အခန်း (၅၂၀၆-၅၂၁၀)

Chapter 5206

"မင်းက ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားကို ရသွားတာပဲ... ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းလဲ... ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်လဲ... ငါတို့လုမိသားစုက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး မှော်ရတနာက မင်းလက်ထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ"

လုကျုံးရှန့်သည် လုယွီ၏လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲမှ မနာလိုမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

သူတော်စင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤပစ္စည်းကို မြင်တွေ့ပါက သူတို့၏အတွေးများကို ချုပ်တည်းနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ထိုအရာကို သိမ်းပိုက်လိုစိတ်များ ပေါက်ဖွားလာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ရှေးဟောင်းအလယ်ခေတ်တုန်းက ဝေ့စစ်တပ်က တောင်ပိုင်းကို ချီတက်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... အဲ့ဒီအချိန်က ဝူအင်ပါယာရဲ့တပ်မှူးက ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြီး ကံကြမ္မာမီးကို ခေါ်ယူခဲ့တယ်... ဝေ့ရဲ့ သံမဏိစစ်သင်္ဘောပေါင်း သောင်းချီကို မီးရှို့ပြီး ဝေ့ဝူတီကို ဆုတ်ခွာစေခဲ့တယ်... ဒီကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားကို ဝူတပ်မှူးရဲ့မျိုးဆက်အစဥ်အဆက် ကိုင်ဆောင်ခဲ့ပေမဲ့ ဝူအင်ပါယာ ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်... ဒါက အခု မင်းလက်ထဲကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ...ဒီနေရာက အကျိုးကျေးဇူးတွေအားလုံးက မင်းရဲ့လက်ထဲမှာပဲ... မင်းက မွေးရာပါသူတော်စင်တစ်ပါးများ ဖြစ်နေတာလား"

လုကျုံးရှန့်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုတံဆိပ်ကို အနီးကပ်လေ့လာချင်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ရှေ့မတိုးဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားသည် သခင်တစ်ဦးကို အသိအမှတ်ပြုပြီးသား ဖြစ်ပေ၏။ အကယ်၍ လုယွီ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ့အား ကံကြမ္မာမီးကို အသုံးပြုခဲ့ပါက လုကျုံးရှန့်သည် ပြင်းထန်သောကံကြမ္မာမီးကို သူ အနည်းငယ်မျှ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ဤအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ သီးခြားကမ္ဘာမြင်ကွင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတော်စင်ရုပ်ထုခန်းမကြီး၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းသာ ကျန်ရှိတော့ကာ သူတို့နှစ်ဦး၏နံဘေးပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြား...

ဤသည်မှာ စစ်သူတော်စင်လု ချန်ထားခဲ့သော အဖိုးတန်ဆုံးရတနာပင်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ မဟာမိုးကောင်းကင်ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ကံကြမ္မာမီး စွန်းထင်းသွားပါက မခံမရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးရမည့် အန္တရာယ်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

အနီရောင်ချောက်ကမ်းပါးတွင် ဝေ့စစ်တပ်အား ကျိုးကုံကျင်းမှ အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းနှင့် ယီလင်တွင် ဧကရာဇ်ကျောက်လီအား လုပိုယန်မှ အနိုင်ယူခြင်း နှစ်ခုလုံးတွင် ကံကြမ္မာမီးတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ကံကြမ္မာမီးကို ဆင့်ခေါ်ယူပြီးသည်နှင့် ထိုအရာသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပေ၏။ ထိုမီးတောက်သည် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သည်။ တာအိုသခင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိသော ဧကရာဇ်နှစ်ပါးပင်လျှင် ကံကြမ္မာမီး၏စွမ်းအားကို တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ်စွမ်းအားရှိသော နတ်ဘုရားရတနာသည် လုယွီ၏လက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်သွားလေရာ ဤသည်မှာ လုကျုံးရှန်ကို အလွန်မနာလိုဖြစ်စေသည်။

"ပစ္စည်းကောင်းပဲ... ဒီရတနာတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အနာဂတ်မှာ လုမိသားစုရဲ့ တရားမလွန်တဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခုကို ငါ သဘောတူနိုင်တယ်"

လုယွီက ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားများသည် လုကျုံးရှန့်၏စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားသည်။

လုမိသားစုထံမှ တောင်းဆိုမှုတစ်ခုကို သဘောတူမည်ဟု ဆိုသလော...

လုမိသားစုသည် ထင်ရှားသော စစ်သူတော်စင် မိသားစုပင်။ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ထံမှ တောင်းဆိုရမည့် တောင်းဆိုမှုမျိုး သူတို့ထံတွင်မည်သည့်အရာ ရှိမည်နည်း။

ဤကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော စကားများ လူငယ်တစ်ဦး၏ပါးစပ်မှ ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန်မလိုက်ဖက်ဟု ခံစားရသည်။

ဤအချိန်တွင် လုကျုံးရှန့်၏မျက်လုံးများသည်ပြူးကျယ်နေပြီး လုယွီကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေကာ သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ထွင်းဖောက်တွေ့မြင်လိုသည့်အလားပင်။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

လုကျုံးရှန့်က နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လမ်းတလျှောက်တွင် သူသည် လုယွီကို အလွန်စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာခဲ့ပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်များစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ပေ၏။

လုယွီနှင့် အစောပိုင်း အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှု အနည်းငယ်မှတဆင့် လုကျုံးရှန့်သည် တစ်ဖက်လူ၏စွမ်းအားသည် သူ၏စွမ်းအားအောက်တွင် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားတူညီသော အခြေအနေကြောင့်ပင် လုကျုံးရှန့်သည် ရတနာများကို အလျှော့ပေးရန်နှင့် ထိုအရာများအပေါ် မည်ကဲ့သို့ ခွဲဝေရမည်ကို လုယွီအား ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးရန်အထိ သဘောထားကြီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် နောက်ပိုင်း၌ လုကျုံးရှန်သည် လုယွီ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော နည်းလမ်းများသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာကျော်လွန်သွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ၏အမူအယာ လုပ်ဆောင်ပုံ လှုပ်ရှားမှုများသာမက သူ၏စကားလုံးများနှင့်လုပ်ရပ်များသည်လည်း ယခုမှ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းကို စတင်လျှောက်လှမ်းသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် မတူညီချေ။

ထို့အပြင် မသေမျိုးလက်နက်ခုနစ်ခုလည်း ရှိနေပေ၏။

သူတို့၏လုမိသားစုတွင်ပင် မသေမျိုးလက်နက် တစ်ခုသာ ရှိသော်လည်း လုယွီသည် ထိုရတနာခုနစ်ခုကို အမှန်တကယ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

မသေမျိုးလက်နက်အမြောက်အများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သူ တစ်ဦးသည် လုံးလုံးလျားလျား ထူးခြားသောလူ ဖြစ်ရပေမည်။

ထို့ပြင် လောကကြီးကို ရူးသွပ်သွားစေလောက်သော လူသားဧကရာဇ်ဓားသည်လည်း လုယွီ၏လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုကျုံးရှန့်သည် ယခုချိန်၌ ရှင်းလင်းသော ဖြေရှင်းပြချက်တစ်ခုကို တောင်းဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"လုကျုံးရှန့်... ဧကရာဇ်ကျန်းကျုံးရဲ့ နန်းစံဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက်မှာ တော်ဝင်စာမေးပွဲ အောင်ခဲ့တယ်... မင်းက ကူလွန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေနဲ့ ကျီဝေကြယ်မြစ်အတွက် တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ တောက်ပနေမင်းကြယ်မြစ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူအရှင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်... နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းရာမှာ ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် အစောင့်အရှောက်ဘွဲ့ထူးနဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမတ်ကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်"

"မင်းက ဧကရာဇ်ကျန်းကျုံးခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အကြီးမြတ်ဆုံး အကြီးအကဲလည်း ဖြစ်တယ်... နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ခင်ဗျားက အနိုင်ရခဲ့ပေမဲ့ အထိအခိုက် အရှုံးအနိုင် မသဲကွဲတဲ့ အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရခဲ့တယ်... ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းအားကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် ခင်ဗျားက လူရိုင်းတွေရဲ့စွန့်ပစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်မချင်း ပြန်ထွက်လာဘူးလို့ သစ္စာဆိုခဲ့တယ်"

လုယွီက လုကျုံးရှန့်၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပြောပြနေပြီး သူ့ကို ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အခွင့်အာဏာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှေနဂါးကိုးကောင်သည် လုယွီ၏နောက်တွင် မရပ်မနား ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူတို့ထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေကာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသည်။

"လုကျုံးရှန့်... မင်းက ငါအရှင်အတွက် အမှုထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိလား"

လုယွီ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လုကျုံးရှန့်သည် အစွမ်းထက်သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု အရှိန်အဝါတစ်ရပ် သူထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... မင်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် 'ငါအရှင်' လို့ သုံးနှုန်းရဲရတာလဲ"

လုကျုံးရှန့်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏အိုမင်းသောအသံသည် အနည်းငယ် စူးရှသွားပေ၏။

Chapter 5207

လုကျုံးရှန့်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုလိုက်မိသည်။

တာယွီမင်းဆက်၏ကံကြမ္မာစွမ်းအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြောမပြနိုင်သော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကလည်း အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့နေပေ၏။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဧကရာဇ် မဟုတ်သေးဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် 'ငါအရှင်'ဟု သုံးနှုန်းပါက မိုးကောင်းကင်တာအို၏အခြေခံသဘောတရားများအရ သည်းခံနိုင်ဖွယ်မရှိဘဲ အင်ပါယာ၏ကံကြမ္မာမှ ပယ်ချခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရပေမည်။

ဤသည်မှာ လူအများစုသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခြင်းထက် အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းများအနက်မှတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာသည် အင်ပါယာ၏ကံကြမ္မာနှင့် အနီးစပ်ဆုံးနေရာဖြစ်သော တော်ဝင်မြို့တော်ပင်။ လုယွီသည် ဤနေရာတွင် သူ့ကိုယ်သူ 'ငါအရှင်' ဟု သုံးနှုန်းဝံ့ခြင်းမှာ သူသည် မောက်မာလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အားကိုးစရာ တစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

"ငါက တာယွီအင်ပါယာရဲ့ လက်ရှိဧကရာဇ်ပဲ"

လုယွီက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုသည်။

"လုကျုံးရှန့်... မင်းက ဒီနေရာမှာ လှောင်ပိတ်မိနေတာ အရမ်းကြာသွားပြီ... လောကကြီးမှာ အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပေမဲ့ မင်း လုံးဝမသိလိုက်ဘူး"

"တာယွီအင်ပါယာက အရင်ကလို မစည်ပင်တော့ဘူး... ရှေးဟောင်းအလယ်ခေတ်က ထန်အင်ပါယာနဲ့ကျိုးအင်ပါယာတွေက ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတယ်... ရှန်မျိုးနွယ်က အာဏာသိမ်းပြီးတော့ နယ်မြေခွဲထုတ်ပြီး နန်းတွင်းကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်... တော်ဝင်မင်းသားကျိုးထုံရဲ့ ပုန်ကန်မှုလည်း ရှိခဲ့သေးတယ်... ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်... မင်းက ဒီနေရာမှာ လှောင်ပိတ်မိနေခဲ့ပေမဲ့ ဒါက ကံဆိုးခြင်းတစ်ခုဖြစ်သလို ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုလည်း ဟုတ်တယ်... ဧကရာဇ်ကျန်းကျုံးရဲ့လက်ထက်ကတည်းက အခုထိ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တဲ့ သန်မာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးမကျန်တော့ဘူး"

လုယွီသည် ဤနှစ်များတလျှောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အကျဉ်းချုံး၍ ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

လုကျုံးရှန့်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နားထောင်နေရင်း သူ၏စိတ်ထဲမှ မှတ်ဉာဏ်အမြောက်အများသည် ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားမိလေ၏။ ပြင်ပလောကတွင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သော်လည်း သူသည် ထိုကိစ္စများကို တစ်ခုတစ်လေမျှ မသိရှိခဲ့ချေ။

"တကယ်ကြီး ဒီလောက်ထိ ကြာသွားခဲ့ပြီလား"

လုကျုံးရှန့်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"စစ်သူတော်စင်လု တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်က အချိန်နဲ့လေဟာနယ်ဥပဒေကို အသုံးပြုခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်... အတွင်းဘက်က အချိန်စီးဆင်းမှုက အပြင်ဘက်ထက် အများကြီးပိုနှေးကွေးတယ်"

လုယွီက သူ၏လက်ကိုမြှောက်ပြီး လေဟာနယ်ထံသို့ ဦးတည်း၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ လေထုထဲသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အလားပင်။

သို့ရာတွင် အမှန်အားဖြင့် လုယွီသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဥပဒေသတစ်ရပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မမြင်နိုင်သော ဥပဒေသဝင်္ကပါ၏အစအနတစ်ခု သူ၏လက်ဝါးထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့အနေနဲ့ ဒါကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေတုန်းပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားဧကရာဇ် ဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် မင်းရဲ့ စကားတွေက အမှားအယွင်း မရှိဘူးလို့ ငါ ယူဆတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီနေရာမှာ အကြာကြီး နေခဲ့တာကြောင့် လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေပြီ... ဒီအတိုင်း သစ္စာခံဖို့မဖြစ်နိုင်မှာကိုတော့ ငါ ကြောက်မိတယ်"

လုကျုံးရှန့်၏မျက်လုံးအတွင်းတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် အလွန်အမင်းသတိကြီးသူတစ်ယောက်ပင်။

သူသည် စေ့စပ်သေချာမှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ပေ၏။ လုယွီသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းသစ္စာခံရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးချေ။

"ဟား ဟား ဟား... လုကျုံးရှန့်... မင်းက ငါ မင်းကို တောင်းဆိုနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြမယ်... ဒီလောကကြီးက ကျယ်ပြန့်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို လုံးလုံးလျားလျား ရောက်လာလိမ့်မယ်... ငါ လုပ်ဆောင်မယ့်အရာတွေက ရှေးခေတ်က ယွီဧကရာဇ်နဲ့ ယောင်ဧကရာဇ်တို့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ဖြစ်ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့လက်အောက်မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါ တန်ဖိုးထားလို့သာ မင်းကို ပြန်ပြီးခန့်အပ်ချင်တာပဲ... မင်းက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် မောက်မာနေမယ် ဆိုရင်တော့ လုမိသားစုရဲ့ဘိုးဘေးပဲ ဆက်လုပ်နေလိုက်တော့... တော်ဝင်နန်းတွင်းထဲကို နောက်တစ်ခါ ခြေချဖို့ စိတ်မကူးနဲ့တော့"

လုယွီက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏အသံသည် ကျယ်လောင်ပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက် လုယွီသည် စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုထံ ဦးတည်ပြီး ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်ပြီးတောက်ပကာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ရွှေရောင်လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်သည် ရုပ်ထု၏အရှိန်အဝါကို အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ရန်အတွက် ထိုက်တောင်ကြီး ဖိချလိုက်သည့်အလား ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။

"မင်းက စစ်သူတော်စင်လုရဲ့ရုပ်ထုကိုတောင် လက်တင်ရဲတယ်... မင်း ရူးနေတာလား"

လုကျုံးရှန့်သည် သူ မြင်နေရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"စစ်သူတော်စင်လုရဲ့ရုပ်ထုဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ... ရှေးဟောင်းခေတ်က ပညာရှိကြီးတွေတောင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ရတာပဲ... ဒီလောကကြီး ဒီကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ... ဒီနေ့ ငါက စစ်သူတော်စင်လုဆီကနေ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို တောင်းယူရလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် လုယွီသည် လုကျုံးရှန့်နှင့် စကားဆက်ပြောနေရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ ရွှေရောင်လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်သည် ချက်ချင်းကျဆင်းလာပေ၏။

ထိုအချိန်တွင် စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုသည်လည်း မရှင်းပြနိုင်သော ဖိအားတစ်ရပ် ကျဆင်းလာသည်ကို ခံယူလိုက်ရသည်။ ရုပ်ထု၏ မျက်နှာပြင်မှ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကိုးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။ သူတော်စင်၏အရှိန်အဝါ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သောမီးတောက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှ တလိမ့်လိမ့်ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

Chapter 5208

ဤသည်မှာ သူတော်စင်ရုပ်ထုမှ အမျက်ဒေါသကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။

သူတော်စင်များသည် လောကကြီးတွင် တာအိုကိုထူထောင်ပြီးသည့် အချိန်၌ သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် အလွန်ထူးခြားသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်လာကြသည်။

သူတို့သည် သာမန်ကျင့်ကြံခြင်းအကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မကြုံစဖူးသောအမြင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပေ၏။

လုပိုယန် သေဆုံးသွားသည်မှာ မည်မျှကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိသော်လည်း သူ၏ သူတော်စင်အရှိန်အဝါသည် ကျန်ရှိနေဆဲပင်။ ထို့ပြင် သူ့ကို စတင်စော်ကားဝံ့သူနှင့် တွေ့ပါက သူသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသကို ပြသပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့ သူတော်စင်ရုပ်ထုမျိုးသည် နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

"ဒီနေ့ ငါ တိုက်ပွဲစိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ချုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့အတွက် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား လိုအပ်တယ်... မင်း သဘောတူရင် ငါက အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ အရေးကိစ္စတွေမှာ ထပ်ပြီးမစွက်ဖက်တော့ဘူး"

လုယွီ၏နောက်တွင် မျောလွင့်နေသော ရွှေနဂါးကိုးကောင်ထံမှ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ပျံ့လွင့်သွားပြီး သူတော်စင်ရုပ်ထုထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

လုယွီသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်။ ဤအဆင့်အတန်းအရ သူသည် သူတော်စင်များနှင့် တန်းတူ စကားပြောနိုင်ပြီး သူ၏အဆင့်အတန်းသည် သူတို့ထက်ပင် ပို၍မြင့်မားပေ၏။

ရွှေနဂါးပုံရိပ်ယောင်ကိုးခုသည် တပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏စူးရှသောသော နဂါးမျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများထုတ်လွှတ်ကာ စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုထံသို့ ကြည့်နေကြသည်။

ဤအချိန်တခဏတွင် လုယွီ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော အရှိန်အဝါသည် အမှန်တကယ်ကို စစ်သူတော်စင်လုနှင့် တန်းတူဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ့ထက် ကျော်လွန်သွားမည့် အလားအလာပင်လျှင် ဝိုးတဝါးရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်ရုပ်ထုထံမှလည်း တဟုန်ထိုးမြင့်တက်လာသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ရပ် ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ရုပ်ထုသည် အသက်ပြန်ဝင်လာပြီး ဤလောကသို့ ဆင်းသက်ရန် ရှေးဟောင်းခေတ် အချိန်နှင့်လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းလာသည့်အလားပင်။

လုပိုယန်သည် သူ၏ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်တွင် သူရဲကောင်းဆန်ပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်မှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သူ၏ မောက်မာထောင်လွှားသော အရှိန်အဝါသည် အချိန်မည်မျှပင် ကုန်လွန်သွားစေကာမူ ရပ်တန့်သွားမည်မဟုတ်ချေ။

လုယွီသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း စစ်သူတော်စင်လုသည် အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိချေ။

သူတော်စင်ရုပ်ထု၏တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုယွီက သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ထိုနောက် သူသည် စကားမပြောဘဲ သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်၏။ ထိုရွှေရောင်လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်တွင် မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေပြီး အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်နေသော လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်သည့်အလားပင်။

ဘန်း...ဘန်း...ဘန်း...ဘန်း...ဘန်း...

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ရပ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ နားကွဲလုမတတ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သိသာရှင်းလင်းသော မှော်စွမ်းအင်စီးကြောင်းနှစ်ခုသည် အချင်းချင်းချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်နေကြကာ ဖီလာဆန့်ကျင်ထိတွေ့မိလေ၏။ လုပိုယန်သည် တစ်ချိန်က စစ်သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သူပင်။ သူ ချန်ထားခဲ့သော သူတော်စင်ရုပ်ထုမှနေ၍ လက်နက်များထိခတ်သံနှင့် မြင်းများ တဟုန်ထိုးပြေးလွှားသံတို့နှင့် တူညီသော တိုက်ပွဲဟစ်ကြွေးသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ကြက်သွေးရောင်မှော်စွမ်းအားများသည် သူတော်စင်ရုပ်ထု၏ဖိအားနှင့်အတူ ကျဆင်းလာသည်။

တခြားတစ်ဖက်တွင် လုယွီသည် အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးမှုကို ကိုယ်စားပြုသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး သူ၏ရှေ့မှ အရာအားလုံးကို ဧကရာဇ်အခွင့်အာဏာဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခန်းမကြီးသည် ချက်ချင် ပြိုကျကာ အုတ်ကျိုးများနှင့်ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

လုယွီ ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး ခြေချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် သူတော်စင်ရုပ်ထုထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ရပ်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။

ထိုစိတ်ဆန္ဒသည် သူ့ကို ဒူးထောက်၍အရှုံးပေးရန် တောင်းဆိုနေပေ၏။

လုကျုံးရှန့် ခန်းမကြီးထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူသည် သူ့ကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။

သို့ရာတွင် လုယွီသည် ထိုသို့မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် လုပိုယန်၏သူတော်စင်ရုပ်ထုမှ စတင်ရန်စစော်ကားခဲ့သည့် ခံစားချက်ကိုပင် ခံစားမိခဲ့သည်။

'မင်းက ဧကရာဇ်မှန်း ငါ သိပေမဲ့ ငါက အလယ်ခေတ်ရဲ့ စစ်သူတော်စင်ပဲ... မင်းလို နှောင်းပိုင်းမျိုးဆက်ရဲ့ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ငါ့ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုဖို့ လိုတယ်'

ဤသည်မှာ လုယွီသည် စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုမှ အာရုံခံမိသော စိတ်ဆန္ဒပင်။

ထို့ပြင် သူ လက်မခံနိုင်သောအရာ ဖြစ်ပေ၏။

"ဒီနေ့ ငါက အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားကို ရအောင်ယူမယ်... လုပိုယန်... မင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်သူတော်စင်ဆိုမှတော့ ငါက မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ်"

လုယွီ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ မှော်စွမ်းအားများသည် လျှံတက်နေသောမြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကွန်ဖြူးရှပ်ဥပဒေသ.. တာအိုဥပဒေသ ...စည်းမျဥ်းဥပဒေသ.. "

လုယွီသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ထပ်ခါတလဲလဲ လှုပ်ခတ်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ကွဲပြားသော ဂိုဏ်းဂဏများကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဥပဒေသသုံးရပ်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လုယွီသည် တာအိုသခင် မဟုတ်သော်လည်း သူသည် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနေသူ ဖြစ်ရာ နှောင်းပိုင်း မျိုးဆက်များမှ အတုအယောင်အင်မော်တယ်များနှင့် များစွာကွဲပြားခြားနားပေ၏။

တာအိုသခင်များသာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သော ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဥပဒေသများကိုပင် လုယွီက လွယ်လင့်တကူ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

Chapter 5209

အထွတ်အထိပ်ဥပဒေသသုံးခုကို တပြိုင်နက် ထုတ်ဖော်လိုက်သဖြင့် အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် ရှန့်ဟွေးနန်းတော်တစ်ခုလုံး၌ ထူထပ်သိပ်သည်းသော ကျမ်းစာစာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် အတွေးအခေါ်အရာ၌ ဂိုဏ်းပေါင်းတစ်ရာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုဂိုဏ်းပေါင်းတစ်ရာအနက်မှ အနည်းစုသာ အောင်ပွဲရရှိခဲ့ပြီး ယနေ့ထိတိုင် ဆုတ်ယုတ်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ထူထပ်သိပ်သည်းသော ကျမ်းစာစာလုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်၌ ပြည့်နှက်သွားပေ၏။ ကျမ်းစာများ ပို့ချခြင်းနှင့် အခြေခံသဘောတရားများ ရှင်းလင်းခြင်းတို့၏ အသံများ ရောနှောနေကာ အလယ်ခေတ်တွင် အတွေးအခေါ် ဂိုဏ်းပေါင်းတစ်ရာ ယှဉ်ပြိုင်နေသည့်မြင်ကွင်း ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည့်အလားပင်။

ဤအထွတ်အထိပ် ဥပဒေသသုံးရပ်၏ရှေ့တွင် စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူတော်စင်ရုပ်ထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြက်သွေးရောင် စစ်ဥပဒေသသည် မိုးကောင်းကင်ယံကို ထွင်းဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထု နောက်ကွယ်တွင် ထူထပ်သိပ်သည်းသော တိုက်ပွဲဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလံများတလူလူ လွင့်နေပြီး စစ်ဗုံသံများ မြည်ဟည်းနေသည်မှာ အလယ်ခေတ်မှ ဝူစစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးသည် ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ အရပ်ဒေသအသီးသီးကို သိမ်းပိုက်ရန် ထပ်မံသိမ်းပိုက်ရန် ထွက်ပေါ်ပေါက်လာသည့်အလားပင်။

ထိုစစ်ဥပဒေသများသည် ဓားပေါင်းတစ်သောင်း မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ စစ်နည်းဗျူဟာဖွဲ့စည်းပုံသည် လျင်မြန်သော လေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာအရှိန်ဖြင့် အောင်ပွဲရရှိကာ အချိန်တခဏအတွင်း၌ အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ပေ၏။

ပုံရိပ်ယောင် ရှေးဟောင်းအလယ်ခေတ် စစ်မြေပြင်တွင် စစ်သူတော်စင်လု၏ရုပ်ထုသည် ပို၍မြင့်မားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ကြီးမားသော အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိလာကာ အဆုံးအစမရှိ ခမ်းနားထည်ဝါလာသည်။ သူ၏အသံသည် ပတ်ဝန်းကျင်တခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံအလားကျယ်လောင်သည်။

စစ်သူတော်စင်လု၏အရှိန်အဝါ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း လုယွီ၏ အမြဲတစေတည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းနှစ်တန်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးကြိုးပစ်ခတ်လိုက်ပြီး မိုးကောင်းကင်ယံကြီး မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ရွှေနဂါးပုံရိပ်ယောင်ကိုးခုသည် ရုတ်တရက် ချိတ်ဆက်သွားပြီး ပို၍ကြီးမားသော လက်သည်းငါးချောင်းရွှေနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာပေ၏။

ဤသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်များကြားမှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူတို့သည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ပြန်ထနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ငါအရှင်က ကောင်းကင် မြေပြင်နဲ့ ငါ့လက်အောက်ခံတွေရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ထိန်းသိမ်းပြီးတော့ အဟောင်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမယ်... အသစ်ကို ထူထောင်ပြီး အုပ်ချုပ်မှု အသစ်အတွက် အတူတကွ စီစဉ်မယ်... လောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တိုင်း နဂါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်လာဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

အချိန်တခဏအတွင်းတွင် ရှန့်ဟွေးနန်းတော်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပသွားသည်။ ထိုတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးနေသော တိမ်မည်းများအားလုံးကို လွင့်ပြယ်သွားစေသည်။ လုယွီ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မန္တရားရွတ်ဆိုသံကသာ လေဟာနယ်အတွင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ပဲ့တင်ထပ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယခင်ထက်ပို၍အစွမ်းထက်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာကာ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ရပ်သည် အရာအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားပေ၏။

စူးရှသောအလင်းရောင်သည် ရှေးဟောင်းအလယ်ခေတ် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားသည်။ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားတိုက်ခိုက်နေသော စစ်သားများသည် ဤအလင်းရောင်အတွင်းတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး စစ်သူတော်စင်လု၏ပုံရိပ်အပါအဝင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လုယွီသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သောလူများ၏ ရှင်သန်မှုနှင့်သေဆုံးမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဤသည်မှာ လူသားဧကရာဇ်တစ်ပါးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာပင်။

စစ်သူတော်စင်ရုပ်ထုသည် ခေါင်းတစ်လုံးစာ ပို၍နိမ့်သွားပေ၏။

ဤအံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားပြိုင်ပွဲသည် အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် အဆုံးအဖြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲဘဲ တကယ်ကြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါ့မလား"

ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ရုပ်ထုထံမှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုသာ လုမိသားစုဝင်များ မြင်တွေ့ပါက သူတို့သည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြပေမည်။

လုမိသားစု၏ သူတော်စင်ဘိုးဘေးဟောင်းသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မိသားစုဝင်များ၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခံရသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်ဆန္ဒသည် ပစ္စုပ္ပန်ကာလတွင် ရှိနေသေးပေ၏။

"ငါ ကြိုးစားနေတယ်... ဒီဘဝမှာ အခက်အခဲတွေအများကြီးနဲ့ တွေ့ကြုံရပေမဲ့ အကြိမ်တစ်သောင်း သေရရင်တောင် ငါ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လုယွီက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ"

စစ်သူတော်စင်လုရုပ်ထုထံမှ စကားတစ်ခွန်း တုံ့ပြန်လာသည်။

ထိုသို့ဖြင့် နှစ်ဦးသားကြားမှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု အဆုံးသတ်သွားပြီး လောကကြီးပျက်သုန်းလုမတက်ဖိအားသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

ဤအချိန်တွင် ပန်းနုရောင်အလင်းတန်းသည် ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံနေသည်။ ရှန့်ဟွေးနန်းတော်အပေါ်မှ အတားအဆီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆွဲငင်အားဝင်္ကပါနှင့်အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မြန်မြန်ကြည့်စမ်း... ဘာလို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စိမ်းလန်းတဲ့ သစ်ရွက်တွေနဲ့ဖုံးလွှမ်းနေတာလဲ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဘုရားရေ... အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာမှာ ဘယ်လို အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

အပြင်ဘက်ရှိ လုမိသားစုဝင်များသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေကြသည်။

အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာ၏အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်များသည် နွေဦးတွင် အညှောက်ပေါက်လာသည့်အလား ထွက်ပေါ်လာသည်။ သစ်ပင်များ အလျှင်အမြန်ကြီးထွားလာပြီး စိမ်းလန်း၍အရိပ်ရလာကာ ကြည်လင်သောစမ်းရေသည် အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာ၏နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းကာ တသွင်သွင် စီးဆင်းသွားသည်မှာ နားဝင်ပီယံဖြစ်ပေ၏။

လုချန်ဆောင်သည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မွေးနေ့ပွဲ မစခင်တုန်းက တိုက်ပွဲဝိညာဉ်တွေကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တဲ့သူက အရှင်ဧကရာဇ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...ဟုတ်တယ်မလား..."

Chapter 5210

ဤမတိုင်မီက အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာသည် ပျက်စီးဆုတ်ယုတ်နေသော ရှေးဟောင်း အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် အလယ်ခေတ်စစ်မြေပြင်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသောလှံသွားများ သဲထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည့် မြင်ကွင်းများသာ ရှိနေသည်။

သို့ရာတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ပျက်စီးဆုတ်ယုတ်နေသော မြင်ကွင်းများအားလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေရာတိုင်းတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ သစ်ခြောက်ပင်များပေါ်သို့ မိုးရွာချလာသော နံနက်ခင်း၏တက်ကြွမှုက အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာ၏ရှုခင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲလိုက်သည့်အလားပင်။

"ဒီအပြောင်းအလဲက...ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လုချန်ဆောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ သူသည် တောင်ထိပ်သို့ ချက်ချင်းပြေးတက်သွားလိုက်၏။

တခြားလုမိသားစုဝင်များလည်း နောက်မှလိုက်ပါလာကြသည်။ ဆွဲငင်အားဝင်္ကပါပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတို့ တွေ့ရှိသည့် အချိန်တွင် သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများအတွင်း၌ အလွန်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် သိချင်စိတ်ပြင်းပြမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။

သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ ရှန့်ဟွေးနန်းတော်၏ကန့်သတ်ချက်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းသည် ဖြောင့်ဖြူးနေပြီး လုမိသားစုဝင်များအားလုံးသည် သူတို့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်ရန် အိပ်မက်မက်နေခဲ့သော နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့ရာတွင် သူတို့ နန်းတော်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သည့် အချိန်တွင် သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းသည် သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် များစွာကွာခြားနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပြိုကျပျက်စီးနေသော ခန်းမဆောင်များသာရှိနေကာ တောက်ပပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းရောင်သည် မရှိတော့ချေ။ အချိန်တခဏအတွင်း၌ စစ်သူတော်စင်လု၏ တည်ရှိမှုကို ကိုယ်စားပြုသော အရိပ်အယောင်များအားလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလားပင်။

ထိုအဆောက်အအုံများကို ရိုးရှင်းပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ်မြင်ကွင်းများ မရှိတော့ပေ။

လုချန်ဆောင်သည် ပင်မခန်းမသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးရှိ ကျိုးပဲ့နေသော သူတော်စင်ရုပ်ထုကို စူးစိုက်၍ကြည့်နေသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူ၏မျက်လုံးအတွင်းမှ မျက်ရည်များစီးကျလာသည်။

"စစ်သူတော်စင်လု... သူ တကယ် ထွက်သွားခဲ့ပြီ"

လုချန်ဆောင်၏စိတ်နှလုံးသားအတွင်းသို့ ဝမ်းနည်းသော စိတ်ခံစားချက်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း၌ စစ်သူတော်စင်လုသည် လူအများရှေ့တွင် သူ့ကိုယ်သူ မဖော်ပြခဲ့သော်လည်း လုမိသားစုဝင် အားလုံးသည် သူ၏ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံစားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤခံစားချက်သည် အလိုလိုနားလည်နိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ချေ။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ လုမိသားစုဝင် အားလုံးကို စိတ်လုံခြုံမှု ခံစားချက်အား ပေးနိုင်ခဲ့ကာ သူတို့၏နောက်ကွယ်တွင် အလွန် ခိုင်မာသော အားကိုးရာတစ်ခု ရှိနေသည့်အလားပင်။

ယခု၌မူ ထိုအားကိုးရာသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲကျသွားခဲ့လေပြီ။

စစ်သူတော်စင်လု၏စိတ်ဆန္ဒသည် လေထုအတွင်းတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို စွမ်းအားဖြည့်တင်းပေးခဲ့သည်။

နောင်လာမည့် နှစ်ပေါင်းရာထောင်ချီအတွင်းတွင် အထီးကျန်လူရိုင်းကမ္ဘာသည် စွမ်းအားများပြည့်နှက်နေသော သီးခြားကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရှားပါးရတနာများ ဤနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လုမိသားစုဝင်များ လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာပြီး ပါရမီရှင်များ ဖြစ်လာကြပေမည်။

သို့ရာတွင် စစ်သူတော်စင်လုကမူ ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။

"လုမိသားစုဝင်တွေ... ဘိုးဘေးဟောင်းကို သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးအတွက် လိုက်ပို့ဖို့ ငါ့နဲ့အတူ ဒူးထောက်ပြီး ဦးတိုက်အရိုအသေပြုကြစမ်း..."

လုချန်ဆောင်သည် စစ်သူတော်စင်ရုပ်ထု၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

အခြား မိသားစုဝင်များလည်း တုံ့ပြန်ကြပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နေရာ၌ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ လူအုပ်အကြားမှ ငိုယိုသံများပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းပေ၏။

"စစ်သူတော်စင်လုက နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဘာပြောသွားလဲ"

လုကျုံးရှန့်က နီမြန်းနေသောမျက်လုံးများဖြင့် လုယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

လုယွီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ ကျားတံဆိပ်ပြားတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဝူစစ်သေနာပတိချုပ်၏ ကျားတံဆိပ်ပြားပင်။

လုကျုံးရှန့်သည် အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပေ၏။ သူသည် လုယွီကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့လက်အောက်ခံ လုကျုံးရှန့်က အရှင်ဧကရာဇ်ကို တစ်ဘဝလုံး သစ္စာစောင့်သိဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုနေသော လုကျုံးရှန့်ကို ကြည့်ရင်း လုယွီသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကာ မည်သို့ပြောဆိုရမည်ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။

"စစ်သူတော်စင်လုက တကယ်ကို အကွက်ချကြံစည်တာမှာ ထူးချွန်တဲ့လူပဲ... နောက်ဆုံးတော့ သူက လုမိသားစုကို ငါနဲ့ ပတ်သက်အောင် လုပ်သွားနိုင်တုန်းပဲ"

လုယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လုမိသားစု၏ပိုင်နက်အတွင်းတွင် စစ်သူတော်စင်လု၏ စိတ်ဆန္ဒသည် နေရာတိုင်းတွင်ရှိနေပြီး ထောင့်တစ်နေရာတိုင်းအထိ လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူ လုယွီကို မသိရှိသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူသည် တမင်သက်သက် ရန်စစော်ကားခြင်းက လုယွီကို လှုပ်ရှားလာအောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လုယွီတွင် မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို သိမြင်ရန်အတွက် စစ်သူတော်စင်လု၏တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ပါဝင်နိုင်ခြေရှိသည်။

စစ်သူတော်စင်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအကြာရှိ ရှေးဟောင်းအလယ်ခေတ်ကတည်းက သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကြွင်းကျန်နေသည်မှာ သူ၏စိတ်ဆန္ဒအမျှင်တန်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဆန္ဒအမျှင်တန်းသည် ထာဝရတည်ရှိနေမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအရာ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် နေ့တစ်နေ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပေမည်။