အခန်း (၁၃၆-၁၃၈)

အခန်း (၁၃၆) - ဟိုယွင်ကျဲ၏ သတင်း၊ သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိခြင်း

~"ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို တွေ့ခဲ့လားဟင်" လီကျောက်ကျောက်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။

"ယွင်ကျဲ ဘယ်လိုနေလဲ" ရှီလေ့သည်လည်း ဟိုယွင်ကျဲ၏ ဘေးကင်းရေးကို အလွန်စိုးရိမ်နေလေ၏။

"သူ ဒဏ်ရာရထားတယ်"

မုရူရွှဲ့ ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းက ထက်ရှသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ယွင်ကျဲ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဟိုယွင်ကျဲက သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့ကို ရောက်သွားပြီး အသွင်ပြောင်းအဆင့် ပျံသန်းခြင်း မြေကမ္ဘာ ရူးသွပ်ပုတ်သင်ကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရပြီး မေ့မြောသွားခဲ့ပေမယ့် ငါ ကယ်လိုက်လို့ အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ပါဘူး။ အခုလောက်ဆို မြို့ထဲမှာ ပြန်လည် သက်သာလာလောက်ပြီ" မုရူရွှဲ့က အခြေအနေကို အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။

ဟိုယွင်ကျဲ အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ကြောင်း ကြားလိုက်ရမှ တပည့်အားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်၏။ "ဓားကလေးက ယွင်ကျဲကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာကိုး... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ဗျာ"

"သူက ဓားသိုင်းပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ။ အရမ်း စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာက သူ အပြည့်အဝ မအောင်မြင်သေးတာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူ့အင်အားနဲ့တင် ပုတ်သင်ကြီးကို သတ်နိုင်လောက်တယ်။ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မလိုလားလို့ ငါ ဝင်ကယ်ခဲ့တာပါ။ မဟုတ်ရင် လောကကြီးက အနာဂတ် ဓားသိုင်းဆရာသခင် တစ်ပါးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရမှာ"

ပြောပြီးသည်နှင့် မုရူရွှဲ့သည် ယဲ့ဖုန်းကို ပြန်လည်ဂါရဝပြုလိုက်၏။

"ငါ့မှာ အရေးတကြီး ကိစ္စရှိသေးလို့ အခုပဲ ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

"လာရောက်သတင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ။ ဂရုစိုက်ပြီး ပြန်ပါ ဓားကလေး"

ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ မုရူရွှဲ့နှင့် သူမ၏ အစေခံလေးဦးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

"ဝမ်းကွဲအစ်မကြီး... မသွားပါနဲ့ဦး" ရှဲ့ကျားရင်သည် လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း မုရူရွှဲ့မှာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မုရူရွှဲ့ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မိုယင်သည် ယခင်ညက ရှုဟုန်ယွီ ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်သတိရလိုက်မိသည်။

'မုရူရွှဲ့က ရှုဟုန်ယွီလို ဧည့်သည်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံဖို့ လေဓားဂိုဏ်းကို အမြန်ပြန်သွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်' ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

"မင်းမှာ ဒီလောက် အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်မ ရှိတာကိုး"

ယဲ့ဖုန်းသည် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး ရှဲ့ကျားရင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"မင်း ဒီတစ်ခေါက် လာတာက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအစာ လာပို့တာ မဟုတ်လား"

"ဒါပေါ့"

ရှဲ့ကျားရင်သည် အင်္ကျီလက်မောင်းကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်ကောက် (၁၀) ကွင်းကို ထုတ်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် မွှေးပျံ့သော အနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအစာများ ပြည့်နှက်နေသော စည်ပိုင်းကြီး (၁၅) လုံးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချလိုက်၏။

"စုစုပေါင်း ပိဿာချိန် တစ်သောင်းခွဲ ရှိတယ်။ နောက်ထပ် တစ်သောင်းခွဲကိုတော့ ဂိုဏ်းပြန်ရောက်ရင် ရောင်းမလို့။ ပိုက်ဆံရရင် ငါတို့ ခွဲယူကြတာပေါ့" ရှဲ့ကျားရင်သည် ယဲ့ဖုန်းကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ... ရောင်းရင်းရှဲ့မှာ တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား" ယဲ့ဖုန်းသည် ရှဲ့ကျားရင်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး "ပြန်လွှတ်" ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ရှင်က လူကို သည်းကွဲအောင် လုပ်ရက်တယ်... ကျွန်မက ဝိညာဉ်သားရဲအစာကို တကူးတက လာပို့ပေးတာတောင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လောက် တိုက်မယ် မရှိဘူး..." ရှဲ့ကျားရင်သည် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်ဟန်ဆောင်လိုက်၏။

(၁၀) မိနစ်အကြာ၊ ကောင်းကင်ယံတွင်၊

ရှဲ့ကျားရင်သည် လက်ဖက်ရည်ပူပူ တစ်ခွက်ကို ကိုင်လျက် အောက်ဘက်သို့ ပြန်ဆင်းသွားသော ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး တုန်ရီနေလေ၏။ သူမသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "သူက အချစ်ကဗျာ ဖွဲ့တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါလား... လက်ဖက်ရည်ဆိုတာ တကယ်ပဲ လက်ဖက်ရည် သက်သက်ပဲလား"

ဖန်ဟိုင်ယွင်မှာ ဘေးတွင် ပျံဝဲနေပြီး တိတ်တဆိတ် ခိုးရယ်နေလေ၏။

မြူခိုးတောင်ထိပ်၌၊

ယဲ့ဖုန်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအစာ စည်ပိုင်းကြီး (၁၅) လုံးကို ကြည့်ပြီး ပါးစပ်ကြီး နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးနေလေ၏။

တကယ်တော့ ယဲ့ဖုန်းသည် ရှဲ့ကျားရင်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်လက်ထားရှိလိုပါသည်။

သို့သော် ရှဲ့ကျားရင်၏ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် နေတတ်သော အကျင့်စရိုက်နှင့် ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကရ လုပ်တတ်သော အကျင့်များကြောင့် မြူခိုးတောင်ထိပ်ကို ဖြိုချပစ်မည် စိုးရိမ်သဖြင့် ဘေးကင်းရာ ဘေးကင်းကြောင်း အမြန်ပြန်လွှတ်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး... ဝိညာဉ်သားရဲအစာတွေ ဒီလောက်များတာ... မြေခွေးဖြူလေးတို့လည်း အလယ်အဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည်အဆင့်ကို မြန်မြန် ရောက်နိုင်တော့မယ်" လီကျောက်ကျောက်သည် အစာလက်တစ်ဆုပ်ခန့်ကို ယူလိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ မြေခွေးဖြူလေးကို ကျွေးလိုက်၏။

"ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအစာ ပိဿာချိန် တစ်သောင်းခွဲပဲ။ အရင်က သုံးထောင်နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ အကြာကြီး စားလို့ရတယ်" ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်၏။ သို့သော် သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့တွင် ဒဏ်ရာရပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဟိုယွင်ကျဲကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ညှိုးငယ်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို သွားကုပေးရမလား" နို့ထိန်း ယန်ရူယွီက ယဲ့ဖုန်းအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ဦးဆောင်မေးမြန်းလိုက်၏။

ယန်ရူယွီ၏ တာဝန်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ စိုက်ပျိုးရန်နှင့် အနည်းဆုံး ဒဏ်ရာရ တပည့်တစ်ဦးကို ကုသပေးရန် ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း သတိရလိုက်၏။ ယခု ဟိုယွင်ကျဲ ဒဏ်ရာရနေခြင်းသည် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးပင်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒီနေ့ ငါ သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ရူယွီ... မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ယန်ရူယွီ လိမ်မ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်လည်း လိုက်ချင်တယ်ဗျာ" လုံထျန်းရှင်းက အားငယ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် လုံထျန်းရှင်း၏ ခေါင်းကို ဖွဖွလေး ရိုက်လိုက်၏။ "မင်းက ရှီလေ့ကို ကူညီပြီး ဂိုဏ်းတည်ဆောက်ရေး လုပ်ရမယ်။ ရူယွီနဲ့ ငါ သွားရင် လုံလောက်ပြီ"

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မကို ခေါ်သွားပါ" ဟု မိုယင်က တောင်းဆိုလိုက်၏။ "ဒီကာလအတွင်း လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကျွန်မရဲ့ အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်ရောက်မယ့် လမ်းကြောင်း နည်းနည်း ပွင့်လာသလို ခံစားရတယ်။ အပြင်လောကမှာ အတွေ့အကြုံ ပိုယူနိုင်ရင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို တက်ရောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိသည်။ "မေ့နေတာ... 'ဓာတ်ငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း' ရဲ့ ဒုတိယတွဲကို ငါ မဝယ်ရသေးဘူးပဲ။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်လောက်ပဲ ပေးရတယ် ဆိုတော့ မဈေးပါဘူး။ အပြင်သွားရင်း ဝယ်ခဲ့လိုက်မယ်"

"အင်း" မိုယင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တစ်နာရီအကြာတွင်၊

ရှေးဟောင်းပုံစံ ပေါက်နေသော ဝိညာဉ်လှေတစ်စင်းသည် မြေပြင်အထက် မီတာရာချီ အမြင့်တွင် ပျံသန်းနေပြီး သာမန် ဓားပျံစီးခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် လှေဦးတွင် ထိုင်နေပြီး ယန်ရူယွီက သူ့ပခုံးကို လိမ်မ္မာစွာ နှိပ်နယ်ပေးနေသည်။

မိုယင်သည် ဝိညာဉ်လှေ အလယ်တွင် ရပ်လျက် ဓားပျံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

ဤဝိညာဉ်လှေသည် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ၏ ကိုယ်ပွားကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပါက အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းနိုင်လေ၏။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ဒီနေ့ ညနေလောက် သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့ကို ရောက်လိမ့်မယ်" ယဲ့ဖုန်းသည် မြေပုံကို ကိုင်လျက် ခရီးစဉ်ကို တွက်ချက်လိုက်၏။

နေဝင်ချိန် ဆည်းဆာရောင်က ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို အနီရောင် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့ရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ခြံဝန်းလေး တစ်ခု အတွင်း၌...

ဟိုယွင်ကျဲသည် ကျောက်စိမ်းကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ဒဏ်ရာအများစု သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ချီသွေးကြောများမှာမူ ပြန်လည် ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသေးဘဲ အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တင်းပိုင်ရွှယ်သည် ဆေးရည် တစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"ယွင်ကျဲ... ဆေးသောက်ချိန် ရောက်ပြီ"

"ဒါ ဘာဆေးလဲဟင်"

"ဒါက သွေးကြောတွေကို သက်သာစေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးရည်ပါ။ အာနိသင် မဆိုးပါဘူး... ရှင့်ရဲ့ ပြန်လည်သက်သာနှုန်းကို (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် မြန်ဆန်စေလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးပါပဲ"

ဆေးသောက်ပြီးနောက် ဟိုယွင်ကျဲ သိသိသာသာ သက်သာသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် အပြင်သို့ ငေးကြည့်ရင်း ယမန်နေ့ညက ဓားဆွဲထုတ်ခဲ့သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းရောင်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကုန်လုံးကို စုစည်းနိုင်မှသာ ဓားချီ ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့... အဲဒါရဲ့ မူလသဘောတရားက ဘာလဲ"

'ဟုတ်တယ်... ဖိသိပ်ခြင်း ပဲ'

"ဓားချီပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဓားချီ ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဒါတွေက လျင်မြန်စွာ ဖိသိပ်ထားတဲ့ စွမ်းအင်ပုံစံ တစ်မျိုးပဲ။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဖိသိပ်ပြီး ဓားသွားပေါ်မှာ စုစည်းလိုက်မယ်... ပြီးတော့ တစ်ချက်တည်း ရိုက်ထုတ်လိုက်ရင် အားပြင်းတဲ့ ဖျက်ဆီးအားကို ရရှိမှာပဲ"

"ဝမ်းနည်းစရာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မလုံလောက်သေးလို့ အေးစက် အလင်းဓားကို တစ်ပေလောက်ပဲ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့တာ"

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ဟိုယွင်ကျဲ၏ အတွေးများ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် စစ်မှန်သော "ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်" ကို ကျွမ်းကျင်သည်အထိ ဆက်လက်လေ့ကျင့်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်…”

ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဟိုယွင်ကျဲ အံ့ဩသွားသည်။ ယဲ့ဖုန်း၊ ယန်ရူယွီနှင့် မိုယင်တို့ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်လိုက်မိ၏။

"ထူးဆန်းတယ်... ငါ မျက်စိများ မှားနေသလား"

"ဒီလူသုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ" တင်းပိုင်ရွှယ်လည်း ယဲ့ဖုန်းတို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။

ထိုမေးခွန်းကို ကြားမှ ဟိုယွင်ကျဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထထိုင်လိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး... တကယ်ပဲ ခင်ဗျားလား"

ဟိုယွင်ကျဲ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တင်းပိုင်ရွှယ် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။

"ဒါ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ လား... ငယ်လိုက်တာ"

"မင်း ဒဏ်ရာရတယ် ကြားလို့ အမြန်လိုက်လာခဲ့ကြတာ" ယဲ့ဖုန်းသည် ဟိုယွင်ကျဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခြေလက်အင်္ဂါများ မပျောက်ဆုံးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားသည်။ ထို့နောက် တင်းပိုင်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားက သဲစီးကြောင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တင်းပိုင်ရွှယ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မက ဂျူနီယာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" တင်းပိုင်ရွှယ် အမြန်ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်၏။

သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် အခြေအနေကို စုံစမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်၍ ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤခြံဝန်းလေး၏ လိပ်စာကိုပင် မြို့သူမြို့သားများကို မေးမြန်း၍ ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် တင်းပိုင်ရွှယ်အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်၏။ "ဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀) ပါ။ ယွင်ကျဲကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြေးပါ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး" တင်းပိုင်ရွှယ် လက်ကာပြပြီး (ကပျာကယာ) ငြင်းဆန်လိုက်လေ၏။

အခန်း (၁၃၇) - စန်းယွမ်မြို့တော် ဆိုင်ပိုင်ရှင် မူရုန်ဇီ

~"ယူလိုက်ပါ"

ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်သည်နှင့် သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်လေ၏။

တင်းပိုင်ရွှယ်သည် မိမိလက်များ ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်မိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက ယဲ့ဖုန်း၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားကာ အထင်ကြီး လေးစားစိတ်များ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

"ရူယွီ... ယွင်ကျဲကို ကုပေးလိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်"

ယန်ရူယွီသည် ဟိုယွင်ကျဲအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသက်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ဟိုယွင်ကျဲသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နွေးထွေးသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပျက်စီးနေသော ချီသွေးကြောများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ ခဏအကြာတွင် လုံးဝ သက်သာသွားလေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီမလေး ရူယွီ"

ဟိုယွင်ကျဲသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားစမ်းသပ်ကြည့်ရာ မည်သည့် နာကျင်မှုမျှ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့မှုက မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ ချီသွေးကြောများကို ကျယ်ပြန့်သွားစေပြီး ချီကျင့်ကြံခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘာနည်းလမ်းလဲဟင်"

တင်းပိုင်ရွှယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩမှုများ အထင်းသား ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ အသိပညာအရ ဒဏ်ရာရလျှင် ကုသဆေး သောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဟိုယွင်ကျဲက အလင်းရောင် အနည်းငယ်ကို စုပ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ယန်ရူယွီက ဂုဏ်ယူစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။ "ဒါ ကျွန်မရဲ့ ပါရမီပါ... ဒဏ်ရာ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းထန်ပါစေ ကျွန်မ ကုသပေးနိုင်ပါတယ်"

ရှင်းပြသော်လည်း တင်းပိုင်ရွှယ် နားမလည်နိုင်သေးဘဲ ကြောင်အနေဆဲပင်။

ကုသနိုင်တဲ့ ပါရမီတဲ့လား... နားထောင်ရတာ မှော်ဆန်လိုက်တာ။ ဒါ ဒဏ္ဍာရီထဲက အထူးရုပ်ခန္ဓာများ ဖြစ်နေမလား...

တင်းပိုင်ရွှယ် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသည်နှင့် ဟိုယွင်ကျဲသည် တက်ကြွစွာ ခုန်ပေါက်နေပြီးမှ မေးခွန်းတစ်ခုကို သတိရသွားကာ ယဲ့ဖုန်းကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး၊ ဂျူနီယာညီမလေးတို့... ကျွန်တော် ဒဏ်ရာရနေတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"မုရူရွှဲ့.. မြူခိုးတောင်ထိပ်ကို ရောက်လာပြီး မင်းအကြောင်း ပြောပြသွားတယ်လေ"

ယဲ့ဖုန်က ဟိုယွင်ကျဲ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။

"သူက မင်းကို ဓားသိုင်းပါရမီရှင်လို့ ချီးကျူးသွားတယ်။ ကြိုးစားထားကွ... မင်းရဲ့ အနာဂတ်က တောက်ပနေတယ်"

မုရူရွှဲ့ ပြောပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟိုယွင်ကျဲနှင့် တင်းပိုင်ရွှယ်တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်မိပြီး အံ့ဩသွားကြ၏။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ အမြင်တွင် မုရူရွှဲ့သည် ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များကို သတင်းပို့ရန်အတွက် မြူခိုးဂိုဏ်း အထိ ဒုက္ခခံ သွားရောက်မည့် သူမျိုး မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ "ယွင်ကျဲ... ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီဆိုတော့ ဘာဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး... ကျွန်တော်က ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ရဲ့ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်ထားပါပြီ။ ပြင်ပလောကမှာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခွင့် ပြုပါခင်ဗျာ။ အချိန်တစ်ခု ကြာပြီးရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားမှာပါ" ဟိုယွင်ကျဲသည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဟိုယွင်ကျဲကို တွဲထူလိုက်၏။ "ဒါ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက မင်းကို ထောက်ခံဖို့ပဲ။ ထပါတော့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်" ဟိုယွင်ကျဲ အမြန်မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

"မင်းလည်း သက်သာသွားပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ပြန်တော့မယ်... ဒါနဲ့ သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့နားမှာ 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း' ဒုတိယတွဲ ဝယ်လို့ရမယ့် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိလားဗျ" ယဲ့ဖုန်းက တင်းပိုင်ရွှယ်ကို မေးလိုက်၏။

"ရှိပါတယ်။ ရေစီးကြောင်းမြစ်အတိုင်း စုန်ဆင်းသွားရင် လီ (၁၅၀) လောက် အကွာမှာ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် မြို့တော် တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲ တစ်ခု ရှိပါတယ်" ဒေသခံ ဖြစ်သည့် တင်းပိုင်ရွှယ်က ကောင်းစွာ သိရှိလေ၏။

ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်မိသည်။

‘ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့က နေရာတိုင်းမှာ ဂိုဏ်းခွဲတွေ ဖွင့်လှစ်ထားပြီး တကယ်ပဲ သူဌေးကြီးတွေ ပီသပါပေတယ်။’

သူ အသံတိတ် ကောက်ချက်ချလိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးပဲ"

ယဲ့ဖုန်းလည်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး ယန်ရူယွီ၊ မိုယင်တို့နှင့်အတူ ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ တက်ကာ ရေစီးကြောင်းမြစ်အတိုင်း အရှိန်အပြည့်ဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ဟိုယွင်ကျဲသည် အေးစက် အလင်းဓားကို ကျောပေါ်တွင် လွယ်ထားလျက် ယဲ့ဖုန်း ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်ကို ငေးကြည့်ရင်း လက်သီးများကို အလိုအလျောက် ဆုပ်လိုက်မိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက အခြေခံ ကျင့်စဉ် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း' ဒုတိယတွဲကို သွားဝယ်တာတဲ့။ ကြည့်ရတာ ဂျူနီယာညီမလေး မိုယင်က အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်ရောက်မယ့် လမ်းကြောင်းကို ရောက်တော့မှာမို့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို တက်ရောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပုံရတယ်။ ငါလည်း နောက်ကျကျန်ခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဟိုယွင်ကျဲသည် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်၏ အစပျိုးပုံစံကို ဖော်ဆောင်လိုက်၏။ ခြံဝန်းထဲရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စုစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။

ရေစီးကြောင်းမြစ်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ။

ဝိညာဉ်လှေသည် ပိုမိုမြင့်မားစွာ ပျံသန်းလာသည်။

ယဲ့ဖုန်း၏ အကြည့်များသည် မြင့်မားသော တောင်တန်းများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တင်းပိုင်ရွှယ် ပြောခဲ့သော ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် မြို့တော်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

မိုယင်သည် မြေပုံကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီမြို့ နာမည်က စန်းယွမ်မြို့တော်ပါ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားပြီး မြို့စားအိမ်တော်မှာဆိုရင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၁၀) ဦးထက်မနည်း ရှိတဲ့အတွက် ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာပါတယ်"

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် သုံးယောက်တောင်လား... ဒါကြောင့် စန်းယွမ် (Sanyuan - မူလသုံးပါး) လို့ ခေါ်တာကိုး" ယဲ့ဖုန်းက ထုတ်ဖော်ချီးကျူးလိုက်၏။

မိုယင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။ "စန်းယွမ်မြို့တော်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် (၂၀၀) က ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေး ဌာန တစ်ခုအနေနဲ့ တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ပစ္စည်းတိုင်းကို ကြေးပြား (၃) ပြား ( three copper coins- San Yuanနဲ့ အသံထွက်တူ ) နဲ့ ရောင်းချခဲ့တဲ့အတွက် မြို့တည်ပြီးတဲ့နောက် စန်းယွမ်မြို့တော်လို့ အမည်ပေးခဲ့တာပါ"

"ဪ... အဲလိုလား" ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။

ဝိညာဉ်လှေသည် အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

ညရောက်သောအခါ သူတို့သုံးဦးသည် စန်းယွမ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်မပြသော်လည်း ချီကျင့်ကြံခြင်း ကိုးဆင့်ရှိသော မိုယင် ဘေးတွင် ရှိနေသဖြင့် မသမာသူများကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဂိုဏ်းခွဲသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိခဲ့ကြ၏။

"ကြိုဆိုပါတယ် ဧည့်သည်တော်တို့... ဘာများ ဝယ်ချင်ပါသလဲရှင်"

ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျက်သရေရှိပြီး လှပသော အစေခံမလေးများ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့သည် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ဂိုဏ်းခွဲမှ ဝန်ထမ်းများထက် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်ပုံရသည်။

" ကျွန်တော် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း' ဒုတိယတွဲကို လိုချင်တယ်" ဟု ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်၏။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူကပင် ဦးဆောင် ပြောဆိုရမည် မဟုတ်ပါလော။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လုံးဝမရှိသော ယဲ့ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစေခံမလေးများ၏ မျက်နှာထားသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သော ဝန်ဆောင်မှု ကျင့်ဝတ်အရ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဧည့်သည်တော်... 'ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း' ဒုတိယတွဲက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၅၀၀) ကျသင့်ပါတယ်"

"တခြားဆိုင်တွေထက် ဘာလို့ ထက်ဝက်လောက် ပိုဈေးကြီးနေရတာလဲ" ယဲ့ဖုန်း အံ့ဩသွားသည်။

"ကျွန်မတို့ဆိုင်မှာက ဒီကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ (၁၀) ဦးရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံ မှတ်တမ်းတွေပါ ပါဝင်လို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀၀) ပိုကောက်ခံတာပါ။ တကယ်လို့ ဧည့်သည်တော် မလိုချင်ဘူး ဆိုရင်တော့ မူရင်းကျမ်းကိုပဲ ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်ရှင်" ကြိုဆိုရေး အစေခံမလေးက ရှင်းပြလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် မိုယင်နှင့် ယန်ရူယွီကို ကြည့်လိုက်၏။ "မင်းတို့ လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံ မှတ်တမ်းတွေ လိုလား"

"ရနိုင်ရင်တော့ ယူထားသင့်ပါတယ်" မိုယင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ရှေ့လူများ၏ လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံများ ရှိထားလျှင် လမ်းလွဲမရောက်အောင် ရှောင်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

"ကောင်းပြီ... ဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၅၀၀) ပါ" ယဲ့ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ရာ သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ဖိအားများ ချက်ချင်း ရုန်းကြွသွားလေ၏။

ကျားဗိုလ်ချုပ်၏ မြေအောက်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို လုယက်ပြီးကတည်းက ယဲ့ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုချမ်းသာလာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ရှဲ့ကျားရင်က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအစာများကို ရောင်းချပြီးပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏ ပိုမိုတိုးပွားလာဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဧည့်သည်တော် လိုချင်တဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံ မှတ်တမ်းတွေပါ"

အစေခံမလေးသည် အထူးသေတ္တာတစ်လုံးကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်၏။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းထဲတွင် အသစ်စက်စက် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သော ‘’ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း’ ဒုတိယတွဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် အထူအပါး မတူညီသော ရှေးဟောင်းစာအုပ် (၁၀) အုပ်လည်း ပါဝင်ပြီး အားလုံးသည် အခြား ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံများနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပါဝင်လေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို ကောက်ယူကြည့်ရှုလိုက်ရာ ရေမစို၊ မီးမလောင်၊ ရေခဲမရိုက်နိုင်သော အထူးပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လက်ရေးများသည် သပ်ရပ်ရှင်းလင်းပြီး နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သိမ်းဆည်းထားနိုင်သဖြင့် ဈေးနှင့်တန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ဧည့်သည်တော်... တခြား လိုအပ်တာ ရှိပါသေးလားရှင်" ကြိုဆိုရေး အစေခံမလေးက မေးလိုက်၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၅၀၀) ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးနိုင်သူသည် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် စစ်မှန်သော ဧည့်သည်တော်ကြီး ဖြစ်သဖြင့် ဆက်ဆံရေး ပိုမိုနွေးထွေးလာလေ၏။

"မသုံးဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် အချို့ကို ရောင်းချင်လို့။ ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဝယ်ယူပါသလား" ယဲ့ဖုန်း မေးလိုက်၏။

"ဝယ်ပါတယ်ရှင်"

ပုလဲလုံး လိုက်ကာ နောက်ကွယ်မှ ချီကျင့်ကြံခြင်း ကိုးဆင့် အထွတ်အထိပ် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပါးနီ၊ နှုတ်ခမ်းနီများ လိမ်းခြယ်ထား၏။ ဂါဝန်ရှည်ကြီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ပါလာကာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဝိညာဉ်လိပ်ပြာလေး တစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားနေပြီး မွှေးပျံ့သော ရနံ့များ လိုက်ပါလာလေ၏။

"ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ကြိုဆိုရေး အစေခံမလေးများ အလျင်အမြန် ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။

"ကျွန်မက ဒီဌာနခွဲရဲ့ ပိုင်ရှင် မူရုန်ဇီ ပါ။ တန်ဖိုးဖြတ်သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဧည့်သည်တော် ဘယ်လို ရတနာမျိုး ရောင်းချင်တာပါလဲရှင်"

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယဲ့ဖုန်းကို ဒူးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူမ၏ အပြုံးသည် ပွင့်လန်းနေသော ပန်းပွင့်လေးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။

အခန်း (၁၃၈) - အားလုံးအံ့အားသင့်ခြင်း၊ လေဓားဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းအကြီးအကဲ

~"ဆိုင်ပိုင်ရှင် မူရုန်... ဒါကို အရင်ကြည့်ပေးပါ"

ယဲ့ဖုန်းသည် သုံးလက်မခန့် ရှည်လျားသော တူတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ သေးငယ်သော်လည်း ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ကျားဗိုလ်ချုပ်၏ မြေအောက်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

မူရုန်ဇီသည် လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် တူကို ကိုင်ယူလိုက်ပြီး ခဏတာ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။ ထို့နောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် 'ဝူလုတူ' ပါ။ မူရင်းဈေးက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၅၀) ဖြစ်ပေမယ့် ပျက်စီးနေပါပြီ။ ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်ဖို့အတွက် လက်နက်ပြုလုပ်သူက ပြန်လည်ပြုပြင်ရပါဦးမယ်။ ပြန်ဝယ်ဈေးကတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀) ပါရှင်"

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀) သာ ရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် မိုယင် ခေါင်းခါလိုက်၏။

ဈေးအလွန်နည်းလွန်းသည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး ယဲ့ဖုန်း ဘာကြောင့် ရောင်းချင်ရသနည်းဟု နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

"ဧည့်သည်တော်... ဘယ်လို သဘောရပါသလဲရှင်" မူရုန်ဇီက မေးလိုက်၏။

"လက်ခံပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဒီလိုမျိုး နောက်ထပ် ဒါဇင်လောက် ရှိသေးတယ်။ အကုန်လုံး တွက်ပေးပါ" ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ပစ္စည်းအများအပြားကို စားပွဲပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်ရာ "ဝုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ စားပွဲ ကျိုးကျသွားတော့သည်။

"ဟာ..."

အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုယင်၊ ယန်ရူယွီ၊ မူရုန်ဇီ နှင့် အနီးနားရှိ အစေခံမလေးများ အားလုံး သရဲမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြ၏။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဒါဇင်ချီတဲ့လား...

သူ ကြယ်အဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဓားပြတိုက်လာတာများလား...

အားလုံးက ယဲ့ဖုန်းကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အထင်မလွဲကြပါနဲ့။ ဒါတွေက ကျွန်တော် ခိုးလာတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကောက်ရလာတာပါ" အမျိုးသမီးအားလုံး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဪ..."

လူအုပ်ကြီးသည် အာမေဋိတ်သံကို ဆွဲပြီး ပြောလိုက်ကြရာ မယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှားနေလေ၏။

သို့သော် မူရုန်ဇီသည် အတွေ့အကြုံများသူ ပီပီ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်မှု ရယူလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ကောက်ယူကာ တစ်ခုချင်းစီ စစ်ဆေးလေတော့သည်။

"ဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် 'နေလချိတ်' ပါ။ ပျက်စီးမှု သိပ်မဆိုးပါဘူး... ပြန်ဝယ်ဈေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၈၀) ပါ"

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် 'ပျံသန်းဝိညာဉ်ပန်းကန်' ၊ အပေါက်တစ်ပေါက် ဖြစ်နေပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အတွင်းပိုင်း ဝင်္ကပါ မပျက်စီးသေးပါဘူး။ မပျက်စီးတာနဲ့ တူသလောက် နီးပါးပါပဲ။ နည်းနည်း ပြန်ပြုပြင်ပြီး အရောင်တင်လိုက်ရင် သုံးလို့ရပါပြီ။ ပြန်ဝယ်ဈေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀) ပါ"

မူရုန်ဇီသည် ကျွမ်းကျင်သော တန်ဖိုးဖြတ်သူ ပီပီ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ပစ္စည်းအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးစီးသွားလေ၏။

"ဧည့်သည်တော်... စုစုပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် (၃၉) ခု ရှိပါတယ်။ စုစုပေါင်း ပြန်ဝယ်ဈေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၃၀၄၂) တုံး ကျသင့်ပါတယ်။ (၃၁၀၀) အဖြစ် အပြည့်အဝ တိုးပေးပါမယ်" မူရုန်ဇီသည် နောက်ဆုံးလက်နက်ကို ချလိုက်ပြီး စုစုပေါင်း တန်ဖိုးကို တိုက်ရိုက် ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။ "အရောင်းအဝယ် လုပ်မလားရှင်"

"မလောပါနဲ့ဦး... ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် သေတ္တာကြီး သုံးလုံးလည်း ရှိသေးတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာက သိုလှောင်ထားတာ ကြာသွားလို့ ဆေးအာနိသင် တစ်ဝက်လောက် လျော့ကျနေပြီ။ ဈေးနှုန်းကိုတော့... ခင်ဗျားပဲ ကြည့်ပေးလိုက်ပါ"

အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည့်ကြားမှ ယဲ့ဖုန်းသည် သေတ္တာကြီး သုံးလုံးကို မြေကြီးပေါ် ချလိုက်ပြီး ဖွင့်ပြလိုက်၏။

အတွင်းထဲတွင် သက်တမ်းအမျိုးမျိုး ရှိသော ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်အလင်းရောင် မှေးမှိန်နေသဖြင့် ဆေးအာနိသင် တစ်ဝက်ကျော် လျော့ကျနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

မိုယင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ဆေးမြစ်များကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

‘ငါ ခရီးထွက်နေတဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ’

သူမ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

ယဲ့ဖုန်းက ကြယ်အဆင့် ဂိုဏ်း တစ်ခုကို တကယ်ပဲ ဓားပြတိုက်ခဲ့တာလား...

ဒါမှမဟုတ် ဘဏ္ဍာတိုက် တစ်ခုခုကို ဖောက်ထွင်းခဲ့တာများလား...

မိုယင် တစ်ယောက်တည်း တွေးတောနေစဉ် မူရုန်ဇီသည် အံ့ဩမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် အမြစ်ပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် တစ်ခုကို ကိုင်ယူကာ စတင်စစ်ဆေးလေတော့သည်။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

မူရုန်ဇီသည် နောက်ဆုံး ဆေးမြစ်အသုတ်ကို ချလိုက်ပြီး ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်၏။ "ဒီဆေးမြစ်တွေရဲ့ အာနိသင်က တစ်ဝက်မကဘူး... သုံးပုံနှစ်ပုံလောက် ကုန်ဆုံးနေပြီ။ ဒါကြောင့် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀၀) ပဲ ပေးနိုင်ပါမယ်"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး" ယဲ့ဖုန်း သဘောတူလိုက်၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေက သိပ်အသုံးမဝင်တဲ့ ဆေးမြစ်တွေပဲလေ... ရောင်းလိုက်ရတာ အတူတူပါပဲ။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၄၁၀၀) ပါ။ သေချာ သိမ်းဆည်းပါရှင်" မူရုန်ဇီသည် တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပါဝင်သည့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း ရေတွက်ကြည့်ပြီး အရေအတွက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။ ထို့နောက် မိုယင်နှင့် ယန်ရူယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာလာပြီး စန်းယွမ်မြို့တော်၏ စည်ကားသော လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလိုက်ကြ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အဲဒီ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေကို ဘာလို့ ရောင်းလိုက်တာလဲ" ယဲ့ဖုန်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေသော ယန်ရူယွီက စပ်စုလိုက်သည်။

"အာနိသင်တွေ အရမ်းလျော့ကျနေလို့ သုံးမရတော့ဘူးလေ။ ရောင်းပစ်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့" ဟု ယဲ့ဖုန်းက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်မက ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေရဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ပြန်ပြီး ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တယ်လေ" ယန်ရူယွီ ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

"တကယ်လား... ဒါဆို ငါ အကြီးအကျယ် ရှုံးသွားပြီပေါ့"

ယဲ့ဖုန်း မျက်ရည်ကျချင်သော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။ အကယ်၍ ယန်ရူယွီကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခိုင်းပြီးမှ ရောင်းလိုက်လျှင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်လောက် ပိုရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ စန်းယွမ်မြို့တော်သည် မြူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ဝေးကွာလွန်းပြီး ယန်ရူယွီ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အသက်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏအရ ဆေးမြစ်သေတ္တာကြီး သုံးလုံးစလုံးကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါမှပဲ လုပ်တော့မည်ဟု ဖြေသိမ့်လိုက်ရသည်။

"သွားကြစို့... ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းတို့ကို ညစာကောင်းကောင်း ကျွေးမယ်"

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၄၁၀၀) ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် သူဌေးကြီး တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူသည် မိုယင်နှင့် ယန်ရူယွီကို စည်ကားသော သရေစာလမ်းတန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကြိုက်နှစ်သက်ရာ စားသောက်စေလေ၏။

မိုယင်သည် ကင်းမြီးကောက်ကြော်ကို စားရင်း ယဲ့ဖုန်းက ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များနှင့် လက်နက်များ အများအပြားကို ဘယ်လို ရရှိခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို မေးမြန်းချင်နေသည်။ သို့သော် ပြန်စဉ်းစား

ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် အပြင်စည်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် စပ်စုလွန်းရာ ကျမည်စိုး၍ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။

ယန်ရူယွီကမူ အားရပါးရ စားသောက်နေသည်။ သူမ၏ ပြားချပ်သော ဗိုက်လေးသည် အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံးရှိ အစားအစာများကို စားသောက်နေသော်လည်း မဝသေးပေ။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူမကို ကျွေးရင်း မွဲသွားမည် စိုးရိမ်လာသဖြင့် သိုးကင်တစ်ကောင်လုံး၊ ဝက်ပေါက်ကင် တစ်ကောင်၊ ပေါင် (၂၀) ရှိသော ငါးကင်တစ်ကောင်၊ ကြက်သွန်မြိတ်ကင် တစ်စည်းကြီး၊ မှိုကင်များနှင့် အခြား အရသာရှိသော အစားအစာများကို ထုပ်ပိုးလိုက်၏။ ထို့နောက် ကျေနပ်နေသော တပည့်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ရေစီးကြောင်းမြစ်၏ ရေဆန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်မောင်းနှင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဗိုက်တင်းလိုက်တာ"

ယန်ရူယွီသည် လှေဦးတွင် ထိုင်လျက် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ ကောင်းကင်မှ လပြည့်ဝန်းကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း နှုတ်ခမ်းသပ်နေသည်မှာ မဝသေးသည့် ပုံစံပင်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

နို့ထိန်း၊ ကျက်သရေရှိပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော၊ လိမ်မ္မာရေးခြားရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦး အနေဖြင့် ဤမျှ ကြောက်စရာ.. အစားအသောက် စားနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

‘တော်သေးတယ်... ငါ ပိုက်ဆံရှာထားလို့၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ကျွေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး’

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူလိုက်၏။ ယခင်က ယန်ရူယွီသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေ သောက်ရုံဖြင့် ဗိုက်ဝသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယနေ့ညတွင်မူ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးရှိ အစားအစာများကို စားသောက်ခဲ့သဖြင့် သူ့ကို အမှန်တကယ် လန့်သွားစေခဲ့သည်။

"လူတစ်ယောက် လာနေတယ်"

မိုယင် ရုတ်တရက် အဝေးသို့ ညွှန်ပြပြီး သတိပေးလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် ယန်ရူယွီတို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မီတာရာချီ ကွာဝေးသော ကောင်းကင်ယံတွင် အခြား ဝိညာဉ်လှေ တစ်စင်း အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လှေဦးတွင် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နက်နဲသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ရပ်နေပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယ အဆင့် ရှိလေ၏။

အကြီးအကဲ၏ နောက်တွင် လူငယ် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး (၈) ဦး ရပ်နေကြပြီး အားလုံးသည် ချီကျင့်ကြံခြင်း သတ္တမအဆင့် အထက်တွင် ရှိကြကာ အသန်မာဆုံး နှစ်ဦးမှာ ကိုးဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေလေ၏။

"ဒါ လေဓားဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်း အကြီးအကဲပဲ" မိုယင်၏ မျက်စိက လျင်လှသည်။ အကြီးအကဲ၏ ဝတ်ရုံလက်မောင်းနေရာတွင် တိမ်တိုက်များ ရစ်သိုင်းနေသော ဓားပျံပုံ တံဆိပ်ကို သတိထားမိလိုက်၏။

"အပြင်စည်း အကြီးအကဲမှန်း.. မင်း ဘယ်လိုသိလဲ" ယဲ့ဖုန်း မေးလိုက်၏။

သူလည်း လေဓားဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အကြီးအကဲသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်လောက် ရှိမည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း ရာထူးကို ခန့်မှန်း၍ မရပေ။

"လေဓားဂိုဏ်းက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစုလေ။ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို အပြင်စည်းနဲ့ အတွင်းစည်း ဆိုပြီး ခွဲထားတယ်။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့်အောက် ဆိုရင် အပြင်စည်း အကြီးအကဲ၊ စတုတ္ထအဆင့်နဲ့ အထက်ဆိုရင် အတွင်းစည်း အကြီးအကဲလို့ သတ်မှတ်တယ်။ လေဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိတဲ့ မဟာအကြီးအကဲတွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတယ်" မိုယင် ရှင်းပြလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း အံ့ဩသွားသည်။

"ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့် အင်အားစု ဆိုတာ တကယ် မိုက်ပါပေတယ်။ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ တစ်ယောက်လောက် ထွက်လာရင်တောင် ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော်လို သာမန် ကြယ်တစ်ပွင့် အဆင့် အင်အားစုတွေကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ"

မိုယင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်"

"ပြောရရင် ထူးဆန်းတယ်... ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့် အင်အားစု အနေနဲ့ သူတို့က ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို ဘာလို့ မရှင်းပစ်ဘဲ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစုတွေကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခိုင်းနေရတာလဲ"

ယဲ့ဖုန်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေ၏။