ဖြစ်ရပ်ကြီး၊ ဝေ့မိသားစု၌ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုနှင့် အကူအညီပေးခြင်း

"ဒီငွေဒင်္ဂါးသေးသေးလေးပေါ်က ပုံစံတွေမှာ ဒီလောက်သတင်းအချက်အလက်တွေအများကြီး ပါနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

လုချင်းက ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အသိပညာအလင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

ယခုလေးတင်ပင် သူ၏လက်ထဲရှိ ငွေဒင်္ဂါးအကျိုးအပဲ့လေးပေါ်မှ ပုံစံများကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည့်အပြင် ထိုပုံစံများသည် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ထဲမှ သတ္တုဓာတ် ဂါထာမန္တန်များနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိကြောင်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါ၏။

မှန်ပါသည်၊ ဤသည်မှာ သူက ဂါထာမန္တန်ပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အရိပ်အယောင်မျှသာရှိသေး၏။ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ အစပျိုးခြင်းဟူသည် အမြဲတမ်း အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ပြီး သုညမှ တစ်သို့ တိုးတက်မှုတိုင်းသည် စိန်ခေါ်မှုအရှိဆုံး ဖြစ်ချေသည်။

ယခုကဲ့သို့ အရေးပါသော ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို စတင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အခြားအရာများ၏ ပုံစံများကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ပို၍လွယ်ကူလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်ကို သူ အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မည့်နေ့မှာ သိပ်မဝေးတော့ကြောင်း လုချင်း ယုံကြည်လိုက်မိသည်။

ငွေဒင်္ဂါးလေးကို ရင်ဘတ်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း လုချင်းတစ်ယောက် ပီတိဖြစ်နေမိလေ၏။ ဒီနေ့သည် တကယ်ကို နေ့ကောင်းရက်သာပင်။ သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုသည် ချီနှင့်သွေးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရုံသာမက ဂါထာမန္တန်များကို နားလည်သဘောပေါက်မှု၌လည်း တိုးတက်မှုရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့နောက် သူသည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ဝါးတောထဲမှ ထွက်ခွာပြီး အိမ်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ရွာသို့ပြန်ရောက်သောအခါ၌ သူ၏ခြံဝင်းတံခါးပေါက်၌ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျှော်ငေးစောင့်ဆိုင်းနေသူ တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လုချင်းက ထိုသူကို မှတ်မိသွားသောအခါ အံ့သြစွာဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုရှောင်ထျန်းလား"

"လုသခင်လေး... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပါပြီပေါ့"

လုချင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ဝမ်းသာမှုဖြင့် လင်းလက်သွားတော့သည်။

လုချင်းက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ အပြင်မှာ ရပ်နေတာလဲဗျ။ အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ပါဦး။"

ရှောင်ထျန်းက အားနာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တံခါးခေါက်ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူးဖြစ်နေလို့လေ။"

ထိုအခါမှသာ ယနေ့တွင် ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့သည် သူ့ဆရာထံသို့ သွားရောက်ကစားနေကြကြောင်း လုချင်း သတိရသွားတော့သည်။

"ဧည့်ဝတ်မကျေတာ ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ။ လာပါ... အထဲဝင်ကြတာပေါ့။"

လုချင်းက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဝါးတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ထျန်းက ငြင်းဆန်လိုက်၏။

"မလိုပါဘူး လုသခင်လေးရာ။ ကျွန်တော်က အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့ လာခဲ့တာပါ။"

လုချင်းက ရှောင်ထျန်း၏ စောစောက စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာကို သတိထားမိလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အော် ဟုတ်လား... ဘာကိစ္စများ ဖြစ်လို့လဲဗျ။"

ရှောင်ထျန်းက ဖယောင်းဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူးဗျာ။ ဒါက ဆရာမာ ပေးလိုက်တဲ့ စာပါ။ ဖတ်ကြည့်လိုက်ရင် သခင်လေး နားလည်ပါလိမ့်မယ်။"

လုချင်းသည် စာကိုယူကာ ဖွင့်ဖောက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာထားသည် စာတစ်ကြောင်းဖတ်ပြီးတိုင်း ပို၍လေးနက်လာခဲ့လေ၏။

စာသည် မာကူးထံမှ ဖြစ်ပြီး လက်ရေးကို လုချင်း မှတ်မိသည်။ စာထဲတွင် အဓိကအကြောင်းအရာ တစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြထား၏။ ဝေ့မိသားစု ဒုက္ခရောက်နေပြီဟူ၍ပင်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူတစ်စုသည် ခရိုင်မြို့ရှိ ဝေ့မိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လူသိရှင်ကြား ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုများ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှ အစပျိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် မြို့ထဲရှိ အင်အားစုအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဝေ့မိသားစုသည် ခရိုင်မြို့၌ အမြဲတမ်း ထိပ်တန်းနေရာတွင် ရှိခဲ့ပြီး ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးရသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုအခါ ဝေ့မိသားစုကို လူသိရှင်ကြား ရန်စရဲသူ ပေါ်လာခြင်းက မြို့တွင်းအင်အားစုများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

အဲ့ဒီလူတွေက သေမင်းနဲ့ စောစောတွေ့ချင်နေလို့များလား။

ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝေ့မိသားစု၏ ငွေရောင်လမင်းအစောင့်တပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံးသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အုပ်စုထံသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ထားစွာဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု ထင်ရသော ငွေရောင်လမင်းအစောင့်တပ်တောင်မှ ကျူးကျော်သူများကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဖိအားပေး၍ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဝေ့မိသားစု၏ အိမ်တော်ထိန်းအကြီးအကဲက ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းမှသာ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တားဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အုပ်စုမှာ မာန်မကျခဲ့ပေ။ ဝေ့မိသားစု၏ မွေးရာပါနယ်ပယ်မှ ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဝေ့မိသားစုအနေဖြင့် ရတနာကို ဖက်တွယ်ထားပြီး မျိုးသုဉ်းမည့်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်မည့်အစား လက်နက်ချပြီး ရတနာကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းက ပညာရှိရာကျကြောင်း ကြေညာခဲ့လေသည်။

ထိုကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အုပ်စုသည် ယာယီဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း သူတို့၏ စကားများက တစ်မြို့လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်ပင်။

ဝေ့မိသားစုတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးကြောင်းနှင့် ယခုအခါ ထိုဘိုးဘေးမှာ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ပုံရကြောင်း မြို့တွင်းရှိ အင်အားစုများ သိရှိသွားကြတော့သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အုပ်စုသည် ဝေ့မိသားစုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဝေ့အိမ်တော်ရှိ ရတနာတစ်ခုကို လိုချင်နေပုံရလေသည်။

လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေး၏။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြို့ထဲ၌ မျက်နှာသစ်များ ပေါ်လာပြီး ညဘက်တွင် ဝေ့အိမ်တော်မှ တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားရလေ့ရှိသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် အလောင်းများကို သယ်ထုတ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း ရတနာကို မက်မောသူများကို ဟန့်တားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မာကူးက သူ၏စာထဲတွင် ခရိုင်မြို့၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ကမောက်ကမ အခြေအနေများကို လုချင်းအား သတိပေးထားသည်။ သိုင်းပညာရှင်များစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေသဖြင့် အခြေအနေမှာ တင်းမာနေလေသည်။ ဝေ့မိသားစုအနေဖြင့် မကြာသေးမီက ပိုပို၍ မာနထောင်လွှားလာသော ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းကို ဖြေရှင်းရန် အင်အားရှိချင်မှ ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းသည်လည်း အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျောထောက်နောက်ခံကို ရရှိထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် လုချင်းအနေဖြင့် မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားပြီး အနေအထိုင်ဆင်ခြင်ရန် မာကူးက အကြံပြုထားလေသည်။

လုချင်းသည် စာကို ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေ၏။ မာကူး၏ သတင်းစကားသည် အမှန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ ဝေ့မိသားစုတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်ကြီးပွားမှုမှာ အံ့သြစရာမရှိတော့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ၌ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ် လှုပ်ခတ်သွားပြီဖြစ်ရာ ရန်သူများ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

ဝေ့မိသားစုသည် ဤမုန်တိုင်းကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါဦးမည်လော။

ဝေ့မိသားစု၏ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်များက အကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားရန် လုံလောက်မည်ဟု လုချင်း မျှော်လင့်မိသည်။ ဝံပုလွေနက်ဂိုဏ်းအတွက်မူ လုချင်း၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားတော့သည်။ သူနှင့် ထိုဂိုဏ်းကြားတွင် မဖြေရှင်းရသေးသော အငြိုးအတေးများ ရှိနေပြီး အကယ်၍ သူတို့သာ ထပ်မံ၍ ပြဿနာရှာလာပါက ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် လုချင်းလည်း ဝန်လေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လုချင်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ တင်းမာသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်ထျန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိုညက ခေါင်းပြတ်များကြားတွင် ရပ်နေသည့် လုချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာတော့၏။

ရှောင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

"လုသခင်လေး... မြို့ထဲမှာ အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးနေတော့ ဆရာက အခြေအနေငြိမ်အောင် ထိန်းဖို့ ပြန်သွားပါပြီဗျ။ ဈေးကြီးကိုတော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ထားခဲ့ပါတယ်။ သခင်လေး တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ကိုသာ ပြောလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် ရအောင် ရှာပေးပါ့မယ်ဗျ။"

"ကျေးဇူးပါပဲဗျာ..."

လုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုရှောင်ထျန်း... အစ်ကိုက ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို မတတ်နိုင်ဘဲ ရပ်နေတာ ကြာပြီမဟုတ်လား။"

ရှောင်ထျန်းက အံ့သြသွားပြီး လေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ... ကျွန်တော့်ပါရမီက ညံ့ဖျင်းလွန်းတော့ အရှက်ရစရာပါပဲ။"

ရှောင်ထျန်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ကျွန်တော့်အတွက် ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်ပေးနေတာဆိုတော့ ဒီဆေးလုံးက လက်ဆောင်အသေးစားလေးပါပဲ။ ဒါကို ယူလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် အစ်ကို ချီနဲ့သွေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်။"

ရှောင်ထျန်းသည် အံ့လည်းအံ့သြသွားသလို ဝမ်းလည်းဝမ်းသာသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"လုသခင်လေး... ဒါ ဘာဆေးလုံးလဲဗျ။"

"ဒါက သွေးအားဖြည့်ပေးပြီး ချီအားကို တိုးစေတဲ့ ဆေးလုံးပါ။"

ရှောင်ထျန်း ကြောင်အသွားသည်။ ဤဆေးလုံးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး သူ၏ ချီနှင့်သွေးအဆင့် လေ့ကျင့်စဉ်ကာလအတွင်း သုံးလုံးသာ ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း မာကူး ပြောဖူးသည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။ ရှောင်ထျန်းအတွက် ဤအရာသည် အဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးပင်။ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း လုချင်း၏ စေတနာကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်သဖြင့် ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံလိုက်လေသည်။

လုချင်းသည် ရှောင်ထျန်းက ဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ ဘာကြောင့် အဆင့်မတက်နိုင်သေးသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ရှောင်ထျန်းသည် အလွန်သတိကြီးလွန်းပြီး သိုင်းပညာ တိုးတက်ရန် လိုအပ်သော ရဲရင့်မှုတို့ ကင်းမဲ့နေခြင်းကြောင့်ပင်။

"အစ်ကိုရှောင်ထျန်း... ဆေးကို အခုပဲ သောက်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ပေးပါ့မယ်။"

လုချင်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ရှောင်ထျန်းသည် လုချင်းစကားအတိုင်း ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်တော့၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် စွမ်းအင်များ လှိမ့်ဝင်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေရတော့သည်။

လုချင်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

"လေ့ကျင့်တာကို စလိုက်တော့... စွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်လိုက်"

ရှောင်ထျန်းသည် မာကူး သင်ပေးထားသော လက်သီးသိုင်းကွက်ကို လျင်မြန်စွာ စတင်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ လုချင်းသည်လည်း ကျေနပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။ ယင်းမှာ ကျန်းမာရေးအာဟာရဖြည့် လက်သီးသိုင်းလောက် မရှုပ်ထွေးသော်လည်း ရှောင်ထျန်း၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကြောင့် မကြာမီ အဆင့်တက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ထျန်းသည် အရေးပါသော ခြေလှမ်းကို မလှမ်းနိုင်သေးပေ။ သူ ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ထျန်းအား သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အစ်ကိုရှောင်ထျန်း... ဓားကို ကြည့်ထား"

လန့်ဖျပ်သွားသော ရှောင်ထျန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့၏။