အလိုက်သိလွန်းသူကြီး... အကြီးအကဲမို

“မျက်စိသုံးလုံးကျားရဲ့ အကူအညီကိုရဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ကျန်းချန်ရဲ့နှလုံးသားကို ဖမ်းစားရမယ်။”

“မင်း တကယ်ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။”

အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံမလေးက မင်းသမီးနင်ထီကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်ပင်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သည် ချီချန်းနှင့် လင်ယီတို့နှင့်မတူညီသောလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် အသုံးချခြင်းပင်။

မျက်စိသုံးလုံးကျား၏ အကူအညီကိုရရှိရန်အတွက် သူတို့သည် ကျန်းချန်ကိုစည်းရုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ကို နင်ထီအပေါ် အချစ်စိတ်ဝင်လာအောင်လုပ်ခြင်းသည် ထိုရည်မှန်းချက်အောင်မြင်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်၏။

မင်းသမီးနင်ထီက သူမ၏မေးစေ့ကို အနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျသောလည်ပင်းမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော ငန်းဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

“သူက နောက်ဆုံးတော့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲလေ။ သူ့ကို အလှနဲ့ဆွဲဆောင်ပြီး ကျွန်မခြေရင်းမှာ ဝပ်တွားလာအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။”

ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံမလေးကလည်း သူမ၏အရည်အချင်းကို ယုံကြည်ပါသည်။

နန်းမြို့တော်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မင်းသားများ၊ မှူးမတ်များနှင့် သူရဲကောင်း လူငယ်လေးများသည် ဤမင်းသမီးကို သူတို့၏နတ်သမီးတစ်ပါးလိုသဘောထားကြပြီး နေ့ရောညပါ အိပ်မက်မက်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟင်း... ဒါဆိုရင် နင်အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။”

နောက်တစ်နေ့သို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့ခရီးမထွက်မီမှာပင် မိုချန်က ကျန်းချန်ထံရောက်လာ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ဂိုဏ်းချုပ်ခရီးသွားရင်း အပျင်းပြေစေဖို့ တစ်ညလုံးအချိန်ပေးပြီး လက်ဆောင်လေးတစ်ခု လုပ်ထားလို့ပါ။”

“လက်ဆောင်... ဟုတ်လား။”

ကျန်းချန်သည် ခိုဥခန့်သာရှိသော အပြာရောင်ပုလဲလုံးလေးတစ်လုံးကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ ခဏမျှတော့ ၎င်းက ဘာမှန်းမသိဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားထည့်သွင်းပြီး အနည်းငယ်သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ထူးခြားမှုကို မြင်ရပါလိမ့်မယ်။”

“ဟုတ်လို့လား။”

အစ်ကိုကြီးချန်က ၎င်းကို အနည်းငယ်သန့်စင်ပြီးနောက် အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပုလဲလုံးလေးမှာ ရုတ်တရက်ကွဲအက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လူပုံစံအရုပ်ပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ရုပ် ခုန်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် လေနှင့်ထိတွေ့သည်နှင့်အမျှ ကြီးထွားလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သာမန်လူများကဲ့သို့ အရွယ်အစား ဖြစ်လာကြသည်။

စုစုပေါင်း လူဆယ့်ခြောက်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသားရှစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးရှစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါကြပြီး အမျိုးသမီးများမှာမူ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ လှပကြသည်။

ကျန်းချန် လန့်သွားပြီး ဘာမှမမေးရသေးမီမှာပင် ထိုလူဆယ့်ခြောက်ယောက်မှာ သူတို့ဘာသာ စတင်ဖျော်ဖြေကြတော့သည်။

အမျိုးသားရှစ်ယောက်မှာ ဗုံ၊ စောင်းနှင့် ပလွေစသည့် တူရိယာမျိုးစုံကိုထုတ်ယူကာ စတင်တီးခတ်ကြ၏။

တေးသံမှာ တက်ကြွပြီး အားမာန်ပါလှရာ နားထောင်သူကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးရှစ်ယောက်မှာ စတင်ကခုန်ကြသည်။

သူတို့၏အကမှာ နွဲ့နှောင်းလှသော်လည်း ရိုင်းစိုင်းသောအလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ထားတာလဲ။”

ကျန်းချန်တစ်ယောက် တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့ဩသွားရသည်။

“ဒါတွေက ကစားစရာလေးတွေပါပဲ။”

မိုချန်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

“ဒါတွေက ရွှံ့ရုပ်လေးတွေပါ၊ ရုပ်သေးပညာတစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီရုပ်သေးတွေမှာ ဘာခွန်အားမှမရှိပါဘူး၊ သီချင်းဆိုကပြတာလောက်ပဲ လုပ်နိုင်တာပါ။”

“အဟမ်း... ဒါဆိုရင် ဒါက ဘာအတွက်သုံးရမှာလဲ။”

မိုချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီခရီးကို ဘယ်သူမှမပါဘဲသွားမှာလေ။ ဒီအဘိုးကြီးက ဂိုဏ်းချုပ်တိုက်ခိုက်နေရတဲ့အချိန်မှာ အထီးမကျန်စေဖို့အတွက် ဒါလေးကိုလုပ်ပေးလိုက်တာပါ...”

အချို့အရာများကိုတော့ ထုတ်ဖော်မပြောဘဲ ချန်ထားခြင်းက ပို၍အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

ကျန်းချန်၏မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။

ဒါကတော့ တကယ့်ကို သယ်သွားလို့ရတဲ့အကအဖွဲ့ပဲ...

ဟန်ရေးပြကြွားဝါရသည်ကိုသဘောကျသည့် သူ့အတွက်တော့ ၎င်းသည် ခရီးသွားသောအခါ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်၏။

တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်းမှာ သူတို့ကိုထုတ်လွှတ်ပြီး ဖျော်ဖြေခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကြွားလုံးတွေက ပိုပြီးတော့တောင် အထာကျဦးမည်...

သူ့အမြင်အရ ၎င်းသည် မည်သို့သောရတနာလက်နက်ထက်မဆို ပိုအသုံးဝင်၏။

“သိပ်ကောင်းတာပဲ။”

“ငါ့စိတ်ကိုသိတာ အကြီးအကဲမိုပဲရှိတယ်။”

သူက မိုချန်၏ပုခုံးကို အားရပါးရပုတ်လိုက်သည်။

သူက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူတော်စင်အဆင့်ဆေးလုံးကိစ္စကို ငါမှတ်ထားပါ့မယ်။”

မိုချန်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ကျန်းချန်နှင့် မနေ့ကတစ်ရက်တည်းအတူနေခဲ့ရုံဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည်ကြွားဝါရသည်ကို အထူးဝါသနာပါကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

နည်းနည်းကြွားဝါခြင်းက စိတ်ချမ်းသာစေပြီး များများကြွားဝါခြင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် ကောင်းမွန်သည်မဟုတ်ပါလား။ လူငယ်တစ်ယောက်မှာ ကျန်းမာတဲ့ ဝါသနာလေးတွေရှိတာက နားလည်ပေးလို့ရပါသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏အကြိုက်ကိုလိုက်ရန်အတွက် တစ်ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဤကစားစရာလေးများကို လုပ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဤမျှလောက် အံ့ဩစရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းချန်၏ကတိစကားက သူ့ကိုစိတ်အေးသွားစေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်။”

ကောင်းကင်သားတော်ရဲ့ ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ကံတရားနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် သေချာသွားလေပြီ။

“ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ပြန်ကောင်းလာပြီဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အခုထက်အဆပေါင်းများစွာပိုကောင်းပြီး ပိုပြီးသပ်ရပ်တဲ့ အဆင့်မြင့်ဗားရှင်းကို လုပ်ပေးပါ့မယ်။”

“ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတယ်။ အကြီးအကဲမို တကယ်ပဲပင်ပန်းသွားပါပြီ။”

“ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့လိုက်သွားဖို့ မလိုဘူးလား။”

သယ်သွားလို့ရတဲ့အကအဖွဲ့ကို ပုလဲလုံးထဲသို့ ဂရုတစိုက်ပြန်ထည့်ပြီးနောက် ကျန်းချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး၊ ဒီခရီးက ငါသေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ။”

“ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ့်ကိုနတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ၊ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိနေတာပဲ...”

သူတို့နှစ်ယောက်သည် လူတိုင်းစောင့်ဆိုင်းနေသော အဓိကခန်းမသို့ ရောက်လာကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မတို့ကို တစ်ခါလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါ်သွားလို့မရဘူးလား။”

ကျိလင်းဟန်၊ လင်းနင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူ့ကိုမခွဲချင်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ပိုစိုးရိမ်သည်မှာ သူထွက်သွားပြီးနောက်...

ပြန်မလာတော့မှာကိုဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးတွေမှာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အလိုလိုသိစိတ်ရှိ၏။ သူတို့က ကျန်းချန်အသတ်ခံရမှာကို မကြောက်ကြဘဲ မင်းသမီးနင်ထီ၏ နူးညံ့လှသောအလှတရားများကြားတွင် နစ်မွန်းသွားမှာကိုသာ ကြောက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးက နောက်ကလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်စောင့်ကြည့်ချင်နေကြသည်။

“အကြီးအကဲမိုရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကိုရဖို့ ခဲယဉ်းတာကို မင်းတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားကြဘူးလား။”

“အားလုံးပဲ ငါ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းကို သေချာလုပ်ကြစမ်း။”

“ခဏလေးတောင် ပျင်းရိနေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို ငါအပင်ပန်းခံပြီး ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာတွေကို မလေးစားရာရောက်လိမ့်မယ်။”

အစ်ကိုကြီးချန်ကိုယ်တိုင်က ကျင့်ကြံရသည်ကိုမကြိုက်သော်လည်း တခြားသူတွေကို ကျင့်ကြံဖို့တိုက်တွန်းသည့်အခါတွင်မူ အကြောင်းပြချက်အစုံအလင်ရှိနေတတ်သည်။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့သားများ စတင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ကျန်းချန်သည် ထိုလွမ်ငှက်၏ကျောပေါ်ရှိ ယာယီနန်းဆောင်ထဲတွင် လိုက်ပါသွား၏။

လွမ်ငှက်သည် တာအိုနန်းတော်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ပျံသန်းနှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်၏။ တောင်ပံတစ်ချက်ခတ်ရုံဖြင့် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးပေါက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မင်းသမီးနင်ထီသည် သူ့အနားတွင်အမြဲရှိနေပြီး အလွန်ဂရုစိုက်ပြနေသည်။

သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်ကတော့ အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံမလေးကိုသာ ပိုပြီးအာရုံစိုက်နေမိသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် သူမ၏စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အပြင်ပန်းတွင်တော့ တကယ့်အစေခံမလေး တစ်ယောက်လိုပင်။ သူမ ဘာတွေကြံစည်နေသလဲ သူမသိပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒီခရီးမှာ အဲဒီမျက်စိသုံးလုံးကျားကို မတွေ့မိသလိုပဲ။”

နင်ထီလိုချင်သည်မှာ မျက်စိသုံးလုံးကျား၏စွမ်းအားဖြစ်ရာ သူမက သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီးစိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းနေခြင်းပင်။

ကျန်းချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဘာလို့ အဲဒီမောက်မာတဲ့ကျားကို သွားလေရာရာမှာ လူတိုင်းက ပြောနေကြတာလဲ။

သူကပဲ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်နေသလိုလို။ ဒါက တကယ်ကိုသည်းမခံနိုင်စရာပဲ။

သူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ကို ဘာလို့ခေါ်လာရမှာလဲ။”

“သူက အများကြီးသန်မာပုံရတယ်လေ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း သူ့ကိုခေါ်လာမယ်ဆိုရင် ကိစ္စတွေက ပိုပြီးအဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“ငါ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ ငါမကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရှိလို့လား။”

အင်း... နင်ထီနှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံမလေးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှင့်ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် အဲဒီကျားသာမရှိရင် ကျွန်မတို့က ရှင့်ကို လှည့်တောင်ကြည့်မှာမဟုတ်ဘူး သိရဲ့လား...

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက တကယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိတာပဲ။ ဒါဆိုရင် လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျမှ အဲဒီကျားမိစ္ဆာက ပေါ်လာမှာလား။”

နင်ထီက ဆက်လက်စမ်းသပ်နေတုန်းပင်။

အစ်ကိုကြီးချန်ကတော့ အခြေအနေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်လာပြီဖြစ်သည်။

ဪ... ဒီမိန်းမက အဲဒီမျက်စိသုံးလုံးကျားကြောင့်သာ ငါ့အပေါ် ဒီလောက်အထိ နွေးထွေးပြနေတာကိုး။

သူ့အတွက်နဲ့ ငါ့ကိုတောင် မိန်းမလှထောင်ချောက်သုံးနေတာပေါ့။

ဒါက တကယ့်ကိုသည်းမခံနိုင်စရာပဲ။ ငါ့ရဲ့ဆွဲဆောင်မှုက အဲဒီ ကျားကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘူးလား။ မင်းတို့မှာ မျက်စိရောရှိကြရဲ့လား။

သူ့အနေနှင့် နင်ထီအပေါ် ဘာခံစားချက်မှမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်ရ၏။

ထို့ကြောင့် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူ ဘာမှဆက်မပြောတော့ပေ။

မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့သားများမှာ လုံယွဲ့ နန်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရှခုန်းကျွင်းသည် ဧကရာဇ်ထံသတင်းပို့ရန် အရင်ပြန်သွားပြီး နင်ထီကမူ ကျန်းချန်ကို သူမ၏ယာယီနန်းဆောင်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မင်းသမီးနင်ထီသည် မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် လူအာရုံစိုက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရာ သူမပြန်လာခြင်းမှာ အလွန်ပင်ခမ်းနားလှသည်။

၎င်းအပြင် ကျန်းချန်သည်လည်း သူ့ကိုယ်သူဖုံးကွယ်မထားသဖြင့် များမကြာမီမှာပင် လူအများက သူ့အကြောင်းသိသွားကြသည်။

ဤသတင်းမှာ လုံယွဲ့ နန်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် အတော်လေးလှုပ်ခတ်သွား၏။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များသည် မင်းသမီးကို စွဲလန်းခဲ့ကြသော်လည်း နင်ထီ၏ပါရမီနှင့် စွမ်းအားကြောင့် မည်သူမျှ သူမ၏မျက်စိထဲမဝင်ခဲ့ပေ။

ရလဒ်အနေနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်သူမျှ သူမ၏မျက်နှာသာပေးမှုကို မရရှိခဲ့ကြ။

အများအားဖြင့် စကားတစ်ခွန်းတောင်မပြောရဘဲ အဝေးကနေသာ ငေးကြည့်ခဲ့ရသူတွေဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ သူမ၏လွမ်ငှက်ကိုအတူစီးပြီး သူမနှင့်အတူခရီးသွားနိုင်သူရှိလာသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ထိုမျှမက ထိုလူသည် မင်းသမီးနှင့်လက်ချင်းတွဲပြီး အလွန်ရင်းနှီးစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်ဟုလည်း သတင်းများထွက်ပေါ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်သူသည် လုံယွဲ့မြို့ရှိ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နန်းဆောင်တွင်ပင် တည်းခိုနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

အိပ်ခန်းချင်းမတူသော်လည်း ဤမျှလောက်နှင့်ပင် နန်းမြို့တော်ရှိ မင်းသားများနှင့် မှူးမတ်အများအပြားကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်၏။

“ဒီကျန်းချန်ဆိုတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။”

“ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း အဲဒီလူရဲ့သတင်းအချက်အလက်အကုန်လုံး ငါ့ဆီရောက်ရမယ်။”

“ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၄ ပဲ ရှိတာလား။”

“အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ။ ဒီလူက ဘာအရည်အချင်းရှိလို့လဲ။”

“မင်းသမီးက သူချဉ်းကပ်နိုင်တဲ့လူမျိုးလား။”

“သူ့ကို သတ်ပစ်စမ်း။ ဒီလူက မင်းသမီးနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးဆိုတာပြလိုက်။”

အစ်ကိုကြီးချန်ကတော့ နင်ထီနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရုံဖြင့် လူများစွာ၏မုန်းတီးမှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင်မက်ဖူးလိမ့်မည်မဟုတ်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် သူအရင်ကမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးသော မုန်းတီးမှုကိုဆွဲဆောင်နိုင်သည့်စွမ်းရည်မှာ ယခုတော့ လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ သူ၏အခန်းတံခါးမှာ ပိတ်ဆို့ခြင်းခံလိုက်ရပါတော့သည်။