အခန်း (၅၀)
Vol. 4 Ch. 55
စကားပြောပြီးနောက် ကျင်းရွှီယန်း က ကျိူးလီဇီ ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာဘဲလှမ်းဆွဲကာ သူမအား ခရီးသည်ထိုင်ခုံဆီသို့ မြဲမြံစွာပဲ့ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ ကျိူးလီဇီ ကတောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ထိုင်ချလိုက်ပြီး တာနဲ့ ထိုင်ခုံခါးပတ် ပတ်ခံလိုက်ရတယ်။
ပြီးတာနဲ့ ကျင်းရွှီယန်း က ကျန်းယွမ် ဘက်သို့လှည့်သွားပြီး
"ကျန်းယွမ် ငါတို့ စက်ရုံဧရိယာကို သွားကြမယ်။ လမ်းကိုဦးဆောင်ပါ "
သူ့အမိန့်ကိုကြားတော့ ကျန်းယွမ် က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ကြီး" လို့ပြန်ဖြေတယ်။
ကျင်းရွှီယန်း က ကျိူးလီဇီ အတွက် ယာဉ်မောင်းအဖြစ် တာဝန်ယူကာ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခဲ့တယ်။ ပိုင်ရီကျီး ကိုပြန်ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ " သခင်လေးပိုင် မင်းတို့ကတော့ သံချပ်ကာယာဉ်နောက်ကလိုက်နိုင်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပဲ့နေပါ။ ကျန်တာကို ငါဂရုစိုက်ပါ့မယ်"
ပိုင်ရီကျီး သည် ကျိူးလီဇီ ကို မကြည့်မီ၌ ကျင်းရွှီယန်း နှင့်အကြည့်ကို ခဏဆုံလိုက်တယ်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားကာ သူ့ဂျစ်ကားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ သူက ကားအင်ဂျင်ကို စတင်ပြီး သံချပ်ကာယာဉ်စုရဲ့နောက်ကို လိုက်သွားပါတယ်။
သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ ဖုန်းယွင် က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "လှပတဲ့ပန်းတစ်ပွင့်က အမြဲတမ်းပိုင်ရှင်ရှိနေမှာပဲ့"ဟုပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ပိုင်ရီကျီး က သူ့ကို စူးစူးရဲရဲနဲ့ကြည့်လိုက်ပြီးပြောလာတယ် “ပါးစပ်ပိတ်ထား"
သူ့စိတ်ဆိုးနေတာကို ခံစားမိသဖြင့်
ဖုန်းယွင် က လော်ကျင့် နှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မနာလိုဖြစ်နေသည်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်သည်—သူ့ကို မဆွပေးတာက အကောင်းဆုံးပဲ့။
သူတို့အနောက်က ကားမှာတော့ ကျိူးလီဇီ က ကားမောင်းနေတဲ့လူကို ကြည့်ပြီး "အစ်ကိုယန်း ရှင့်မှာဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ" လို့မေးလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့အသံကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်း ရဲ့ စိတ်တွေ ကြည်လင်လာပြီး "အာ့ဇီ မင်းမှာရော အစီအစဉ်ရှိလား"
သူမ သူ့ကိုကြည့်ကာ သူမ၏အတိတ်ဘဝက နောက်ဆုံးသောခေါ်ဆိုမှုကို သတိရလာမိတယ်။ သူမ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ကိုက်စားမခံရခင်အခိုက်အတန့်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် က သူမကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားရင်း အဆောက်အဦးတစ်ခုက ခုန်ချသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီလူက သူဖြစ်နိုင်တယ်။
သူမ၏အာရုံပျံ့လွင့်မှုကို သတိပြုမိတာကြောင့်
ကျင်းရွှီယန်း က နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် သူမအား စိုက်ကြည့်ကာ "အာ့ဇီ မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီ က သူ့စကားကိုကြားတာနဲ့ အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လို့ ခေါင်းယမ်းပြကာ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကျွန်မ ဆန်းချိုမြို့ ကိုမသွားခင် နောက်ထပ် အထောက်အပံ့တွေ စုဆောင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်" ဟု သူမက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့တယ်။
သူမရဲ့စကားကိုကြားသောအခါတွင် ကျင်းရွှီယန်း ၏ မျက်လုံးများက ပုံမှန်ပြန်မဖြစ်မီတွင် တခဏမျှတုန်ခါလို့သွားတယ်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အာ့ဇီ သွားချင်ရင် ကိုယ် မင်းကို လိုက်ပို့ပေးမယ်"
သူ့ရဲ့စစ်ဝတ်စုံကို ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ ကျိူးလီဇီ က "ရှင်က ပိုင်ရီကျီး ကို ကျန်းနင် မြို့ကို ခေါ်သွားစရာ မလိုဘူးလား" မေးလာတယ်။
"ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရမယ်လို့ထင်တာလဲ" သူကပြန်မေးတယ်။
"ကောင်းပြီ ပိုင်ရီကျီး က သူ့ကို ကျန်းနင် မြို့ဆီပြန်ခေါ်သွားဖို့အတွက် မင်းနဲ့ မင်းရဲ့အဖွဲ့ကို သူ့အဖေက လွှတ်လိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်" ဟု ကျိူးလီဇီ က ပြန်ဖြေသည်။
သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်း က လှောင်ပြောင်ပြီး "သူက ပြောရဲသေးတယ်။ သူ့အဖေက သူ့ကို ကျန်းနင် မြို့ဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ဆိုပြီး လာတောင်းဆိုခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ပြီး သူ့အဖေက စီးပွားရေးသမားပဲ့ သူကကိုယ့်ကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်မရှိဘူး"
ကျိူးလီဇီ က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ စတီယာတိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ပိုင် မိသားစုက ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆက်ဆံရေးရှိပုံရတယ်။
ကျိူးလီဇီ နှုတ်ဆိတ်နေချိန်တွင် ကျင်းရွှီယန်းကမျက်ခုံးပင့်ကာ "ဘာလဲ အာ့ဇီ က မယုံဘူးလား"
"ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံပါတယ်" ကျိူးလီဇီ က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်။
ခဏအကြာတွင် "အစ်ကိုယန်း ဘယ်လိုနေလဲ"
ကျင်းရွှီယန်း သည် သူမ၏ ရုတ်တရတ်မေးခွန်းကြောင့် သတိလွတ်သွားခဲ့တယ်။ သူ့အရင်ဘဝက အမှတ်ရစရာများ—သူမသေဆုံးပြီးနောက် သူခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့သော ငရဲ—သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမုန်းတရားများက တောက်လောင်လာပြီး လူသတ်ချင်စိတ်များဟာ သူ့နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာတယ်။
သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို ချုပ်တည်းဖို့အတွက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ပဲ့ "မင်းကို အရမ်းလွမ်းတာကလွဲရင် ငါအဆင်ပြေပါတယ်"
ထို့နောက် သူက "အာ့ဇီ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ဆယ့်နှစ်နှစ်ပြည့်မွေးနေ့မှာ ကိုယ့်ရဲ့သတို့သမီးဖြစ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီး ကိုယ်တို့က အနမ်းနဲ့ ကတိတွေတောင် ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကတာဝန်ယူရမှာ- မင်းကိုယ့်ကို ပစ်ပယ်ထားလို့မရဘူး"
ကျိူးလီဇီ က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သံသယစိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ် " ဒါပဲလား"
ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်း က သူမကို လှည့်ကြည့်ပြီး "အာ့ဇီ မင်းက မင်းရဲ့ကတိကိုတော့ ဖျက်ဖို့ မစီစဉ်ထားဘူးမလား"
"ကျွန်မ-"
သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်မီတွင် ကျင်းရွှီယန်း က "အာ့ဇီ ကိုယ်က ကတိကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တခြားမိန်းကလေးနဲ့ ဘယ်တော့မှ မရင်းနှီးခဲ့ဘူး။ မင်းအတွက်နဲ့ ကိုယ်ဖြူစင်နေခဲ့တာ"
"ကိုယ့် အသက်က 25 နှစ်ရှိနေပြီ၊ မင်းက ကိုယ်ပွေ့ဖက်နမ်းဖူးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးပဲ့ အခုက အသက်ကြီးနေပြီမို့ ကိုယ့်ကို ဘယ်သူကမှ မလိုချင်တော့ဘူး။ မင်းသာ ကိုယ့်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ရင် ကိုယ်ဘာလုပ်ရတော့မလဲ" သက်ပြင်းချကာ မေးလာသည်။
ကျိူးလီဇီ က သူ့စကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ခဏလောက်ကြာတော့ ဒီလူဟာ သူမရဲ့ယခင်ဘဝက အုပ်စိုးသူဖြစ်ခဲ့တဲ့သူလားဆိုတာကို လေးလေးနက်နက်နဲ့ သံသယဝင်လာမိပါတယ်။
သူတို့မှာ တူညီတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေက ဘာကြောင့် တစ်မျိူးစီ ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဒီလူကတော့ အရှက်မဲ့လွန်းတယ်။
သူမ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောလိုက်ဘူး။ သူ့စကားကို သူမ မယုံခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အရင်ဘဝတုန်းကတော့ သူမကို သူဘယ်တုန်းကမှ မရှာခဲ့ဘူး။
အရင်က သူ့ကိုမြင်ဖူးခဲ့ပြီး သူ့မရဲ့အသက်ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ကယ်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒါတွေက တိုက်ဆိုင်မှုဆိုတာ သေချာပါတယ်။ သူမကိုကယ်တင်လိုက်တဲ့အချိန်တိုင်းက မစ်ရှင်အတွင်းမှာသာဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမနဲ့အတူ အခြားသူတွေကိုလည်းကယ်တင်ခဲ့ပါတယ်။
သူ့ဘဝတွင် သူမလမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူမကိုကယ်တင်ခြင်းက ခွေးလေခွေးလွင့် သို့မဟုတ် သူတောင်းစားကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့်အတူတူပဲ့ ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။
အတွေးကိုရပ်လိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရတ်ပဲ့ စိတ်ဆိုးသွားပြီး ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တယ်။
သူ့စကားတွေကို အလေးအနက်မထားရင် ပိုကောင်းတယ်။ သူမ၏ အတိတ်ဘဝက ကြမ်းတမ်းသော သင်ခန်းစာများက သူမအား အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပြီး သူမသည် ဤဘဝတွင် အလားတူအမှားမျိုး ထပ်မံပြုလုပ်ရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။
သူကားမောင်းနေစဉ်၌ ကျင်းရွှီယန်း သည် သူမရဲ့ရုတ်တရက် စိတ်အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိတယ်။သူအဝေးကကြည့်နေကြ သူမ၏ မှုန်မှိုင်းသောအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့မျက်နှာက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။
စတီယာတိုင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့ရဲ့အရင်ဘဝက အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်သတိရဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။
သူစုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရတော့ သူမက ဒီကို မရောက်လာသင့်ပါဘူး။ သူမက ပိုင်ရီကျီး နှင့် သူ့အဖွဲ့တွင် တစ်ခါမျှ မပါဝင်ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့အပြင် အဲဒီမျိုးသမီးက ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဟု ယူဆထားသော်လည်း အခုတော့သူမရဲ့ အရိပ်အယောင်ပင်မရှိပေ။
အဖြစ်အပျက်တွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲသွားစေတဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သလား။
ဒီအတွေးက သူ့စိတ်ထဲ ရောက်သွားသလို သူ့မျက်လုံးတွေက သံသယတွေနဲ့ တောက်လောင်နေတယ်။ သူက နောက်ကြည့်မှန်ထဲမှာ သူမရဲ့ ပုံရိပ်ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ ရဲရင့်တဲ့ အတွေးတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်သွားသည်။