အခန်း (၁၄၈-၁၅၀)

အခန်း (၁၄၈) - မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ၊ တောက်ပသော ဓားချီ

~မြို့စားမင်းကြီး၏ "မိုးကြိုးလိုက်ဖမ်း သိုင်းကွက်"သည် တတိယအဆင့် ပြီးပြည့်စုံ လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်ရောက်တော့မည်ကို ကြားသိရသဖြင့် လူတိုင်း အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားကြ၏။

"မိုးကြိုးလိုက်လံခြင်း သိုင်းကွက်" သည် မြို့စားမင်းကြီးအား မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်စေပြီး အဆင့်တူ ရန်သူများကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စေမည့် စွမ်းအားကြီး အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မြို့စားမင်းကြီးသာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိပါက ဆဋ္ဌမအဆင့် သို့မဟုတ် သတ္တမအဆင့် ရှိသူများကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။

"ဘာ... ဒီကောင်ကြီးက အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်ရောက်တော့မလို့လား" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ ထွက်လာသည့်နေ့ ရက်ရာဇာ မကောင်းဟု တွေးမိပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

နတ်ဆိုးသားရဲသည် အထက်ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပိုမို ဒေါသထွက်လာလေ၏။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကို ဖြိုခွင်းရန် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်၏။

“ဂျိန်း…”

မိုးကြိုးတစ်ချက် ပစ်ချလိုက်ရာ နတ်ဆိုးသားရဲကို ထိမှန်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မီးခိုးများ ထွက်ကာ လမ်းမပေါ်သို့ ဝရုန်းသုန်းကား ပြုတ်ကျသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများကို ပျက်စီးသွားစေတော့သည်။

"ပြေးကြ..."

ပွဲကြည့်နေသူများသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး ခြေထောက်အပိုပါလျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးမိကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အူယားဖားယား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

"ပြင်းထန်လိုက်တဲ့ မိုးကြိုးပါလား... နတ်ဆိုးသားရဲတောင် မခံနိုင်ဘူး။ ငါ အချိန်ကောင်းကြည့်ပြီး လစ်မှ ဖြစ်မယ်" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အကြောက်တရား ကြီးစိုးလာကာ ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်း ရှာဖွေလိုက်လေ၏။

မျှော်စင်ထိပ်တွင်၊

ယဲ့ဖုန်းသည် တိမ်မည်းများကို ကြည့်ရင်း တွက်ချက်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ ငါ လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်ပါရဲ့"

သို့သော် သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလေ၏။ ထို့နောက် နာကျင်စွာ ညည်းညူသံကို မြို့သူမြို့သားတိုင်း ကြားလိုက်ရ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အိုမင်းသော ပုံရိပ် တစ်ခုသည် မြို့စားအိမ်တော် နောက်ကျောဘက်မှ ပျံထွက်လာပြီး ယဲ့ဖုန်း ရှိနေသော မျှော်စင်ခြေရင်းသို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာလေ၏။ ဆံပင်ဖြူများဖြင့် အဘိုးအို တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တက်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေလေ၏။

"မြို့စားမင်းကြီး... အဆင့်ချိုးဖြတ်တာ ကျရှုံးသွားတာလား"

ယဲ့ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော မြို့စားမင်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားမိသည်။

ဤအချိန်တွင် မြို့စားမင်းကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေပြီး ချီပင်လယ် တည်ရှိရာ နေရာသည် ကွဲကြေနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်ချိုးဖြတ်အဆင့် ချိုးဖြတ် တက်ရောက်မှု ကျရှုံးသွားရုံသာမက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပါ ပျက်စီးသွားကြောင်း ထင်ရှားနေလေ၏။

"မြို့စားမင်းကြီး ကျရှုံးသွားပြီ... သွားပါပြီ"

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဝမ်းနည်းပက်လက် ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မြို့စားမင်းကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပျက်စီးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပျော်ရွှင်မှု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ တဟီးဟီး ရယ်လိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် (၃၀) မီတာ အမြင့်ထိ ကြီးထွားလာလေပြီ။ ၎င်းက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့်နှင့် ညီမျှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ မျှော်စင်အောက်ရှိ မြို့စားမင်းကြီးထံသို့ ဒေါသတကြီး ခုန်အုပ်လိုက်လေ၏။

"မြို့စားမင်းကြီး..."

လူအများသည် မြို့စားမင်းကြီးအား နတ်ဆိုးသားရဲ၏ လက်သည်းအောက်တွင် ကြေမွသွားမည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုတင်မြင်ယောင်မိသကဲ့သို့ စိတ်မကောင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်၊

"ဝရော.."

လေပြင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ လွင့်ပျံလာလေရာ အဆောက်အအုံ အများအပြားကို ဝင်တိုက်မိပြီး အပျက်အစီးများအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရလေ၏။

လူအများ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ငှက်ပျောရွက်ယပ်တောင် အသေးစားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရုပ်ရည် ခန့်ညားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မြို့စားမင်းကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ယဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့လား"

လူတိုင်းသည် ထိုလူငယ်ကို မျက်လုံးပြူးပြီး ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အထူးသဖြင့် ဒုတိယမြို့စားမင်း၊ လုရှန်ယွဲ့နှင့် သူတို့အဖွဲ့သည် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်ပေါ်နေကြ၏။

"ငါ မျက်စိမှားနေတာလား။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ငါးယောက်ပေါင်းတိုက်တာတောင် မနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲကို ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား"

"ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

လူအများ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြ၏။

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် ယဲ့ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံကို ကြိတ်လိုက်မိသည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲဒီကောင်လေးက အများဆုံးရှိမှ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပထမအဆင့်ပဲ ရှိမှာ။ နတ်ဆိုးသားရဲကို ဘယ်လိုလုပ် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ"

“ဂျွတ်…”

နတ်ဆိုးသားရဲသည် အပျက်အစီးများကို ဖြိုခွင်းပြီး ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် (၅) မီတာ အမြင့်သို့ ပြန်လည်ကျုံ့သွားပြီး အရှိန်အဝါများ အဆပေါင်းများစွာ လျော့ကျသွားကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့် ခွန်အားသာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြ၏။

"နတ်ဆိုးသားရဲက တကယ်ပဲ အားနည်းသွားတာလား" ယဲ့ဖုန်းမှ လွဲ၍ လူတိုင်း အောက်မေးရ်ိုးများ ပြုတ်ကျသွားကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး ငှက်ပျောရွက်ယပ်တောင် အသေးစားကို ကြည့်ကာ ဤပစ္စည်းသည် အစွမ်းထက်ဆုံး မန္တန်များကိုပင် "အဆင့်လျှော့ချ" နိုင်သော ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။

"ဝါး..."

ဒေါသထွက်နေသော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆက်လက် ကြီးထွားလာပြီး (၃၀) မီတာ၊ ထိုမှတဆင့် (၅၀) မီတာ အထိ ကြီးထွားလာလေ၏။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် နောက်ဆုံးတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒါက နတ်ဆိုးသားရဲရဲ့ လက်ရှိ ကန့်သတ်ချက်ပဲ...

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... သတိထားပါ"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကြီးများ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်ကြ၏။

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် ဦးစွာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

"ခွီးခွီး၊ နတ်ဆိုးသားရဲက အသန်မာဆုံး အခြေအနေကို ရောက်သွားပြီ။ ယဲ့ဖုန်း ဆိုတဲ့ ကောင်လေး သေချာပေါက် သေပြီ"

သို့သော် ယဲ့ဖုန်းသည် ငှက်ပျောရွက်ယပ်တောင် အသေးစားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို (၅) မီတာ အမြင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျုံ့သွားစေ၏။

"အုန်း"

ယဲ့ဖုန်းသည် အားကုန်သုံး၍ ခုန်တက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ အားအနည်းဆုံး အချိန်တွင် တိုးဝင်ကာ ထိုးနှက်လိုက်လေ၏။

နတ်ဆိုးသားရဲကို အမြစ်ဖြတ်ရန်အတွက် ယဲ့ဖုန်းသည် ရပ်တန့်ခြင်း မရှိပေ။ ညာလက်ဖြင့် ယပ်တောင်ကို မရပ်မနား ခတ်နေပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ ဒဏ်ရာပြန်မကောင်းအောင်၊ ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်မကြီးထွားလာအောင် တားဆီးထားကာ ဘယ်လက်သီးဖြင့် (တရစပ်) ထိုးနှက်နေလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဩတကြီး ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်မှောက်၌ပင် ယဲ့ဖုန်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲအား အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။

“ဝုန်း…”

ယဲ့ဖုန်း လေထဲမှ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာပြီး မြို့စားမင်းကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်၏။ ဘယ်လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ညာလက်ဖြင့် သူ့ယပ်တောင်ကို ဖွဖွလေး ခတ်နေရာ နက်မှောင်သော ဆံပင်ရှည်များ လေတွင် တဟူးဟူး လွင့်နေလေ၏။

"ဒါ..."

လူအများသည် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဆွံ့အသွားကြ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်း စွမ်းတာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များ ရောက်ရှိလာကြပြီး ယဲ့ဖုန်းက နတ်ဆိုးသားရဲကို လက်သီးဖြင့် ထိုးသတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

မြို့စားမင်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် ခမ်းနားထည်ဝါသော ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်း ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေ။ သို့သော် ယဲ့ဖုန်းသည် သူနှင့် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်းကိုတော့ သူ သိလိုက်၏။

"သေစမ်း... ယဲ့ဖုန်းက နတ်ဆိုးသားရဲကို တကယ် သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ... ငါ သိပြီ၊ သူ့လက်ထဲက ယပ်တောင်က ထူးခြားနေတာ။ ငါ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားပြီး အဲဒီယပ်တောင်ကို လုယူမယ်... ပြီးရင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ခုတ်သတ်ပစ်မယ်"

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခေါင်းကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် မန္တန် ရေးဆွဲကာ အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ ထို့နောက် အရိပ်များကြားမှတဆင့် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားလေ၏။

"မြို့စားမင်းကြီး... ဘယ်လိုနေပါ သေးသလဲ" ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယမြို့စားမင်းနှင့် အခြားသူများ မျှော်စင်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး မြို့စားမင်းကြီးကို တွဲထူကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။

"အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်ရောက်တာ ကျရှုံးသွားတယ်။ 'မိုးကြိုးအမြန်နှုန်း သိုင်း' ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ချီပင်လယ် ကွဲကြေသွားပြီ။ ချီပင်လယ်ကို ပြန်မပြုပြင်နိုင်ရင် ငါ့ဘဝက ဒီလောက်ပါပဲ" မြို့စားမင်းကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ် ကျဆင်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ဟူး..."

လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

မြို့စားမင်းကြီးသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ရှိခဲ့ဖူးပြီး အစစ်အမှန်ယွမ် ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိလျှင်တောင် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးမတတ် ဖြစ်နေပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသဖြင့် အချိန်ကြာကြာ နေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဒီအချိန်ကစပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံတိုင်ကြီး ကျိုးပဲ့သွားပြီ...

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ဒုတိယမြို့စားမင်းနှင့် အခြား ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ခေါင်းငုံ့ကာ အလွန် ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်နေကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဘေးတွင် ရပ်လျက် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် နောက်ကျောဘက်မှ ရင်တုန်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါ တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် အလျင်အမြန် လှည့်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်လေ၏။

"အုန်း"

ယဲ့ဖုန်းသည် အမည်းရောင် စွမ်းအင်တစ်ခုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူ ယခုလေးတင် ရပ်ခဲ့သော နေရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်များ စူးရှလာလေ၏။

"သူ ရှောင်နိုင်သွားတာလား" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် မူလပုံစံဖြင့် ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ပါလား" ဒုတိယမြို့စားမင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာ သွေးမရှိတော့သလို ဖြူဖျော့သွားပြီး အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် လေထဲတွင် ရှိနေသော ယဲ့ဖုန်းကိုသာ စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ပြီး ဆဲဆိုလိုက်၏။

"ယဲ့ဖုန်း... အရင်တုန်းက ငါ့ရဲ့ ကျားဗိုလ်ချုပ်နဲ့ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည်အဆင့် သားရဲ ဒါဇင်ချီကို သတ်ခဲ့တယ်။ အခု နတ်ဆိုးသားရဲကိုပါ သတ်ပစ်ပြန်ပြီ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကောင်းကျိုးတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖျက်ဆီးနေတာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းကို မဖြစ်မနေ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပစ်မယ်"

သူ စကားပြောလိုက်သောအခါ တစ်မြို့လုံး တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

"ယဲ့ဖုန်းက... ကျားဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ခဲ့တာလား"

"ဖူယွင် တောအုပ်နက်ထဲက သားရဲတွေ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားတာက ပြဿနာရှာဖို့ ပုန်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရလို့ကိုး"

ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ငါးဦးသည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အမှန်တရားကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်း၏ သိုသိပ်မှုကို လေးစားမိသွားကြ၏။ သူသည် ကျားဗိုလ်ချုပ်နှင့် အဆင့်မြင့် သားရဲ ဒါဇင်ချီကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို ကြိုတင် ရယူထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယဲ့ဖုန်းသည် လူအများ၏ အံ့ဩမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျားက အရင် စတိုက်တာဆိုတော့... သေရတာ ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ကိုယ်ပဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား... ငါ မင်းကို အရင်သတ်မယ်"

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် အလယ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်သော အနက်ရောင် ကတ်ကြေးတစ်လက်ကို လေထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မြန်ဆန်စွာပင်၊ ၎င်းကယအား (၁၀) မီတာကျော် ရှည်လျားအောင် ကြီးထွားစေကာ ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ညှပ်ပိုင်းရန် တရကြမ်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

"ဒါ ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်လက်နက် 'ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေး' ပဲ။ အဲဒါနဲ့ ထိခိုက်မိရင် ဝိညာဉ်ပါ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ်" မြို့စားမင်းကြီးက ထိတ်ပျာစွာ လှမ်း၍ သတိပေးလိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖုန်း နှလုံးသား တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်၏။

"ကလေးအထာတွေပါကွာ" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် လှောင်လိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေးသည် လေပြင်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

"မေ့နေတာ... ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေးက ဝိညာဉ်လက်နက်လေ၊ မန္တန်မှ မဟုတ်တာ။ ယပ်တောင်ရဲ့ မန္တန်ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ကာကွယ်ဖို့ မုန်တိုင်းအဖြစ်ပဲ သုံးလို့ရမယ်" ယဲ့ဖုန်း မြန်ဆန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်၏။

"ဟားဟားဟား... မင်းရဲ့ ယပ်တောင်က ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေးကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူးကွ။ သေစမ်း" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် ဧရာမ ကတ်ကြေးကြီးအပေါ်တွင် ရပ်လျက် ယဲ့ဖုန်းကို မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေတော့၏။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် အသက်မရှူတမ်း တိုက်ပွဲအား ကြည့်ရှုနေကြပြီး ထိတ်လန့်နေကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် တို့၏ တိုက်ပွဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အင်အားဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိပေ။

"ယဲ့ဖုန်း... သေလိုက်တော့" ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ၏ မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်လာသည်။ ယဲ့ဖုန်းကို သတ်နိုင်လျှင် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သည် သူ့လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလော။

"အုန်း"

ယဲ့ဖုန်း ရုတ်တရက် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ပြန်ကန်တက်လိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံ မီတာရာချီ အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေ၏။

"ငါးစာမိပြီ"

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ငှက်ပျောရွက်ယပ်တောင် အသေးစားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခတ်လိုက်၏။

တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်...၊

(၁၉) ကြိမ်၊

(၂၀) ကြိမ်။

လေပြင်းများ အားလုံးသည် လေဆင်နှာမောင်း မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့တည်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

"ဟားဟာ့၊ ဒီအကွက်က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ဟားတိုက်လိုက်၏။

တဆက်တည်း၌၊ သူက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းအားနှင့် မန္တန်အကူအညီကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်နှင့် ညီမျှသော ခွန်အားဖြင့် မုန်တိုင်းကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်လေ၏။

သို့သော် မုန်တိုင်း ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ဆိုဟွန်းကျန်းရန် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားအိမ်ကို ကိုင်ထားပြီး ညာလက်ဖြင့် ဓားကို ပြောင်းပြန်အနေအထားဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေထုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ရှိလေ၏။

"ဟမ့်၊ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်လား"

ယဲ့ဖုန်း၏ အခြေခံသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်သာ ရှိသည်။ ဓားသိုင်းကွက်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းအောင် လုပ်လုပ်...

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ၏ အပြုံး မဆုံးသေးခင်မှာပင် ယဲ့ဖုန်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အလင်းရောင်...။

သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သော အဖြူရောင်...။

အဆုံးအစမဲ့ တောက်ပမှု...။

သာမန်ဟု ထင်ရသော သံဓားတစ်လက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေရာ နေမင်းကြီးထက်ပင် ပိုမို မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းလှ၏။

‘ပြသနာကြီးဟေ’

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် အန္တရာယ်ကို ရိပ်စားမိလိုက်သော်လည်း သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော ဓားချီမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေးဖြင့်သာ ပိတ်ဆို့လိုက်ရလေ၏။

“ရွှစ်…”

မျက်စိကျိန်းမတတ် ဓားချီသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လူအများ၏ အံ့ဩတကြီး ကြည့်ရှုနေမှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်ဖြတ် ကတ်ကြေးနှင့် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် တို့သည် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မြို့ပြင်ရှိ မီတာရာချီ မြင့်မားသော တောင်ကုန်းတစ်ခုသည် ဓားချီ ထိမှန်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။ ပေါင်ချိန် သန်းချီ လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် ကွဲကြေသွားပြီး ဥက္ကာခဲမိုး ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင်... ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ"

လူတိုင်း နေရာတွင် ကျောက်ရုပ်များသဖွယ် ဖြစ်သွားကြ၏။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် အပြင်ဘက်တွင်တော့၊ ဟိုယွင်ကျဲ တစ်ယောက် အေးစက် အလင်းဓားပေါ်တွင် ရပ်လျက် ယင်ကောင် ဝင်ဥ၍ ရလောက်အောင် ပါးစပ်ပွင့်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယဲ့ဖုန်းက ဓားဆွဲထုတ်ပြီး ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ မြင်ယောင်နေမိသည်။

"ဓား... ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်"

ဟိုယွင်ကျဲ အသက်အောင့်ထားမိပြီး လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက အထွတ်အထိပ် အဆင့်ထိ ပြီးပြည့်စုံနေတဲ့ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ပဲ။ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအား... ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက ဒါကို တတ်မြောက်ပြီးသား ဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး…”

အခန်း (၁၄၉) - မြို့တော်ကို တုန်လှုပ်စေခြင်း၊ ပြုံး၍ နှုတ်ဆိတ်နေခြင်း

~ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင်၊

ယဲ့ဖုန်းသည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် လမ်းမအလယ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ခြေထောက်အောက်မှ ကျောက်ခင်းလမ်းများသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ပြီးသွားပါပြီ" ယဲ့ဖုန်းသည် ပွဲကြည့်ပရိသတ်ကို ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အဆင်ပြေရဲ့လား" တပည့်များသည် စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားများဖြင့် သူ့အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြ၏။

အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ခွင့် မရလိုက်သဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းစူနေလေ၏။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များသည် ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာကြွက်သားများ တုန်လှုပ် သွားကြ၏။

"အရှိန်အဝါက ပြင်းထန်လိုက်တာ"

"ဒါက အဆင့်နိမ့် ကျားဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ပါလား"

"ငါ မှတ်မိပြီ... မြို့အရှေ့ဘက် စိမ့်မြေကနေ ပျောက်သွားတဲ့ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည်အဆင့် သားရဲပဲ။ သူက မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်သွားပြီး ကျားဗိုလ်ချုပ်အဆင့်တောင် ရောက်သွားတာကိုး"

"မြူခိုးဂိုဏ်းက တကယ်ကို နက်နဲတာပဲ"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အသီးသီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩမှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ဒုတိယမြို့စားမင်းသည် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားကို ကြည့်လိုက်၊ ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ "စောစောက ကြားလိုက်ရတဲ့ ဟိန်းဟောက်သံက ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲဆီကကိုး။ အလကား လန့်နေမိတာပဲ"

ယဲ့ဖုန်းက လူအုပ်ကြီးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဒါက အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ပါ။ ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲပါ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က ကျားဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ တကယ် အားကျစရာ ကောင်းပါတယ်" နီရှန်နန်းတော်သခင်မသည် ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေသော်လည်း ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးစွန်းနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ရောက်ရှိနေသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတိုင်း ဒဏ်ရာရရှိထားကြ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ပုံမှန်အားဖြင့် စကားနည်းသော ဓားသိုင်းအရှင်ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ယဲ့ဖုန်းကို လက်သီးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က တကယ့် ရွေးချယ်ခံရသူပါပဲ။ ဒီနေ့တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဆိုဟွန်းကျန်းရန် နဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ကောင်စလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တွေတောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတဲ့ ကိစ္စပါ" ဟု ငှက်မွှေးဂိုဏ်းချုပ်က ချီးကျူးလိုက်လေ၏။

လူအများ၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။

ရှင်းကွမ်းရွှမ်သည် ချီးကျူးခံနေရသော ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။ "ဟားဟား... ငါ ထင်တာ မမှားဘူးပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က ဖူယွင် တောအုပ်နက်ထဲက ကျားဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ခဲ့တာ သေချာသွားပြီ။ သူက အမြဲတမ်း ဒီလောက် သန်မာနေတာကိုး"

ထိုအချိန်တွင် လုရှန်ယွဲ့နှင့် ဒုတိယမြို့စားမင်းတို့သည် မြို့စားမင်းကြီးကို တွဲထူလျက် ယဲ့ဖုန်းအနားသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

"ဒါက အခုတလော နာမည်ကြီးနေတဲ့ အဆင့်မြင့် မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်းလား။ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ပါပေတယ်။ လူငယ်တွေက တကယ် စွမ်းတာပဲ" မြို့စားမင်းကြီးသည် ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်လေ၏။

"မြူခိုးဂိုဏ်းက ယဲ့ဖုန်း... မြို့စားမင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ယဲ့ဖုန်း ဦးညွှတ်လိုက်၏။

မြို့စားမင်းကြီးသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

စင်စစ်အားဖြင့်၊ ပြောရလျှင် မြူခိုးဂိုဏ်းသည် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး ဂိုဏ်းပိုင်နက် စာချုပ်သည်လည်း မြို့စားအိမ်တော် ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လေ၏။

"ဒီနေ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့သာ ဝင်မပါရင် ကျုပ်တို့အားလုံး ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ရဲ့ သားကောင် ဖြစ်သွားလောက်ပါပြီ"

ပြောနေရင်း၊ မြို့စားမင်းကြီး ထပ်မံ ချောင်းဆိုးလိုက်ရပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကံဆိုးတာက ကျုပ်ဟာ 'မိုးကြိုးအမြန်နှုန်း သိုင်း' တတိယအဆင့် ပြီးပြည့်စုံမှုနဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို အလောတကြီး တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျရှုံးသွားတာပါပဲ"

"မြို့စားမင်းကြီး... အခု ဘယ်လိုနေပါသလဲ" ဟု ဒုတိယမြို့စားမင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

ဒုတိယမြို့စားမင်းအတွက် မြို့စားမင်းကြီးသည် ဆရာ တစ်ဆူသဖွယ် ဖြစ်ပြီး အလွန် လေးစားရသူ ဖြစ်သည်။

သူ့ဆရာ အဆင့်ချိုးဖြတ်

အဆင့် ချိုးဖြတ် တက်ရောက်မှု ကျရှုံးပြီး ချီပင်လယ် ကွဲကြေသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ ချီပင်လယ် ကွဲကြေသွားပြီ။ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာရင်တောင် ပြန်ကောင်းဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။ ဒီဘဝတော့ ဒီလောက်ပါပဲကွယ်" မြို့စားမင်းကြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ထိုစဉ်၊ နီရှန်နန်းတော်သခင်မက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

"မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက ချီပင်လယ်ကို ပြန် တည်ဆောက်ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတချို့လည်း လုပ်နိုင်တယ်တဲ့။ သူတို့ဆီ အကူအညီ တောင်းလို့ မရဘူးလားရှင့်"

"ကျုပ်တို့က ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရမယ့် အဆင့်အတန်း မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ ချီပင်လယ် ပြန်လည်တည်ဆောက်တာက အရမ်း ပင်ပန်းတဲ့ ကိစ္စပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆွေမျိုးရင်းချာတွေကိုပဲ ကူညီပေးလေ့ ရှိကြတယ်။ ကျုပ်တို့က အရည်အချင်း မမီပါဘူး" မြို့စားမင်းကြီး လက်လျှော့လိုက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ ပင်ပန်းနေပြီ... မြို့စားအိမ်တော်ကို ပြန်ပြီး နားလိုက်ဦးမယ်။ အားလုံးပဲ... နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့"

"မြို့စားမင်းကြီး... ကျွန်တော် တွဲကူပါရစေ" ဒုတိယမြို့စားမင်း ပြောလိုက်၏။

လုရှန်ယွဲ့လည်း ဝင်ရောက်ကူညီလိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ မြို့စားအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... နီရှန်နန်းတော်ကို လာလည်ပြီး ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ တပည့်တွေကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့နော်"

နီရှန်နန်းတော်သခင်မသည် ယဲ့ဖုန်းကို ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ငှက်မွှေးဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဓားသိုင်းအရှင်ဂိုဏ်းချုပ်တို့လည်း ယဲ့ဖုန်းကို လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြ၏။

"ပြန်ကြစို့"

ယဲ့ဖုန်းသည် တပည့်များကို ပြောလိုက်ပြီး သံလက်သည်း နဂါးလင်းယုန်၏ ကျောပေါ်သို့ လွှားခနဲ ခုန်တက်လိုက်၏။

ထို့နောက် သောင်းချီသော လူအုပ်ကြီး၏ လေးစားအားကျသော အကြည့်များအောက်တွင် သူက တပည့်များနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ဦးဆောင်လျက် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

မကြာမီ သတင်းများ တောမီးလို ဟုန်းဟုန်းထသွားတော့သည်။

ဆိုဟွန်းကျန်းရန် သည် နတ်ဆိုးသားရဲနှင့်အတူ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ကို ဝင်ရောက် စီးနင်းပြီး ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မြူခိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း၏ ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရကြောင်း သတင်းထွက်ပေါ်လာ၏။

သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် တစ်မြို့လုံး ဆူညံသွားလေ၏။

[ဂိုဏ်းဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး +၄၇၈]

[ဂိုဏ်းဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး +၆၄၈]

ယဲ့ဖုန်းသည် စနစ် ၏ အသိပေးချက်များကို ဆက်တိုက် ကြားနေရပြီး ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး (၂၀,၀၀၀) ကျော်အထိ မြင့်တက်လာကာ ဆက်လက်တိုးပွားနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော် (၁၀၀,၀၀၀) ပြည့်ရန် အဝေးကြီး လိုနေသေးသည်။

သူက လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို လူသိရှင်ကြား သတ်ဖြတ်ပြခဲ့သော်လည်း ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး သောင်းချီ သိန်းချီ တက်မလာဘဲ ရာဂဏန်း ထောင်ဂဏန်းသာ တက်လာပါ၏။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ အရည်အသွေး မမီ လေသည်လား မပြောတတ်ပါ။

*

အပျော်အိမ် တစ်ခုအတွင်း။

နတ်ဆိုးမျက်နှာတစ်ထောင် သည် ခန့်ညားသော လူငယ်သူဌေးသား အသွင်ဖန်တီးထားပြီး မိန်းမလှလေးတစ်ဦးကို ပေါင်ပေါ်တင်ထားလေ၏။ သတင်းကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် တိတ်တဆိတ် ဆွံ့အသွားရသည်။

"ယဲ့ဖုန်းက သူ့အင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာတယ်။ ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို ဓားချက် တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တယ် ဆိုတော့ အနည်းဆုံး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ရှိရမယ်... နေပါဦး၊ သူက အင်အားဖုံးကွယ်ရတာ ကြိုက်တဲ့ လူလေ... သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားက အဲဒီထက် များနေနိုင်တယ်"

"ဟာ... ဒီကောင်က ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ကိုးဆင့်များလား"

"ဒါမှမဟုတ်... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများလား"

နတ်ဆိုးမျက်နှာတစ်ထောင် တွေးလေလေ ပိုကြောက်လေလေ ဖြစ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် (ထိန်းချုပ်မရအောင်) တုန်ရီလာလေ၏။

သူ့ပေါင်ပေါ်မှ မိန်းမလှလေးသည် ပျင်းရိသော မျက်နှာထားဖြင့် "ပျင်းစရာကြီး... မြန်လိုက်တာ" ဟု မကျေမနပ် ပြောလိုက်လေ၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးမျက်နှာတစ်ထောင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။

"ဒါက ငါ စိတ်လှုပ်ရှားလို့ တုန်နေတာပါကွ... တခြားကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ဘူးနော်"

*

မြူခိုးတောင်ထိပ်ဝယ်၊

ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သားများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး... ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ပါပြီ"

သူတို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီတွင် ဟိုယွင်ကျဲသည် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး ဂိတ်တံခါးဝတွင် ပေါ်လာလေ၏။

"အစ်ကိုကြီး ပြန်လာပြီဟေ့" လုံထျန်းရှင်းက ဦးဆုံး ပြေးထွက်သွားသည်။

"ပြန်ရောက်လာတာ ကောင်းတယ်" ယဲ့ဖုန်းသည် ဟိုယွင်ကျဲကို ကြည့်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်၏။

သွေးရောင်မြွေဂိုဏ်း၏ စိန်ခေါ်မှုအတွင်း ဟိုယွင်ကျဲသည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရှောင်ဖန်ကူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင်လည်း အနိုင်ရခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဟိုယွင်ကျဲသည် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို တတ်မြောက်ခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖုန်းအား အဆိုပါ စွမ်းအားကြီး ဓားသိုင်းကို ရရှိစေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူတော် ဆိုဟွန်းကျန်းရန် ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ ဟိုယွင်ကျဲသည် မြူခိုးဂိုဏ်း၏ ကံကောင်းစေသော ကြယ်ပွင့်လေး ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို ပိုမို သဘောကျလာမိ၏။

"မင်း ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို စတင်လေ့လာနေပြီ မဟုတ်လား" ဟိုယွင်ကျဲ စကားမပြောရသေးခင် ယဲ့ဖုန်းက ဦးအောင် ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက ဒါကိုတောင် သိနေတာလား" ဟိုယွင်ကျဲ အံ့ဩသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ပြုံးလိုက်၏။ 'စနစ် အကူအညီနဲ့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမလဲ။ ပြီးတော့ မင်းသာ အစပျိုးအဆင့် မရောက်ရင် ငါလည်း ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို တတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ'

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်၊ ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... မင်း စတင်နေပြီ ဆိုတာ ငါ သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ရောက်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်"

ယဲ့ဖုန်းသည် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် ထိ တတ်မြောက်ထားသော်လည်း ဤသိုင်းကွက်သည် နက်နဲလှပြီး ပဉ္စမအဆင့် မန္တန်နှင့် ညီမျှသည်။ ရှင်းပြလျှင်ပင် ဟိုယွင်ကျဲ အနေဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ရှုပ်ထွေးမှု နည်းပါးသော ပထမအဆင့် မန္တန်မျိုးသာ ဆိုလျှင် လေ့ကျင့်ရ ခက်ခဲမှု နည်းပါးပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ လမ်းညွှန်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် တပည့်များ တတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟိုယွင်ကျဲ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များ တဖန် ပြန်လည်ဆုံစည်းကြလေ၏။

ထမင်းစားပွဲဝိုင်းတွင်၊

ဟိုယွင်ကျဲသည် သဲစီးကြောင်း ရှေးဟောင်းမြို့မှ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြလေ၏။

နားထောင်ပြီးနောက် တပည့်များသည် ဟိုယွင်ကျဲ အများကြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း၊ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို တတ်မြောက်ရုံသာမက တင်းပိုင်ရွှယ်နှင့်လည်း ဆုံတွေ့ခဲ့ကြောင်း နားလည်သွားကြ၏။ တင်းပိုင်ရွှယ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် လေဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်မလား ဆိုသည်ကို သူတို့ သိချင်နေကြ၏။

"ကျွန်တော် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို တတ်မြောက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးနဲ့ အတူတူ ပျော်ရွှင်ရမယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ... ကျွန်တော်က ငယ်ပါသေးတယ်" ဟိုယွင်ကျဲသည် ယဲ့ဖုန်းကို ကြည်ညိုလေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် နေရာတွင် ထိုင်လျက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ပြုံး၍သာ နေလေတော့သည်။

အခန်း (၁၅၀) - ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို လမ်းညွှန်ခြင်း၊ ကြယ်အဆင့် ဂိုဏ်း၏ သတ်မှတ်ချက်များ

~"ယွင်ကျဲက ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို အစပျိုးအဆင့်အထိ တတ်မြောက်ထားပြီးပြီ။ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်... ဒီဂိုဏ်းချုပ် မျှော်လင့်ထားတာထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ်။ တာဝန် သတ်မှတ်ချက်တွေအရ သူက အခုကစပြီး မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်သွားပါပြီ။ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ယဲ့ဖုန်းသည် အထောက်အထား တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

ဟိုယွင်ကျဲသည် တံဆိပ်ပြားကို လေးစားစွာ လက်ခံရယူလိုက်ပြီး ကျောဘက်သို့ လှန်ကြည့်လိုက်ရာ "အတွင်းစည်း ဟိုယွင်ကျဲ" ဟူသော စာသားကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် တစ်ချက် လှုပ်ခါသွားရ၏။

'ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက ငါ့အတွက် တံဆိပ်ပြားကို ကြိုလုပ်ထားတာပဲ... ဒါက ငါတို့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မယ်လို့ သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ'

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ဟိုယွင်ကျဲသည် တံဆိပ်ပြားကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

တံဆိပ်ပြား၏ တန်ဖိုးကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားမိပြီး သူ့ခါးပတ်တွင် ဂရုတစိုက် ချိတ်ဆွဲလိုက်တော့၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး... ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး" ဟု ဟိုယွင်ကျဲ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ရိုသေစွာ တောင်းဆိုလိုက်၏။

သူ့အား ယဲ့ဖုန်းက.. လျှို့ဝှက်ထားခြင်း မရှိဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်၏။

"ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ရဲ့ အဓိက သော့ချက်က ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ရှူနှုန်းကို စုစည်းခြင်းပဲ။ ဒါပေါ့... ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အင်အားနဲ့ဆိုရင် အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သိရင်တောင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ထိ ထုတ်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အတင်းလုပ်ရင် ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ဖြစ်ပြီး ထာဝရ ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မယ်"

ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော တပည့်များအဖို့ ပြတင်းပေါက်သစ် တစ်ချပ် ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြလေ၏။

"ဒါပေမဲ့ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်က စွမ်းအားကြီးသလောက် စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုလည်း များတယ်။ အားကုန်သုံးပြီးရင် ခဏနားဖို့ လိုအပ်တယ်။ မဖြစ်မနေ အခြေအနေ မဟုတ်ရင် အားကုန်မသုံးမိစေနဲ့" ယဲ့ဖုန်း သတိပေးလိုက်၏။

"မေးစရာ ရှိပါတယ်"

လူငယ်လေး လုံထျန်းရှင်းက ကြားဖြတ်မေးလိုက်ခြင်းပါ။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အားကုန် မသုံးဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ သုံးမယ်ဆိုရင် အကြိမ်ကြိမ် သုံးလို့ မရဘူးလား"

ယဲ့ဖုန်း ကြောင်အသွားသည်။

"ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက် ဆိုတာ အစွမ်းကုန် စုစည်းပြီး သုံးရတဲ့ သိုင်းကွက်လေ။ ဖြစ်ရင်ဖြစ်၊ မဖြစ်ရင်နေ ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက တစ်ခါသုံးတိုင်း စွမ်းအား နည်းနည်းပဲ သုံးမယ်ဆိုရင် အကြိမ်ကြိမ် သုံးလို့တော့ ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်ချင်းစီရဲ့ စွမ်းအားက အများကြီး ကျသွားပြီး သာမန် မန္တန်လောက်တောင် စွမ်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဟု ယဲ့ဖုန်း စကားမပြောရသေးမီ ဟိုယွင်ကျဲက ဝင်ရောက်ရှင်းပြလိုက်၏။

ရေစီးကြောင်းမြစ် ကမ်းပါးတွင် ဟိုယွင်ကျဲသည် ထိုနည်းလမ်းကို (၁) ကြိမ်မက လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသော်လည်း စွမ်းအား မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဆက်မလေ့ကျင့်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အားနည်းတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ တစ်ကြိမ်ကို စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ သုံးတာ လက်ခံနိုင်စရာပါပဲ"

ယဲ့ဖုန်းသည် ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး သံဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား (၁) သောင်းပုံ (၁) ပုံကို စုစည်းလိုက်လေ၏။

"ထန်.."

ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

စုစည်းထားသော စွမ်းအား နည်းပါးလွန်းသဖြင့် သံဓားသည် မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင်သာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယဲ့ဖုန်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ (၁) မီတာ ရှည်လျားသော လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဓားချီ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြိတ်ဆုံကျောက် အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးကို ထက်ပိုင်းဖြတ် သွားလေ၏။

"ဝါး..ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်းမိုက်တာပဲ"

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေပြီး ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်၍ မရသော ကျောက်ကျားရှီးသည် အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကျွမ်းကျင်လာတဲ့အထိ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း လေ့ကျင့်လို့ ရတယ်။ ကျွမ်းကျင်ပြီ ဆိုမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကုန်လုံးကို စုစည်းပြီး ကိုယ့်အဆင့်ထက် သာလွန်တဲ့ ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်ပေါ့" ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ခေါက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်လေ၏။

တပည့်များသည် စားသောက်ပြီးနောက် စတင်ကျင့်ကြံကြလေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသကတော့ အေးအေးလူလူ လှဲလျောင်း နေပါ၏။

'ငါက ကျင့်ကြံစရာ မလိုပါဘူး... တပည့်တွေကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်၊ ရံဖန်ရံခါ အပြင်ထွက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံနဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးလာတာလေ။ ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်သလဲ'

ထိုသို့ တွေးရင်း ယဲ့ဖုန်း အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။

"ဒေါင်.."

ဆင့်ခေါ် ခေါင်းလောင်းသံသည် တောင်ခါးပန်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုံထျန်းရှင်းသည် လုပ်စရာ မရှိသဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဦးဆုံး ပြေးဆင်းသွားပြီး မကြာမီ ဆံပင်ဖြူနှင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးကို တောင်ထိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာလေ၏။

ဧည့်သည်မှာ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ ဒုတိယမြို့စားမင်း ဖြစ်ပြီး မျက်နှာထားမှာ အတော်လေး လေးနက်နေသည်။

ယဲ့ဖုန်းကို မြင်သောအခါ သူ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... မြို့စားမင်းကြီးက ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်နေပါတယ်"

ဒုတိယမြို့စားမင်း၏ မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကိစ္စ သေးငယ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း အာရုံခံမိလိုက်ပြီး (ကပျာကယာ) မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

"လမ်းပြပေးပါ... ဒုတိယမြို့စားမင်း"

ကွမ်းတစ်ယာညက်ချိန် ကြာပြီးနောက်၊

မြို့စားအိမ်တော် နောက်ကျောဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ခြံဝန်း တစ်ခုထဲတွင်၊

မြို့စားမင်းကြီး၊ လုရှန်ယွဲ့၊ နီရှန်နန်းတော်သခင်မ၊ ငှက်မွှေးဂိုဏ်းချုပ်၊ ဓားသိုင်းအရှင်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် စပျစ်စင်အောက်ရှိ ကျောက်စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး မျက်နှာထားများ မှုန်မှိုင်းနေကြ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့.. ရောက်လာပြီပဲ... ထိုင်ပါဦး"

မြို့စားမင်းကြီးသည် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာ အရောင်အဆင်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီး သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသော အပြာရောင် ဝတ်ရုံကိုလည်း လဲလှယ် ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။

စုစုပေါင်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ (၇) ဦး ရှိနေပြီး ကျောက်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် သောက်သုံးနေကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် အချိန်မဖြုန်းချင်သဖြင့် လိုရင်းကိုသာ မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားမင်းကြီးက ဘာကိစ္စ ရှိလို့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလဲ မသိဘူး"

မြို့စားမင်းကြီး သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်၏။

"အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း တစ်ခုကနေ ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်းအဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ သိထားလား"

ယဲ့ဖုန်း ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး၊

"ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ရှင်းကွမ်းရွှမ်ဆီက ကြားဖူးတာတော့... ဂိုဏ်းချုပ်က ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း တတိယအဆင့် ရောက်ရမယ်။ ပြီးရင် ဝိညာဉ်လက်နက် အရေအတွက် တစ်ခု ရှိရမယ်။ ဆေးဖော်ဆောင်၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ဆောင်၊ ဝိညာဉ်သားရဲဆောင် နဲ့ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ စတဲ့ အဆောက်အအုံတွေ ရှိရမယ်လို့ ကြားပါတယ်"

လုရှန်ယွဲ့၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တကယ်တော့ ရှင်းကွမ်းရွှမ်.. ပြောတာ မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မပြည့်စုံဘူး"

"ဘယ်လိုမျိုးလဲဗျ" ယဲ့ဖုန်း အမြန်မေးလိုက်၏။

ထိုအခါ၊ လုရှန်ယွဲ့က ရှင်းပြလိုက်၏။ "ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း ဖြစ်ဖို့အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်က ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း တတိယအဆင့် ရောက်ရမယ် ဆိုတာက အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပါ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အကြီးအကဲ (၂) ယောက်လည်း ရှိရပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ် ဆိုရင်တော့ အဲဒီလူက စတုတ္ထအဆင့် ရောက်မှ သတ်မှတ်ချက် ပြည့်မီမှာပါ"

ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဪ... ဒီလိုကိုး"

"တကယ်တော့ ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း တစ်ခုအတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အင်အားနဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောက အရေးအကြီးဆုံး အချက်တွေပါပဲ"

မြို့စားမင်းကြီးက ဝင်ပြောလိုက်၏။ "ယွင်ဟွာဂိုဏ်းကို ကြည့်ပါလား။ သူတို့ဆီမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ တပည့်ဦးရေ တစ်ထောင်ကျော် ရှိတယ်။ သိုင်းကျမ်းဆောင်၊ ဝိညာဉ်သားရဲဆောင် စတဲ့ အဆောက်အအုံတွေလည်း အကုန်ရှိတယ်။ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်း ဖြစ်သင့်ပေမယ့် ကံဆိုးတာက သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော အဆင့်မမီလို့ပဲ"

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် ဝိညာဉ်သွေးကြော အသေးစား ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်းက ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း ဖြစ်လာဖို့ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိနေပြီပေါ့"

"မှန်ပါတယ်"

မြို့စားမင်းကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို လေးနက်တည်ကြည် စွာ စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း တိုးမြှင့်ရေး သတ်မှတ်ချက်တွေကို ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ နားလည်သွားပြီ ဆိုတော့... ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အကျပ်အတည်းကို ခန့်မှန်းမိလောက်ပြီ ထင်တယ်"

အကျပ်အတည်း...

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်က ဘာအကျပ်အတည်း ရင်ဆိုင်နေရလို့လဲ...

ယဲ့ဖုန်း အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ယဲ့ဖုန်း၏ အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး မြို့စားမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မြို့စားမင်းကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပျက်စီးသွားပြီ ဆိုတော့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း တတိယအဆင့် (ဒါမှမဟုတ်) စတုတ္ထအဆင့် ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဆင့် လျော့ချခံရမယ့် အကျပ်အတည်း ကြုံနေရတာလား"

"အတိအကျပဲ" မြို့စားမင်းကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အခြားသူများလည်း ယဲ့ဖုန်းကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ရင်ထဲတွင် မသိုးမသန့် ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဆင့်ကျရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ" ယဲ့ဖုန်း မေးလိုက်၏။

"ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်က ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း အဆင့်အတန်း ပျောက်ဆုံးသွားရင် အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း အဆင့်ထိ လျော့ကျသွားမယ်။ ပြီးတော့ မိုင် (၂၀၀) ကနေ (၃၀၀) ဝန်းကျင်က မြေယာပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်တွေကို ပြည်နယ်ဘုရင်မြို့တော်က ပြန်သိမ်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြည်နယ်ဘုရင်မြို့တော်က သူတို့သဘောအတိုင်း စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရသွားမယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို နေရာရွှေ့ခိုင်းတာတို့၊ တွေ့ရှိထားတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေကို သိမ်းယူတာတို့ လုပ်လို့ရသွားပြီ" မြို့စားမင်းကြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အဲဒီလောက်တောင် ရက်စက်တာလားဗျာ" ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က သားကောင်တွေလို ထိုင်စောင့်နေရမှာလား"

လုရှန်ယွဲ့က လက်ကိုကာပြပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ မေ့နေတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အခု ကြယ်သုံးပွင့် အင်အားစု ဖြစ်တဲ့ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်' ပိုင်နက်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ ဓမ္မစစ်.. ပြောရရင် ဒီမြေတွေက နက်နဲသော နိုင်ငံတော် တော်ဝင်မိသားစု ပိုင်တာလေ။ တောင်ဘက် မြစ်ဝှမ်းဒေသရဲ့ စီမံခန့်ခွဲခွင့် အာဏာက ပြည်နယ်ဘုရင်မြို့တော်မှာ စုစည်းနေတာ ပေါ့"

ယဲ့ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်ချီလိုက်၏..။

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ပြည်နယ်ဘုရင် မြို့တော်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေလား"

"တောင်ဘက် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်းလို ကြယ်နှစ်ပွင့် အင်အားစု နည်းနည်းပါးပါး ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အင်အားစု အားလုံးက ပြည်နယ်ဘုရင် မြို့တော်ရဲ့ စီမံ ခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ရှိနေတာပါ"

လုရှန်ယွဲ့ ပခုံးတွန့်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့... ကျွန်တော်တို့ လျိုယွင်ဂိုဏ်းလည်း ပါတာပေါ့"

"ဒါဆို... ကျွန်တော့်ကို ဒီခေါ်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ" ယဲ့ဖုန်းသည် မြို့စားမင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တဖြည်းဖြည်း ထူးဆန်းလာသည်။

"ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို မြို့စားမင်း ခန့်ချင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"မှန်ပါတယ်"

လူတိုင်း ပြိုင်တူခေါင်းညိတ်လိုက်ကြရာ ယဲ့ဖုန်း နေရာတွင် ကျောက်ရုပ် တစ်ရုပ်အလား တောင့်တင်း သွားတော့သည်။