ဟာရီကိန်း
Vol. 15 Ch. 220
“ဒီပစ္စည်းက ချို့ယွင်းနေတာလား…”
ဝတ်ရုံအောက်မှ ဖြူဖျော့ပြီး မျက်နှာမဲ့နေသည့် မျက်နှာဖုံးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြွတက်လာပြီး ပိုင်ယို့ဝေဘက်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လေထုက ဆယ်ဒီဂရီကျော် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အေးစက်စက်ဖြစ်သွားသည်။
ပိုင်ယို့ဝေက ဂရုမစိုက်ဘဲ ထပ်ပြောသည်။ “ကျွန်မ တမင်တကာ ပြဿနာရှာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မယုံရင် မေးကြည့်ပါ တန်ရှောင်၊ ဆရာချန်း။ သူတို့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဘောလုံးဂိမ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို တမင်တကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ ရှင်းပြခဲ့တာ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ ဂိမ်းအလယ်မှာ ဖားအစား ဖားလောင်းတွေနဲ့ အစားထိုးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်!” တန်ရှောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဝင်ပြောသည်။ “သူတို့က ဘောလုံးကို စက္ကန့် ၂၀ အတွင်း ရှာရမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ စက္ကန့် ၂၀ မဟုတ်ဘူး။နောက်ပြီး ဖားတွေလာမယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် နောက်တော့ ဖားလောင်းတွေ အများကြီး ထုတ်လာခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို လုံးဝ စနောက်နေတာ!”
ချန်းဝေက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒီလိုလုပ်တာက ဂိမ်းစည်းမျဉ်းတွေကို လျစ်လျူရှုတာပဲ။ တကယ်တော့ မမျှတဘူး။”
“ဒါကြောင့်!” ပိုင်ယို့ဝေက ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်သည်။ “အကယ်၍ မေးခွန်းများက ကျွန်မတို့ မသိတဲ့အရာတွေ၊ ဥပမာအားဖြင့် ဆက်စပ်မှုသီအိုရီ၊ ကွမ်တမ်ရူပဗေဒ၊ စကြဝဠာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ စတာတွေကိုပဲ မေးနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ပျက်စီးမှာပဲ!”
သူမ ဒီလိုပြောလိုက်သောအခါ အခြားသူများလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့ အဲဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့ မေးခွန်းတွေ မမေးဘူးမလား?!”
“ဆိုးလိုက်တာ! ကျွန်တော်က မူလတန်းတောင် မပြီးသေးဘူး။ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးရင် အခုပဲ သတ်လိုက်ပါတော့!”
“ဒီဂိမ်းက မျှတတယ်လို့ ပြောပေမယ့် တကယ်တော့ နှိပ်စက်တာပဲ!”
“ဒါက တကယ်ကို ရူးနေတာပဲ! လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်ပါတော့။ ဘာလို့ ဒီလို အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ လုပ်ပြနေတာလဲ။”
“လူတွေကို သတ်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာနေတာ...”
“ကျွန်တော် မေးခွန်းတွေ မဖြေချင်ဘူး! ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ! ကျွန်တော် ထွက်သွားချင်တယ်!...”
အုန်း!
လေမုန်တိုင်း ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာပြီး လူတိုင်းကို သူတို့နေရာအသီးသီး၌ ချက်ချင်း ဖိကပ်လိုက်သည်။ လေများက မျက်နှာကို ဖြူးခနဲ တိုက်ခတ်သွားပြီး အရေပြားကို ကျဉ်သွားစေသည်။ မည်သူမှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။ အသက်ရှူလျှင်တောင် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ နောက်ဆုံး ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာပြီးမှ အခြေအနေက ငြိမ်သက်သွားပြီး လူများ အသက်ရှူနိုင်ကြသည်။
စစ်ဆေးရေးမှူး က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ “မေးခွန်းတွေအားလုံးဟာ ဒီမှာရောက်နေတဲ့ ကစားသမား ၃၆ ယောက်ရဲ့ စုပေါင်းဗဟုသုတကနေ ဖန်တီးထားတာ။ မင်းတို့ နားမလည်နိုင်တဲ့အရာတွေ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ စည်းမျဉ်းတွေ အားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြပေးမယ်!”
အသံက နက်ရှိုင်းပြီး စွမ်းအားရှိသည်။ မီးကိုရေနှင့် ဖိနှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ စကားလုံးတစ်ခုစီတိုင်းကို ကြည်လင်ပြတ်သားသော အင်အားနှင့် ပြောသည်။ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံအောက်မှာ လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး ဝတ်ရုံအစများက လွင့်နေသည်။ စစ်ဆေးရေးမှူး၏ ဒေါသထွက်နေသည့် စိတ်အခြေအနေနှင့် အတူတူပင်။
သူက ကွဲအက်သည့်အသံနှင့် မေးသည်။ “လျင်မြန်စွာဖြေဆိုရသော အဆင့် စတင်တော့မယ်။ အားလုံးပဲ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။”
မည်သူမှ စကားမပြောကြပေ။
စစ်ဆေးရေးမှူးက ဒီအခြေအနေကို အားရကျေနပ်ပုံရသည်။ သူက အချက်ပြမြှား၏ အလယ်မှာ ထိုင်နေပြီး ပထမမေးခွန်းကို ဖတ်ပြသည်။
“မေးခွန်း ၁– ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းကို ဘာက ဖြစ်စေတာလဲ။”
မေးခွန်းကို ဖတ်ပြီးတာနှင့် ပိုင်ယို့ဝေ၏ရှေ့မှာ စတုရန်းပုံ LCD မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်၏ထိပ်မှာ နံပါတ် ၄ ကို ပြသထားပြီး မျက်နှာပြင်၏ ညာဘက်ခြမ်းမှာ အနီရောင်ခလုတ်တစ်ခု ရှိသည်။ အဲဒါက အချက်ပေးဥဩ ဖြစ်ရမည်။
သူမ အဖြေကို သိသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
ပိုင်ယို့ဝေက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူမှ မလှုပ်ရှားကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက သတိရှိပြီး စူးစမ်းနေကြသည်။ မည်သူမှ လွယ်လွယ်ကူကူ အဖြေမပေးကြပေ။ ရှန်မိုနှင့် ရန်ချင်၀မ်လည်း ဒီလိုပါပဲ။ မေးခွန်းက အရမ်း ရိုးရှင်းနေရင်တောင်မှပေါ့။
မည်သူမှ အလောတကြီး ဖြေဖို့ မကြိုးစားကြပေ။ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးကြီးလည်း အလျင်မလိုပေ။သူကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဘာမှမလှုပ်ရှားပေ။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာ၌ ကွင်းထဲတွင် သိပ့်ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြီးကြပ်ရေးမှူး : “ကစားသမား နံပါတ် ၁။ ကျေးဇူးပြု၍ ဖြေပါ။”
ပိုင်ယို့ဝေက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကစားသမား နံပါတ် ၁ က ပန်းရှောင်ရှင်း ဖြစ်နေသည်။
သူတို့ အတူတူ ရပ်နေကြတာကြောင့် သူတို့၏ ထိုင်ခုံများလည်း အစဉ်လိုက် စီထားသည်။ နံပါတ် ၁ ကနေ ၈ အထိ ပန်းရှောင်ရှင်း၊ ဆရာချန်း၊ တန်ရှောင်၊ ပိုင်ယို့ဝေ၊ ရှန်မို၊ လုအန်း၊ ရန်ချင်၀မ်နှင့် ကျူးရှူးတို့ ဖြစ်သည်။ နံပါတ် ၃၆ က လီလီ ဖြစ်သည်။
ဒါကလွဲလျှင် ကျန်သည့်သူများအားလုံးက ဖေးကော်ဘက်က ဖြစ်သည်။
ပန်းရှောင်ရှင်းက ကြောက်လန့်စွာ ဂလုခနဲ မြိုချလိုက်ပြီး ဖြေသည်။ “ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတာကို… ကမ္ဘာကြီးက နေကို ပတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်စေတာပါ။”
စစ်ဆေးရေးမှူး: “မှန်ကန်သည့်အဖြေ။ ၁ မှတ် ရပြီ။”
ပန်းရှောင်ရှင်း၏ ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ နှလုံးသားပုံစံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထိုအရာက ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ရှိကာ လေထဲမှာ တောက်ပနေသော မီးလုံးသေးသေးလေးတစ်ခုလိုပင်။