အခန်း (၆၀)
Vol. 4 Ch. 60
ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှင့်တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ကားအတွင်းမှကျိူးလီဇီသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ ထိုင်ခုံဆီသို့ မှီလိုက်တယ်။ ကန်ရေကိုသောက်ပြီး အစာစားပြီးနောက်မှာ သူမရဲ့ စွမ်းအင်တွေက တဟုန်ထိုး ထိုးတက်လာတာ ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒါက အဆင့်ဖြတ်ကျော်ခြင်းရဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုပါပဲ့။ အတားအဆီးကိုသာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်။ မအောင်မြင်ပါက ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် ပိုဆိုးသွားကာ သေဆုံးနိုင်သည်။
သူမရဲ့စိတ်ကို အာရုံစူးစိုက်လို့ သူမရဲ့စွမ်းအင်များကို သူမရဲ့ သွေးကြောများတလျှောက် လမ်းညွှန်ပေးကာ ၎င်းတို့ကို သူမ၏ အမြုတေတွင် စုစည်းထားလိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်များနှင့်မတူဘဲ စွမ်းရည်-အသုံးပြုသူများရဲ့ အမြုတေများက သေပြီးနောက်တွင်သာ မာကျောသွားလေ့ရှိတယ်။
အသက်ရှင်နေချိန်တွင်တော့ အမြုတေများက ကျင့်ကြံသူများရဲ့ ဒန်တီယန်ကဲ့သို့ ပိုမိုလုပ်ဆောင်ကာ ဦးနှောက်ထဲတွင် စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားပြီးသွေးကြောများမှတစ်ဆင့်လည်ပတ်စေသည်။
အဆင့်ချိူးဖြတ်နေချိန်တွင် ပြင်းထန်သောဝေဒနာကို ခံစားရပြီး နဖူးနှင့်နောက်ကျောတွင် ချွေးအေးများ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ကွဲအက်သွားပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်နေချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များ ကိုယ်အတွင်းမှာ ကိုက်ဝါးနေသကဲ့သို့ ခံစားရတယ်။
စွမ်းအင်များက သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် လည်ပတ်နေကာ လည်ပတ်မှုတိုင်းကလည်း သူမရဲ့ချွေးပေါက်များမှတဆင့် အညစ်အကြေးများကိုတွန်းထုတ်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့ အကြိမ်ကြိမ် စွမ်းအင်လည်ပတ်ပြီးနောက်မှာတော့ အတားအဆီးက နောက်ဆုံးတွင်တော့ အက်ကြောင်းပေါ်လာခဲ့သည်။
အတားအဆီးကျိုးသွားသည့်အခိုက်တွင် သူမရဲ့ဦးနှောက်ထဲသို့စွမ်းအင်များက တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကာ နာကျင်မှုကို ချက်ချင်း သက်သာသွားစေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကပေါ့ပါးပြီး လန်းဆန်းမှုကို ခံစားရတယ်။
မျက်လုံးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အနက်ရောင်အညစ်အကြေးတွေက သူ့မရဲ့အရေပြားကို ဖုံးအုပ်ထားတာသတိထားမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတယ်။ သူမက ဖုတ်ကောင်ထက်ကို အနံ့အသက်ပိုဆိုးနေတယ်။ ကားတံခါးကို သော့ခတ်ပြီး သူမရဲ့နေရာလွတ်ထဲကိုဝင်သွားတယ်။ အထဲကိုဝင်ပြီးတာနဲ့ ရေချိုးဖို့ကို အပြေးအလွှားသွားလိုက်တယ်။
ဒီဘဝမှာတော့ သူမရဲ့ဆပ်ပြာက ပိုကောင်းလောက်တယ်။ အညစ်အကြေးတွေကို တခါတည်း ဆေးကြောပစ်နိုင်လို့ပဲ့။ ရှေ့ဘဝတုန်းကဆိုရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမည်းရောင် အရည်ညစ်ပေတွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် အရေပြားတွေ နီရဲလာအောင်အထိ ပွတ်တိုက်ရတာမျိုးတောင် ကြုံခဲ့ရဖူးတယ်။
အ၀တ်အစားအသစ်တွေပြောင်းဝတ်လို့ နေရာလွတ်မှထွက်လာပြီးနောက်တော့ ကားထဲမှာသူမပြန်ပေါ်လာတယ်။ ပြန်ထွက်လာပြီးတော့ သူမ လေကို ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်လိုက်တော့ လည်ချောင်းကိုညှစ်ထားခံရသလိုမျိူးဖြစ်သွားတယ်။
သူမရဲ့အာရုံငါးပါးက တိုးတက်လာတယ်။ သူမက အဝေးကြီးကို တောင်မြင်နိုင်ပြီး ပို၍လည်းရှင်းလင်းစွာကြားနိုင်တယ်။
အားနည်းချက်လား ၊ အားနည်းချက်ကတော့ အနံ့အသက်က အရင်ကထက် ပိုပြင်းထန်လာပြီး နှာခေါင်းကိုထုံထိုင်းသွားစေတယ်။
နှာခေါင်းကိုညှစ်ရင်း ဂိုဒေါင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ သူမ အထဲကိုဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျင်းရွှီယန်းကလည်း ချဉ်းကပ်လာတာကို သူမတွေ့လိုက်ရတယ်။
သူက အိတ်တစ်လုံးကို ပေးလိုက်ပြီး "အာ့ဇီ ကိုယ်တို့က သိမ်းလို့ပြီးပြီ။ မင်းကတော့ ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို သိမ်းထားလိုက်လို့ရတယ်။ ဒါတွေက ကိုယ်တို့စုထားတဲ့ အမြုတေတွေ မင်းအတွက်ပဲ"
ကျိူးလီဇီ က သူ့ကိုခဏလောက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း ရှင် ကျွန်မကို မုန့်ဖိုးပေးနေတာလား"
ကျင်းရွှီယန်းက သူမရဲ့စကားကြောင့် ခဏတာအံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရယ်မောကာ "ဒီလိုတွေးချင်ရင်လည်း သေချာပေါက်ပဲ့ပေါ့ " လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ထို့နောက် သူမရဲ့ပါးကို ပွတ်သပ်ပြီး "အာ့ဇီ ကိုယ်မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်"
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျိူးလီဇီသည် သူ့အကြည့်ကိုတွေ့သောအခါ ရှက်သွားတယ်။ သူမက သူ့လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး တံခါးကို စောင့်ပေးပါဦးလို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူမ၏ ရှက်ရွံ့သောအမူအရာကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျင်းရွှီယန်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ဂိုထောင်ထဲက စစ်သားများထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက တံခါးကိုပိတ်ကာ အပြင်ဘက်တွင် ကိုယ်တိုင်ရပ်စောင့်နေပြီး ကျိူးလီဇီကတော့ ဂိုထောင်အတွင်းရှိကျန်ရိက္ခာများအားလုံးကို သူမ၏နေရာ၌ အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်တယ်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ သူမက ထွက်လာပြီး "အစ်ကိုယန်း ပြီးပြီ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်း က သူ့လက်ပတ်နာရီကို စစ်ကြည့်လိုက်ပြီး "မကြာခင် မှောင်တော့မယ်။ ကိုယ်တို့ ညအိပ်ဖို့ နေရာအရင်ရှာသင့်တယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းပြီ" ကျိူးလီဇီ က အဆင်သင့်ပဲ သူ့စကားကိုသဘောတူလိုက်တယ်။
သူတို့ဂိုဒေါင်ထဲကထွက်ကာ ကားပေါ်သို့တက်လိုက်တယ်။ အခြားဂိုဒေါင်များတွင် ရိက္ခာများရှိနေသေးသောကြောင့် သူတို့က စက်ရုံခရိုင်အပြင်ဘက်ရှိ လယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် စခန်းချကာ အခြားဂိုဒေါင်များတွင်ရှိတဲ့ ရိက္ခာများကို နောက်ရက်မှဆက်လက်စစ်ဆေးရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
အပြင်မှာနေရတာက အန္တရာယ်များပေမယ့် လင်အန်းတက္ကသိုလ်ကို ပြန်သွားတာထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။
နေမင်းကမိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်သို့ နစ်ဝင်သွားချိန်တွင် သူတို့ရဲ့ယာဉ်တွေကို စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ရပ်နားထားလိုက်တယ်။ ထို့နောက် ဝိန့်ခိုင်နှင့် ဝိန့်မိုတို့က အကာအကွယ်အဖြစ် သတ္တုတံတိုင်းတစ်ခုကို ပတ်ပတ်လည်တွင် တည်ဆောက်ပေးခဲ့တယ်။ ယနေ့ညအချိန်တွင်တော့ သူတို့က အလှည့်ကျစောင့်ကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ပြည့်စုံစွာရှိသည့်အတွက် စစ်သားများက ဝိန့် ညီအစ်ကိုတို့အား အိုးကြီးသုံးလုံးနှင့် သံတံကျင်များစွာကို ပြုလုပ်ခိုင်းပြီး စစ်သားများက မီးပုံသုံးပုံတည်ဆောက်ခဲ့တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းရဲအဖွဲ့တွင် ရေအမျိုးအစား စွမ်းရည်အသုံးပြုသူရှိပြီး သူတို့က သူကိုခေါ်လိုက်တယ်။
"ချန်းဖုန်း၊ လာပြီး အိုးထဲ ရေဖြည့်ဖို့ ကူညီပေးပါအုံး" ဟု ကျန်းယွမ်က သူ့ဘက်သို့ လက်လှမ်းပြကာခေါ်လိုက်တယ်။
ချန်ချန်းဖုန်းက အိုး၏အရွယ်အစားကိုမြင်သောအခါတွင် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ပြီးရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ အိုးကိုလက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ဒုကပ္ပတိန် ရေကို ဒီအိုးတစ်ဝက်လောက်ထိဖြည့်ဖို့ မင်းစိတ်ကူးရှိနေတာလား" လို့မေးတယ်။
ကျန်းယွမ်ကတော့ သူထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတာကို မြင်တဲ့အခါမှာရယ်ပြီး "အင်း ငါတို့က အိုးတစ်ဝက်ပဲ့လိုတယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
"ဒီလောက်ရေကရနိုင်ပါ့မလားမသိဘူး" လို့ ချန်ချန်းဖုန်းကသက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာပြောလိုက်တယ်။
"မင်း တတ်နိုင်သလောက်ပဲ့ဖြည့်ပါ" လို့ ကျန်းယွမ်က ပြုံးပြကာပြောတယ်။
ချန်ချန်းဖုန်းလည်း တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပဲ သူ့လက်ဖဝါးကို အိုးအထက်မှာတင်ပြီး ရေစတင်ဖြည့်ခဲ့တယ်။ သူ့စွမ်းအင်ကိုသုံးပြီးနောက်တွင် ဆာလောင်နေတာကြောင့် ဖျော့တော့မသွားခင်မှာ အိုးရဲ့ းသုံးပုံတစ်ပုံကို ရေဖြည့်နိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ကျန်းယွမ်က အမြန်ရပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး "လုံလောက်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချန်းဖုန်း"
ချန်ချန်းဖုန်းက ခေါင်းကိုက်ခြင်းကိုသည်းခံကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး "ဒုဗိုလ်ကြီး တောင်းပန်ပါတယ်" လို့ တောင်းပန်စကားဆိုပါတယ်။
ကျန်းယွမ် က သူ့ပခုံးကိုပုတ်ပြီး "ဘာလို့ တောင်းပန်နေတာလဲ။ မင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ရေကို ငါတို့သုံးလို့ရတယ် အနားယူလိုက်ပါ။ စားစရာတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ငါမင်းကိုခေါ် လိုက်မယ်"
"ကောင်းပြီ"
သူထွက်သွားပြီးနောက်တော့ ကျန်းယွမ်က မတ်တပ်ထရပ်ကာ ရေသောက်ရန် စီစဉ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ မထွက်ခွာခင်မှာပဲ ကျိူးလီဇီက လမ်းလျှောက်လာပြီး "ဒုဗိုလ်ကြီး မင်းအကူအညီလိုသေးလား" လို့ မေးတယ်။
"ခယ်မ ငါကရေယူပြီး ညစာအတွက် ထမင်းချက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်း အနားယူလိုက်ပါ။ ငါတို့ ဂရုစိုက်လိုက်လို့ရပါတယ်" ကျန်းယွမ် က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီ က အိုးဆီကိုလှမ်းကြည့်ပြီး "ကျွန်မက ရေစွမ်းအင်အသုံးပြုနိုင်သူပါ။ ကူညီပါရစေ"
ချန်ချန်းဖုန်း နှင့်မတူဘဲ သူမကတော့ လက်ကိုအိုးအထက်တွင်မထားဘဲ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရုံနဲ့ ရေလုံးကြီးတစ်လုံး ဖန်တီးလိုက်တယ်။
သူမလက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်နှင့် ရေဘောလုံးကလည်း အိုးနှင့် နီးကပ်လာကာ အိုးအထက်တွင် ရပ်သွားခဲ့တယ်။ သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများ ထပ်မံလှုပ်ခတ်လိုက်တာနဲ့ ရေလုံးကြီးထဲက ရေတွေဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်းစီ အိုးထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကျဆင်းလာခဲ့တယ်။
အဆင့် ၁ သို့ ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် သူမ၏စွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှုက သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့တယ်။