အခန်း (၇၈)
Vol. 6 Ch. 78
ကျိူးလီဇီက အားလုံးကိုသိမ်းပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့
ပိုင်ရီကျီးတို့အဖွဲ့ကို မတွေ့ရတော့ပါဘူး။ လမ်းလျှောက်သွားကာ “အစ်ကိုယန်း စီနီယာပိုင်တို့အဖွဲ့က ဘယ်မှာလဲ” လို့ မေးလိုက်တယ်။
"သူတို့က ဒဏ်ရာရသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် အပြင်မှာပဲ့စောင့်နေခိုင်းလိုက်တယ်။ သူတို့ကသာ ငါတို့ကို ဆွဲမချရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနိုင်တယ်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြန်ဖြေတယ်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းသာညိတ်ပြီး ဘာမှမပြောဘူး။
ဂိုဒေါင်ဧရိယာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်တွင် ထုတ်လုပ်မှုဧရိယာသို့ သွားကြတယ်။ အဆောက်အဦးအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဖုတ်ကောင်အချို့အပြင် မည်သည့် ဖုတ်ကောင်များကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပါ။
"လူအိုချင်၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက မေးလိုက်တယ်။
ချင်လူဇီက "ဧရိယာရှင်းပါတယ်" လို့ မပြောခင် သူ့ခေါင်းထဲက စိတ်မြေပုံကို ခဏလောက် အရင်စစ်ကြည့်လိုက်တယ်။
ထို့နောက် သူက လမ်းကြောင်းများစွာကို ညွှန်ပြပြီး "ဖုတ်ကောင်အများစုကအဲဒီနေရာတွေမှာ စုစည်းနေတယ်။ စားသောက်ခန်း သို့မဟုတ် အိပ်ဆောင်ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်"
ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် စစ်သားများသည် ထုတ်လုပ်မှုဧရိယာကို စစ်ဆေးပြီး ထွက်ခွာတော့မည်ဟု ယူဆလိုက်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဗိုလ်ကြီးရဲ့နောက်ထပ် ပြောလာမဲ့အမိန့်ကို သူတို့ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပါဘူး။
"ငါတို့က ထုတ်လုပ်မှုဧရိယာကို စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ အဲဒီနေရာကို သွားပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှင်းပစ်မယ်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ဆိုပါတယ်။
"ကပ္ပတိန်၊ ဖုတ်ကောင်အရေအတွက်က အနည်းဆုံး 20,000 မဟုတ်ရင် 30,000ရှိလိမ့်မယ်" ချင်လူဇီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူ့သူငယ်ချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "လူအိုချင် ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်က အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာကို ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခွင့်အလမ်းတွေက အမြဲတမ်း အန္တရာယ်နဲ့ ဘေးချင်းကပ်နေတယ်"
"ဖုတ်ကောင်တွေက အရမ်းတိုးတက်မြန်တယ်။ ငါတို့ ပိုပြီးမသန်မာဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်တော့ ပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ အဲဒီဖုတ်ကောင်တွေက အမြုတေတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပဲ။ ငါတို့အတွက် အမြုတေတွေရဲ့ အရေးပါပုံကို မင်းသိနေပြီပဲ့"
" နယ်မြေရှင်းလင်းဖို့ကို အမိန့်ပေးဝံ့မှတော့ လူတိုင်း လုံခြုံအောင်လုပ်ပေးဖို့လည်း နည်းလမ်းရှိတယ်။ မင်းငါ့ကို သိတာ က နှစ်အတော်ကြာပြီ။ ရှုံးတဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်ဖူးလား" သူကမေးတယ်။
သူ့စကားကိုကြားသောအခါတွင် ချင်လူဇီက စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ သူ့သူငယ်ချင်းက အရင်ကထက် ပိုအရှက်မဲ့လာတယ်။ အခုလည်း ရှက်တောင်ရှက်မနေဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ချီးကျူးနေတယ်။
သူ့ရဲဘော်များကိုကြည့်လိုက်တော့လည်း အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူတို့အားလုံးက အသင်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်ပြီး သူ့နောက်ကိုလိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာကြောင့် သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြပြန်ဆန့်ကျင်နိုင်ပါ့မလဲ။
"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။ လူတိုင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားသွားမှာပါ" ဟု ပြောကာ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချသည်။
သူ့ပခုံးကို ပွတ်ကာ ကျင်းရွှီယန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်"မင်းကို ငါ့ ယုံကြည်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်"
သဘောတူညီမှုတစ်ခုရပြီးနောက်တွင် ဝိန့်မိုက အဆောက်အဦးတံခါးကိုဖွင့်ကာ ထုတ်လုပ်ရေးဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ချီက ပြီးစီးထားတဲ့ အထည်တွေကို မြင်ပြီး "ဗိုလ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အထည်တွေကို ယူသင့်လား"
ကျင်းရွှီယန်းက ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ကောင်းပြီ"
ရှောင်ချီက အထည်အချို့ကိုသွားယူစဉ်တွင် ကျိူးလီဇီကစက်အချို့ကို စုဆောင်းခဲ့တယ်။ သူမက ဝါဂွမ်း၊ လျှော် သို့မဟုတ် ဝါးမျိုးစေ့အချို့ကိုရယူပြီး သူမရဲ့နေရာ၌ စိုက်ရန်စီစဉ်ထားသောကြောင့် အပင်များကို အထည်အဖြစ် ပြုပြင်နိုင်ရန် စက်အချို့ လိုအပ်သည်။
ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ မီးစက်ကြီးတွေကို တွေ့လိုက်ပြီး သိမ်းလိုက်ပြန်တယ်။ နောက်တော့ သူမက အနောက်တံခါးမှ ထွက်လာကာ ကွင်းကျယ်ကြီးထဲတွင် တန်းစီနေသော ဆိုလာပြားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်သူကိုမှ မတွေ့ ဘူး။
ချင်လူဇီက ဒီနေရာတွင် ဖုတ်ကောင်များမရှိဟုပြောသောကြောင့် သူမတစ်ယောက်တည်းလာဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုလာပြားများကို သူမရဲ့ အာကာသထဲသို့ သိမ်းယူလိုက်တယ်။ သူမက ၎င်းတို့ကို ခွဲထုတ်ဖြုတ်ယူရန် ပင်ပန်းခံပြီးအားထုတ်စရာတောင် မလိုအပ်ခဲ့ပါ။
ပြီးသွားသောအခါ သူမသည် အဆောက်အဦးသို့ ပြန်သွားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို ရှာဖွေနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမဆီကို ပြေးလာပြီး လက်ကို ကိုင်လိုက်တယ်။
"အာ့ဇီ မင်းဘယ်သွားနေတာလဲ"လို့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလာတယ်။
ကျိူးလီဇီက သူ့ကို သူမအနားကိုဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း အနောက်ဖက်မှာ မီးစက်တွေအများကြီးနဲ့ ဆိုလာပြားတွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲဒါတွေကို တစ်နေ့လိုအပ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအားလုံးကိုယူခဲ့တယ်"
သူမစကားကိုကြားတော့မှ ကျင်းရွှီယန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်း ကိုယ့်ကိုအရင် အကြောင်းကြားသင့်တယ်။ မင်းတစ်ယောက်တည်းသွားတာက အန္တရာယ်ရှိတယ်"
ကျိူးလီဇီက သူ့ကို ခဏလောက်ကြည့်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း နောက်တစ်ခါဆိုရင် မင်းကို ငါပြောပြမယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူမခေါင်းကို ပုတ်ပေးကာ "အာ့ဇီ မင်းရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကန့်သတ်ဖို့ ကိုယ်မရည်ရွယ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကိုယ်စိတ်ပူတယ်"
“သိပါတယ်” သူမက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။
အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးမှာဆို သူမက သူမရဲ့နေရာကို ဝင်ရောက်နိုင်သောကြောင့် သူမရဲ့ဘေးကင်းရေးအစီအမံများကို နှလုံးမသွင်းခဲ့ပေ။ သို့သော် ကျင်းရွှီယန်းကတော့ သူမရဲ့ အာကာသထဲသို့ ဝင်နိုင်သည်ကို မသိဘဲ သူ့အတွက်တော့ သူမကို စိတ်ပူရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။
သူမက သဘောတူပြီး စိတ်အနှောက်အယှက်မဖြစ်တာကိုမြင်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက "သွားကြရအောင်။ ကိုယ်တို့ မမှောင်ခင်မှာပဲ့ အရင်ဆုံး ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှင်းပစ်သင့်တယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းပြီ"
ချင်လူဇီကို ရေဒါနှင့် လမ်းပြအဖြစ်အသုံးပြုပြီး ဖုတ်ကောင်များကို ပိုမိုထိရောက်စွာရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ကာ ဖုတ်ကောင်များစုဝေးရာနေရာနှင့် အဆောင်များကိုရှာဖွေခဲ့ကြသည်။
သူတို့ နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ ဖုတ်ကောင်တွေကလည်း ဟိန်းဟောက်သံတွေနဲ့အတူ သံမဏိတံခါးဆီကို အပြေးအလွှား ပြေးဝင် လာကြတယ်။
တံခါးရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ ကျင်းရွှီယန်းက
" ရှန်းကျင်းဇီ၊ ကုန်းပိုင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလုပ်ဖို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ငါလိုအပ်တယ်"
ထိုစကားကိုကြားလျှင် နှစ်ယောက်သားက ရှေ့တိုးကာ “ဗိုလ်ကြီး ကျေးဇူးပြု၍ အမိန့်ပေးပါ” ဟုဆိုသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က စွမ်းအင်တွေ နိုးထခါစဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်သိပ်မရှိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို အတူတူအလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုဖို့ ငါမှာစိတ်ကူးရှိတယ်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြောလာတယ်။
ဖုတ်ကောင်အုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး " ရှန်းကျင်းဇီ ငါမင်းကို မီးလုံးဖန်တီးပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို ပစ်စေချင်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကုန်းပိုင်က လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပြီး မီးလုံးနဲ့ ပေါင်းလိုက်မယ်။ အဲဒါကလေဆင်နှာမောင်းကို စုပ်ယူပြီးတဲ့နောက်မှာ မီးလုံးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက တိုးလာနိုင်မလားဆိုတာကို ငါကြည့်ချင်တယ်"
သူ့စကားကိုကြားတော့ စစ်သားတွေရဲ့ မျက်လုံးများက တောက်ပလာတယ်။ သူတို့က စွမ်းအင်ဖြင့်ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်းကသာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်များကို သူတို့ရဲ့ဓါးများဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကပ္ပတိန်ကို အတုယူရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ကြသေးသည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အသုံးချနည်းဟာ ကန့်သတ်ထားသလိုပါပဲ။
ရှန်းကျင်းဇီ နှင့် ကုန်းပိုင် တို့ကတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။
ရှန်းကျင်းဇီက သူ့လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး မီးလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။