အခန်း (၁၁၁)
Vol. 12 Ch. 111
111
အကယ်၍သာ မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် ရွာထဲရော ရွာပြင်မှာပါ သူမထံတွင်မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များရှိသည်ဟု ကောလာဟလများအား သူဖြန့်ပြီး သူမဂုဏ်သိက္ခာကို မဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် ယခုအချိန်ထိ လက်မထပ်နိုင်ဘဲဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ကျိုးလျန်ဟွားရှိရာသို့ သူသွားမေးလိုက်သည်။
"လျန်ဟွား ပိုက်ဆံရှာချင်လား"
ကျိုးလျန်ဟွားက သူ့ထံသံသယဖြင့် ကြည့်လာပြီးပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုရှန့်လင် အစ်ကို့မှာပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းရှိလို့လား၊ဒါပေမယ့် ညီမက မိသားစုအတွက် ဆေးပင်တွေလိုက်ခူးပေးရဦးမှာ၊အခြားပိုက်ဆံရှာဖို့အချိန်ရပါ့မလားမသိဘူး"
သူမသည် ဒီတစ်သက်အိမ်ထောင်ပြုနိုင်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ အိမ်မှာတင်အပျိုကြီးလုပ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမတန်ဖိုးကို သက်သေပြနိုင်ရန် မိသားစုအတွက်ဆေးပင်များအား များနိုင်သမျှများများခူးဆွတ်ပေးရပေမည်။
"အချိန်အများကြီး ပေးစရာမလိုပါဘူး၊ညီမ သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ အစ်ကိုက တစ်ယောက်တည်းနေပေမယ့် နောက်ကျရင် တောင်စောင်းကာကွယ်ရေးစီမံကိန်း သွားဆောက်ဖို့ တောင်ပေါ်တက်ရတော့မှာ၊အစ်ကို့မိသားစုရဲ့ဆေးပင်တွေကိုခူးဖို့အတွက် အလုပ်သမားတွေငှားလို့ရပေမယ့် သူတို့ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း လုပ်လဲနဲ့ တစ်နေ့ဘယ်လောက်ခူးပြီးပြီလဲ ဆိုတာတွေကို စစ်ဆေးကြည့်ပေးဖို့ ယုံကြည်ရတဲ့သူတစ်ယောက်လိုနေလို့ပါ"
ကျိုးရှန့်လင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျိုးလျန်ဟွား သူမကိုယ်သူမလက်ညှိုးပြန်ထိုးပြပြီး မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုက ညီမကိုခဏကူကြည့်ပေးစေချင်တာလား"
ကျိုးရှန့်လင် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် သူတို့ခူးပြီးသန့်ပြီးလို့ မြို့ထဲသွားရောင်းတဲ့အခါကျရင် အလေးချိန်,ချိန်တာကိုကြည့်ပေးပြီး ရောင်းလို့ရတဲ့ပိုက်ဆံကို သိမ်းထားပေးပါလား၊တစ်နေ့ကို ဆယ်ပြားပေးမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ"
ကျိုးလျန်ဟွားသည် အလုပ်မရှုပ်လှဟုတွေးမိသဖြင့် သဘောတူရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိုးရှန့်လင်မှပိုက်ဆံအများကြီးပေးမည်ဟုပြောလာသဖြင့် အံ့သြသွားရ၏။ သူမအမြန်ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"မဖြစ်ပါဘူး မဖြစ်ပါဘူး၊ဆယ်ပြားကများလွန်းပါတယ်"
ရွာထဲ၌ဆေးပင်ခူးဖို့လူငှားလျှင်တောင် တစ်နေ့မှပြားနှစ်ဆယ်သာပေးလေသည်။ သူမမှာခဏတဖြုတ်ဝင်ကြည့်ပေးရုံသာရှိပြီး ဘာမှပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်ရသည်လည်းမဟုတ်ပါဘဲနှင့် ဆယ်ပြား တောင်းဖို့ဆိုသည်မှာ လောဘကြီးလွန်းရာရောက်နေသည်။ ထို့ပြင် ကျိုးရှန့်လင်၏မိသားစုမှာလည်း ပြေလည်လှသည်မဟုတ်ပေ။ ရွာတစ်ရွာလုံးတွင်သူ့အိမ်တစ်ခုလုံးသာ အုတ်အိမ်မဆောက်နိုင်သေးဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အသက်မှာ နှစ်ဆယ်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ငယ်တော့သည်မဟုတ်၍ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့အတွက်ပိုက်ဆံစုသင့်လေ၏။
"မများပါဘူး တစ်ကယ်လို့ညီမသာ ကူမကြည့်ပေးရင် သူတို့က ကလိမ်ကျပြီး ဆေးပင်တွေကိုခိုးဝှက်ထားကြလိမ့်မယ်၊ဒါဆိုရင် အစ်ကိုက နေ့တိုင်းပိုက်ဆံအများကြီးဆုံးရှုံးရမှာလေ"
ကျိုးရှန့်လင် သူမကိုအမြန်ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ ကျိုးလျန်ဟွားတစ်ယောက် ပိုက်ဆံလက်ခံရန်သဘောတူမှသာ သူမအပေါ်ထားရှိသော သူ့အပြစ်ရှိစိတ်များ လျော့ပါးသွားနိုင်မည်ဖြစ်၏။ ကျိုးရှန့်လင်မှ ဇွတ်အတင်းပြောဆိုနေသဖြင့် ကျိုးလျန်ဟွားလည်း သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။ တိုက်ဆိုင်သည်မှာ သူမလည်းပိုက်ဆံလိုနေ၏။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံ ကိုယ်ရှာထားနိုင်လျှင် ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်ပိုအဆင်ပြေလာမည်ပင်။
ကျိုးထောင်ဟွား အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးမကြာမီမှာပင် သူမတို့ခြံဝင်းတံခါးကိုလာခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ် ရှန်းမင်ဖြစ်နေ၏။ မှိုနတ်ဆိုးမှာရှန်းမင်ကိုမြင်လိုက်သည်နှင့်စိတ်ထဲအတွေးတစ်ချက်ပေါ်လာတော့သည်။
*ဒီလူက ဇွဲကောင်းပြီးအရှက်မရှိလိုက်တာ။ဒီနေ့မှာတင် သူ့ယောက္ခထီးလောင်းရဲ့အငြင်းခံထားရတာကိုတောင် အခုတံခါးလာခေါက်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ*
သို့သော် ကျိုးအာ့ရှုမှာ သူမသခင်မလေးနှင့် သူ့မင်္ဂလာကိစ္စကို ကန့်ကွက်ထားသော်လည်း သခင်မလေးမှာတော့အရင်ကတည်းမှ သဘောတူထားပြီးသားဖြစ်သည်။ရှန်းမင်မှပြောလာ၏။
"ညီမထောင်ဟွား အစ်ကိုအကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ၊နေ့တိုင်းညီမရဲ့ အချိန်နည်းနည်းလောက်ပေးပြီး အစ်ကို့ရဲ့ဆေးပင်စိုက်ခင်းကို သွားစစ်ဆေးပေးလို့ရမလား၊အလုပ်သမားတွေ ဘယ်လောက်ခူးပြီးပြီဆိုတာလဲ ကြည့်ပေးဦးနော်၊သူတို့ မြို့ထဲသွားရောင်းပြီးရင် ရတဲ့ပိုက်ဆံတွေအကုန်လုံး ညီမလေးဆီလာပေးကြလိမ့်မယ်"
ပိုက်ဆံဟုတ်လား။
ကျိုးထောင်ဟွား ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"အစ်ကို့ရဲ့ဆေးပင်စိုက်ခင်းကိုကြည့်ပေးတာက အရံအလုပ်လိုပဲကို အစ်ကိုတောင်ပေါ်ကပြန်ဆင်းလာရင် ညီမအိမ်ကိုလာဖို့ မမေ့နဲ့နော် ပိုက်ဆံတွေပြန်ပေးမယ်"
ရှန်းမင်တစ်ယောက် တောင်စောင်းကာကွယ်ရေးစီမံကိန်းတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ရန်သွားချိန်မှစ၍ အမဲလိုက်ချိန်မရတော့ဘဲ ဆေးပင်စိုက်ခင်းမှဝင်ငွေသည်သာ သူ့အတွက်တစ်ခုတည်းသော ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ရှန်းမင် ပြန်ဖြေလာ၏။
"မလိုပါဘူး ညီမဆီပဲထားလိုက်ပါ၊အစ်ကိုပိုင်တာတွေ အကုန်လုံးကညီမပိုင်တာတွေပဲလေ၊အစ်ကိုတို့လက်ထပ်ပြီးရင် ကိစ္စကြီးကြီးမားမားတွေကအစ အားလုံးညီမသဘောအတိုင်းပဲ လိုက်နာပါ့မယ်"
လက်မထပ်ရသေးခင်ကတည်းက ဒီလိုအတွေးမျိုး ရှိနေပြီဆိုတော့.......သူက သင်ပေးလို့ရမယ့်သူပဲ။
ကျိုးထောင်ဟွား သူ့ပါးများနှင့်နားရွက်များ သိသိသာသာနီရဲလာသည်ကိုကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သူ့ကိုစနောက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။
"အစ်ကိုရှန်းမင် ခါးလေးနည်းနည်းကိုင်းလိုက်ပါဦး"
ရှန်းမင်နားမလည်သော်လည်း သူမပြောသည့်အတိုင်း တသွေမတိမ်းလိုက်လုပ်လေသည်။သူမသည်သူ့လက်မောင်းကိုကိုင်လိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့မေးစေ့ကိုဖွဖွလေးနမ်းလိုက်၏။
"ဒါ အစ်ကို့အတွက်ဆုလာဘ်ပဲ"
ရှန်းမင်သည် ရှော့ခ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်ရပ်နေမိသည်။ထိုတစ်ခဏချင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အရူးအမူးတိုးဝင်လာတော့၏။ကျိုးထောင်ဟွား အလွန်တရာစိတ်ကြည်နူးသွားရသည်။ သွေးထွက်လုမတတ်နီရဲနေသော ရှန်းမင်မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း သူမအောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်ရယ်မောလိုက်မိ၏။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"
ကျိုးအာ့ရှုအသံမှာ ရုတ်တရက်ထွက်လာသဖြင့် ကျိုးထောင်ဟွားထိတ်လန့်သွားရသည်။
"အဖေ အဖေပါလား ဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်လာတာလဲ"
ကျိုးထောင်ဟွားသည် အိမ်မကြီး၏ဝင်ပေါက်ဝတွင်ရပ်နေသော ကျိုးအာ့ရှုထံ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။သူမအကြည့်များသည် မိခင်မှိုနတ်ဆိုးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။မိခင်မှိုနတ်ဆိုးသည် သူမအကြည့်ကိုမဆုံရဲဘဲတိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မလေးအဖေက အသံမထွက်နဲ့ဆိုလို့ပါ"
သူမ တမင်လုပ်တာမဟုတ်ရပါဘူး။
သူမက သစ္စာရှိပါတယ်။
သို့သော် ရှန်းမင်အိမ်ရောက်နေကြောင်းကြားလိုက်သည်နှင့် ကျိုးအာ့ရှုမှာ သူမကို ပါးစပ်ပိတ်ထားခိုင်းခဲ့သည်။ ရှန်းမင်မှကျိုးထောင်ဟွားထံ ဘာကိစ္စနှင့်လာတွေ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင်သွားကြည့်ချင်၍ပင်။သူမသခင်မလေး၏ရှန်းမင်အပေါ်ထားသည့်သံယောဇဉ်မှာ ဤမျှနက်ရှိုင်းပြီး ရှန်းမင်အားအရင်သွားနမ်းသည်ထိဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မိခင်မှိုနတ်ဆိုးထင်မထားခဲ့မိပေ။
ရှန်းမင်၏အကြားအာရုံသည် အမြဲတစေကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးထောင်ဟွား၏ဖမ်းစားမှုအောက်တွင် ကျရောက်နေသဖြင့် ကျိုးမိသားစုအိမ်ထဲသို့ဝင်လာသောခြေသံများကို မကြားလိုက်မိတော့ချေ။သူသည် ကျိုးအာ့ရှုထံ ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ပြီးနှုတ်ဆက်လိုက်၏။
"မင်္ဂလာပါ ဦးလေးအာ့ရှု"
ကျိုးအာ့ရှု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျိုးထောင်ဟွားအားပြောလိုက်သည်။
"မင်းလက်က မလွှတ်သေးဘူးလား၊ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကိုင်ထားဦးမှာလဲ"
ယခုလက်ရှိ ကျိုးထောင်ဟွားကိုကြည့်ပြီး ကျိုးအာ့ရှုမှာ သူမအတွက်မကျေမချမ်းပိုဖြစ်မိလာသည်။မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုလုပ်မာနမထားတတ်ရတာလဲ။ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ကြိုက်ရင်တောင် ထုတ်ပြလို့မဖြစ်ဘူးလေ။အဲ့လိုမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ကသူ့အပေါ်အလေးထားတယ်ဆိုတာသိသွားတာနဲ့ သူကကိုယ့်ကိုထိန်းချုပ်လို့ရပြီလို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။
ကျိုးထောင်ဟွားတစ်ယောက် ရှန်းမင်၏ထိန်းချုပ်မှုကိုခံရပြီးနောက်ပိုင်း ဒုက္ခရောက်မည်ကို ကျိုးအာ့ရှုစိုးရိမ်နေမိသည်။ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးထောင်ဟွားသည်ရှန်းမင်လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျိုးအာ့ရှုဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရတော့၏။ရှန်းမင်သည် အိမ်မကြီးထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ကျိုးအာ့ရှု၏အကဲခတ်သောအကြည့်များကို ခံနေရလေသည်။ရှန်းမင်တစ်ယောက် ထောင်ဟွားအပေါ် အဘယ်ကြောင့်သည်းသည်းလှုပ်ဖြစ်နေရသည်ကို ကျိုးအာ့ရှုနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေရ၏။
သူက မသင့်တော်တဲ့အရာတွေတောင် လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ကျိုးအာ့ရှုမေးလိုက်၏။
"ရှန်းမင် မင်းငါ့သမီးထောင်ဟွားကို နောက်ပိုင်းကျ ဘယ်လိုရှာဖွေကျွေးမွေးမှာလဲ"
ရှန်းမင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က အမဲလိုက်တတ်တယ်၊လယ်စိုက်တတ်တယ်၊အကြံဉာဏ်ထုတ်တာကတော့ မကျွမ်းကျင်ပေမယ့် နောက်ပိုင်းထောင်ဟွားက ပိုက်ဆံရှာဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ချင်တယ်လို့ပြောလာရင် ကျွန်တော်သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါ့မယ်"
ရှန်းမင်၏အကျင့်စာရိတ္တပိုင်းဖြစ်စေ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့်ပတ်သက်ပြီးဖြစ်စေ ကျိုးအာ့ရှုရင်ထဲတွင်အဖြေရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ရှန်းမင်သည် ရိုးသားပြီး တာဝန်ယူစိတ်ရှိသလို လေးစားမှုလည်းရှိသူတစ်ယောက်ပင်။တဲအတူတူဆောက်တုန်းကဆိုလျှင် ဤကလေးမှာ သွက်သွက်လက်လက်ရှိပြီး ပြတ်သားသလို ဆောင်းလလယ်ကြီး၌လုပ်နေရသည်ကိုတောင် ညည်းညူသံတစ်ချက်မထွက်ခဲ့ပေ။ကျိုးအာ့ရှုသည် သူ့အဖြေကိုကျေနပ်သွားရသည်။ ထို့နောက် ကျိုးအာ့ရှုထပ်မေးလိုက်၏။
"မင်းနဲ့ထောင်ဟွား လက်ထပ်ပြီးရင် အိမ်မှုကိစ္စနဲ့လယ်လုပ်ငန်းခွင်အလုပ်တွေကို ဘယ်သူလုပ်မှာလဲ"
"ကျွန်တော် အကုန်လုပ်မှာပါ၊ထောင်ဟွားက စိတ်ချလက်ချအနားယူနေရုံပါပဲ"
ရှန်းမင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ထင်မထားသည်မှာ ဤအဖြေသည် ကျိုးအာ့ရှု၏အထင်သေးမှုကို ခံလိုက်ရလေ၏။
"မင်းရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာနဲ့လား၊မင်းထမင်းစားတိုင်း အသားပြုတ်တွေချည်းပဲ စားရတာလေ၊ပြီးရင် အသားပြားဆားနယ်ထားတာတွေပဲရှိတာကို အဲ့တာတွေစားရမှာလား၊ငါ့သမီးထောင်ဟွားက အဲဒါမျိုးတွေကို နေ့တိုင်းဘယ်စားနိုင်ပါ့မလဲ"
အဲဒါက ရှန်းမင်ဟင်းမချက်တတ်လို့ ဒီလိုလုပ်စားနေရတာလေ။
ရှန်းမင်သည် ကြီးလေးသောပြဿနာတစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။သူ တစ်ယောက်တည်းဆိုအဆင်ပြေပေသိ သူတို့ဇနီးမောင်နှံဖြစ်လာလျှင် ဤပုံစံအတိုင်းဆက်သွား၍မဖြစ်တော့ပေ။ရှန်းမင် ချက်ချင်းကတိပေးလိုက်သည်။
"ဦးလေးအာ့ရှု ကျွန်တော်ဒေါ်လေးချမ်ဆီကနေ သင်ယူပါ့မယ်၊နောက်ကျရင် ထောင်ဟွားကောင်းကောင်းစားရအောင်လုပ်ပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်"
ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းမင်အပေါ်ထားရှိသော ကျိုးအာ့ရှု၏သဘောထားတင်းမာမှုများမှာ လျော့နည်းသွားလေသည်။
"ကောင်းပြီလေ တောင်စောင်းကာကွယ်ရေးစီမံကိန်းပြီးသွားရင် မင်းငါတို့အိမ်လာပြီး မင်းဒေါ်လေးချမ်ဆီမှာ ဟင်းချက်နည်းလာသင်ပေါ့"
ရှန်းမင် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်မိသည်။တောင်စောင်းကာကွယ်ရေးစီမံကိန်း ပြီးတဲ့အချိန်ဆို သုံးလထိကြာသွားမည်ဖြစ်၏။တစ်ကယ်လို့ ဒီအတောအတွင်း တစ်ယောက်ယောက်က ထောင်ဟွားကိုလာခေါ်သွားရင် သူဘယ်သွားငိုရမှာလဲ။