အခန်း (၂၃၈)
Vol. 21 Ch. 238
သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လူအများ မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသည့် ကြက်တိုက်ပွဲကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် စတင်ခဲ့လေပြီ။ ထိုနေ့တွင် ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် အုပ်စုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကြရာ လူပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။
“ဒီကြက်တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သူနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လဲ”
“အရင်ကဆိုရင်တော့ နိုင်ငံငယ်များမဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျိန်းသေပေါက်နိုင်ပြီး ယွဲ့နယ်စားက ရှုံးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး။ ယွဲ့နယ်စားက တခြား အင်အားကြီးနိုင်ငံက ဧကရာဇ်နှစ်ပါးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်တာဆိုတော့ သူတို့အင်အားက တော်တော် တောင့်တင်းသွားပြီ။ အခုတော့ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ ပြောရခက်သွားပြီကွ”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒီပြိုင်ပွဲကို အဆိုပြုတာက အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်အဖွဲ့လို့ ကြားတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ အသာစီးရနိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်”
“နှမြောစရာကောင်းတာက ကျုပ်တို့ လောင်းကြေးထပ်လို့မရတာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီထက်ပိုပြီး ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းမှာ”
လင်းပိုင်ဖန်သည်လည်း ထိုနေရာသို့ လူသိမခံဘဲ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားအကြောင်းရင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပျင်းနေ၍ ပွဲစည်နေသည်ကို လာကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်ကာ ဖရုံစေ့စားရင်း သာမန်ကြည့်ရှုသူတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ရင်းနှီးနေသော အသံလေးတစ်ခုက စိတ်တိုနေသော အသံဖြင့် သူ၏နားထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည် - “ငတုံး ဧကရာဇ်လေး၊ ရှင်ကတော့ တကယ်ကို အေးဆေးနေတာပဲ။ ကျွန်မကတော့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးအတွက် အပြင်မှာ ခြေကုန်လက်ပန်းကျအောင် ပြေးလွှားနေရချိန်မှာ ရှင်ကတော့ ဒီမှာ ပျော်ပါးနေတယ်ပေါ့။ ရှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုများ နေနိုင်ရတာလဲ”
လင်းပိုင်ဖန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာတွင် အပြုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည် - “ယောင်ယောင်၊ မင်းရောက်လာတာပဲ”
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ လင်းပိုင်ဖန်၏ အရင်းနှီးဆုံးနှင့် ယုံကြည်ရသူ ယောင်ယောင်ပင် ဖြစ်သည်။ လင်းပိုင်ဖန်သည် ယောင်ယောင်နှင့် မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်လခန့်ရှိပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပို၍ လှပလာပြီး မိန်းကလေးဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုများ ပိုမိုရှိလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
“ယောင်ယောင်၊ ငါ့နားကို အမြန်လာခဲ့။ မိန်းမစိုးလျှူ၊ အမြန်ဆုံး လူလွှတ်ပြီး သစ်သီးဝလံတွေ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်။ မိန်းကလေး ယောင်ယောင် မြည်းစမ်းဖို့အတွက် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်နဲ့ အမျိုးအစား စုံစုံလင်လင်ဖြစ်ပါစေ”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” မိန်းမစိုးလျှူ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။
“အင်း... ဒီလိုမျိုး အလိုက်သိရတယ်” ယောင်ယောင်သည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းပိုင်ဖန်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် လတ်ဆတ်သော သစ်သီးများ ရောက်လာပြီး ယောင်ယောင်မှာ အားရပါးရ စားတော့သည်။ လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ ကျေနပ်စွာ ကြည့်နေမိလေ၏။ ဤမိန်းကလေးမှာ တကယ်ပင် စိတ်ကျေနပ်အောင် ထားရလွယ်ကူလှသည်။
ယောင်ယောင်က သစ်သီးစားရင်း မေးလိုက်သည် - “အောက်မှာ လူတွေ အများကြီးနဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ရှင်တို့အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”
“ကြက်တိုက်ဖို့ ပြင်နေကြတာလေ” လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် ဇာတ်ကြောင်းအစအဆုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
နားထောင်ပြီးနောက် ယောင်ယောင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ဘာမှမလုပ်ဘဲ အားနေတဲ့ လူတစ်စုပါလား”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တာ” လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။
“ရှင်က ပိုတောင် အားနေသေးတယ်” ယောင်ယောင်က လင်းပိုင်ဖန်ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း စိတ်တိုတိုနှင့် ပြောလိုက်သည် - “ရှင်က တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့ မင်းတစ်ပါးပဲ၊ နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ ကြက်တိုက်တာကို ဒီမှာ လာကြည့်နေတယ်”
လင်းပိုင်ဖန် : “...”
လင်းပိုင်ဖန်၏ စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ယောင်ယောင်မှာ ဝမ်းဗိုက်ကိုနှိပ်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလေတော့သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က အလေးအနက် စဉ်းစားကာ “ငါလည်း ကြက်တစ်ကောင် ယူလာပြီး တိုက်ရင် ကောင်းမလား။ ဒါဆိုရင် ငါလည်း အားနေတာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့”
ယောင်ယောင်: “အဟွတ်... အဟွတ်...” သူမ မြိုလိုက်သော သစ်သီးမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်သွားသည်။ ယောင်ယောင်သည် သစ်သီးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး လင်းပိုင်ဖန်ကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ကြည့်ကာ သူမ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးဖြင့် သူ့ကို ဆွဲလိမ်တော့သည်။
လင်းပိုင်ဖန် : “အား... အား... နာတယ်”
စိတ်ကို ဖြေပြီးနောက် ယောင်ယောင်က သူမလက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည် - “ ငတုံး ဧကရာဇ်လေး၊ ရှင် သုံးနိုင်ငံဆီကနေ ငွေတွေ ညှစ်ထုတ်ပြီး ငွေတေး သန်းပေါင်းများစွာ ရလိုက်တယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်။ ကျွန်မတို့က အခု သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပဲလေ။ ရှင့်မှာရှိတာလေး ကျွန်မကို နည်းနည်းလောက် မျှဝေသင့်တယ် မဟုတ်လား”
ယောင်ယောင်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည် - “ကျွန်မ အများကြီး မလိုချင်ပါဘူး၊ သန်းအနည်းငယ်လောက်ဆို ရပါပြီ”
ယခုအချိန်တွင် ယောင်ယောင်သည် လင်းပိုင်ဖန်ကို တကယ်ပင် မနာလိုဖြစ်နေမိသည်။ သူမမှာ အပြင်တွင် ခြေကုန်လက်ပန်းကျအောင် ပြေးလွှားနေရသော်လည်း ငွေအများကြီး မရရှာပေ။ လင်းပိုင်ဖန်ကမူ ဘယ်မှမသွားဘဲ သန်းပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ ရနေခဲ့သည်။ အချို့လူများ ကံကောင်းလွန်းသည်မှာ တကယ်ပင် ဒေါသထွက်စရာပင်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် သူမသည် သူ့ထံမှ တစ်ခုခုကို အမိအရ ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချလိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အသံဖြင့် - “ယောင်ယောင်၊ ငါ့ကို ပိုက်ဆံအကြောင်း မပြောစမ်းပါနဲ့။ အဲဒီအကြောင်း ကြားရရင် စိတ်ညစ်လာလို့ပါ”
ယောင်ယောင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး - “ရှင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရထားတာပဲ၊ ဘာလို့ မပျော်တာလဲ”
လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည် - “ပိုက်ဆံရှိတာက ပျော်ရွှင်ခြင်းလို့ မင်းထင်လို့လား”
“မဟုတ်လို့လား” ယောင်ယောင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“လုံးဝ မဟုတ်ဘူး” လင်းပိုင်ဖန်က - “ငါ့မှာ အခု ပိုက်ဆံရှိနေပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ။ ငါ ဘာကိုမှ ပူပန်စရာ မလိုတော့ဘဲ နေ့တိုင်း အပြုံးနဲ့ပဲ နိုးထနေရတယ်။ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်နေရလဲဆိုတာ မင်းသိလား”
ယောင်ယောင်မှာ သွေးအန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
“အရမ်းကို နာကျင်ရတယ်၊ ငါ တကယ်ကို ဝေဒနာ ခံစားနေရတာ” လင်းပိုင်ဖန်က ရင်နင့်စရာ ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ငါ တစ်ဝကြီး ငိုချင်ပေမဲ့လည်း မျက်ရည်က ထွက်မလာဘူး။ ငါ ငိုခါနီးတိုင်း အခန်းထဲမှာ ပြည့်နေတဲ့ ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာတွေကို မြင်လိုက်ရရင် ချက်ချင်းပဲ စိတ်ဒဏ်ရာက ပျောက်သွားရော”
ယောင်ယောင်မှာ ဒုတိယအကြိမ် သွေးအန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြန်သည်။
“ယောင်ယောင်၊ တစ်ခါတလေကျရင် ငါ မင်းကို တကယ် မနာလိုဖြစ်မိတယ်”
“ကျွန်မကို မနာလိုဖြစ်တယ်” ယောင်ယောင်မှာ ကြောင်သွားသည်။
“ဟုတ်တယ်” လင်းပိုင်ဖန်က မနာလိုမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ဘဝရဲ့ အချိုအခါးကို မြည်းစမ်းနိုင်တာ၊ ပိုက်ဆံကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှာနိုင်တာတွေကြောင့် မင်းကို မနာလိုဖြစ်မိတာ။ မင်းမှာ အခု ပိုက်ဆံမရှိပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အမြဲတမ်း ကြွယ်ဝနေတယ်။ ငါကတော့ ပိုက်ဆံနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကလွဲရင် ဘာမှမရှိတော့ဘူး”
ယောင်ယောင်မှာ တတိယအကြိမ် သွေးအန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြန်သည်။
“ယောင်ယောင်၊ ငါ...”
“တော်တော့၊ ဘာမှထပ်မပြောနဲ့တော့” ယောင်ယောင်က စိတ်တိုတိုနှင့် ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်မ စိတ်ကြည်နေတာကို ရှင်က လာဆွနေတာပဲ။ အခု ရှင် နာကျင်မှုကို ခံစားရအောင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ဆွဲလိမ်မိတော့မယ်”
လင်းပိုင်ဖန် : “အား... အား...”
ထိုစဉ် ကြက်တိုက်ပွဲ စတင်လိုက်သဖြင့် ပရိသတ်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆူညံသွားသည်။ ယောင်ယောင်မှာတော့ လင်းပိုင်ဖန်ထံမှ ငွေမညှစ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်ပျက်နေလေသည်။ သို့သော် မလှမ်းမကမ်းမှ ကြက်တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - “ ငတုံး ဧကရာဇ်လေး၊ ကျွန်မတို့ အခု ပျင်းနေတာပဲ၊ လောင်းကြေးလေး ဘာလေး ထပ်ကြမလား။ ဘယ်လိုလဲ”
“ဘာလောင်းကြေးလဲ။ ဘာကို လောင်းမှာလဲ” လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။
“ကြက်တိုက်ပွဲကို လောင်းမယ်လေ” ယောင်ယောင်က အောက်မှ ကြက်တိုက်ပွဲကို ညွှန်ပြကာ - “ပြိုင်ပွဲက ငါးချီကစားရမှာ။ တစ်ချီချင်းစီရဲ့ ရလဒ်ကို လောင်းမယ်။ ရှုံးတဲ့သူက နိုင်တဲ့သူကို ငွေတေး တစ်သန်း ပေးရမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”
လင်းပိုင်ဖန် ခေါင်းခါလိုက်ကာ - “မလောင်းဘူး”
ယောင်ယောင် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကာ - “ဘာလို့ မလောင်းတာလဲ”
“ငါတို့ မဟာရှနိုင်ငံမှာ လောင်းကစားလုပ်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ထားတယ်။ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်တဲ့ မင်းတစ်ပါးအနေနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် စံပြဖြစ်ရမယ်” လင်းပိုင်ဖန်က ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တော်စမ်းပါ”
ယောင်ယောင်က လင်းပိုင်ဖန်၏ ရှေ့သို့ ခုန်တက်လာပြီး သူ၏ ခါးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲလိမ်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည် - “အခု ရှင် လောင်းမလား၊ မလောင်းဘူးလား”
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ ဒီရူးနှမ်းတဲ့ကိစ္စမှာ ငါ ပါဝင်ပေးပါ့မယ်” လင်းပိုင်ဖန် အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။
“ဒီလိုမှပေါ့” ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။
“အမျိုးသမီးတွေ အရင် ရွေးပါ”
“ရှင် ပြောတာနော်” ယောင်ယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ဝိုင်းထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ကြက်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ ခဏအကြာတွင် - “ကျွန်မက အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်ဘက်က လောင်းတယ်”
“ဒါဆို ငါက နိုင်ငံငယ်များမဟာမိတ်ဘက်က လောင်းမယ်” လင်းပိုင်ဖန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန့်။ ရှုံးရင် လျော်ကြေးမပေးဘဲ မနေနဲ့ဦး” ယောင်ယောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ငါက မင်းကိုပဲ ပိုစိုးရိမ်တာ” လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ယောင်ယောင်က ဘယ်တော့မှ အဲဒီလိုလူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး”
ထိုစဉ် ဝိုင်းအတွင်း၌ ကြက်နှစ်ကောင်မှာမူ အသက်နှင့်လဲ၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဝိုင်းပတ်လည်တွင်လည်း ဧကရာဇ်အချို့မှာ သူတို့အဖွဲ့ကိုယ်စားပြု ကြက်များကို အော်ဟစ်အားပေးနေကြသည်။
ရှီဧကရာဇ်တစ်ဦးတည်းသာ အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် - “အစ်ကိုကြီးနဲ့ ညီလေး သုံး၊ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီတစ်ချီ ကျုပ်တို့ နိုင်မှာ သေချာပါတယ်”
“တကယ်လား ညီလေး နှစ်” ယွဲ့ ဧကရာဇ်နှင့် ကျူး ဧကရာဇ်တို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာကြသည်။
“ကျွန်တော့်အရည်အချင်းကို သံသယရှိနေသေးတာလား” ရှီဧကရာဇ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှီနိုင်ငံရဲ့ ကြက်တိုက်တဲ့ ဓလေ့ကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခဲ့တာ။ ကြက်တိုက်တဲ့ နယ်ပယ်မှာ ကျွန်တော်က ဒုတိယလို့ သတ်မှတ်ရင် ဘယ်သူမှ ပထမလို့ မပြောရဲစေရဘူး”
“ဒီတစ်ချီကို ကြည့်ရသလောက် ကျွန်တော်ရွေးထားတဲ့ ကြက်က ပိုသန်မာပြီး ပိုပြီး ရန်လိုတယ်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်မကုန်ခင်မှာပဲ အနိုင်အရှုံး ပေါ်လာလိမ့်မယ်၊ စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ”
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နိုင်ငံငယ်များမဟာမိတ်မှ ကြက်မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသော်လည်း အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်မှ ကြက်မှာမူ တိုက်လေသန်လေ ဖြစ်နေရာ ရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်သည်။
ယောင်ယောင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး - “ ငတုံး ဧကရာဇ်လေး၊ ဒီတစ်ချီ ကျွန်မ နိုင်ပြီ။ ပိုက်ဆံထုတ်တော့”
“မလောပါနဲ့ဦး... စောင့်ကြည့်ရအောင်” လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
မမြင်နိုင်သော ဓားချီစွမ်းအင် တစ်ခုမှာ အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်ဘက်မှ ကြက်၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားသည်။ ထိုအခါ ကြက်မှာ ခြေထောက်များ ယိုင်သွားပြီး မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ချေ။ နိုင်ငံငယ်များမဟာမိတ်ဘက်မှ ကြက်က အခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် အတင်းဝင်တိုက်တော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်ဘက်မှ ကြက်မှာ အကိုက်ခံရ၍ သေဆုံးသွားလေသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ယောင်ယောင်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ - “ငါ နိုင်သွားပုံရတယ်”
ယောင်ယောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားကာ - “ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးသွားတာလဲ။ ရှုံးစရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး”
“ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးနေတာလဲ။ လောင်းကစားဆိုတာ အန္တရာယ်ရှိတာပဲလေ၊ ရှုံးနိုင်ခြေကလည်း အမြဲရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမသိနိုင်ဘူး” လင်းပိုင်ဖန်က လက်ညှိုးထောင်ပြကာ - “ပိုက်ဆံပေးတော့၊ ငွေတေး တစ်သန်း”
“မလောပါနဲ့ဦး။ နောက်ထပ် လေးချီ ကျန်သေးတယ်။ အကုန်ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့”
“မင်းသဘောပဲ” လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒုတိယအချီမှာတော့ ကျွန်မ ကျိန်းသေ ထပ်မရှုံးစေရဘူး” ယောင်ယောင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းအရင် ရွေးနိုင်တယ်” လင်းပိုင်ဖန်က ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
“ရှင်က အလိုက်သိနေတော့လည်း ကျွန်မ အားမနာတော့ဘူး” ယောင်ယောင်သည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကြက်များကို သေချာလေ့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကြီးနိုင်ငံမဟာမိတ်ဘက်မှပင် ထပ်မံလောင်းလိုက်သည်။ လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်း နိုင်ငံငယ်များမဟာမိတ်ဘက်မှပင် လောင်းလိုက်လေတော့သည်။