခေါင်းမငြိမ့်ခင် ခနလောက် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။ “ဒါက ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ အမျိုးသမီးယန်ဆီ ရေခဲသွားပေးတုန်းက သူမနဲ့ တိုက်မိခဲ့တယ်။ သူမက အမြဲတမ်း သူမနဲ့အတူ ရှေးဦး သူနာပြု ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေတာ။”

“ဟမ့်” ရှောင်းကောက နှာခေါင်းရှုံ့ခဲ့သည်။ ဒါက တကယ် ယွီကျစ်ကျစ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက အဲ့ဒါကို သိနေခဲ့သည်။ သူမက သူမကို ရှာဖို့ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖို့ ရောက်မလာခဲ့ပါ။ သူမက သူမရဲ့ ပစ်မှတ်ကို တည့်တည့်သွားဖို့ဆိုတာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဆွဲလား၊ ရမ်းလား လုပ်နေရုံပဲလား။”

“အင်း…. အဲ့မိန်းမကပဲ သခင့်ကို ဆွဲနေတဲ့ပုံပဲ။”

ကောင်မလေးက ထိုအကြောင်းကို သေချာ တွေးပြီး ဒါဟာ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဆွဲနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသွားခဲ့သည်။ အမှန်တရားကတော့ အမျိုးသမီးဖြစ်သူ တစ်ယောက်တည်းကသာ ဆွဲနေတာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ကျွန်မ ယောက်ျားရဲ့ ပုံစံကိုရော သတိထားမိသေးလား။”

အချိန်အတော်ကြာ တွေးပြီးနောက် မိန်းကလေးက ရိုးသားစွာဖြင့် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ခါပြခဲ့သည်။ သူမ တစ်ချက်ပဲ ကြည့်ခဲ့ပြီး ဘာကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပါ။ အချိန်တွေ အများစုမှာ သူမက ထိုလူသည် သူ့ရဲ့လက်ကို သူ့ရဲ့ အနောက်မှာ ထားထားတာကိုပဲ တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ ရှောင်းကောက ရယ်ချင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမက ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ ပုံစံကို မမြင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ရဲ့ ပုံစံက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းနေလဲဆိုတာ သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

ရှောင်းကောက သူမနှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောချင်နေခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက တစ်ခုခုကို သတိထားမိပုံ ရသည်။ သူမရဲ့ သူငယ်အိမ်က ဖျစ်ညှစ်ပြီး မထွက်သွားခင်မှာ မြန်မြန်ပဲ နှုတ်ဆက်စကား ပြောခဲ့သည်။

“အယ်”

ရှောင်းကောက သူမကို တားချင်ခဲ့သော်လည်း သူမက ဒီလို ပိန်နေတဲ့ ကောင်မလေးက ဒီလောက်မြန်မြန် လှုပ်ရှားသွားလိမ့်မယ်ဟု မထင်ထားခဲ့ပါ။ မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူမက မျက်လုံးအောက်ကနေ ပျောက်သွားပြီး ဖြစ်သည်။

သူမက တွေဝေနေချိန်မှာ ဥယျာဥ်ထဲကနေ အစေခံ မိန်းမကြီး တစ်ယောက်က ဖြတ်သွားတာ မြင်ခဲ့သည်။ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ရှောင်းကောက သူမနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မပြောပြတတ်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

All Chapters