အခန်း (၅၀၂၁-၅၀၂၅)

Chapter 5021

လုယွီသည် သူ၏အသက်ရှုသံကို သူ ပြန်ကြားနေရပေ၏။

ဤနေရာရှိ စားပွဲခုံပေါ်တွင် အလွန်သန့်ရှင်းနေကာ ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခုသာရှိပြီး တခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။

လုယွီသည် ကိစ္စအမြောက်အများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး အတွေ့အကြုံများစွာရှိသော်လည်း ဤကျမ်းစာလိပ်ကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သို့ရာတွင် ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လုယွီက ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး စားပွဲခုံသို့သွားကာ ကျမ်းစာလိပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

ကျမ်းစာလိပ်ပေါ်တွင် စာလုံးတချို့ရှိသည်။

'မိမိထက်သာသူ အမြဲရှိ၏...'

ဤစာလုံးများကို မင်ဖြင့်ရေးသားထားသည်။ စုတ်တံ၏လှုပ်ရှားမှုသည် နဂါးနှင့်မြွေကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"မိမိထက်သာသူ အမြဲရှိ၏..."

လုယွီသည် ဤစကားလုံးများကို ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏စိတ်နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း...

လုယွီ၏စိတ်နှလုံးသား တုန်ရီသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ဝိညာဥ်ပေါ်သို့ ကြည်လင်သောမိုးကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးပစ်ခတ်လိုက်သည့်အလား မူးဝေသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းများသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။ ကြယ်တာရာများအလယ်တွင် သူ ရောက်ရှိသွားကာ သူ မြင်တွေ့နေရသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိမြင်ကွင်းများ အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သောမူးဝေမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်အားနည်းသော တခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ယခုအချိန်၌ သူသည် သတိလစ်သွားလောက်လေပြီ။

လုယွီသည် ရွှယ်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်၌ ရှိနေသော်လည်း ဤစွမ်းအားကို သူ တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

စာပေသူတော်စင်ရီသည် သူ၏ဘဝနှစ်ခုလုံး၌ သူ၏ဆရာဖြစ်ခဲ့သူပင်။

လုယွီက ရီဟန်သည် သူ့ကို ဒုက္ခပေးမည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် လုယွီသည် သူ၏ကံကြမ္မာကို သူကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဟူသော ခံစားချက်ကို ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သည် ဧရာမဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သည် မည်မျှပင် သန်မာအားကောင်းနေပါစေ သူ၏နှလုံးသားနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် မခုခံနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာပေမည်။

လုယွီသည် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်တာအိုသခင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိရှိသော်လည်း ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ခုခံရန်အင်အားမရှိသော ကလေးတစ်ယောက်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး အရာအားလုံး လည်ပတ်နေပေ၏။

လုယွီ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကြယ်အမြောက်အများသည် လုယွီ၏ရှေ့တွင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။ ခမ်းနားထည်ဝါသော ကြယ်တာရာများမှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မည်သူမဆို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျက်လုံးများကို မခွာနိုင်တော့ချေ။

လုယွီသည် တော်ဝင်မြို့တော်ကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။ ကြယ်ပေါင်းများစွာအလယ်တွင် ထိုနေရာသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တော်ဝင်မြို့တော်၏စစ်စခန်းလေးခုကို ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်သားများက တည်ဆောက်နေကြသည်။ နေရာတိုင်းတွင် အလံများနှင့်တံခွန်များရှိပြီး သန်းနှင့်ချီသောစစ်သားများသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်များအတွင်း၌ လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကျင့်ကြံနေကြ၏။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးကို သူ၏အမြင်အာရုံအောက်တွင် မြင်တွေ့နိုင်သည့်အလားပင်။

"ဒါက လက်ရှိတော်ဝင်မြို့တော် မဟုတ်ဘူး..." လုယွီသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။

လက်ရှိတော်ဝင်မြို့တော်တွင် တာယွီ၏ကံကြမ္မာစွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း အားနည်းသွားပြီး ယခုကဲ့သို့ အားကောင်းရန်မှာ လွန်စွာအလှမ်းကွာဟသည်။

ထို့အပြင် ထန်ယွီစစ်ပွဲအပြီးတွင် တော်ဝင်မြို့တော်၏ တပ်ရင်းကြီးလေးခုသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားလုနီးပါးပင်။ တပ်ရင်းလေးခုသည် စစ်သားစုဆောင်းရေး အစီအမံများမှတစ်ဆင့် စစ်သားအမြောက်အများကို စုဆောင်းခဲ့သော်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလှမ်းကွာဟနေပေ၏။

"ငါက အချိန်နဲ့လေဟာနယ်ကို ကူးပြောင်းပြီး အတိတ်ကို ရောက်နေတာပဲ...."

အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် လုယွီသည် သူ မြင်နေရသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤစကြဝဠာရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် သူ အတိတ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အရာများပင်။

သူ၏မှော်စွမ်းအားသည် မယုံနိုင်လောက်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်သည် စာပေတာအိုနည်းစနစ်များကို စုတ်ချက်များဖြင့် ဓားတစ်လက်ဖြစ်အောင် အသုံးပြုနိုင်လျှင် ရီဟန်သည် မင်ကို ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး စကြဝဠာကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ အတိတ်နှင့်အနာဂတ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် တာအိုသခင်၏စွမ်းအားအကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

ဤအချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားချိန်၌ လုယွီ၏စိတ်နှလုံးသား ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ရီသွားသည်။

သူ၏စိတ်ဝိညာဥ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး ချောမွေ့စွာ ပျံသန်းနိုင်ပေ၏။

ရီဟန်သည် ဤကဲ့သို့ အလွန်တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ သူ့အား မည်သည့်အရာကို မြင်စေချင်သနည်း။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် မမြင်နိုင်သော အားလှိုင်းတစ်ရပ်က လုယွီ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် ကြယ်မြစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီး ပြင်ပနယ်မြေများဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားသည်။

Chapter 5022

လေဟာနယ်သည် တွန့်လိမ်စုတ်ပြဲနေပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။

မြင်ကွင်းများအားလုံးသည် လုယွီကို အလင်း၏အလျင်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံပင်လျှင် သူနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်။

မတူညီသော လောကအလွှာများသည် လုယွီ၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။ သူသည် အလွန်ကြီးမားသော လေဟာနယ်တွင်းနက်တစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် မျောလွင့်နေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုအရာသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်သော ဧရာမချောက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူညီသည်။

ဤရှုပ်ထွေးမှုများ၏အလယ်တွင် လုယွီ၏မျက်လုံးများအတွင်း၌ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန်လည်ပတ်စေပြီး နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် လုယွီ၏အကြည့်သည် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်း၏ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေ၏။

သူ၏ရှေ့တွင် အဆုံးအစမဲ့သော အမှောင်ထုကြီးတစ်ခုရှိသည်။

ဤအရာသည်လည်း ကြယ်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီရှိသော နယ်မြေတစ်ခုပင်။ ပူလောင်သောနေမင်းကြီးသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်အထက်တွင် ပျံဝဲနေဆဲပင်။ ကြယ်အမြောက်အများသည် ဖြည်းညှင်းစွာလည်ပတ်နေသော်လည်း အဆုံးမဲ့သော သေခြင်းတရားအငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါကလည်း ဘုံတစ်ခုပဲ...ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ သုသာန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေရတာလဲ...."

လုယွီက နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ကြည့်လိုက်သည့် နေရာတိုင်းသည် ခြောက်ကပ်နေပေ၏။

ကြယ်အမြောက်အများသည် တောက်ပမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကာ ထိုအရာများအပေါ်တွင် သက်ရှိအရိပ်အယောင်များ မရှိတော့ချေ။ ထိုအရာပေါ်ရှိ သက်ရှိများအားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ယူဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤနေရာရှိ နယ်မြေသည် ကောင်းကင်ဘုံထက်ပင် ပို၍ကျယ်ဝန်းသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များသည် ကျယ်ပြန့်သော စကြဝဠာအတွင်းတွင် မျောလွင့်နေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အားလှိုင်းတစ်ရပ်သည် လုယွီကို တဖြည်းဖြည်းလွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို တိကျသော ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်သေများအလယ်တွင် ကြယ်ပြာတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုယွီသည် ထိုကြယ်နယ်မြေပေါ်တွင် သက်ရှိအရှိန်အဝါများကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။

ဤကြယ်ပြာပေါ်တွင် ကုန်းမြေ သမုဒ္ဒရာ သစ်တောနှင့် ကောင်းကင်တို့ ရှိသည်။

သို့ရာတွင် လူသားများဖြစ်စေ သားရဲများဖြစ်စေ သက်ရှိများအားလုံးနီးပါး၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ယူဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လုယွီသည် ထိုလူအုပ်ကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် လူဦးရေ သန်းတစ်ရာကျော်ရှိသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ထံတွင်မျှ မှော်စွမ်းအင် မရှိကြချေ။ သူတို့အားလုံးသည် သာမန်သေမျိုးလူသားများပင်။

"စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ....."

လုယွီက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤကြယ်နယ်မြေပေါ်တွင် ကုန်းမြေအမြောက်အများရှိကာ သန်းရာနှင့်ချီသောသက်ရှိသတ္တဝါများ နေထိုင်သော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် သာမန်သေမျိုးများသာဖြစ်ပေ၏။

သက်ရှိသတ္တဝါများအားလုံးသည် ဤကြယ်နယ်မြေအတွင်း၌ ပိတ်မိနေပြီး မလွတ်မြောက်နိုင်ကြချေ။ သူတို့သည် အဆုံးမရှိ ပြန်လည်ဝင်စားရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ဤနေရာရှိ လူသားများ၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်တိုတောင်းပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် အသက်ခြောက်ဆယ်ဝန်းကျင်သာရှိသည်။ သူတို့၏သက်တမ်းသည် သတ်မှတ်ထားသောအသက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့သည် မကြာခဏဆိုသလို ရောဂါဘယများကြောင့် နာမကျန်းဖြစ်လာကြသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ယူသွားခဲ့တာပဲ"

လုယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြာထွက်လာသည်။

ဤကြယ်နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထူထပ်သိပ်သည်းသော ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်များသည် လုယွီ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးလုံးလျားလျားရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

လုယွီ၏စူးစမ်းလေ့လာမှုအောက်တွင် ဤမြေပြင်၏နက်ရှိုင်းသောနေရာ၌ မြင့်မားပြီးခန့်ညားထည်ဝါသော ဘုရားကျောင်းများစွာကို တည်ဆောက်ထားသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုများသည် အမွှေးတိုင်ပူဇော်သက္ကာရများအလယ်တွင် ပလ္လင်ခွေထိုင်နေကြပြီး ဤကြယ်နယ်မြေမှ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေသည်။

အလင်းတန်းများသည် ဤရုပ်ထုများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထိုအရာများကို ပို၍တည်ကြည်ခန့်ညားစေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထုတ်ယူခံရသည်နှင့်အမျှ ကြယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာပေ၏။

လုယွီသည် ထိုရုပ်ထုများအနက်မှ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ နွားရိုင်းစိမ်းတစ်ကောင်ကို စီးနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးပင်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုရှိပြီး ရုပ်ထု၏ရှေ့တွင် အမွှေးတိုင်များမှာ ထွန်းညှိထားသည်။ ထူထပ်သိပ်သည်းသော အမွှေးနံ့သာစွမ်းအားများကို စုပ်ယူမိသည်နှင့်အမျှ ရုပ်ထုသည် ပို၍ကြည်လင်တောက်ပလာပေ၏။

နှစ်တစ်သောင်း ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း လုယွီသည် သူ၏မျက်နှာကို မေ့လျော့သွားမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအဘိုးအိုသည် ထိုနေ့က ချင်အင်ပါယာနဂါးသွေးကြော ပျက်စီးရခြင်း၏ အဓိကတရားခံပင်။

သူသည် သောင်းနှင့်ချီသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများ၏ လေးစားခြင်းကို ခံရပြီး ဘုရားကျောင်း၏မြင့်မားသောနေရာ၌ ထိုင်နေသည်။ သူ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏကို ရုပ်ထုက ဝါးမြိုပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့က သူသည် ခမ်းနားထည်ဝါသောအရှိန်အဝါဖြင့် လေဟာနယ်အတွင်းတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးအလားပင်။ လုယွီပင်လျှင် သူ့ကို စေ့စေ့မကြည့်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် ယနေ့၌ လုယွီသည် သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နွားရိုင်းစိမ်းစီးထားသောအဘိုးအို၏ အစစ်အမှန်မျက်နှာကို အနီးကပ်အကွာအဝေးမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျီနျူအဘိုးအိုရုပ်ထုသည် ကိုးပေမြင့်ပြီး သူ၏မျက်ခုံးမွှေးများသည် ငါးလက်မရှည်လျားကာ အဋ္ဌဂံပုံစံပလ္လင်ပေါ်တွင် ပလ္လင်ခွေထိုင်နေသည်။ သူသည် ငါးရောင်ခြယ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့အား နံဘေးမှစောင့်ရှောက်နေသော နဂါးစိမ်းတစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်ရှိသည့်အပြင် သူ့နောက်သို့လိုက်နေသော ကျားဖြူနှစ်ဆယ့်ခြောက်ကောင်လည်း ရှိသည်။ အကာအကွယ်မှော်ရတနာဖြစ်သော ဓားသုံးဆယ့်ခြောက်ချောင်းသည် သူ၏နောက်တွင် ပျံဝဲနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမိုးကြိုးသည် သူ၏ခေါင်းထက်တွင် ရစ်သိုင်းလွှမ်းခြုံနေကာ အဆုံးမဲ့သော မြည်ဟီးသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေ၏။

Chapter 5023

လုယွီသည် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် အတုအယောင်ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖိအားတစ်ရပ် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

ဤဖိအားမျိုးကို လျှော့တွက်၍မရချေ။ လုယွီသည် ထိုနေ့က လူသားဧကရာဇ်သည် မည်သို့သော တည်ရှိမှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်အား တွေးတောကြည့်၍ ရနိုင်လေပြီ။

"မင်း အကုန်မြင်သွားပြီလား....."

အိုမင်းရင့်ရော်သောအသံတစ်သံက လုယွီ၏နောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုယွီက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်များဖြူဖွေးနေပြီး ရိုးရှင်းသောဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက သူထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဘိုးအိုသည် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအယာရှိပြီး ရိုသေလေးစားခံရသော ဆရာတစ်ဦးနှင့်တူညီသည်။ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အသိဉာဏ်ပညာနှင့် နက်ရှိုင်းသောအကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လောကကြီး၏အပြောင်းအလဲများကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။ မည်သည့်မေးခွန်းမျှ သူ၏တွေးတောဆင်ခြင်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ ထူထပ်သိပ်သည်းသောအရှိန်အဝါသည် အဘိုးအို၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေပေ၏။ သူသည် အလွန်မြင့်မားသော အသိဉာဏ်ပညာနှင့်ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူအများကို အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စေနိုင်သည်။

စာပေသူတော်စင် ရီဟန်....

မဟာဆရာသခင်သုံးဦးအနက်မှတစ်ဦး.... မင်းဆက်ငါးဆက်၏တော်ဝင်ဆရာ...

သူသည် တပည့်အမြောက်အများကို လက်မခံခဲ့ချေ။ သူ၏တပည့်များအနက်မှ အများစုသည် အမည်ခံတပည့်များသာဖြစ်သော်လည်း ရီဟန်၏ လောကကြီးအပေါ် အကျိုးပြုမှုကို လျှော့တွက်၍မရချေ။

ရီဟန်သည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှမသိသော်လည်း ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ရီဟန်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ သတိထားရသည်။ သူသည် အမှားတစ်ခုခုလုပ်မိပါက ရီဟန်၏အပြစ်ပေးခြင်းအား ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေရလေ၏။

"ဆရာကို အရိုအသေပြုပါတယ်…"

လုယွီက ရီဟန်အား ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ဤဦးညွှတ်အရိုအသေပြုခြင်းသည် လုယွီ၏ စိတ်ရင်းမှန်မှ လာခြင်းပင်။ ရီဟန်သည် သူ၏ယခင်ဘဝတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့ရုံသာမက ဤဘဝတွင်လည်း ထပ်တူထပ်မျှပင်။ ရီဟန်သည် သူ့ကို အကြိမ်များစွာ ကူညီခဲ့ပြီး အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် လမ်းကြောင်းများ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

ရီဟန်မှ လုယွီ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ချန်ထားခဲ့သော ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာသည် သူ၏ကံကြမ္မာကို သူ မသိလိုက်ဘဲ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဤသည်ကြောင့် လုယွီသည် လုကျိုးရှောင်နှင့် လီမီတို့ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး.... ဒါက ငါ့ရဲ့ အတွေးတစ်စပဲ"

ရီဟန်က အပြုံးနှင့် ပြောဆိုသည်။

လုယွီ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ရီဟန်ထံမှ အတွေးတစ်စမျှသာဖြစ်သော်လည်း ဤမျှထိ အစွမ်းထက်နေလေပြီ။

"မင်း ဒီကိုရောက်လာနိုင်မှတော့ အတိတ်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိလောက်ပြီထင်တယ်...အမှန်ပဲ...မင်းရဲ့အရင်ဘဝမှာ မင်းက သွားလေသူဧကရာဇ်ရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့တာပဲ....ဒါပေမဲ့ ဖူးရှီကျိန်စာရဲ့ သက်ရောက်မှုကနေ ကာကွယ်ဖို့အတွက် ငါတို့က မင်းကို အကူအညီအများကြီး မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး....မင်းရဲ့ဘဝနှစ်ခုလုံးမှာ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရဲ့အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်....ဒါက လုံးဝမလွယ်ကူခဲ့ဘူး..."

ရီဟန်က လုယွီကို အပြုံးနှင့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် ချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လုယွီက သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးဆုပ်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးလွန်းနေပြီ"

ရီဟန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချစရာမလိုပါဘူး....ငါ တော်ဝင်မင်းသားတွေထဲမှာ မင်းကိုရွေးချယ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါ မြင်ခဲ့လို့ပဲ....ငါ အရမ်းပျော်တယ်...ဘဝသုံးခုကို ဖြတ်သန်းပြီးရင်တောင် မင်းက လက်ရှိစိတ်အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တုန်းပဲ...ဒါက တကယ့်ကို မလွယ်ကူဘူး"

"မင်းရဲ့အရင်ဘဝမှာ မင်းက သာမန်သေမျိုးလူသား လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်.... မင်းရဲ့ဘဝဇာတ်ကြောင်းမှာ အလိမ်အကောက်တွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်...ငါ ဒါတွေကို အစအဆုံး မြင်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို အရမ်းရက်စက်လွန်းသွားစေခဲ့တယ်.... ဒီလူအိုကြီးက မင်းကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်ရဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားမှာကို အစက စိုးရိမ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီဘဝမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ခဲ့တယ်..... ဒါက ဒီလူအိုကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားခဲ့တယ်...."

ထိုစကားကိုပြောဆိုနေရင်း ရီဟန်၏မျက်နှာအမူအယာသည် ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားပေ၏။

"ငါ ဒီနေ့ မင်းကို ဒီနေရာဆီ ခေါ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းကို အကြောင်းအရာတချို့ ပြောပြဖို့ပဲ"

"ဆရာ....ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ"

လုယွီက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုသည်။

"ပြင်ပလေဟာနယ်မှာလည်း လူသားတွေရှိတယ်.... ဒီနေရာက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပြင်ပပဲ"

ရီဟန်သည် မျက်လုံးစုံမှိတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည့်အလားပင်။

"ဒီနေရာမှာ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တွေ အရင်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးတယ်.... သူတို့က မိုးကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းပြီး မြေကြီးထဲကို ငုပ်လျှိုးနိုင်တယ်...သူတို့က အရာရာကို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်....သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံလောက် အသက်ရှည်ပြီးတော့ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းတယ်... အင်မော်တယ်တွေက လေကိုစားပြီး နှင်းရည်ကိုသောက်တယ်.... သူတို့က ကျောက်တုံးတွေကို ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်... သူတို့က ခုနစ်ရောင်ခြယ်မင်္ဂလာတိမ်တိုက်တွေကို ထိန်းချုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် မြောက်ပိုင်းသမုဒ္ဒရာရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာထဲကို ဝင်ရောက်တာတွေ လုပ်နိုင်ပြီးတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေကို ချန်ထားခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခု ဒီနေရာမှာ အင်မော်တယ်တွေ မရှိဘူး... ဒါ့ပြင် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် မရှိဘူး မဟုတ်လား.... "

လုယွီက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ"

ရီဟန်၏အေးစက်စက်အသံသည် အထီးကျန်သော ညကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ရှေးဦးသက်ရှိတွေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်...သူတို့က အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တွေ အားလုံးနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်....သူတို့က မိုးကောင်းကင်တာအို ဖြစ်လာပြီး သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ကြယ်နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာ အကျဉ်းချထားခဲ့တယ်"

"သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးက သေဆုံးခြင်း မွေးဖွားခြင်းရဲ့ သံသရာစက်ဝိုင်းမှာ လည်ပတ်နေပြီးတော့ ရှေးဦးသက်ရှိတွေ အစွမ်းထက်လာအောင် အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ပေးနေရတယ်....သူတို့က သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ခွေးတွေလို အသုံးချပြီးတော့ တိရစ္ဆာန်တွေလို မွေးမြူထားတယ်"

လုယွီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားအတွင်းတွင်မူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေလေပြီ။

"ဒါက..."

လုယွီက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ရီဟန်က လုယွီကို စူးစိုက်၍ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအယာသည် တည်ကြည်လေးနက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှတောက်ပနေသည်။

"ငါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပြင်ပမှာရှိတဲ့ နောက်ဆုံးအစစ်အမှန်အင်မော်တယ်ပဲ"

Chapter 5024

လုယွီ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ရီဟန်သည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၌ မည်သူမျှမသိသော အမှန်တရားကို သူ့အား ပြောပြနေလေ၏။

"အဲ့ဒီနေ့က ငါက ဖန်းလဲ့တောင်ထိပ်မှာ ထိုင်ပြီးကျင့်ကြံနေခဲ့တယ်...တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းသက်ရှိတစ်စု မိုးကောင်းကင်ယံကနေ ဆင်းသက်လာတာကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်..."

ရီဟန်၏အသံသည် စကြဝဠာအတွင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အလွန်အမင်းကျယ်လောင်သည်။

"သမိုင်းမတင်ခင်ခေတ်က သက်ရှိတွေက အရန်းအစွမ်းထက်တယ်..... တစ်ချိန်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရဲ့ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တွေတောင် သေဆုံးခဲ့ရတယ်..အင်မော်တယ်တွေက သူတို့ရဲ့လက်ထဲမှာ အလွယ်တကူသတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ အတူတူပဲ...."

လုယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤရှေးဦးခေတ်က သက်ရှိများ၏ စွမ်းအားကို သူ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် သိုင်းအာဏာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သည်။ သို့ရာတွင် အဆုံးသတ်တွင် သူသည် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းသည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍သာ ထိုနွားရိုင်းစီးအဘိုးအိုကို ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည်လည်း မိုးကောင်းကင်ယံရှိ သွေးမျက်လုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ လက်ရှိချိန်၌ လုယွီသည် တာအိုသခင်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်အထိ အစွမ်းထက်သော်လည်း ထိုအရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ ကူကယ်ရာမဲ့နေဆဲပင်။ သူသည် သူ၏မသေမျိုးလက်နက်ကို ဖောက်ခွဲခြင်းဖြင့်သာ ထိုရှေးဦးသက်ရှိကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

'မိမိထက်သာသူ အမြဲရှိ၏....'

အင်မော်တယ်များသည် လောကကြီးအတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းပုံရသော်လည်း သူတို့၏အထက်တွင် မြင့်မားသောတည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေပေ၏။

ရီဟန်၏အသက်ရှုသံသည် ရုတ်တရက် လေးလံသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများအတွင်း၌ ကြေကကွဲဝမ်းနည်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒီနေ့က ကိစ္စတွေက အရမ်းရုတ်တရက်ဆန်တယ်..အင်မော်တယ်တွေအားလုံးနီးပါးကအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ရဲ့ တိမ်ပျံအခမ်းအနားမှာ ပါဝင်နေခဲ့ကြတယ်....ငါက ငြိမ်းချမ်းတိတ်ဆိတ်တာကို သဘောကျတာကြောင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားမှာ မပါဝင်ချင်ခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် ငါက တစ်ယောက်တည်းနေပြီး ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့တယ်...ဒါက ငါကပ်ဘေးတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တာပဲ"

ရီဟန်က သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းညှိပြီး ဆက်လက်၍ ပြောဆိုသည်။

"ငါက သွေးတွေပြည့်နေတဲ့ ကောင်းကင်...နေနဲ့လ ပြုတ်ကျလာပြီးတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြယ်နယ်မြေတွေက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဝါးမြိုခံရပြီး ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာတွေကို မြင်ခဲ့ရတယ်....မိုးကောင်းကင်ယံကနေ အင်မော်တယ်တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြုတ်ကျသွားပြီးတော့ သူတို့က အရမ်းကြောက်လန့်နေခဲ့ကြတယ်... ရှေးဦးသက်ရှိတွေရဲ့ ခြေရာခံခြင်းကို ရှောင်ရှားဖို့ ငါက ဖန်းလဲ့တားမြစ်နယ်မြေထဲကို စွန့်စားဝင်ရောက်ခဲ့တယ်...အဲ့ဒီနေရာမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာကျမ်းစာကိုတွေ့ပြီးတော့ ငါက တိတ်တဆိတ် သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျမ်းစာအများစုထဲက ကျမ်းစာတစ်ခုဖြစ်ပြီးတော့နတ်ဆိုးကျမ်းစာနဲ့ တူညီလုနီးပါးပဲ.... 'ကံကြမ္မာကျမ်းစာ' ကို ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေက ကံကြမ္မာကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ထိန်းသိမ်းပြီး ဘဝသစ်တစ်ခုကို နေထိုင်နိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်...အတိတ်မှာ ဒီကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့လူတွေ အားလုံးနီးပါး ရူးသွပ်သွားခဲ့ကြတယ်....ဒီကျမ်းစာကို မဆင်မခြင်ကျင့်ကြံတဲ့လူတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုလိုပြိုကွဲသွားပြီးတော့ သူတို့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့တယ်....အဆုံးမှာတော့ ဒီပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာကို ဖန်းလဲ့အင်မော်တယ်တောင်တန်းက တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ထာဝရချိတ်ပိတ်ခဲ့တယ်"

လုယွီက ရီဟန်ကိုကြည့်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာက ဒီကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံခဲ့တာလား"

"အမှန်ပဲ"

ရီဟန်က ပြောဆိုသည်။

"ရှေးဟောင်းသက်ရှိတွေရဲ့ကပ်ဘေးက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီ....သူတို့က အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တွေကို နေရာတိုင်းမှာ ရှာဖွေနေကြတယ်.... သူတို့ ငါ့ကို ရှာတွေ့ရင် ငါသေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်...ဒါကြောင့် အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် ငါ လောင်းကြေးထပ်ရမယ်"

ဤသည်မှာ ယခုချိန်ထိ မည်သူမျှမသိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပင်။

အပြင်လူများ၏အမြင်တွင် ရီဟန်သည် အစွမ်းထက်သော သူတော်စင်တစ်ပါးပင်။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုနှင့် တူညီသည်။

သို့ရာတွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ကိစ္စများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ တွေးထင်ထားမိမည်မဟုတ်ချေ။

"ကံကောင်းစွာနဲ့ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာရဲ့ အကြောင်းအရာတွေက မရှုပ်ထွေးဘူး...ငါ အကြိမ်ရေအနည်းငယ်လောက် ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲ့ဒီကျမ်းစာရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့တယ်....ရှေးဦးသက်ရှိတွေရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို တားဆီးဖို့အတွက် ငါ အဲ့ဒီကျမ်းစာကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်"

ရီဟန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အဆုံးမဲ့သော အမှတ်တရများ ပါဝင်နေပုံရသည်။

"အဲ့ဒီနောက်ကစပြီး အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး...ဒါပေမဲ့ ငါက သံသရာစက်ဝိုင်းထဲမှာ ရှိနေခဲ့တယ်...ငါက သာမန်သေမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သလို ဘုရင် ဒါမှမဟုတ် စစ်သူကြီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်....ငါ ပြန်လည်ဝင်စားတိုင်း ငါက မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့တယ်...ငါ့ရဲ့အရင်ဘဝအကြောင်းကို ဘာမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး..."

"ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ရှေးဦးသက်ရှိတွေက ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိတဲ့ လူသားနယ်မြေရဲ့ မူလရင်းမြစ်ကို လုယက်ပြီးသွားခဲ့ပြီ..."

"စကြဝဠာက အရမ်းကျယ်ပြန့်တယ်....ငါတို့ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကလွဲလို့ တခြားလောကတွေ အများကြီးရှိတယ်...ကောင်းကင်ဘုံအလွန်လောကက အဲ့ဒီလောကတွေထဲက တစ်ခုပဲ... ရှေးဦးသက်ရှိတွေက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လောကတွေကို ကျူးကျော်ခဲ့ကြတယ်...သူတို့ က ကျူးကျော်ပြီးသွားတာနဲ့ အဲ့ဒီလောကတွေရဲ့ ရင်းမြစ်အားလုံးကို ယူဆောင်သွားပြီးတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားဖြည့်လိမ့်မယ်"

Chapter 5025

"ငါသိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအလွန်လောကက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ....စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေအားလုံးကို ရှေးဦးသက်ရှိတွေက ဝါးမြိုခဲ့တယ်.... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြယ်နယ်မြေတွေက မြေလွတ်မြေရိုင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်"

"သူတို့က လူသားတွေအားလုံးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြောင်းလဲခဲ့တယ်....ရှေးဦးသက်ရှိတွေကအင်မော်တယ်တွေအားလုံးရဲ့အထက်မှာ ရှိတယ်...သူတို့က လူသားတွေရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို လုယက်ရုံတင်မကဘဲနဲ့ သူတို့ရဲ့ယုံကြည်မှုစွမ်းအားတွေကိုလည်း စုပ်ယူကြတယ်....သူတို့က လူသားတွေကို ဝက်တွေ ခွေးတွေလို သဘောထားကြတယ်"

လုယွီ၏စိတ်နှလုံးသား လေးလံသွားသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျယ်ပြန့်သောလောကကြီးတွင် ကြယ်နယ်မြေတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အကြောင်းအရင်းကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံအလွန်လောကတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး မသေမျိုးများ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအားလုံးကို ရှေးဟောင်းသက်ရှိများက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။ အဆုံးမဲ့သော နယ်မြေကျူးကျော်မှုနှင့် သိမ်းပိုက်မှုများမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အသက်စွမ်းအားများအားလုံးကို ဝါးမြိုခဲ့ကြပြီး ပို၍ပင်အစွမ်းထက်လာခဲ့ကြသည်။

ရီဟန်က ဆက်လက်၍ ပြောဆိုသည်။

"ငါက အမြဲတမ်း သံသရာစက်ဝိုင်းထဲမှာ ရှိနေခဲ့ပြီးတော့ ဘဝတိုင်းမှာ သာမန်သေမျိုးလူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်....ငါက ထူးခြားတဲ့အရာတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့နာမည်က လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပေမဲ့ ငါက သာမန်သေမျိုးလူသားတစ်ယောက်ပဲ...."

"ဒါကြောင့် ငါက ရှေးဦးသက်ရှိတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဘယ်တော့မှ မခံခဲ့ရဘူး....သူတို့ရဲ့အကြည့်တွေအောက်မှာ ငါက ညအမှောင်ထဲက ကြွက်တစ်ကောင်နဲ့တူတယ်.. ငါက လူမသိသူမသိ ဖြစ်နေတာကြောင့် ရှေးဦးသက်ရှိတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ရှောင်ပုန်းနိုင်ခဲ့တယ်.. ငါက ဒီလိုနဲ့ပဲ ဆက်ပြီးရှင်သန်နေထိုင်သွားနိုင်ခဲ့တယ်..."

လုယွီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာလား"

"အမှန်ပဲ...."

ရီဟန်က သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စရဲ့ အလှည့်အပြောင်းက ငါ့ရဲ့ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ်မြောက် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်"

"ကိုးဂဏန်းက ဂဏန်းတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပဲ.... ဒါက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပုံရတယ်... အဲ့ဒီဘဝမှာ ငါက ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နိုးထလာခဲ့တယ်။ ငါက လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ငါက ငယ်စဥ်ကတည်းက ငါ့ရဲ့အရည်အချင်းတွေကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လောကမှာ ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ မရှိတော့ဘူး...အစွမ်းထက်တဲ့လူတချို့ ရှိခဲ့ရင်တောင် သူတို့က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေတဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တချို့ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ စစ်သည်တော်တွေပဲ... အဲ့ဒီနေ့က ငါ လောကကြီးထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာပြီး ထင်ရာစိုင်းနေတုန်းမှာ ရှေးဟောင်းသက်ရှိတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်"

ရီဟန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြေကွဲဝမ်းနည်းသော အမူအယာတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှေးဦးသက်ရှိတွေက အရင်ဆုံး ငါ့ရဲ့မိသားစုဝင်တစ်ရာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီတော့ ငါ့ကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာတစ်ခုကို လာခိုင်းခဲ့တယ်...သူတို့က ငါ့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်တွေက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံအလွန်လောကက လူသားနယ်မြေမှာ မရှိတော့ဘူး...အဲ့ဒီအစား သူတို့က တခြားကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကို သွားခဲ့ကြတယ်...ဒါကြောင့် သူတို့က ပေါ့လျော့သွားခဲ့ကြတယ်.... သူတို့က ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့အကြွင်းအကျန်အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် ပေးခဲ့တယ်"

လုယွီသည် ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် လေအေးတစ်ချက် ရှိုက်မသွင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ရှေးဟောင်းသက်ရှိများ၏ နည်းလမ်းများသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပေ၏။ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်များပင်လျှင် သူတို့

လက်များအတွင်းတွင် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် တူညီသည်။

သူတို့သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး နတ်ဘုရားနှင့်သရဲတစ္ဆေများ၏ နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏နည်းလမ်းများသည် ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ကြိုတင်သိမြင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ရှေးဦးသက်ရှိများ၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်များသာဆိုလျှင်ရီဟန်သည် လက်ရှိကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် သူတော်စင်တစ်ပါးအဖြစ် တည်ရှိနိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်က ရီဟန် ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ မည်ကဲ့သို့အရာမျိုး ဖြစ်သည်ကို လုယွီ စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောကြည့်နိုင်သည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက နာမည်ကြီးလာခဲ့ပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိပ်သီးတည်ရှိမှုကြီးတစ်စု ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး သူပိုင်ဆိုင်သမျှကို ဖျက်ဆီးကာ အဆုံးသတ်တွင် သူ့ကို အတင်းအကြပ်သေဆုံးစေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့တွေ့ကြုံမှုသည် လူအများကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

ရီဟန်က ခေါင်းမော့ပြီး မိုးကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သေဆုံးသွားတော့ ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က ပြန့်ကျဲတော့မယ်လို့ တကယ်ကြီး ခံစားခဲ့ရတယ်... ငါရဲ့စိတ်နှလုံးသားထဲမှာ အဆုံးမဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တာကြောင့် အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ သေဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့တယ်...ငါက ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ခွဲပစ်ချင်ခဲ့တယ်....ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီရှေးဦးသက်ရှိတွေကို ငါ မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရစေလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာရဲ့ စွမ်းအားက ရုတ်တရက်ကြီး ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဥ်ကို ယူဆောင်သွားပြီးတော့ ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ အတင်းအကြပ်ပြုလုပ်ခဲ့တယ်....."

အလွန်အမင်း အထီးကျန်ဆန်သော အသံတစ်သံက ရီဟန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ အတိတ်ကလူတွေ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့မှာ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ချို့တဲ့နေလို့ဆိုတာ ငါ နားလည်သွားခဲ့တယ်"

"ဒီကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို တကယ်နားလည်ချင်ရင် ငါက အနည်းဆုံး အကြိမ်တစ်ရာ ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်...စိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ချင်ရင် ငါက သာမန်သေမျိုးလောကထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ငါ ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ် သေဆုံးသွားတော့ ကောင်းကင်ဘုံသံသရာစက်ဝိုင်းက ငါ့ကို ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေက လူသားနယ်မြေဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်"

"ငါရဲ့ တစ်ရာကြိမ်မြောက် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေမှာ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်"

Thank For Reading.