အခန်း (၆၅)
Vol. 5 Ch. 65
ကျိူးလီဇီလည်း စကားပြီးတာနဲ့ သူမသည် ပြောင်းဖူးနှစ်လုံးကို အိုးထဲမှယူကာ ကျင်းရွှီယန်းအား "အစ်ကိုယန်း ဒီမှာ" ဟုပြောရင်း ကျင်းရွှီယန်းဆီ ပေးလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ပြောင်းဖူးကိုယူလိုက်ပြီး အလေးချိန်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူက သူမကိုအဓိပ္ပါယ်ရှိရှိနဲ့ စိုက်ကြည့်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျိူးလီဇီက သူ့ကို ပြုံးပြပြီး ပြောင်းဖူးနှစ်ဖူးကို သူမဘာသာအတွက် ယူလိုက်တယ်။ သူ့ဘေးမှာပဲ့ထိုင်ပြီး မနက်စာစားတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ့ စစ်သည်များကလည်း ပြောင်းဖူးတစ်ဖူးစီယူကာ စတင်စားကြတယ်။ သူတို့သည် စက်ရုံများကို စစ်ဆေးရန်နှင့် သူတို့အတွက် အဝတ်အထည်များနှင့် အတွင်းခံအချို့ကိုရယူရန် လိုအပ်နေသေးတယ်။
ပိုင်ရီကျီး နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကတော့ ကျိူးလီဇီက ပြောင်းဖူးကို ရှာတွေ့ခဲ့လို့ အံ့သြသွားကြပါတယ်။ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများအတွက် သူတို့သွားရောက်ခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသောနေရာမှာ လင်အန်းတက္ကသိုလ်အနီးရှိ စူပါမားကတ်ဖြစ်သည်။
ဆရာချောင်ကသိမ်းသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအကြောင်းကို တွေးရင်း လီယောင်နဲ့ ကျန်သူတွေက ဒေါသထွက်လာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုဆို သူတို့မှာ ရိက္ခာတွေပိုရလာတာကြောင့် အရင်ကလိုတော့ ဒေါသမထွက်တော့ဘူး။
သူတို့ရဲ့အသက်စွန့်ပြီး ရယူခဲ့ရသော ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများကို လူအရေခွံခြုံထားသည့် သားရဲများက ခံစားနေကြသည်ကို စဉ်းစားမိတိုင်း၊ သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။
လီယောင်က အိုးထဲကိုလက်ထည့်ပြီး ပြောင်းဖူးတစ်ဖူး ယူလိုက်တယ်။ သူ ကိုင်လိုက်တဲ့အခါမှာပဲ့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်တာက "ဒီပြောင်းဖူးက အရမ်းကြီးပြီး အတွင်းသားပြည့်နေတာပဲ။ ငါတို့ကြတော့ ထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေ ယူတုန်းက ဒီလိုမျိုး ပြောင်းဖူးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီူ လွတ်ခဲ့တာလဲ"
သူ့ရဲ့စကားများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ကျန်သူ းတွေကလည်း ပြောင်းဖူးတစ်ဖူးကို သွားယူကြည့်ကြပြီး ပြောင်းဖူးများက သာမန်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေတာကိုသတိထားမိလိုက်ကြတယ်။ ကိုက်စားကြည့်လိုက်သောအခါတွင် ပြောင်းဖူးရည်များက ပါးစပ်ထဲမှာ ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။ ပြောင်းဖူးများက မွှေးကြိုင်နေပြီး၊ အစေ့များမှာ ပြည့်ဖြိုးကာ တကြွကြွနှင့် ချိုမြိန်လှသည်။
“ဒီပြောင်းဖူး တွေကို ထောင့် ဒါမှမဟုတ် ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ထား ထားရမယ်” ဟု ဟန့်ဂျီယင်းက ဆိုသည်။
ဖုန်းယွင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဂိုဒေါင်နဲ့ ထောင့်တွေကို ငါအရင်စစ်ကြည့်တော့ ကွက်လပ်ဖြစ်နေတယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ပိုင်ရီကျီးက ကျိူးလီဇီရှိတဲ့ ဦးတည်ရာကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း တွေးကာ ပြောလိုက်တယ် "ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြောမနေနဲ့တော့"
ပြောင်းဖူးပြုတ်တွေ စားပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ကျိူးလီဇီ က စစ်သားတွေဆီကနေ ဂါလံအလွတ်ဘူးပေါင်းများစွာတောင်းပြီး ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေကို သိုလှောင်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ရှောင်ချီက “ ခယ်မ အပြုတ်ရေကိုသောက်ရတာ ကြိုက်လို့လား” လို့ မေးလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ကျွန်မတို့က သောက်ရေကို ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေနဲ့ အစားထိုးနိုင်ပေမယ့် ဟင်းချက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဖို့အတွက် သုံးတာက ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။
“ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေဟာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စတော့ခ်နဲ့ ဆင်တူပတယ်။ ဗီတာမင်၊ သတ္တုဓာတ်၊ ကစီဓာတ်နဲ့ အရသာအပြည့်ပါဝင်ပြီး တခြားဟင်းလျာတွေရဲ့ အရသာနှင့် အာဟာရတန်ဖိုးတွေကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်” ဟု သူမက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။
ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ခယ်မ မင်းက သိပ်ဗဟုသုတကြွယ်တာပဲ"
"ငါလည်း တခြားသူတွေဆီက သင်ယူခဲ့တယ်" ဟု ကျိူးလီဇီ က ပြန်ဖြေတယ်။
ဂါလံနှစ်ဘူးဖြည့်ပြီးနောက်တွင်တောင် ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေအချို့က ကျန်နေသေးတယ်။ စွန့်ပစ်လိုက်ရင် အမှိုက်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ခံစားရပြီး ရှောင်ချီက သူ့ရဲ့နေရာမှာ သိမ်းထားလိုက်တယ်။ ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေကို မဖြည့်ခင်မှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ဘူးထဲကရေကို သူ့အရင်သောက်လိုက်တယ်။
အိုးထဲတွင် ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေက နှစ်ခွက်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ သူက ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေကို ခပ်ထုတ်ပြီး သတ္တုရေဘူးအလွတ်တစ်ခုတွင် သိမ်းဆည်းခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတွင် အိုးလွတ်သွားပြီးနောက်မှ သူကပြုံးကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ပြောင်းဖူးပြုတ်ရေကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
အိတ်များထုပ်ပိုးပြီးနောက်တွင်တော့ စစ်သားများက သူတို့ရဲ့ ထရပ်ကားများနှင့် သံချပ်ကာယာဉ်များပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြတယ်။
ကျိူးလီဇီက သူမကားရဲ့ဒရိုင်ဘာဘေးတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် ကျင်းရွှီယန်းက သူမလက်ကိုဆွဲပြ "ကိုယ်မောင်းမယ်" လို့ပြောလာတယ်။
သူက သူမရဲ့ယာဉ်မောင်းဖြစ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသောကြောင့် ကျိူးလီဇီက အတင်းအကြပ်မလုပ်တော့ဘဲ ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှာသာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ စက်ရုံခရိုင်ကို ကားမောင်းကာ ရောက်သွားကြတယ်။
စက်ရုံကိုခရိုင်ဟု ခေါ်သော်လည်း ထိုဒေသတွင် စက်ရုံအများအပြားသာရှိတယ်။ မနေ့က စက်ရုံနှစ်ရုံကိုရှင်းပြီးပြီ။ ဒီနေ့တော့ ကျန်တာတွေကို စစ်ဆေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။
စစ်သားများနှင့် ပိုင်ရီကျီးရဲ့အဖွဲ့သားများကတော့ ဖုတ်ကောင်များကိုရှင်းလင်းရန် သူတို့ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက်ရိက္ခာများရရှိနိုင်ရန် ဟု ထင်နေကြသော်လည်း ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ကျိူးလီဇီ တို့ သာလျှင် သူ့တို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို သိတယ်။
တတိယစက်ရုံမရောက်ခင်အထိကို မိနစ်ငါးဆယ်လောက် ကားမောင်းခဲ့ရတယ်။
ယခင်စက်ရုံများနှင့်မတူဘဲ၊ ဤစက်ရုံကတော့ အထည်စက်ရုံဖြစ်သည်။ ကုန်ကြမ်းများကို အထည်များအဖြစ်ပြုပြင်ပြီး ၎င်းတို့ကို အဝတ်အထည်နှင့် အခြားထုတ်ကုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ စက်ယန္တရားများနှင့် သိုလှောင်ရုံများ များပြားခြင်းကြောင့် ဤစက်ရုံကို မြေ ၃ ဟက်တာပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
သူတို့တွေ ဝင်ပေါက်ဆီမရောက်ခင်မှာ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတွေကို ကြားနေရပြီ။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ စက်ရုံတံခါးကနေ တစ်ကီလိုမီတာအကွာမှာ ကားတွေ ရပ်လိုက်ကြတယ်။
သူတို့ကားထဲကထွက်လာတော့ ကျန်းယွမ် က "ဗိုလ်ကြီး ငါတို့ရဲ့ညီအစ်ကိုတွေ နိုးလာကြပြီး ကားထဲမှာ စားသောက်နေကြပြီ" ဆိုပြီး သတင်းပို့လိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့မှ ကျင်းရွှီယန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး "အကာအကွယ်ပေးဖို့အတွက် ညီအကိုတချို့ကို သူတို့နဲ့အတူနေဖို့ ချန်ထားခဲ့၊ ကျန်တဲ့သူတွေက ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှင်းဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြရမယ်"
"နားလည်ပါပြီ"
ကျန်းယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ကျင်းရွှီယန်းက သံချပ်ကာကားဆီသို့သွားကာ သူရဲ့သေနတ်၊ ခဲယမ်းမီးကျောက်များနှင့် ဆေးဝါးများကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ကျိူးလီဇီကတော့ သူမရဲ့ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် နေရာလွတ်ရှိရေကန်မှရေနဲ့ဖြည့်ထားတဲ့ ရေသန့်ဘူးများ၊ နို့နှင့် ပေါင်မုန့်အများအပြားကို ထုတ်ကာ သူမရဲ့ ကျောပိုးအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ စွမ်းရည်တစ်ခု နိုးထလာပြီးနောက်တွင်တော့ သူတို့သည် အားနည်းပြီး ဆာလောင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။ နွားနို့သောက်ခြင်းက သူတို့ကို မြန်မြန်ပြန်ကောင်းစေနိုင်ပါတယ်။
သူမရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကားထဲကထွက်လာပြီး ကားကိုသော့ခတ်လိုက်ကာ စစ်တပ်ကားများဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမရောက်သွားတော့ မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့နဲ့ လူခြောက်ယောက်က ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
သူမကိုမြင်တော့ စစ်သားတွေက အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ သန့်ရှင်းပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့မိန်းကလေးကို သူတို့ တွေ့ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ဘဲ။
"မင်္ဂလာပါ ရဲဘော်တို့၊ ရှင်တို့ အဖျားကနေ နိုးလာတာကို ကျွန်မကြားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မမှာ နို့နှင့်မုန့်တွေ ရှိတယ် ရှင်တို့နည်းနည်းလောက်လိုချင်လား" ကျိူးလီဇီ က သူတို့ကို ပြောလိုက်တယ်။
သူမစကားကိုကြားတဲ့အခါမှာတော့ စစ်သည်တွေက အံ့သြသွားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမှာ နို့ရဖို့က ဘယ်လောက်တောင်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အစားအသောက်ကို လက်ခံဖို့က အဆင်မပြေဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။
"မိန်းကလေး ငါတို့မှာ စားစရာနဲ့ရေရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို မင်းကိုယ်တိုင်အတွက်ပဲ့ သိမ်းထားသင့်တယ်"လို့ ကျို့ဟွာကျဲ့ က ပြုံးပြီး ပြန်ပြောလာတယ်။
"အစ်ကို၊ ဒီနို့နဲ့ ပေါင်မုန့်က အကြာကြီးသိမ်းထားရင် ပျက်စီးသွားမှာပါ" လို့ ကျိူးလီဇီကလည်း ပြန်ပြောလိုက်တယ်။