နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နွေရာသီကုန်ဆုံး၍ ဆောင်းဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ထပ်တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်တွင် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးဟူ၍ မရှိဘဲ ဆောင်းရာသီနှင့် နွေရာသီဟူ၍သာ ရှိလေသည်။ ဤရာသီနှစ်ခုမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲနေတတ်၏။

ဆောင်းရာသီမှာ တစ်နှစ်ကြာလျှင် နွေရာသီကလည်း တစ်နှစ်ကြာတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆောင်းရာသီသည် ပုံမှန်ထက် ပို၍ပင် ရှည်ကြာနေတတ်သေး၏။ နွေရာသီတွင် ပင်လယ်ရေပြင်မှ ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားသဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ ထိုးစစ်မှာ အားနည်းသွားလေ့ရှိသည်။ ဆောင်းရာသီ ရောက်လာလျှင်မူ ပင်လယ်ရေပြင်မှာ ခဲသွားတတ်ပြီး နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေ့ ရှိသည်။

"ဟူး..."

ရှန်မို တစ်ဖက်သို့ လှည့်၍ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင် မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ လေထုထဲရှိ အအေးဓာတ်မှာ သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင်။ သို့သော် နတ်ဆိုး ပင်လယ်၏ ဆောင်းရာသီမှာမူ ထူးထူးခြားခြား အလွန်အမင်း အေးစက်လှပေသည်။ သွေးစွမ်းအင် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံပြီး အလွန်အမင်း သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အရှင်သခင်အဆင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများပင်လျှင် ထိုအအေးဒဏ်ကို သိသိသာသာ ခံစားနေကြရ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် ဘုရင်အဆင့်မျှသာရှိသော သူများမှာမူ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်နေကြပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို တဲအပြင်သို့ မထွက်ရသေးခင်မှာပင် တခြားသော အစောင့်တပ်သားများ မည်သို့ရှိနေမည်ကို ကြိုတင် စိတ်ကူးမိနေပြီ ဖြစ်၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် လီဟိုင်ထန်းနှင့် တခြားသူများသည် သူတို့၏ ဝတ်ရုံများကို တင်းတင်းပတ်လျက် ချမ်းလွန်းသဖြင့် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ညည်းတွားနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လီဟိုင်ထန်းမှာ နှာချေလိုက်ရင်း

"ငါ... တောက်! တစ်ညတည်းနဲ့ ဒီလောက်တောင် အေးသွားတာလား"

စွန်းခုံ၊ လီဟယ်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ခွေလျက် ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီတန့်ယွဲ့သည်လည်း ထူထဲသော ဝတ်ရုံကြီးကို ပတ်လျက် သူ၏ တဲအတွင်းမှ ထွက်လာလေ၏။ သူ ခြေလက်များ ထုံကျဉ်မသွားစေရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်တိုက်ကာ ခြေထောက်များကိုလည်း အဆက်မပြတ် ဆောင့်နေလေသည်။

"ဟင်… မင်းကတော့ လုံးဝ မချမ်းတဲ့ ပုံပဲ"

ရှန်မိုကို မြင်သောအခါ ရှီတန့်ယွဲ့ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်၏။

လီဟိုင်ထန်းတို့ တစ်သိုက်လည်း အံ့သြစွာဖြင့်

"ဟုတ်သားပဲ၊ ညီအစ်ကိုရှန် ဘာဖြစ်လို့လဲ… နည်းနည်းမှ မချမ်းဘူးလား"

ရှန်မို ရယ်မောလျက်

"ငါ့မှာ မီးဓာတ် ခန္ဓာကိုယ်ရှိလို့ပါ… အအေးဒဏ် သိပ်မခံစားရဘူး"

လီဟိုင်ထန်းမှ ခေါင်းကုတ်ရင်း

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာလည်း မြေကမ္ဘာအဆင့် မီးဓာတ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိတာပဲ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အေးလွန်းလို့ ဖင်တုန်နေပြီ"

ရှန်မို ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူတော်စင်အဆင့် အနိမ့်စား ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သော ထိုက်ယီ ဟွန်ယွမ် ခန္ဓာ ရှိနေခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခု ဖြစ်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကွဲပြားခြားနားသော မီးတောက် သုံးမျိုး ကိန်းအောင်းနေခြင်းမှာ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ထိုအချက်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နတ်ဆိုးပင်လယ်၏ ဆောင်းရာသီ အအေးဒဏ်ကို သူ လုံးဝ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဆောင်းရာသီမှာ ပင်လယ်က ရေခဲသွားပြီဆိုရင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေက သူတို့ရဲ့ ထိုးစစ်ကို သေချာပေါက် တိုးမြှင့်ကြလိမ့်မယ်… ငါတို့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ နေ့ရက်တွေ ရောက်လာတော့မယ်… ဒီဆောင်းရာသီ အရမ်း မရှည်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

ရှီတန့်ယွဲ့မှ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်မိသည်။

လီဟိုင်ထန်းနှင့် တခြားသူများကလည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်မိ၏။ ဆောင်းရာသီသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများ၏ သေဆုံးနှုန်း အမြင့်ဆုံး အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး တဲထဲမှာပဲ နေခဲ့ကြ… ဒီနေ့အတွက် ဆေးလုံးတွေကို ငါပဲ သွားယူပေးမယ်"

ရှန်မို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ ညီအစ်ကိုရှန်"

“အစ်ကိုရှန်က အကောင်းဆုံးပဲ”

လီဟိုင်ထန်းတို့မှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲသွားကြသည်။ အမှန်ပင် သူတို့၏ နှာရည်များ ရေခဲချောင်း ဖြစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေပြီ။

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ရှီတန့်ယွဲ့ ကမ်းပေးသော အမှတ်အသား တံဆိပ်ကို လှမ်းယူပြီး စခန်း၏ ဆေးသိုလှောင်ရုံဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သိုလှောင်ရုံမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သားများကို အသက်သွေး ဆေးလုံးများ ဝေငှလေ့ ရှိသည်။ ထိုဆေးလုံးများတွင် သက်စောင့်အဆီအနှစ်များစွာ ပါဝင်ပြီး ဆေးအာနိသင်မှာ မျှတညင်သာသဖြင့် သွေးစွမ်းအင် ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်၏။ ထိုဆေးလုံးများ၏ အကူအညီဖြင့် အစောင့်တပ်သား အများအပြားမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို များစွာ သန်မာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ရရှိထားကြ၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း ရှန်မို ဤဆေးလုံးများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လက်ခံရရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အလွန် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှီတန့်ယွဲ့၊ လီဟိုင်ထန်းနှင့် တခြားသူများအတွက် ဆေးလုံးများကို ကိုယ်စားထုတ်ယူပေးပြီးနောက် ရှန်မို အပြန်လမ်းသို့ လှည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုမှ မထင်မှတ်ထားသော စကားဝိုင်းတစ်ခုကို ဖမ်းယူမိလိုက်၏။

"... နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်က မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်… စစ်မြေပြင်မှာ ငါတို့ ပုခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရတဲ့ ညီအစ်ကိုတိုင်းကို ကယ်တင်ကြမယ်… ငါတို့ရဲ့ စစ်မှုထမ်း အမှတ်တွေကို ဝေမျှမယ်… ဆေးလုံးတွေကို ဝေမျှမယ်… နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေကို အပြီးတိုင် မောင်းထုတ်ကြမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမဆောင်သခင်”

ရှန်မို မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး တဲတစ်လုံး၏ နောက်ကွယ်သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အရပ်ရှည်ရှည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အစောင့်တပ်သား တစ်ဦးမှ သူကိုယ်တိုင် ရရှိထားသော အသက်သွေး ဆေးလုံးများကို တခြားသူများအား ဝေငှနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆေးလုံး လက်ခံရရှိသော တပ်သားများ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ ရှန်မို ပေါ်လာသောအခါ ထိုအရပ်ရှည်ရှည် တပ်သားသည် ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလေ၏။

"ညီအစ်ကို… မင်းလည်း ငါတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်ထဲ ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်…။

ရှန်မို ထိုနာမည်ကို စိတ်ထဲ၌ ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ ရွှေ့ဝူခံတပ်သို့ ရောက်လာကတည်းက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ် ဟု ခေါ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အခြား ခံတပ်များတွင် ပျံ့နှံ့နေကြောင်း ကြားခဲ့ဖူးသည်။ အစပိုင်းတွင် ထိုမဟာမိတ်သည် နတ်ဆိုးသားရဲ ခံတပ်တွင်သာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ အတော်ပင် ကျယ်ပြန့်ဟန် ရှိသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ဗိုလ်ချုပ်အချို့ပင် ထိုမဟာမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ထားကြသည်။ ရှန်မိုမှာ ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ရွှေ့ဝူ ခံတပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ ခေါင်းခါယမ်းလျက်

"မလိုပါဘူး… ငါ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး"

အရပ်ရှည်ရှည် တပ်သားမှာ ဒေါသထွက်သည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ ပြုံးလျက်

"ကိစ္စမရှိပါဘူး… တစ်နေ့နေ့တော့ မင်း နားလည်လာမှာပါ… နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်ဆိုတာ လူသားမျိုးနွယ်၊ သားရဲမျိုးနွယ်နဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်တွေကြားက စစ်မှန်တဲ့ မျှခြေတစ်ခုပဲ… နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ခံတပ် ဆယ်ခုလုံးဟာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်အောက်မှာ စည်းလုံးနိုင်မှ ရိုးသားစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေကို အတူတကွ နှိမ်နင်းနိုင်မှာ"

ထို့နောက် သူ တခြား တပ်သားများကို အသက်သွေး ဆေးလုံးများ ဆက်လက် ဝေငှနေလေ၏။

ရှန်မိုလည်း ထိုနေရာတွင် ကြာကြာမနေဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤနတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များတွင် တစ်စုံတစ်ခု အလွန် မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။ အသက်သွေး ဆေးလုံးများမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါးနေသည် မဟုတ်သော်လည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မိမိတွင် ဆေးလုံးများ ပိုနေသည်ဟု မညည်းတွားဖူးပေ။ များလေ ကောင်းလေ ဟုသာ အားလုံးက ယူဆထားကြသည်။

မည်သူက မိမိ၏ ဆေးလုံးများကို တခြားသူအား အလကား ပေးလိုပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် ထိုမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ ဆေးလုံးများကို အမြဲ ဝေငှနေပါက သူတို့ကိုယ်တိုင် မည်သို့ ကျင့်ကြံပါမည်နည်း။

ပြီးတော့ သူတို့က ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဘယ်က ရနေတာလဲ။

ရှန်မို သူ၏ တဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့ကံကြမ္မာစနစ်ကို စတင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဖတ်ပြီးနောက် သူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိ၏။

"ဒါကြောင့်ကိုး... နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မဟာမိတ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူလျှိုတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ… သူတို့ရဲ့ အင်အားကလည်း အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ပြီး အမြစ်တွယ်နေတာပဲ… သူတို့မှာ မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာ သိသာတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒါက အမှတ်တွေ အများကြီး ရဖို့အတွက် မဆိုးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ရှန်မို စဉ်းစားနေမိသည်။

နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အမှတ်ကောင်း ရရှိရန် အဓိက နည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ထိခိုက်စေမည့် မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မဆို အမှတ် ရရှိနိုင်လေသည်။ ဥပဒေအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ခြင်း၊ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်း၊ အစီအရင်များ တည်ဆောက်ခြင်း — ဤအရာများအားလုံးမှာ နည်းလမ်းကောင်းများ ဖြစ်ကြ၏။ သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်မှာ အမှတ်ကောင်း ရရှိရန်အတွက် နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းကြီး တစ်ခုကို ညွှန်ပြပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

…

နတ်ဆိုး ပင်လယ်ပြင်၊ ဆဋ္ဌမမြောက် အလွှာ။

ဤနေရာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေပြီး သေခြင်းတရားကဲ့သို့ အေးစက်မှောင်မိုက်နေ၏။

လမ်းကြောင်းများမှာလည်း ဝင်္ကပါကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်ကာ ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့သော နတ်ဆိုးအိုကြီး မဟုတ်ပါက မည်သို့ သွားလာရမည်ကို လုံးဝ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးသခင် တစ်ဦးသည် ဆဋ္ဌမမြောက် အလွှာအတွင်း လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းနေပြီး အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြမ်းတမ်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုမှာ မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေ၏။ နန်းတော် တစ်ဝိုက်တွင် ခရမ်းရောင် ပုံဆောင်ခဲများကို မြှုပ်နှံထားပြီး ၎င်းတို့ထံမှ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နတ်ဆိုးများအတွက်မူ ထိုအလင်းရောင်မှာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေလေပြီ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များမှာ အလွန်အမင်း လင်းထိန်ခြင်းကို မနှစ်သက်ကြပေ။

ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက် အလွှာ၏ နတ်ဆိုးနန်းတော် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီး၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် (၄) ဦး နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်ပြီး နန်းတော်၏ အဝင်ဝတွင် ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးနဂါး (၂) ကောင်က စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ နတ်ဆိုးနဂါး ဆိုသည်မှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံထားရသော နဂါးမျိုးနွယ်များ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးအသွင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကိုသာ သူတို့၏ အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးသခင်မှ သူ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ပြသပြီးမှသာ နတ်ဆိုးနဂါး (၂) ကောင်က ဖြတ်သန်းခွင့် ပေးလိုက်သည်။

သူ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ နောက်ဖေးဘက်ရှိ လှေကားထစ်များဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်၏။ ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ရှေ့ဘက်ရှိ ဝန်းများမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ဗိသုကာ လက်ရာများ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာမှာမူ အုတ်နှင့် သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော လူသားတို့၏ ဗိသုကာ လက်ရာများ ဖြစ်နေလေ၏။ သို့သော်လည်း စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးသခင်မှာ မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ပေ။

ဤဝန်း၏ ပိုင်ရှင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရသော လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အရေးပါသော စစ်ဗျူဟာများကို အကြိမ်ကြိမ် အကြံပေးခဲ့ခြင်းဖြင့် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ရရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်လေ၏။