နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း

လုချင်းသည် နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေနောက်သို့ လိုက်နေစဉ် သစ်သားအဆောက်အဦးထဲတွင် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေခဲ့သော လောင်းကစားသမားများသည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မြေပြင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဒုတိယထပ်ရှိ ခေါင်းမပါသောအလောင်းများနှင့် စီးကျနေသောသွေးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ရီနေရှာ၏။

သို့သော် သူတို့သည် အဆောက်အဦးမှထွက်ပြေးရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ အပြင်ဘက်တွင် ထိုသေမင်းတမန်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ ရွာသူကြီးက ထိုသေမင်းတမန်ကို သတ်ပြီး သူတို့အားလုံး၏လုံခြုံရေးကို အာမခံပေးမည်ဟုသာ မျှော်လင့်ချက်ထားနိုင်ရုံမျှသာရှိတော့သည်။

ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်၏ခေါင်းဆောင်အနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် လုချင်းအတွက်တော့ အချိန်အများကြီးမယူလိုက်ရခဲ့ပေ။ သူသည် ဒုတိယထပ်မှ ခုန်ချလိုက်သောအခါ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေက အဆောက်အဦးငယ်လေးတစ်ခုနောက်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေသည်ကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်ရပါ၏။

"ဟေ့ကောင် နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ ၊ မင်း ထွက်မပြေးနိုင်ပါဘူးကွာ" လုချင်း အော်ပြောလိုက်ပါ၏။

သူ၏အသံမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာထိတောင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပါသည်။ ထို့နောက်၌ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သွေးချီစွမ်းအားကို ဆတိုးလိုက်လျက် အဆောက်အဦးငယ်လေးဆီသို့ တစ်ရှိန်ထိုးသွားလိုက်တော့၏။

"ကောင်လေး၊ ငါ့ကို အရမ်းတွန်းအားမပေးနဲ့နော်" နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် လုချင်းက ဤမျှလျင်မြန်စွာလိုက်မီလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ့အား တွေ့သွားသောအခါ၌ ချက်ချင်းပင် အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးရတော့သည်။

"ဒီနေ့ မင်း သေချာပေါက် သေကိုသေရမယ်"

ထို့နောက်တွင်တော့ နှစ်ဦးသားသည် သေမင်းတမန်လိုက်ဖမ်းပွဲကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

"ညီလေးလု တကယ်ကြီး ခိုးဝင်သွားပြီပဲ" ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်အပြင်ဘက်တွင် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော မာကူးသည် အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင်ပဲ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြန်သည်။

"ဘာလို့ ညီလေးလုက အထဲမှာ အသာစီးရနေသလိုဖြစ်နေရတာလဲ။" မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မာကူးသည် နောက်ထပ်စောင့်ဆိုင်းချင်စိတ်မရှိတော့ပေ။ နေ့လယ်ခင်းတစ်လျှောက်လုံးက သူ့ခင်ဗျာ အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ညှဉ်းပန်းခံနေခဲ့ရတာပင်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ သူသည် လုချင်းတစ်ယောက် ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်၏လူများ၏ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကိစ္စရှင်းပစ်လိုက်ခြင်းအား ခံလိုက်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ သူတို့ အတင်းဝင်ရောက်ခြင်းက လုချင်း၏အစီအစဉ်အား ဖျက်ဆီးမိမည်ကို စိုးရိမ်နေမိပြန်ပါ၏။

ဤမသေချာမှုသည် သူ့ခေါင်းအား အတော်လေးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေခဲ့သည်ပင်။ နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် သူသည် လုချင်းနှင့်အတူ အစကတည်းကလိုက်သွားရန် လုပ်ခဲ့သင့်သည်။

"သွား၊ သူတို့ အထဲမှာတိုက်နေကြပြီ။ ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့အသင့်ပြင်ကြရအောင်။" မာကူးနှင့်သူ၏လူများ ထိုဘက်သို့ဦးတည်သွားစဉ် လုချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေကို လိုက်မီသွားသည်။ သူတို့၏အဆင့်တူညီသော်လည်း နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် ဒဏ်ရာရနေပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ရွေ့လျားမှုကို ထိခိုက်စေသည်။ လုချင်းက ခုတ်ချလိုက်ရာ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် သူ၏လက်မောင်းဖြင့်တားဆီးသော်လည်း သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး နံရံတစ်ခုကိုမှီကာ မောဟိုက်စွာအသက်ရှူနေသည်။

"ဒါဆိုရင် လက်မောင်းအကာအကွယ်ပေါ့။ ဒါကြောင့် ဒီလောက်မာကျောပြီး ငါ့ရဲ့ထိုးနှက်မှုနှစ်ချက်ကို တားဆီးနိုင်တာကိုး။" လုချင်းသည် နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ၏စုတ်ပြဲနေသောလက်စွပ်အောက်တွင် ဝှက်ထားသော သံမဏိလက်မောင်းအကာအကွယ်ကို သတိပြုမိသည်။

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် မောဟိုက်စွာအသက်ရှူရင်း မျက်လုံးများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ "ကောင်လေး၊ မင်း ငါ့ကိုသတ်ကိုသတ်ရမှာလား။"

လုချင်းက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။ "မင်းလိုအမှိုက်သရိုက်တွေက အကြိမ်တစ်ရာသေရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့အပြစ်တွေကို ဆေးကြောလို့မရဘူး။"

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကိုချမ်းသာပေးဖို့ ဘာလိုချင်လဲ၊ ပိုက်ဆံလား၊ မိန်းမလား။ ငါ့မှာအများကြီးရှိတယ်၊ အားလုံးမင်းအတွက်ပဲ"

"ငါ မင်းရဲ့အသက်ကိုလိုချင်တယ်" လုချင်းသည် စကားပြောခြင်းကိုရပ်တန့်ပြီး ထပ်မံခုတ်လှဲလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်သတ်နိုင်မယ်လို့ထင်နေလား။" လုချင်းက သူ့ကိုချမ်းသာပေးမည်မဟုတ်ကြောင်းသဘောပေါက်၍ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် အကုန်အစင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် လိမ်ကောက်သွားပြီး သူ၏သွေးချီစွမ်းအားကို စုစည်းကာ လုချင်းဆီသို့ပြေးဝင်သွားသည်။ လက်ချင်းယှဉ်တိုက်ခိုက်မှုတွင်ကျွမ်းကျင်သောကြောင့် သူသည် လုချင်း၏ဓားရှည်ကိုရင်ဆိုင်ရန် အနီးကပ်ချဉ်းကပ်ရန်လိုအပ်သည်။ သို့သော် လုချင်းသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို မြင်တွေ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူ၏စွမ်းအင်များမှရရှိသောသတင်းအချက်အလက်များက နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ၏လက်ချင်းယှဉ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်မှုကိုဖော်ပြခဲ့သည်။

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေက အကွာအဝေးကိုပိတ်ရန်ကြိုးစားသောအခါ လုချင်းသည် သူ၏ဓားကိုလွှဲလိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းသောထိုးနှက်မှုဖြင့် သူ့ကိုနောက်သို့ဆုတ်သွားစေသည်။

မလျော့မကျဘဲ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် ဓားကိုရှောင်တိမ်းပြီး ထပ်မံခုန်ဝင်သွားသော်လည်း တစ်ဖန်တွန်းလှန်ခံလိုက်ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဓားကို လုံးဝမရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ညာဘက်ပခုံးတွင် သွေးထွက်နေသောဒဏ်ရာတစ်ခုပေါ်လာပြီး သူ၏လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် ဒဏ်ရာရနေပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤဒဏ်ရာသစ်သည် သူ့ကိုပိုမိုနှေးကွေးသွားစေသည်။

သို့သော် သူတွင်ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူ သို့မဟုတ် လုချင်းဖြစ်သည်။ လုချင်း၏သုံးပေအတွင်းသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်မှသာလျှင် သူသည် အသက်ရှင်ရန်မျှော်လင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏တိုက်ပွဲသည် တန်းတူညီမျှအခြေအနေသို့ရောက်ရှိသွားသည်။

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် အကွာအဝေးကိုပိတ်ရန် စိတ်ပျက်စွာကြိုးစားနေပြီး လုချင်း၏ဓားက သူ့ကိုအဝေးတွင်ထားသည်။ သူတို့၏အဆင့်တူညီသော်လည်း သူတို့သည် တန်းတူညီမျှယှဉ်ပြိုင်နေပြီး သေမင်းတမန်ရုန်းကန်မှုတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသည်။

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုများ အတိုင်းသားတိုးပွားလာခဲ့လေ၏။ လုချင်း၏ဓားကျွမ်းကျင်မှုသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်ထိတောင် သာလွန်နေသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ လုချင်း၏နည်းစနစ်များသည် ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း သူ မည်သို့ပင်ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ လုချင်းကိုတော့ မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။

စိတ်ပျက်နေသောအခိုက်အတန့်တွင် နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး နောက်ထပ်ဒဏ်ရာတစ်ခုပင် ရရှိသွားလေ၏၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဒဏ်ရာမှာ သူ၏ခြေထောက်တွင်ဖြစ်သွားတာကြောင့် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို နှေးကွေးသွားစေပါ၏။

ထိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း လုချင်း၏မျက်လုံးများသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုဖြင့် လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏သွေးချီစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ၏လည်ပင်းကို ခုတ်လွှဲချပစ်လိုက်တော့၏။

"ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေး..." လုချင်း၏ဓားက သူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သောအခါ၌ နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေ၏တောင်းပန်သံမှာ အဆုံးထိတောင် ရောက်မသွားခဲ့ပေ။

နှလုံးသားလုယူသူဝံပုလွေကို ခေါင်းဖြတ်ပြီးနောက် လုချင်းသည် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် အဝေးမှကြည့်နေသော ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်၏တုန်လှုပ်နေသောအဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ပန်းတိုင်ဖြစ်သော ‘ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့’ ကို မမေ့ခဲ့ပေ။

"အား ငါတို့ကို ချမ်းသာပေးပါ" ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်၏အဖွဲ့ဝင်များသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီပင်။ သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူတို့၏အကြီးအကဲကို ဤမျှလောက်အထိ လျင်မြန်စွာ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရ၍ ပို၍တောင်ပြင်းထန်လာတော့သည်။ သူတို့သည် ကရုဏာတောင်းခံခဲ့ကြသော်လည်း လုချင်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ တစ်ချက်လေးမျှတောင် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသို့ဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့တော့၏။

"သူရဲကောင်း၊ ငါ့ကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ၊ ငါ့ကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ"

"ငါ့မှာ ငွေရှိတယ်၊ အားလုံး မင်းအတွက်ပဲလေ"

"ငါ့ကိုသာ ချမ်းသာပေးလိုက်ရင် ဒီငွေတွေအားလုံးမင်းအတွက်ပဲနော်"

သစ်သားအဆောက်အဦးရှေ့တွင် ကျောက်လောင်စန်းသည် ဒူးထောက်ရင်း ငွေအိတ်တစ်အိတ်ကို ကိုင်ထားလေ၏။ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မုန်းတီးမှုများလောင်ကျွမ်းနေသည်။

သူသည် ဤညတွင် အချီကြီးနိုင်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ဤလူငယ်ကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီပင်။ သို့သော် သူသည် သူ၏မုန်းတီးမှုကို မပြဝံ့ဘဲ လုချင်းက သူ့အား အခြားသူများကဲ့သို့ သတ်ပစ်မည်ကို ထိတ်လန့်နေလေ၏။

ကျောက်လောင်စန်းငိုကြွေးတောင်းပန်နေသည်ကို မြင်ရတာတောင်မှ လုချင်း၏မျက်လုံးများတွင် ကရုဏာမရှိပေ။

နောက်ဆုံးတော့လည်း လုချင်းမှာ သူ၏ဓားကို တစ်ချက်လွှဲလိုက်ရာ ကျောက်လောင်စန်း၏တောင်းပန်သံသည် သူ၏လည်ပင်းတွင် သွေးတွေပန်းထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်သွားတော့လေ၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ဦးခေါင်းသည်လည်း အခြားသူများနည်းတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကတော့ မာကူးနှင့် သူ၏လူများ ယစ်မူးပျော်မွေ့ ခံတပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည့်မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။