အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

အပိုင်း (၁၅၁) မီးအစွမ်းပိုင်ရှင်နှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအစွမ်း တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အစ်ကိုဟော်နဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ"

"မင်း... စောက်ရူးလား... ရူးချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား... အစ်ကိုဟော်က မင်းတွေ့ချင်တိုင်း တွေ့လို့ရမလားကွ" လူငယ်က မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ် ကိုင်ထားသည့် ရေပုံးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ရင်း "ငါ့ကိုပြစမ်း၊ ငါးဘယ်နှကောင် ဖမ်းမိလဲ ကြည့်ရအောင်... ငါးထားခဲ့ပြီးရင် မင်းလစ်တော့" ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ငါးပုံးဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တစ်ချက်မျှ အရောင်လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို တန်းခနဲ လှမ်းညှစ်လိုက်သည်။

"မင်း" လူငယ်မှာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး လူအော်ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းယွမ်က လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်လေသည်။

"ဂလွပ်" ခနဲ အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုလူငယ်၏ သန်မာလှသော လည်ပင်းမှာ တစ်ဖက်သို့ အဆမတန် စောင်းငဲ့သွားတော့သည်။

လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးမှာ မည်သည့် ဆူညံသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။ လင်းယွမ်က ထိုလူကို အသာအယာ မလိုက်ပြီး ပခုံးကိုဖက်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ... ကျွန်တော် အခုပဲ တက်သွားလိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း မလှမ်းမကမ်းရှိ လှေကားထစ်များမှ ရပ်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက သူလှမ်းကြည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လာပြီး တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောရှာသည်။ "အစ်ကိုရှောင်... ဒါဆို ကျွန်မ ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"

လင်းယွမ်က မျက်လုံးအနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး သူထိန်းချုပ်ထားသော လူငယ်၏လက်ကို ကိုင်ကာ ထိုအမျိုးသမီးအား လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ကမန်းကတန်း ဝတ်ဆင်ပြီး အောက်ထပ်သို့ အမြန်ပြေးဆင်းသွားလေတော့သည်။

ထိုအခါမှ လင်းယွမ်သည် လူငယ်၏ အလောင်းကို ဆွဲမလိုက်ပြီး လက်ရန်းအပြင်ဘက်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ မိုးသံလေသံများကြားမှ "ဘုန်း" ခနဲ ပြုတ်ကျသံ သဲ့သဲ့သာ ကြားလိုက်ရပြီး ထိုလူမှာ လူ့လောကကြီးထဲမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က လက်ကိုခါလိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ ဆက်တက်ခဲ့သည်။

အထပ်တိုင်းတွင် အစောင့်များရှိသည်ကို သိထားသဖြင့် သူ ပို၍ သတိထားလိုက်သည်။ လှေကားလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသည့်အခါတိုင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ကြိုတင်ဖြန့်ကျက်၍ အစောင့်များကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

မကြာမီ ၃၁ ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လူသွားလမ်းနှင့် လှေကားထစ်များမှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်။ အခန်းအချို့ထဲမှ အမျိုးသမီးများ၏ ညည်းညူသံသဲ့သဲ့နှင့် လောင်းကစားဝိုင်းမှ အော်ဟစ်ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည်။

ဤအပေါ်ဆုံး သုံးထပ်သည် အစ်ကိုဟော်တို့အဖွဲ့၏ သီးသန့်နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

၃၂ ထပ်သို့ သူဆက်တက်ခဲ့သည်။ ဤအထပ်တွင်မူ အစောင့်အကြပ်များ သိသိသာသာ များပြားလာပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့များပင် ရှိနေသည်။ တိုက်တွဲတစ်ခုစီတိုင်းတွင် အစောင့်နှစ်ယောက်စီ ချထားလေသည်။

လင်းယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဒီ "အစ်ကိုဟော်" ဆိုသူက သူ့လုံခြုံရေးကို တော်တော် ဂရုစိုက်ပါလား။ အရင်က ခံခဲ့ရဖူးလို့များလား။

လင်းယွမ်သည် လုပ်နေကျအတိုင်း တိုက်တွဲ (၁) မှ ကင်းသမားတစ်ယောက်ကို အသံတိတ် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်မိုးထပ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအလျင်မှာ မြန်ဆန်လွန်းပြီး အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်သဖြင့် ၃၂ ထပ်ရှိ ကင်းသမားများမှာ မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

ခေါင်မိုးထပ်သို့ ရောက်သောအခါ တံခါးသော့ခတ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူက တံခါးလက်ကိုင်ကို အလွယ်တကူပင် လှည့်ချိုးဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

မိုးများက သည်းကြီးမဲကြီး ရွာသွန်းနေသည်။ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပန်းအိုးများ၊ ပလပ်စတစ်ပုံးများနှင့် ဖော့ပုံး အများအပြား စုပုံနေသည်။ ရေကြီးရေလျှံမှု မဖြစ်ပွားမီကတည်းက ဤအဆောက်အအုံတွင် နေထိုင်သူများက ခေါင်မိုးပေါ်၌ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပုံရသည်။

အစ်ကိုဟော်တို့ လူစုကတော့ အပေါ်ထပ်ကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ထားပုံမရပေ။ ဤမြေကြီးပုံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားကြသည်။ လင်းယွမ်က ပန်းအိုးများနှင့်တကွ အတွင်းရှိ မြေဆီလွှာ အားလုံးကို သူ့ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... သန္ဓေပြောင်း အသီးတွေ မတွေ့ဘူး"

သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ဝမ်ကျဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးချိန်က တိုက် (၇၆ ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် သန္ဓေပြောင်း အသီးတစ်လုံးကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့ပြီး ကျောက်ခိုင်ကို ကျွေးခဲ့ဖူးသည်။ ကံဆိုးသည်က သူသည် ကံကောင်းခြင်းနတ်ဘုရား မဟုတ်သည့်အတွက် အကြိမ်တိုင်းတွင် သန္ဓေပြောင်းအသီးကို ကောက်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လျှောက်သွားရင်း လင်းယွမ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ အခန်းများထဲသို့ စိမ့်ဝင် စူးစမ်းလိုက်သည်။ ကွန်ကရစ် ကြမ်းခင်းများကို ဖြတ်သန်းရသည့်အတွက် စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

မူလက သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ၁၅.၁ အထိ ရှိသဖြင့် ပေ ၅၀ ခန့်အထိ လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် အဆောက်အအုံ ကြမ်းခင်းများကို ဖြတ်သန်းရသဖြင့် စိတ်စွမ်းအင်မှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားပြီး ၂၅ ပေ ဝန်းကျင်ခန့်သာ အာရုံခံနိုင်တော့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တိုက်ခန်းအမြင့်သည် ၁၅ ပေခန့်သာ ရှိသဖြင့် ဤပမာဏသည် သူ့အတွက် လုံလောက်မှု ရှိနေသေးသည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မဲမှောင်သွားတော့သည်။

"ဒီ ၃၂ ထပ်က တိုက်တွဲ ၆ ခုလုံးရဲ့ အခန်းတိုင်းမှာ မိန်းမတွေကို ဖမ်းချုပ်ထားပါလား"

"ဒီ အစ်ကိုဟော် ဆိုတဲ့ကောင်က သူ့ကိုယ်သူ ဧကရာဇ်ဘုရင်တစ်ပါးလို သတ်မှတ်ပြီး ဒီတစ်ထပ်လုံးကို နန်းတွင်းမောင်းမဆောင် လုပ်ထားတာပဲ"

လင်းယွမ်က တစ်ခန်းဝင်တစ်ခန်းထွက် အာရုံခံကြည့်ရာ နောက်ဆုံး၌ တိုက်တွဲ (၆) ရှိ အခန်း ၃၂၁၂ ထဲတွင် အရပ်ပုပုနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ထိုလူမှာ အရပ် ၅ ပေ ၅ လက်မ ခန့်သာ ရှိပြီး ဆံပင်အနီရောင်နှင့် မျက်လုံးပြူးပြူးဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ဒေါသကြီးမည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူနှင့်အတူ အခန်းထဲ၌ မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦး ရှိနေသည်။ အဝတ်အစား မပါရှိဘဲ လက်နှင့်ခြေထောက်များကို ကြိုးတုပ်ထားကာ တစ်ယောက်ကို မျက်နှာကြက်တွင် တွဲလောင်းဆွဲထားပြီး နောက်တစ်ယောက်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ဒီလူက အစ်ကိုဟော် ဆိုသူ ဖြစ်တန်ရာ၏။

အစ်ကိုဟော်သည် ခန္ဓာကိုယ်ဗလာဖြင့် လက်တစ်ဖက်က သားရေကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဖောက်ပြန်သူတစ်ဦး၏ ရက်စက်သော အပြုံးမျိုးကို ဆင်မြန်းလျက် ကုတင်ပေါ်တွင် အရှိန်ကုန် လှုပ်ရှားနေသည်။

လက်ထဲရှိ သားရေကြာပွတ်ဖြင့် ဘေးတွင် တွဲလောင်းဆွဲထားသော မိန်းကလေးကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းရိုက်လေ့ရှိသည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံက သူ့ကို ပို၍ စိတ်ကြွစေပုံရသည်။

မိန်းကလေး၏ နုနယ်သော အသားအရေပေါ်တွင် သွေးစို့နေသော ကြာပွတ်ရာ အများအပြား ထင်ကျန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အသနားခံ ငိုကြွေးနေရှာသည်။ သို့သော် ဤငိုရှိုက်သံများက အစ်ကိုဟော်ကို မတားဆီးနိုင်သည့်အပြင် သူ့ကို ပို၍ပင် သဘောကျ ရယ်မောစေသည်။

"အား... အား... ကယ်ကြပါဦး... ကယ်ပါ... လွှတ်ပေးပါတော့ အစ်ကိုဟော်ရယ်... ဟင့်... ဟင့်..."

"ဟားဟားဟား... အော်စမ်း... ကျယ်ကျယ်လေး အော်စမ်းကွ"

အစ်ကိုဟော်က ရက်စက်စွာ ပြုံးရင်း ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုမီးတောက်က လက်ထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်ကို ချက်ချင်း မီးစွဲသွားစေသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဖယောင်းတိုင်မှ ဖယောင်းရည်များ အရည်ပျော်ကျလာသည်။ "တောက်တောက်" နှင့် ကျလာသော ဖယောင်းရည်ပူပူများက ကုတင်ပေါ်မှ အမျိုးသမီး၏ အသားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ပူလွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ဆူပွက်နေသော ဖယောင်းရည်များက မို့မောက်နေသော ရင်သားများပေါ်တွင် အကွက်လိုက် အပူလောင်သွားစေသည်။

အမျိုးသမီးက ညည်းညူအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နာတယ်... အား... အစ်ကိုဟော်... အစ်ကိုဟော်... အရမ်းနာတယ်... ဟင့်..."

"ဟဲဟဲဟဲ... စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းဘူးလား... ဇိမ်မရှိဘူးလား" အစ်ကိုဟော်က လက်မလျှော့သည့်အပြင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သေးသည်။

"ကယ်ကြပါ... ကယ်ကြပါဦး... ဇိမ်မရှိဘူး... ကျွန်မ သေပါတော့မယ်..." အမျိုးသမီးက ငိုယိုအော်ဟစ်ရင်း ရုန်းကန်လာသည်။

အစ်ကိုဟော်က မျက်လုံးပြူးကာ ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး သားရေကြာပွတ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ချလိုက်ရင်း ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "စောက်ကောင်မ... နင် ထပ်ရုန်းရင် နင့်ကို မီးရှို့သတ်ပစ်မယ်"

သူက ကြာပွတ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ ရုတ်တရက် ထိုကြာပွတ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ ထတောက်လာသည်။ "ဝုန်း" ခနဲ မီးလောင်နေသော ကြာပွတ်က လေထဲတွင် ဝှီးခနဲ မြည်ဟည်းသွားသည်။

ကုတင်ပေါ်မှ အမျိုးသမီးမှာ လန့်ဖျပ်ပြီး အော်လိုက်မိသော်လည်း ဆက်လက် မရုန်းကန်ရဲတော့ပေ။ နှုတ်ခမ်းကိုသာ ဆတ်ခနဲ ကိုက်ထားပြီး ပူလောင်သော ဖယောင်းရည်များ သူမရင်ဘတ်ပေါ် ကျရောက်နေသည်ကို ကြိတ်မှိတ်ခံနေရရှာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်များကမူ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

အရှက်တရားနှင့် နာကျင်မှုများ။ ဒီအချိန်တွင် သူမ သေသွားချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။ သူမ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် အစ်ကိုဟော်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက နားထဲသို့ ဝင်လာသည်။ "ခွေးမ... ဘယ်သူက နင့်ကို မျက်လုံးမှိတ်ခိုင်းလို့လဲ... ဖွင့်ထားစမ်း... ငါ့ကိုကြည့... ငါနင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်နေလဲ ကြည့်စမ်း... ဟားဟားဟား"

အမျိုးသမီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး နာကျင်ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူမ မငြင်းဆန်ရဲသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူမ အလွန်ရွံရှာသော ရုပ်ဆိုးဆိုး မျက်နှာကြီးကို ကြည့်လိုက်ရသည်။

သူမက အာရုံလွှဲရန် ကြိုးစားရင်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မျက်နှာကြက်ကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှင်သက်မှုများ ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာကြက်တစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးကာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ကွန်ကရစ် အပိုင်းအစများ တဝုန်းဝုန်း ပြိုကျလာသည်။

အမျိုးသမီးက လန့်ဖျပ်ပြီး အော်ဟစ်ကာ မျက်လုံးကို အမြန်မှိတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူမအပေါ်တွင် ရှိနေသော အစ်ကိုဟော်က ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွာလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ခွေးကောင်... ဘယ်ကောင်လဲဟ"

သူမ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာကြက်တွင် ပွင့်ထွက်နေသော အပေါက်ကြီးမှ သံမဏိချောင်း တစ်ချောင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အစ်ကိုဟော်က အနောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကြာပွတ်ကို လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ကြာပွတ်သည် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးကွင်းဆက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုသံချောင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

အစ်ကိုဟော်က ဆွဲခါလိုက်သည်နှင့် သံချောင်းမှာ လေထဲတွင် တစ်ပတ်လည်သွားပြီး မျက်နှာကြက်ပေါက်ဝဆီသို့ ပြန်လည် ပစ်ပေါက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ဂလန်"

မျက်နှာကြက်ပေါက်ဝမှ နောက်ထပ် သံချောင်းတစ်ချောင်း ထပ်မံ ပျံဆင်းလာပြန်သည်။ လေထဲတွင် သံချောင်းနှစ်ချောင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အထက်မှ ပစ်ချလိုက်သူ၏ အင်အားက သိသိသာသာ သာလွန်နေသည်။ ထိုသူ ပစ်ချလိုက်သော သံချောင်းက အစ်ကိုဟော် ပြန်လွှဲပစ်လိုက်သော သံချောင်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် အစ်ကိုဟော်၏ ကြာပွတ်ပေါ်မှ မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး ကြီးမားသော မီးလှိုင်းလုံးကြီးအသွင်ဖြင့် မျက်နှာကြက်ပေါက်ဝဆီသို့ ဟူးခနဲ တက်သွားသည်။

ပေါက်ဝအနီးရှိ မိုးရေများမှာ မီးတောက်ကြောင့် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး ရေနွေးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပေါက်ဝတစ်ဝိုက်တွင် ရေငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် အပေါ်မှ အခြေအနေကို သဲကွဲစွာ မမြင်ရတော့ပေ။

"ခွေးမသား... မင်းစောင့်နေလိုက်"

အစ်ကိုဟော်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခန်းတံခါးဝဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ တံခါးအပြင်ဘက်မှ နောက်လိုက်များလည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အစ်ကိုဟော်... ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဘာသံတွေလဲ အစ်ကိုဟော်" နောက်လိုက်များက ဝိုင်းမေးကြသည်။

အစ်ကိုဟော်က ဒေါသပေါက်ကွဲနေသည်။ "မင်းတို့ကောင်တွေ ချီးစားနေကြတာလား... အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ခေါင်မိုးပေါ်ရောက်နေပြီး ငါ့ကို လာလုပ်ကြံတာတောင် မင်းတို့တစ်ကောင်မှ မသိကြဘူးလား"

"ငါ့အခန်းဝမှာ ငူငူငိုင်ငိုင် လုပ်မနေနဲ့... လှေကားတွေ အကုန် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်... ကျန်တဲ့ကောင်တွေ ငါနဲ့အတူ ခေါင်မိုးပေါ်လိုက်ခဲ့"

သူ၏ အမိန့်ပေးသံအဆုံးတွင် လူအုပ်ကြီးက ခေါင်မိုးထပ်ဆီသို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးတက်သွားကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် အစ်ကိုဟော်နှင့် လူအုပ်ကြီး ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မိုးက သည်းကြီးမဲကြီး ရွာသွန်းနေဆဲ။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ် ဆောင်းထားပြီး တီရှပ်အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သံမဏိချောင်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်လျက် ရပ်နေသည်။

"မင်းအမေ..." အစ်ကိုဟော်က ဆဲရေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်မှ လင်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝှစ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သံချောင်းက လေကိုခွင်းကာ ပျံထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားသက်ရောက်မှုကြောင့် သံချောင်းသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံဝဲလာသည်။

အစ်ကိုဟော် မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဆဲဆိုမည့်အသံ တိတ်သွားကာ လက်ထဲမှ ကြာပွတ်ကို အမြန် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ကြာပွတ်က မီးကွင်းဆက်ကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုထဲမှ ရေငွေ့များကိုပင် အငွေ့ပျံသွားစေသည်။

"ဖုန်း" ကြာပွတ်ရိုက်ချက်ကြောင့် လေထုပင် ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြာပွတ်က ပျံဝဲလာသော သံချောင်းကို ရစ်ပတ်ရန် တာစူနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ သံချောင်းက သက်ရှိတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းသွားသည်။ မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က သံချောင်းကို အောက်သို့ အတင်းဆွဲချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဤအပြောင်းအလဲမှာ ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းသဖြင့် အစ်ကိုဟော်၏ ကြာပွတ်မှာ လေဟပ်သွားပြီး သံချောင်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အစ်ကိုဟော် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဘေးနားရှိ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဖောက်" သံချောင်းက ထိုနောက်လိုက်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အရှိန်မသေဘဲ အစ်ကိုဟော်ဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ကြန့်ကြာသွားသည့် အချိန်လေးအတွင်း အစ်ကိုဟော်မှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ မီးတောက်များ ပန်းထွက်လာပြီး လင်းယွမ်ဆီသို့ တရကြမ်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဒီ အစ်ကိုဟော် ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ပဲ မီးကိုထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပါလား။ ယခင်က စစ်တပ်လေယာဉ်များ ပျံဝဲလာစဉ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုက်ခေါင်မိုးများပေါ်မှ မီးတောက်ကြီးများ ပစ်လွှတ်ပြီး အာရုံစိုက်မှု ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသူများ ရှိကြောင်း လင်းယွမ် သတိထားမိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က အဝေးမှမို့ သေချာမမြင်ရပေ။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ တိုက် ၈၈ ဘက်က ဖြစ်နေတာပဲ။

လင်းယွမ်က မီးတောက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အစ်ကိုဟော်က ပစ္စည်းတစ်ခုကို လင်းယွမ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့အနားသို့ မရောက်စေရန် စိတ်စွမ်းအင် ဖြင့် လှမ်းပြီး တားဆီးလိုက်သည်။

"ခွပ်" ထိုပစ္စည်းက လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်အတားအဆီးနှင့် ရိုက်ခတ်မိပြီး ကွဲကြေသွားသည်။ ကြည့်လိုက်တော့မှ ဖန်ပုလင်းတစ်လုံး ဖြစ်နေသည်။

ပုလင်းကွဲသွားသည်နှင့် အတွင်းမှ အရည်များ လွင့်စဉ်ထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် အစ်ကိုဟော်က မီးထပ်မှုတ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဝုန်း" အရည်နှင့် မီးတောက် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ မီးလုံးကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲကာ မီးလှိုင်းများ ထကြွလာသည်။

"ဘုန်း" မီးတောက်များက လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ်နံရံကို ဝါးမျိုသွားသည်။ လင်းယွမ် အံ့ဩသွားသည်။ လေထဲတွင် ရလိုက်သော အနံ့အရ ဒါ အရက်ပြန် ဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။

ဒီကောင်က မီးအရှိန်ပြင်းအောင် အရက်ပြန်ကို လောင်စာအဖြစ် သုံးတာကိုး။ စောစောကသာ သူ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် လှမ်းမတားဘဲ သူ့အနားရောက်မှ ကွဲသွားမည်ဆိုလျှင် ဒီမီးက သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

"မီးအစွမ်းပိုင်ရှင်ပါလား... မဆိုးဘူးပဲ"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့်အတူ ဒေါသလည်း ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက အရင်တုန်းက သူ လျှိုအားလုံ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ။ ကွာခြားတာက သူတုန်းက ဓာတ်ဆီသုံးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့တော့ သူကိုယ်တိုင် ဒီအကွက်နဲ့ ပြန်အချခံနေရပြီ။

လင်းယွမ် အနောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ပြီး အကွာအဝေး ယူလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ သံပိုက်လုံးများ၊ ဓားမများ ထုတ်ယူကာ သူ၏ ဧရာမခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ရူးသွပ်စွာ ပစ်ပေါက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခွန်အားမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ပစ်လိုက်သော ပစ္စည်းများသည် အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ထိမှန်သွားသည်နှင့် လူအသက်ပါဆုံးရှုံးနိုင်လေသည်။

အစ်ကိုဟော်က အထိမခံရဲသဖြင့် နံရံတစ်ခုနောက်သို့ ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖုန်းလိန်... ဖုန်းလိန်... မင်းဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

"အစ်ကိုလိန် လာပြီ... အစ်ကိုလိန် လာပြီ" တစ်ယောက်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ် လှေကားမှ လူငယ်တစ်ယောက် ပြေးတက်လာသည်။

ထိုလူငယ် ရောက်လာသည်နှင့် အစ်ကိုဟော်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင့်ကို ဖမ်းထားစမ်း... ထွက်မပြေးစေနဲ့"

လူငယ်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... အစ်ကိုဟော်"

ထိုလူငယ်က ခေါင်မိုးကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရေစီးကြောင်းတစ်ခု "ဝေါ" ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေကြိုးမျှင်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ ရစ်ပတ်ရန် တိုးဝင်လာသည်။

လင်းယွမ် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ရေကို ထိန်းချုပ်တာလား"

ဒီ အစ်ကိုဟော် လက်အောက်မှာ ရေအစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်တောင် ရှိနေတာပါလား။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘာလို့များ အစ်ကိုဟော်အတွက် အသက်ပေး အလုပ်လုပ်ပေးနေရတာလဲ။

လင်းယွမ် သံသယဝင်သွားသော်လည်း ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်သင့်တော့မှန်း နားလည်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက အင်အားများပြားပြီး အစွမ်းပိုင်ရှင်များစွာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မတော်တဆဆိုရင် ရေတိမ်နစ်သွားနိုင်သည်။

သူ့မှာ ဝှက်ဖဲအများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ထုတ်သုံးစရာ မလိုသေးဟု လင်းယွမ် တွေးလိုက်သည်။ သူ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီဘက်က သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို လာရောက် အကဲခတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ အခု ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်ပြီမို့ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်စရာ မလိုတော့ပေ။

"ဟဲဟဲ... ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ ကစားကြတာပေါ့... နောက်မှ အခွင့်အရေးရရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း စပါယ်ရှယ် ပွဲကြမ်းကြတာပေါ့ကွာ"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်မိုးအစွန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့သွားလိုက်သည်။ ဖုန်းလိန် ဆိုသော ရေအစွမ်းပိုင်ရှင်က ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ပြီး လင်းယွမ်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း"

"ဝုန်း"

ပြင်းထန်လှသော စိတ်စွမ်းအင် တုန်ခါမှုလှိုင်းလုံးကြီးက ရှိသမျှလူများကို ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်း ခေါင်းကိုက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။

ရေကို ထိန်းချုပ်နေသော ဖုန်းလိန်ဆိုသူမှာ အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်ပြီး အော်ဟစ်ကာ ခေါင်းကို ဖိထားရသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ် ထိခိုက်သွားသဖြင့် စိတ်ကို စုစည်း၍ ရေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ရေစီးကြောင်းနှင့် ပြုလုပ်ထားသော ရေကြိုးမျှင်မှာ "ဗွမ်း" ခနဲ ပြိုကျသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရေများ ဖိတ်စင်ကုန်သည်။

အစ်ကိုဟော်၏ လက်ထဲမှ ကြာပွတ်မှာလည်း မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားပြီး သာမန် သားရေကြာပွတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူလည်း ခေါင်းကိုအုပ်ကာ ညည်းညူလိုက်မိပြီး မျက်လုံးထဲတွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ခေါင်မိုးပေါ်မှ တန်းခနဲ ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

ခုန်ချလိုက်စဉ် သူက နံရံရှိ အဲကွန်းပုံးကြီးများကို ကိုင်တွယ်၍ အရှိန်လျှော့ကာ အောက်ဘက်ရှိ အခန်းများမှတစ်ဆင့် ရေထဲသို့ ပြန်ဆင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။

သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းက အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်လာသည်။ လင်းယွမ်၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး များပြားလှသော စွမ်းအင်များက သူ့ကျောဘက်သို့ စီးဆင်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျောပြင်ကြွက်သားများတွင် ယားယံသည့် ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒီခံစားချက်က အရင်တုန်းက သူ အစွမ်းစတင်နိုးထကာစ ကျန်းကောချန်ကို လိုက်သတ်စဉ် အမြင့်မှ ခုန်ချခဲ့ဖူးသည့် ခံစားချက်မျိုးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဟမ်... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းက အလုပ်လုပ်နေတာလား"

လင်းယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကလည်း အမြင့်မှ ပြုတ်ကျစဉ် ဤအစွမ်းက ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမယ့် အရင်တစ်ခါက အမြင့် သိပ်မများသဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မပြီးဆုံးလိုက်ပေ။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမြင့်ပေ လုံလောက်သဖြင့် အစွမ်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲပေးနေသည်။

ခဏကြာတော့ လင်းယွမ်၏ ကျောပြင်ကြွက်သားများ အဆမတန် ကြီးထွားလာသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ့ကျောပြင်ကြွက်သားများ ဖြန့်ကားထွက်လာပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားသော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် လင်းနို့တစ်ကောင်၏ အတောင်ပံများ ဖြန့်ကားထားသကဲ့သို့ပင်။ တြိဂံပုံစံ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသော ကျောပြင်ကြွက်သားကြီး ကားထွက်လာသဖြင့် တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင့်တင်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ သူပြုတ်ကျသည့် အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားသည်။

လေစီးကြောင်းများက သူ့နံရိုးဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို လင်းယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဦးတည်ချက်ကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

"ဝှီး...." သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အောက်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်မကျတော့ဘဲ လေဟုန်စီး၍ မလှမ်းမကမ်းရှိ တိုက် (၈၇) ဆီသို့ ပျံဝဲသွားတော့သည်။

"ခွမ်း"

တိုက်နှစ်လုံးမှာ အလွန်နီးကပ်လွန်းသဖြင့် လင်းယွမ် အရှိန်မသတ်နိုင်လိုက်ဘဲ တိုက် (၈၇) ၏ ၁၉ ထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်တိုက်မိလျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ လသာဆောင်မှ မှန်တံခါးများ ကွဲကြေကုန်သည်။

လင်းယွမ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပတ်လိမ့်လိုက်ပြီး အတော်ဝေးဝေးအထိ လျှောတိုက်ပါသွားကာ မနည်း ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားပြီး အရေပြားကာကွယ်မှုလည်း ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ လျှောတိုက်ပါသွားသော်လည်း ဒဏ်ရာတစ်စက်မှ မရရှိခဲ့ပေ။ မှန်ကွဲစများက သူ့အဝတ်အစားများကို စုတ်ပြဲသွားစေသော်လည်း သူ့အရေပြားပေါ်တွင် အရာပင် မထင်ခဲ့ချေ။

လင်းယွမ် ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်လိုက်ရင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

"ဟားဟားဟား... မိုက်တယ်ဟ... ငါ လေဟုန်စီးနိုင်သွားပြီ"

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ"

လင်းယွမ် ပျော်လွန်းလို့ ပေါင်ကိုပင် ပုတ်လိုက်မိသည်။ သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကျောပြင်ကြွက်သား အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူထရပ်လိုက်သည်နှင့် အခန်းထဲမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမလေး "

လင်းယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩသွားသည်။ ရေချိုးခန်းဘက်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါးစပ်ကို အုပ်ပြီး အော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဆံပင်များ စိုစွတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဘာမှ ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။

လင်းယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးက ကြောက်လန့်တကြား အနောက်သို့ လှည့်ပြေးသည်။

လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ကြီးမားလှသော ရင်သားအစုံမှာ ဘယ်ပြန်ညာပြန် ယိမ်းခါသွားသည်။

ကြည့်ရတာ နောက်ထပ် ကိုယ်လုံးအမိုက်စား အလှပဂေးလေး တစ်ယောက်ပါလား။

အမျိုးသမီးက ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြေးပြီး တံခါးကို အမြန်လော့ခ်ချကာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘီလူး... ဘီလူးကြီး... ဘီလူးကောင်ကြီး ရောက်နေတယ်"

လင်းယွမ် ကြောင်သွားပြီးမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူက လင်းနို့တောင်ပံလို ဖြန့်ကားနေသော ကြီးမားလှသည့် သူ့ကျောပြင်ကြွက်သားကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ပုံစံက ပုံမှန်လူတစ်ယောက်နဲ့ မတူဘဲ ကြောက်စရာ ဖြစ်နေတာကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူက အစွမ်းကို အမြန် ပြန်သိမ်းလိုက်ရာ ကျောပြင်ကြွက်သားများ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ပုံမှန်လူပုံစံ ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အမျိုးသမီးမှာ ရေချိုးခန်းထဲတွင် အော်ဟစ်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။ သူမ၏ အသံကြောင့် အပြင်ဘက်မှ ဘီလူးကြီး စိတ်ဆိုးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

လင်းယွမ် ပုံမှန်အခြေအနေ ပြန်ရောက်သည်နှင့် အခန်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ အခန်းက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပြီး ပုံမှန် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားပုံရသည်။ အခန်းထဲတွင် ရေချိုးခန်းထဲမှ အမျိုးသမီး၏ အသက်ရှူသံမှလွဲ၍ အခြားလူ မရှိကြောင်း အာရုံခံမိသည်။

တိုက် (၈၇) ဘက်ကို သူ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပေ။ ဒီဘက်က အခြေအနေကို မသိရသေးသောကြောင့် အရာရာ ဂရုစိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၁၅၂) မာကြောခြင်း အစွမ်းနှင့် အာရုံငါးပါးကို ပိတ်ပင်ခြင်း

ရေချိုးခန်းထဲရှိ ရင်သားဖွံ့ထွားလှသော အမျိုးသမီးကို လင်းယွမ်က အာရုံမစိုက်အားဘဲ သူကိုယ်တိုင် ရိုက်ခွဲဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တိုက် (၈၈) ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

တိုက် (၈၈) ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လူရိပ်လူယောင်များ လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုသူများအားလုံးက သူရှိရာဘက်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေစက်များကြောင့် မြင်ကွင်းမှာ သိပ်ပြီးမသဲကွဲလှပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုခေါင်မိုးပေါ်မှ လူရိပ်တစ်ခုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သူရှိရာဘက်သို့ အားကုန်ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

"ဘုန်း"

ပစ်အားက ပြင်းထန်သော်လည်း ပစ်မှတ်လွဲချော်သွားသဖြင့် အခြားအထပ်တစ်ခုကို သွားရောက်ထိမှန်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အောက်ထပ်ဆီမှ ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ထို့နောက် ရှည်လျားသော အာခေါင်ခြစ်အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဟုန်ထိုး ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် မြားတစ်စင်းအလား လေထုကိုခွင်းကာ မိုးစက်များကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"ဘုန်း"

မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက် (၈၈) ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လဲကျသွားပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒဏ်ရာရသွားပုံရသည်။

လင်းယွမ်က မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အပေါ်ထပ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

တိုက် (၈၇) ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင်လည်း လူအချို့ စုဝေးနေကြသည်ကို ဝိုးတဝါး လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ခုနက အလင်းတန်းအစွမ်းကို မည်သူက ထုတ်လွှတ်လိုက်မှန်းတော့ သူ မသိပေ။

"ဒီအချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေတဲ့သူတွေက အနည်းနဲ့အများတော့ အစွမ်းကိုယ်စီ နိုးထထားကြပုံပဲ"

"ဒီလေဆာအလင်းတန်းက တော်တော်လှမ်းလှမ်း ပစ်နိုင်တာပဲ... ပါဝါကတော့ ဘယ်လောက်ပြင်းလဲ မသိရသေးဘူး"

သည်းထန်သော မိုးရေများ ခြားနေသဖြင့် အလင်းတန်းထိမှန်သွားသူ၏ ဒဏ်ရာအခြေအနေကို လင်းယွမ်က သေချာမမြင်ရပေ။ ထို့ကြောင့် လေဆာအလင်းတန်း၏ ဖျက်အားကို ခန့်မှန်းရ ခက်နေသည်။

သို့သော် ထိုမျှအကွာအဝေးကို လှမ်းပစ်နိုင်ခြင်းက သူ့ကို သတိထားဆက်ဆံရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေသည်။

"တိုက် (၈၇) ရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းဖို့ နည်းလမ်းရှာမှ ဖြစ်မယ်"

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် လင်းယွမ်က ရေချိုးခန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားလေသည်။

"ဒီမှာ သတင်းရင်းမြစ်အသင့် ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းရှိရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းထဲတွင် လင်းယာတစ်ယောက် အစပိုင်း၌ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်စ ပြုလာပြီဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည်လည်း သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းရရှိထားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။

တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အစွမ်းရထားသူ ဟူသော အချက်ကတော့ မပြောင်းလဲပေ။

"အပြင်က လူနဲ့တူတဲ့ သတ္တဝါက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာပါလိမ့်"

"အောက်ထပ်က ယောက်ျားကျွန်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက် သန္ဓေပြောင်းပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာများလား"

"မဖြစ်ဘူး... ဒီကိစ္စကို လန်ယွဲ့ဟွာနဲ့ တခြားသူတွေကို ချက်ချင်း အသိပေးမှ ဖြစ်မယ်"

လင်းယာ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာသည်။

နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရေချိုးဝတ်ရုံကို လှမ်းယူပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမြန်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ကိုယ့်အိမ်ထဲတွင် ရေချိုးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြစ်စေရန် အဝတ်အစားများ ယူမလာခဲ့မိပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ ရှက်စရာများကို ဖုံးကွယ်ရန် ရေချိုးဝတ်ရုံကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝတ်ရုံကို သေချာဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဝတ်ရုံပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ အစွမ်းကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။

"မာကြောခြင်း"

ထိုခဏ၌ သူမ၏ ရေချိုးဝတ်ရုံပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

အဖြူရောင် အလင်းများက ဝတ်ရုံထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ မူလက ဝါဂွမ်းသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်ရုံသည် အဖြူရောင် ပြဒါးရည်များသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပလာကာ မာကျောမာကြောမှု အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဒါကတော့ သူမ၏ မာကြောခြင်း အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယာသည် မူလက အဝတ်အစား ဒီဇိုင်နာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကော့စ်ပလေး ဝတ်စုံများနှင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းသုံး ချပ်ဝတ်ဝတ်စုံများကို သီးသန့်ချုပ်လုပ်ပေးရသူ ဖြစ်သဖြင့် ဝင်ငွေကောင်းခဲ့သည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်လာပြီးနောက် သူမသည် အိမ်ထဲတွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး အပြင်လောက၏ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အပြင်သို့ မထွက်ရဲခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် တိုက်အဆောက်အဦးအတွင်းရှိ ပုန်ကန်မှုများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် စည်းကမ်းပြန်လည် တည်တံ့လာကာ အမျိုးသမီးများ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာမှသာ အပြင်ထွက်ပြီး ငါးဖမ်းရဲလာခဲ့သည်။

မကြာမီအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းလဲနှုန်းများ စုဆောင်းမိလာရာမှ သူမ၏ အစွမ်း မမျှော်လင့်ဘဲ နိုးထလာခဲ့သည်။

ထိုအစွမ်းမှာ မာကြောခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းကိုမဆို "မာကြော" စေရန် ပြုလုပ်နိုင်ရုံသာမက ပစ္စည်းဝတ္ထုများကိုလည်း "မာကြော" သော ဂုဏ်သတ္တိ ထည့်ပေါင်းပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ ဇိုင်းဆွဲထားသော ဤချပ်ဝတ်နှင့် လက်အိတ်ကဲ့သို့သော အကာအကွယ်ပစ္စည်းများကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချပ်ဝတ်ဒီဇိုင်နာ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအစွမ်းကြောင့်ပင် အဆောက်အဦးအတွင်း၌ သူမ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး အုပ်ချုပ်သူ လန်ယွဲ့ဟွာ၏ သဘောကျမှုကို ရရှိကာ လက်ရုံးတစ်ဆူ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ရေချိုးဝတ်ရုံကို အစွမ်းထည့်သွင်းပြီးသွားသောအခါ သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုခံကာကွယ်ရန် လက်နက်တစ်ခုခုကို ဘယ်ညာဝေ့ဝဲ ရှာဖွေလိုက်မိ၏။

သို့သော် ရေချိုးခန်းထဲတွင် မည်သည့်လက်နက် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ရှာဖွေကြည့်ရာ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓားတစ်ချောင်းသာ တွေ့ရသည်။ ဒီပစ္စည်းကမုတ်ဆိတ်ရိတ်ရန် မဟုတ်မှန်း သေချာသည်။ သူမလို မိန်းမသားတစ်ယောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ်မုတ်ဆိတ်မွေး ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒီပစ္စည်းက လက်နက်အဖြစ် သုံးမရသည်မှာ သေချာသဖြင့် လက်လျော့လိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဘေးနားရှိ ဆံပင်မှုတ်စက်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ တူသဖွယ် အသုံးပြုရန်အတွက် အစွမ်းသုံးပြီး ခိုင်မာအောင် လုပ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တံခါးကို "ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်" ဟု ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

လင်းယာ၏ ရင်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက် လွတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

သူမက နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး တံခါးနှင့် ခပ်ခွာခွာနေကာ လက်ထဲမှ ဆံပင်မှုတ်စက်ကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ... အထဲက အမျိုးသမီး ခင်ဗျာ... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့... ကျွန်တော်က လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က တခြားတိုက်က ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပါ... ခုနက မျက်နှာချင်းဆိုင်တိုက်ပေါ်ကနေ မတော်တဆ ခုန်ချမိရင်း ခင်ဗျားအိမ်ထဲကို ဝင်တိုက်မိသွားတာပါ... ခင်ဗျား လန့်သွားအောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

အပြင်ဘက်မှ လင်းယွမ်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယာသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ကြောင်အမ်းသွားမိသည်။

သူမ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်သည် အပြင်ဘက်မှ ဝင်တိုက်ပြီး ရောက်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်နှာချင်းဆိုင်တိုက်မှ ခုန်ချလာသည်ဟု ဆိုရအောင် သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်သနည်း။

အကွာအဝေးအားဖြင့် ပေ ၃၀၀ ကျော် ရှိမည်ဖြစ်ရာ သူက အဝေးခုန် အစွမ်း ရရှိထားသူများလား။

လင်းယွမ်၏ စကားကို လင်းယာ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူ့ကျောဘက်ရှိ လင်းနို့အတောင်ပံကဲ့သို့ အရာများကို ပြန်တွေးမိလိုက်ပြီး ထိုလူက ပျံသန်းနိုင်သည့် အစွမ်း ရထားသည်များလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက စကားပြောတတ်တယ်... ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်ဆိုတော့ သန္ဓေပြောင်းရင်း မအောင်မြင်တဲ့ သတ္တဝါတွေတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

တိုက် (၈၇) တွင်လည်း သန္ဓေပြောင်းလဲမှု ကျရှုံးသွားသည့် လူသားများ ရှိပြီး ဘီလူးသတ္တဝါများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုသတ္တဝါများသည် ခြွင်းချက်မရှိ ဦးနှောက်ပျက်စီးကာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ပြောဆို၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အမဲလိုက်စားသောက်မည့် ဗီဇစိတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လင်းယွမ်က စကားပြောနိုင်သည် ဖြစ်၍ သတ္တဝါဆိုး ဖြစ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော်လည်း သူမ၏ သတိထားမှုကို မလျော့ချလိုက်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူက သတ္တဝါဆိုးများထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတတ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကပ်ဘေးကာလ အခြေအနေမျိုးတွင် ယောက်ျားများက ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမက အသံမာမာဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "အပြင်ထွက်သွား... ကျွန်မအိမ်ထဲကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွား... မဟုတ်ရင် ကျွန်မ လူခေါ်လိုက်မယ်"

"ရှင် သတိထားရင် ကောင်းမယ်... တိုက် (၈၇) က ရှင်တို့ဆီနဲ့ မတူဘူး... ဒီနေရာကို အုပ်ချုပ်တာက အမျိုးသမီးတွေ... ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအဆောက်အဦးထဲ ရောက်နေရင် ရှင့်အတွက် အဆုံးသတ် ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးနော်"

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဒီနေရာကို အမျိုးသမီးများ အုပ်ချုပ်ထားသည် ဆိုသော အချက်ကိုတော့ သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဟမ်... ဟုတ်လား... အဲဒီ အုပ်ချုပ်သူနာမည်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားကလည်း အစွမ်းရထားသူ တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား... ခင်ဗျားရဲ့ ရေချိုးဝတ်ရုံက အစွမ်းထည့်ထားတာလား... အဲဒါ ခင်ဗျားရဲ့ အစွမ်းလား"

ရေချိုးခန်းထဲတွင် လင်းယာတစ်ယောက် မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဘယ်ညာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်မိသည်။ "ရှင်... ရှင် ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ... နေပါဦး... ရှင် ကျွန်မကို မြင်နေရတာလား"

ထိုအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားတော့သည်။

ဒီလိုဆိုရင် အပြင်က ယောက်ျားက သူမကို အကုန်လုံး မြင်ပြီးသွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘောလား။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသစိတ်များ ရောထွေးသွားပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ ထိုလူကို ရိုက်သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အမြန်ရောက်လာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် တံခါးကို ထုရိုက်သံနှင့်အတူ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အမလင်းယာ... အမလင်းယာ... အမ ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား... အမလန်ယွဲ့ဟွာက အမကို သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်လို့"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရေချိုးခန်းထဲမှ လင်းယာ ဝမ်းသာသွားပြီး အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။ "ဆစ်ဆစ်... သတိထား..."

သူမ၏ စကားသံအဆုံးမှာပင် ရေချိုးခန်းတံခါးကြီး ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

"ဒုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ လင်းယွမ်က အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဖြစ်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ"

လင်းယာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လက်ထဲမှ ဆံပင်မှုတ်စက်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က လက်ကာလိုက်ရာ "ဘုန်း" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အစွမ်းထည့်သွင်းရန် မမီလိုက်သော ဆံပင်မှုတ်စက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားလေသည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်က လင်းယာကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

လင်းယာက အလျင်အမြန်ပင် သူမ၏ ညာလက်သီးကို "မာကြော" အောင်လုပ်ပြီး လင်းယွမ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ သူက သာမန်ကာလျှံကာ လူများကို ဒဏ်ရာမရစေလိုသဖြင့် သူမ၏ လက်သီးနုနုကို လှမ်းဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ထိုလက်သီးက လင်းယွမ်၏ လက်ဝါးထဲသို့ ကျရောက်သွားရာ သံတူတစ်ချောင်းနှင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

လင်းယွမ် အံ့သြသွားမိသည်။ ဒီအမျိုးသမီး၏ လက်သီးက ကြည့်ရတာ ဖြူဖြူသွယ်သွယ်လေး ဖြစ်သော်လည်း ဒီလောက်ထိ မာကျောနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားမိပေ။

ကံဆိုးသည်မှာ အားနည်းနေခြင်းပင်။

လင်းယွမ်က လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မာကျောနေသော လက်သီးကို ချုပ်တည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် အားဖြင့် ဆောင့်ဆွဲလိုက်ရာ လင်းယာတစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြင့် သူ့ဆီသို့ ပါလာတော့သည်။

လင်းယာမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အော်ဟစ်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်နေရာကိုမဆို ခိုင်မာအောင် လုပ်နိုင်သလို အကာအကွယ်ပစ္စည်းများကိုလည်း ခိုင်မာအောင် လုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် အားနည်းချက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ခွန်အား မရှိခြင်းပင်။

သာမန်လူများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူမ၏ သန္ဓေပြောင်းခန္ဓာကိုယ်က သာလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း အခြား အစွမ်းရထားသူများ၊ အထူးသဖြင့် ခွန်အားအခြေပြု အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူမ၏ အင်အားက တန်းတူ မဟုတ်တော့ပေ။

လင်းယွမ်သည် ခွန်အားအခြေပြု အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ခွန်အား အရည်အသွေးမှတ်မှာ ၁၀.၉ အထိ ရှိနေသဖြင့် ခွန်အားအစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ယှဉ်လျှင် မတိမ်းမယိမ်း ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယာ၏ မာကြောခြင်း အစွမ်းနှင့် တွေ့သောအခါ လုံးဝ အသာစီးရနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယာ၏ ပါးစပ်မှ "အ" ခနဲ အာမေဋိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပါသွားတော့သည်။

လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်က လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး... မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ချင်လို့ပါ"

လင်းယာက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ရှင် ဒီလောက်ထိ လုပ်နေတာတောင် လူဆိုးမဟုတ်ဘူး ပြောဦးမလို့လား... ရှင် ဒီလိုလုပ်မှ ပိုပြီး ပြဿနာတက်မှာ မသိဘူးလား"

လင်းယွမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်က မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် သူမ၏ ရင်သားအစုံပေါ်သို့ ဆုပ်ကိုင်မိလျက်သား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက လက်ကို အောက်သို့ အမြန်လျှောချလိုက်ပြီး ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်တာ၊ အမမေနဲ့ နေရင်း ကျင့်သားရနေလို့ပါ ဟု စိတ်ထဲကနေ ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။

ဒါက ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်ရဲ့ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မဆိုင်ပါဘူးပေါ့။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား သူငယ်ချင်းတွေ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်မိအောင် ထိန်းထားချင်လို့ပါ... ကျွန်တော်က မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်ချင်ဘူး"

"ဝုန်း"

စကားမဆုံးမီမှာပင် အခန်းတံခါး ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အမလင်းယာ... အမ ဘယ်မှာလဲ"

ထို့နောက် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

တစ်ယောက်မှာ အရပ် ၅ ပေကျော်ခန့်သာ ရှိပြီး သေးသေးသွယ်သွယ်လေး ဖြစ်ကာ ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားသည်။ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြင့် "အမလင်းယာ" ဟု အော်ဟစ်နေသည်။

နောက်တစ်ယောက်မှာလည်း အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယောက်ျားများထက်ပင် ထွားကျိုင်းသန်မာနေသည်။ အသားညိုညို၊ ခြေတံလက်တံ ရှည်ရှည်နှင့် အရပ် ၆ ပေနီးပါးခန့် ရှိကာ ယောက်ျား ရင့်မာကြီး တစ်ယောက်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သူမှာ ထိုအမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ ခွန်အားနှင့် ပတ်သက်သော အစွမ်းတစ်ခုခု ရရှိထားပုံရသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်မှ လင်းယာ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းချုပ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "နှစ်ယောက်လုံး စိတ်မလိုက်ကြပါနဲ့... ကျွန်တော်က လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပေးကြပါ..."

"အမလင်းယာ"

ပုပုသွယ်သွယ် မိန်းကလေးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် လင်းယာမှာ ရေချိုးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားပြီး ခုနက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ထားမှုကြောင့် ရင်ဘတ်ဟိုက်နေကာ ရင်သားတစ်ဝက်ခန့် ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျှိုဆစ်ဆစ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တိရစ္ဆာန်ကောင်... နင်က အမလင်းယာကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူမက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းဖိချလိုက်သည်။

လင်းယွမ် ရင်ထိတ်သွားမိသည်။ သူမတွင် ဘာအစွမ်း ရှိမှန်း မသိသဖြင့် လင်းယာ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ အမြန်ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး အမြင်အာရုံ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေတိုးသံ ပြင်းပြင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်သည် အမြင်အာရုံ ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာမူ ပကတိ အတိုင်း ရှိနေသေးသဖြင့် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို "မြင်" နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအသားညိုညိုနှင့် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသမီးကြီးက ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ဖြင့် လင်းယာကို ဖမ်းချုပ်ထားသည့် သူ၏ လက်မောင်းကို ချိန်ရွယ်ပြီး ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လင်းယာသည်လည်း ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လင်းယွမ်က ဒေါသတကြီးနှင့် သူမကို ရန်ပြုမည်စိုးသဖြင့် လည်ပင်းကို မာကြော အောင် လုပ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို "မြင်" လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချမိသည်။

သူ့ရင်ခွင်ထဲက ရင်သားဖွံ့ထွားသော အမျိုးသမီးကို မထိခိုက်စေလိုသဖြင့် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူကလည်း လက်ဝါးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသမီး၏ လက်သီးကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဖြောင်း"

လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ရိုက်ခတ်မိသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ဝါးပြင်ဆီသို့ ကြီးမားသော အားတစ်ခု သက်ရောက်လာသဖြင့် လင်းယွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဒီအသားညိုညို ဝဝကစ်ကစ် အမျိုးသမီးရဲ့ ခွန်အား အရည်အသွေးက တော်တော် မြင့်တာပဲ။

၈ မှတ်၊ ၉ မှတ်လောက်တော့ ရှိမည့်ပုံပင်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားက ၁၀.၉ ရှိနေသဖြင့် သူမကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။

"ဘုန်း"

လင်းယွမ်က အားစိုက်ထုတ်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အသားညိုညို အမျိုးသမီးမှာ ခြေလှမ်းယိုင်နဲ့ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး သူမ နင်းလိုက်သော ကြမ်းခင်းကြွေပြားများမှာ ကွဲအက်ကုန်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းမည်းသည်းလာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ယားးးးးးးး"

သူမက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက သိသိသာသာ ကြီးထွားလာကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အခြေအနေကို မြင်ပြီး မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်မိသည်။

ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

သူ့နားထဲတွင် မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားရတော့ပေ။

လင်းယွမ် ရင်ထိတ်သွားပြီး ပုပုသွယ်သွယ်လေးနှင့် လျှိုဆစ်ဆစ် ဆိုသော ကောင်မလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လျှိုဆစ်ဆစ်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လင်းယွမ်ရှိရာသို့ လှမ်းပြီး ဖိချနေသည်။ ထိုပုံစံမှာ အစွမ်းတစ်ခုခု ထုတ်သုံးနေသည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါ သူမရဲ့ အစွမ်းလား... ငါ့ရဲ့ အမြင်အာရုံနဲ့ အကြားအာရုံကို ပိတ်ပင်လိုက်တာလား"

လင်းယွမ် နားလည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာ သူ ရိပ်မိသွားပြီ။

ဒီနှစ်ယောက်သာ သာမန်အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် တွေ့လျှင် တစ်ဖက်လူကို အသာလေး အနိုင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ယောက်က အာရုံခံစားမှုကို ပိတ်ပင်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ခွန်အားဖြင့် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်မည် ဆိုလျှင် သာမန်လူများအနေဖြင့် ပြေးပေါက်ပင် ရှိမည်မဟုတ်။

ထိုအချိန်တွင် လေတိုးသံ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် အသံမကြားရသဖြင့် လေခွင်းသံကို သူ မကြားနိုင်ပေ။

အသားညိုညို အမျိုးသမီးကြီးက ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာပြီးနောက် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး လင်းယွမ်၏ ဦးခေါင်းကို ခြေဖြင့် ဝဲကာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ကိုယ်ကို ချက်ချင်းနှိမ့်ချလိုက်ပြီး ကန်ချက်ကို ရှောင်လိုက်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ခြေကောက်ဝတ်ကို ပြန်လည် ပိုင်းကန်လိုက်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထိုအမျိုးသမီးသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာသော်လည်း အမြန်နှုန်း ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိပေ။

သူမက ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ခုန်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို လေပေါ်မှ ပျံဝဲကာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ရင်ဘတ်တွင် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

"ဘုန်း"

တစ်ဖက်လူ၏ ကန်ချက်က ပြင်းထန်လှသဖြင့် လင်းယွမ်မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။

ဒီကန်ချက်က ခွန်အား ၁၀ မှတ် ကျော်လောက်သည်။

"သူက ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာပြီးတဲ့နောက် ခွန်အားပါ တိုးလာတာပဲ... ဆိုတော့ သူ့အစွမ်းက ခွန်အားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲတာပါ ပါနေတာလား"

လင်းယွမ် အံ့သြသွားပြီး အရှိန်သတ်ရန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ လက်မောင်းမှ အရိုးကျိုးမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး လက်မောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်မောင်းမှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေပြီး ရောင်ရမ်းခြင်းပင် မရှိပေ။

ဒါပေမဲ့ နာကျင်မှုကတော့ ဦးနှောက်ထဲထိ စူးရှစွာ ရောက်ရှိနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ၁၅.၈ နဲ့ဆိုရင် ဒီကန်ချက်လောက်က ငါ့ကို ဒဏ်ရာရစေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့ ဒီလောက် နာနေရတာလဲ"

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လျှိုဆစ်ဆစ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။ "သူ့ လက်ချက်ပဲ... သူက ငါ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ အကြားကို ပိတ်ပင်ရုံတင် မကဘဲ နာကျင်မှုကိုပါ ချဲ့ကားနိုင်တာလား"

"ဒါ သူ့ရဲ့ အစွမ်းပေါ့လေ"

လင်းယွမ် နားလည်လိုက်သည်။ ဒီအမျိုးသမီး၏ အစွမ်းက လူ့အာရုံခံစားမှုများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နာကျင်မှု ဟူသည် လူသားတို့၏ အားနည်းချက် တစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလား။

လင်းယွမ်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ လျှိုဆစ်ဆစ်ဆီသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်သိုင်း ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

"အားးးးးးး"

လျှိုဆစ်ဆစ် တစ်ယောက် ခေါင်းထဲတွင် လေးလံသော အရာတစ်ခုဖြင့် ထုရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

သူမ မူးဝေအော့အန်ချင်လာပြီး ခေါင်းကို အုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ အစွမ်းသုံးနေမှု ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ထိုခဏ၌ လင်းယွမ်၏ အမြင်အာရုံနှင့် အကြားအာရုံများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ခုနက အရိုးကျိုးမတတ် နာကျင်နေသော လက်မောင်းသည်လည်း မည်သည့်နာကျင်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။

"ဝုန်း"

အသားညိုညို အမျိုးသမီးကြီးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာပြီး လင်းယွမ်ဆီသို့ ထပ်မံပြေးဝင်လာပြန်သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ စကားပြော၍ ရမည့်ပုံမပေါ်တော့သဖြင့် ဒီအမျိုးသမီးများကို အရင် ဖမ်းချုပ်ထားမှ ဖြစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက ညာခြေဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘုန်း"

အမျိုးသမီးကြီး၏ ကန်ချက် လွဲချော်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ကိုသာ ထိမှန်ကာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြွေပြားများ ကွဲကြေသွားပြီး သူမ ရင်ထိတ်သွားကာ မျက်နှာပျက်သွားပြီးနောက် အနောက်သို့ အမြန်လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူမ၏ ဇက်ပိုးကို လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း"

အမျိုးသမီးကြီးမှာ မျက်လုံးပြာသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းစိုက်ကာ လဲကျသွားတော့သည်။

လင်းယွမ်က လက်ကိုပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ခွန်အားကြီးပေမဲ့ တုံ့ပြန်တာက နှေးလွန်းတယ်"

လင်းယွမ်၏ လက်ရှိ အလျင် အရည်အသွေးမှတ်မှာ သူ၏ ခွန်အားထက်ပင် ကျော်လွန်ကာ ၁၂.၈ အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ယခင်က ကံစမ်းမဲ ၁၀ ကြိမ် ဆက်တိုက် နှိုက်ခဲ့စဉ်က ကံမကောင်းစွာဖြင့် အလျင် အရည်အသွေးမှတ်များသာ ဆက်တိုက် ကျရောက်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အလျင်မှာ အဆမတန် တိုးတက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု တိုက်ပွဲတွင် ထိုအကျိုးကျေးဇူးက သိသာလာပြီ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားကြီးသူက သူ့လောက် မမြန်နိုင်။

သူ့ထက် မြန်သူက သူ့လောက် ခွန်အားမကြီးနိုင်။

ဒါကတော့ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးခြင်း၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က မေ့လဲသွားသော အမျိုးသမီးကြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မလှမ်းမကမ်းရှိ လျှိုဆစ်ဆစ်နှင့် လင်းယာတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လျှိုဆစ်ဆစ်မှာ ခေါင်းကို အုပ်ထားပြီး စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သတိလစ်မသွားသော်လည်း ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

သူမက လင်းယွမ်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကို မလာနဲ့... နင် ငါတို့ကို ထိရဲထိကြည့်... အမလန်ယွဲ့ဟွာက နင့်ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ဘဲ မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော လင်းယာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်နှခါ ပြောရမလဲ... ကျွန်တော်က လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူးလို့"

"ကျွန်တော်သာ လူသတ်ချင်တယ် ဆိုရင် ဟိုမှာလဲနေတဲ့ ဝဝနဲ့ မိန်းမ အသက်ရှင်ဦးမယ် ထင်လား"

"ခုနက သူ့ဇက်ပိုးကို ခုတ်လိုက်တာ လက်ဝါးစောင်း မဟုတ်ဘဲ ဓားနဲ့ဆိုရင် ခေါင်းပြတ်နေလောက်ပြီ"

လင်းယွမ်၏ စကားကြောင့် လျှိုဆစ်ဆစ်နှင့် လင်းယာတို့ ကြောင်သွားကြသည်။

တစ်ဖက်လူက အသာစီးရနေပါလျက်နှင့် ဆက်လက်မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူတို့ကို ရှင်းပြနေသည်။

ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လင်းယွမ်က သူတို့ထင်ထားသလို လူစားမျိုး မဟုတ်လောက်ဘူးဟု လင်းယာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ အမလင်းယာ အခန်းထဲ ရောက်နေတာလဲ"

လျှိုဆစ်ဆစ်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ရှင်းပြသည်။ "ကျွန်တော်က ၇၆ ထပ်တိုက်က ပိုင်ရှင်ပါ... ခုနက တိုက် (၈၈) က ခေါင်းဆောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ တိုက် (၈၈) ခေါင်မိုးပေါ်ကနေ ခုန်ချလာတာ... မတော်တဆ လေဟုန်စီးရင်း ဒီက "အမလင်းယာ" ရဲ့ အခန်းထဲ ရောက်လာမိပြီး အခုလို အထင်လွဲစရာတွေ ဖြစ်ကုန်တာပါ"

"ကျွန်တော် တရားဝင် မိတ်ဆက်ပါရစေ... ကျွန်တော်နာမည် လင်းယွမ် ပါ... ပြဿနာ လာရှာတာ မဟုတ်ပါဘူး"

လျှိုဆစ်ဆစ်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။ "ရှင်... ရှင်က ၇၆ ထပ်တိုက်က ပိုင်ရှင် ဟုတ်လား... ဒါဆို တိုက် (၈၈) ကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားတာလဲ... ပြီးတော့ ရှင်က ပျံနိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

လင်းယွမ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပျံတာတော့ မဟုတ်ဘူး... လေဟုန်စီးတယ်လို့ပဲ ပြောရမလား... ဒီက "အမလင်းယာ" မြင်လိုက်ပါတယ်... ကျွန်တော်ပြောတာ မှန်ကြောင်း သူ သက်သေပြနိုင်တယ်"

လင်းယာက ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ဂျိုင်းအောက်ကနေ လင်းနို့တောင်ပံလို အရာတွေ ထွက်လာတာ ငါ မြင်လိုက်တယ်... မျက်နှာချင်းဆိုင်တိုက်ကနေ ငါ့အိမ်ထဲကို ပျံပြီး ဝင်တိုက်မိတာအမှန်ပဲ"

လျှိုဆစ်ဆစ် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အကြောင်းအရာ လွှဲလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါဆို ရှင်က ဘာလို့ အမလင်းယာကို ဖမ်းချုပ်ထားရတာလဲ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဖမ်းချုပ်တာ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားတို့ မရောက်လာခင်က ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ရုတ်တရက် ရောက်လာတော့ မလိုအပ်တဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ ဒီက "အမလင်းယာ" ကို အရင် ထိန်းထားပြီး ခင်ဗျားတို့ကို အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောလို့ရအောင် လုပ်လိုက်တာပါ"

"ဟွန်း... ဘာ ယုတ္တိရှိတဲ့ စကားလဲ... ရှင်က အမလင်းယာကို ဖမ်းထားပြီးတော့မှ ကျွန်မတို့နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ် ဟုတ်လား... ရှင့်စကားက ဖြစ်နိုင်မယ် ထင်လို့လား"

လင်းယွမ် ရယ်လိုက်သည်။ "ကပ်ဘေးကာလမှာ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုမာလဲ... မာတဲ့လူရဲ့ အသံက ပိုကျယ်တာပဲလေ... ကျွန်တော် ဒီလိုမလုပ်ရင် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်ပြောတာကို နားထောင်ပါ့မလား"

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို မနိုင်ရင် ခင်ဗျားတို့က အခုလို ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောနေပါ့မလား"

လျှိုဆစ်ဆစ် ဆွံ့အသွားသည်။ သူမ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြန်သည်။ "ရှင် အခု ဘာလုပ်ချင်တာလဲ... ကျွန်မတို့က ရှင့်ကို မကြိုဆိုဘူး"

"ရှင် ကျွန်မတို့ကို ဖမ်းထားနိုင်တာနဲ့ ပြီးပြီလို့ ထင်မနေနဲ့... အမလန်ယွဲ့ဟွာ ရောက်လာပြီ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရောက်နေတာ မှန်ပါတယ်... ရောက်နေတာတောင် နည်းနည်း ကြာနေပြီ... ဆိုတော့ "အမလန်ယွဲ့ဟွာ" က ပွဲကြည့်လို့ မဝသေးဘူးလား"

ဆက်ရန်...