အာဟာရဖြည့်ဟင်းချိုနှင့် ချီနှင့်သွေးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

လုချင်းက မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ၊ ဆရာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဗျ။"

"မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အမြဲတမ်းလိုလို နည်းနည်းလောက်တော့ အားနည်းနေခဲ့တာလေ။ ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး မင်းရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အားကောင်းအောင်လို့ ပြန်ဖြည့်ရမယ်။"

"သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင်တော့ သွေးအားဖြည့်ဆေးလုံးနဲ့ ချီအားတိုးဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီအာနိသင်ကို ရနိုင်ပေမဲ့လည်း အဲ့ဒါက နည်းနည်းတော့ ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းတယ်လေ။"

"အဲ့ဒီတော့ မင်း ဒီရွှေရောင်ငါးရှဉ့်ကို ဖမ်းမိလာတာက တော်တော်လေးကို အချိန်ကိုက်ပဲလို့ ပြောလို့ရတယ်။ အဲ့ဒီငါးနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ပေးနိုင်မယ့် ဆေးပေါင်းဟင်းချိုတစ်ခွက်ကို ငါ လုပ်ပေးနိုင်တယ်လေ။"

လုချင်းက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာ၊ ကျွန်တော်က ဒီရွှေရောင်ငါးရှဉ့်ကို ဆရာနဲ့အတူတူ စားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာဗျ။"

"ငါ့အတွက် ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်လောက် ချန်ထားပေးရင် ရပါပြီကွာ၊ ဒီလောက်ကြီး အားနာနေစရာမလိုပါဘူး။"

ထို့နောက် သမားတော်ကြီးသည် အချိန်မဆိုင်းတော့ဘဲ ရွှေရောင်ငါးရှဉ့်ကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားလေ၏။

လုချင်းလည်း နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားပြီး သမားတော်ကြီး၏ ကျွမ်းကျင်စွာ ငါးကိုင်တွယ်နေပုံကို ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် ကလီစာများကိုသာ ဖယ်ရှားပြီး သွေးကိုပင် ချန်ထားကာ အရာအားလုံးကို မြေအိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သမားတော်ကြီးသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကိုထည့်ကာ စတင်ပေါင်းလိုက်တော့၏။

ဟင်းချက်ချိန်သည် တစ်နာရီတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်ပင်။

မကြာမီမှာပင် အာဟာရဖြည့်ဟင်းချိုရနံ့သည် အိမ်တစ်အိမ်လုံး၌ မွှေးပျံ့လာခဲ့ပြီး လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့နှစ်ဦးအား သွားရည်ကျစေခဲ့တော့သည်။

"ရပြီ။"

သမားတော်ကြီးသည် မီးကိုငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီးနောက်၌ အိုးကို အနည်းငယ်အအေးခံကာ စားပွဲပေါ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အိုးဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကြွယ်ဝသောရနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ လုချင်းနှင့်သူ့ညီမလေးအား ပို၍ပင် သွားရည်ကျစေခဲ့တော့၏။

သမားတော်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "ဒါ့ကြောင့်လည်း ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းအရသာဆယ်မျိုးထဲက တစ်မျိုးဖြစ်နေတာကို။"

သူသည် ပန်းကန်သုံးလုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး အကြီးနှစ်လုံးနှင့် အသေးတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ဟင်းချိုနှစ်ပန်းကန်ကို ခပ်ထည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသောဟင်းချိုအိုးကို လုချင်းဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ရှောင်ယန်က ငယ်သေးတော့ ဆေးအာနိသင်ကို အများကြီးမခံနိုင်ဘူး။ သူ့အတွက် ပန်းကန်သေးသေးလေးတစ်လုံးနဲ့ဆို လုံလောက်ပြီ။ ငါ့အတွက်ကတော့ အရသာမြည်းရုံနဲ့တင် လုံလောက်တယ်။ ကျန်တာတွေအကုန်လုံးက မင်းအတွက်ပဲ။"

လုချင်းခင်ဗျာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ဆရာ..."

"အချိန်မဆွဲနဲ့တော့။ ဟင်းရည်ကော အဖတ်တွေကော အကုန်ကုန်အောင်စားရမယ်ဆိုတာကို မမေ့နဲ့နော်။"

ဆရာဖြစ်သူ၏ တင်းမာသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချင်းမှာလည်း ဟင်းချိုအိုးကိုယူပြီး သူ့အတွက် တစ်ပန်းကန်ခပ်ထည့်လိုက်ရတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သုံးဦးသား ဟင်းချိုကို စတင်သောက်သုံးကြလေ၏။

လုချင်းတစ်ယောက် တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်နှင့် ဖော်မပြနိုင်သော လတ်ဆတ်မှုတစ်ခုသည် သူ၏လျှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပွင့်ထွက်သွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ့ရှေ့တွင်တော့ ရှောင်ယန်သည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာသောက်သုံးနေပြီး အရသာရှိလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် မှေးစင်းနေလေ၏။

သမားတော်ကြီးကမူ ဟင်းချိုတစ်ငုံကို အရသာခံရင်း သေချာစွာမြည်းစမ်းပြီးမှ မျိုချလိုက်သည်။

သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "သူဌေးတွေက ဘာလို့ ဒီလိုရှားပါးတဲ့ငါးတွေအတွက် ဒီလောက်တောင်ငွေကုန်ခံပြီး ဝယ်စားချင်ကြလဲဆိုတာ အခုမှပဲ ငါလည်း နားလည်တော့တယ်။"

ရှောင်ယန်က ပျော်ရွှင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုကို၊ ဒီငါးဟင်းရည်က သိပ်အရသာရှိတာပဲနော်။"

ဆရာ၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လုချင်းသည် တစ်ပန်းကန်ပြီးတစ်ပန်းကန် သောက်သုံးခဲ့၏။ မကြာမီမှာပင် သူသည် ဟင်းချိုအိုးတစ်ဝက်လောက်အထိ အဖတ်များနှင့်တကွ သောက်သုံးပြီးသွားခဲ့သည်။

ဟင်းချိုသောက်ပြီးနောက် လုချင်းသည် ခဏထိုင်နေစဉ်မှာပင် တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးလာပြီး သူ၏ ဒျန်ထျန်မှ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏အခြေအနေကိုမြင်သောအခါ သမားတော်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး "အင်း ၊ ဟင်းချိုရဲ့ဆေးအာနိသင်က အစွမ်းပြလာပြီပဲ။ အခု အပြင်ထွက်ပြီး ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်လိုက်။ အဲ့ဒါမှ ဆေးအာနိသင်ကို အပြည့်အဝစုပ်ယူနိုင်မှာ။"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လုချင်းသည် အတွင်း၌တိုးပွားလာသော အပူရှိန်ကြောင့် ဆက်ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ အမြန်ထွက်လာခဲ့ရတော့၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် သူသည် စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်း၏ ပထမပုံစံမှ ကိုးကွက်ကို စတင်လေ့ကျင့်တော့သည်။

သမားတော်ကြီးသည်လည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ထွက်လာရာ လုချင်းက လျင်မြန်စွာဖြင့် အာရုံစူးစိုက်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သဘောကျစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူ့တပည့်သည် အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆေးအာနိသင်၏အရှိန်အဝါအောက်တွင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် လုချင်းတစ်ယောက် သူ၏လက်သီးသိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်နေစဉ် အစပိုင်းက မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သော ဆေးပေါင်းဟင်းချို၏ အပူရှိန်သည် တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ငြိမ်သက်လာခဲ့လေ၏။

ထိုစဉ် ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းနှင့်ပတ်သက်သော အတွေးများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စီးဝင်လာပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်သီးသိုင်းကွက်များကိုအသုံးပြုကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆေးအာနိသင်ကို အလိုအလျောက်ပင် ထိန်းချုပ်လမ်းညွှန်နေမိတော့သည်။

ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းသည် သမားတော်ကြီး၏ တစ်သက်တာလုံး သုတေသနပြုလေ့လာမှုများ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ငယ်စဉ်ကရရှိခဲ့သော မပြည့်စုံသည့်သိုင်းပညာတစ်ခုမှ ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမြင့်သော ဆေးပညာအတွေ့အကြုံများ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ချီ၊ သွေး၊ ကြွက်သား၊ အရိုးများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို နားလည်မှုတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးပြီး ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်စေရာတွင်လည်း ထူးခြားသော အစွမ်းအာနိသင်များရှိလေသည်။

ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်းတွင် သိုင်းကွက်ပေါင်း သုံးဆယ့်ခြောက်ကွက်ပါဝင်ပြီး ပထမကိုးကွက်သည် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ကာ အပြန်အလှန်အထောက်အကူပြုကြပါ၏။

ဤသိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ချီနှင့်သွေးကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိပေးနိုင်ကာ ချီနှင့်သွေးကို ကျင့်ကြံရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်မှုတွင် နစ်မြောနေသော လုချင်းသည် ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့်လက်သီးသိုင်း၏ ပထမကိုးကွက်ကို အကြိမ်ကြိမ်ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်နေမိသည်။

လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုချင်းစီနှင့်အတူ အာဟာရဖြည့်ဟင်းချိုမှ ဆေးအာနိသင်များသည် အိမ်ပြန်လာသောငှက်များကဲ့သို့ စုစည်းလာပြီး သူ၏ချီနှင့်သွေးထဲသို့ လျင်မြန်စွာစုပ်ယူခံရကာ သူ၏အသက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်မှုတွင် နစ်မြောနေသော လုချင်းသည် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။

ရုတ်တရက် သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ချီနှင့်သွေးသည် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လွတ်လပ်စွာစီးဆင်းလာကာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားတော့၏။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော လုချင်းသည် အရှိန်ကိုလျှော့ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်ကာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေမိသည်။

"ကောင်းတယ်ဟေ့၊ ခုဆိုရင် ချီနဲ့သွေးတွေက ဆက်စပ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လည်ပတ်နေပြီလေ။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပဲ"

သမားတော်ကြီးသည် ကြည့်ရှုနေရင်းမှ တအံ့တဩဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်တော့ လုချင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်၌ သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် အားအင်တွေပြည့်ဝနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့လေ၏။

သူသည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှတစ်ချက်တွေးလိုက်သည်နှင့် သွေးချီစွမ်းအင်တစ်စုသည် သူ၏လက်ထဲတွင် စုစည်းလာသဖြင့် လက်ဖဝါးမှာ သွေးစက်များကျတော့မည့်အလား နီရဲလာလေသည်။

သူ၏အတွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သွေးချီစွမ်းအင်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးသည်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပါ၏။

"ချီနဲ့သွေးအဆင့်က သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ချီနဲ့သွေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လေ။ ပြီးတော့လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့အပြင် ခွန်အားကိုတောင် တိုးစေနိုင်တယ်ကွ။"

"စိတ်ထဲကနေ တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံနဲ့တင် ချီနဲ့သွေးတွေက တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဆက်စပ်သွားပြီးတော့ ခွန်အားအများကြီးကိုတောင် ထုတ်ပေးနိုင်တယ်လေ။ ဒါ့အပြင်ကိုမှ ခံစစ်စွမ်းအားကိုလည်း သိသိသာသာ တိုးပေးနိုင်သေးတယ်ကွ။"

"အဲ့ဒီတော့ သာမန်လူသန်ကြီးနည်းနည်းလောက်နဲ့တော့ ချီနဲ့သွေးအဆင့်မှာရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို ယှဉ်တိုက်ဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မှာကို မဟုတ်ဘူးလေ။"

"ခွန်အားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတာဖြစ်ဖြစ်၊ ခံစစ်စွမ်းအားဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာကိုပဲသုံးသုံး အဲ့လူသန်ကြီးတွေအတွက်ကတော့ အနိုင်တိုက်နိုင်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်ခဲလွန်းလိမ့်မယ်။"

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုအမျိုးမျိုးကို ခံစားမိသောအခါ လုချင်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာဖြင့် နားလည်လာခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုမှတော့လည်း ချီနဲ့သွေးအဆင့်က သိုင်းသမားတစ်ယောက်က လူသန်ကြီးအများကြီးကိုတောင် အလွယ်တကူနဲ့ ကိုင်ပေါက်ပစ်နိုင်တယ်လို့ ဆရာ ပြောခဲ့တာက ခုတော့လည်း အံ့ဩစရာမရှိတော့ပါဘူးလေ။

သာမန်လူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက ချီနှင့်သွေးအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ခွန်အားသည် အမှန်ပင် ထူးကဲလှပေသည်။

ထိုစဉ် သမားတော်ကြီးက အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးလာခဲ့၏။ "ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ခု မင်း ဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

လုချင်းကလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ် ဆရာ။ သိုင်းသမားတွေက အရမ်းကိုသန်မာတယ်လို့ ဆရာပြောတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပါဘူးဗျ။ ကျွန်တော် ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို ရောက်ရုံလေးပဲရှိသေးတာတောင်မှ အများကြီးသန်မာလာတယ်လို့ ခံစားနေရပြီလေ။ ကျွန်တော့်ထက်အဆင့်မြင့်တဲ့သိုင်းသမားတွေဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင်မှ သန်မာလိုက်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ဖြင့် စဉ်းစားလို့တောင်မရဘူး။"

"မင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီအဆင့်တွေကို ရောက်ဖို့က အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ လိုတော့တာပါကွ။"

သမားတော်ကြီးသည် လုချင်း၏ သိုင်းပညာအလားအလာအပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေလေ၏။

အားနည်းသောလူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ချီနှင့်သွေးအဆင့်သို့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် တက်လှမ်းနိုင်သူမှာ ဘယ်နှယောက်များ ရှိနိုင်မည်နည်း။

လုချင်း၏သိုင်းပညာအရည်အချင်းသည် သမားတော်ကြီး သူ၏ခရီးစဉ်များတွင် ကြားဖူးခဲ့သော ပါရမီရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှပင် လျော့မနေခဲ့ချေ။

"လုချင်း၊ အခု မင်းက ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ။ တကယ့်သိုင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ မင်းနားလည်ထားရမယ့် အကြောင်းအရာတချို့ရှိသေးတယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်းဖြင့် သမားတော်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားသည်။

လုချင်းမှာလည်း အရေးကြီးသောအခြေအနေကို ခံစားမိလိုက်ပြီး လေးစားစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ပြောပြပေးပါ ဆရာ။"

"မင်းသိထားရမယ့် အရာတစ်ခုရှိတယ်။ သိုင်းလောကမှာ နည်းစနစ်တွေကို လေ့ကျင့်ခြင်းနည်းလမ်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တွေဆိုပြီး ခွဲခြားထားတယ်..."