← Chapters

အခန်း (၁၅၆)

Vol. 16 Ch. 156

အခန်း (၁၅၆)

Vol. 16 Ch. 156

🥝 Chapter 156

"သြော်၊ ခေါင်းဆောင်လဲ့ကျယ်က ငါ့ဆီ သတင်းပို့တယ်၊ သူတို့ တည်းခိုခန်းမှာခဏအိပ်ပြီးရင် အပြင်ထွက်စျေးဝယ်မယ်၊ မုန့်တွေဝယ်မယ်၊ ပြီးရင် တခြားလူတွေရဲ့ ပွဲတွေကိုသွားကြည့်မယ်တဲ့”

"ငါတို့ကိုတော့ ပရိသတ်ထိုင်ခုံကို အရင်သွားပြီး ကြိုက်တဲ့ပွဲကိုကြည့်နေကြတဲ့”

တကယ့်ကို အေးအေးဆေးဆေးပါလား ?

ဒါ တိုက်စရာမလိုဘဲ အနိုင်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုလား ?

ရင်းမြောင်နှင့် တပည့်အုပ်စုမှာ နှုတ်ခမ်းတွန့်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာ တပည့်ခါးစည်းတံဆိပ်များကို ရင်ဘတ်မှ လည်ပင်းကော်လာပေါ်သို့ပြောင်းလဲ ချိတ်ဆွဲလိုက်ကြသည်။

"မင်း သိလား၊ နတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်းခန်းမက ဒီအစ်ကိုကြီး၊ ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာက ထိပ်ဆုံး ၃၂ သင်းထဲ ရောက်နေပြီ၊ မင်းတို့ကတော့ ထိပ်ဆုံး ၆၄ သင်းထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ”

"ဟေး၊ လက်ဖက်ရည်သောက်နေတဲ့ဗျူဟာရှင်၊ ကြားလား၊ ငါတို့ ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာက မင်းတို့ထက် အရင်ဦးအောင်အနိုင်ရသွားပြီ၊ မင်းတို့က အရမ်းနှေးတာပဲ”

"ထိပ်ဆုံး ၃၂ သင်းထဲ ရောက်ဖို့က ခက်လို့လား၊ ငါတို့အတွက်တော့ အသက်ရှူလိုက်သလိုပဲ”

စုကျို၊ ယင်လီနှင့် အဖွဲ့မှာ စားသောက်ပြီးနောက် အားအင်အပြည့်ဖြင့် ကျင်းကန်ပေါင်နှင့် ရင်းမြောင်တို့ကိုတွေ့ရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့ ရွေးချယ်ထားသော ဗျူဟာရှင်၏အားကစားကွင်းရှိ ပရိသတ်ထိုင်ခုံတွင် ကျင်းကန်ပေါင်နှင့် အခြားသူများကို ဒဏ်ရာအနာတရများဖြင့် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု စုကျိုက အံ့သြစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမသည် အေးမြပြီး မွှေးကြိုင်လှသောတိရစ္ဆာန်ခြေထောက်ကင် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ချန်ယွမ်လည်း သူမအတွက်ဝင်းလက်နေသော ဘဲစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်နှင့် မိုင်တစ်ထောင်အဝေးထိမြင်နိုင်သော မျက်စိဆေးလုံးကင် တစ်ခုကို ယူဆောင်ပေးထားသည်။

ဒါတွေက သူမ ပြိုင်ပွဲကြည့်ရင်းစားရန်နှင့် အမြင်အာရုံကောင်းမွန်စေရန် ဝယ်ယူထားသောမုန့်များ ဖြစ်သည်။

ယင်လီနှင့် ကျူးပိုင်ယွီ တို့မှာလည်း လူတိုင်း၏ဒဏ်ရာများကို မြင်ပြီး ဆွံ့အသွားကြသည်။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ၊ လမ်းမပေါ်မှာ လူရိုက်တာလား၊ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ စည်ပင်အရာရှိတွေ ဘယ်မှာလဲ”

လဲ့ကျယ်နှင့် လဲ့အော်တို့မှာ ထိုင်ပင်မထိုင်ရသေးပေ။

"နာမည်တွေ ပြောလိုက်စမ်း”

စုကျိုက မွှေးကြိုင်လှသော သားကောင်ခြေထောက်ကို တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ကာ ၎င်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင်းကန်ပေါင်နှင့် ရင်းမြောင်တို့မှာရှက်သွေးဖြာသွားကြသည်။

"နတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်၊ ဆေးအဖွဲ့၊ ပျံသန်းရေးယာဉ်အဖွဲ့၊ ဆံထိုးပန်းဆောင်..."

၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းအမည်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို တစ်သက်တည်းရွတ်ပြလိုက်သည်။

စုကျို: "?"

"နင်တို့ ဘယ်လို ဆိုးဆိုးရွားရွားကိစ္စတွေ လုပ်ခဲ့လို့လဲ”

"ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး”

"အပြစ်ကင်းပါတယ်”

"ငါတို့ လမ်းလျှောက်ရင်း အားကစားကွင်း အသီးသီးရဲ့အဝင်ဝတွေမှာ ငါတို့ ထိပ်ဆုံး ၃၂ သင်းထဲ တက်သွားတဲ့အကြောင်းကို သူတို့ကို ပြောပြခဲ့ရုံတင်ပါ”

"..."

"…………"

ဒါတွေအားလုံးက ၎င်းတို့ စကားလေကျယ်မှုကြောင့်ပင်။

စုကျိုနှင့် အခြားသူများထိုင်လိုက်ကြကာ၊ မျက်လုံးပုံစံပြုလုပ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် မိုင်တစ်ထောင်အဝေးထိမြင်နိုင်သော ဆေးလုံးများကို စားရင်း အားကစားကွင်းအတွင်းသို့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုဆေးလုံး သုံးလုံးစားပြီးပါက သုံးမိုင်အကွာအဝေးကိုမြင်တွေ့နိုင်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ရှေ့ရှိနတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်နှင့် ဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့တို့၏တိုက်ပွဲကို အထင်အရှားမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်မှ တပည့်တစ်ဦးမှာ 'ပုန်းအောင်းနေသောနဂါး' ဟူသော ပါရမီဖြင့် ၎င်းတို့ထိုင်ခုံနှင့် အဝေးဆုံးနေရာတွင် ဗုံးခိုကျင်း စတင်တူးနေသည်ကိုပင် စုကျိုမြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီလူမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုသတိထားမိလား” လဲ့ကျယ် လူအုပ်ကို တိုးလိုက်ကာ ရုတ်တရက်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟင်း၊ သတိထားမိတယ်၊ သူ့ဘယ်ဘက်မျက်တောင်က ညာဘက်မျက်တောင်ထက်တစ်ပင် ပိုများနေတယ်”

တောက်ဟယ်ကမူ ရေတွက်ပြလိုက်သည်။

လဲ့ကျယ်: "..."

ကျူးပိုင်ယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်၊ "ဘယ်နဲ့ညာတောင် ခွဲမသိဘူးလား၊ ညာဘက်မျက်လုံးက တစ်ပင် ပိုများတာလေ”

စုကျို: "..."

ထိုဆေးလုံးက တကယ့်ကိုအသုံးဝင်လှပေသည်။

သုံးမိုင်အကွာအဝေးမှာရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့မျက်တောင်အရေအတွက်ကိုတောင် ရေတွက်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလား ?

ဤအချိန်တွင် အားကစားကွင်းအတွင်း၌ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့၏အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အသေးစိတ်များကိုပင် ၎င်းတို့ အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီဆေးလုံးက ကောင်းသားပဲ”

"အရသာလည်း ကောင်းတယ်၊ စပျစ်သီးအရသာပဲ”

"ငါ နောက်ထပ်သွားဝယ်ရမလား၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပစ်ပေးလိုက်ရုံပဲလေ”

"ငါ အပေါ်က သကြားအုပ်ထားတာကို မကြိုက်ဘူး”

"သကြားတွေကို ခွာပေးရမလား”

"..."

လဲ့ကျယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

"ညီမစု ငါတို့ နတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျရင် နည်းဗျူဟာက နင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်မယ်နော်”

သူက ဤအုပ်စုအား ဆက်ပြောရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

စုကျိုကို ခေါ်လိုက်သောအခါ သူမက မိုင်တစ်ထောင်အဝေးထိမြင်နိုင်သောဆေးလုံးများကို ကိုးဆသော ပမာဏအထိ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကော်ပီကူးယူပြီးဖြစ်သည်။

သူမက ၎င်းတို့ကိုပါးစပ်ထဲထည့်ကာ သကြားလုံးကဲ့သို့ ဝါးစားနေသည်။

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ သူမက အလျင်အစလိုခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သူတို့ကို သေသေချာချာ လေ့လာနေပါတယ်”

မသိမသာဖြင့် သူမ ဆေးလုံးတွေ အများကြီးစားလိုက်မိလို့လား သို့မဟုတ် သူမက အရမ်းကြိုးစားလွန်းလို့လား မသိပေ။ သူမသည် မိုင်သုံးဆယ် အကွာအဝေးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် မြင်လိုက်ရသည်—သူမသည် နံပါတ် (၁၀) တိုက်ပွဲနယ်မြေရှိ ပြိုင်ပွဲကို အထင်အရှားမြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သဲကန္တာရမြေပုံ ဖြစ်သည်။

ကချေသည်ခန်းမနှင့် ဖျော်ဖြေရေးဂိုဏ်း

ဖျော်ဖြေရေးဂိုဏ်းမှာ ရာပေါင်းများစွာသောဖျော်ဖြေမှုဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူမှာ မူလက မျောက်များဖြင့် ကပြဖျော်ဖြေရင်း အသက်မွေးခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှတစ်ဆင့် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာကာ "မျောက်ထိန်းစွမ်းအင် ကျင့်စဉ်" ဖြင့် ဂိုဏ်းကိုတည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် စုကျိုသည် ဆေးလုံးတွေ အများကြီးစားထားသဖြင့် သူ့အမြင်အာရုံမှာ နံပါတ် (၁)၊ (၂) မှသည် (၁၀) ခုမြောက် တိုက်ပွဲနယ်မြေများ ၏အဆုံးသတ်အထိ ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

သူမသည် ဝူချင်းချန်းကိုဝိုင်းထားသော အလွန်လျင်မြန်လှသည့် ဝိညာဉ်မျောက်အကောင်တစ်ရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖြူဖွေးပြီး အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော ပိုးပဝါကိုဝတ်ဆင်ထားကာ၊ သူမသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသော အမူအရာဖြင့် ကခုန်နေပြီး၊ ပျံသန်းတော့မည့်အလား သူမကိုကြည့်နေသူအားလုံးကို ညှို့ယူထားသည်။

မျောက်ကြီး မျောက်ငယ် အားလုံးမှာလည်း လူးလိမ့်နေကြသည်။

ထို့နောက် မျောက်တစ်ကောင်မှာ လွင့်ထွက်သွားကာ ဝူချင်းချန်း နဖူးတည့်တည့်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

နူးညံ့သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ၎င်း ခြေသည်းမှာ သူမ နဖူးကိုထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

စုကျိုသည် နံပါတ် (၁) အားကစားကွင်းရှိ ပရိသတ်ထိုင်ခုံတွင် ချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ဝူချင်းချန်းသည် လဲကျသွားကာ သူ့ မျက်နှာမှာ သွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျောက်ဘုရင်မှာ ကကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေသော တောက်ပလှသည့် အလင်းလုံးတစ်ခုကိုကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"မူလ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်” ဟု စုကျို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မျောက်ဘုရင်က ၎င်းကို လုယူသွားပြီဖြစ်သည်။

ဝူချင်းချန်း၏ ညီမများမှာပူဆွေးခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။ သုံးဦးမှာ မျောက်ဘုရင်နောက်သို့ လိုက်သွားကြကာ၊ တစ်ဦးမှာ ဝူချင်းချန်းကို စောင့်ရှောက်ရန်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ရှောင်ကျို”

ယင်လီ သူမအား "နားထောင် ဆေးလုံး" ၏ ပျားရည်အုပ်ထားသောဆော့စ်ဖြင့် စိမ်ထားသည့် ငါးသေတ္တာကင်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၎င်းကို စားပါက ပြိုင်ပွဲ၏သိမ်မွေ့သော အသံများကိုကြားနိုင်သည်။

စုကျိုကမူ ၎င်းကို မယူဘဲ သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သွားဖို့လိုတယ်”

"ကချေသည်ခန်းမကတော့ ပြုတ်တော့မှာပဲ”

"ဘာ”

နင် ဘယ်လိုသိတာလဲ ?

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူမ လက်ထဲရှိ မိုင်တစ်ထောင်အဝေးထိမြင်နိုင်သော ဆေးလုံးများကြောင့်ကုန်သွားသည့် အသားကင်တံကိုးခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့ ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။

"နင် မြင်လိုက်တာလား”

"သူတို့က မျောက်ထိန်းဆီမှာ ရှုံးသွားတာလား”

လဲ့ကျယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"နိုင်တာ ရှုံးတာကတော့ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူးလေ၊ ငါတို့ သွားပြီး နှောင့်ယှက်ရင်..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် စုကျို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းချန်း ဒဏ်ရာရသွားပြီ”

"သူမရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မျောက်ဘုရင်က လုသွားတယ်”

ဘာ ??

ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာမှ လူများသာမက ကျင်းကန်ပေါင်၊ ရင်းမြောင် နှင့် အခြားသောနတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်နှင့် ဓားဂိုဏ်းမှ ပရိသတ်များ အားလုံးမှာ စုကျို စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။

"တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ”

"ဝူချင်းချန်းလား”

"ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဆုံးရှုံးသွားရတာဟာ သူတို့ရဲ့ဒန်တျန် တစ်ဝက်ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့အတူတူပဲ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်တိုးတက်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်”

"ဝူချင်းချန်း၊ သူ့ရဲ့ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အကကို ငါ မနှစ်က တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်”

ယင်လီ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာကာ သူမသည် မျောက်ထိန်းကိုရင်ဆိုင်ရန် ချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"သူတို့ ပြိုင်ပွဲ ပြီးပြီလား၊ ငါ မျောက်ထိန်းကို သွားရှာမယ်”

"အခု ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ရှောင်ချင်းဆီ ပြန်ယူပေးနိုင်ပြီလား” ဟု ယို့လုက စိုးရိမ်တကြီးမေးမြန်းလိုက်သည်။

စုကျို ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဆရာမစု၊ စီနီယာအစ်မကို ကယ်ဖို့နည်းလမ်းရှိလားဟင်”

ကချေသည်ခန်းမမှ အရံညီမ၏စိုးရိမ်တကြီး အသံလှိုင်းပေးပို့ချက်မှာ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆေးဂိုဏ်းအဖွဲ့က သူတို့ ပြိုင်ပွဲမပြီးသေးဘူးတဲ့”

"စီစဉ်သူရဲ့ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆရာကလည်း..."

အရံညီမမှာ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ငိုယိုနေတော့သည်။

ရှန်းဝူချင်းသည် အခုလေးတင်ပြန်ရောက်လာပြီး စုကျိုနောက်တန်းတွင် ထိုင်နေရာမှ သူ့လက်ထဲရှိ ငါးသေတ္တာကင်များကို အေးစက်စွာ ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ ငှားထားတဲ့ ကုသရေးဝိညာဉ်ဆရာက ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေကိုတောင် ကုသပေးနိုင်ပါတယ်”ဟု ရှန်းဝူချင်းက မျက်စိမှိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ပါရမီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကတော့..."

ဒါက အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုအတူးခံလိုက်ရသလိုပဲ၊ သမားတော်က ဘယ်လိုကုသပေးနိုင်မှာလဲ။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ မျောက်ဘုရင်ထံမှ ပြန်လည်လုယူရန်ကြိုးစားဖို့ပင်၊

"ပြိုင်ပွဲ ပြီးပြီလား” ရှန်းဝူချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မပုတယ် နဲ့ ငါ ဖျော်ဖြေရေးဂိုဏ်းနဲ့သွားပြီး စကားပြောမယ်”

လွန်ခဲ့သောသုံးရက်အတွင်း သူသည် ကချေသည်ခန်းမနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့သည့် စုကျို လုပ်ရပ်များကို အတူတူထိတ်လန့်ခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ကချေသည်ခန်းမမှ ညီမများဒဏ်ရာရသွားပါက ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာကျန်ရစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး…

သူ ရှန်းဝူချင်းသည် တရားမျှတမှုအတွက် ဒီအတိုင်းကြည့်မနေနိုင်ဘူး။

"စီနီယာအစ်ကိုဝူချင်း၊ မျောက်ဘုရင်က စီနီယာအစ်မရဲ့ ပါရမီကိုမျိုချလိုက်ပြီ၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ပြိုင်ပွဲကို ရပ်လို့ရမလား၊ ဆရာမစု... ကူညီပါဦး..."

ကချေသည်ခန်းမမှ ညီမမှာ အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေသဖြင့် စကားပင် သေသေချာချာမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဘာ ? မျိုချလိုက်တယ်လား ?

ရှန်းဝူချင်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

သူ့ ဆရာကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လျှင်ပင် အသုံးဝင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကချေသည်ခန်းမမှ ညီမ၏အားကိုးရာမဲ့ တုန်ရီနေသောငိုသံများကြားတွင် စုကျို သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချန်ယွမ်ပုခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူ့အား သူမကိုကျောပိုးခိုင်းလိုက်သည်။

သူမက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးသို့ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"မလန့်ပါနဲ့၊ ကျွန်မ လာနေပြီ”

"သူက ရှောင်ပိုင်ရဲ့အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိတဲ့ ပိုးပဝါကိုဝယ်ခဲ့တာလေ”

"ကျွန်မဆီမှာ သူ့ရဲ့မိတ္တူအပြည့်အစုံရှိတယ်”

ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး: "...အီး”

တစ်ဖက်မှ ငိုသံမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသဖြင့် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။

ရှန်းဝူချင်း: "?"

ဘာ မိတ္တူလဲ ?

သူ ကြားတာ မှားသွားတာလား ?

ချန်ယွမ်က စုကျိုကို ကျောပိုးထားလျက် ချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ်၏အားကစားကွင်းကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကျော်ကာ (၁၀) ခုမြောက် အားကစားကွင်းသို့ ခုန်ပျံသွားတော့သည်။

"ခဏစောင့်ဦး”

"ပါရမီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အသက်ရှူအကြိမ်သုံးဆယ်အတွင်းမှာ ရောက်လာလိမ့်မယ်”

"!!!"

ချန်ယွမ့် လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် သူ့ပုံရိပ်ကိုပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် စုကျို အသံမှာ ရှန်းဝူချင်းနားထဲတွင် ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘာတွေလဲ”

"ဟင်”

"နေဦး”

ရှန်းဝူချင်းသည်လည်း ခဏအတွင်း ထိုနေရာမှပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယင်လီနှင့် ကျူးပိုင်ယွီတို့လည်း နောက်မှအမြန်လိုက်သွားကြသည်။

ကျင်းကန်ပေါင်၊ ရင်းမြောင်နှင့် ပြိုင်ပွဲကြည့်နေသော ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာမှ အခြားတပည့်အချို့မှာလည်း ၎င်းတို့၏ 'ယာယီ ဓားထိန်းချုပ်ရေး မန္တန်' ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုကာပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားလက်နက်လမ်းစဉ် ပြိုင်ပွဲကြည့်ကွင်း၏နောက်ဆုံးတန်းတွင် ထိုင်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အသံကို ကြားလိုက်ရသူများမှာ နောက်ဆုံးတန်းသုံးတန်းမှ လူများဖြစ်ကြသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာက အဲဒီတပည့်မလေး ဘာပြောသွားတာလဲ”

"ငါ ကြားတာ မှန်ရဲ့လား”

"ပါရမီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လား ? ဟင် စကားမှားသွားတာလား ? သူ့မှာ ဆေးကုသရေး ပါရမီရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ခဏအတွင်းမှာပင် ဤတန်း သုံးတန်းမှ လူအချို့မှာ ဝူချင်းချန်းအတွက် စိုးရိမ်ခြင်းနှင့်အတူ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ၎င်းတို့ထိုင်ခုံများမှ ထွက်ခွာသွားကြကာ ဝိညာဉ်ပိုးဖလံဂေဟာ တပည့်များနောက်သို့ ဓားဖြင့် ပျံသန်းကာလိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

စုကျိုမှာ အမြန်ဆုံးဖြစ်နေပြီး၊ ချန်ယွမ့်ကျယ်ပြန့်ပြီး လေကာပေးထားသော ကျောပေါ်တွင်ထိုင်လျက် (၁၀) ခုမြောက် တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ ဝူချင်းချန်းထံသို့ အပြေးအလွှားသွားနေစဉ် ပြိုင်ပွဲဒိုင်လူကြီးထံမှ တားဆီးခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ”

စုကျိုကမူ ပြုံးလိုက်ကာ "ကျွန်မ... ကျွန်မက ပစ္စည်းလာပို့တဲ့သူပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

All Chapters