မဟာအစီအရင်၏ အရှိန်အဝါ

ကျင့်စဉ်ပိုင်းအရပြောရလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့် ၄ ၌သာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် တာအိုနန်းတော်အဆင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက အလွန်ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ်ကိုဆောင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် တာအိုနန်းတော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သူ့တွင် မည်သည့်အတားအဆီးမှမရှိတော့ပေ။ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားပြည့်မီသည်နှင့် အောင်မြင်မှုက အလိုအလျောက်လိုက်လာပေလိမ့်မည်။

၎င်းအပြင် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာအဆင့်ထက်များစွာ ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတွင် သူထုတ်ဖော်နိုင်သည့်ခွန်အားမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုမျှနှင့်တင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးနှင့် သောင်းချီသော သွေးတမန်စစ်တပ်ကို အပြတ်ရှင်းရန် မလုံလောက်သေးပေ။ ထိုခုနစ်ဦးလုံးသည် အစစ်အမှန် တာအိုနန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ဝိညာဉ်များမှာလည်း တာအိုနန်းတော်အဆင့်တွင်ပင်ရှိနေကြ၏။

လေလွင့်ဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက ဝိညာဉ်အဆင့်တက်လာရုံမျှနှင့်မပြီးနိုင်ကြောင်း ကျန်းချန်သိသည်။ သူ၏နတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲသို့ စိတ်အာရုံသွင်းကြည့်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချက်ချင်းရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုပေါ်လာ၏။ မြေအောက်မိုင်တစ်သောင်းခန့်အနက်တွင် အလွန်ကျယ်ပြောသော မြေအောက်နန်းတော်ကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။

နန်းတော်ထဲတွင် မီးအိမ်များထွန်းညှိမထားသော်လည်း မှောင်မည်းမနေပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလယ်တွင် မီတာသောင်းချီရှည်လျားသော ဧရာမအရိုးစုကြီးတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အရိုးများမှာ ဖျော့တော့သောအစိမ်းရောင်ရှိပြီး နေရာအနှံ့တွင် အက်ကြောင်းများ၊ အစက်အပြောက်များဖြင့် ဟောင်းနွမ်းနေကာ အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာလည်း မပြည့်စုံတော့ပေ။

နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာ သေဆုံးခဲ့သည်ကို မည်သူမျှမသိနိုင်ပေ။ အရိုးစုများကြားမှ အလင်းစက်များထွက်ပေါ်နေပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို မှိန်ပျပျအလင်းပေးနေသည်။

“နဂါးနက် (လီနဂါး) လား။”

ကျန်းချန်သည် ထိုအရာကို တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသော်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့်မှတ်မိနေ၏။ သူ ဘာတွေရရှိခဲ့သည်ကို အခုမှသဘောပေါက်သွားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းဆယ်သန်းခန့်က မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ရှိသော နဂါးနက်တစ်ကောင် ဤနေရာတွင်သေဆုံးခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ၎င်း၏ရုပ်ကြွင်းကို ရှန့်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့် သတ္တဝါတစ်ကောင်၏အရိုးစုသည်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ရှန့်မိသားစုသည် ၎င်း၏အကြေးခွံများမှ ရတနာလက်နက်များကို သွန်းလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ အသားနှင့် အရေခွံများမှ အဖိုးတန်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ခဲ့ကြကာ၊ သူတို့၏ ပါရမီကိုမြှင့်တင်ရန်အတွက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော သွေးမျိုးဆက်အစအနကိုပင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပေါင်းစပ်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ထိုရုပ်ကြွင်းကို အစီအရင်၏ဗဟိုချက်အဖြစ်အသုံးပြုပြီး နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်ကြီးကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ရှန့်တော်ဝင်မျိုးနွယ်၏ အတောက်ပဆုံးသော ခေတ်ကာလဖြစ်ခဲ့ပြီး တာအိုနန်းတော်အဆင့် ၈ နှင့် အဆင့် ၉ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားပင် ပေါ်ထွက်ခဲ့၏။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နဂါးနက်ရုပ်ကြွင်းမှရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။ အဖိုးတန်ဆေးလုံးများ မရှိတော့သလို သူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များတွင်လည်း နဂါးနက်သွေးမျိုးဆက်မှာ ပိုမိုအားနည်းလာပြီး ပါရမီများလည်း ညံ့ဖျင်းလာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းသိန်းချီကတည်းက ရှန့်မျိုးနွယ်၏ မွေးကင်းစကလေးငယ်များသည် နဂါးနက်သွေးမျိုးဆက်ကို အမွေမဆက်ခံနိုင်တော့ပေ။ ဧကရာဇ်ရှန့်ကောင်းယဲ့မှာလည်း ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးပင်။

မင်းသမီးနင်ထီ၏ပါရမီက သူ့ထက်များစွာသာလွန်နေရခြင်းမှာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ နဂါးနက်သွေးမျိုးဆက်အစအနတစ်ခု ပါလာခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအတောအတွင်း နဂါးနက်ရုပ်ကြွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆွေးမြည့်လာသည်နှင့်အမျှ နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်သည်လည်း ရတနာအဆင့်အစီအရင်မှ အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်အစီအရင်အဖြစ် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးက ကျန်းချန်သိရှိသွားသည့်အချက်များ ဖြစ်သည်။ စနစ်၏အစီအစဉ်က မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သေဆုံးသွားသောနဂါးနက်၌ မပျောက်ကွယ်သေးသော လေလွင့်ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခု ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု ရှန့်တော်ဝင်မိသားစုက အိမ်မက်ပင်မက်ဖူးလိမ့်မည်မဟုတ်။ ထိုလေလွင့်ဝိညာဉ်တွင် အသိစိတ်မရှိတော့ဘဲ နဂါးနက်သေဆုံးခါနီးကကျန်ရစ်ခဲ့သော စွဲလမ်းမှုအစအနမျှသာ။ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်သန်းခန့်ကြာလျှင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ သူသည် ထိုဝိညာဉ်နှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏လက်စွပ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရုပ်သေးအားပေးအဖွဲ့ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း ဒုန်း... ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

အပျက်အစီးများကြားတွင် ရုတ်တရက် ဗုံသံထွက်လာသောအခါ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးနှင့် သွေးတမန်စစ်တပ်မှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ ကပြဖျော်ဖြေနေသော အမျိုးသမီးရုပ်သေးရုပ်ရှစ်ရုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ထွက်ကျမတတ်ပင်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

သူတို့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် သီချင်းဆိုကခုန်ပွဲတွေ အများကြီးမြင်ဖူးသော်လည်း တိုက်ပွဲအပြီး အပျက်အစီးပုံတွေကြားမှာတော့ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

“သတိထားကြ”

“ကျန်းချန်က ဒီလောက်အလွယ်တကူ အသတ်ခံရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ”

လူခုနစ်ယောက်လုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေကြည့်ကြသော်လည်း ကျန်းချန်ကိုရှာမတွေ့ကြပေ။ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ကျယ်လောင်သောရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်အထိပင်။

“အားလုံးပဲ ဒီတေးဂီတလေးကို... သဘောကျကြရဲ့လား”

ဝတ်ရုံဖြူကိုဆင်မြန်းထားသော ကျန်းချန်သည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဂုဏ်ယူစွာရပ်နေသည်။ သူ၏ဝတ်ရုံမှာ စွန်းထင်းမှုမရှိဘဲ တိုက်ပွဲဖြစ်ထားသည့် အရိပ်အယောင်ပင်မရှိပေ။

ယခင် ရန်သူများနှင့်မတူဘဲ ထိုခုနစ်ယောက်မှာ ထိတ်လန့်မသွားကြ။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ပျံတက်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်ကို ပြန်၍ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

ဓားအရှင်သခင်ချိုးဟယ်က သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင်မေး၏။

“မင်း ဘာလို့အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းတို့အားလုံးထက် ပိုသန်မာလို့ပေါ့”

ကျန်းချန်သည် သူတို့ကို တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မပေးဘဲ နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်ကို တိုက်ရိုက်အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် စနစ်၏အဖြေအစစ်ပင်။

နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်ကို ရှန့်တော်ဝင်မျိုးနွယ်ကသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ အပြင်လူက အစီအရင်၏ဗဟိုချက်ကို လုယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အသုံးမဝင်ပေ။ အကြောင်းမှာ အစီအရင်ကို စတင် တည်ဆောက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ရှန့်မျိုးနွယ်၏တံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခြွင်းချက်တစ်ခုရှိသည်။ အစီအရင်၏ဗဟိုချက်အပြင် အစီအရင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အသက်ဝင်လာနိုင်သည်။

နဂါးနက်ရုပ်ကြွင်းသည် အစီအရင်၏မျက်စိဖြစ်သလို အစီအရင်၏အစိတ်အပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။ လေလွင့်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန်သည် နဂါးနက်၏ကိုယ်ပွား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ အသက်သွင်းချင်သည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အစီအရင်ကိုယ်တိုင်က အလိုအလျောက် နိုးထလာခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ရှန့်ကောင်းယဲ့ကိုယ်တိုင်လာလျှင်ပင် တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မှောင်နေသောမြေအောက်နန်းတော်သည် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက်လင်းထိန်သွားတော့သည်။ အရိုးစုကိုဗဟိုပြု၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိအစီအရင်လိုင်းတိုင်း လင်းထိန်လာပြီး မြေအောက်မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအထိ ဖြန့်ကျက်သွားတော့သည်။ လိုင်းတစ်လိုင်းချင်းစီမှာ လောင်ကျွမ်းနေသောကြိုးများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

ဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်းတွင် ကျန်းချန်သေဆုံးသည့်သတင်းကို စောင့်နေသော ရှန့်ကောင်းယဲ့မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့်မတ်တပ်ရပ်ပြီး အပြင်သို့ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော မင်းသမီးနင်ထီမှာလည်း အလားတူပင် အံ့ဩနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး နန်းတော်အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဝေးတွင် မိုင်ပေါင်းရာချီသောဧရိယာတစ်ခုကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းရောင် အကာအကွယ်အတားအဆီးကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာသည် မင်းသမီး၏နန်းဆောင်တည်ရှိရာနေရာအတိအကျပင်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်က ဘယ်လိုလုပ် အလိုအလျောက်အသက်ဝင်လာရတာလဲ”

ရှန့်ကောင်းယဲ့ ရေရွတ်လိုက်၏။ နက်နဲလှသော ဤဧကရာဇ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အဖြစ်အပျက်များက သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ရောက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောလူများမှာ သူတို့၏အိမ်ရှေ့သို့ထွက်လာကြပြီး လင်းလက်တောက်ပနေသော အကာအကွယ်ကိုမော့ကြည့်နေကြသည်။ လူအများစုမှာ ထိုအရာက မည်သည့်အရာမှန်းမသိကြသော်လည်း ကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဆိုတာကိုတော့ သိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မြေအောက်မှတုန်ခါမှုများကို ခံစားနေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး”

စစ်သေနာပတိချုပ်လုရန်ကလည်း ထိုစကားလေးခွန်းကိုပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရှန့်ကောင်းယဲ့... ရှန့်ကောင်းယဲ့က မင်းကို တိတ်တဆိတ်ကူညီနေတာလား။”

ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးမှာ ကျန်းချန်က အစီအရင်ကိုထိန်းချုပ်နေသည်ဟုမထင်ဘဲ ရှန့်ကောင်းယဲ့က သူတို့ကိုပိတ်လှောင်ရန်ကြံစည်နေသည်ဟု ဦးစွာထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။

“ဟင်း... ဖြည်းဖြည်းချင်း အပန်းဖြေကြတာပေါ့”

အစ်ကိုကြီးချန်တွင် ရှင်းပြရန်တာဝန်မရှိပေ။ သူသည် အစီအရင်ကိုစတင်လိုက်ရာ အကာအကွယ်အတွင်းရှိနေရာမှာ ချက်ချင်းပင် ငရဲခန်းအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပျက်စီးနေသောမြေပြင်သည် ရုတ်တရက် အဆုံးမဲ့သောသမုဒ္ဒရာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ရေသာဖြစ်ခဲ့လျှင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် အသက်ရှင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤမဟာအစီအရင်အတွင်းရှိပင်လယ်ရေမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

ပထမဆုံးဒုက္ခရောက်သူမှာ အောက်ခြေရှိ သွေးတမန်စစ်သည်များဖြစ်သည်။ စစ်သည်တစ်သောင်းလုံး ပျံတက်ရန်မပြင်ရသေးမီမှာပင် ပင်လယ်ရေများက သူတို့ကိုရိုက်ခတ်သွား၏။

သူတို့အားလုံး ချက်ချင်းတိုက်စားခံရပြီး အရည်ပျော်သွားကြသည်။ လူအနည်းငယ်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်နိုင်သဖြင့် ကောင်းကင်သို့ပျံတက်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ကျသွား၏။

နဂါးဝိညာဉ်မဟာအစီအရင်သည် မူလက နန်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးကိုလွှမ်းခြုံနိုင်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ပါက ၎င်း၏စွမ်းအားပျံ့နှံ့သွားပြီး အားနည်းသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းအပြင် မြို့ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အရပ်သားများရှိနေရာ ကျန်းချန်မှာ သူတို့နှင့်ရန်ငြိုးမရှိသဖြင့် မဆင်မခြင်မလုပ်ဆောင်ပေ။

သူသည် အစီအရင်၏အတိုင်းအတာကို အဆပေါင်းများစွာလျှော့ချလိုက်ပြီး မင်းသမီးနန်းဆောင်ကိုသာ ပိတ်လှောင်လိုက်သဖြင့် အကာအကွယ်၏စွမ်းအားမှာလည်း ထိုအတိုင်းစုစည်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းလာသည်။ သွေးတမန်စစ်သည်များမှာ မိုးရေအနည်းငယ်ထိရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လျင်မြန်စွာတိုက်စားခံရပြီး လုံးဝအရည်ပျော်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် တာအိုနန်းတော်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးက ခံနိုင်ရည်ရှိ၏။ သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ မီတာသောင်းချီရှည်လျားသော နဂါးနက်ပုံရိပ်ကြီးဖြစ်သည်။

ထိုပုံရိပ်ကြီး၏ထွက်သက်တစ်ခုစီတိုင်းက သူတို့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုတိုက်စားသွားသည်။ သူတို့ကို အလွန်အမင်းထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ သူတို့၏တာအိုနန်းတော်များမှာလည်း ထွက်သက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် အစအနမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

သူတို့၏တာအိုနန်းတော်များကို ရုတ်တရက်ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏အုတ်မြစ်များပျက်စီးသွားပြီး အစီအရင်၏တိုက်စားမှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ကြတော့ပေ။ ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းချန်သည် အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံမလေးပေးခဲ့သော ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ကို ချေမွလိုက်တော့သည်။