← Chapters

လောကရှိ အရာရာကို ဆရာတင်ခြင်းနှင့် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်

Vol. 10 Ch. 92

လောကရှိ အရာရာကို ဆရာတင်ခြင်းနှင့် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်

Vol. 10 Ch. 92

လုချင်း ဆက်လက်လေ့လာနေစဉ်မှာပင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် သူ့စိတ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက မကြုံစဖူး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လေ၏။

လုချင်းမှာ အငိုက်မိသွားပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို အပြည့်အဝ လက်ခံနိုင်ရန် သူ့စိတ်ကို အမြန် ငြိမ်သက်အောင် လုပ်လိုက်ရသည်။

"မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မိမိတို့၏ ဆရာအဖြစ် ခံယူရမည်၊ လောကရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ ပုံစံများကို လေ့လာရမည်၊ ဝိညာဉ် ဂါထာမန္တန်များကို ရေးဆွဲပြီး အရာခပ်သိမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ရမည်..."

ယခင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အသံကြီးတစ်ခု လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ သူသည် "တာအို" တရားသံကို နားထောင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူ့ဝိညာဉ်မှာ မသိလိုက်ဘာသာ နစ်မြောသွားရလေသည်။

အနီးနားတွင် ရှိနေသော ရှောင်လီသည် လုချင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြန်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူက လုချင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်တော့သည်။

ခြေနှစ်ချောင်းသတ္တဝါက မကြာခဏ ဒီလိုလုပ်လေ့ရှိတာကြောင့် သူလည်း ဒါကို ယဉ်ပါးနေခဲ့ချေပြီပင်။

ရှောင်လီသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ကို ကြည့်ပြီး ဆက်လက်သွားရည်ကျနေတော့၏။

ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်ရှိ အရာများသည် သူ့အတွက် အလွန် အကျိုးရှိမည်ဟု သူ အာရုံခံမိနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ခြေနှစ်ချောင်းသတ္တဝါက သူ့ကို ထိခွင့်မပေးသေးသောကြောင့် သူသည် ဒီတိုင်းရပ်ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျနေရုံသာ တတ်နိုင်ရှာသည်။

လုချင်း၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို လက်ခံရယူခြင်းသည် တော်တော်လေးကို ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြာသလဲဆိုလျှင် ရှောင်လီသည် လုချင်း အိပ်ပျော်သွားပြီလားဟု သိချင်သဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် မော့ကြည့်ခဲ့ရသည့်အထိပင်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လုချင်းခင်ဗျာ မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့ရာ သူ့မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်မှုများ အပြည့် ဖြစ်နေလေ၏။

"လောကမှာရှိတဲ့ အရာခပ်သိမ်းကို ဆရာတင်ရမယ်... ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်ဆိုတာက သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ သီးခြားစီဖြစ်နေတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုပါလား။"

လုချင်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများအတွင်းရှိ အမွေအနှစ်သည် သူထင်ထားသည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမို ဆန်းကြယ်နေပေသည်။

၎င်းသည် သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။

သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ချီနှင့်သွေး၊ ကြွက်သားနှင့် အရိုး၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို သန့်စင်ခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး အဆုံးစွန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ကြိုးပမ်းကြရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခြင်း၊ သွေးလေပေါက်များကို ဖောက်ထွက်ခြင်း၊ အတွင်းနှင့် အပြင်ကို ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရယူကြရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်ကတော့ အစပိုင်းတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အလေးမထားပေ။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘောတရားများကို သဘောပေါက် နားလည်ခြင်း၊ အရာခပ်သိမ်းအတွင်းရှိ ဂါထာမန္တန်များအပေါ် နားလည်ခြင်းတို့ကို အလေးထားလေသည်။ သဘောတရားများကို နားလည်သည်နှင့် တမင်တကာ လိုက်စားစရာ မလိုဘဲ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုက အလိုအလျောက် ပါလာမည်ပင်။

ထို့ကြောင့် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်သည် အလွန်မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်နှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းကို လိုအပ်ပါ၏။

လုံလောက်သော နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိပါက တစ်သက်လုံး လေ့လာလျှင်ပင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ တံခါးဝကိုပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လုချင်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တာက ခက်ခဲလွန်းလှပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်လောက်ပဲ ချီနဲ့သွေး ဆက်စပ်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်ပြီး ချီနှင့်သွေးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာလေ။ အဲ့ဒါတောင်မှ ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းနေတဲ့ကိစ္စ။"

"ဒါပေမဲ့ ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်က သူ့ထက် အဆတစ်ထောင်လောက်တောင် ပိုခက်ခဲနေပါလား။ လူတစ်သောင်းမှာ တစ်ယောက်လောက်ပဲ ပါရမီပါကြတာတဲ့။ တကယ့်ကို အခက်ခဲဆုံး လမ်းစဉ်ပါလား။"

ဂါထာမန္တန် လမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မှု အခက်အခဲမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် ၎င်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်ဟုပင် ထင်ရစေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းပညာတွင် ချီနှင့်သွေးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိလျှင်ပင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် သိုင်းစွမ်းရည်များ ရှိနိုင်ပြီး သာမန်လူများထက် သန်မာနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်တွင်မူ သဘောတရားများကို နားမလည်နိုင်ပါက သာမန်လူများနှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။

ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်၏ အမွေအနှစ် ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်းမှာ ဝင်ရောက်ရန် အခက်အခဲ အလွန် မြင့်မားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု လုချင်း သံသယရှိမိသည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ လီဝေ့ထျန်းကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းအကြောင်းကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘဲ ကံပါသူများအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ရပ်အဖြစ် ဤကျောက်စိမ်းဂူကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူရရှိလိုက်သော အမွေအနှစ်တွင် ဤအချက်ကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

အမွေအနှစ်ကို "မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း"ဟု အမည်ရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုက ချန်ထားခဲ့သည်ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး အခြားအချက်အလက်များ မပါရှိချေ။

ထိုဂိုဏ်း၏ ဝါဒမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ သင်ယူရန်၊ အရာခပ်သိမ်းမှ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂါထာမန္တန်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် သဘာဝအတိုင်း လွတ်လပ်မှုကို အလေးထားရန် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးကြပါ၏။

သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ ဤကျောက်စိမ်းဂူကို ကံပါသူများအတွက် အခွင့်အရေးအဖြစ် ချန်ထားခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို ချွေတာသုံးရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ရရှိသော အမွေအနှစ်တွင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခု ပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် တပည့်များအား ရုပ်ခန္ဓာ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ခွင့်ပြုလေသည်။ သို့သော် ဤနည်းစနစ်သည် မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်၏ အကူအညီကို လိုအပ်ပေ၏။

လီဝေ့ထျန်း ချန်ထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ အရေးပါမှုကို လုချင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်မှ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန်အတွက် အဓိက သော့ချက်နှင့် တံတားအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သဘောမပေါက်ပါက ပါရမီ မည်မျှကောင်းနေပါစေ၊ စွမ်းဆောင်ရည် မည်မျှပင် အားကောင်းနေပါစေ၊ စုဆောင်းမှု မည်မျှ နက်ရှိုင်းပါစေ၊ ထိုတံခါးကို ဖွင့်နိုင်မည် မဟုတ်သလို မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်နှင့် မွေးရာပါနယ်ပယ်ကြားရှိ ချောက်ကမ်းပါးကိုလည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကြိုတင်၍ သဘောပေါက် နားလည်နိုင်မည့် နည်းစနစ်ပါဝင်နေကြောင်း သိရသည့်အတွက် လုချင်းအနေဖြင့် မည်သို့ အလေးမထားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ချိုင့်ခွက်ထဲရှိ မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ကံကောင်းတာက ဒီမှာ မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည် အစက် သုံးလေးဆယ်လောက် ရှိနေသေးတယ်။ အမွေအနှစ်အရဆိုရင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသန့်စင်ရာမှာ အများဆုံး ဆယ်စက်လောက်ပဲ လိုတာ။ တကယ်လို့ ဆယ်စက် ကုန်သွားတာတောင် မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင်၊ နောက်ထပ် သုံးလည်း အသုံးဝင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါသေးတယ်လေ။"

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ပမာဏကို မြင်လိုက်ကာမှ လုချင်းတစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထို့အတူ အတွေးတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲ ဖြတ်ခနဲ ဝင်လာ၏။

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို ယခင်က လီဝေ့ထျန်း အကုန်သောက်သုံးခဲ့ပြီး၊ တစ်စက် ပြန်လည် စုစည်းရန် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာမြင့်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လီဝေ့ထျန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ သို့မဟုတ် ၈၀၀ ခန့်က ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။

နှစ်ပေါင်း ၇၀၀၊ ၈၀၀...

ဤကမ္ဘာတွင် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်သည်ပင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနေပြီ ဖြစ်၏။

လီဝေ့ထျန်းသည် အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်မှ လူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ့ကို မှတ်မိနေသူ ရှိ ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာပင် ဖြစ်နေချေပြီ။

ရှောင်လီသည် လုချင်းက ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်ရှိ အရာများအား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လုချင်း၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲလိုက်၏။

လုချင်းမှာတော့ ထိုအကောင်လေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၌ ၎င်းက ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ထဲရှိ မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် မျက်နှာတွင်လည်း လိုချင်တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုချင်းက မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဒါကို သောက်ချင်လို့လား။"

ရှောင်လီ ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဤရတနာသိုက်ကို တွေ့ရှိခြင်းသည် ရှောင်လီ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ဟု အများကြီး ပြောလို့ရပေ၏။

၎င်း၏ လမ်းပြမှုသာ မပါလျှင် ရေတံခွန်နောက်ကွယ်ရှိ ဤအံ့ဖွယ်ဂူကို သူ ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လီက မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို လိုချင်နေမှတော့ သူလည်း ပေးလိုက်သင့်ပါတယ်လေ။

ထို့အပြင် ဤအရည်သည် လူအတွက်တင်သာမက သားရဲအတွက်ပါ အလွန် အကျိုးရှိကြောင်း နတ်မျက်စိစွမ်းရည်မှ ဖော်ပြသောအချက်အလက်အရ လုချင်း သိပြီးပြီပင်။

လုချင်းသည် ရှောင်လီအပေါ် ကပ်စေးမနှဲခဲ့ပါ။

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အစက်နည်းနည်းလောက်ပဲ အရင်မြည်းကြည့်ဦး။ မလောက်မှ ထပ်သောက်ပေါ့။"

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်သည် အံ့ဩစရာကောင်းလှသော်ငြား အများကြီးသောက်ခြင်းက အမြဲတမ်း ပိုကောင်းနေသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင် ၎င်း၏ ထိရောက်မှု၌ အကန့်အသတ်များ ရှိလေသည်။

၎င်း၏ အာနိသင်သည် မွေးရာပါနယ်ပယ် အောက်ရှိ သတ္တဝါများအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ထိုနယ်ပယ်အထက်ရောက်သွားသူများအတွက်မူ သိသိသာသာ အားနည်းသွားတတ်သည်။

သာမန်မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်မှ သတ္တဝါများအတွက် တစ်စက်ကလေးသည်ပင် သူတို့၏ ပါရမီကို အကန့်အသတ်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ထူးခြားသော သတ္တဝါများအတွက် အများဆုံး ငါးစက်သာ စားသုံးနိုင်ပြီး ထိုထက်ပိုလျှင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ရှောင်လီသည် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော သတ္တဝါအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချင်းက ၎င်းကို ငါးစက်ပေးရန် စီစဉ်လိုက်၏။

လုချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

"ဒီမှာ စောင့်နေ။"

မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မပျက်ပြယ်စေရန် ကျောက်စိမ်းဘူးများတွင် သိမ်းဆည်းထားရန် လိုအပ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လျှို့ဝှက်တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ ဆေးဖော်ခန်းထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများ ရှိနေသည်။ လုချင်းလည်း ထိုထဲမှ ပုလင်းတစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို ဖြည့်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "ပါးစပ်ဟထား။"

ဤတစ်လျှောက်လုံး ရှောင်လီမှာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပါသည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ ၎င်းသည် အလွန်ပင်ဝမ်းသာသွားပြီး ခေါင်းကို မော့ကာ ပါးစပ်ကို လိမ္မာစွာဖြင့် ဟပေးလိုက်လေ၏။

လုချင်းသည်လည်း ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲမှ မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည် ငါးစက်ကို ရှောင်လီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုကောင်ကလေးမှာတော့ အရသာကို နှစ်ခြိုက်နေပုံရပြီး နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ လူးလိမ့်နေတော့သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ကြာကြာမခံလိုက်ပေ။ ခဏအကြာတွင် မျက်ခွံများ လေးလံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပဲ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားတော့လေ၏။

လုချင်း မအံ့ဩပါပေ။ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်ကို စားသုံးပြီးနောက် ယေဘုယျအားဖြင့် အိပ်ပျော်သွားတတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ပါရမီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ကာ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်လေ့ရှိကြောင်း အမွေအနှစ်တွင် ဖော်ပြထားသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ရှောင်လီကို ကောက်မလိုက်ပြီး သူ၏အဝတ်အစားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အသိုက်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ၎င်းနိုးလာမည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တော့၏။

All Chapters