အခန်း (၅၅၆-၅၅၈)

အခန်း (၅၅၆) - ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်

~နင်ချီက နျူမန်နှင့် အခြား မိစ္ဆာ အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ အခင်းအကျင်း ဖွင့်ပေးရန် သဘောတူလိုက်သောအခါ မိစ္ဆာများမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို၍ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြလေ၏။

ယခင်ကမူ မိစ္ဆာများသည် နင်ချီအား အလွန်ဆုံး နျူမန်နှင့် အဆင့်တူလောက်သာ ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခု အခင်းအကျင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖျက်ဆီးပြလိုက်ခြင်းနှင့် ချူရှောင်ထျန်းကို အနိုင်ယူလိုက်သည် ဟူသော သတင်းကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နင်ချီအား နတ်ဆိုး ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ် ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် နင်ချီ၏ အခင်းအကျင်း ပညာရပ် ကျွမ်းကျင်မှုသည် တောင်ပိုင်း အစစ်အမှန် နယ်မြေတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု ကျော်ကြားသော ဝူတောက် ထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သိမြင်လိုက်ကြ၏။

ထို့အပြင် ချူရှောင်ထျန်းသည် ပါရမီရှင်များအကြားတွင် မူလဝိညာဉ် လမ်းစဉ် ၌ အသန်မာဆုံးဟု နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ပေသည်။ မူလဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို နင်ချီက အထိအခိုက်မရှိ အနိုင်ယူလိုက်နိုင်ခြင်းက သူ၏ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားသည်လည်း ချူရှောင်ထျန်းထက် သာလွန်ကြောင်း သက်သေပြနေပေ၏။

ပါရမီရှင် ငါးဦးတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြသည်။ ဝူတောက်နှင့် ချူရှောင်ထျန်းတို့သည် သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် စာရင်းဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နင်ချီသည် မူလက စာရင်းမဝင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ နင်ချီသည် ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပါရမီရှင် စာရင်းကို ပြန်လည် စီစဉ်မည် ဆိုပါက နင်ချီသည် သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း နံပါတ်တစ် နေရာကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများ နားလည်လိုက်သည်မှာ နင်ချီကဲ့သို့ ပါရမီရှင် တစ်ဦးသည် သူတို့၏ အကူအညီကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ နင်ချီ နောက်လိုက်ခွင့် ရခြင်းက သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော် အတွင်းမှ ဝိညာဉ် သွေးစက်များ အားလုံးကို ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့် သူတို့ အကြွေးတင်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် အကြွေးနည်းနည်း ထပ်တင်လည်း ကိစ္စမရှိဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

နျူမန်နှင့် အခြား မိစ္ဆာများသည် နင်ချီတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းအတွက် အကူအညီ ဖြစ်ကြောင်း သိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ပေ့ရွှမ် အဆင့်မြင့် ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နွားမိစ္ဆာ ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် နွားမိစ္ဆာ ဂိုဏ်းအတွင်း နောက်ခံ တောင့်တင်းသူများ ဖြစ်ကြပြီး နျူမန် ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းကို နားချရန် မခက်ခဲချေ။

ထို့နောက် နင်ချီက ဦးဆောင်ပြီး နျူမန်က နောက်မှ လိုက်ပါလျက် လူကိုးယောက်နှင့် မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင် ပါဝင်သော အဖွဲ့သည် ရှေ့မှ နန်းတော်ဆောင်များဆီသို့ သွက်လက်စွာ ဦးတည် သွားလိုက်ကြ၏။

မကြာမီ ရှောင်ယန် နန်းတော် ဟု အမည်ရသော နန်းတော်ဆောင် တစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ ဤနန်းတော်၏ တည်နေရာသည် အနောက်ဘက် ကျသော နေရာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေ့နားမှ နန်းတော်များဆီက တိုက်ခိုက်သံများကိုပင် ကြားနေရသေးသည်။

သို့သော် ရှောင်ယန် နန်းတော်၏ တံခါးများသည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး မည်သူမျှ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိကြသည်မှာ ထူးဆန်းလှပေ၏။

"အစ်ကိုကြီး နျူ... ဘယ်လို ထင်လဲ"

နျူမန်သည် ဒီအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံလာနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် အရူး မဟုတ်ချေ။

သူ၏ မူလဝိညာဉ် အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံလိုက်ပြီး၊ ရှောင်ယန် နန်းတော်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ နွားခေါင်းကြီးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး နင်... ဒီနန်းတော်ရဲ့ တားမြစ်ချက်က တခြား နန်းတော်တွေထက် ပိုသန်မာနေတယ်။ အရင် ရောက်တဲ့သူတွေက စိတ်မဝင်စားလို့ မဟုတ်ဘူး... တားမြစ်ချက်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်လို့ လက်လျှော့သွားကြတာ"

"ငါ့အထင်တော့... ဒီထဲမှာ သေချာပေါက် ရတနာကောင်းတွေ ရှိမှာပဲ။ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

နျူမန်က အခြားသူများကို မေးလိုက်ရာ အားလုံးက ခဏ စဉ်းစားပြီး သဘောတူကြသည်။

ဒီ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူထဲ ဝင်လာသူတိုင်း နောက်ဆုံး ပန်းတိုင် ဖြစ်သော ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမ ဆီသို့ သွားချင်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်။ အဲဒီမှာ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေ ရှိနေမှာ သေချာပေသည်။

သူတို့ ရှောင်ယန် နန်းတော်ကို ဖောက်ထွင်းချင်သော်လည်း အဝေးမှ ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမကို လှမ်းမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

အုတ်ဂူ ပိုင်ရှင်က တမင် ဖန်တီးထားပုံ ရ၏။ ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမကို မိုးပေါ်တွင် မြှောက်တင်ထားသဖြင့် နေရာတိုင်းကနေ လှမ်းမြင်နေရသည်။

လက်ရှိတွင် လူရိပ်သုံးခုသည် ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမ ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နင်ချီနှင့် နျူမန်တို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖူချန်၊ ဝူတောက်နှင့် ရင်ကျုံး တို့ ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် လှေကားထစ်များကို အေးဆေးစွာ တက်လှမ်းနေကြပြီး တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ဦးအောင် သွားချင်နေကြ၏။

သို့သော် အဆုံးမရှိသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများသည် နတ်ဘုရား လှံတံ များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုးရွာသလို ပစ်ခတ်နေသဖြင့် သူတို့သုံးယောက်သည် တစ်လှမ်းချင်းစီကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန် တက်လှမ်းနေရသည်။

နျူမန်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နွားမျက်နှာကြီးပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ညီလေး နင်... ဘယ်သူမှ ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမထဲ မရောက်သေးဘူး။ ကြည့်စမ်း... ဖူချန်တို့သုံးယောက်တောင် တော်တော် ရုန်းကန်နေရတယ်"

"ပြီးတော့ သူတို့ လုပ်ရပ်ကြောင့် တခြားလူတွေလည်း သတိထားမိကုန်ကြပြီ။ လူအများကြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်နေကြပြီ။ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးကို ရယူဖို့အတွက် အဲဒီနေရာဟာ သေချာပေါက် သွေးချောင်းစီးပွဲ ဖြစ်လာတော့မှာ"

"ငါတို့ အခု သွားမယ် ဆိုရင်... ဝင်နိုင်မလား မဝင်နိုင်ဘူးလား မသေချာပေမယ့်၊ တားမြစ်ချက်တွေ အများကြီးကို ဖောက်ထွင်းဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်။ ငါတို့က ရှေ့ကနေ လမ်းရှင်းပေးသလို ဖြစ်ပြီး တခြားလူတွေကိုလည်း သတိထားနေရဦးမယ်"

"ငါ့အကြံကတော့... အခုချက်ချင်း ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမကို သွားလုမယ့်အစား၊ ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ဒီ ရှောင်ယန် နန်းတော်ကို အရင် ဖောက်ထွင်းကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"

နျူမန်၏ စကားသည် အားလုံး၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ နင်ချီပင်လျှင် သူ့ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။

‘နျူမန်က ထင်ထားတာထက် ဉာဏ်ရည် ထက်မြက်သားပဲ။’

နင်ချီ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ...ကျွန်တော်တို့ ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဒီ ရှောင်ယန် နန်းတော်ကို အရင် ဖွင့်ကြတာပေါ့"

—

ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမဆောင်ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်လှေကားထစ်များသည် ယခင် ကောင်းကင် နန်းတော်သို့ တက်လှမ်းခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ကိုးရာ့ကိုးဆယ့်ကိုးထစ် တိတိ ရှိသည်။

ဖူချန်သည် ကျယ်ဝန်းလှသော ဝိညာဉ်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှ၏။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်မှု အားအနည်းဆုံး နေရာများကိုသာ ရွေးချယ်နင်းမိနေသယောင် ရှိသည်။

အထက်မှ အဆုံးအစမဲ့သော ရွှေရောင် အရှိန်အဝါများသည် နတ်ဘုရား အဆင့် လှံတံများအသွင် ပြောင်းလဲကာ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း သူရပ်တန့်နေသည့် နေရာမှာမူ အန္တရာယ်ကင်းနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သူသည် လက်ထဲတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော ဓားကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ဝင်ရောက်လာသမျှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို တစ်ခုမကျန် ခုခံကာကွယ်ပြီး တစ်စစီ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ ရင်ကျုံးနှင့် ဝူတောက်တို့သည်လည်း ဝိညာဉ်လှေကားထစ်ပေါ်၌ ဖူချန်နှင့် အမီလိုက်ကာ တစ်ပြိုင်တည်း ရှေ့ဆက်နေကြသည်။

အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီးကတည်းက သူတို့ နှစ်ဦးကြား နားလည်မှုမှာ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့၏။ တစ်ဦးက ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေချိန်တွင် အခြား တစ်ဦးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အစီအရင်များကို ခင်းကျင်းပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည့်တိုင် ဖူချန်တစ်ယောက်တည်းက သူတို့နှင့် ခြေလှမ်းမပျက် လိုက်ပါလာနိုင်သည်ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြရလေ၏။

"ဖူချန်... ဒီဘက်ကို လာခဲ့ပါလား၊ ငါတို့သုံးယောက် အတူတူ ရှေ့ဆက်ကြတာပေါ့"

ရင်ကျုံးက ဦးဆောင်၍ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ဖူချန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်ပါ လာပေါင်းလိုက်ရင် ရလာမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို သုံးယောက်သား ဘယ်လို ခွဲဝေကြမှာလဲ"

ရန်ကျုံးနှင့် ဝူတောင်းတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရန်ကျုံးက ဆိုသည်။

"မင်းက ဘာပဲပြောပြော တစ်ကိုယ်တည်းသမားပဲလေ... နှစ်ပုံလောက် ယူလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ဖူချန်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။

"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ... ကျွန်တော်က တစ်ကိုယ်တည်း နေသားကျနေပါပြီ၊ သူများတွေနဲ့ ပူးပေါင်းရတာမျိုးလည်း အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ကိုယ့်အရှိန်နဲ့ကိုယ် သွားတာကပဲ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်"

တကယ့်ဟာသပါပဲ... နှစ်ပုံတဲ့လား။

သူက ဂိုဏ်းမဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့က ဒီလောက် အထိ အထင်သေးရဲကြသည်လော။

အခန်း (၅၅၇) - ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် (အပိုင်း ၂)

~အဘိုးအို ဝေဝူယာ ၏ လမ်းညွှန်မှုသာ မပါခဲ့လျှင် ဖူချန် အနေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းရန် စဉ်းစားမိကောင်း စဉ်းစားမိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု ဝေဝူယာ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် သူသည် အပြင်ပန်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးကဲ့သို့ ရုန်းကန်နေရသလို ပုံဖမ်းထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ရှေ့မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် အားအများကြီး စိုက်ထုတ်စရာ မလိုချေ။

ထို့အပြင် ဒီ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူထဲက အကြီးစား ရတနာ ကို သူ ရရှိမှာ သေချာနေသည်။

ဖူချန်အနေဖြင့် ဤအခြေအနေကို အဘယ်ကြောင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်နည်း။ သူသည် ဦးနှောက်မရှိသော အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားသက်သက်ကို အားကိုးလျက် သူတို့ကဲ့သို့ ပင်ပန်းဆင်းရဲခံ ရုန်းကန်ပြရမည်လော။ ထို့နောက် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ မိမိစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိသည့် ဝေစုကိုသာ ခွဲတမ်းချ လက်ခံရမည်လော။

ထိုသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ဦးနှောက်ပျက်နေသူမှသာ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤရွှေရောင်အုတ်ဂူကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တားမြစ်ချက်များ မကြာမီ ပျက်ပြယ်တော့မည်ကို ဖူချန် ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက နောင်တစ်ချိန်၌ ပြန်လည်ခွာထွက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ... ကျွန်တော်က တစ်ကိုယ်တည်း နေသားကျနေပါပြီ၊ သူများတွေနဲ့ ပူးပေါင်းရတာမျိုးလည်း အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ကိုယ့်အရှိန်နဲ့ကိုယ် သွားတာကပဲ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်ကျုံး၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ဘေးမှ ဝူတောက်လည်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့ အားလုံးက ပါရမီရှင် စာရင်းဝင်တွေ ဖြစ်ကြ၏။ စောစောက ဖူချန်ကို ပေ့ရွှမ် နယ်မြေက နင်ချီ မောင်းထုတ်လိုက်သည် ဆိုသော သတင်း ကြားတုန်းက ဖူချန်ကို ပါရမီရှင် စာရင်းထဲ မထည့်သင့်ဟု သူတို့ တွေးခဲ့ကြသေးသည်။

ယခု ဖူချန်က သူတို့နှင့် ရင်ဘောင်တန်း လိုက်နိုင်တာ မြင်လို့ ခေါ်လိုက်တာကို ငြင်းသည်လား။

(၂၀) ရာခိုင်နှုန်းက နည်းနေသေးလို့လား။

သို့သော် အခုအချိန်က ရန်ဖြစ်ရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးပေ။ ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမထဲ အရင် ဝင်ရပေမည်။

သုံးယောက်သား (၉၉) ထစ်မြောက် လှေကားထစ်ကို ရောက်သွားသောအခါ နောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

အခြား ဂိုဏ်းများမှ အစစ်အမှန် အမွေခံ အများအပြား ရောက်ရှိလာပြီး ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြ၏။

ရင်ကျုံးနှင့် ဝူတောက် ပိုပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြ၏။ သူတို့က ရှေ့ကနေ လမ်းရှင်းပေးနေရပြီး နောက်က ကောင်တွေက သက်သောင့်သက်သာ လိုက်လာနေကြတာကိုး။

သို့သော်၊ အောက်ဘက် နန်းတော်တွေမှ အကျိုးအမြတ် အတော်အတန် ရထားပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခု သူတို့ လိုချင်တာက ရွှေရောင် ရတနာ ခန်းမထဲက ပစ္စည်းတွေသာ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ဦးဆောင်ပြီး သွားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းတာက လှေကားထစ်ပေါ်က အတားအဆီးတွေကို သူတို့ အကုန် ရှင်းမပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တချို့က နောက်ဘက်ကို ပစ်ခတ်နေတုန်း ဖြစ်သည်။

ဝူတောက် ရုတ်တရက် ရင်ကျုံးကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခင်းအကျင်း သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွေကို နောက်ဘက်က ကောင်တွေဆီ ပိုရောက်အောင် လွှဲပေးလိုက်မယ်"

ရင်ကျုံး ရယ်မောလိုက်၏။ "ကောင်းတယ်... သူတို့ အချောင်ခိုလို့ မရအောင် လုပ်ပစ်"

ရုတ်တရက် နောက်က လိုက်လာသူများသည် တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူတို့၏ အရှိန် နှေးကွေးသွားရသည်။

လူအုပ်ကြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး လှေကားထစ်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြ၏။

တကယ်တော့ သူတို့ ထင်တာ မမှားပေ။ လှေကားထစ် (၉၉) ထစ် ရောက်တိုင်း စမ်းသပ်မှု ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။

စုစုပေါင်း (၉၉၉) ထစ် ဆိုတော့ စမ်းသပ်မှု ဆယ်မျိုး ရှိမှာပေါ့။

ဖူချန်က သူတို့ ဉာဏ်များနေတာကို မြင်ပေမယ့် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အတွက် အကျိုးရှိတာပဲလေ။

သူ အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီအမြင့် ရောက်လျှင် အောက်ဘက်က တောင်ကုန်းတွေကို မြင်ရတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာက လှေကားထစ်ပေါ် ရောက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လှေကားထစ်ပေါ်က အခြေအနေကိုပဲ မြင်ရတော့သည်။ အောက်ဘက် နန်းတော်တွေရဲ့ အခြေအနေကို မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားသလို ဖြစ်နေပြီး ဘာမှ မမြင်ရတော့ချေ။

"ဒီ ရွှေရောင် အုတ်ဂူ ပိုင်ရှင်က တော်တော် စေ့စပ်တာပဲ။ တကယ်လို့ လှေကားထစ်ပေါ်ကနေ အောက်ကို လှမ်းမြင်ရမယ် ဆိုရင်... ဘယ်သူတွေ ရောက်နေလဲ၊ ဘယ်နန်းတော်တွေက အရေးကြီးလဲ ဆိုတာ တွေ့နေရမှာပေါ့"

လှေကားထစ် တက်နေရင်း အစွမ်းထက် ပြိုင်ဘက်တွေ ရောက်လာတာ မြင်လျှင် ပြန်ဆင်းသွားနိုင်ပေသည်။ အောက်မှာ အရေးကြီးသော နန်းတော်တွေ တွေ့ရင်လည်း ပြန်လှည့်သွားနိုင်ပေသည်။

အုတ်ဂူ ပိုင်ရှင်က အဲဒီလို မဖြစ်ရအောင် ကာကွယ်ထားပုံ ရ၏။ ဒါဟာ ကောင်းကင် တက်လမ်း ကို တက်ရဲသူတွေအတွက် စမ်းသပ်မှု တစ်ခုပင်။

ထိုအခါ၊ ဖူချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူရိပ်တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာပြီး တွေးတောလိုက်မိသည်။

'နင်ချီ ရောက်နေပြီလား မသိဘူး။ ပါရမီရှင် ငါးယောက်ထဲမှာ သုံးယောက်က မရောက်သေးဘူး'

'နျူမန် ကတော့ မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော်က ဝိညာဉ် သွေးစက်တွေကို ရဖို့အတွက် စောစော ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး'

'ချူရှောင်ထျန်း ဆိုတဲ့ လူကတော့... နင်ချီကို ပြဿနာ ရှာဖို့ပဲ ချောင်းနေတာ။ နင်ချီကို သူ နိုင်မှာ မဟုတ်ပေမယ့်၊ နင်ချီကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ထားနိုင်ရင် ငါ့အတွက် အကျိုးရှိတာပဲ'

'ငါ အချိန်ကို အမိအရ အသုံးချပြီး ရတနာကြီးကို မြန်မြန် ယူပြီးတော့.. တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်'

ဖူချန် (၁၀၀) ထစ်မြောက် လှေကားထစ်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တိုက်ခိုက်မှုများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ် အဆင့်ရှိသော ရွှေရောင် အရိပ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်သည်။

အနောက်မှ ရင်ကျုံးနှင့် ဝူတောက် တို့လည်း ဖူချန် သတိထားမိသည့် အရာကို တွေ့လိုက်ကြ၏။

သူတို့ (၁၀၀) ထစ်မြောက်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် အရိပ် နှစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သုံးယောက်သား တိုက်ခိုက်ရင်း ဆက်တက်လာကြရာ ဆယ်ထစ် တက်လိုက်တိုင်း နောက်ထပ် ရွှေရောင် အရိပ် တစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ပုံစံကို သူတို့ နားလည်လိုက်ကြ၏။ ဆယ်ထစ် မကျော်ခင်မှာ ရှိနေတဲ့ ရွှေရောင် အရိပ်တွေကို အရင် ရှင်းပစ်မှ ရမည်။

မဟုတ်ရင် နောက်ဆုံး ဆယ်ထစ် အရောက်မှာ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရမယ့် ရွှေရောင် အရိပ် အရေအတွက်က ကြောက်ခမန်းလိမ့် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သုံးယောက်စလုံး ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်ကြပေမယ့် အဲဒီလောက် များပြားတဲ့ ရွှေရောင် အရိပ်တွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ပေ။

အဓိက ပြဿနာက စွမ်းအင်တွေ အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးသွားမှာ ဖြစ်ပြီး ရှေ့မှာ ဘာစမ်းသပ်မှုတွေ ကျန်သေးလဲ မသိရသေးခြင်းပင်။

...

အောက်ဘက်ရှိ ရှောင်ယန် နန်းတော်တွင်...

ရှောင်ယန် ဆိုသည်မှာ အရုဏ်တက်ချိန်နှင့် နေဝင်ချိန်တို့တွင် ဖြစ်ပေါ်သော နုနယ်သည့် ရန်စွမ်းအင်၊ သက်ရှိတို့၏ အစပျိုးခြင်း နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက သက်ရှိအားလုံးကို မွေးဖွားပေးသော အဓိပ္ပါယ်များ ပါဝင်နေသည်။

ဖူချန်တို့ (၁၀၀) ထစ်မြောက် ရောက်နေချိန်တွင် နင်ချီနှင့် အဖွဲ့သည် ရှောင်ယန် နန်းတော်၏ တားမြစ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

နန်းတော် တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး နင်ချီနှင့် အဖွဲ့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖြတ်သွားသော ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် သူတို့၏ အဖွဲ့အင်အားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ယန် နန်းတော်ကို ဝင်လုရန် မကြိုးစားရဲတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဒီမှာ နန်းတော်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... အထူး ရတနာ ဒါမှမဟုတ် ရန်သူတော်ကြီး ရှိနေမှသာ အချိန်ကုန်ခံပြီး ဝင်လုသင့်၏။ မဟုတ်လျှင် အချိန်ဖြုန်းသလို ဖြစ်ပြီး တခြား အခွင့်အရေးတွေ လက်လွှတ်ရလိမ့်မည်။

ရှောင်ယန် နန်းတော်ကို ဖွင့်ရသည်မှာ နင်ချီအတွက်ပင် မလွယ်ကူလှပေ။ အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရ၏။

မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော်နှင့် မတူဘဲ၊ ဒီနေရာက တားမြစ်ချက်က အလွန် ခက်ခဲပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။ အခင်းအကျင်း ပါရမီရှင် ဝူတောက်တောင် ဒီနေရာမှာ အချိန်မဖြုန်းဘဲ ကျော်သွားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဒီနေရာမှာ အခင်းအကျင်း ဆုံမှတ် ပေါင်း (၃၆) ခု ရှိပြီး၊ အခင်းအကျင်း နှစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။

ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းတာက ဆုံမှတ် တစ်ခုချင်းစီကို ရတနာ တစ်ခုစီနဲ့ ဖိနှိပ်ထားခြင်းပင်။

အခင်းအကျင်း တစ်ခုက မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော်လိုပဲ ဖြေရှင်းရတာ ဆင်တူပေမယ့်၊ ဂုဏ်သတ္တိ မတူညီတဲ့ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြင်းအား မတူညီတဲ့ ဆုံမှတ် (၁၈) ခုကို တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်နေသည်။

အခန်း (၅၅၈) - ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် (အပိုင်း ၃)

~နောက်ထပ် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ကွဲပြားခြားနားသော "အသက် အနှစ်သာရ" ၊ "ချီ" နှင့် "မူလဝိညာဉ်"စွမ်းအားများ လိုအပ်နေပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒီတစ်ခါတွင် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းမှ အခြား အစစ်အမှန် အမွေခံများနှင့် နွားမိစ္ဆာ အဆင့်မြင့် ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာများသည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခွင့် ရရှိကြသည်။

အခင်းအကျင်း ပျက်စီးသွားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်တောင့်တမှုများ အထင်းသား ပေါ်လာကြ၏။

ဒီလောက်ထိ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ်ထားသည့် နန်းတော် ဆိုမှတော့... ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူ တစ်ခုလုံးအတွက် အရေးပါသော နေရာ ဖြစ်မှာ သေချာသည်။

အတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ နင်ချီသည် အခင်းအကျင်း ဆုံမှတ်များတွင် ရှိနေသော ရတနာ အားလုံးကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ဆုံမှတ် (၃၆) ခု ရှိရာ... "စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း" (၁၈) တုံး၊ "အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ် ရတနာ" (၃) ခု၊ "မပြည့်စုံသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ် ရတနာ" (၆) ခု နှင့် "အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ် ရတနာ" (၉) ခု တို့ ပါဝင်သည်။

ဤမျှ များပြားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ထီပေါက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သွားကြရသည်။

နင်ချီသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ လူတိုင်း ဖြိုခွင်းခဲ့သော ဆုံမှတ်များမှ ရရှိသည့် ရတနာများကို သက်ဆိုင်ရာ လူအသီးသီးအား ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

အခင်းအကျင်း ဖြိုခွင်းရာတွင် နင်ချီက ဦးဆောင်ခဲ့သည် မှန်သော်လည်း၊ လူတိုင်းလည်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် နင်ချီသည် ယခင်ကတည်းက အကျိုးအမြတ် အတော်အတန် ရရှိပြီးဖြစ်၍ တစ်ယောက်တည်း အကုန်သိမ်းပိုက်မည့်အစား မျှဝေပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် နျူမန်နှင့် မိစ္ဆာ အဖွဲ့သားများသည် မပြည့်စုံသော အလယ်အလတ်အဆင့် (၃) ခု၊ အဆင့်နိမ့် (၃) ခု နှင့် စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း (၆) တုံး ရရှိလိုက်ကြ၏။

အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းမှ အခြား အစစ်အမှန် အမွေခံများမှာမူ အလယ်အလတ်အဆင့် (၁) ခု၊ မပြည့်စုံသော အလယ်အလတ်အဆင့် (၂) ခု၊ အဆင့်နိမ့် (၅) ခု နှင့် စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း (၈) တုံး ရရှိကြ၏။

ကျန်တာတွေ အားလုံးကတော့ နင်ချီ ပိုင်ဆိုင်သည်။

စုစုပေါင်း အလယ်အလတ်အဆင့် (၂) ခု၊ မပြည့်စုံသော အလယ်အလတ်အဆင့် (၁) ခု၊ အဆင့်နိမ့် (၁) ခု နှင့် စည်းမျဉ်း ကျောက်စိမ်း (၄) တုံး ဖြစ်သည်။

"ညီလေး နင်... မင်းရဲ့ စေတနာက ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ တကယ်ပဲ ငါတို့ကို ဒါတွေ ပေးမှာလား"

နျူမန် ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြား မိစ္ဆာများလည်း မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများဖြင့် နင်ချီ ပေးသော ပစ္စည်းများကို အိပ်မက်မက်နေသူများကဲ့သို့ ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

ပြီးပြည့်စုံသော အလယ်အလတ်အဆင့် ရတနာ မရလိုက်သော်လည်း၊ မပြည့်စုံသော ရတနာ (၃) ခုသည် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ပေ။ အခြား ပစ္စည်းများကို ထည့်မပြောနှင့်ဦး။

ဒီပစ္စည်းတွေကို စုပေါင်းလိုက်လျှင်... သူတို့ နွားမိစ္ဆာ ဂိုဏ်းက မဟာ စွမ်းအားရှင်ကြီးတွေနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကလွဲလျှင် ကျန်သည့် အကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေ အားလုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ပေါင်းတာထက်တောင် ပိုများနေဦးမည်။

တကယ်လို့ သူတို့သာ ခွဲဝေပေးရမည့် သူ နေရာမှာ ရှိနေရင်... ဒီလောက် ပေးရက်မှာ မဟုတ်ဟု ခံစားမိကြ၏။

အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းသားများလည်း နင်ချီ ပေးသော ပစ္စည်းများကို ကိုင်ထားရင်း မယုံနိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

"ဒါပေါ့... အစ်ကိုကြီး နျူ တို့က လက်မခံချင်လို့လား"

မိစ္ဆာများ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားကြပြီး ပစ္စည်းများကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြ၏။

နျူမန်က ပြောလိုက်သည်။ "လက်ထဲ ရောက်နေမှတော့ ပြန်မပေးချင်တော့ပါဘူးကွာ"

ကျားဖြူကြီးကလည်း ဝင်ပြောလာသည်။

"ညီလေး နင်... နောင်တစ်ချိန် အကူအညီ လိုရင်သာ ပြောလိုက်ပါ။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ရေဆုံးရေဖျား၊ မီးဆုံးမီးဖျား လိုက်ပါ့မယ်။ မျက်မှောင် တစ်ချက်တောင် ကြုတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အခြား မိစ္ဆာများလည်း ထောက်ခံကြ၏။

ဒီတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်မှာ နင်ချီနှင့် မတွေ့ခင်က ရခဲ့သမျှ အားလုံး ပေါင်းတာတောင်မှ၊ ယခု နင်ချီ ပေးတာလောက် မများပါပေ။

အချိန် ကုန်ဆုံးမှုချင်း ယှဉ်ကြည့်လိုက်ရလျှင် ကွာခြားချက်က မိုးနှင့် မြေလိုပါပင်။

သူတို့ နင်ချီနှင့် အတူ ရှိနေတာ (၂) နာရီတောင် မပြည့်သေးဘူးလေ။

အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်းမှ အစစ်အမှန် အမွေခံများသည် လက်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ပြီး ယုံနိုင်စရာ မရှိ ဖြစ်နေကြ၏။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး တောင်ထွတ်က ချင်မင်ဟောက်နှင်ြ ဝမ်ယဲ့ တို့ကတော့ အသားကျနေလေ၏။

သို့ရာတွင်၊ ကျန် (၆) ယောက်ကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တုန်ရီနေကြ၏။ စီနီယာအစ်ကိုနင် နောက်ကို မလိုက်၍ မဖြစ်တော့ဘူး ဟူသည့် အတွေးတွေ ဝင်နေကြပြီ။

နင်ချီသည် လူတိုင်းကို စိတ်အေးစေရန် ပြောဆိုပြီးနောက် ရှောင်ယန် နန်းတော် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခု ရထားတာတွေက အခင်းအကျင်း ဆုံမှတ်တွေက ရတာပဲ ရှိသေးသည်။ အတွင်းထဲမှာ တခြား ရတနာတွေ ရှိနေဦးမည်။

ဒီ ရှောင်ယန် နန်းတော်က မိစ္ဆာ တစ်ရာ နန်းတော်နှင့် မတူဘဲ၊ အတွင်းထဲမှာ ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

နင်ချီနှင့် အဖွဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲ ဝင်သွားသောအခါ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော "သော့" တစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီသော့က ဘာလုပ်ဖို့လဲ ဆိုတာ သူတို့ မစဉ်းစားတတ်ကြပေ။ သို့ရာတွင်၊ ရှောင်ယန် နန်းတော်ထဲမှာ အလေးအနက်ထားပြီး သိမ်းဆည်းထားတယ် ဆိုကတည်းက သာမန် မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူ အတွက် အရေးပါသော အရာ တစ်ခု ဖြစ်လောက်သည်။

"ညီလေး နင်... ဒီသော့ကို မင်းပဲ ယူထားလိုက်ပါ။ ငါတို့ ထပ်ပြီး မယူရဲတော့ပါဘူး"

ဟု နျူမန်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ၊ အခြား မိစ္ဆာများလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက် သဘောတူလာကြ၏။

"ဟုတ်တယ် ညီလေး နင်... ငါတို့က ဘာမှလည်း အများကြီး ကူညီခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ဘေးက ဝိုင်းကူရုံလောက်ပဲ လုပ်ခဲ့ရတာ။ ဒီသော့ကို ဘယ်သူမှ လာမထိစေနဲ့... ငါတို့ ခွင့်မပြုဘူး"

နင်ချီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ကျွန်တော်ပဲ ယူထားလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ သူ့အသုံးဝင်ပုံကို တွေ့ပြီး ရတနာတွေ ထပ်ရရင် ခင်ဗျားတို့ကို ထပ်ခွဲပေးပါ့မယ်"

ရှောင်ယန် နန်းတော်ထဲမှာ "ရတနာဆန်း"တစ်ခု ရှိနေသည် ဆိုတာ နင်ချီ သိပြီးသားဖြစ်ပါသည်။

ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်သည်။

သူတို့ကို ဒီလောက် ပေးထားပြီးပြီ ဆိုတော့... ဒီ ရတနာဆန်း တစ်ခုကို သူ တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်လိုက်လျှင်တောင် ဘယ်သူမှ စိတ်ဆိုးကြမှာ မဟုတ်ပါ။

"မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့" နျူမန် အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။

"ညီလေး နင် ဆီက ထပ်ယူရင် ငါတို့ ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်ရမှန်း မသိတော့မှာ စိုးလို့ပါ"

သူတို့ နွားမိစ္ဆာ ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူက "ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆရာကြီး" တစ်ဦးဆီမှ ပညာအမွေ ရရှိခဲ့ပြီး "တာအို လမ်းစဉ်"ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည့် "နွားပြာကြီး" တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ "တော်သင့်မှန်း သိခြင်း" ဆိုသော မူဝါဒကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့ဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း နယ်မြေမှာ နာမည်ကောင်း ရှိသည်။ တပည့်တွေ အများစုကလည်း ရိုးသား ဖြောင့်မတ်ကြပြီး ကောက်ကျစ်သူ နည်းပါးပါသည် ။

နင်ချီ ပေးလိုက်သည့် လက်ဆောင်တွေက သူတို့ ထင်ထားတာထက်တောင် ကျော်လွန်နေပြီ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်လိုချင်ရဲတော့မည်နည်း။

ကိုယ့်စွမ်းအားနှင့် ကိုယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိတာ ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့လေ။

နောက်ပိုင်းမှာ... လူတိုင်း ရှောင်ယန် နန်းတော်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာကြ၏။

အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဖူချန်တို့ အဖွဲ့..ကောင်းကင် နန်းတော် လှေကားထစ်များကို နောက်ထပ် ဆယ်ဂဏန်းလောက် ထပ်တက်သွားပြီး ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုနင်... ငါတို့ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူ ဆီ သွားကြမလား" ကျန်းချင်းရွှယ် မေးလိုက်သည်။

"ခဏ စောင့်ပါဦး... သူတို့ အဆင့် (၇၀၀) လောက် ရောက်သွားမှ ငါတို့ လိုက်ကြမယ်။ အစ်ကိုကြီး နျူ... ဘယ်လိုထင်လဲ"

ထိုအခါ၊ နျူမန်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

သူ့နွားမျက်နှာပေါ်တွင် ရယ်ချင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဟိုကောင်တွေ ငါတို့ ဘာလို့ ပေါ်မလာသေးတာလဲ ဆိုပြီး တွေးနေကြလောက်ပြီနော်"

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မသိကြဘူးလား"

တစ်ယောက်က မေးလာသော မေးခွန်းအား နျူမန် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ဒီရောက်တုန်းက ညီလေး ကျားဖြူကို သွားကြည့်ခိုင်းဖူးတယ်။ အဲဒီ ကောင်းကင် တက်လမ်း ပေါ် ရောက်သွားရင် အောက်က အခြေအနေကို မမြင်ရတော့ဘူး"

"ဩော်... ဒါဆိုရင် လွယ်သွားပြီပေါ့"

ထို့နောက် နင်ချီနှင့် အဖွဲ့သည် အောက်ဘက် နန်းတော်များကို ဆက်လက် စူးစမ်းကြပြီး၊ အခင်းအကျင်းများကို ဖျက်ဆီးကာ ရတနာများ ပိုမို စုဆောင်းကြသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းတာ တစ်ခုက... ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံ အုတ်ဂူ၏နောက်ဘက် နန်းတော်တွေဆီကို ပျံသန်းပြီး သွား၍ မရတာပါပဲ။

အတွင်းထဲမှာက ဝင်္ကပါလို ဖြစ်နေသည်။

ဘယ်နေရာမှာ ဘာတွေ ဝှက်ထားလဲ ဆိုတာ သိရခက်ခဲလှသည်။