← Chapters

အင်မော်တယ်တစ်ဦးကို ငယ်သားအဖြစ်သိမ်းသွင်းခြင်း

Vol. 9 Ch. 88

အင်မော်တယ်တစ်ဦးကို ငယ်သားအဖြစ်သိမ်းသွင်းခြင်း

Vol. 9 Ch. 88

အနက်ရောင်မြူခိုးများလှုပ်ခတ်သွားပြီး ဤဖြစ်ရပ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူနေပုံရသည်။

သူနှင့် မျက်စိသုံးလုံးကျား နှစ်ဦးလုံးမှာ ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်များအကြောင်း သိကြသော်လည်း ၎င်းမှာ မျက်လှည့်ပြသကဲ့သို့သာဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လှည့်စားနိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

ထို့အပြင် စောစောက ထိုမိန်းကလေးကို သူသေချာပေါက် သတ်လိုက်ပြီးပြီဖြစ်ရာ မည်သို့များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်သနည်း။

ကျန်းချန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်မောလိုက်သည်...

"ငါက ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့သုံးလိုက်တာပါ၊ မင်းသတ်လိုက်တာက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ။ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားက မင်းတို့လိုပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင် ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့အဆင့်မှာ ရှိမနေဘူး"

သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ရုပ်သွင်ပြောင်းနိုင်ကြောင်းကို သူများသိအောင် ဖော်ပြမည်မဟုတ်။

သူသည် စကားပြောရင်းနှင့်ပင် သိမြင်မှုစွမ်းရည်ကို တိတ်တဆိတ်အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဤအနက်ရောင်မြူခိုး၏နောက်ကြောင်းကို ရှာကြည့်သည်။

သို့သော် စွမ်းရည်ကိုသုံးလိုက်သည့်အခါ စနစ်၏ဖော်ပြချက်တွင် မေးခွန်းသင်္ကေတသုံးခုသာ ပေါ်လာလေ၏။

သူဖော်ထုတ်၍မရနိုင်ပေ...

"စနစ်... ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ ဘာလို့ သူ့နောက်ကြောင်းကို ရှာမရတာလဲ။ သူက ကမ္ဘာ့အပိုင်းအစထက်တောင် ပိုထူးခြားနေလို့လား"

“အခြေခံအဆင့် သိမြင်မှုစွမ်းရည်သည် ဤကမ္ဘာလောကအတွင်းမှ ဖြစ်တည်လာသော အရာဝတ္ထုများကိုသာ စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။ ကမ္ဘာ့အပိုင်းအစမှာ ဤလောကတွင် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤတည်ရှိမှုမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ လက်ခံသူ၏ လက်ရှိအဆင့်မှာ စစ်ဆေးရန် မလုံလောက်သေးပါ။“

ဒါဆို အဆင့်မြင့်သိမြင်မှုစွမ်းရည်လည်း ရှိနိုင်တာပေါ့။ ဒီအနက်ရောင်မြူခိုးကောင်က ဒီလောက်အထိ နောက်ခံကြီးမားနေတာလား။

အကယ်၍ သူသာ ထိုမူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို တိုက်ရိုက်မရရှိထားလျှင် အစ်ကိုကြီးချန်အနေဖြင့်လည်း ယုံကြည်မှုရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ငြင်းဆိုချင်သော်လည်း ကျန်းချန်၏စွမ်းအားကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီကဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့်ဖြစ်စဉ်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူလည်းဝေခွဲမရဖြစ်သွားရသည်။

"ကျန်းချန်... ဒါတွေက အထင်လွဲတာတွေပါ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဦး၊ သူက ရန်သူမဟုတ်ပါဘူး..."

မျက်စိသုံးလုံးကျားအတွက်မူ ဤသို့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေခြင်းမှာ အလွန်ပင်ရှားပါးလှသော အမူအရာဖြစ်သည်။ သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်ကတော့ နားမထောင်ပေ။

"အထင်လွဲတာ ဟုတ်လား... မင်းက လူမိုက်တွေနဲ့ပေါင်းတာတင် အားမရဘူး၊ အခု ဖေးရှန်ဂိုဏ်းထဲအထိခေါ်လာပြီး ပြဿနာရှာခိုင်းနေတာလား..."

"သူ ပြဿနာမရှာပါဘူး..."

"မင်းနဲ့တော့ နောက်မှစာရင်းရှင်းမယ်၊ အရင်ဆုံး ဒီကောင့်ကိုအပြတ်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်"

အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ ထပ်မံလှုပ်ခတ်သွားပြီး အက်ကွဲအိုမင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်...

"ပုရွက်ဆိတ်လေး... မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်အထင်ကြီးနေတာပဲ။ မင်းက ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၄ ပဲ ရှိသေးတာ။ ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အချိန်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ အခုအချိန်မှာတောင် မင်းကိုသတ်ဖို့ဆိုတာ စိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့တင်ရတယ်။ ငါ မင်းကို ဘာမှမလုပ်ချင်ဘူး... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းချန်သည် ဤကောင်အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ တကယ်သတ်နိုင်လျှင် စကားအပိုပြောနေမည်မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်လား... မင်းကဘာမလုပ်ချင်ပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကိုလုပ်ချင်နေတာ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အမှတ်အသားကို တိုက်ရိုက်အသက်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာတုန်ခါလာ၏။ ဖြူဖျော့ပြီး ထူးဆန်းသော မီးတောက်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားကာ မြူခိုးများအတွင်းမှအပူလှိုင်းများ အငွေ့ပျံကုန်တော့သည်။ ထိုမြူခိုးများအတွင်းမှ လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

"အား"

"ရပ်လိုက်"

"မလုပ်ပါနဲ့..."

အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ သူ၏ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းအထိ နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်တော့သည်။

"ကျန်းချန်... မလုပ်နဲ့... မလုပ်နဲ့ဦး၊ သူ့ကို မသတ်လိုက်ပါနဲ့ဦး"

မျက်စိသုံးလုံးကျားမှာ ကျန်းချန်က မည်သို့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်ကိုမသိသဖြင့် အမြန်ပင် တောင်းပန်နေသော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်ကဂရုမစိုက်ပေ။

"ဆိုးယုတ်မှုကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ရမယ်... ပြီးရင် မင်းလည်း ငါ့ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်"

"သူက လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး... မင်းရဲ့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းကိုဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လည်းမရှိဘူး။ သူက အဆင့်မြင့်အင်မော်တယ်တစ်ပါးပါ..."

ဟမ်... အင်မော်တယ် ဟုတ်လား...

အဲ့တော့ဘာဖြစ်လဲ... သူခုနကပဲ လင်းနင်ကိုသတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား...

ယခုအခါ အနက်ရောင်မြူခိုးမှာ မီးခိုးရောင်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီ လုံးဝပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားတော့မည့်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

မြူခိုးထဲမှ အင်မော်တယ်မှာလည်း စောစောကကဲ့သို့ မာနမထောင်လွှားနိုင်တော့ဘဲ သနားစရာကောင်းစွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်အသနားခံနေတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ကျွန်ုပ် မှားသွားပါပြီ..."

"ကျွန်ုပ်ကို မသတ်ပါနဲ့..."

"ကျွန်ုပ် အညံ့ခံပါ့မယ်..."

ဒါကအင်မော်တယ်လား...

သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေထက်တောင် သတ္တိမရှိသလိုပဲ...

သက်ကြီးလေလေ သေရမှာပိုကြောက်လေလေ ဖြစ်နေတာလား...

ထိုအခါမှ ကျန်းချန်က ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ အမှတ်အသားက သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိနေသဖြင့် ထိုတည်ရှိမှု၏တည်နေရာကို အချိန်မရွေးသိနိုင်ပြီး အချိန်မရွေးသတ်ပစ်နိုင်၏။

"ဟုတ်လား... အညံ့ခံမယ်ပေါ့လေ"

သူ ရပ်လိုက်သည်နှင့် မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်သွားသည်။ အရောင်ကိုကြည့်ရုံနှင့် သူအပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရသွားပြီး အရင်ကထက် များစွာအားနည်းသွားကြောင်း သိသာလှသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်ုပ် အညံ့ခံပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့အမိန့်ကိုပဲ နာခံပါ့မယ်။ ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ကျွန်ုပ်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရထားတာလဲ"

ဤမြူခိုးကောင်မှာ အလွန်မကျေမချမ်းဖြစ်နေသည်။ မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်၏အဓိကအခြေခံဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးအရာဖြစ်သည်။

ယခင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်း သူ၏မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး လက်ရှိကျန်ရှိနေသော မြူခိုးများမှာ ကြွင်းကျန်ရစ်သောဝိညာဉ်သာ ဖြစ်သည်။

သူ၏စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်တိုင်အောင်ကြီးမားသောကြောင့်သာလျှင် မူလဝိညာဉ်မရှိဘဲနှင့် အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းပင်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် သေသည်မှာကြာလေပြီ။

ပျောက်ဆုံးနေသော မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ကျန်းချန်၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင်မမက်ခဲ့ဖူးပေ။ ဤအရာမှာ သူ၏အသက်သွေးကြောဖြစ်၏။

ကျန်းချန်အနေဖြင့် သူဘာတွေးနေသည်ကို မသိသော်လည်း စနစ်ကအသံမြည်မလာသည်ကိုတော့ သူသတိထားမိသည်။

အညံ့ခံမယ်လို့တော့ပြောတယ်၊ ဘာလို့ ‘ဒင်’ သံမလာတာလဲ...

ကြည့်ရတာ ဒီကောင်ကလည်း ချီချန်း လိုပဲ ပုံစံတူနေတာပဲ...

အပြင်ပန်းမှာ အမိန့်နာခံဟန်ပြပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ မကောင်းကြံဖို့ကြံစည်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...

"အညံ့ခံမယ်ဟုတ်လား... မင်းက ငါ့ကို အရူးလုပ်လို့လွယ်မယ်ထင်နေတာလား။ မင်းကဒဏ်ရာသက်သာလာရင် ငါ့ကိုပြန်သတ်ဖို့ကြံနေတာမဟုတ်လား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အမှတ်အသားကို ထပ်မံအသက်သွင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် မီးတောက်များထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ မြူခိုးကောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် စူးစူးဝါးဝါးအော်ဟစ်ပြန်သည်။

"ကျွန်ုပ် တကယ် အညံ့ခံတာပါ..."

"ကျွန်ုပ်ကို မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲနေတာပါ..."

စနစ်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ ကျန်းချန်က သူ့ကိုသတ်ပစ်ရမလားဟု တွေးတောနေမိသည်။

အမှန်တော့ အစွမ်းထက်သူတိုင်းတွင်မာနရှိကြသည်မဟုတ်ပါလား။ မျက်စိသုံးလုံးကျားပင်လျှင် အပြည့်အဝအညံ့မခံဘဲ ဂိုဏ်းစောင့်နတ်သားရဲအဖြစ် သုံးနှစ်နေပေးရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်ဆိုလျှင် ပို၍ပင်ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။

မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသူမှာ အစွမ်းထက်လေလေ၊ သူ့ကိုအနားမှာထားခြင်းက ပို၍အန္တရာယ်ကြီးလေလေဖြစ်သည်။

"ခဏ ရပ်လိုက်ဦး ကောင်လေး"

"မင်း သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ရထားတာလား"

မျက်စိသုံးလုံးကျားက မယုံနိုင်သောလေသံဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဝါးဟားဟား... ဒါဆို သူ့ကိုအညံ့ခံခိုင်းဖို့က လွယ်လွယ်လေးပဲ"

မျက်စိသုံးလုံးကျားက ရုတ်တရက်ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏အပြုံးမှာ အကြံအစည်တစ်ခုခုရှိနေပုံရသည်။

"ဪ... ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ"

"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကိုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားပေါ်မှာ စာချုပ်အစီအရင်တစ်ခု ရေးလိုက်ရုံပဲ။ ဒါဆိုရင် သူ အညံ့ခံချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မခံချင်သည်ဖြစ်စေ အညံ့ခံပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းကို ပြန်ပြီးဆန့်ကျင်ဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

၎င်းသည် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ရာ ဗဟုသုတတော့ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အရာ ရှိတာလား"

အစ်ကိုကြီးချန် တကယ်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အင်မော်တယ်ငယ်သားတစ်ယောက်သာရခဲ့လျှင် သူ၏အဆင့်အတန်းမှာ မကြုံစဖူးမြင့်မားသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေါ့... မူလဝိညာဉ်အမှတ်အသားဆိုတာ အလွန်အရေးကြီးတယ်။ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရထားတာလဲဆိုတာကိုပဲ ငါတကယ်နားမလည်နိုင်တာ"

"ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမလဲ"

"ငါ သင်ပေးမယ်"

သူတို့နှစ်ဦး၏ တိတ်တဆိတ်ကြံစည်မှုမှာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ခဲ့သဖြင့် အနက်ရောင်မြူခိုးကောင် မကြားနိုင်ပေ။ သူသည် မျက်စိသုံးလုံးကျားကို အလွန်ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤကျားမိစ္ဆာက ကြားဝင်တောင်းပန်ပေးသဖြင့်သာ သူအသက်ရှင်ရခြင်းဟု ထင်မှတ်နေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူမပျော်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းတွင် ထပ်ဆောင်းချုပ်ကိုင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ ဝိညာဉ်၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှလာခြင်းဖြစ်ပြီး ဖီဆန်၍မရပေ။ အကယ်၍ ကျန်းချန်အပေါ် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ထားရှိခဲ့လျှင် သူသည် ဝိညာဉ်ပါလွင့်စင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“ဒင်... သင်သည် ငယ်သားတစ်ဦး၏သစ္စာခံမှုကိုရရှိခဲ့ပြီး မှတ် ၁၀,၀၀၀ ရရှိသည်... “

နောက်ဆုံးတွင် စနစ်ကအတည်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချန်မကျေနပ်ပေ။

အင်မော်တယ်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး အမှတ်ပေါင်း သန်းတစ်ရာလောက်တော့ တန်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ အမှတ် တစ်သောင်းသာရသလော။ ဤစာချုပ်က ဘာမှကုန်ကျစရိတ်မရှိသောကြောင့်သာ သူ နောင်တမရခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

All Chapters